Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Ποιος βάζει λόγια, πατρίδες να χαθούν
Νησιά να μοιραστούν Σύρματα να μπουν
Ποιος ρίχνει βόλια, παιδιά να σκοτωθούν
Γενιές να χωριστούν Ρίζες να κοπούν
Υποσχέσου πως θα μου γράφεις κάθε εβδομάδα.
Θα σου γράφω Χριστίνα.
Μην στεναχωριέσαι.
Και να μην κλαις, σε παρακαλώ.
Θα περάσει ο καιρός γρήγορα.
Θα μου την προσέχεις.
Όταν φτάσεις Λονδίνο, να πεις στον αδελφό μου να μας τηλεγραφήσει.
Και να προσέχεις τη βαλίτσα σου, να μην τη χάσεις.
Γεια σου, αγάπη μου.
Στο καλό, αγόρι μου.
Κι όταν ξυπνώ, θυμάμαι
Κι όταν στον ύπνο κρυφτώ
Αχ θυμάμαι
Κι αν σε πήραν, είσαι εδώ
Σε έχουν αυτοί Μα σ' έχω εγώ
Κι αν, μισή, ακόμα ζω Είναι που δεν ξεχνώ
Κι αν μου πήραν την ψυχή Δεν μου 'χουν πάρει το κλειδί
Το 'κανα χρυσό Για να σ' το χαρίσω όταν σε βρω
Κι όλα πια δικά σου θα 'ναι
Δεν ξεχνώ. Σε θυμάμαι.
Ευτυχώς που ο μακαρίτης ο πατέρας μου...
σκέφτηκε ν' αγοράσει αυτά τα δυο χωράφια εδώ στην Κοκκινοτριμιθιά.
Σκέφτομαι να φυτέψουμε πατάτα.
Άκουσα ότι μπορεί να γίνει εξαγωγή σε πολύ καλή τιμή.
Συμφωνείς;
Ναι πατέρα.
Λοιπόν, θα με βοηθήσεις.
Αλλά μόλις καταφέρουμε να σταθούμε στα πόδια μας...
θα πας να σπουδάσεις αρχαιολογία. Αυτό ήθελες να κάνεις πάντα.
Και τούτο θα κάνεις.
Θέλω οπωσδήποτε να συμπεριλάβουμε γεγονότα...
όπως ας πούμε στις 14 Αυγούστου που ξεκινάει ο "Αττίλας 2"...
και διαρκεί μέχρι τις 17 Αυγούστου.
Ναι, 15 Αυγούστου...
γίνεται σύσκεψη πολιτικών και θρησκευτικών ηγετών της Κύπρου...
και ο Γλαύκος Κληρίδης αναλαμβάνει την ευθύνη της συνέχισης των συνομιλιών...
που γίνονται στη Γενεύη.
Στις 19 Αυγούστου δολοφονούνται στη Λευκωσία...
ο Αμερικάνος πρέσβης μαζί με τη γραμματέα του...
μετά από έντονες αντιαμερικανικές διαδηλώσεις.
Για αυτό δεν ξέρω αν υπάρχει οπτικό υλικό.
Ναι το ψάχνω, κάνε κι εσύ ό,τι μπορείς.
Η επίσημη αναφορά είναι ότι σκοτώθηκαν από εξοστρακισμό σφαιρών.
Στις 25 Αυγούστου ξαναρχίζουν οι συνομιλίες στη Γενεύη.
Σωστά. Πού βρίσκεται ο Μακάριος εκείνη την περίοδο;
Στο εξωτερικό και κάνει συνέχεια επαφές.
Που είσαι βρε αγάπη μου; Όταν με πήρες δεν είχα βγει ακόμα από το χειρουργείο.
Είχα μια πολύ δύσκολη γέννα. Θα είμαι όμως ελεύθερος για καμιά ώρα.
Αν μπορείς και ακούσεις το μήνυμα εγκαίρως, πάρε με.
Σε φιλώ.
Εσείς είσαι υπεύθυνος για την τροφή τους τώρα.
Μισό-μισό, καλαμπόκι κριθάρι. Πρωτεϊνικό συμπλήρωμα και σανός.
Μιλάμε για τα αρσενικά και τα νεαρά μοσχαράκια, έτσι;
-Τις ποσότητες τις ξέρεις; -Μάλιστα κυρία Χριστίνα.
Το μείγμα θα το φτιάχνω εγώ ο ίδιος, μην ανησυχείτε.
-Ευχαριστώ. -Εγώ.
Θα ξημεροβραδιάζεσαι στη φάρμα τώρα;
Δεν είναι καλά η Μαριάννα. Έκανε εμετό πάλι.
-Πάλι; -Ναι πάλι.
Την πήρε η Δάφνη και πήγανε σπίτι.
-Στεναχωριέμαι πολύ. -Κι εγώ.
Τη βλέπω να είναι έτσι και δεν ξέρω τι να κάνω.
Μόνο ο χρόνος θα τη συνεφέρει.
Ο Κλεάνθης δεν πλήρωσε πάλι τη διατροφή, έχει προθεσμία ημερών.
Και; Πού θα βρει τα λεφτά;
Αν δεν πληρώσει θα τον συλλάβουν και θα πάει φυλακή.
Να τον ξαναφέρουμε πίσω στη δουλειά.
Έχω καταλήξει στο ότι θα χρειαστεί να γίνει κι άλλη τομή.
Αλλά επειδή θέλω να γίνει καταγραφή της χρωματογραφίας...
από 'δω και πέρα δεν θα αφαιρούμε τα ευρήματα.
-Έχει το ρίσκο του. -Το αναλαμβάνω εγώ.
Ωραία, όπως θες.
Πώς από 'δω;
Μ 'αποφεύγεις, έτσι; Γιατί δεν απαντάς στα τηλέφωνα;
Τι θέλεις από τη ζωή μου ρε, τι θες;
Ήταν κάτι πολύ σοβαρό αυτό που ήθελες να μου πεις, έτσι;
Τι συμβαίνει;
-Θέλω να έρθεις μαζί μου στο Λονδίνο. -Γιατί;
Θα σου πω το γιατί.
Αλλά δεν θέλω να μάθεις τίποτα ούτε η Δάφνη ούτε η μητέρα μου.
Το ξέρει μόνο ο πατέρας μου και η Ιφιγένεια.
-Για ποιον λόγο; -Θα σου τον πω αλλά όχι εδώ.
Έλα, τελείωσα, πάμε σπίτι μου. Θα είμαστε και μόνοι μας.
Παιδιά φεύγω.
Θέλω τα προσχέδια στο ημερολόγιο σήμερα, εντάξει; Τα λέμε.
Αν μη τι άλλο, διατηρείς ακόμα την ικανότητα να με ξαφνιάζεις.
-Ενοχλώ; -Μην λες βλακείες, λέω δεν σε περίμενα.
Τελευταία στιγμή αποφάσισα ν' αλλάξω το εισιτήριό μου και να έρθω Αθήνα.
Να πάω σε ξενοδοχείο;
Σοφία, κόφ' το. Ξέρω ότι δεν κάνεις ποτέ τίποτα αυθόρμητα.
Χωρίς να υπάρχει λόγος.
Υπάρχει λόγος και είναι η νοσταλγία για την Αθήνα.
-Απλά αυτό και μόνο; -Αυτό και μόνο.
Πάω μια βόλτα, έχω ραντεβού με έναν παλιό μου φίλο να πιούμε καφέ.
Είσαι πολύ καχύποπτη.
Θα τα πούμε αργότερα.
Όχι ρε φίλε.
Τι μου είπες τώρα;
Αν δεν χρειαζόμουν τη βοήθεια σου δεν θα σου έλεγα τίποτα.
Έλα, μην είσαι τόσο ευαίσθητος.
Λοιπόν, η θεραπεία είναι πειραματική...
και σε θέλω μαζί μου.
Εννοείται θα έρθω.
Δεν ελπίζω πολλά σ' το λέω...
απλά με πίεσε πολύ ο πατέρας μου και η Ιφιγένεια.
Δεν μπορείς να μου το κάνεις αυτό.
Δεν μπορείς να με αφήσεις μόνο.
Δεν θα σε αφήσω μόνο. Έχεις τον Μάριο να προσέχεις.
Θα τα ξαναφτιάξεις με τη Δάφνη, θα παντρευτείτε.
Όταν σας γνώρισα το είχα σκοπό ούτως ή άλλως.
