All language subtitles for Famagusta +Ü01+Ľ13

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian Download
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Τι θέλεις;

Απλά να σε προειδοποιήσω.

Είπα στον Μάικλ ότι είναι υιοθετημένος.

Πλάκα μου κάνεις.

Καθόλου.

Επέμενε να μάθει λεπτομέρειες

και του είπα, "τα υπόλοιπα θα στα πει η μάνα σου".

Μου ζήτησε να μην σου πω τίποτα για να σε αιφνιδιάσει.

Έρχεται Λονδίνο, κανόνισε.

Κι όταν ξυπνώ

Θυμάμαι

Κι όταν στον ύπνο κρυφτώ

Αχ, θυμάμαι

Κι αν σε πήραν είσαι εδώ

Σ' έχουν αυτοί, μα σ' έχω εγώ

Κι αν μισή ακόμα ζω

Είναι που δεν ξεχνώ

Κι αν μου πήραν τη ψυχή

Δεν μου 'χουν πάρει το κλειδί

Το 'κανα χρυσό

Για να στο χαρίσω όταν σε βρω

Κι όλα πια δικά σου θα 'ναι

Δεν ξεχνώ

Σε θυμάμαι

Τελικά αυτή η συνέντευξη πέρασε από σαράντα κύματα.

Κι εσύ από μια δίκη.

Η οικογένεια Σέκερη, τελικά, σου σημάδεψε τη ζωή.

Πες το ψέματα.

Μάικλ, αγόρι μου,

είσαι υιοθετημένος.

Πάμε, πατέρα; Ναι.

Περιμένετε λίγο. Δεν θα μείνετε να τους πείτε μια καλησπέρα;

Έχω κάνει κράτηση στην ταβέρνα.

Έλα τώρα, Αντρέα, μπορείς να πάρεις τηλέφωνο

- να τους πεις ότι θα αργήσετε λίγο. - Μην την ακούς.

Όχι, ας της κάνουμε το χατίρι.

- Εσύ τη χάλασες. -

Ήρθαν...

πιο νωρίς.

Αντρέα, σταμάτα να της κάνεις τα χατίρια.

- Καλησπέρα. - Καλησπέρα.

- Περάστε. - Ευχαριστούμε.

- Καλησπέρα. - Καλησπέρα σας.

Μείναμε να σας χαιρετίσουμε και φεύγουμε,

να δουλέψετε με την ησυχία σας.

Δεν μας ενοχλείτε. Αν θέλετε να κάτσετε.

Όχι, θα θυμηθούμε δυσάρεστα κι εγώ προσωπικά δεν το αντέχω.

Χριστίνα μου, καλή επιτυχία.

Πάμε.

Χριστίνα μου, καλή επιτυχία.

Θα σας πείραζε πριν ξεκινήσουμε να δούμε λίγο το χώρο;

Όχι βέβαια, ό,τι θέλετε.

Θα μπορούσα να κεράσω κάτι;

- Ένα χυμό θα τον έπινα. - Κι εγώ ένα χυμό, ευχαριστώ.

Αμέσως.

Έλα ρε μπαμπά! Αφού είπες ότι θα πάμε στην Αθήνα!

Έχω δουλειά, αγάπη μου.

Το άλλαξες! Είναι πολύ άδικο!

Μωρό μου, μην γκρινιάζεις, δεν είναι ωραίο.

Θα πάμε σε τρεις, τέσσερις μέρες, εντάξει;

Το λόγο σου;

- Το λόγο μου. - Μαμά, το βλέπεις έτσι;

Καλέ ναι, στο δικαστήριο θα 'ρθω μάρτυρας αν χρειαστεί.

Λοιπόν, τι θα κάνουμε τώρα;

Να βάλουμε το βίντεο του γάμου!

Πάλι το βίντεο! Βαριέμαι!

Βαριέσαι, έτσι; Να την μαλώσεις.

Τη μαμά δεν τη μαλώνουμε ποτέ.

Φοράτε τις βέρες σας; Για να δω.

Μπράβο. Είσαστε καλά παιδιά.

Λοιπόν, έχω μια καλύτερη ιδέα. Θέλεις να παίξουμε όλοι μαζί παρέα;

Μέσα! Θα σας σκίσω!

Πάμε να το φέρουμε. Έλα.

Ποιο, αυτό; Πρώτα αυτό;

Το σκάκι.

Πω πω, γυάλινο σκάκι. Έχεις ξαναδεί γυάλινο σκάκι;

Ναι.

Εδώ είστε μια χαρά, κυρία Σέκερη.

Σας παρακαλώ, ας αφήσουμε τους πληθυντικούς.

Σε παρακαλώ λέγε με Χριστίνα.

Εντάξει. Λοιπόν, ωραία.

Χριστίνα, θέλω να σε ευχαριστήσω πολύ

που θα μοιραστείς μαζί μας αυτό το πολύ προσωπικό σου θέμα.

Ξέρω ότι εδώ και πενήντα χρόνια

δεν έχεις μιλήσει ποτέ για το αγνοούμενο παιδί σου.

Έπρεπε να μιλήσω σε σένα.

Με κολακεύεις, όμως γιατί ειδικά σε μένα;

Έχω καταλάβει ότι δεν λειτουργείς ψυχρά, δημοσιογραφικά,

κι ότι ενδιαφέρεσαι πραγματικά

για τις συνεντεύξεις που θέλεις να συμπεριλάβεις στο ντοκιμαντέρ σου.

Ναι, είναι αλήθεια αυτό. Οι ιστορίες με συγκλονίζουν,

και η δική σου ειδικά περισσότερο απ' όλες.

Μιλάμε για ένα βρέφος, για ένα μωρό.

Που προσωπικά πιστεύω ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα

να είναι ακόμα ζωντανό, ίσως στα βάθη της Τουρκίας, δεν ξέρω.

Αλλά πάντως δεν θα ξέρει ποια είναι η πραγματική του μάνα,

δεν θα ξέρει ότι εκείνη το περιμένει, το ψάχνει.

Ο πιο σοβαρός λόγος που αποφάσισα να σου μιλήσω

είναι ότι έχω μια περίεργη αισιοδοξία ότι μπορεί μέσα από τη συνέντευξη

να καταφέρω επιτέλους,

να εντοπίσω το χαμένο μου παιδί.

Ποιος το πήρε;

Πού βρίσκεται; Αν ζει.

Κάπου.

Μακάρι. Ελπίζω πραγματικά.

Γιατί ήταν ένα μωρό. Δεν ήταν στρατιώτης,

δεν ήταν άντρας που θα μπορούσε να πολεμήσει.

Θέλω να πω, δεν αποτελούσε απειλή για κανέναν.

Ξέρω, βέβαια, ότι οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος μου.

Όλοι μου λένε να προσπαθήσω να ξεχάσω,

για να μπορέσει να γαληνέψει η ψυχή μου.

