Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
"Η Ρωμιοσύνη εν φυλή
συνότζιαιρη του κόσμου,
κανένας δεν εβρέθηκεν για να την-ι-ξηλείψη,
κανένας,
γιατί σιέπει την που τάψη ο Θεός μου.
Η Ρωμιοσύνη εν να χαθή,
όντας ο κόσμος λείψη!
Το 'νιν αντάν να τρώ' την γην
τρώει την γην θαρκέται,
μα πάντα τζιείνον τρώεται
τζιαι τζιείνον καταλυέται.
Σφάξε μας ούλους τζι' ας γενή το γαίμαν μας αυλάτζιν,
κάμε τον κόσμον ματζιελλειόν
τζιαι τους Ρωμιούς τραούλλια,
αμμά ξέρε πως ίλαντρον
όντας κοπή καβάτζιν
τριγύρου του πετάσσουνται
τρακόσια παραπούλια".
Χριστίνα μου, τι έγινε;
Τίποτα! Κανένα νέο!
Χάθηκε το μωρό μου!
Άκου με, κόρη μου. Άκου με.
Μην χάνεις τις ελπίδες σου. Θα το βρούμε το μωρό μας.
Τέτοια εποχή θα το βαφτίζαμε.
Το όνομά σου θα του δίναμε, πατέρα.
Το 'χαμε συμφωνήσει με τον Αντρέα.
Παύλο θα τον λέγαμε.
Μπαμπάκα μου.
Πόσο πονάω.
Κι όταν ξυπνώ θυμάμαι
Κι όταν στον ύπνο κρυφτώ
Αχ, θυμάμαι
Κι αν σε πήραν, είσαι εδώ
Σ' έχουν αυτοί, μα σ' έχω εγώ
Κι αν, μισή, ακόμα ζω
Είναι που δεν ξεχνώ
Κι αν μου πήραν την ψυχή
Δεν μου 'χουν πάρει το κλειδί
Το 'κανα χρυσό
Για να στο χαρίσω όταν σε βρω
Κι όλα πια δικά σου θα 'ναι
Δεν ξεχνώ
Σε θυμάμαι
Να μας ζήσει, και καλή φώτιση να έχει.
Το γλυκό μου, δεν έκλαψε καθόλου μέσα στην κολυμπήθρα.
Αντίθετα, το ευχαριστιόταν κιόλας.
Ο μικρός μας Μιχάλης,
ο Μάικλ μας.
Πώς και με βιντεοκλήση σήμερα;
Γιατί θέλω να σε βλέπω.
Λοιπόν...
έχεις ένα μήνα καιρό να μιλήσεις στον Μάικλ για την ιστορία του.
Γιατί το κάνεις αυτό, Μαίρη;
Γιατί είναι το σωστό. Και γιατί νιώθω υπεύθυνη.
Χωρίς να το θέλω, τον έκλεψα
από τη βιολογική του μητέρα. Πρέπει να μάθει!
Σε παρακαλώ πολύ, όχι!
Σου χάλασα εντελώς το πρόγραμμά σου;
- Έχεις απανωτά ραντεβού στο γραφείο μετά; -Συνέχεια.
Και είπα, προκειμένου να μην βγω καθόλου έξω με το κορίτσι μου,
ας είναι και μεσημέρι.
Γιατί χαμογελάς;
Θυμήθηκα τον Παύλο.
Που όταν ήταν τεσσάρων χρονών, δεν μας άφηνε να βγούμε βράδυ από το σπίτι.
Χαλούσε τον κόσμο με τις φωνές του.
Μια φορά είχε κάτσει μπροστά στην πόρτα, δεν μας άφηνε να βγούμε.
Πόσο διάστημα ήταν αυτό; Κάπου έξι μήνες νομίζω.
Τα ραντεβού είχανε γίνει μεσημεριανά.
Αποφάσισα να δώσω τη συνέντευξη.
Στο Μάικλ Κούρτη.
Να κάνεις ό,τι αισθάνεσαι.
Δεν σε ενοχλεί;
Δεν έχω πρόβλημα.
Σου 'χει μπει η ιδέα και δεν θα ησυχάσεις.
Με το δημοσιογράφο δεν έχω να χωρίσω κάτι.
Απλά έκανα τη δουλειά μου σαν δικηγόρος.
Ωραία,
θα πάρω τώρα τηλέφωνο.
Κάτσε, αγάπη μου, τρώμε τώρα!
Ξέρεις πολύ καλά ότι δεν μου αρέσει να αναβάλλω τίποτα.
-Παρακαλώ; -Η Χριστίνα Σέκερη είμαι.
Κυρία Σέκερη, τι κάνετε;
Είμαι καλά, ευχαριστώ. Εσείς πώς είστε;
Πώς πάει το ντοκιμαντέρ;
Πολύ καλά. Έχω μεγάλη συμμετοχή.
Χαίρομαι.
Ήθελα να βρεθούμε και να μιλήσουμε,
αν δεν έχετε κάποιο πρόβλημα.
Κανένα.
Όπου θέλετε.
Ναι, αύριο πρωί πρωί είμαι εύκαιρος,
γιατί μετά έχω κλεισμένη συνέντευξη.
Τι ώρα;
Εμ... θα μπορούσαμε να βρεθούμε στη φάρμα αν θέλετε.
Εντάξει, θα είμαι εκεί.
-Χαιρετώ. -Κι εγώ.
Δεν ήταν καθόλου εχθρικός.
Αγάπη μου,
μην επενδύσεις πολλά σ' αυτή τη συνέντευξη.
Φοβάμαι θα μπεις πάλι σε διαδικασία αναμονής που θα σε φθείρει.
Δεν με φθείρει η ελπίδα, Αντρέα.
Ίσα-ίσα...
μου δίνει ζωή.
Πάσο. Εσύ ξέρεις.
Στο ορκίζομαι, δεν είχα καταλάβει τι είχε στο μυαλό της να κάνει!
Δεν μπορούσα να την εμποδίσω. Μάνα του είναι!
Δεν φταις εσύ. Δεν είμαι θυμωμένος μαζί σου, Αφροδίτη,
με εκείνη τα έχω.
Θα πάρουμε πίσω τη φατσούλα ο κόσμος να χαλάσει.
-Έλα, Τεύκρο μου. -Λέγε. Πού τον έχεις πάει;
Εκεί που έπρεπε να είναι.
Λέγε τώρα αμέσως!
Ειλικρινά, κανόνισε!
Θα έρθω σπίτι σου, θα πιάσω το μαλάκα που σε ξεσηκώνει
και θα τον κάνω τόπι στο ξύλο! Στο ορκίζομαι!
Μπορείς να ηρεμήσεις;
Ακούω!
Πού τον έχεις πάει;
Α, καλά! Μπράβο!
Για να δω τι βίντεο τράβηξες.
Καλά, από στιλ σκίζετε κι οι δυο.
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί του 'χει κολλήσει
και θέλει να 'ρχόμαστε συνέχεια σ' αυτή την παραλία.
Θέλει να βρει τον άντρα με το σημάδι. Για να σου αποδείξει
ότι είναι ίδιο με το δικό του και του μπαμπά σου.
Έχει εμμονές δηλαδή. Σου μοιάζει.
Σταμάτα!
Ε! Μην μιλάτε! Να βλέπετε τα σουτάκια μου!
Έλα, πάμε.
Τρέξε!
Φατσούλα μου, τι κάνεις;
- Πάμε σπίτι; -Θα πάμε, αγόρι μου,
θα βρω τη διευθύντρια να της μιλήσω και θα φύγουμε.
- Θα φύγουμε. - Τώρα!
- Θα πάω. - Τώρα!
Περάστε.
Χαίρετε.
Είμαι ο Τεύκρος Κωνσταντίνου, είμαι αδερφός του Μάριου.