Άσε τις βλακείες τώρα. Όσο κι αν προσπαθείς να το ελαφρύνεις...
μου έχει πέσει ο ουρανός στο κεφάλι.
Ξέρεις τι είσαι για μένα;
Αδερφέ μου;
Έχουμε πολλά να θυμόμαστε.
Πάλι καλά που θα μείνεις πίσω εσύ να τα θυμάσαι.
Κόψε την πλάκα!
Πόσο καιρό το ξέρεις αυτό;
Δεν έχει νόημα να μπούμε σε λεπτομέρειες.
Μαξ, άσ' το!
Άσ' το!
Άμα δεν τ' αφήσεις πώς θα σ' το ρίξω να πας να το φέρεις;
Είσαι μεγάλος βλάκας.
Άντε παράτα με!
Για να έχεις φτάσει από τα νεύρα σου να τσακώνεσαι και με τον σκύλο...
τα πράγματα είναι σοβαρά. Για πες.
Τι να πω βρε παππού; Κληρονόμησα ένα σκυλί που είναι χαζό.
Δάφνη;
Κοίταξε με.
Σε μένα μιλάς.
Πήγες και χώρισες και τώρα το μετάνιωσες, έτσι;
-Καθόλου. -Μάλιστα, καθόλου.
Δεν το μετάνιωσες πάει να πει ότι δεν αγάπησες ποτέ τον Τεύκρο.
Τι θες ν' ακούσεις τώρα; Να σ' το πω να τελειώνουμε.
Άσε, θα σου πω εγώ.
Έκανες μια επιπόλαια κίνηση και χώρισες.
Και τώρα δεν το χωράει ο εαυτός σου.
Τον αγαπάς και τον θέλεις πίσω, έτσι;
-Εντάξει... -Εντάξει.
Λοιπόν, εγώ λέω να τον πιάσεις και να μιλήσετε.
Έτσι λύνονται οι διαφορές. Όχι με χωρισμό.
-Όλος ο κόσμος χωρίζει. -Ναι.
Χωρίζουν επειδή δεν θέλουν να δεχτούν ότι η αγάπη πονάει.
Εσύ πρέπει να δεχτείς αυτόν τον πόνο.
Και να διορθώσεις τα πράγματα.
-Και; -Και...
μετά η αγάπη δεν θα πονάει τόσο.
Κι εσύ δεν θα έχεις χάσει τον άνθρωπο σου.
Και δεν είναι τόσο χαζός όπως λες, κάνεις λάθος.
Ποιος;
Ο Μαξ.
Δεν είναι χαζός, απλά ακολουθεί το ένστικτο του, μην τον αδικείς.
Σ' αγαπάω.
Κάνε αυτό που σου λέω. Κι εγώ σ' αγαπάω.
Το μνημείο ελευθερίας πόσες φορές το έχεις δει;
-Αρκετές, γιατί; -Ξέρεις την ιστορία του;
Ναι, αυτοί που ανοίγουν τις φυλακές είναι οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ...
και απελευθερώνουν τους κρατούμενος των Βρετανών.
-Νομίζω φτιάχτηκε το '73; -Και κοίτα τραγική ειρωνεία.
Πριν προλάβουν να το εγκαινιάσουν, έγινε η εισβολή.
Πάνω του υπάρχουν ακόμα σημάδια από το πραξικόπημα.
Αλήθεια; Δεν το ήξερα.
Πήγες καμιά φορά πολύ κοντά στο μνημείο ν' ακουμπήσεις τα αγάλματα;
Όχι, το βλέπω απ' τον δρόμο, αλλά τόσο κοντά ποτέ.
Έλα εδώ.
Κοίτα εδώ. Κοίταξε τον ιερέα.
Τρύπες.
Αν παρατηρήσεις προσεκτικά θα δεις πως υπάρχουν τρύπες...
-σχεδόν σε όλα τα αγάλματα. -Σφαίρες.
Από τη μάχη της αρχιεπισκοπής.
Μετά το προεδρικό...
ή αρχιεπισκοπή ήταν ο δεύτερος μεγάλος στόχος των πραξικοπηματιών.
Και όπως βλέπεις είναι μόνο 100 μέτρα από εδώ.
Αυτοί οι ήρωες, σαν να μην έφταναν όσα τράβηξαν από τους Άγγλους...
δεν αναπαύθηκαν ούτε σαν αγάλματα.
Πού ταξιδεύεις;
Τίποτα, απλά όταν έψαχνα υλικό για το '74...
θυμάμαι την αρχιεπισκοπή στις φλόγες.
-Πώς πέρασες με τον φίλο σου; -Καλά.
-Πεινάς; -Όχι.
Σοφία έχει προκύψει ένα θέμα πολύ σοβαρό.
Δεν μπορούμε να κάνουμε σαν να μη συμβαίνει τίποτα.
-Ακούω. -Πότε έμαθες για τους γονείς του Μάικλ;
Όταν ο Μάικλ ήταν πέντε χρονών...
έβαλα την Ελίζα να ψάξει για τους γονείς του.
Της πήρε καιρό να μάθει.
Αλλά κάποια στιγμή έφερε κάποια στοιχεία...
και μου είπε ότι ο Μάικλ είχε γεννηθεί από Κύπριους γονείς.
Και τον αναζητούσαν.
Δεν την άφησα να μου πει τα ονόματά τους.
Αυτό το παιδί το είχα αγαπήσει.
Είναι το παιδί μου, είναι δικό μου.
Τι σημασία είχε να μάθω ποιοι ήταν οι γονείς του;
Σοβαρά; Αν αυτό δεν είναι ανήθικο...
Γιατί είναι ανήθικο;
Τι λες τώρα; Πρώτα απ' όλα μην με διακόπτεις, εντάξει;
Η Ελίζα είχε κρατήσει κάποια στοιχεία στο αρχείο της και το ήξερα.
Όταν εσύ αναγνώρισες την κοπέλα στη φωτογραφία στο σπίτι των Σέκερη...
έβαλα τη βοηθό μου να ψάξει το αρχείο της Ελίζας.
Τα ονόματα είναι Χριστίνα και Αντρέας Σέκερη.
Κι ο Μάικλ έχει ένα σημάδι στο μπράτσο.
Χριστέ μου, Σοφία!
Ο Μάικλ πρέπει να μάθει. Είναι εγκληματικό να του το κρύβεις.
Δεν θέλω να μιλήσεις ποτέ σε κανέναν για αυτό, έτσι; Ποτέ!
Ο Μάικλ είναι γιος μου.
Καλύτερα να φύγεις για Λονδίνο. Δεν θέλω να σε βλέπω μπροστά μου.
Έβαλα 12 καλάθια δηλαδή 24 πόντους.
Ήμουν ο MVP του αγώνα.
Ο μπαμπάς λέει ότι θα μπορούσα να 'χα βάλει κι άλλα καλάθια.
Αλλά τότε γιατί δεν τα έβαλα;
Γιατί κρατάς δυνάμεις για τον επόμενο αγώνα, μωρό μου.
Και πες στον μπαμπά να μην κάνει τον έξυπνο.
Πότε θα έρθεις;
Δεν ξέρω αγάπη μου ακόμη.
πρέπει να τακτοποιήσω κάποια πράγματα και μετά. Δεν θα αργήσω όμως.
Θέλω να πάρω καινούργιο σακίδιο. Αυτό που έχω είναι για μωρά.
Ναι, ξέρω πολύ καλά τι θες. Όταν έρθω θα το πάρουμε μαζί.
-Να κλείσουμε τώρα; -Ναι, γιατί έχω αγγλικά σε λίγο.
-Λοιπόν, σας φιλώ. Σας αγαπώ πολύ. -Κι εμείς!
Γεια.
-Ναι; -Τι κάνεις;
Μιλούσα με τα παιδιά μου στο τηλέφωνο. Τώρα μόλις έκλεισα.
Θέλεις να πάμε να φάμε έξω απόψε ή στο σπίτι μου;
Έφυγες σαν κυνηγημένη μετά.
Ναι, το ξέρω.
Σε πήρα και πιο πριν αλλά δεν απάντησες ποτέ.
Συγγνώμη, δεν συνηθίζω να είμαι αγενής.
Αλλά είμαι πολύ μπερδεμένη.
Έχω ταλέντο να ξεμπερδεύω τους ανθρώπους.
Λοιπόν;
Καλά εντάξει. Το βράδυ.
