Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Σ' όποιον τον πικρό ξεριζωμό
Δεν κέρασε η μοίρα
Όποιος σκοτάδια δεν κοίταξε
Μέσα σε μάτια θανάτου τρελά
Είναι ο κόσμος που πίστεψε
Καραβάκι από χαρτί μοναχά
Ποιος βάζει λόγια πατρίδες να χαθούν
Νησιά να μοιραστούν
Σύρματα να μπουν
Ποιος ρίχνει βόλια παιδιά να σκοτωθούν
Γενιές να χωριστούν
Ρίζες να κοπούν
Ήπια το ποτήρι το πικρό
Και ήπια τη ζωή μου
Κι ό,τι κι αν ήξερα χάθηκε
Κι ούτε που ξέρω να πω το γιατί
Κι ό,τι κι αν ήταν ξεγράφτηκε
Κι ό,τι μένει είναι άδειο χαρτί
Ποιος βάζει λόγια πατρίδες να χαθούν
Νησιά να μοιραστούν
Σύρματα να μπουν
Ποιος ρίχνει βόλια παιδιά να σκοτωθούν
Γενιές να χωριστούν
Ρίζες να κοπούν
Ποιος βάζει λόγια πατρίδες να χαθούν
Νησιά να μοιραστούν
Σύρματα να μπουν
Ποιος ρίχνει βόλια παιδιά να σκοτωθούν
Γενιές να χωριστούν
Ρίζες να κοπούν
Πώς θα ζήσουμε εδώ;
Θα τα καταφέρουμε, Χριστίνα μου. Θα τα καταφέρουμε.
Τι να κάνουμε, κόρη μου;
Οι άνθρωποι που μας φιλοξενούσαν έχουν συγγενείς,
οχτώ πλάσματα που να χωρέσουμε σ' ένα διαμέρισμα, αλλά θα τα καταφέρουμε.
Θα σφίξουμε τα δόντια και θα τα καταφέρουμε.
Αγάπη μου.
Καλώς τον.
Ποιος ήρθε; Ήρθε ο μπαμπάς;
Πού 'σαι μικρούλη;
Δεν μου κάνεις χαρές, ε; Για σκάσε ένα χαμόγελο.
Πώς ήταν το ταξίδι σου, αγάπη μου;
Μια χαρά. Το κανόνισες με τη βάφτιση;
Ναι, θα τον βαφτίσει η Μαίρη τελικά.
Δεν έχω καλύτερο απ' την αδερφή σου. Θα μας μείνει κι η νονά στο σόι.
Μάικλ τελικά;
Ναι, Χρήστο μου, σε παρακαλώ.
Μάικλ; Μάικλ;
Πες μπαμπά.
Πες μπαμπά βρε.
Πες μπαμπά.
Σε παρακαλώ, Χριστίνα μου, μην κλαις.
Πρέπει να... Πρέπει να προχωρήσουμε τη ζωή μας.
Μην το πεις.
-Θα κάνουμε άλλο παιδί. -Ποτέ! Ποτέ!
Δεν θα κάνω άλλο παιδί ποτέ!
Μην το ξαναπείς αυτό γιατί θα χωρίσουμε, στο λέω!
Μην το ξαναπείς αυτό.
Εμείς οι δυο θα γεράσουμε μαζί.
Θα 'μαστε για πάντα μαζί και δεν θα χωρίσουμε ποτέ.
Κι όταν ξυπνώ
Θυμάμαι
Κι όταν στον ύπνο κρυφτώ
Αχ, θυμάμαι
Κι αν σε πήραν, είσαι εδώ
Σ' έχουν αυτοί, μα σ' έχω εγώ
Κι αν, μισή, ακόμα ζω
Είναι που δεν ξεχνώ
Κι αν μου πήραν την ψυχή
Δεν μου 'χουν πάρει το κλειδί
Το 'κανα χρυσό
Για να στο χαρίσω όταν σε βρω
Κι όλα πια δικά σου θα 'ναι
Δεν ξεχνώ
Σε θυμάμαι
Πώς είσαι; Χάλια.
Μάζεψα τα πράγματά του.
-Πάμε μια βόλτα; -Ναι.
Εγώ φταίω. Σε παρέσυρα, μπαμπά.
Δεν φταις, Δάφνη μου.
Η καταγγελία της δημοσιογράφου, της Κατερίνας,
μ' έκανε να πιστέψω ότι αυτός είναι ο δολοφόνος. Τι φταις εσύ;
Τώρα να πω ότι σας τα 'λεγα;
Πατέρα, μας το είπες μια φορά,
αν το πεις και δεύτερη τι θα κερδίσεις;
Δικαίωση!
Πάντα έτρεφα μια επιφύλαξη για τον Θοδωρή,
μα κανείς σας δεν με πήρα στα σοβαρά.
Ποτέ δεν ήθελα αυτό το γάμο εγώ!
Ο θρασύδειλος! Έπεσα απ' τα σύννεφα μαζί του.
Έξαλλος είμαι, δεν μπορώ να το καταπιώ!
Και ποιος μπορεί, Αντρέα μου;
Άφωνη έμεινα όταν άκουσα τον Κλεάνθη να κάνει αυτή την αποκάλυψη.
Αμ η άλλη, η Ελένη;
Δεν φτάνει που τη βάλαμε σπίτι μας,
πήγε και τα έμπλεξε με τον άντρα της αδελφής σου, Δάφνη.
Εσύ δεν πήρες είδηση τίποτα;
Εσύ τι λες, βρε παππού;
Να το είχα καταλάβει και να έκανα το κορόιδο;
Μπορούμε να αφήσουμε την Ελένη ήσυχη;
Είναι νεκρή. Το 'χει πληρώσει με τη ζωή της.