Καθίστε. Πώς μπορώ να σας βοηθήσω;
Έχω την ευθύνη και τη φροντίδα του Μάριου απ' όταν ήταν δυο χρονών.
Δεν ξέρω πως η μάνα μου έκανε αυτή την επιπολαιότητα
και τον έφερε σε σας.
Έλειπα για κάποιες δουλειές στο Λονδίνο...
Θέλω να τον πάρω πίσω.
Λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι.
Η κυρία Αλίκη Σταθάτου προσκόμισε όλα τα απαραίτητα έγγραφα,
-διατηρεί την επιμέλεια. -Μόνο στα χαρτιά.
Αυτά ισχύουν όμως.
Νομικά είναι καλυμμένη. Δεν μπορώ να πράξω ενάντια στις εντολές της.
Και λυπάμαι πάρα πολύ,
γιατί αντιλαμβάνομαι πολύ περισσότερα από αυτά που μου λέτε.
Τον αδερφό μου τον λατρεύω.
Τον θέλω πίσω.
Πείτε μου, σας παρακαλώ, τι πρέπει να κάνω;
Βοηθήστε με.
Πρέπει να διευθετήσετε το θέμα νομικά.
Για να μου λύσετε κι εμένα τα χέρια.
Μπαμπά;
Έλα, αγόρι μου, πέρασε.
Θα τα λέμε και στο γραφείο σου τώρα;
Αφού είπα ψέματα στη μάνα σου,
την έχω φλομώσει στο παραμύθι ότι έχω χιλιάδες ραντεβού εδώ.
-Γιατί; -Θέλω να βρισκόμαστε οι δυο μας
όσο πιο συχνά γίνεται και να μιλάμε με την ησυχία μας.
Στο σπίτι σου είναι η Ιφιγένεια, ο μικρός, δεν μπορούμε να τα πούμε.
- Πώς είσαι, παλικάρι μου; -Καλά. Μια χαρά.
-Θες να πιεις κάτι; Ένα χυμό; -Όχι, εντάξει είμαι.
Δεν βρεθήκαμε καθόλου, δεν τα 'παμε.
Τι έγινε; Πώς πήγε η θεραπεία στο Λονδίνο;
Καλά. Έκανα την πρώτη δόση και περιμένω αποτελέσματα.
Όλα εντάξει; Παρενέργειες; Όλα καλά.
Σίγουρα; Μου λες αλήθεια;
Ε, μην μου φέρεσαι σαν να 'μαι μικρό παιδί, ρε μπαμπά.
Για μένα θα είσαι πάντα και μικρό παιδί.
Πότε θα πας πάλι;
Περιμένω να με ειδοποιήσουν για τη δεύτερη δόση. Σε κάνα μήνα;
Ο γιατρός τι λέει; Είναι αισιόδοξος;
Ναι, έτσι κατάλαβα.
Μπράβο, αγόρι μου. Μπράβο.
Θα την αφήσουμε πίσω και αυτή τη δοκιμασία, θα δεις.
Λέω τα πλάνα του Μακάριου από την Αθήνα που μιλάει στη Μεγάλη Βρετανία
να τα αφήσουμε για το τέλος του ντοκιμαντέρ.
Πριν την επανεμφάνισή του στην Κύπρο
το Δεκέμβριο του '74. Τι λες εσύ; Πες μου τη γνώμη σου.
Ναι, καλύτερα.
Σόρι.
-Έλα. -Τώρα είδα τα μηνύματά σου.
Θα έρθεις σήμερα το βράδυ σπίτι μου;
Ναι, θα 'ρθω.
Αλήθεια ή θα μου το ακυρώσεις πάλι;
Όχι, θα 'ρθω.
Τι ώρα;
Οκέι, θα σε περιμένω.
Ολυμπία;
Άκυρο το αποψινό μοντάζ. Είσαι ελεύθερη.
Έχει γούστο να σε κάνουμε Κύπριο για τα καλά!
Επ! Δεν έπλυνες τα δόντια σου;
- Έπλυνα δόντια... - Ναι;
Αλλά είναι νωρίς για ύπνο. Να κάτσω στη μέση;
Να κάτσεις στη μέση,
λοιπόν, έχεις μισή ώρα μέχρι να πας στο κρεβάτι σου,
- τι θες να κάνουμε; -Να σκεφτώ.
Να σου πω, θα ξαναπλύνεις δοντάκια μετά.
Εντάξει.
Λοιπόν λέγε, τι θες να κάνουμε;
Να δούμε το βίντεο του γάμου όταν παντρευόσαστε.
-Πάλι; -Πάλι; Εκατό φορές το 'χεις δει.
Θέλω πάλι.
Εντάξει, μωρέ, αφού θέλει πάλι, κάν' του το χατίρι, του αρέσει.
Ωραία, κάτσε να το βρούμε.
Αρραβωνίζεται ο δούλος του Θεού
τη δούλη του Θεού στο όνομα του Πατρός, και του Υιού,
και του Αγίου Πνεύματος.
Αρραβωνίζεται η δούλη του Θεού
τον δούλο του Θεού εις το όνομα του Πατρός, και του Υιού,
και του Αγίου Πνεύματος.
Κύριε ο Θεός ημών...
Μ' αρέσει όταν κάνετε γύρω γύρω από το τραπέζι.
Να, πόσο μεγάλη είναι η κοιλίτσα σου; Εκεί μέσα ήμουνα;
- Ναι, εκεί μέσα ήσουνα. - Και κλωτσούσες συνέχεια.
Γιατί δεν φοράτε τις βέρες σας;
Θες να τις φοράμε;
- Ναι. - Ωραία, άκου,
δίπλα στην είσοδο έχει ένα συρταράκι το έπιπλο.
Άνοιξέ το και φέρε ένα άσπρο κουτάκι.
Εξαιρείσαι
Κι αν τρέμει ακόμα η φωνή σου
Κι έχει πίκρα το φιλί σου
Εξαιρείσαι
Και μην με λυπηθείς
Και πεις πως ήρθες να κριθείς
Αυτόν που αθώωσε η αγάπη
Δεν καταδίκασε κανείς
Και μην κοιτάς γκρεμό
Γιατί είμαι πια μπροστά σου εγώ
Που έχω απ' το ολόκληρο το κάτι
Κι αυτό το κάτι για να ζήσω
Ειν' αρκετό
Ειν' αρκετό
Για τη ματιά την καθαρή σου
Εξαιρείσαι
Άνοιξέ μου!
Έλα, αμέσως!
Πού ναι αυτός ο αλήτης; Αλλά τι φταίει, μωρέ;
Αν αισθανόσουν μάνα, κανείς δεν θα σε έπειθε να πας το παιδί σε ίδρυμα!
- Το έκανα για σένα. - Το έκανες για σένα!
Τον έχω εγώ και τον φροντίζω. Ο κόσμος βλέπει ότι τον έχεις εγκαταλείψει!
Τώρα σε έπιασε ο πόνος για μένα; Τον παράτησες δυο ετών, μάνα!
-Δυο! -Δεν τον παράτησα!
Δεν άντεχα μόνη μου την φροντίδα του! Κουράστηκα! Τσάκισα!
Ήθελα κι εγώ να ζήσω σαν άνθρωπος!
Είσαι και ήσουν ανεύθυνη, και παρτάκιας!
Σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου!
Κι έχει έρθει αυτός ο γκόμενος! Αυτός ο μαλάκας!
Έχει δέσει το γλυκό! Είναι ωραίο!
-Το Μάριο τον αγαπάω. -Ναι, μια φορά το μήνα.
Και κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα.
Αυτή η λύση είναι η καλύτερη για όλους μας. Κατάλαβέ το!
Θα πας αύριο στο ίδρυμα και θα πάρεις το παιδί!