Τώρα μιλάτε σοβαρά; Να πάρουμε πίσω τον Κλεάνθη...
που ήξερε και μας δούλευε μέσα στα μούτρα μας τόσο καιρό;
Μην μου πεις ότι δεν τον χρειάζεσαι εδώ στη φάρμα;
Όλα από το χέρι του περνούσαν.
Με συγχωρείτε, αλλά μια χαρά μπορώ ν' αναλάβω τα πάντα μόνος μου.
-Ο Κλεάνθης δεν φέρθηκε αντρίκια. -Πώς θα τον εμπιστευτώ;
Ήξερε κι έκανε πλάτες στον Θοδωρή. Και δεν μιλάμε για κάτι απλό.
-Εδώ μιλάμε για φόνο! -Μισό λεπτό!
Ούτε να το συζητάτε!
Μπορεί να άργησε να κάνει αυτό που έπρεπε αλλά στο τέλος το έκανε.
-Αυτό έχει σημασία. -Έχει δίκιο η μητέρα σου Μαριάννα.
Μπες στη θέση του. Ο Θοδωρής ήταν φίλος του και του χρώσταγε κιόλας.
Και στο τέλος της ημέρας έκανε το σωστό.
Ναι, αλλά τόσο καιρό μας δούλευε.
Πώς με κοίταζε μέσα στα μάτια λέγοντας τόσα ψέματα;
Ήξερε για την παράνομη σχέση του άντρα μου και δεν έλεγε τίποτα.
Το ότι άργησε να μιλήσει είναι το μικρότερο κακό...
από το να κρατούσε μέχρι το τέλος το στόμα του κλειστό.
-Ένας αθώος θα πήγαινε στη φυλακή. -Δεν τον θέλω πάλι στη δουλειά!
Τόσα χρόνια ο Κλεάνθης κρατούσε τη φάρμα.
Και τον έχουμε ανάγκη, ό,τι και να λέμε τώρα.
Μαριάννα;
Έχω μάθει ότι πήγαινε σε όλα τα μοναστήρια για να βρει τη δύναμη να μιλήσει.
Δεν το έκανε αβασάνιστα.
Κάντε ό,τι θέλετε.
Έχω τόσα πολλά στο κεφάλι μου που δεν μπορώ να ασχοληθώ και με αυτό.
Δεν είμαι δολοφόνος.
Ήταν ατύχημα.
Το λάθος μου ήταν ότι δεν πήγα κατευθείαν στην αστυνομία.
Γιατί έτσι θα είχε αποκαλυφθεί η σχέση μου, η απιστία μου.
Και τη Μαριάννα τη λάτρευα.
Τη λατρεύω ακόμα.
Μετά το δικαστήριο ήρθε καθόλου να σε δει;
-Όχι. -Όχι.
Όχι.
Αν σ' αγαπάει πραγματικά, πραγματικά όμως...
θα τα βάλει όλα στην άκρη.
-Αποκλείεται. -Ναι.
Η Μαριάννα που ξέρω εγώ, αποκλείεται.
Τα σκάτωσα όλα.
Όλα.
Είχα μια υπέροχη ζωή.
Ούτε που κατάλαβα πώς έσπρωξα την Ελένη με τόση οργή.
Κι έμεινε στον τόπο.
Μετά έκανα το ένα λάθος πάνω στο άλλο. Μέσα στον πανικό.
Και θα έβαζα κι έναν αθώο μέσα.
Έλα.
Πιες κι εσύ λίγο κρασί.
-Δεν θέλω. -Θα σε χαλαρώσει.
-Δεν θέλω, είναι το στομάχι μου χάλια. -Έλα!
Εγώ πάντως θα πιώ μέχρι τελικής πτώσεως.
Πρέπει να πενθήσω τον χωρισμό μου.
Κοίτα να τα βρείτε γιατί έχουμε και σοβαρότερα προβλήματα.
Η αιτία που τον χώρισες είναι αστεία.
Το συμβάν που είδες ήταν μόνο η αφορμή.
Για τον Τεύκρο ποτέ δεν είμαι προτεραιότητα.
Υποτίθεται ότι ζούμε έναν έρωτα. Πότε; Μια φορά στις τόσες;
Το μοντέλο που έχεις στο μυαλό σου είναι για τους αργόσχολους.
Που θέλουν να 'ναι αυτοκόλλητοι όλη μέρα.
Καλά, είδαμε και τους αυτοκόλλητους.
Με τον Θοδωρή ήμασταν όλη μέρα μαζί...
και πάλι βρήκε την τρύπα για να χωρέσει την γκόμενα.
Δεν μπορώ να το σκέφτομαι, αλήθεια, νομίζω θα μου στρίψει.
Χρόνο χρειάζεσαι.
Για να καταφέρεις για το επεξεργαστείς και να πάρεις αποστάσεις.
Τι αποστάσεις, ρε Παύλο;
Από πού να πάρω αποστάσεις, από τη ζωή μου;
Γιατί αυτή μέχρι τώρα ήταν η ζωή μου και ακόμα είναι.
Πώς στον διάολο παίρνεις αποστάσεις από τη ζωή σου;
Σωστή ερώτηση.
Πας σε έναν ψυχολόγο και παίρνεις βοήθεια.
Τι ψυχολόγο ρε Παύλο;
Ο ψυχολόγος δεν μπορεί ν' αλλάξει αυτά που έχουν γίνει.
-Εγώ θέλω να μην είχανε γίνει. -Αυτό τώρα είναι παιδική αντίδραση.
Οι εξελίξεις συμβαίνουν, δεν μας ρωτάει η ζωή αν τις θέλουμε ή όχι.
Εγώ θέλω να κοιμηθώ κι όταν ξυπνήσω να μην έχει γίνει τίποτα από όλα αυτά.
-Γίνεται; -Δεν γίνεται.
Είναι γαμωκατάσταση.
Λοιπόν ελάτε... Ελάτε! Αγκαλιά.
Αγκαλιά και θα περάσουν όλα.
Μάριε, θα πρέπει να λείψω για δύο μέρες στο Λονδίνο.
Θα μείνεις εδώ με την Αφροδίτη και πριν το καταλάβεις τα 'χω γυρίσει.
-Όχι! -Τι όχι; Δύο μέρες σου λέω.
Θα σε παίρνω τηλέφωνο. Θυμάσαι που είχα ξαναπάει στο Λονδίνο;
Δίπλα είναι, δεν είναι μακριά.
Θα περάσω μια χαρά οι δυο μας, φατσούλα!
Θα κάνουμε βόλτες και κάθε μεσημέρι θα σου φτιάχνω πατάτες τηγανιτές.
-Αυτό ήταν, τέλος; -Τι; Δεν θέλω τώρα να φάω.
Πατέρα δεν έφαγες καλά απόψε. Να σου καθαρίσω ένα μήλο.
Όχι, θέλω να έχω ελαφρύ στομάχι το βράδυ.
Αυτό μάλλον είναι το μυστικό της καλής σου υγείας.
-Καλώς τον. -Γεια σας.
Δεν ήσουνα με τη Μαριάννα και τη δάφνη; Έτσι μου είπαν τα κορίτσια.
Ναι, μαζί τους ήμουνα μέχρι τώρα.
-Να σου βάλω να φας. -Όχι δεν θέλω.
-Έφαγα πριν. -Η Μαριάννα πάντα σου είχε αδυναμία.
Σε χρειάζεται τώρα.
Θα είμαι δίπλα της παππού, αν και δεν νομίζω ότι μπορώ να κάνω πολλά.
Ήταν πολύ σοβαρό αυτό που έγινε, δεν ξεπερνιέται εύκολα.
Θα πάω στο Λονδίνο απόψε.
Γιατί; Τι έγινε;
-Με την Ιφιγένεια θα πας; -Όχι, με τον Τεύκρο.
Θα πάω δύο μέρες, το πολύ τρεις, να ξεδώσουμε, να θυμηθούμε τα παλιά.
Δεν καταλαβαίνω, τώρα βρήκες;
Γιατί όχι Χριστίνα; Σου λέει, θέλει να πάνε να ξεσκάσουνε.
Δεν θα λείψουν κάνα μήνα.
Οι τελευταίες μέρες ήταν πολύ πιεστικές, μαμά, και θέλω να πάρω μια ανάσα.
Όλοι χρειαζόμαστε μια ανάσα, πού και που.
Αν ήμουν 20 χρόνια νεότερος θα ερχόμουν μαζί σας.