Αλλά δεν μπορώ.

Όλα αυτά τα χρόνια δεν έχει περάσει μια μέρα που να μην σκεφτώ το γιο μου.

Και το μόνο βέβαιο είναι ότι μέχρι τη μέρα που θα πεθάνω...

Έτοιμη, Μάικλ. Μπορούμε να ξεκινήσουμε όποτε θέλετε.

Αμέσως. Να φτιάξω λίγο αυτό.

Οκέι.

Λοιπόν...

απέναντί μου έχω μια μάνα,

μια ηρωίδα,

που επί πενήντα χρόνια δεν έπαψε να ψάχνει καρτερικά το γιο της,

ο οποίος εξαφανίστηκε κατά τη δεύτερη φάση της εισβολής

τον Αύγουστο του 1974, ενώ ήταν ακόμα τριών μηνών.

Χριστίνα, όποτε είσαι έτοιμη...

Συγγνώμη, δεν το 'βαλα στο αθόρυβο.

Η μητέρα μου είναι. Μισό λεπτάκι να της στείλω μήνυμα

ότι είμαι στη συνέντευξη. Οκέι.

-Στην υγειά σου, αγόρι μου. -Στην υγειά σου, πατέρα.

Μια φορά να βγούμε και να μην πάρεις σεφταλιές.

Αφού μ' αρέσουν.

Τι έχεις;

Τι έχω;

Δεν την ήθελα αυτή τη συνέντευξη.

Θα δεις ότι το επόμενο διάστημα η Χριστίνα θα 'ναι χάλια.

Θα τη συνεφέρω εγώ.

Χαράς το κουράγιο σου.

Έχεις τραβήξει κι εσύ μ' αυτή την ιστορία ουκ ολίγα.

Ανησυχώ για τη Χριστίνα.

Ενώ είναι δραστήρια,

ενώ έχει πάρει επάνω της σχεδόν όλη τη δουλειά της φάρμας,

δεν την έχω δει να χαμογελάει ούτε μια φορά.

Αυτό που θα τη βοηθούσε να συνέλθει θα 'ταν αν βάζαμε μπροστά για ένα μωρό.

Συμφωνώ. Αντρέα, σε παρακαλώ, πίεσε την.

Πίεσε την για το καλό του γάμου σας, για το καλό της.

Όχι.

Γιατί;

Κι εγώ πονώ, Χριστίνα. Παιδί μου ήταν.

Τι θα γίνει, όμως; Δεν πρέπει να πάμε παρακάτω;

Όχι! Δεν θέλω να πάω παρακάτω. Δεν μπορώ.

-Χριστίνα... -Αυτό ήτανε!

Τέρμα, χωρίζουμε.

-Αγάπη μου... -Το εννοώ αυτή τη φορά.

Σε παρακαλώ, κόρη μου.

Ήρθε από το Λονδίνο για σένα.

Θα σας αφήσω μόνους σας.

Μην με διώξεις πάλι, σε παρακαλώ πολύ. Δεν μπορώ χωρίς εσένα.

Ούτε εγώ. Συγγνώμη, Αντρέα.

Συγγνώμη.

Έξι μήνες κράτησε αυτός ο χωρισμός.

Μου είχαν κοπεί τα πόδια.

Χάρη στην υπομονή σου τα ξαναβρήκατε, αγόρι μου.

Πότε θα σταματήσεις να με λες "αγόρι μου";

Ποτέ. Ορίστε μας.

-Στην υγειά μας. -Στην υγειά μας.

Αγόρι μου.

Τι θυμάσαι από τα παιδικά σου χρόνια στην Αμμόχωστο;

Μόνο όμορφα, ανέμελα χρόνια.

Και σαν παιδί, και σαν έφηβη, σαν νέα.

Μέχρι τη στιγμή που οι βόμβες έκαναν το όνειρο εφιάλτη.

Με τον Αντρέα πώς γνωριστήκατε;

Σε ένα πάρτι.

Μια ματιά ήταν αρκετή.

Κι όταν μιλάει η λογική

Δεν την πιστεύω

Στην απειλή σου έχω αφεθεί

Να κινδυνεύω

Τα Χριστούγεννα της ίδιας χρονιάς πήρα μια κάρτα. Ήταν απ' τον Αντρέα.

Την έμαθα απ' έξω. Τη διάβαζα...

Τη διάβαζα άπειρες φορές κάθε μέρα.

Το βράδυ την έβαζα κάτω απ' το μαξιλάρι μου και κοιμόμουν.

Θες να μας πεις τι σου έγραφε.

Όχι, είναι πολύ προσωπικό... Μπροστά στην κάμερα...

Κόβεται τώρα αυτό στο μοντάζ;

Ναι, μην ανησυχείς.

Οκέι.

Γίνατε λοιπόν ζευγάρι πολύ νέοι.

Ναι. Εγώ ήμουνα δεκαεφτά κι εκείνος δεκαεννιά.

Το '73 ήταν η πιο όμορφη χρονιά της ζωής μας.

Στον έρωτά σου να χαθώ

Κι ας μην γυρίσω

Είχαμε και οι δυο όνειρα για σπουδές στην Αθήνα.

Όταν ανακάλυψα ότι έμεινα έγκυος

φοβήθηκα ότι ο Αντρέας θα αντιδράσει αρνητικά.

Δεν ήξερα πως να του το πω.

Ένα βράδυ μαγείρεψα...

και...

έβαλα πάνω σε ένα πιάτο ένα ζευγάρι παιδικά καλτσάκια.

Έκανε σαν τρελός από τη χαρά του.

Και μετά ήρθε η ώρα που...

Η δύσκολη ώρα,

που έπρεπε να το μάθουν οι δικοί μου.

Αργήσαμε και θα μας περιμένουν.

Αντρέα, είσαι σίγουρος; Θα αλλάξει η ζωή σου.

Είμαι πολύ ευτυχισμένος. Εσύ, εγώ, και το μωρό μας.

- Δεν θέλω τίποτα άλλο. - Αγάπη μου!

Φοβάμαι την αντίδραση του πατέρα μου.

Να μην φοβάσαι τίποτα.

Πες μου.

Όσο είμαστε μαζί, μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα.

Πάμε τώρα, αυτή τη στιγμή να μιλήσουμε στους δικούς σου.

Πάμε.

Το λατρέψαμε αυτό το μωρό.

Έγινε ξαφνικά όλη μας η ζωή.

Συχνά νιώθω τύψεις απέναντι στα άλλα μου παιδιά.

Για ποιο λόγο;

Γιατί δεν μπόρεσα ποτέ να ξεπεράσω αυτό που έγινε.

Με το παιδί μου.

Πώς αντέδρασαν οι γονείς σου όταν έμαθαν ότι είσαι έγκυος;

Τελείως διαφορετικά απ' ό,τι περίμενα.