Η Μαριάννα τώρα θα περάσει γολγοθά.
Να ασχοληθούμε μαζί της καλύτερα;
Εγώ νιώθω ενοχές και για το δημοσιογράφο.
Παραλίγο να καταδικαστεί ένας αθώος άνθρωπος για φόνο,
και να τον έχω πάρει εγώ στο λαιμό μου.
Φτάνει. Μην μιλάμε άλλο για αυτό.
Μα η Κατερίνα; Να σε κάψει η Κατερίνα;
Πυρ, γυνή και θάλασσα. Καλά το λένε.
Να 'ναι καλά αυτό το παλικάρι ο Κλεάνθης,
που μπήκε στην αίθουσα του δικαστηρίου και είπε όλη την αλήθεια.
Στο παρά ένα.
Δεν θα συγχωρέσω ποτέ τον Αντρέα Σέκερη και τη γυναίκα του.
Τόσα ψέματα.
Τη δουλειά του έκανε. Τέλος καλό, όλα καλά.
Δεν το πιστεύω ρε!
Ήμασταν μαζί από παιδιά.
Γύρισε όλη μου η ζωή τούμπα.
Αφού ήμασταν καλά μαζί. Αφού...
τον αγαπούσα και μ' αγαπούσε.
Καλά, αν μ' αγαπούσε, πώς μου το 'κανε αυτό;
Είχαμε ένα θέμα με το σεξ,
αλλά ακόμα κι εκεί τον τελευταίο καιρό κάναμε δυο τρεις φορές
και, τέλος πάντων, ήρθαμε κοντά.
Ρε, μου έλεγε ότι μ' αγαπάει!
Θέλαμε να κάνουμε παιδί, το καταλαβαίνεις;
Άκουσέ με λίγο. Δεν μπορείς να το περάσεις μόνη σου αυτό.
-Χρειάζεσαι βοήθεια από ειδικό. -Είμαι ηλίθια!
-Δεν είσαι ηλίθια. -Είμαι ηλίθια, ρε Παύλο!
Ο Θοδωρής με την Ελένη. Με την Ελένη! Δηλαδή;
Δεν το χωράει το μυαλό μου! Με κορόιδευαν μέσα στα μούτρα μου
-γιατί είμαι ηλίθια! -Δεν είσαι ηλίθια.
-Είμαι! -Αγάπη μου, άκουσέ με,
αυτός το κάλυπτε πάρα πολύ καλά.
Όχι! Εγώ φταίω.
Οποιαδήποτε άλλη γυναίκα θα το είχε καταλάβει,
αλλά εγώ αυτό κάνω, δεν βλέπω μπροστά μου.
Έλα, Νικήτα.
Τι; Τι έγινε;
Έρχομαι, ναι. Πάμε, θα σου πω στο δρόμο.
Αυτό σου εξηγώ. Τα 'χανε δυο χρόνια η Ελένη κι ο Θοδωρής.
Απίστευτο.
Κατάλαβες τώρα γιατί δεν σου εκμυστηρεύτηκε τίποτα η αδερφή σου;
Δεν θα 'χε τη στήριξή μου και το ήξερε.
Εσύ;
Πώς νιώθεις, αγάπη μου;
Πώς να νιώθω; Με ξεπερνάνε τα γεγονότα.
Για σκέψου τον καημένο τον άνθρωπο,
τον δημοσιογράφο. Να 'ναι αθώος,
και να κλειστεί στη φυλακή άδικα.
Αυτό κι αν με ξεπερνάει. Δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι.
Λοιπόν, πρέπει να πάω στο νοσοκομείο.
Εισιτήριο επιστροφής έκλεισες;
Όχι, θα μείνω δυο τρεις μερούλες ακόμη.
Πρέπει να λύσω κάποια πρακτικά ζητήματα.
Τα παιδιά καλά;
Όλα καλά, ναι. Μην ανησυχείς.
Τι θες εδώ ρε; Ήρθα να παραιτηθώ.
Κάλυπτες το Θοδωρή; Πόσους μήνες;
Πόσα χρόνια, ρε, με κορόιδευε; Λέγε!
- Μαριάννα! - Πες αλήθεια! Άσε με!
- Πες αλήθεια! - Φύγε, σε παρακαλώ!
Δεν ντρέπεσαι λίγο! Μας το παίζεις και φίλος!
Πού πας, ρε! Γύρνα πίσω, ρε!
Σταμάτα κι εσύ! Σταματάτε!
Τι λέμε, Μάριε;
- Ευχαριστώ. - Ευχαριστούμε, Αφροδίτη.
Παρακαλώ. Άντε δοκιμάστε να δω αν σας αρέσει.
Μμμ... τέλειο είναι.
Χαίρομαι...
Κάτσε, πάω.
Άντε, φάε.
- Καλησπέρα. - Καλώς τον.
Είδα το αμάξι σου απ' έξω. Μήπως ενοχλώ;
Εσύ ποτέ. Έλα.
Ωχ, σας έκοψα από το φαγητό, ε; Συγγνώμη.
Μωρέ, πας καλά; Πεινάς;
-Να σου βάλω ένα πιάτο, Παύλο μου; -Όχι, ευχαριστώ.
Πήγα για φαγητό με τη Μαριάννα. Τι έγινε, μικρέ;
Κάθε φορά που σε βλέπω είσαι και πιο μεγάλος.
Ε, όχι φιλί πάλι!
Εντάξει, όχι φιλί.
Τι συμβαίνει, Παύλο;
Βγήκα απ' το σπίτι να περπατήσω λίγο
και ξαφνικά, εντελώς παρορμητικά, σκέφτηκα ότι θέλω
να σου μιλήσω για κάτι, αλλά όχι εδώ.