Τώρα το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σας κουνήσω το μαντήλι.
Θα φάω τελικά.
Νόμιζα ότι το μετάνιωσες, ότι δεν θα ερχόσουν.
Δεν έβρισκα ταξί.
Περπάτησα αρκετά για να καθαρίσει το μυαλό μου.
-Τι πίνεις; -Βότκα, θέλεις;
Ναι.
Έτσι όπως έφυγες δεν προλάβαμε να μιλήσουμε.
Είμαι πολύ μπερδεμένη.
Μίλησέ μου για σένα.
-Τι θες να μάθεις; -Τα πάντα.
Αλήθειες.
Ωραία.
Είμαι παντρεμένη με ένα υπέροχο άντρα κι έχω δύο παιδιά.
Δεν ξέρω τι γνώμη έχεις σχηματίσει για μένα.
Μπορεί να πιστεύεις ότι σε κάθε μου ταξίδι κάνω έξαλλη ζωή...
Δεν σκέφτηκα ποτέ κάτι τέτοιο.
Από την άλλη, όλο αυτό που συνέβη μεταξύ μας ήρθε τόσο φυσιολογικά.
Για αυτό είμαι μπερδεμένη.
-Επειδή το ήθελα. -Κι εγώ.
Πάρα πολύ, από την πρώτη στιγμή.
Εγώ όμως δεν έπρεπε να το θέλω.
Δεν είναι διαλυμένος ο γάμος μου.
Με τον άντρα μου τα πάμε μια χαρά.
Έχουμε πολλά κοινά, θέλουμε τα ίδια πράγματα...
-αγαπάμε τα παιδιά μας... -Τα παιδιά του.
Ξέρω ότι δεν είναι δικά σου.
Ποιος σου το είπε;
Η μητέρα μου είναι δημοσιογράφος...
και σκέφτηκε ότι εν όψει του δικαστηρίου...
καλό θα ήταν να ξέρουμε ποιαν έχουμε ν' αντιμετωπίσουμε.
Οπότε έκανε μια μικρή έρευνα για σένα.
Μάλιστα.
Τα παιδιά είναι από τον πρώτο γάμο του Γιώργου.
Η μητέρα τους έχει πεθάνει. Τα πήρα από πολύ μικρά.
Τα μεγάλωσα εγώ και είναι σαν δικά μου.
Βασίζονται σε μένα, με κοιτάνε στα μάτια με εμπιστοσύνη.
Τα αγαπάω πάρα πολύ και με φωνάζουνε μαμά.
Δεν χρειάζεται να νιώθεις ενοχές, δεν έκανες κάτι εναντίον τους.
Αυτό που συνέβη μεταξύ μας, αφορά μόνο εμάς.
Δεν πάει έτσι, δεν είναι τόσο απλό.
-Αυτό θα το πάρεις μαζί σου; -Δεν το χρειάζομαι.
-Ακόμα δεν πήγες για ύπνο; -Πήγα μα πάλι θέλω να σου πω ένα "γεια".
-Γεια σου. -Γεια σου ρε φίλε.
-Θέλω να 'σαι καλό παιδί, εντάξει; -Εντάξει.
Αλλά μην μείνεις πολλές μέρες στο Λονδίνο, η Κύπρος είναι καλύτερη.
Άντε καληνύχτα. Ύπνο τώρα, τρέξε!
Πάντως δεν καταλαβαίνω γιατί πετάς συνέχεια ξημερώματα;
Έτυχε.
Όλα καλά θα πάνε.
Ξαφνικά είμαι πάρα πολύ αισιόδοξη, να ξέρεις.
Ας μην περιμένουμε πολλά πράγματα.
Μπορεί να απογοητευτούμε.
Κοίτα, δεν μου αρέσει να σου λέω ψέματα.
Θέλω να ξέρεις ότι δεν πρόκειται να κάνω καμία θεραπεία.
Ορίστε;
Θα κάνω κάποιες επαναληπτικές εξετάσεις εκεί...
και στη συνέχεια ο γιατρός θα με βάλει σ' ένα πρόγραμμα για τις θεραπείες.
-Υπάρχει σειρά. -Μάλιστα.
Για ποιον λόγο πες ψέματα στον πατέρα σου;
Γιατί με πιέζει.
Και δεν θέλω να μάθει τίποτα η μάνα μου ακόμα.
Εσύ πρέπει να με καταλάβεις, ναι;
Εντάξει.
-Πάμε να ξαπλώσουμε Χριστίνα μου; -Κάτσε να πούμε μια κουβέντα.
Δεν έχω χειρότερο να πάω να ξαπλώσω και να μην μπορώ να κοιμηθώ.
Δεν χρειάζεται να κοιμηθούμε.
Καλώς τες!
Μαριάννα μου, τι κουβαλάς εκεί;
Θα μείνω λογικές μέρες εδώ, μαζί σας.
-Το ήξερα. -Μπράβο κόρη μου, σωστή απόφαση.
Σ' το είπα ότι θα χαρούν.
Το δωμάτιο σου είναι έτοιμο, σου έχω στρώσει καθαρά σεντόνια.
Πού το ήξερες ότι θα έρθω;
-Καλά τώρα! -Ελάτε, θα είμαστε όλοι μαζί παρέα.
Μα δεν είναι πολύ νωρίς να πάμε από τώρα;
-Δεν πειράζει, καλύτερα. -Καλά, θα χαζέψουμε στα αφορολόγητα.
Όρεξη που την έχεις όμως.
Δεν το πιστεύω αυτό.
Περίμενες ότι θα τα πηγαίναμε τόσο καλά με την καλλιέργεια της πατάτας, πατέρα;
Το ευχόμουν. Ήταν ο μόνος τρόπος για να μην πεινάσουμε...
-και τα καταφέραμε. -Ξέρεις τι λέω;
Μπορούμε να κάνουμε κι ένα βήμα παραπάνω.
Να πάρουμε και μερικές αγελάδες.
Η τράπεζες δίνουν δάνεια με κρατική εγγύηση.
Δεν λέω όχι αλλά πώς θα τα καταφέρουμε μόνοι μας;
-Με τόση δουλειά... -Θα πάρουμε εργάτες.
Οι μισθοί και τα μεροκάματα έχουν μειωθεί.
Θα τα καταφέρουμε.
Θα το κάνουμε. Έτσι κι αλλιώς τα χάσαμε όλα.
Από δω και μπρος μόνο καλύτερα μπορούν να πάνε τα πράγματα.
Προς τα τέλη του 1974...
η κυβέρνηση της Κύπρου πέρασε μια νομοθεσία νομιμοποίησης εκτρώσεων.
Ο λόγος, εκατοντάδες γυναίκες...
που είχαν βιαστεί από στρατιώτες του τούρκικου στρατού.
Έμειναν έγκυες και ήθελα να κάνουν έκτρωση.
Μάλιστα τόσο μεγάλος ήταν ο αριθμός...
που οι ιδιωτικές κλινικές, το Γενικό Νοσοκομείο...
δεν μπορούσαν ν' ανταπεξέλθουν.
Έτσι, λειτούργησαν εξειδικευμένες μονάδες εκτρώσεων...
στις βρετανικές βάσεις Δεκέλειας και Ακρωτηρίου.
Ποιο όμως θα ήταν το αποτέλεσμα...
εάν μία γυναίκα για τους οποιοσδήποτε λόγους...
επέλεγε να γεννήσει το παιδί-προϊόν του βιασμό της;
Σε πολλές περιπτώσεις τα παιδιά αυτά, τα ανεπιθύμητα παιδιά...
δόθηκαν για υιοθεσία.
Συχνά εκτός Κύπρου.
Ένα τέτοιο παιδί που τώρα είναι μια γυναίκα 50 χρόνων...
είναι σήμερα μαζί μας.
Η Ελλάδα.
Ελλάδα σε ακούμε.
Είμαι απ' τους ελάχιστους ανθρώπους...
που γνωρίζουν την ακριβή μέρα και ώρα που έγινε η σύλληψη τους.
Γνωρίζω και τη μέρα που έγινε ο καυγάς που καθόρισε τη γέννησή μου.
Και το ότι βρίσκομαι εδώ σήμερα μαζί σας και μπορώ να σας μιλάω.
Η μητέρα μου ήταν μια 18χρονη από την Αμμόχωστο.
Η Πηνελόπη.
Που ποτέ ως τότε δεν είχε σχέση με άντρα.
Ήταν μια Πηνελόπη χωρίς Οδυσσέα.