Όχι! Η δικιά του η ζωή είναι προδιαγεγραμμένη,
δεν θέλω να καταστραφεί και η δικιά σου!
Θα μείνει στο ίδρυμα και όλα καλά. Σάμπως καταλαβαίνει;
Τι θέλετε για βράδυ;
-Εγώ δεν πεινάω, είναι νωρίς. -Ούτε κι εγώ.
Για πού το 'βαλες εσύ;
- Θα γυρίσω σπίτι μου. - Γιατί;
Μας βαρέθηκες κιόλας;
Γιατί, Μαριάννα μου; Γιατί να 'σαι μόνη σου;
Μαριάννα, μείνε λίγο ακόμα, μέχρι να γίνεις εντελώς καλά.
-Έχεις το στομάχι σου. -Το στομάχι είναι εντάξει.
Με χτύπησε το άγχος, αλλά τώρα είμαι καλά.
Τι πειράζει να μείνεις λίγες μέρες μαζί μας;
Θέλω να γυρίσω στη βάση μου.
Έχει νόημα να σε πιέσουμε ή μιλάμε στο βρόντο;
Παππού, μην με έχεις έννοια. Θα είμαι καλά.
Να έρθω να μείνω μαζί σου;
-Όχι, Δάφνη μου, θα είμαι εντάξει! -Εντάξει. Τέλος η κουβέντα.
Ωραία, λοιπόν.
Αύριο που θα πας στη φάρμα,
μπορείς να πληρώσεις τον Κλεάνθη
για να μπορέσει να ανταποκριθεί στη διατροφή;
Δεν είναι μέρα μισθοδοσίας.
-Να του δώσεις προκαταβολή. -Ναι, μην τον χάσουμε από πελάτη!
Μαριάννα μου,
σε καταλαβαίνω, και πίστεψέ με,
αν ήταν οποιοσδήποτε άλλος, δεν θα ήμασταν τόσο υποστηρικτικοί.
Χρωστάμε όμως πολλά στον πατέρα του.
Χάρη σ' αυτόν τον άνθρωπο η φάρμα έγινε αυτό που είναι σήμερα.
Ήταν ένας πρώτης τάξης κτηνοτρόφος.
Σε αυτόν χρωστάω σχεδόν όλα όσα ξέρω.
Κι ο Κλεάνθης ερχόταν και βοηθούσε από πιτσιρίκι μετά το σχολείο.
Τα ξέρω όλα αυτά, τα έχουμε πει χιλιάδες φορές!
Φτάνει! Τέλος πάντων.
Έφυγα, τα λέμε.
Κάτσε να σε πάω μέχρι έξω.
Καληνύχτα.
- Καληνύχτα, μαμά. - Καληνύχτα.
Να προσέχεις.
Πολύ στενοχωριέμαι.
Εντάξει, την πιέσαμε.
Κανείς δεν την πίεσε.
Δεν τη χωράει ο τόπος.
Αν δεν βγάλεις από μέσα σου αυτό που σε τρώει,
θα σκάσεις, φίλε.
Μίλα μου.
Άστο. Πες μου για σένα.
Άσε με εμένα, στα 'χω πει. Τα ξέρεις.
Πώς μπλέχτηκες σ' αυτή την οικονομική απάτη;
Πώς μπλέχτηκα; Συμμετείχα σε μια...
πυραμίδα.
Χωρίς να το πολυκαταλάβω και...
Ναι, ξέρω. Μαζεύατε χρήματα από κορόιδα
-και τάζατε πως θα τους κάνατε πλούσιους. -Ναι, ναι.
Και η πλάκα είναι, ρε φίλε, ότι κάποια στιγμή
το πίστεψα κι εγώ.
Το σύστημα κατέρρευσε, πλακώσαν οι μηνύσεις,
και να 'μαι.
Μίλα ρε να ξαλαφρώσεις. Τι τρέχει;
Η Μαριάννα...
είναι έγκυος,
και θα το κρατήσει.
Ζόρικο νέο.
Σε καταλαβαίνω, φίλε.
Τι να σου πω τώρα;
Μια ζωή το προσπαθούσαμε.
Και τώρα εγώ είμαι φυλακή.
Δεν θα δω το παιδί μου να γεννιέται.
Να μεγαλώνει.
Και μέχρι να πεθάνω...
θα έχω τύψεις που σκότωσα την Ελένη.
Ξέρω χωρίς να μου το πεις
Πως πόνεσες, τι άφησες
Ξέρω καλά για να σωθείς
Τι χώρισες, που χάθηκες
Ξέρω, όμως, λίγο λίγο
Πως θα ξεχαστείς
Δες τα σύνορα μου ανοίγω
Να ξεκουραστείς
Ξέρω πως δεν σβήνει η ελπίδα
Να 'μαστε μαζί
Να 'μαι πια εγώ η πατρίδα σου
Η παντοτινή
Λίγο λίγο να μου δώσεις
Χρόνο και καιρό
Να σε κάνω να θολώσεις
Το μνημονικό
Λίγο λίγο να μ' αφήσεις
Να 'μαι εγώ η αυλή
Μες στα χέρια μου να ανθίσεις
Σαν το γιασεμί
Μίλησέ μου.
Τι θες να σου πω;
Τι αισθάνεσαι;
Περνάω πολύ όμορφα μαζί σου,
αλλά, δυστυχώς, συναντηθήκαμε σε λάθος στιγμή.
Υπάρχουν λάθος στιγμές;
Εντάξει, να το ονομάσουμε αλλιώς τότε.
Ας πούμε ότι υπάρχουν ανυπέρβλητα εμπόδια.
Υπάρχουν για να τα ξεπερνάμε.
Φαντάζομαι θα έχεις ακούσει ότι στη ζωή δεν υπάρχουν μόνο θέλω,
-αλλά και πρέπει. -Καμιά φορά υπάρχουν κι αυτά.
Να σου πω;
Είμαστε μεγάλοι άνθρωποι, γιατί δεν μιλάμε ανοιχτά, και συγκεκριμένα;
Σε θέλω και με θέλεις,
αλλά αυτή η σχέση είναι μόνο στο χέρι σου.
Εσύ πρέπει να κάνεις το βήμα, εγώ είμαι εδώ.
Ποιο βήμα;
Ξέρεις.
Τρελάθηκες; Ναι.
Για σένα.
Σιμώνη;
"Νιώθω κι εγώ ακριβώς όπως κι εσύ,
όμως πρέπει να τελειώσει. Γυρίζω στην Αθήνα.
Μην μου το κάνεις δύσκολο, σε παρακαλώ. Σιμώνη".
Έκλεισε και το τηλέφωνο. Ωραία.
Γιατί έφυγες έτσι; Και όχι, δεν θα στο κάνω εύκολο.
Θέλω την πλήρη επιμέλεια του Μάριου.
Δεν θα είναι εύκολο.
Μπορούμε να βγάλουμε την Αλίκη άχρηστη σαν μάνα, και είναι.
Τον είχε παραμελήσει, τον παράτησε και τον είχα εγώ. Τα ξέρετε!
Όλη του η φροντίδα ήταν στα δικά μου τα χέρια.
Αυτή περνούσε στη χάση και στη φέξη για ένα γεια.
Τα ξέρω, και είμαι έξαλλος μαζί της! Φυσικά και θα το αναλάβω!
Δεν είχε κανένα δικαίωμα να πάει το παιδί στο ίδρυμα!
Όμως για όλα αυτά θα χρειαστούν αποδεικτικά στοιχεία,
δεν φτάνει ο λόγος σου.
Έχω. Και μάρτυρες, και αποδεικτικά στοιχεία.
Τότε θα προσφύγουμε στο οικογενειακό δικαστήριο
και θα ζητήσουμε να επιστρέψει ο μικρός σπίτι.