Ναι, εντάξει. Ούτως ή άλλως θα φάμε
και σε λίγο ο Μάριος θα πάει για ύπνο.
- Όχι! - Δεν ακούω κουβέντα.
Θα πας να κοιμηθείς,
-γιατί αύριο δεν έχει ποδόσφαιρο. -Όχι!
- Δεν έχει! - Όχι!
Κρασάκι; Ευχαριστώ.
Τσέκαρα τις σημειώσεις μου.
Έχουμε μείνει πίσω.
Πρέπει να οργανώσουμε τη συνέχεια της έρευνας.
Κι εγώ αυτό σκεφτόμουν.
Ξεχάσαμε την αναφορά στην παραίτηση Σαμψών,
και την ανάληψη προεδρίας από τον Γλαύκο Κληρίδη
μετά την μεταπολίτευση στην Ελλάδα.
Ο Σαμψών
πήγε στην πρεσβεία της Ελλάδας μόνος και κάθιδρος,
όπως ανέφεραν Έλληνες διπλωμάτες,
και δήλωσε την παραίτησή του, όπως του ζήτησε η Αθήνα.
Ακριβώς μετά ανέλαβε ο Κληρίδης, που μέχρι τότε ήταν πρόεδρος της Βουλής.
Να ψάξουμε τα πρωτοσέλιδα της εποχής εκείνης
για να τα συμπεριλάβουμε στο ντοκιμαντέρ.
Εκτός κι αν υπάρχουνε πλάνα από τα γεγονότα αυτά,
απ' την ορκωμοσία Κληρίδη, για παράδειγμα.
Δεν ξέρω, θα ψάξω. Όλο και κάτι θα βρω.
Σίγουρα κάτι θα βρεθεί.
Δεν πεινάς;
Όχι πολύ.
Τι σκέφτεσαι;
Τον Μάικλ.
Και στη συνέχεια τη Χριστίνα Σέκερη.
Πάμε για δεύτερο γύρο καυγά, Μαίρη;
Δεν λέει να ξεκολλήσει το μυαλό μου.
Αισθάνομαι πολύ έντονα
ότι είναι η βιολογική μητέρα του Μάικλ.
Μαίρη, σταμάτα. Μην ξανακούσω αυτή την κουβέντα ποτέ.
Ωραία. Θα γυρίσω πίσω στην Αθήνα.
Εντάξει. Να βγάλεις εισιτήριο και να γυρίσεις.
Μόνο μην ξαναπείς ποτέ λέξη για αυτό.
Άντε, πάμε, αγάπη μου; Ώρα για νάνι.
-Πες καληνύχτα και στον Παύλο... -Καληνύχτα!
Τα λέμε το πρωί εμείς.
Άντε, καληνύχτα. Όνειρα γλυκά, όμορφε. Αγκαλίτσα;
Αγκαλίτσα θέλω, μια αγκαλίτσα.
- Είμαι κακός. - Αλήθεια; Εσύ ποτέ!
Καληνύχτα σου.
Όλα καλά;
Δεν θέλω να μιλήσουμε εδώ, φοβάμαι μην στήσει αυτί ο μικρός.
Ναι, το κάνει συχνά.
Μ' έχεις ανησυχήσει, όμως. Συμβαίνει κάτι;
Πόση ώρα έχεις;
Έχω ραντεβού με τη Δάφνη. Μια ωρίτσα σκάρτη.
-Ωραία, πάμε για ποτάκι να τα πούμε; -Ναι, ναι. Φύγαμε.
- Καλησπέρα. - Καλησπέρα.
Παρακαλώ, περάστε.
Σε παρακαλώ πολύ πάρε λίγο τα πάνω σου.
Δεν θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε διαφορετικά τη Μαριάννα.
Γιατί είσαι τόσο ψύχραιμη; Πώς τα καταφέρνεις πάντα, μου λες;
Ξεχνάς μου φαίνεται.
Απ' τα τριάντα πέντε και μετά, πάντα. Πιο πριν δεν πιάνετε, ήσουν κοριτσάκι.
Να προσφέρω λίγη Μαλαγουζιά για το καλωσόρισμα.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, Μίλτο.
Να ενημερώσω ότι έχουμε σήμερα και αστακομακαρονάδα.
Σ' ευχαριστώ πολύ.
-Επιστρέφω σε λίγο. -Εντάξει.
Ο Παύλος είπε ότι θα προσπαθήσει να την πείσει
να κάνει συνεδρίες σε ψυχολόγο.
Δεν νομίζω πως θα τα καταφέρει.
Από μικρή ήταν εσωστρεφής, δεν ανοιγόταν εύκολα.
Είναι σε πάρα πολύ άσχημη θέση.
Φοβάμαι ότι θα καταρρεύσει.
Δεν ξέρω. Πιστεύω ότι το μόνο που μπορεί να τη βοηθήσει είναι
η εργασιοθεραπεία.
Δεν βοηθάει πάντα, και όχι όλους τους ανθρώπους.
Έλα.
Πες το. Κάτι σκέφτεσαι απ' την ώρα που φύγαμε απ' το σπίτι.
Το ένστικτο του πατέρα μου είναι διαβολεμένο,
θυμάσαι πόσες αντιρρήσεις είχε για το γάμο της με το Θοδωρή;
Και μιλούσε έτσι, στον αέρα, χωρίς επιχειρήματα.
Ούτε τη δίκη ήθελε να αναλάβεις.
Ούτε κι εσύ.
Δεν έπρεπε να παραβώ την αρχή μου.
Μην ταυτίζεσαι με τον πελάτη.