Ονομάζομαι Ελλάδα...
κι ο πατέρας μου ήταν ένας Τούρκος στρατιώτης που βίασε τη μητέρα μου.
Να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Μίλησέ μας για το ημερολόγιο που άλλαξε τη ζωή σου.
Το ημερολόγιο που κρατάω στα χέρια μου...
ξεκίνησε να γράφεται στις 6/11/1974.
Τη μέρα που η μητέρα μου έμαθε πως είναι έγκυος.
Καλύπτει μια περίοδο περίπου δύο ετών.
Μέχρι τον Μάιο του '76...
όταν εγώ λίγο μετά τα πρώτα μου γενέθλια δόθηκα για υιοθεσία.
Ελλάδα!
Γιατί δεν μου είπες ότι ήρθε ο γιατρός;
-Γιατρέ μου! -Τι κάνετε; Χαίρομαι πολύ.
-Να σας κεράσουμε κάτι; -Καλά είμαι.
Εσύ είσαι η νοσοκόμα;
Είμαι η Ολυμπία, κυρία Πηνελόπη. Γνωριστήκαμε πριν από λίγο.
Ναι; Να σας κεράσουμε ένα γλυκό.
Δεν θέλουν κάτι τώρα. Έλα μαμά, πήγαινε στο δωμάτιο σου.
Θα έρθω σε λίγο να σου δώσω τα φάρμακα σου.
Χάρηκα πολύ που σας είδα, γιατρέ.
Κι εγώ κυρία Πηνελόπη.
Δεν είναι πολύ μεγάλη για να υποφέρει από άνοια.
Πρώιμη άνοια.
Όλη της τη ζωή έβλεπε εφιάλτες με τον βιασμό της.
Υπέφερε από φρικτές στιγμές δυστυχίας.
Ντροπής και φόβου.
-Γεια σας κυρία Χριστίνα. -Γεια σου Κλεάνθη. Κάθισε.
Τι με θέλετε;
Όλα αυτά τα χρόνια που δούλευες για εμάς...
νόμιζα ότι είχαμε σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ μας.
Εσύ όμως αποφάσισες...
να κάνεις πλάτες στον Θοδωρή για να έχει παράνομη σχέση...
και σαν να μην έφτανε αυτό τον κάλυψες και στα φόνο.
Βασανίστηκα πολύ.
Στο τέλος δεν άντεξα.
Ευτυχώς.
Στο τέλος έκανες αυτό που έπρεπε.
Ξέρω ότι δεν έχεις λεφτά.
Και για αυτό δεν μπορείς να πληρώσεις τη διατροφή.
Και για αυτό μπορεί να πας στη φυλακή.
Λοιπόν, ξαναγυρίζεις στη δουλειά σου στη φάρμα.
Και από δω και μπρος...
σε παρακαλώ να είσαι εντάξει με τις υποχρεώσεις σου.
Και να μην ακουμπήσεις ξανά ποτέ τα λεφτά σου στον τζόγο.
-Η Μαριάννα το ξέρει; -Είναι όλοι ενημερωμένοι από μένα.
Είναι και ο Νικήτας που αντιδρά...
-Τους έχω ενημερώσει όλους Κλεάνθη. -είχαμε πιαστεί στα χέρια.
Μπορείς να ξαναγυρίσεις στη δουλειά σου.
Και να ξέρεις...
ότι από δω και πέρα τα μάτια μου θα είναι συνέχεια πάνω σου.
Δεύτερη ευκαιρία δεν έχει.
Ευχαριστώ πολύ.
Πω πω, ρε φίλε!
Τι αναμνήσεις μού σκάνε τώρα.
Θυμάσαι; Καλά ατελείωτο κλάμπινγκ, έτσι; Πικαντίλι Σίρκους, Κάμντεν.
Κι επιστρέφαμε μετά και τρώγαμε θυμάμαι το πρωί μακαρονάδες.
Και ύστερα κόλλησες με τον Ιφιγένεια.
-Πού κολλάει τώρα αυτό; -Θα ξεχάσω εγώ;
Θα ξεχάσω που είχαμε έρθει εδώ μαζί, μόνος μου έτρωγα...
μόνος μου κοιμόμουνα, μόνος μου...
Πολύ φτύσιμο στη φιλία, ρε φίλε.
-Κολλημένος στο τηλέφωνο με Ιφιγένεια. -Ερωτεύτηκα ρε φίλε, σκοτώστε με.
Λέω να πάω να κάνω ένα ντους και να πάμε καμιά βόλτα.
Το ραντεβού με τον γιατρό αργεί ακόμα.
Αλλά συμπτώματα εκτός από τις επιληψίες έχεις;
Ναι, θολώνει η όραση μου αλλά επανέρχεται.
Μην με κοιτάς σαν δαρμένος σκύλος, τρελαίνομαι.
Πάω για ντους.
-Ωραία, είμαι έτοιμη. -Να συνεχίσουμε;
Πόσες γυναίκες βιάστηκαν στην Κύπρο το 1974;
Επειδή πολλές γυναίκες δεν μίλησαν ποτέ για αυτό...
ή δεν πρόλαβαν να μιλήσουν, δεν ξέρουμε τον ακριβή αριθμό.
Από ανεπίσημα στοιχεία όμως και από καταθέσεις...
υπολογίζουμε πως ο αριθμός αυτός είναι τετραψήφιος.
Σε μία χαρακτηριστική και τεκμηριωμένη περίπτωση...
περισσότεροι από δέκα στρατιώτες Τούρκοι...
βίασαν μια κοπέλα με νοητική υστέρηση...
και έπειτα την έσπρωξαν από τον δεύτερο όροφο.
Αυτή η γυναίκα, η οποία πέθανε πριν από λίγα χρόνια...
έζησε την υπόλοιπη ζωή της παράλυτη.
Σε μια ραδιοφωνική εκπομπή...
όπου μιλούσαν για το θέμα των βιασμένων γυναικών του '74...
κυρία βγήκε στη γραμμή και πολύ θυμωμένη είπε...
"Αρκετά πια, δεν θέλουμε να ξέρουμε για τις ατιμασμένες.
Σύζυγοι όταν έμαθαν πως οι γυναίκες τους είχαν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση...
τις χώριζαν και δεν τις στήριζαν.
Στον εργασιακό τους χώρο αυτές οι γυναίκες, ακόμα και στη γειτονιά...
βίωναν λεκτικό ή και ψυχολογικό εκφοβισμό.
Η ίδια η κοινωνία τους τις βίαζε ξανά και ξανά.
Για αυτό και πολλές γυναίκες δεν μίλησαν ποτέ για αυτό...
και το κράτησαν ως επτασφράγιστο μυστικό.
Άλλες κατέφυγαν στα φάρμακα.
Άλλες, επειδή δεν μπορούσαν ν' αντέξουν το στίγμα...
και τον χλευασμό, έφυγαν στο εξωτερικό.
Ελλάδα, από όσα διάβασες από το ημερολόγιο της μητέρας σου...
μπορείς να μας περιγράψεις τα βιώματα της;
Δεν θέλω να σας τα πω με δικά μου λόγια, θα σας διαβάσω κάποια αποσπάσματα.
"Στις 16 Αυγούστου μπήκαν σπίτι μας δύο Τούρκοι στρατιώτες.
Ο ένας ρώτησε τον πατέρα μου, 'Είσαι ΕΟΚΑ;'
Δεν περίμενε απάντηση.
Έβαλε την κάννη του όπλου στην πλάτη του πατέρα μου...
και τον οδήγησε έξω.
Ο άλλος με έσπρωξες στον καναπέ και άρχισε να ξεσκίζει τα ρούχα μου.
Άκουσα μια ριπή και κατάλαβα πως είχαν σκοτώσει τον πατέρα μου.
Άκουσα την κραυγή της μητέρας μου που την είχαν δέσει σε μια καρέκλα...
με λάστιχο του νερού που είχαν βρει στην αυλή.
Λιποθύμησα.
Όταν συνήλθα...
μόλις είχε τελειώσει και ανέβαζε το παντελόνι του.
Ήμουν γεμάτη αίματα.
Ήταν η πρώτη φορά".
Ήταν λοιπόν σίγουρο πως η εγκυμοσύνη προήλθε από τον βιασμό της.
Λίγες μέρες μετά...
την άφησαν με τη μητέρα της να περάσουν στις ελεύθερες περιοχές.