Έχουμε το επιχείρημα ότι τόσα χρόνια ζει αδιαλείπτος μαζί σου.
-Και μετά; -Θα παρέμβει το Γραφείο Ευημερίας
για να γνωμοδοτήσει. Από αυτό θα εξαρτηθούν πολλά.
Βέβαια, θα χρειαστούν μάρτυρες.
Και πιθανώς να ακουστούν πολύ άσχημα πράγματα για τη μητέρα σου,
-θέλω να είσαι προετοιμασμένος. -Έχω πολλούς μάρτυρες.
Δεν μ' ενδιαφέρει καθόλου τι θα ακουστεί για τη μάνα μου.
Να κάνετε αυτό που πρέπει.
Εντάξει, Τεύκρο.
Όμως...
θέλω να κάνω κι εγώ μια προσπάθεια πριν.
Να βολιδοσκοπήσω από πρώτο χέρι
μήπως υποχωρήσει πριν το δικαστήριο.
- Καλώς ήρθατε. - Γεια σας.
Τι κάνετε; Καλά, μια χαρά.
-Χαίρομαι πάρα πολύ που ήρθατε. -Κι εγώ. Το ήθελα πολύ.
-Θέλετε να περπατήσουμε λίγο; -Ναι, βεβαίως.
Πρώτα απ' όλα, θα ήθελα να σας ζητήσω συγγνώμη.
Όχι, δεν υπάρχει λόγος. Ο άντρας σας είναι δικηγόρος,
έκανε τη δουλειά του. Προς Θεού, δεν είμαι παράφρων.
Δεν του χρεώνω το παραμικρό.
Χαίρομαι πολύ που το ακούω αυτό, ότι το αντιμετωπίζετε μ' αυτό το τρόπο,
δεν νομίζω ότι ο καθένας θα το έκανε αυτό.
Εεε...
θα ήθελα να προχωρήσουμε με τη συνέντευξη.
Χαίρομαι ιδιαιτέρως. Αλήθεια.
Χαίρομαι πάρα πολύ.
Εεε...
κοιτάχτε, όλα αυτά τα χρόνια,
κοιμάμαι και ξυπνάω με τη σκέψη του χαμένου μου παιδιού.
-Σας καταλαβαίνω... -Πιστεύω ότι μέσα από το ντοκιμαντέρ σας,
μπορεί να προκύψει κάτι.
Μακάρι, ναι.
Πότε νομίζετε θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε;
Την ερχόμενη βδομάδα έχω δυο συναντήσεις,
είναι κλεισμένα ραντεβού. Οπότε ακριβώς μετά
θα βάλω τη δική σας συνέντευξη.
Πολύ ωραία. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ. Μπορώ να κάνω μια ερώτηση;
Τόσα χρόνια δεν έχετε μιλήσει πουθενά.
Τώρα τι άλλαξε;
Ο γιος μου ο Παύλος επέμενε
ότι μπορεί να βοηθήσει το ντοκιμαντέρ σας,
αλλά κι εγώ για πρώτη φορά, δεν ξέρω γιατί,
νιώθω μεγάλη ανάγκη να μιλήσω.
Μεγάλη ανάγκη.
Για πρώτη φορά.
Ελπίζω να μην διαψευστείτε, να βγει κάποιο νέο.
Ελπίζω πάντα.
Πάντα ελπίζω.
Δεν ξέρω γιατί, με κάνετε και νιώθω πολύ οικεία.
Ανυπομονώ για τη συνέντευξη.
Κι εγώ.
Καλώς το παλικάρι μου!
Πώς από 'δώ; Η μάμα είναι στη φάρμα.
Ναι, για σένα ήρθα.
Θέλω να κάνεις ένα τηλέφωνο στον Τεύκρο.
Αγόρι μου, κι εκείνη θέλει. Καίγεται,
αλλά ο εγωισμός δεν την αφήνει.
Δάφνη;
Η μητέρα του πήρε το Μάριο και τον έκλεισε σε ίδρυμα.
Τι;
Δεν σε πιστεύω. Δεν μπορεί.
Αυτή έχει την επιμέλεια.
Είναι η νόμιμη κηδεμόνας.
Ο Τεύκρος χωρίς τον Μάριο θα πεθάνει.
Είναι στα πατώματα. Δεν μπορώ να τον συνεφέρω. Για αυτό σου λέω.
Είμαι σίγουρος ότι θα κάνει αυτό που λέει η ψυχή της στο τέλος,
και θα είναι το σωστό.
Δάφνη, σε παρακαλώ, σε χρειάζεται. Έστω και σαν συμπαράσταση.
Και η μάνα σας χρειάζεται εσάς.
Σας παρακαλώ. Κι εσένα, Παύλο. Κι εσένα, Δάφνη.
Στη φάρμα η μητέρα σας έχει λιώσει.
Η Μαριάννα δεν μπορεί, βοηθήστε την.
Στηρίξτε την έστω ψυχολογικά. Δείξτε ενδιαφέρον.
Παύλο μου, φτύσαμε αίμα να γίνει αυτή η φάρμα.
Αρμέγαμε τις αγελάδες μόνοι μας,
και όταν ερχόταν ο πατέρας σου απ' το εξωτερικό που σπούδαζε,
μας βοηθούσε κι αυτός.
Άντε, κόρη μου, πάμε;
Άντε, παιδιά, ελάτε. Ελάτε να φάμε.
Ήρθες να μας δεις μια βδομάδα και σε στρώσαμε στη δουλειά.
Δεν με πειράζει, μ' αρέσει.
Σκέφτομαι να πάρουμε κι άλλα ζώα.
Κάτσε καλά, κόρη μου.
Έχω όνειρο, πατέρα. Να γίνει μια τεράστια φάρμα
τούτος εδώ ο τόπος.
Μ' αρέσει που ονειρεύεσαι ξανά.
Πες μου.
Όσο είμαστε μαζί
μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα.
Σου έβαλα τα λεφτά.
- Τα είδα. - Μπαμπά!
Άσε θα την ταΐσω εγώ.
Έλα εδώ! Ωωω! Πού είναι η κούκλα μου;
Τι θα φάμε;
Έλα να είμαστε πάλι μαζί.
Έχουμε και...
Αφού βλέπεις πόσο αγαπάω το παιδί. Κι εσένα σ' αγαπάω.
- Στο ορκίζομαι, θα αλλάξω. - Μην το συνεχίσεις.
Το 'χουμε ακούσει χιλιάδες φορές αυτό.
Μέσα στο καζίνο θα πεθάνεις εσύ.
Δεν μπορώ να ζήσω μακριά σας.
Στο ορκίζομαι, Ηρώ, θα κόψω το τζόγο.
Μακάρι να μπορούσα να σε πιστέψω.
Δεν μπορώ.
Φτύσαμε αίμα για να αποκτήσουμε το σπίτι μας,
κι εσύ το έβαλες υποθήκη για να το παίξεις στο καζίνο.
Δουλεύω από το πρωί ως το βράδυ για να ξεχρεώσω την υποθήκη.
Είσαι άρρωστος με τον τζόγο, Κλεάνθη.
-Δεν γλιτώνεις. -Γιατί φωνάζει η μαμά;
Φωνάζει η μαμά, ε;
Μπαμπά.
Υπέβαλα αίτημα για έφεση και κατά της ποινής
και κατά της απόφασης στο σύνολό της.
Θέλω να πούμε όμως και για κάτι άλλο.
Η Μαριάννα μέσω του πατέρα της έκανε αίτηση διαζυγίου.
Πώς θέλεις να το χειριστούμε;
Σκέφτομαι μήπως πάμε σε αντιδικία.
Θα καθυστερήσει αρκετά έτσι.
Ελπίζεις ότι στο ενδιάμεσο θα έχει εκδικαστεί η έφεση;
Ναι, και ότι η θέση μου θα είναι καλύτερη,
ούτως ώστε να μην χάσω τα δικαιώματά μου πάνω στο παιδί.