Στην προκειμένη περίπτωση, Αντρέα, ο πελάτης ήταν η κόρη σου,
κι ας μην το παραδέχεσαι.
Ήτανε κι η Ελένη, που είναι...
ήταν...
ένα αγαπητό σου πρόσωπο.
Πώς να είσαι αντικειμενικός; Δεν μπορούσες!
Ναι, αλλά εκεί φαίνεται ο καλός δικηγόρος.
Έλα τώρα, σε παρακαλώ. Εντάξει.
Θα προσπαθήσω να την πείσω να έρθει να μείνει σπίτι μας για λίγο διάστημα.
Μακάρι να τα καταφέρεις.
Αλλιώς να είμαστε όλη η οικογένεια μαζί, κι αλλιώς να 'ναι μόνη της.
-Στην υγειά σου, αγάπη μου. -Στην υγεία σου, αγάπη μου.
Έχω πεθάνει από περιέργεια, φίλε.
Θα τα μάθεις όλα σε λίγο, μην ανησυχείς.
Είναι κάτι καλό; Είναι κάτι κακό; Δώσε κάτι.
Θα σε στενοχωρήσω λίγο, αλλά θα το ξεπεράσεις.
- Ωχ! -
Σκυλί είναι;
Ναι.
Το πόδι του έχει γίνει χίλια κομμάτια, πρέπει να βάλω βίδες.
-Τώρα πρέπει να γίνει αυτό; -Βέβαια, τώρα θα το χειρουργήσω.
Ωραία. Πόση ώρα θα 'ναι ακόμα ναρκωμένος;
Αρκετή ώρα.
Το πρόβλημα δεν είναι αυτό, είναι ότι
δεν μπορώ μόνος μου, χρειάζομαι βοήθεια.
Δεν βρίσκω την Τζένη, είναι αργά, της έχω στείλει πόσα μηνύματα,
το 'χεις να βοηθήσεις;
Ναι, τι πρέπει να κάνω;
Θα μου δίνεις τα εργαλεία όταν θα στα ζητάω,
θα βλέπεις τις τιμές στα μόνιτορ και θα μου τις λες.
-Θα σε καθοδηγώ, μην αγχώνεσαι. -Το 'χω, πάμε.
Το σημαντικό,
πρέπει να χειριστείς το σωλήνα αναρρόφησης γιατί θα τρέξει αίμα,
δεν θα μπορώ να βοηθήσω.
Εντάξει, το 'χω σου λέω.
Σίγουρα, ε; Ναι.
Μην μου λιποθυμήσεις όταν δεις αίμα.
Φίλε, σε παρακαλώ, χειρούργος.
Έτσι.
Έρχομαι.
Στενοχωρήθηκα πολύ με τη Μαριάννα και το Θοδωρή.
Κι εγώ. Τον αγαπάει.
Έβλεπα μέσα από το γάμο τους τη δική μας σχέση.
Ούτε κατά διάνοια!
Μα τι λες τώρα;
Τον αγαπάει, αλλά η σχέση τους είχε...
Δεν είχε ποιότητα, είχε αντιπαλότητα, ανταγωνισμό.
Ούτε η Δάφνη με τον Τεύκρο.
Αναμετριέται συνέχεια μαζί του.
Η δική μας σχέση μοιάζει με του Παύλου και της Ιφιγένειας.
Ναι; Δεν μου το έχεις ξαναπεί αυτό.
Εντάξει, δεν έτυχε.
Ανεξάρτητα όμως απ' αυτό.
Αυτό που έχει πάθει η Μαριάννα είναι πολύ μεγάλο στραπάτσο.
Από κοριτσάκι ήταν μαζί του. Και μόνο η συνήθεια φτάνει.
Έχεις τύψεις για το δημοσιογράφο, έτσι;
Ναι, πολλές.
Δεν είχα όνειρο να σπουδάσω δικηγόρος για να χώνω αθώους στη φυλακή.
Ελάτε μέσα, θέλω να σας μιλήσω και τους δυο.
Λοιπόν, ό,τι έγινε έγινε και δεν αλλάζει.
Ούτε ο χρόνος γυρίζει πίσω.
Δεν ξέρω τι θες να πεις...
Σε παρακαλώ, μην με διακόπτεις!
Χριστίνα...
η μητέρα σου επέθανε.
Αντρέα, οι γονείς σου επεθάναν, εθάψαμεν τους.
Εχάσαμεν το σπίτι μας στην Αμμόχωστο,
εχάσαμεν το μωρό σας,
αλλά εσείς οι δυο είστε ακόμα πολύ μικροί
και πρέπει να πιάσετε το νήμα από την αρχή.
Δεν έχω το κουράγιο.
Θα το βρεις!
Χριστίνα,
εμπλέξετε, ερωτευτήκατε μικροί,
επαντρευτήκατε, εκάνατε μωρό, αλλά κάναμε και μια συμφωνία,
θα σπουδάσετε και εσύ, και ο Αντρέας.
-Ποιος έχει όρεξη για σπουδές; -Σιωπή!
Αντρέα, μίλησα με τον αδερφό μου στο Λονδίνο,
σε μια βδομάδα φεύγεις.
Ο μεγάλος σου καημός ήταν να γίνεις δικηγόρος,
θα σε φιλοξενήσει ο αδερφός μου με τη γυναίκα του στο σπίτι τους.
Τα όνειρά μας δεν τα εγκαταλείπουμε ποτέ!
Καταλάβατε;
Κόντεψα να πεθάνω τον πρώτο μήνα χωρίς εσένα στο Λονδίνο.
Κι εγώ.
Είχα και τον καημό του μωρού.
Αντέξαμε όμως.
Ναι, αγάπη μου, αντέξαμε.