Στις 6 Νοεμβρίου έμαθε πως είναι έγκυος.
Πρέπει να κάνεις έκτρωση.
Να σε πάω να κάνεις έκτρωση.
Αν γεννήσεις αυτό το μωρό, δεν πρόκειται να σε παντρευτεί κανένας.
Ακούς τι σου λέω;
Δεν θα σε αφήσω να καταστρέψεις τη ζωή σου.
Έτσι βρέθηκαν έξω από το νοσοκομείο των βάσεων.
Κατέβα, ο γιατρός περιμένει.
Πηνελόπη κατέβα.
Έλα σε παρακαλώ, πάμε.
Πηνελόπη!
Πηνελόπη!
Και έτσι τον Μάιο του '75 γεννήθηκα εγώ.
Στο ημερολόγιο περιγράφει άλλη μία συγκλονιστική σκηνή.
"Μένουμε σε μια παράγκα στην αυλή συγγενών.
Χθες κι ενώ τη θήλαζα...
άρχισαν να πέφτουν βροχή πέτρες στην τσίγκινη στέγη.
Βγήκα έξω πανικόβλητη κρατώντας την ακόμα στο στήθος μου.
Ήταν μια παρέα από έφηβους, παιδιά του γυμνασίου.
-Γιατί μας ρίχνετε πέτρες; -Γιατί θηλάζεις το Τουρκάκι.
Κι έφυγαν τρέχοντας και γελώντας".
Λοιπόν, όσο έκανες μπάνιο...
διάβασα για μια νέα πειραματική θεραπεία για τις λευκοδυστροφίες στην Αμερική.
Τεύκρο; Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει εδώ στο Λονδίνο.
Μην το συνεχίζεις σε παρακαλώ.
-Μην είσαι αρνητικός, ρε Παύλο. -Είμαι!
Οπότε η μητέρα σου τσακώθηκε με τη γιαγιά σου.
Ευχαριστούμε πολύ.
Γιατί παρόλη την πίεση που τις είχε ασκήσει, εκείνη δεν ήθελε την έκτρωση.
Πώς κατέληξες σε υιοθεσία; Ήταν οικονομικοί οι λόγοι;
Να σου πω την αλήθεια, δεν τη ρώτησα ποτέ.
Δεν ήθελα να την κάνω να νιώσει άσχημα γνωρίζοντας πόσο δύσκολα είχε περάσει.
Σίγουρα θα ήταν δύσκολο για μια ορφανή 18χρονη να μεγαλώνει μόνη ένα μωρό.
Αλλά νομίζω πως οι λόγοι δεν ήταν οικονομική...
αλλά περισσότερο ψυχολογικοί.
Μπορεί κάθε φορά που με έβλεπε μπροστά της...
να θυμόταν τον βιασμό της.
Ή ίσως να σκέφτηκε...
ότι μακριά από τα συντρίμμια του πολέμου και το χλευασμό της κοινωνίας...
να μπορούσα να ζήσω μια καλύτερη ζωή.
Με έδωσε σ' ένα ζευγάρι από τη Θεσσαλονίκη.
Τον Ηλία και τη Νεφέλη.
Ήταν γύρω στα 40 τους και δεν είχαν δικά τους παιδιά.
Ήταν μορφωμένοι και αρκετά εύποροι.
Με ονόμασαν Ελλάδα.
Και δεν μου στέρησαν τίποτα.
Είχαν συμφωνήσει μεταξύ τους...
ότι όταν ο ένας πεθάνει, ο άλλος θα μου έλεγε την αλήθεια.
Έτσι και έγινε.
Τη μέρα που πέθανε ο Ηλίας...
-η Νεφέλη μού είπε τα πάντα. -Τα πάντα; Την ωμή αλήθεια;
Ότι ο πατέρα σου ήταν Τούρκο στρατιώτης που βίασε τη μητέρα σου;
Στην αρχή αποφάσισα να μην το πω σε κανέναν.
Αλλά δεν είναι εύκολο να διαχειριστείς ένα τέτοιο μυστικό.
Οπότε σκέφτηκα να το πω στον άντρα μου...
με τον οποίο τότε ήμασταν μαζί πέντε χρόνια...
και πίστευα ότι θα μπορούσε να με στηρίξει ψυχολογικά.
Όμως έκανα λάθος.
Λίγους μήνες μετά χωρίς να καταλάβω το πώς και το γιατί φτάσαμε στο διαζύγιο.
Τότε αποφάσισα να έρθω στην Κύπρο και να γνωρίσω τη βιολογική μου μητέρα.
Εμφανίστηκα μια μέρα μπροστά της...
και της έκανα την έκπληξη της ζωής της.
Ποια ήταν η αντίδραση της;
Τα πρώτα της λόγια;
Στην αρχή δεν μπορούσε να μιλήσει, μόνο έκλαιγε.
Βέβαια με είχε συνέχεια στην αγκαλιά της, δεν με άφηνε να φύγω.
Και έδειχνε πολύ χαρούμενη.
Πότε έγινε αυτό;
Πριν από επτά χρόνια. Από τότε μένουμε μαζί.
Μου είπες στο τηλέφωνο...
ότι συνάντησες και τον πατέρα σου. Τον Τούρκο στρατιώτη.
Ναι.
Σχεδίαζα τη δολοφονία του.
Αυτό είχα σκεφτεί να κάνω.
Και τι έγινε σ' αυτήν τη συνάντηση;
Η μητέρα μου πριν να σβήσουν οι μνήμες της από την άνοια...
είχε κάνει μια μικρή έρευνα και είχε μάθει ότι αυτός που την είχε βιάσει...
υπηρετούσε τότε στην ΤΟΥΡΔΥΚ και είχε παντρευτεί και είχε μείνει στην Κύπρο.
Με βάση εκείνα τα στοιχεία κατάφερα να εντοπίσω το σπίτι του στα κατεχόμενα.
Στάθμευσα λίγο πιο πέρα από το κάγκελο της εισόδου και περίμενα.
Έκανα έρευνα, βρήκα φωτογραφίες του, ήξερα πως έμοιαζε.
Το σχέδιο μου ήταν μόλις έβγαινε, να τον χτυπήσω με το αυτοκίνητο.
Περίμενα περίπου 20 λεπτά που μου φάνηκαν αιώνες.
Ξαφνικά τον είδα.
Ήταν γύρω στα 75 με κάτασπρα μαλλιά.
Αλλά δεν ήταν μόνος.
Ήταν μαζί με μία γυναίκα κοντά στην ηλικία μου.
Κρατούσε από το χέρι ένα κοριτσάκι 6-7 χρονών.
Αυτή η γυναίκα μού έμοιαζε πολύ.
Ήταν η ετεροθαλής αδερφή σου. Το έψαξες;
Ναι, ήταν η αδερφή μου.
Και; Τι έκανες;
Τίποτα, έφυγα.
Αλλά θα ξαναπάω.
όταν πεθάνει αυτός θα ξαναπάω να γνωρίσω τα αδέρφια μου.
Ας με συγχωρέσει ο Θεός για το μίσος που νιώθω για τον πατέρα μου.
Έχει φωλιάσει μέσα στην καρδιά μου και δεν μπορεί να βγει.
Με συγχωρείτε.
-Δεν σας περιμέναμε. -Δεν πειράζει.
Η μαμά ήρθε να σε δει.
Τι κάνεις;
Ήρθα να τον πάρω να τον πάω μια βόλτα.
Λυπάμαι αλλά είμαι υποχρεωμένη να ενημερώσω πρώτα τον Τεύκρο.
Μίλησα χθες με τον Τεύκρο.
Στο Λονδίνο δεν είναι; Για να δεις ότι ξέρω.
Έλα τώρα σε παρακαλώ, σύνελθε! Η μάνα του είμαι.
-Συγγνώμη. -Μάριε!
Παρακαλώ;
Ναι η ίδια, πείτε μου.
Ναι, θα μπορούσα σήμερα.
Να κανονίσουμε ένα ραντεβού, ναι.
Σε μία ώρα; Ωραία. Πείτε μου μια διεύθυνση.
Εντάξει.
Πού πάμε;
Πάω να πάρω ένα δώρο για τον Αντρίκο και να πάρεις κι εσύ κάτι για τη Δάφνη.
-Η Δάφνη μάς τελείωσε. -Καλά τώρα.
Πας στοίχημα ότι δεν τελείωσε;
Φίλε να σου πω κάτι; Αυτή τη στιγμή δεν μ' ενδιαφέρει τίποτα.