Με την προϋπόθεση ότι θα το κρατήσει φυσικά.
Η ίδια; Σου είπε ότι το θέλει;
Ναι, αλλά δεν ξέρω αν θα επικρατήσει αυτή η σκέψη τελικά.
Δεν ήρθε να με ξαναδεί.
Μόνο για να μου το ανακοινώσει.
Δεν σου 'πα να κόβεις λάσπη όταν με βλέπεις;
-Στη δουλειά μου πάω. -Να αλλάζεις δρόμο.
Σε βλέπω και μου 'ρχεται να ξεράσω.
Κάποια στιγμή πρέπει να σου εξηγήσω, να με ακούσεις.
Τι να ακούσω;
Το βουλώνω γιατί είναι απόφαση των αφεντικών.
Λοιπόν, θα τα πούμε σε λίγο.
Στο τηλέφωνο σε άκουσα αναστατωμένη, τι συμβαίνει;
Αντρέα, ξέρω ότι σπάω το ιατρικό απόρρητο,
αλλά δεν μπορώ να μην σου μιλήσω.
- Ανησυχώ πολύ. - Τι έγινε πάλι;
Λοιπόν, έχω άκρες με το Λονδίνο,
και ενημερώθηκα άτυπα ότι ο Παύλος
δεν εμφανίστηκε στο πρόγραμμα της πειραματικής θεραπείας.
Δεν είναι δυνατόν!
Τον ρώτησα και μου είπε ότι έκανε την πρώτη δόση.
-Σε δούλεψε κανονικά. -Τι ακριβώς έμαθες;
Πήγε, έκανε κάποιες επαναληπτικές εξετάσεις,
συμπλήρωσε τη φόρμα,
και την άλλη μέρα εξαφανίστηκε.
Ήταν να κάνει ακόμα δυο εξετάσεις
και να υπογράψει για να μπει στο πρόγραμμα.
Δεν συνέβη ποτέ.
Τι να κάνω, μου λες;
Να τον πιάσω να του μιλήσω; Να τον ρωτήσω γιατί με κορόιδεψε;
Άστον γιατί θα σε ντραπεί και μπορεί να αντιδράσει χειρότερα.
Θα τον πιάσω να του μιλήσω εγώ.
Δεν είχες σχολή σήμερα; Γιατί είσαι εδώ;
Δεν είχα κάτι επείγον. Είπα να έρθω να βοηθήσω σε ό,τι μπορώ.
Με τη Μαριάννα είμαστε μια χαρά. Εσύ να κοιτάς τις σπουδές σου.
Ναι, αλλά δεν νιώθω πολύ καλά. Με έπιασε πάλι το στομάχι μου.
Πάλι; Πάω σπίτι να ξαπλώσω λιγάκι.
- Θα 'ρθω κι εγώ μαζί σου. - Όχι, μαμά! Όχι!
Τι θα την κάνουμε;
Φοβάμαι ότι στο τέλος θα αρρωστήσει πιο σοβαρά.
Εγώ είμαι εδώ, μαμά. Θα πάω μετά απ' το σπίτι να της κάνω παρέα,
έστω και με το ζόρι.
Με το ζόρι...
Σε παρακαλώ πολύ,
έχε την στο νου σου,
μην την αφήσεις μόνη της.
Η ιστορία που θα μας διηγηθεί η Δέσποινα
εμπεριέχει αγάπη, πόνο, εκμετάλλευση.
Δεν θα ήταν υπερβολή εάν λέγαμε ότι μοιάζει με αρχαία τραγωδία.
Ας αφήσουμε όμως να μας τη διηγηθεί η ίδια.
Στις 19 Ιουλίου, ο άντρας μου,
ο Θεόδουλος μου,
είχε γενέθλια.
Γινόταν 25 χρονών.
Και τα γιορτάσαμε.
Παρόλο το φόβο και την αβεβαιότητα
που είχε σπείρει τις προηγούμενες μέρες το πραξικόπημα.
Έλα!
Να ζήσεις, Θεόδουλε, και χρόνια πολλά,
Μεγάλος να γίνεις με άσπρα μαλλιά
Παντού να σκορπίζεις της γνώσης το φως
Και όλοι να λένε να ένας σοφός
Επ! Επ! Περίμενε! Ευχή πρώτα.
Λοιπόν, θα κάμω τρεις ευχές.
Πρώτα, να γεννηθεί σε έξι μήνες το μωράκι μας με υγεία.
Βέβαια, αν είναι κοριτσάκι θα το αγαπώ λίγο παραπάνω.
Αν όμως είναι αγοράκι, θα γίνει ποδοσφαιριστής της Ανόρθωσης.
Διότι μπορεί να παντρεύτηκα Κερυνιώτισσα,
αλλά ας μην ξεχνάμε ότι εγώ μεγάλωσα στις αμμουδιές της Αμμοχώστου.
Δεύτερη ευχή,
να γεράσω με τον άνθρωπο που έδωσε νόημα στη ζωή μου.
Δέσποινα.
-Μπράβο! -Θέλω να κάμουμε έξι μωρά.
-Τι; -Έξι!
Εντάξει, τέσσερα μόνο.
Τέλος, θέλω να ζητήσω κάτι που τους εφτά αγαπημένους μας φίλους,
που είστε δαμέ σήμερα για να γιορτάσουμε τα 25 γενέθλιά μου.
25 χρόνια που σήμερα, στις 19 Ιουλίου το 1999
να ξαναβρεθούμε όλοι μαζί να γιορτάσουμε τα 50άχρονα μου.
-Μου το υπόσχεστε; -Το υποσχόμαστε,
αλλά σβήσε τα κερούδκια, εν να λιώσουν!
Θάνατος αργός, Μ' απειλεί το νιώθω
Μα δεν με φοβίζει
Κι όταν μιλάει η λογική
Δεν την πιστεύω
Στην απειλή σου έχω αφεθεί
Να κινδυνεύω
Χορεύαμε αγκαλιασμένοι.
Μέχρι το ξημέρωμα.
Όπου το όνειρο έγινε εφιάλτης.
Ήταν το πιο ευτυχισμένο καλοκαίρι της ζωής μου.
Γιατί μερικές βδομάδες πριν έμαθα πως ήμουν έγκυος.
Εκείνο το πρωινό...
στις 20 Ιουλίου...
μισό αιώνα πριν...
δεν θα το ξεχάσω.
Ποτέ.
Νόμιζα πως έβλεπα μεγάλα μανιτάρια να πέφτουν από τον ουρανό.
Ώσπου συνειδητοποίησα ότι ήταν αλεξιπτωτιστές.
Είχε γεμίσει ο ουρανός αλεξιπτωτιστές.
Κι εκείνη ακριβώς τη στιγμή,
ήταν το τέλος της ανέμελης ζωής μου.
Γιατί στα πενήντα χρόνια που ακολούθησαν
ποτέ και τίποτα
δεν θα ήταν ξανά ίδιο.
Τα παιδιά δεν μπορούν όταν λείπεις.
Ναι, η αλήθεια, πρώτη φορά λείπω τόσες πολλές μέρες.
Αλήθεια,
πώς το 'χεις καταφέρει και σε λατρεύουν τόσο;
Με αγάπη και σεβασμό στην προσωπικότητά τους,
-το 'χουμε πει εκατό φορές. -Ναι, το 'χουμε πει.
Έχουμε επέτειο σήμερα.
Το θυμάμαι, αγάπη μου.
Αυτό είναι για σένα.
Για τα τόσα χρόνια ευτυχίας που μου 'χεις χαρίσει.
Είναι πανέμορφο, σ' ευχαριστώ πολύ.
Έλα να στο κουμπώσω.
Ευχαριστώ.