Μαριάννα, άκουσε να σου πω, κόρη μου.
Τον καλύτερο θα βρεις.
Τέτοιος που είναι, τι θα τον κάνεις;
Κάθαρμα.
Δεν σε ακούω να τον βρίζεις.
Παππού, έχω πάθει σοκ αυτή την στιγμή.
Έχει διαλυθεί ο κόσμος μου.
Δεν ξέρω, φαντάζομαι ότι θα μου πάρει πολύ χρόνο
μέχρι να συνειδητοποιήσω τι έχει γίνει.
Καλά, εσύ να μην πάρεις είδηση τίποτα;
Έβαινε αυτή τα βράδια. Τι σου έλεγε;
Σε είχε φλομώσει στο ψέμα;
-Άντε πάλι τα ίδια! Φαίνεται είμαι χαζή! -Δεν φταίει η Δάφνη,
η Ελένη δεν το είχε πει ούτε στην αδερφή της.
-Η Σιμώνη έπεσε απ' τα σύννεφα. -Το πιστεύω κι εγώ πως δεν είχε ιδέα.
Θα κοιμηθείς εδώ απόψε;
Όχι, θα γυρίσω σπίτι μου.
Οκέι.
Δάφνη, άσε πια αυτό το τηλέφωνο από τα χέρια σου!
Μου 'χεις σπάσει τα νεύρα!
Κι εμένα κουρέλια είναι!
Έφυγα, τα λέμε.
Μύγα την τσίμπησε;
Πάλι ο Τεύκρος θα την πληρώσει.
Φεύγω κι εγώ.
Γιατί δεν κοιμάσαι εδώ απόψε;
Γιατί, παππού, πρέπει να συνηθίσω, να μάθω να είμαι μόνη.
Αδικήθηκες που δεν έγινες κτηνίατρος.
Δεν θα σου πω ψέματα, κάποια φάση μου 'ρθε μια ζαλάδα
νόμιζα θα πέσω κάτω.
Μια χαρά τα πήγες. Φίλε, συγχαρητήρια.
Σκέφτομαι να το προσθέσω στο βιογραφικό μου,
αν και δεν ξέρω που θα μου φανεί χρήσιμο.
Είδα το αμάξι σου απ' έξω και λέω, δεν γίνεται, κάποιο λάθος έχει γίνει!
Σε πήρα εκατό τηλέφωνα, ρε Τεύκρο! Υποτίθεται είχαμε ραντεβού!
Χίλια συγγνώμη, να σου εξηγήσω.
Βρήκαμε χτυπημένο σκυλί κι έπρεπε να χειρουργήσω επειγόντως.
Δεν είμαι προτεραιότητά σου γιατί είναι ο Μάριος και το καταλαβαίνω.
Μετά το Μάριο τι; Η δουλειά σου;
Τα σεμινάρια σ' οποιοδήποτε μέρος της γης, μετά τι;
Και τώρα το σκυλί που βρέθηκε στο δρόμο; Εγώ;
Εγώ πού βρίσκομαι; Πουθενά;
Τι ήθελες να κάνουμε; Να αφήναμε το ζώο να πεθάνει;
Εσύ μην ανακατεύεσαι! Κι ούτε ένα τηλέφωνο, Τεύκρο;
Τα μηνύματα που σου 'στελνα δεν τα είδες;
Βρε αγάπη μου, κάναμε χειρουργείο και ξεχάστηκα.
-Συγγνώμη. -Να τη βράσω!
Κάθε τρεις και λίγο και μια συγγνώμη!
-Σε παρακαλώ. -Εγώ σε παρακαλώ!
Δεν μπορούσες να με πάρεις ένα τηλέφωνο;
Με άφησες να περιμένω σαν την ηλίθια. Αλλά να σου πω κάτι, εγώ φταίω.
Εγώ φταίω που ανησύχησα μην έχεις πάθει τίποτα.
Χωρίζουμε!
- Ρε Δάφνη. - Παράτα με!
Καλημέρα, κύριε Σέκερη.
Έλα, Σιμώνη μου, πέρασε.
- Καλώς την. - Γεια σας.
Καφέ να σου βάλω; Ναι αμέ, σκέτο, σας παρακαλώ.
Πώς είσαι;
Ανάμεικτα συναισθήματα, ξέρετε γιατί. Νιώθω πολύ άσχημα απέναντί σας.
Δεν φταις εσύ, Σιμώνη.
Έχει δίκιο ο Αντρέας. Τι φταις εσύ; Πρόσεξε μην καείς.
- Να 'στε καλά, ευχαριστώ. - Έλα να καθίσουμε.
Λοιπόν...
ήθελα να σας ευχαριστήσω
για τη μέχρι τώρα στάση και συμπεριφορά σας απέναντι στην Ελένη.
Τη βάλατε στο σπίτι σας,
της φερθήκατε σαν να 'ταν δικό σας παιδί,
κι εκείνη σας πρόδωσε.
Το μεγαλύτερο κακό το έκανε στον εαυτό της με το δολοφόνο που έμπλεξε.
Έφυγε τόσο νέα για το τίποτα.
Είμαστε συντετριμμένοι μ' αυτό που έγινε.
Να σου πω και κάτι; Και η Δάφνη κατηγορεί τον εαυτό της.
Έχει ενοχές απέναντι στην αδελφή της. Πιστεύει ότι φταίει η ίδια.
Την καταλαβαίνω απόλυτα.
Και πραγματικά λυπάμαι για το σκάνδαλο με το σύζυγο της Μαριάννας,
αλλά κι αυτός,
να ξέρει ότι θα μπει φυλακή ένας αθώος άνθρωπος και να μην μιλάει;
Είναι απίστευτο!