Μόνο εσύ. Εσύ και η υγεία σου.
Αγάπη μου;
-Πάμε, πρέπει να φύγουμε. -Λίγο ακόμα.
Δεν σου είπα ότι έχω σημαντικό ραντεβού με τον παππού και τη γιαγιά;
Καλά...
Παρακαλώ;
Γεια σας.
Μάλιστα. Όχι δεν πειράζει, δεν ανέβαλα κάτι.
Να κάνουμε το ραντεβού την άλλη Δευτέρα;
Τι ώρα; Εντάξει.
Έγινε, θα τα πούμε τότε. Ευχαριστώ.
Πάει το ραντεβού;
Πάει το ραντεβού, πάει για Δευτέρα.
Θα με κάνεις πολύ περήφανο;
Θα προσπαθήσω.
Αλλά δεν θα πεις τίποτα στον μπαμπά, ναι;
Κι αν με εκβιάσει ότι θα με γαργαλήσει;
Σιγά το δύσκολο! Να κι εγώ!
-Θα πεις τίποτα στον μπαμπά; Θα πεις; -Όχι.
Μπράβο. Υπάρχει περίπτωση να πεις;
-Όχι. -Σίγουρα;
Σίγουρα; Πες έλεος!
Πες έλεος!
-Ναι; -Τι κάνεις;
Καλά, στέλνω κάποια email.
Και πώς περνάει η ζωή χωρίς εμένα;
Συμπαθητικά.
Καλή απάντηση αλλά όχι και τόσο ικανοποιητική.
Περίμενα κάτι περισσότερο, κάτι τύπου...
"είναι πολύ δύσκολο χωρίς εσένα", και τέτοια.
Κάνω χιούμορ. Μην τα παίρνεις τοις μετρητοίς αυτά που λέω.
Μ' άρεσε που μιλήσαμε χθες.
Νιώθω ότι σε γνώρισα λίγο παραπάνω.
Ναι έτσι γίνεται συνήθως όταν οι άνθρωποι συζητάνε.
Ναι.
Και τι θα κάνεις όταν τελειώσεις με τα email που στέλνεις;
Λέω να βγω έξω να περπατήσω.
Θες παρέα;
Μην μου το κάνεις πιο δύσκολο, σε παρακαλώ.
Εντάξει, ας πάμε στα εύκολα.
Θέλεις μετά τη βόλτα σου να περάσεις από το σπίτι μου;
Το ίδιο είναι, όλο αυτό δεν θα μας βγει σε καλό.
Ωχ, πολύ δραματικό ακούστηκε όλο αυτό, τα πράγματα είναι πιο απλά.
Εμένα μου φαίνονται πολύπλοκα.
-Να μην σου πω τρομακτικά. Υπερβάλλω; -Νομίζω ναι.
Καλά σε αφήνω να το σκεφτείς με την ησυχία σου...
και περιμένω να με πάρεις τηλέφωνο εσύ, εντάξει;
Καλά εντάξει.
Τι έγινε; Βγήκε απόφαση;
Ναι. Αθωώθηκε.
-Την κερδίσαμε τη δίκη. -Είδες που ανησυχούσες;
Είχες κάνει πολύ καλή δουλειά. Δεν γινόταν να χάσεις το δικαστήριο.
Όλα μπορεί να συμβούν. Πρέπει να 'μαστε έτοιμοι και για τη νίκη και για την ήττα.
-Αυτή τη φορά νικήσαμε. -δεν βλέπω μεγάλο ενθουσιασμό.
Είσαι πολύ πεσμένος τελευταία.
Μίλα μου σε παρακαλώ.
Δεν έγιναν και λίγα.
Και πιο πριν. Κάτι σε βασανίζει.
Αντρέα, σε ξέρω από μια σταλιά.
Ξέρεις ότι μπορείς να μου μιλήσεις και να μείνει μεταξύ μας.
Τίποτα δεν έχω πατέρα.
Η Χριστίνα πού είναι;
Είπε να φάμε μόνοι μας. Έχει μαγειρέψει.
Έχει βγει έξω με τις κόρες της. Γυναικοπαρέα λέει.
Το καλύτερο διάλεξε η μαμά, αυτό έπρεπε να πάρω.
Και το δικό σου ρε Μαριάννα. Μετάνιωσα τώρα.
Πάρε κι άλλο.
Η σοκολάτα δεν συναγωνίζεται με τίποτα. Είναι τέλειο.
Αναποφάσιστη όπως πάντα.
Απλώς μ' αρέσει να έχω πολλές επιλογές.
Κι εγώ σου λέω ότι είσαι το κλασικό στερνοπούλι που τα θέλει όλα δικά του.
Με λες κακομαθημένη; -Όχι! Εσύ; Αποκλείεται, τι λες;
Αγάπη μου φυσικό είναι.
Όταν σε πήραμε από το μαιευτήριο και σε πήγαμε στο σπίτι...
η Μαριάννα πήρε όλα της τα παιχνίδια, της κούκλες της, ό,τι είχε και δεν είχε...
και τα έβαλε εκεί, γύρω από την κούνια σου, στη σειρά.
Σου παραδοθήκανε άνευ όρων και ο Παύλος και αυτή.
Το βράδυ όταν κοιμόσουν σε φυλάγανε σε βάρδιες.
Τους είχε κολλήσει ότι έτσι κάνουν τα μεγάλα αδέρφια.
Πόσες φορές ξύπνησα το πρωί και τη βρήκα να κάθεται εκεί.
Πάνω στο χαλάκι, διπλά στην κούνια σου.
Κοιμότανε σαν σκυλάκι.
Τι;
Την έχω ακούσει τόσες φορές αυτή την ιστορία.
Έλα, δεν πειράζει.
Η μαμά προσπαθεί να με κάνει να γελάσω λίγο.
Απλά λέω ότι ήσασταν δεμένες.
Και το καμαρώνω αυτό.
Γιατί ξέρω ότι στα δύσκολα θα έχετε πάντα η μία την άλλη.
Κι ο Παύλος βέβαια από δίπλα.
Μου έρχεται πάλι εμετός. Πάω λίγο στην τουαλέτα.
Μισό λεπτό, κάτσε. Πάω εγώ.
Σκέψου λίγο τι πλάνα της αρχιεπισκοπής θέλεις να κάνουμε...
-και μου λες. -Θέλω να ρίξω μια ματιά πρώτα.
Να σου πω, επειδή αυτή είναι η γειτονιά μου και την ξέρω από παιδί...
-μπορώ να σου κάνω επίδειξη γνώσεων; -Βεβαίως.
Αυτή είναι η προτομή του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού.
Λίγους μήνες αφότου ξέσπασε η επανάσταση του '21...
οι Τούρκοι τον απαγχόνισαν σε μια μουριά. Η οποία σώζεται ακόμη.
Ήταν 9 Ιουλίου 1821. Κρέμασαν πολλούς εκείνη τη μέρα.
Δεν ήταν αφορμή να γράψει ο Βασίλης Μιχαηλίδης το συγκλονιστικό του ποίημα...
"Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου.
Κανένας δεν εβρέθηκεν για να την ι-ξηλείψη.
Κανένας, γιατί σιέπει την που τα 'ψη ο Θεός μου.
Η Ρωμιοσύνη εν να χαθή, όντας ο κόσμος λείψει".
Σπουδαίος ο Μιχαηλίδης.
Δεν τον λένε τυχαία εθνικό μας ποιητή.
Αυτό εδώ είναι το Παγκύπριο Γυμνάσιο.
Πρωτολειτούργησε το 1812.
Ο παππούς μου μου έλεγε ότι θυμότανε σαν χθες τη μάχη του Παγκυπρίου.
Από τη βιβλιοθήκη οι μαθητές ρίχνανε πέτρες στους Άγγλους στρατιώτες...
και αυτοί τους απαντούσανε με σφαίρες.
Κάθε σπιθαμή αυτού του τόπου και μια μάχη.
Από πάντα παλεύετε για λίγη λευτεριά.
Φράγκους, Ενετούς, Οθωμανούς, Άγγλους.
Μια σπιθαμή τόπος και παλεύουμε αιώνες με αυτοκρατορίες.
Αυτή είναι η μοίρα μας.
Πώς το είπε ο Μιχαηλίδης;
"Η Ρωμιοσύνη εν να χαθεί, όντας ο κόσμος λείψει".