Ο πατέρας μου, που φοβόμουν ότι θα θυμώσει,

ήταν πολύ υποστηρικτικός,

ενώ η μητέρα μου, αρχικά, ήτανε πολύ αυστηρή.

Πρέπει πρώτα να σπουδάσετε! Αν είναι δυνατόν!

Γιατί φερθήκατε τόσο ανεύθυνα;

Σου μιλώ, Χριστίνα. Να με κοιτάς στα μάτια όταν σου μιλώ.

Κυρία Δάφνη, καταλαβαίνω την αναστάτωσή σας...

Τίποτα δεν καταλαβαίνεις, Αντρέα!

Ο κόσμος θα κουτσομπολέψει. Είστε αστεφάνωτοι και περιμένετε παιδί!

Θα παντρευτούμε.

Και θα αναβάλουμε τις σπουδές μας μέχρι να μεγαλώσει λίγο το μωρό.

Μαμά;

Συγγνώμη. Έτυχε... έγινε.

Δεν μπορώ να ρίξω το μωράκι μου. Το αγαπάω πάρα πολύ.

Δεν θέλω να κάνω έκτρωση.

Κόρη μου...

η μάνα σου δεν θα σου ζήταγε ποτέ κάτι τέτοιο,

απλώς της ήρθε λίγο απότομα.

Λοιπόν, Δάφνη, τα παιδιά αγαπιούνται

και θα μας χαρίσουν εγγονάκι.

Ελάτε να σας φιλήσω.

Το παιδί τελικά ήταν αγόρι, αλλά δεν προλάβατε να το βαφτίσετε, σωστά;

Σωστά.

Δεν προλάβαμε, δυστυχώς.

Το 1974

ήταν το μισό παράδεισος και το άλλο μισό κόλαση.

Παντρευτήκαμε.

Περίμενα με λαχτάρα το μωρό μου. Γέννησα.

Ήμουνα η πιο ευτυχισμένη γυναίκα.

Και μετά ήρθε η εισβολή.

Η ζωή μας άλλαξε από τη μια στιγμή στην άλλη.

Ήρθαν όλα τα πάνω κάτω.

Πηγαίνουμε λοιπόν στον Αύγουστο του 1974.

Τι θυμάσαι από κείνη την ημέρα που σας στιγμάτισε;

Δυστυχώς θυμάμαι τα πάντα, με κάθε λεπτομέρεια.

Ο πατέρας μου και ο Αντρέας ήταν στο στρατό, στις μονάδες τους.

Ήμουνα μόνη μου στο σπίτι με το μωρό μου.

Που έκλαιγε.

Την προηγούμενη νύχτα

οι σειρήνες δεν το είχαν αφήσει να κοιμηθεί ήρεμα.

Το έκανα μπάνιο...

Το τάισα...

Προς τα χαράματα ηρέμησε...

Το χτένισα...

Μετά το έβαλα στο κρεβατάκι του.

Ήτανε τόσο όμορφο μέσα στο λευκό του φορμάκι.

Το φίλησα.

Φίλησα και το σημάδι στο χέρι του.

Αυτό που είχε εκ γενετής.

Με κοίταζε...

με ένα βλέμμα γεμάτο απορία.

Σαν να ήθελε να με ρωτήσει,

"Πού είναι ο πατέρας μου; Ο παππούς μου";

Άνοιξα το ραδιόφωνο.

Το έκλεισα.

Ήξερα ότι αυτό δεν ήταν όλη η αλήθεια.

Και οι δυο πλευρές είχαν προβεί σε...

εκδικητικές, εγκληματικές ενέργειες.

Πήρα ένα πλαστικό κίτρινο παπάκι και το έδωσα στο μωρό.

Άρχισε να παίζει.

Γελούσε.

Το γέλιο του ήτανε βάλσαμο στην μαυρίλα εκείνων των ημερών,

και για λίγο ξέχασα ότι είμαστε σε πόλεμο.

Πήρα ένα δίσκο και τον έβαλα στο πικάπ.

Ήταν το αγαπημένο μας τραγούδι με τον Αντρέα.

Παρατηρούσα το μωρό μου.

Τα μάτια του ήτανε για μένα ολόκληρος ο κόσμος.

Εκείνη όμως τη μέρα ήτανε γεμάτα...

Έναν απροσδιόριστο φόβο που με γέμιζε αγωνία.

Το μωρό μου με κοιτούσε.

Δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί η μητέρα του έκλαιγε.

Και τότε ήρθε ο πατέρας μου.

Πήγαινε στην πλατεία γρήγορα. Περνούν λεωφορεία.

Μπες και πήγαινε Λευκωσία. Θα πάρω τα κοσμήματα κι ό,τι άλλο μπορώ,

-και θα 'ρθω να σε βρω. -Δεν μπορώ!

Χριστίνα, σε παρακαλώ πήγαινε!

Ήταν η τελευταία φορά που είδα το σπίτι μου.

Οι Τούρκοι στρατιώτες πλησίαζαν,

τα αεροπλάνα βομβάρδιζαν,

κι εγώ έτρεχα κρατώντας αγκαλιά το μωρό μου να προλάβω το λεωφορείο,

μήπως μπορέσω και το σώσω.

Δεν θυμάμαι πως βρέθηκα πεσμένη στο δρόμο

πλημμυρισμένη με αίματα.

Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι η ψυχή μου σκοτείνιασε για πάντα

όταν ανακάλυψα ότι είχε χαθεί το παιδί μου.

Αν κάποιος από σας άκουσε κάτι,

αν έχετε την παραμικρή πληροφορία που θα μπορούσε να με βοηθήσει

να εντοπίσω το χαμένο μου παιδί,

σας ικετεύω...

μιλήστε.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε με μένα,

με την επιτροπή αγνοουμένων, με την κυρία Σέκερη, με όποιον θέλετε.

Πενήντα χρόνια μετά, έφτασε η ώρα που όποιος γνωρίζει κάτι

πρέπει να μιλήσει.

Κάποιο τελευταίο σχόλιο, Χριστίνα;

Ένα μόνο θα παρακαλέσω,

όποιον δει αυτό το ντοκιμαντέρ,

να μην παίξει ξανά με τον πόνο μας.

Τι εννοείς;

Μας προσέγγισαν με δήθεν πληροφορίες

ότι το παιδί μας βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη,

και ότι μεγαλώνει στο σπίτι κάποιου Τούρκου αξιωματικού.

Την αγοράσαμε την ελπίδα.

Πιστέψαμε ότι θα ξαναβλέπαμε το παιδί μας.

Προσλάβαμε ιδιωτικό ντετέκτιβ και τον στείλαμε στην Τουρκία.

Βιώσαμε την μεγαλύτερη απογοήτευση.

Κάποιοι για να μας αποσπάσουν λεφτά έπαιξαν μαζί μας.

Δεν θέλω άλλες ψεύτικες ελπίδες.