Εντάξει, θα τα ξαναπούμε. Σ' ευχαριστώ.
Καλώς τον.
Όλα καλά;
Γιατί δεν φαίνεσαι και πολύ στα κέφια σου.
Δεν είναι τίποτα, μια υπόθεση που με απασχολεί,
μου λείπουν κάτι στοιχεία για το δικαστήριο.
Ποιο δικαστήριο, Αντρέα;
Σε είδαν να βγαίνεις απ' το ιατρείο της Νάντιας. Η Αντρούλα.
Καθόλου κουτσομπόλα η Αντρούλα.
Σε παρακαλώ πάρα πολύ, δεν το έκανε για κουτσομπολιό.
Σε φώναξε, αλλά δεν την άκουσες.
Τι συμβαίνει;
Γιατί μου το έκρυψες;
Τι να συμβαίνει; Θα στο 'λεγα.
Η Νάντια καίγεται με το Δημήτρη
και με πήρε τηλέφωνο, ήθελε να μου μιλήσει.
Μαζί σου μιλάει η Νάντια για το Δημήτρη, κι όχι με μένα;
Πού σαν γυναίκες καταλαβαινόμαστε καλύτερα;
Έπειτα αυτή η σχέση έχει χρονίσει, τώρα της ήρθε;
Τώρα της ήρθε, τι να σου πω;
Έχει γούστο να ζηλεύεις τη Νάντια;
Όχι βέβαια. Τι να σου πω τώρα;
Τι να σου πω; Πάω να κάνω μπάνιο.
Θα έρθω να φάμε.
Νάντια, άκουσέ με και στα γρήγορα.
Λίγες ώρες, λοιπόν, αφότου είχατε κάνει το πάρτι γενεθλίων του συζύγου σου,
και ενώ βρισκόσουν στη δωδέκατη εβδομάδα της εγκυμοσύνης,
ξεκίνησε η Τουρκική εισβολή.
Τι έκανες αφότου είδες από το παράθυρο του ντουζ
τους Τούρκους αλεξιπτωτιστές;
Για μια στιγμή,
νόμιζα πως έχασα την αίσθηση της πραγματικότητας.
Κοίταζα μόνο, τρομαγμένη.
Ήθελα να φωνάξω, αλλά δεν έβγαινε η φωνή μου.
Πρώτη φορά στη ζωή μου είχα δει κάτι τέτοιο.
Μόνο στις ταινίες.
Έτρεξα στο δωμάτιο
και είδα το Θεόδουλο να κάθεται στο κρεβάτι
και να ακούει ραδιόφωνο.
Ήταν το γνωστό μήνυμα για τους έφεδρους
που τους καλούσαν να καταταγούν.
Θεόδουλε, τι κάμνεις; Που εν να πάεις;
Δεν άκουσες; Η Τουρκία κάνει εισβολή, πρέπει να πάω στο τάγμα μου.
Κι αν σκοτωθείς; Είμαι έγκυος, για όνομα του Θεού!
Όρμησα πάνω του, παλέψαμε για λίγο,
εκείνος με έσπρωξε, εγώ έπεσα πίσω
και χτύπησα την κοιλιά μου.
Κρατούσα την κοιλιά μου φωνάζοντας,
όχι τόσο από πόνο,
όσο από φόβο και αγωνία
μήπως έπαθε κάτι το μωρό μου.
Ο Θεόδουλος πανικοβλήθηκε.
Είσαι καλά;
Ναι.
Πρέπει να πάω, να προσέχεις το μωρό μας.
Πότε θα επιστρέψεις; Πολλά σύντομα.
Ορκίσου ότι θα έρθεις πίσω.
Ότι δεν θα αφήσεις το αγέννητο μωρό σου ορφανό.
Ορκίζομαι! Αφού ξέρεις ότι δεν μπορώ να ζήσω μακριά σου.
Είναι που δεν ξεχνώ
Κι αν μου πήραν την ψυχή
Δεν μου 'χουν πάρει το κλειδί
Το 'κανα χρυσό
Για να στο χαρίσω όταν σε βρω
Κι όλα πια δικά σου θα 'ναι
Δεν ξεχνώ
Σε θυμάμαι
Αυτό το δώρο δεν το άνοιξες εψές.
Ναι, δεν το είδα.
Φύλαξε το, και θα το ανοίξουμε μαζί όταν έρθω πίσω.
Να θυμάσαι ότι αγαπώ σε πολλά.
Αυτό το δώρο,
από εκείνα τα γενέθλια πενήντα χρόνια πριν,
δεν το άνοιξα ποτέ.
Ήταν από το φίλο του, τον Φίλιο.
Ο Φίλιος πέθανε πριν τρία χρόνια.
Του είχα ζητήσει σαν χάρη
να μην μου αποκαλύψει τι είχε μέσα.
Το φύλαξα στη σοφίτα.
Όταν όμως μου τηλεφώνησες, Μάικλ, για αυτή τη συνέντευξη,
αποφάσισα πως ήρθε ο καιρός
να μάθω τι έχει μέσα αυτό το πακέτο.
Θα το ανοίξεις τώρα μπροστά στην κάμερα;
Είσαι σίγουρη;
Ένα κασκόλ
της Ανόρθωσης.
Να 'ξερες πόσο αγαπούσε ο άντρας μου την Ανόρθωση.
Και την Αμμόχωστο.
Να 'ξερες.
Θα 'θελα κάποτε
να μπορούσα να μεταφέρω τα οστά του.
Και να τα θάψω.
Στην πόλη του.
Στην Αμμόχωστο.
Γιατί ήρθε να σε βρει ο Αντρέας;
Συμβαίνει κάτι με την υγεία του.
Τι με κοιτάς έτσι;
Πες μου. Θέλω την αλήθεια.
Σου είπα, Χριστίνα μου.
Του τηλεφώνησες για να μιλήσετε για το Δημήτρη Νεοκλέους;
- Ναι. - Και γιατί δεν πήρες εμένα;
Μεταξύ μας σαν γυναίκες διαφορετικά τα συζητάμε αυτά τα πράγματα.
Και πώς σου ήρθε; Έτσι ξαφνικά το θυμήθηκες;
Τον σκέφτομαι συχνά πυκνά.
Είναι φίλος ο Δημήτρης με τον Αντρέα, ξέρω ότι τα λένε,
και ήθελα να μάθω πως είναι, κι αν έχει προχωρήσει στη ζωή του.
Δεν σε πιστεύω.
Αν συμβαίνει κάτι με την υγεία του Αντρέα,
δεν θα στο συγχωρήσω ποτέ.
Χριστίνα μου! Χριστίνα! Χριστίνα!
Χριστίνα, αλήθεια σου λέω,
με καίει ο χωρισμός μου με τον Δημήτρη.
Αλήθεια σου λέω.
Σοβαρά τώρα;
Σοβαρά, παιδί μου, τον θες πίσω;
Ναι.
Τον έψαχνα πολλές εβδομάδες,
δίχως καθόλου στοιχεία για την τύχη του.
Ώσπου λίγες μέρες μετά τη δεύτερη φάση της εισβολής,
κάποιος μου είπε ότι τον είδε πάνω σε ένα πλοίο
που μετέφερε αιχμαλώτους στην Τουρκία.
Όταν όμως και οι τελευταίοι αιχμαλώτοι επέστρεψαν πίσω στην Κύπρο,
ο Θεόδουλος μου δεν ήταν ανάμεσά τους.
Έγινε, λοιπόν, ακόμα ένα όνομα στο μακρύ κατάλογο των αγνοουμένων.
Ακριβώς.
Θυμάμαι πως έκλαιγα για ώρες.
Έκλαιγα μέχρι που ένιωσα μεγάλη αδιαθεσία
και τάση για εμετό.
Με πήραν στο νοσοκομείο.