Πέσαμε όλοι απ' τα σύννεφα. Δεν περιμέναμε τέτοια εξέλιξη.
Τι να πω;
Ο Μαξ πού είναι; Έξω στον κήπο.
Αλήθεια, τι θα κάνεις με το Μαξ; Θα τον πάρεις μαζί σου στην Αθήνα;
Ε, δεν ξέρω άμα μπορώ.
Εγώ κι ο σύζυγός μου λείπουμε αρκετές ώρες από το σπίτι.
Άμα δεν το θέλετε θα βρω εγώ τη λύση.
Χριστίνα;
Τι με κοιτάς; Το ξέρεις ότι τον λατρεύω.
Επειδή όσο να 'ναι έχουμε δεθεί μαζί του,
αν δεν έχεις αντίρρηση, θα τον κρατήσουμε.
Τι αντίρρηση να έχω; Εννοείται, και σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστημένη; Τέλεια.
Η κυρία Αγάθη
γεννήθηκε στο μεικτό χωριό Άγιος Σωζόμενος το 1938.
Τώρα είναι ένα χωριό φάντασμα, εντελώς εγκαταλελειμμένο.
Όσο όμως ακόμα το χωριό έσφυζε από ζωή,
η Αγάθη στα δεκαέξι της ερωτεύτηκε ένα γειτονόπουλό της,
τον Αλή. Ο Αλή ήταν Τουρκοκύπριος.
Η οικογένειά της δεν ήθελε καν να ακούσει για μια τέτοια σχέση.
Έτσι, λοιπόν, κλεφτήκανε μέχρις ότου οι γονείς της
αποφάσισαν να δεχτούν την απόφασή της.
Αυτό ήταν το 1954.
Ένα χρόνο αργότερα, το 1955,
είχαμε την έναρξη του αγώνα της ΕΟΚΑ εναντίον των Βρετανών,
οι οποίοι πριν φύγουν
είχαν φροντίσει να εντείνουν την καχυποψία μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.
Το 1963 είχαμε τις πρώτες βίαιες και πολύνεκρες συγκρούσεις
μεταξύ των δυο κοινοτήτων,
πράγμα που οδήγησε στην ερήμωση του χωριού.
Ο θρύλος λέει ότι ακόμα τις νύχτες μπορείς να ακούσεις
τις κραυγές των σκοτωμένων.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Κυρία Αγάθη;
Ναι, ο Αλή με την οικογένειά του
ήρθαν στη γειτονιά μας το 1946,
λίγο μετά που τέλειωσε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος.
Έγινε γρήγορα φίλος με τον αδελφό μου το Νικόλα,
κι έπαιζαν με τις ώρες στο δρομάκι μπροστά στο σπίτι μας,
συνήθως με πολύχρωμους βόλους που εμείς τους λέγαμε "πιριλιά".
Εγώ καθόμουν και τους χάζευα.
Κάποτε έπαιζαν ποδόσφαιρο,
κι όταν τους ξέφευγε η μπάλα, έτρεχα να τους τη φέρω.
Μια μέρα, ένα πιο μεγάλο παιδί, ο Αβράμης,
τσακώθηκε με τον αδερφό μου.
Τον κατηγόρησε πως του είχε κλέψει τα "πιριλιά" του.
-Πού τα ήβρες τούτα; -Εγόρασεν μου τα ο θείος μου.
Εν δικά μου, έκλεψες μου τα!
Άφησε τον αδερφό μου κάτω! Σταμάτα να τον χτυπάς! Σταμάτα!
Σταμάτα!
Από κείνη την ημέρα, ο Αλή ήταν ο ήρωας μου.
Το κατάλαβα ότι του άρεσα,
γιατί πήγαινε κι ερχόταν συνέχεια από κει με το ποδήλατό του,
για να δει φυσικά αν ήμουνα εκεί.
Στα δεκαέξι μου δώσαμε στα κρυφά το πρώτο μας φιλί.
Εκείνος ήταν δεκαοχτώ.
Από παιδάκια ξέραμε πως μια μέρα θα ήμασταν μαζί.
Δεν μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου με άλλον.
Όμως η οικογένειά σου δεν συμφωνούσε με αυτή σου την επιλογή.
Εκτός από τον αδερφό μου, κανένας άλλος δεν συμφωνούσε.
Έτσι, κλεφτήκαμε μέχρι που δέχτηκαν να παντρευτούμε.
Το 1955, λίγο μετά που η ΕΟΚΑ άρχισε να πολεμά τους Άγγλους,
γέννησα δίδυμα αγοράκια.
Πού να φανταστώ πως το 1963,
στις πρώτες συγκρούσεις Ελληνοκυπρίων Τουρκοκυπρίων,
η οικογένειά μας θα μοιραζόταν στα δυο;
Και πως το 1974,
στα δεκαεννιά τους χρόνια, τα δίδυμα παιδιά μου
θα πολεμούσαν ο ένας απέναντι στον άλλον;
Μπαμπά, θέλω διαζύγιο από το Θοδωρή.
Εντάξει, μην αγχώνεσαι για τίποτα.
-Το θέλω τώρα! -Θα τα αναλάβω όλα εγώ.
Σημασία έχει να είσαι καλά εσύ.
Πώς να είμαι καλά;
Αυτό που ζω είναι εφιάλτης!
Σε νιώθω απόλυτα, αγάπη μου. Σε καταλαβαίνω.
Θες να πάμε μέχρι τη φάρμα;
Αχ, ναι, σε παρακαλώ, μαμά, σε χρειάζομαι.
Να πάτε. Η δουλειά θα σου κάνει καλό.
Δεν νομίζω ότι κάτι μπορεί να με συνεφέρει, μπαμπά.