Δεν θα το άντεχα.

Έλα σήκω, αφού το θέλει κι η Μαριάννα

πάμε να την πάρουμε απ' το σπίτι να πάμε στους γονείς σου.

Μπορεί να μην τελείωσε με τη συνέντευξη ακόμα η μαμά.

Δεν πειράζει, θα της κάνουμε παρέα.

Έχεις τα δικά σου με το Μάριο, έχεις κι εμένα που τρέχω με την αδερφή μου.

Σε όλα μαζί δεν είπαμε;

Έτσι.

Πάρε.

Ευχαριστώ.

Τελικά θα μου πεις τι έγραφε η κάρτα του Αντρέα;

Γιατί θέλεις τόσο πολύ να μάθεις;

Έπαιξε ρόλο στη σχέση σας.

Έπαιξε.

Έγραφε...

"Χρόνια πολλά, Χριστίνα.

Αν μ' αγαπάς κι εσύ πες το μου. Αν όχι, μην μου πεις τίποτα.

Άφησέ με να σ' αγαπάω από μακριά. Νομίζω ότι θα σ' αγαπάω

ακόμη και μετά το τέλος του 2012,

που οι Μάγια προβλέπουν το τέλος του κόσμου.

Θα σ' αγαπάω για πάντα

και μετά το τέλος αυτού του κόσμου, σε όλους τους κόσμους.

Χρόνια πολλά. Καλά Χριστούγεννα. Ευτυχισμένο το 1973".

Την κράτησε την υπόσχεσή του.

Καλά, πώς καταφέρατε να σταθείτε στα πόδια σας μετά;

Δεν ήταν εύκολο.

Φύγαμε χωρίς να πάρουμε τίποτα μαζί μας

γιατί πιστεύαμε θα ξαναγυρίσουμε σύντομα.

Και βρεθήκατε στον καταυλισμό.

Στην αρχή μας φιλοξένησαν κάποιοι γείτονες στο σπίτι τους.

Μετά ήρθαν οι συγγενείς τους

και τότε πήγαμε στον καταυλισμό.

Βρεθήκαμε στριμωγμένοι όλοι μαζί σε ένα αντίσκηνο τρία επί τρία.

Μετά το κράτος έφτιαξε κάτι απλά, φτωχικά σπιτάκια

που τα ονόμασε συνοικισμούς. Έτσι βρεθήκαμε στον συνοικισμό Ανθούπολης.

Είχατε κάποια περιουσία στις ελεύθερες περιοχές;

Όχι, είχαμε ένα μικρό χωράφι στην Κοκκινοτριμιθιά,

και ο πατέρας μου αποφάσισε να καλλιεργήσει πατάτες εκεί.

Επειδή ήταν αγροτική περιοχή σκέφτηκε να βάλει και δυο αγελάδες

και μερικές κότες για να έχουμε γάλα και αυγά.

Τότε είναι που εγώ άρχισα να έχω όνειρο για μια φάρμα.

Κι έτσι μετά από χρόνια και από πολλή δουλειά,

η φάρμα μας μεγάλωσε

και αναγκαστήκαμε να μεταφερθούμε σε ένα πιο μεγάλο χωράφι

κοντά στα Καμπιά.

Με τόση σκληρή δουλειά καταφέρατε με τον Αντρέα να σπουδάσετε;

Στην αρχή δεν ασχολήθηκε ο Αντρέας με τη φάρμα,

μόνο ο πατέρας μου κι εγώ.

Ο Αντρέας έφυγε για να πάει στο Λονδίνο για σπουδές.

Μετά τον πόλεμο οι υποτροφίες ήταν πάρα πολλές για τους πρόσφυγες,

και από Ελλάδα και από Αγγλία.

Τι έγινε; Μίλησες με τον Αντρέα;

Ναι Τι κάνει; Διαβάζει;

Διαβάζει απ' το πρωί μέχρι το βράδυ. Θέλει να σε κάνει περήφανο.

Θα με κάνει, κόρη μου.

Όταν τρελαίνεται απ' την κλεισούρα πάει και διαβάζει στα πάρκα.

Ποιος βάζει λόγια πατρίδες να χαθούν

Νησιά να μοιραστούν

Σύρματα να μπουν Μάικλ!

Γενιές να χωριστούν

Ρίζες να κοπούν

Όταν επέστρεψε ο Αντρέας από το Λονδίνο,

τότε έφυγα εγώ για να πάω στην Αθήνα για να κάνω Αρχαιολογία.

Στην Αθήνα ο Αντρέας με επισκεπτότανε για μεγάλα χρονικά διαστήματα τακτικά,

και τότε φοιτήτρια πια,

έμεινα ξανά έγκυος.

Στον Παύλο;

Στον Παύλο.

Μετά επιστρέψαμε πίσω, μετά τις σπουδές μου,

με το δεύτερο μας παιδί, που το είχαμε βγάλει Παύλο εν τω μεταξύ,

κι εγώ ένιωθα...

μεγάλες τύψεις.

-Γιατί; -Ήταν το όνομα που έπρεπε να είχα κρατήσει

-για το πρώτο μου παιδί. -Έπρεπε να προχωρήσεις.

Έτσι έλεγε κι ο πατέρας μου.

Γιατί ήθελε να ξεχάσω.

Αλλά ποια μάνα ξεχνάει το παιδί της;

Όσα χρόνια και να περάσουν.

Τι έκανες, Χριστίνα;

Κυρία Σέκερη, σας θαυμάζω πολύ.

Γιατί, κορίτσι μου;

Το γεγονός ότι βίωσα τόσο μεγάλο πόνο δεν με κάνει ηρωίδα.

Ο τρόπος όμως με τον οποίο διαχειρίζεστε τον πόνο.

Μακάρι να μην χρειαζόταν να το κάνω.

Χριστίνα, δεν θέλω να σου μεταδώσω ψεύτικες ελπίδες,

αλλά πιστεύω αυτό που θα σου πω.

Ο γιος σου είναι η μοναδική περίπτωση αγνοουμένου

που μπορεί να βρεθεί. Το θέμα είναι ποιος την πήρε,

και πού τον πήγε.

Ποιος ή ποια.

Ποια;

Ναι, ποια.

Δεν θέλω να σου πω γιατί θα με περάσεις για τρελή.

Θα μου πεις.

Δεν πιστεύω σε όνειρα, δεν πιστεύω σε προλήψεις,

όμως όταν γιορτάζαμε τα πέμπτα γενέθλια του παιδιού μας,

γιατί τα γιορτάζουμε κάθε χρόνο κι ας είναι αγνοούμενο,

εκείνη τη νύχτα είδα το πιο...

ζωντανό, το πιο...

παράξενο όνειρο που έχω δει ποτέ στη ζωή μου.