Αλλά ήταν αργά.
Είχα αποβάλλει.
Το μωρό μας,
ο γιος μας,
δεν θα μεγάλωνε ποτέ
να γίνει ποδοσφαιριστής της Ανόρθωσης,
σαν τον πατέρα του.
Ούτε θα γύριζε ποτέ στην Αμμόχωστο
να κολυμπήσει στις αμμουδιές της.
Και δεν συναντήθηκαν ξανά οι εφτά φίλοι
για να του τραγουδήσουν για τα πεντηκοστά του γενέθλια,
όπως ήταν η επιθυμία του το τελευταίο βράδυ που περάσατε μαζί;
Κι όμως.
Εδώ κάνεις λάθος.
Κάλεσα και τους εφτά φίλους,
στις 19 Ιουλίου του 1999.
Και ήρθαν.
Όλοι.
Ένιωσα τόσο παράξενα εκείνη τη νύχτα.
Κάναμε γενέθλια, αλλά...
έμοιαζε περισσότερο με μνημόσυνο.
Και...
η φίλη μου, η Αμαλία,
μου είπε ότι...
εκείνος ο άνθρωπος που είχαν δει πάνω στο πλοίο,
έμοιαζε πολύ του άντρα μου.
Κι ότι...
ο Θεόδουλος...
εδώ και πολλά χρόνια...
ήταν θαμμένος...
σε ένα κοιμητήριο έξω απ' τη Λευκωσία.
Ποιος της είχε δώσει αυτή την πληροφορία;
Ένας που ήθελε να κρατήσει την ανωνυμία του.
Δεν είχε αποδείξεις.
Όμως ήταν σίγουρος.
Ήταν σίγουρος, μέχρι που της έδειξε
και το σημείο που είχε θαφτεί ο Θεόδουλος.
Κι εσύ τι έκανες;
Άρχισα να χτυπάω πόρτες
για να μου επιτρέψουν να κάνω εκταφή.
Στάθηκε αδύνατο.
Είπαν ότι δεν υπήρχαν αρκετές δικαιολογίες
για να επιτρέπεται η εκταφή.
Εγώ όμως ήξερα.
Ήξερα πως κάποιοι αρμόδιοι
είχαν χειριστεί αυτή την υπόθεση με πολύ ανεύθυνο τρόπο,
και τώρα φοβόντουσαν μην εκτεθούν.
Ύψωσαν, λοιπόν, απέναντί μου
το τοίχος της γραφειοκρατίας.
Το πιο απίστευτο, όμως,
είναι αυτό που κάναμε
με τη φίλη μου,
την Αμαλία.
Αφού δεν μας έδιναν άδεια,
πήγαμε μια νύχτα με την Αμαλία στο νεκροταφείο.
Τρέμαμε. Τρέμαμε σαν τα φύλλα
από το φόβο μας.
Είχε και πανσέληνο
και ήταν μια περίεργη νύχτα.
Κάθε θόρυβος έκανε την καρδιά μας να χοροπηδάει σαν τρελή.
Ήμασταν όμως αποφασισμένες.
Σκάψαμε...
εκεί ακριβώς...
που οι πληροφορίες έλεγαν...
ότι είχε γίνει η μυστική ταφή.
Βρήκατε τίποτα;
Ναι.
Όταν...
Όταν βρήκαμε ένα παπούτσι...
σταματήσαμε να σκάβουμε
με τα φτυάρια,
για να μην σπάσουμε τα λείψανα.
Κι αρχίσαμε...
Αρχίσαμε να σκάβουμε...
με τα χέρια.
Μέχρι που τον βρήκα.
Τυλιγμένο.
Σε μια μισοφαγωμένη κουβέρτα του στρατού.
Πώς ήσουν σίγουρη πως βρήκες τον Θεόδουλο;
Γιατί...
είχε απάνω του το μενταγιόν
που του έδωσα όταν έφυγε για τον πόλεμο.
Αυτό είναι.
Αυτό είναι το μενταγιόν.
Καλώς την.
Τι γίνεται; Μόνος; Πού είναι όλοι;
Σκορποχώρι γίναμε. Κέντρο διερχομένων.
Ένας μπαίνει, ένας βγαίνει.
Έχουν τις δουλειές τους, τι να σου πω;
Κάθισε.
Γιατί είσαι ξαναμμένη;
Παππού, είσαι ο πρώτος που το μαθαίνεις.
Πήρα μια πολύ μεγάλη παραγγελία. Ένας πλούσιος Κύπριος,
που ζούσε στο Λονδίνο, μου ζήτησε να κάνω
μια κατασκευή από πηλό
που να συμβολίζει τους αγνοούμενους απ' την Τουρκική εισβολή.
Μεγάλου μεγέθους και δικής μου έμπνευσης.
Μπράβο. Μπράβο, κορίτσι μου.
Να φανεί επιτέλους το ταλέντο σου.
-Εγώ ενθουσιάστηκα με το θέμα. -Ναι.
Είναι πολύ συγκινητικό.
Σ' όποιον τον πικρό ξεριζωμό
Δεν κέρασε η μοίρα
Όποιος σκοτάδια δεν κοίταξε
Μέσα σε μάτια θανάτου τρελά
Είναι ο κόσμος που πίστεψε
Καραβάκι από χαρτί μοναχά
Ποιος βάζει λόγια πατρίδες να χαθούν
Νησιά να μοιραστούν
Σύρματα να μπουν
Ποιος ρίχνει βόλια παιδιά να σκοτωθούν
Γενιές να χωριστούν
Ρίζες να κοπούν
Θα τα καταφέρει ο πατέρας μου,
την επιμέλεια του Μάριου θα την πάρεις.
Παύλο, ο αδερφός μου θα επιστρέψει σπίτι.
Θα κάνω τα πάντα.
Κοίτα, συγγνώμη.
Που φύγαμε άρον άρον απ' το Λονδίνο και δεν προχώρησες.
Πότε θα ξαναπάμε; Ποτέ!
Τι ποτέ;
Τεύκρο;
Τα 'μαθα όλα, μου τα είπε ο Αντρέας. Λυπάμαι πάρα πολύ. Πάρα πολύ.
- Στη φάρμα τη βγάζεις εσύ; -Δεν είναι καλά η Μαριάννα
και είχα δουλειά, έφυγα, πήγα άλλαξα, γύρισα.
Σου έχω νέα. Γέννησε η καστανή φοράδα.
Αλήθεια; Θέλω να 'ρθω να τη δω.
Κι εγώ θα πάω να την ξαναδώ, κι αυτή και το πουλαράκι της.
- Πάμε μαζί. - Κάτσε λίγο μαζί μου.
Μ' έχεις γραμμένο μην σου πω πού.
Τι λες, παιδί μου; Σοβαρολογείς τώρα;
Δείξε μου ότι μ' αγαπάς.
Τι έχεις πάθει;
Παλιμπαιδισμό.
Τον είδα το δημοσιογράφο.
Και του ζήτησα συγγνώμη.
Θα τη δώσω τη συνέντευξη.
Να τα. Μόνο ο χαμένος σου γιος.
Δεν μου λες τώρα,
δεν τα εννοείς αυτά που λες;
Ή τα εννοείς;
Κάπου στη μέση.
Έλα, σε πειράζω. Πάμε να δούμε το πουλάρι μαζί.
Αλίκη,
ζήτησα να βρεθούμε γιατί γνωριζόμαστε πάρα πολλά χρόνια.
Προτιμώ να σου μιλήσω σαν φίλος, παρά σαν δικηγόρος.
- Για το θέμα του Μάριου; -Ναι.
Σε παρακαλώ πολύ να τον πάρεις από το ίδρυμα
και να τον γυρίσεις σπίτι με τον Τεύκρο.
Ξέχνα το! Εγώ αποφασίζω τι είναι καλό και για τα δυο μου τα παιδιά, Αντρέα!