Υπογράψτε κι εδώ, σας παρακαλώ.
Ωραία.
Ίσως οι πρώτες μέρες να είναι δύσκολες για τον μικρό.
-Τουλάχιστον μέχρι να προσαρμοστεί. Είναι αρκετά υπάκουος.
Ο μεγάλος μου ο γιος που τον είχε υπό την προστασία του...
-του έχει μάθει πολλά πράγματα. -Χαίρομαι που το ακούω.
Η προσπάθεια μας εδώ είναι να γίνονται τα παιδάκια...
όσο το δυνατόν πιο ανεξάρτητα και λειτουργικά.
Για αυτό σας εμπιστεύομαι τον Μάριο.
Έχω ακούσει πολύ καλά λόγια για το ίδρυμα.
Κι ότι εσείς το διευθύνετε με τον πιο σωστό τρόπο.
Προσπαθώ να δίνω τον καλύτερο εαυτό μου.
Τα ρούχα που μας φέρατε για τον μικρό είναι πολύ λίγα.
-Θα χρειαστεί περισσότερα. -Θα πάω να του αγοράσω και θα τα φέρω.
Κυρία Σταθάτου...
μου είπατε πως ο μικρός εμένα με τον μεγάλο σας γιο.
Άρα τα ρούχα του είναι εκεί.
Εκείνος το γνωρίζει ότι τον φέρατε εδώ;
Ασφαλώς. Άλλωστε εγώ έχω την επιμέλεια του παιδιού.
Το είδατε και στα έγγραφα που σας έφερα.
Καλώς.
-Γεια σας. -Καλησπέρα κυρία Σέκερη.
-Τι κάνετε; -Με ταλαιπωρεί το στομάχι μου τελευταία.
-Έχετε ραντεβού με τον γιατρό; -Όχι, τον πήρα τηλέφωνο...
και μου είπε ότι μπορεί να με βάλει ανάμεσα σε δύο ραντεβού του.
Περιμένετε λίγο και θα τον ειδοποιήσω ότι ήρθατε.
Ευχαριστώ πολύ.
Επιτέλους. Πέρασε, σου έχω φτιάξει τσάι.
Με πίεσες πολύ για να έρθω.
Ναι, γιατί κι εσύ προσπάθησες πολύ να με αποφύγεις.
-Σου εξήγησα. -Δεν με έπεισες όμως.
Λοιπόν, πάμε πάλι από την αρχή.
Έχω έναν ευτυχισμένο γάμο.
Με τον άντρα μου μας ενώνουν πάρα πολλά.
Τα παιδιά, οι στόχοι μας, η επιστήμη μας...
Κι εμάς μας ενώνουν πολλά.
-Θα αστειεύεσαι βέβαια. -Καθόλου.
Το εννοώ και το ξέρεις κι εσύ.
Από πλευράς μου ήταν η μεγαλύτερη επιπολαιότητα που έχω κάνει ποτέ.
-Πίστεψέ με. -Όχι δεν σε πιστεύω.
Ξέρεις γιατί;
Γιατί αντιστέκεσαι μόνο με τη λογική.
Αυτό είναι αλήθεια.
Δεν μ' αρέσουν τα πολλά λόγια.
Το ξέρω πως καταλαβαίνεις πολύ καλά...
πόσο σε θέλω.
Και το ξέρω πολύ καλά πως είναι αμοιβαίο.
Για αυτό επιμένω.
Σε παρακαλώ άσ' το!
Τι έπαθες τώρα;
Ενοχές;
Από μικρή έχει ευπάθεια στο στομάχι η Μαριάννα.
Εντάξει όμως, όχι και τόσοι εμετοί.
Και πήγε και μόνη της στον γιατρό, δεν ήθελε να πάω μαζί της.
Θα της δώσει κάτι και θα ηρεμήσει.
-Είναι και όλο αυτό το στρες που περνάει. -Μπορεί.
Ποιος ήρθε;
Ποιος ήρθε!
Μου 'χεις λείψει μωρέ.
Μου 'χεις λείψει, το ξέρεις;
Παναγία μου! Κοίτα εδώ ποιος είναι!
Ο παππούς!
-Ιφιγένεια τι κάνετε; -Καλά είμαστε.
Ήρθαμε βολτίτσα να σας δούμε.
Πόσο θα ψηλώσεις; Κοντεύεις να με φτάσεις!
Μυστικό. Η μαμά θα μας κάνει περήφανους.
-Μπα; Τι έγινε; -Για λέγε Ιφιγένεια;
Εντάξει, δεν ήθελα να σας πω ακόμα τίποτα γιατί δεν είναι σίγουρο.
Είχα μια πολύ καλή επαγγελματική πρόταση.
Ρε μαρτυριάρη;
Δεν είπαμε να μην πεις τίποτα;
Είπες να μην το πω στον μπαμπά γιατί θα του κάνουμε έκπληξη.
-Άλλο η γιαγιά και ο παππούς. -Καλά λέει το παιδί.
Είδες; Καλά λέω. Παππού να σου πω κάτι;
-Να μου πεις ό,τι θες. -Έχεις ακόμα το σημάδι που έχουμε εμείς;
Είναι δυνατόν να φύγει το σημάδι;
-Δείξ' το μου. -Τώρα να γδύνομαι στα καλά καθούμενα;
Τι είναι αυτά που λες ρε;
Πήγαμε και στη θάλασσα αλλά αυτός ο κύριος δεν ήταν εκεί.
Ποιος κύριος αγάπη μου;
Έχει φαγωθεί πως υπάρχει ένας κύριος που έχουν το δυο σημάδι.
Αλλά ο μπαμπάς λέει ότι το έχουνε πολλοί.
-Αλήθεια λέει; -Ο μπαμπάς δεν λέει πότε ψέματα.
Βρε θα την τρελάνεις τη γιαγιά σου.
Κυρία Αλίκη, η Αφροδίτη είμαι, πάρτε με τηλέφωνο.
Πείνασα. Πάμε να φάμε τίποτα; -Πάμε Σόχο;
Ωχ, η Αφροδίτη.
Έχε γούστο τώρα να έχει γίνει τίποτα με τον μικρό.
Όχι ρε.
Έλα Αφροδίτη μου; Τι συμβαίνει;
Ήρθε η μαμά σου και πήρε τον Μάριο να τον πάει βόλτα.
Έχουν περάσει πολλές ώρες όμως και δεν έχει γυρίσει πίσω.
Και δεν μου απαντάει τα τηλέφωνα.
-Τι είπες τώρα; -Τι έγινε;
Ναι, κλείσε και θα σε ξαναπάρω.
-Έλα, γεια. -Τι έγινε ρε;
Πρέπει να βγάλουμε εισιτήρια φίλε, φεύγουμε με την πρώτη πτήση.
Σε παρακαλώ.
Δεν μπορείς να πεις πάντως.
Η φυλακή έχει αραλίκι και χαλάρωση.
Πανάγου; Επισκεπτήριο.
Μέχρι πριν λίγες ώρες αν κάποιος μού έλεγε ότι θα σε επισκεπτόμουν...
θα του έβγαζα τα μάτια.
Συγγνώμη.
Ήταν ατύχημα Μαριάννα.
Δεν είμαι δολοφόνος.
Και όσα συνέβησαν μετά ήταν μέσα στον πανικό μου.
Γιατί δεν ήθελα να σε χάσω.
Μ' αρέσει που το πιάνεις από το τέλος.
Και η απιστία;
Δεν σήμαινε τίποτα για μένα.
Εγώ εσένα αγαπούσα. Εσένα αγαπάω.
-Είσαι η ζωή μου. -Δεν σε πιστεύω.
Κι όμως κατά βάθος με πιστεύεις. Για αυτό ήρθες εδώ.
Δεν ήρθα για αυτό.
Είμαι έγκυος.
Χρόνια καρφιά περνάνε
Κι όσο περνάν πιο βαθιά Αχ τρυπάνε
Κι αν σε πουρών είσαι εδώ Σε έχουν αυτοί μα σ' έχω εγώ
Κι αν μισή ακόμα ζω Είναι που δεν ξεχνώ
Κι αν μου πήραν την ψυχή Δεν μου 'χουν πάρει το κλειδί
Το 'κανα χρυσό Για να σ' το χαρίσω όταν σε βρω
Κι όλα πια δικά σου θα 'ναι
Δεν ξεχνώ. Σε θυμάμαι.
Υποτιτλισμός: Videopress S.A.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.