Είδα ότι όπως ήμουνα εκεί πεσμένη στο έδαφος,

μια κοπέλα ήρθε από απέναντι τρέχοντας προς το μέρος μου,

μου άρπαξε το παιδί και εξαφανίστηκε.

Τότε άρχισε να βρέχει.

Κόκκινες στάλες.

Αίμα.

Άρχισα να της φωνάζω, αλλά η φωνή μου δεν έβγαινε.

Ούρλιαζα χωρίς ήχο.

Και τότε ξύπνησα,

κι έβαλα τα κλάματα.

Πιστεύετε ότι δεν ήταν ακριβώς όνειρο,

αλλά μια ανάμνηση από την ώρα της λιποθυμίας σας;

Δεν ξέρω.

Δεν ξέρω γιατί δεν είδα το πρόσωπό της,

δεν άκουσα τη φωνή της, όμως είμαι σίγουρη ότι ήταν γυναίκα.

Όταν ξύπνησα

είχα την αίσθηση ότι αυτό δεν ήταν όνειρο.

Είχε συμβεί.

Η μάνα μου. Δεν θα το σηκώσω.

Στη μάνα μας απαντάμε πάντα, παιδί μου.

Έλα μάνα.

Τελείωσες τη συνέντευξη με τη Χριστίνα Σέκερη;

Τελειώσαμε και τώρα έχουμε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση.

Λοιπόν, θα σε πάρω αύριο το πρωί. Γεια σου.

Κοιμήθηκε.

Πολύ ζωηρό παιδί.

Και πανέξυπνος.

Σου 'μοιασε.

Γιατί, αγάπη μου, δεν είσαι εσύ ευφυής;

Όχι όσο εσύ.

Έχει πάρει και την καλοσύνη σου.

Θέλω νερό. Θες; Ναι, αμέ.

Τι έγινε;

- Πάρε το μπουκάλι. - Ποιο μπουκάλι; Τι έπαθες;

Τι έχεις; Σαν κράμπα με έχει πιάσει.

Σιγά.

Πεινάς πολύ; Καθόλου.

Να τα αφήσουμε τότε να φάμε λίγο αργότερα;

Δεν... Δεν ξέρω αν είσαι...

έτοιμη για να κάνουμε αυτή τη συζήτηση.

Ποια ακριβώς είναι η συζήτηση;

Τον τελευταίο καιρό

με έχουν πνίξει οι αναμνήσεις.

Κι εμένα.

Νάντια, αν με ρωτήσει κάποιος το λόγο που χωρίσαμε,

δεν ξέρω τι να του απαντήσω.

Να σου πω εγώ, Δημήτρη.

Δούλευες και εξακολουθείς να δουλεύεις από το πρωί μέχρι το βράδυ,

και αυτό το έβρισκες απόλυτο φυσιολογικό,

αλλά είχες την απαίτηση να μην δουλεύω εγώ έτσι.

Όχι, δεν ήταν απαίτηση. Ήταν κατά κάποιο τρόπο παράκληση.

- Εγωιστική. - Ναι.

Ναι, εγωιστική, το ομολογώ.

Αλλά δεν ήταν αυτός ο λόγος που χωρίσαμε εκείνο το βράδυ κακήν κακώς.

Όχι, βέβαια.

Γιατί μετατοπίστηκε το πρόβλημα μέσα στον κακό χαμό του καυγά.

Με κατηγόρησες πως είμαι μισογύνης.

Ναι, το είπα, το θυμάμαι.

Είπες κι άλλα, πολλά.

Τα θυμάμαι όλα, Δημήτρη.

Ναι, είχα ξεφύγει, αλλά με έπνιγε το δίκιο.

Ήσουνα μια βδομάδα απασχολημένος σε μια υπόθεση.

Δεν σε έβλεπε το σπίτι από το πρωί μέχρι το βράδυ,

κι όταν έλυσες την υπόθεση ήθελες να πάμε να διασκεδάσουμε

τη στιγμή που εγώ είχα έκτακτο χειρουργείο.

Κι έκανες και μούτρα.

Και σε είπα και φαλλοκρατικό γουρούνι.

Φαλλοκρατικό γουρούνι...

Λένε πως αυτός που έχει καλή μνήμη

έχει και καλή συνείδηση.

Έχω.

Δεν υπάρχει άλλη σαν κι εσένα.

Δεν ήρθα για να αναπολήσω το παρελθόν.

Θέλω να προσπαθήσουμε ξανά.

Δεν θες να ξέρεις τι είπε το στόμα του πατέρα σου.

Θυμήθηκε την εποχή που είχαμε χωρίσει.

Ευχάριστα πράγματα δηλαδή.

Μες στη ζωή μας ήταν κι αυτός ο εξάμηνος χωρισμός.

Για πες μου, είσαι ευχαριστημένη με τη συνέντευξη;

Κάποια πράγματα μου βγήκανε αβίαστα.

Μίλησες για το σημάδι;

Το ανέφερα.

Απλώς το ανέφερες; Δεν το περιέγραψες;

Χριστίνα μου, αν κάπου αυτό το παιδί ζει,

ή αν κάποιος ξέρεις κάτι, το σημάδι είναι το κλειδί για την υπόθεση.

Δεν ξέρω τι σκεφτόμουνα.

Πρέπει να πάρω αύριο το πρωί τηλέφωνο. Πρέπει να...

Πρέπει να δώσω συμπληρωματική συνέντευξη.

Ωραία, θα τη δώσεις. Ήρεμα, ε; Όλα καλά.

Επισκεπτήριο.

Τι θες εσύ εδώ;

Δεν μπορούσα να μην μιλήσω στο δικαστήριο, Θοδωρή.

Δεν μπορούσα να κάνω τέτοια αμαρτία.

Να αφήσω έναν αθώο να σαπίσει στη φυλακή.

Είναι εντάξει.

Δεν σου κρατάω κακία.

Προσεύχομαι για σένα.

Καλημέρα.

Ναι, είμαι στο σπίτι του Μάικλ και μοντάρω τη συνέντευξή σας.

Πολύ συγκινητική.

Ολυμπία μου,

ξέχασα κάτι πάρα πολύ σημαντικό να περιγράψω.

Γίνεται να κάνουμε κάτι συμπληρωματικό; Μπορώ;

Εννοείται. Μόνο που ο Μάικλ έχει φύγει, είναι Λονδίνο,

μπορώ να το κάνω εγώ. Φαντάζομαι θέλετε να πείτε κάτι on camera.

Ε... Ναι, αυτό. On camera.

Κανένα πρόβλημα. Μόνο θα σας παρακαλέσω,

για να δέσει με την υπόλοιπη συνέντευξη στο μοντάζ,

να φοράτε τα ίδια ρούχα και να είστε ακριβώς όπως ήσασταν χθες.

Αυτό είναι το μόνο εύκολο. Τι ώρα;

Ωραία, θα είμαι σπίτι και θα σας περιμένω. Γεια.