Αγάπη μου, είμαστε εδώ, μαζί σου.
Εδώ, θα τα περάσουμε όλα παρέα.
Μαμά...
Έκλαιγε πολύ;
Σπαρακτικά...
Θα της μιλήσω κι εγώ.
Ναι, κάν' το, γιατί εσένα σ' αγαπάει η Μαριάννα.
Ο πατέρας μου ήρθε.
Καλώς τον.
Μέσα σε όλη τη μαυρίλα, μου έδωσες πολύ μεγάλη χαρά.
Γεια σου, Αντρέα, φτιάχνω καφέ.
Σίγουρα, Παύλο; Το υποσχέθηκε.
Ναι, τα κανόνισα όλα. Ξεκινάω πειραματική θεραπεία στο Λονδίνο.
-Πότε; -Σε τρεις μέρες φεύγω.
Δεν θέλει να πάω μαζί του, θέλει να μείνω με το παιδί.
-Θα πάω εγώ. -Όχι. Δεν θέλω να καταλάβει
τίποτα η μάμα.
-Και τι, θα πας μόνος σου; -Τι θα πάθω;
Μόνος σου; Θα αστειεύεσαι;
Βασικά, παίζει να έρθει κι ένας φίλος μαζί.
-Ποιος φίλος; -Λέει να το πει στον Τεύκρο.
Προσπάθησα να του μιλήσω χθες, αλλά έγινε κάτι με ένα σκυλί και δεν πρόλαβα.
Όμως, όσο το σκέφτομαι, φοβάμαι μήπως μιλήσει στη Δάφνη.
Ποτέ δεν ξέρεις.
Δεν θα το πει.
Να μιλήσεις στον Τεύκρο οπωσδήποτε.
Δεν μπορώ να σε αισθάνομαι μόνο σου εκεί.
Εντάξει.
Τη χρονιά, λοιπόν, που ο Στρατηγός Γρίβας ιδρύει την ΕΟΚΑ
και ξεκινάει τον ανταρτοπόλεμο εναντίον των Βρετανών
με σκοπό την ένωση με την Ελλάδα, εσύ
παντρεύεσαι έναν Τουρκοκύπριο.
Τι αντιδράσεις αυτό προκάλεσε στο χωριό;
Η ίδρυση της ΕΟΚΑ είχε αναστατώσει τους Τουρκοκύπριους,
και κάποιοι από τους συγγενείς του Αλή προσπαθήσαν να μας χωρίσουν.
Τα μωρά μου τα γέννησα λίγο πριν τα Χριστούγεννα, το '55.
Το πρωί, όμως, βρήκα γραμμένο στον τοίχο του σπιτιού μου,
με μπλε μπογιά,
ένα τεράστιο σύνθημα, "Ελλάς-Κύπρος-Ένωση",
και από κάτω "Θάνατος στους Τούρκους".
Νομίζω εννοούσαν τα μωρά μου και τον άντρα μου.
Η μέρα που έγινα μάνα
υποτίθεται ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου.
Εγώ, όμως, μετά απ' αυτά όλα που μου έγραψαν στον τοίχο μου
πέρασα μια βδομάδα κλαίγοντας.
Ο Αλή;
Πώς αντιμετώπισε αυτή τη φουρτουνιασμένη περίοδο;
Η αγάπη που είχαμε ο ένας για τον άλλο,
και για την οικογένειά μας, ήταν πολύ δυνατή.
Και...
Και πιστεύαμε πως τίποτα δεν θα μπορούσε να μας χωρίσει.
Αλλά αυτό που έγινε το 1958...
Φαντάζομαι αναφέρεστε στην ίδρυση
της τουρκικής οργάνωσης αντίστασης, της περιβόητης TMT.
Ναι, ο αδερφός του Αλή ήταν από τα πρώτα μέλη της TMT,
κι αυτό δημιούργησε μια τεράστια πίεση στον άντρα μου.
Μια νύχτα ο αδελφός του ήρθε σπίτι μας.
Γιατί φωνάζεις, Φεϊζέλ, εξύπνησες τα μωρά!
Τον αδερφό μου θέλει ξυπνήσει.
-Πού σημαίνει; -Που σημαίνει ότι δικοί του κινδυνεύει
και θέλει το βοήθειά του.
Οι δικοί του άνθρωποι βρίσκονται μες τούτο το σπίτι.
Οι δικοί του άνθρωποι είναι η οικογένειά του, εγώ και τα μωρά μας!
Ώστε ο αδερφός του άντρα σου ήταν από τους πρωτεργάτες της TMT.
Όμως με βάση τα όσα έχω διαβάσει,
αυτή ήταν μια τρομοκρατική οργάνωση
που δεν δίσταζε να δολοφονήσει αθώους ανθρώπους
προκειμένου να πετύχει τους σκοπούς της.
Ναι, σωστά. Όμως τρομοκρατική αποκαλούσαν κι αυτοί τη δική μας οργάνωση.
Την ΕΟΚΑ.
- Έλα να μείνεις μαζί μας. - Όχι, μανούλα μου.
Για κάνα μήνα.
Όχι, θα πενθήσω. Θα το περάσω μόνη μου.
Μόνη σου;
Γιατί είσαι τόσο κλειστός άνθρωπος, ρε Μαριάννα;
Ακόμα δεν έχεις ξεσπάσει.
Πες μου κάτι, βγάλ' το από μέσα σου, μίλησέ μου.
Εκεί, κλειδωμένη!
Μαμά, δεν το θέλω. Στο ορκίζομαι.
Αλλά αυτό που έγινε με το Θοδωρή
ήταν το τελευταίο πράγμα που μπορούσα να φανταστώ.