Ο Τεύκρος προκειμένου να πάρει την επιμέλεια του παιδιού
και να γυρίσει ο μικρός σπίτι,
-θέλει να πάμε δικαστικά. -Αν είναι δυνατόν!
Θέλει να καταστρέψει τη ζωή του, κι εσύ δεν κοιτάς να του βάλεις μυαλό;
Η Δάφνη; Ανέχεται αυτή την κατάσταση
-μέσα στο σπίτι; -Μισό λεπτό.
Η Δάφνη δεν έχει καμία δουλειά σ' αυτή την κουβέντα.
Τώρα σου μιλάω μόνο ως δικηγόρος.
Αν πάμε σε δικαστήριο, υπάρχουν στοιχεία και μάρτυρες
-που δείχνουν ότι είσαι ακατάλληλη μητέρα. -Δεν είναι αλήθεια.
Αυτό θα το αποφασίσει το δικαστήριο.
Θα ακουστούν πράγματα πολύ άσχημα για σένα.
Θα φτάσουμε στα άκρα. Θα ξεφτιλιστείς.
Έχεις και η ίδια επίγνωση τι πρόκειται να ειπωθεί!
Δεν θα τολμήσει ο Τεύκρος.
Δεν έχεις καταλάβει μου φαίνεται.
Είναι αποφασισμένος.
Η εντολή που έχω είναι να κάνω τα πάντα
για να πάρει την επιμέλεια και να γυρίσει ο μικρός σπίτι.
Σου ζήτησα να βρεθούμε να λυθεί το θέμα εξωδικαστικά.
Σκέψου το!
Να ζήσετε για πάντα ευτυχισμένοι!
Να 'μαστε καλά, αγάπη μου.
Δώρο στη μαμά έκανες;
Ναι, βρε, μου πήρε. Να!
Σούπερ! Μπράβο, μπαμπά, έχεις γούστο.
Ευχαριστώ.
-Ναι; -Πήρα να δω τι κάνεις. Σε σκέφτομαι.
Μάλιστα. Όχι, μην τα στείλετε,
θα περάσω εγώ αύριο να τα πάρω. Ευχαριστώ πολύ, γεια σας.
Απ' το καθαριστήριο ήτανε.
Σαμπάνια δεν πήρες; Τι επέτειο γιορτάζετε;
Μπαμπά, βλέπω τσιγκουνιές φέτος.
Άντε ρε, που θα με πεις και τσιγκούνη!
Στην κατάψυξη την έχω και παγώνει.
Λοιπόν, πάω να τη φέρω, να μας ευχηθείτε με κάθε επισημότητα.
Έλα μαζί μου εσύ, μικρέ, έλα να βοηθήσεις.
Καλώς τον. Τι κάνεις;
- Καλά είμαι. - Κάθισε.
Ήθελα να σου πω κάτι που νομίζω σ' ενδιαφέρει.
Σ' ακούω.
Εμφανίστηκε ένας Τουρκοκύπριος
και είπε ότι ήταν παρών σε μια συναλλαγή, σε μια αγοραπωλησία
αρχαίας συλλογής νομισμάτων,
ανάμεσα σε έναν Τούρκο λαθρέμπορο και έναν Γερμανό συλλέκτη.
Ωραίος συνδυασμός αυτός.
Η συλλογή, πού βρίσκεται τώρα;
Πέρασε μέσω Κερύνειας στην Τουρκία κι από κει στη Γερμανία.
Βέβαια, ο Τουρκοκύπριος είναι αρχαιολάτρης,
και για αυτό ένιωσε τύψεις και αποφάσισε να μας δώσει τις πληροφορίες.
Αφού είναι τόσο ευσυνείδητος, τι δουλειά είχε στην παράνομη πώληση;
Δίκιο έχει ο Αντρέας. Μπορώ μέχρι και να τον συλλάβω.
Όχι, μην το κάνεις αυτό γιατί θα χαλάσει η υπόθεση.
Άφησέ το στο γραφείο μου, ξέρουμε τι θα κάνουμε.
Απλώς ήθελα να σε ενημερώσω,
στην πορεία σίγουρα θα χρειαστώ τη βοήθειά σου.
Εντάξει, μπορείς να βασιστείς πάνω μου. Θα σου παρέχω ό,τι ζητήσεις.
Σ' ευχαριστώ πολύ, Δημήτρη.
Και τώρα ας περάσουμε σε πιο φλέγοντα ζητήματα.
-Τι γίνεται με σένα και τη Νάντια; -Μα τι του λες του ανθρώπου;
- Τις εξελίξεις! -
Κοίταξε να δεις, Δημήτρη.
Η Νάντια δεν σε έχει ξεπεράσει ακόμα.
Και για αυτό, φώναξε το φίλο σου από 'δώ και του τα είπε.
Σοβαρά τώρα;
Ναι.
Νόμιζα ότι όλο αυτό το καιρό αυτή η υπόθεση είχε κάπως ξεφτίσει.
Αλλά φαίνεται σιγοβράζει.
Μεγάλα παιδιά είστε. Τι θα γίνει;
Και επίτρεψέ μου να σου πω, ότι ο λόγος που χωρίσατε
είναι πάρα πολύ αστείος.
Αφού επιμένετε.
Σ' αρέσει;
Για μένα είναι αυτό; Το 'φτιαξα για να με θυμάσαι.
Όπως κάνει ο Τεύκρος με το Μάριο! Ουάου!
Αντρίκο, σήκω, αγόρι μου, έχεις κολυμβητήριο!
Συγχαρητήρια κι από κοντά, αγάπη μου! Πρέπει να το γιορτάσουμε, μπράβο σου!
Πόσα μπράβο μου 'χεις πει, ξέρεις;
Δεν πιάνεται απ' το τηλέφωνο. Μπράβο το μωρό μου!
Σταμάτα μωρέ, ντρέπομαι.
Ο μπαμπάς λέει ότι θα μας κάνεις περήφανους.
Α, έτσι λέει ο μπαμπάς;
Κοίτα εδώ.
Θα το δω μετά, σήκω τώρα! Θα χάσες το κολυμβητήριο.
Πάμε, πάμε. Τον αφήνω κι έρχομαι.
Δάφνη;
Τι έκπληξη είναι αυτή; Δεν σε περίμενα.
Είδα ότι έφυγες από τη φάρμα,
πέρασα κι απ' το ιατρείο αλλά δεν ήσουν εκεί,
και σκέφτηκα ότι είσαι σπίτι.
Έλα πέρνα.
Σ' αγαπάω.
Συγγνώμη.
Δεν χρειάζεται να ζητάς συγγνώμη.
Μου φτάνει που είσαι εδώ.
Θα πάρουμε το Μάριο πίσω, και θα 'μαστε μαζί σε όλα.
Θα αντέξεις;
Θα αντέξεις να έρθεις να μείνουμε όλοι μαζί;
Ναι, αγάπη μου.
Καλά, ούτε φαντάζεσαι τι είπε το στόμα του γιου σου στη διαδρομή.
Τι έπαθες;
Όλα είναι μαύρα. Πίσσα σκοτάδι!
Ήπια το ποτήρι το πικρό
Και ήπια τη ζωή μου
Κι ό,τι κι αν ήξερα χάθηκε
Κι ούτε που ξέρω να πω το γιατί
Κι ό,τι κι αν ήταν ξεγράφτηκε
Κι ό,τι μένει είναι άδειο χαρτί
Ποιος βάζει λόγια πατρίδες να χαθούν
Νησιά να μοιραστούν
Σύρματα να μπουν
Ποιος ρίχνει βόλια παιδιά να σκοτωθούν
Γενιές να χωριστούν
Ρίζες να κοπούν
Υποτιτλισμός: Videopress S.A.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.