Λοιπόν, τρεις μέρες τα ξεχνάμε όλα. Ναι;

Ναι, αλλά πρέπει να δω αυτή τη φίλη μου.

Ξέρει; Ξέρει.

Άκου να δεις τι θα κάνουμε.

Επειδή πρέπει να πάω να δω κι εγώ τη μητέρα μου,

λέω να χωριστούμε, να βγάλουμε από πάνω μας τις υποχρεώσεις,

και μετά θα είμαστε παντελώς ελεύθεροι.

Να κάνω ένα μπανάκι πρώτα;

Εσύ τι λες; Εδώ μέσα θα νιώθεις σαν στο σπίτι σου.

Ωραία, και τώρα πού βρισκόμαστε;

Στην περίπτωση του Μάριου μας έδωσαν προτεραιότητα.

Συγχρόνως έκανα καταγγελία στο γραφείο Ευημερίας

να ξεκινήσει έρευνα, η οποία έχει ήδη ξεκινήσει.

Πήγαν απ' το ίδρυμα και ζήτησαν στοιχεία.

Να μου στείλεις όσους σκοπεύεις να καλέσεις σαν μάρτυρες

για να τους προετοιμάσω.

-Εντάξει. -Θα ζητήσω κι απ' τη μητέρα σου να παραστεί.

Επίσης το δικαστήριο θα ζητήσει να καταθέσει και ο Μάριος.

-Πρέπει να προετοιμάσεις κι αυτόν. -Αυτό δεν το φοβάμαι.

Θα τα πει καλύτερα απ' όλους.

Παππού, πού πας;

Όπου θέλω.

-Μου κάνεις μούτρα; -Λίγα!

Δεν μπορούσα να έρθω το πρωί για καφέ και ήρθα τώρα.

Τώρα έχω πιει ήδη τρεις.

-Έλα, πάμε μέσα. -Δεν μπορώ τώρα.

Μου ήρθαν αναμνήσεις. Επηρεάστηκα από τη μάμμα σου,

από τη συνέντευξη που έδωσε.

-Πάμε μια βόλτα; -Πού;

Όπου μας βγάλει η άκρη.

Θέλω να περάσω και από τον τάφο του Μακάριου.

Έλα τώρα ρε παππού που θα πάμε στον τάφο του Μακάριου!

Κόρη μου, μην έρθεις αν δεν θες.

Εντάξει, θα έρθω. Είσαι πολύ πεισματάρης, το ξέρεις;

Και καλά κάνω.

Μοσχοβολάς.

Συγγνώμη.

Είναι ο Γιώργος.

Οκέι, σ' αφήνω να μιλήσεις.

-Ναι; -Τι κάνεις, αγάπη μου; Έφτασες;

Ναι.

Παρακαλώ;

Πέρνα μέσα.

Όλα καλά εσύ;

Ναι, μια χαρά.

Μόλις ήρθε ο Θανάσης να με ζαλίσει με τα οικονομικά,

να σε πάρω λίγο αργότερα;

Ναι, φυσικά, όποτε μπορέσεις. Τα λέμε. Έλα γεια σου.

Όλα καλά;

Συγγνώμη, δεν μου είναι καθόλου εύκολο αυτό.

Αναγκαίο κακό.

Ο έλεγχος απ' τη Διεύθυνση Οικονομικής Αστυνομίας προχωράει,

και δυστυχώς τα πράγματα δεν πάνε καλά.

Γιατί δεν πάνε καλά τα πράγματα;

Δέσμευσαν ψηφιακό και άλλο υλικό,

ζήτησαν και πήραν αντίγραφα κίνησης λογαριασμών για κάθε δράση και έργο.

Επίσης πήραν τις μισθοδοτικές καταστάσεις

κι ελέγχουν αν οι μισθοί αντιστοιχούν στη δουλειά που παρέχει ο καθένας.

Άρα να ανησυχήσω.

Δεν ξέρω.

Φοβάμαι ότι θα βρουν τις υπερτιμολογήσεις

και τους φόρους που πληρώσαμε από τους λογαριασμούς της ΜΚΟ

Τι πληρώσαμε;

Τα ακίνητα που αγοράσαμε στα ονόματα δικών μας ανθρώπων!

Έχουμε πιστοποιητικά από τους ορκωτούς λογιστές!

Ξέρεις πώς τα παίρναμε αυτά;

Μας κόστιζαν ένα κάρο λεφτά. Αχόρταγοι ήταν οι τύποι!

-Ωραία, και τι κάνουμε; -Το παρακολουθώ.

Θα κοιτάξω μήπως βρω την άκρη και μ' αυτούς.

-Τι κάνεις, φατσούλα μου γλυκιά; -Καλά.

Θα πάμε γρήγορα σπίτι, εντάξει; Σύντομα.

Μάριε;

Κοίτα τι σου έφερα;

Η αγαπημένη σου γεύση.

Να το απολαύσεις, αγάπη μου.

Να το απολαύσεις, και σου υπόσχομαι ότι θα επιστρέψουμε σύντομα σπίτι.

Στο υπόσχομαι.

- Έφυγα. - Θα πάρεις το αυτοκίνητο;

Όχι, θα πάω με ταξί. Κοντά είναι.

Οκέι. Πόσο θα κάτσεις;

Κάνα διωράκι μια χαρά είναι. Εσύ;

Έχω φοβερή συζήτηση με τη μητέρα μου,

μπορεί να πάρει πέντε λεπτά, μπορεί κάποιες ώρες. Θα στείλω μήνυμα.

- Οκέι, τα λέμε. - Γεια.

Έλα, Ολυμπία, πως πάει;

Έλα, πολύ καλά.

Με πήρε τηλέφωνο η κυρία Σέκερη, και ζήτησε να κάνει κάτι συμπληρωματικό.

Θα χρειαστεί δεύτερο γύρισμα.

Ανέλαβε το εσύ, αλλά να της πεις να φορέσει τα ίδια ρούχα.

Εννοείται, της το είπα ήδη.

Έχουμε κλείσει ραντεβού. Θα φύγω σε λίγο να πάω από 'κει.

Για πολλά χρόνια αναζητούσα το χαμένο μου μωρό

δίνοντας πλήρη περιγραφή για ένα σημάδι,

που έχει ψηλά,

στο χέρι του. Στο αριστερό του χέρι.

Είναι ένα σημάδι κληρονομικό από τον άντρα μου,

που έχει περάσει και στον εγγονό μας.

Είναι...

τρεις ελιές, σχετικά σκούρες,

ψηλά στο αριστερό του μπράτσο,

που είναι σαν να σχηματίζουν ένα τρίγωνο.

Πολύ χαρακτηριστικό.

Αν κάποιος έχει δει αυτό το σημάδι σε κάποιον,

σας παρακαλούμε να επικοινωνήσει μαζί μας.

Αυτό μόνο;

Αυτό μόνο.

Ωραία.

Θα μιλήσω με τον Μάικλ και θα το περάσουμε στο μοντάζ.

Πραγματικά σ' ευχαριστώ τόσο πολύ και συγγνώμη για την ταλαιπωρία.

Δεν ξέρω τι έπαθα.

Ξέχασα το πιο σημαντικό.

Καλώς τον μου.

Έλα να καθίσουμε.

Με πήρε η θεία σου η Μαίρη

και μου είπε ότι σου είπε την αλήθεια.

Για αυτό σε έπαιρνα τηλέφωνο όλη την ημέρα χθες.

Συγγνώμη.

Γιατί απ' όλα;

Πού μου 'λεγες ψέματα τόσα χρόνια;

Πού έφτασα σ' αυτή την ηλικία για να μάθω ότι είμαι υιοθετημένος;

Ότι δεν έμαθα ποτέ ποια είναι η βιολογική μητέρα και πατέρας μου;

Για τι απ' όλα; Για όλα.

Γιατί δεν μου είπες τίποτα; Είχα κάθε δικαίωμα να ξέρω!

Ναι, είχες, αλλά...

αλλά δεν ήταν τόσο απλό.

Εξήγησέ μου.

Έλα να καθίσουμε.

Έλα να καθίσουμε, αγάπη μου. Έλα. Έλα να καθίσουμε.

Σ' ακούω.

Η βιολογική σου μητέρα ήταν η Ελίζα.

Το δεξί μου χέρι, η δημοσιογράφος.

Δεν είμαστε καλά.

Ναι, ήσουν αγνώστου πατρός,

και η κοπέλα δεν ήθελε, δεν μπορούσε να σε κρατήσει.

Άλλες εποχές τότε.

Έτσι αποφάσισα να σε πάρω εγώ.

Είχαμε συμφωνήσει με την Ελίζα ότι όταν θα έφτανες δέκα χρονών

θα σου λέγαμε τα πάντα.

Και γιατί δεν μου είπες τίποτα;

Όταν έγινες δέκα χρονών, η Ελίζα είχε πεθάνει από καρκίνο.

Δεν ξέρω...

Τα έκανα όλα λάθος.

Έλεγα...

Έλεγα, αφού η βιολογική του μητέρα έχει πεθάνει,

τι νόημα έχει να μάθει τώρα;

Κάθε φορά άλλαζα γνώμη.

Κάθε χρόνο έλεγα στα επόμενα γενέθλιά σου θα στο πω,

και πάλι μετάνιωνα.

Μάικλ...

Μάικλ...

Δεν θέλω να δικαιολογηθώ, αλλά...

Μάικλ, η αγάπη μου για σένα είναι...

Μάικλ, θα με συγχωρέσεις;

Είμαι πάρα πολύ θυμωμένος μαζί σου. Έπρεπε να μου 'χες μιλήσει.

Είναι... Θέλω χρόνο.

Είναι όλα μέσα στο κεφάλι μου έτσι...

Να τη βράσω τη συγγνώμη σου, μάνα!

Μόλις έφυγε από 'δω έξαλλος.

Δεν θέλω να ανακατευτείς ποτέ ξανά στην υπόθεση του γιου μου.

Κατάλαβες;

Ποτέ! Εμείς οι δυο τελειώσαμε.

Ούτε στην κηδεία σου δεν θέλω να 'ρθω.

Δεν με ενδιαφέρει να έρθεις στην κηδεία μου.

Του είπες όλη την αλήθεια;

Όχι, δεν του είπα για την οικογένεια Σέκερη.

Ο Μάικλ δεν έχει άλλη μάνα έκτος από μένα. Κατάλαβες;

Του είπα ότι η βιολογική του μητέρα ήταν η Ελίζα.

Να μην ανακατευτείς ποτέ ξανά! Ποτέ! Ποτέ!

- Καλώς τον. - Σου έχω νέα.

Είναι εδώ η Χριστίνα, θα θέλει να μάθει. Θα πιάσει αργότερα τη Νάντια. Σε χαιρετώ.

-Τι έγινε; -Έχουμε επανασύνδεση.

Πολύ θα το χαρώ αυτό.

Κι εγώ. Ενθουσιάστηκα που το 'μαθα.

Να βγούμε ένα βράδυ και οι τέσσερις να θυμηθούμε τα παλιά.

Για να δούμε αν θα κρατήσει αυτή τη φορά.

Για να δούμε. Αντρέα, θέλω να πάμε στη φάρμα.

Θέλω να βρούμε τη Μαριάννα. Νομίζω πήγε στη φυλακή για να τον βρίσει.

Να πάμε, αλλά έτσι;

-Θα σε περιμένω να αλλάξεις. -Έρχομαι.

Πόσα χρειάζεσαι;

Εκατό χιλιάρικα.

Οκέι. Ο τόκος είναι δυο χιλιάρικα το μήνα μέχρι να με ξοφλήσεις.

Τι λες, ρε φίλε! Πολλά δεν είναι;

Πας καλά; Και χάρη σου κάνω.

Να κλείσουμε στα 1500 το μήνα;

-Μην με ξαναπάρεις τηλέφωνο. -Οκέι, περίμενε!

Σύμφωνοι. Πότε θα τα 'χω;

Σε μια βδομάδα.

Τόσο πολύ;

Τότε μπορώ, και άμα σου αρέσει.

Δεν είμαι σε θέση να της το πω ακόμα.

-Πότε θα τους το πεις; -Όταν φτάσεις εννιά μηνών;

Όχι, σε μια-δυο βδομάδες. Αφού δεν φαίνομαι ακόμα.

Έρχονται.

Τσιμουδιά, ε; Σας παρακαλώ.

- Καλώς τους. - Τι έκπληξη είναι αυτή;

Όλα μου τα παιδιά εδώ; Βρε βρε βρε,

πάμε να φάμε όλοι μαζί κάπου μετά;

- Εγώ μέσα. - Η γυναίκα σου πού είναι;

Τις τελευταίες μέρες, με το που πάει ο Αντρίκος σχολείο

πέφτει με τα μούτρα στη δουλειά.

Μαμά, πάμε να δούμε τα ζώα;

- Ναι. - Πάμε όλοι.

Μισό, θέλω μια σέλφι τώρα που σας έχω όλους εδώ.

Ωραία, πάμε.

- Για να δω. - Καλές;

- Καλές. - Εγκρίνεις;

Τέλεια.

Σ' αρέσει, ε;

Ξέρω χωρίς να μου το πεις

Πως πόνεσες, τι άφησες

Ξέρω καλά για να σωθείς

Τι χώρισες, πού χάθηκες

Ξέρω στο δικό μου χώμα

Βλέπεις ξενιτιά

Μια χαμένη ελπίδα ακόμα

Και μια προσφυγιά

Ξέρω στα συντρίμμια πίσω

Θέλεις να κοιτάς

Κι είναι εξόριστη η ψυχή σου

Όπου και να πας

Ξέρω πώς είναι να ριχτείς

Στις άγνωστες τις θάλασσες

Στην ξένη χώρα που θα βγεις

Να θες αυτή που άφησες

Ξέρω όμως λίγο λίγο

Πως θα ξεχαστείς

Δες, τα σύνορά μου ανοίγω

Να ξεκουραστείς

Ξέρω πως δεν σβήνει η ελπίδα

Να 'μαστε μαζί

Να 'μαι πια εγώ η πατρίδα σου

Η παντοτινή

Λίγο λίγο να μου δώσεις

Χρόνο και καιρό

Να σε κάνω να θολώσεις

Το μνημονικό

Λίγο λίγο να μ' αφήσεις

Να 'μαι εγώ η αυλή

Μες στα χέρια μου να ανθίσεις

Σαν το γιασεμί

Αχ, Παναγιά μου!

Σε τρόμαξα; Συγγνώμη!

Δεν πειράζει, περίμενε. Θα τα μαζέψω εγώ. Άστα.

Κι εσύ, περπατάς σαν το γάτο!

Πέρασες καλά; Πολύ!

Αυτό έχει σημασία.

Ναι, μόνο που τα ωραία κάποτε τελειώνουν, δυστυχώς.

Έχουμε ώρα για το αεροδρόμιο,

θέλω να συζητήσουμε.

-Να μην πιούμε ένα καφέ; -Πολλούς καφέδες,

αλλά πρώτα πήγαινε μέσα να μην κοπείς, να μαζέψω.

Τι κάνεις εσύ στο Λονδίνο;

Άφησα τρεις μέρες να σου περάσουν τα νεύρα. Προχώρα.

Κάτσε.

Λέγε τι είπες στον Μάικλ. Από κοντά, να με κοιτάς στα μάτια.

Ό,τι σου είπα στο τηλέφωνο.

Τι θέλεις, Μαίρη; Πήρε συνέντευξη πριν από λίγες μέρες

από τη Χριστίνα Σέκερη και δεν έμαθε τίποτα.

Γιατί πρέπει να μάθει;

Γιατί πρέπει... Γιατί πρέπει να...

Να με αντικαταστήσει με μια μάνα που δεν γνώρισε ποτέ.

Είσαι τελείως τρελή; Ξέρεις πόσο ανήθικο είναι αυτό που κάνεις;

Γιατί είναι ανήθικο;

Είναι ο γιος μου.

Αυτό το παιδί το λάτρεψα από την πρώτη στιγμή που το πήρα αγκαλιά.

Τώρα είναι ολόκληρος άντρας!

Τι πιστεύεις; Ότι θα ξεχάσει ότι το μεγάλωσες εσύ;

Ο πατέρας του έχει πεθάνει τόσα χρόνια

-και συνέχεια αναφέρεται στο Χρήστο! -Φοβάμαι.

Φοβάμαι ότι θα με ξεγράψει. Θα το φέρει βαρέως.

Θα με κατηγορήσει γιατί δεν έψαξα εγώ η ίδια να βρω την οικογένειά του.

Δεν θα μπορέσω να του πω την αλήθεια.

Οι Κύπριοι έψαχναν χρόνια ολόκληρα τους αγνοούμενους τους.

Φοβάμαι.

Φοβάμαι ότι θα τον χάσω.

-Το τελειοποίησες; -Σιγά σιγά.

- Σ' αρέσει; -Ναι, τέλειο είναι.

Εντάξει, μην νομίζεις. Έχει δρόμο ακόμα.

Χωρίς πίεση χρόνου όμως.

Τι έγινε;

Μούδιασε πάλι το χέρι μου.

Καινούργιο είναι αυτό;

Ναι.

Εντάξει, θα περάσει.

Κοίταξέ με.

Θέλω να 'σαι δυνατή.

Θα πρέπει να τα συνηθίσεις όλα αυτά, μωρό μου.

Επισκεπτήριο.

Μου δίνεις μεγάλη χαρά.

Σκέφτηκα πολύ...

Θέλω να έρθω κι εγώ μάρτυρας στην έφεση,

υπέρ σου.

Σ' ευχαριστώ πολύ.

Θέλω να μεγαλώσουμε μαζί το παιδί μας.

Θέλω να τα βάλουμε όλα στην άκρη.

Σε συγχωρώ, Θοδωρή.

Για όλα.

Θες να πάμε πιο νωρίς στο αεροδρόμιο για ψώνια;

- Μπα, όχι. - Οκέι.

Λοιπόν, για πες μου.

Πώς πέρασες; Εντυπώσεις;

Ήτανε πολύ όμορφα και το ξέρεις. Το ένιωσες κι εσύ.

Γελάσαμε...

Έμαθα για τη ζωή σου, έμαθες για τη δικιά μου.

Ήρθαμε πιο κοντά, και τώρα νιώθω ότι σε ξέρω καλύτερα.

Αλλά;

Γιατί υπάρχει πάντα ένα "αλλά", έτσι δεν είναι;

Συμπέρασμα;

Ξέρεις.

Τίποτα δεν άλλαξε; Παραμένει το ίδιο αδιέξοδο;

Πάντα.

Γιατί;

Γιατί δεν μπορώ να χωρίσω τον Γιώργο.

Δεν φοβάσαι μήπως χάσεις εμένα;

Πολύ.

Δεν καταλαβαίνω.

Αν χάσω εσένα

θα πονέσει. Θα πονέσει πολύ.

Δεν ξέρω τι άλλο να πω.

Οπότε πρέπει να δώσω εγώ τη λύση πάλι;

Θες να σε μοιράζομαι;

Αυτό ζητάς; Να σε μοιράζομαι; Ζηλεύω, δεν μπορώ!

Όχι, μην το κάνεις αυτό στον εαυτό σου, δεν αξίζει!

Εσύ δεν λες ότι δεν θες τίποτα μισό και τίποτα παράνομο;

Ισχύει, δεν σου ζήτησα να με μοιράζεσαι.

Ναι, αλλά εκεί πάει το πράμα, δεν το καταλαβαίνεις; Γιατί εγώ...

δεν αντέχω να σε χάσω.

Ήπια το ποτήρι το πικρό

Και ήπια τη ζωή μου

Κι ό,τι κι αν ήξερα χάθηκε

Κι ούτε που ξέρω να πω το γιατί

Κι ό,τι κι αν ήταν ξεγράφτηκε

Κι ό,τι μένει είναι άδειο χαρτί

Ποιος βάζει λόγια πατρίδες να χαθούν

Νησιά να μοιραστούν

Σύρματα να μπουν

Ποιος ρίχνει βόλια παιδιά να σκοτωθούν

Γενιές να χωριστούν

Ρίζες να κοπούν

Υποτιτλισμός: Videopress S.A.

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.