Το ξέρω.
Ένα πράγμα θέλω να σε παρακαλέσω μόνο,
μην τα βάλεις μέσα σου με την αδερφή σου,
μην την κατηγορήσεις, δεν φταίει αυτή.
- Το ξέρω. - Δεν κατάλαβε τίποτα.
Δεν είμαι τρελή, το ξέρω.
Μάτια μου.
Μάτια μου.
-Πάμε να δούμε τα ζώα; -Ναι.
Έχουμε να δοκιμάσουμε το καινούργιο χαλούμι. Έλα, πάμε.
Έλα όπως είσαι
Όλα τα λάθη της ζωής σου
Τα μισά της αντοχής σου
Όπως είσαι
Έλα όπως είσαι
Με τη χαμένη δύναμή σου
Την κομμένη αναπνοή σου
Όπως είσαι
Και μην με λυπηθείς
Και πεις πως ήρθες να κριθείς
Αυτόν που αθώωσε η αγάπη
Δεν καταδίκασε κανείς
Και μην κοιτάς γκρεμό
Γιατί είμαι πια μπροστά σου εγώ
Που έχω απ' το ολόκληρο το κάτι
Κι αυτό το κάτι για να ζήσω
Ειν' αρκετό
Έλα όπως είσαι
Για τα κουράγια της ψυχής σου
Τη ματιά την καθαρή σου
Εξαιρείσαι
Κι αν τρέμει ακόμα η φωνή σου
Κι έχει πίκρα το φιλί σου
-Πω πω, ομορφιά, ε; Αντρίκο; -Ναι.
Το Κούριον υπήρξε πόλη βασίλειο στην αρχαιότητα,
κατασκευάστηκε το θέατρο αυτό γύρω στα τέλη του 2ου αιώνα προ Χριστού,
και πήρε τις σημερινές του διαστάσεις το 2ο αιώνα μετά Χριστόν.
Μπορούσε να φιλοξενήσει γύρω στους 3500 θεατές.
Είχα ακούσει ότι υπήρξε για πολλά χρόνια πολύ σημαντικός χώρος λατρείας,
αλλά εγκαταλείφθηκε μετά τον 4ο αιώνα μετά Χριστόν.
- Σωστά. - Φαίνεται ότι δεν τους άρεσε
η παράσταση που παιζόταν.
Στις εξυπνάδες είσαι πρώτος.
Άκουσες; Αυτό είναι η ακουστική του χώρου.
Με τη ματιά τη καθαρή σου
Εξαιρείσαι
Αν κατάλαβα καλά, από το '58 που ιδρύθηκε η TMT,
μέχρι το '63 που άρχισαν οι δικοινοτικές ταραχές,
ο γάμος σας πρέπει να 'ταν σε μια πολύ μεγάλη κρίση.
Σωστά. Πέντε πολύ δύσκολα χρόνια.
Και πότε σου ζήτησε να χωρίσετε;
Τη μέρα που είχε στο χωριό μας μάχη, με πολλούς σκοτωμένους.
Μου είπε, οι δικοί μου με τους δικούς σου σκοτώνονται,
πώς μπορούμε εμείς να μείνουμε παντρεμένοι;
Πώς και δέχτηκες στο χωρισμό να πάρετε από ένα παιδί;
Μου το ζήτησε κλαίγοντας.
Κι ένιωσα πως ήταν δίκιο να πάρει εκείνος ένα παιδί.
Έτσι, λοιπόν, ο ένας ο γιος πήρε το όνομα Ραΐφ
και μεγάλωσε με τον πατέρα του σαν μουσουλμάνος,
και ο άλλος, ο Μάριος, μεγάλωσε μαζί σου σαν Χριστιανός.
Ναι, αλλά βλεπόντουσαν συχνά.
Και αγαπούσαν ο ένας τον άλλο όπως και πριν, δεν άλλαξε κάτι.
Φτάνουμε, λοιπόν, στο '74.
Μάλιστα.
Ο Μάριος το '74 ήταν στρατιώτης.
Όμως την παραμονή της εισβολής
είχε έρθει σπίτι για να πάρει καθαρά ρούχα, πλυμένα.
Το πρωί είδαμε από το παράθυρο
αεροπλάνα να ρίχνουν αλεξιπτωτιστές.
Πήγε στον πόλεμο.
Εκεί που θα μπορούσε να σκοτώσει τον αδερφό του.
Ή να σκοτωθεί από τον αδερφό του.
Είμαι σίγουρη πως ζει,
μου είπαν πως τον είδαν σε νοσοκομείο στην Τουρκία.
Ήταν καλά. Ήταν καλά, αλλά είχε χάσει τη μνήμη του.
Μάλλον... μάλλον παντρεύτηκε εκεί,
αφού δεν μας θυμάται.
Ε, τι νομίζεις;
Μάλλον, έτσι πρέπει να έγινε. Ναι, σίγουρα, ζει.
Θείε, εγώ είμαι. Ο Μάριος.
Είμαστε τυχεροί, δεν θα μας πειράξουν.
Ποιος σου είπε ότι είδαν το Μάριο σε νοσοκομείο της Τουρκίας ζωντανό;
Ο θείος του, ο Φεϊζέλ.
-Τι θες εσύ εδώ; -Ήρθα να μαζέψω τα πράγματά μου.
Άντε χάσου από 'δώ, ρε καθίκι!
Γιατί έχεις νεύρα;
Μην ρωτάς.
Εγώ να μην ρωτάω;
Από τόσα δα κοριτσάκι μου τα 'λεγες όλα.
Χωρίσαμε με τον Τεύκρο.
-Γιατί; -Γιατί είμαι στη σειρά η δέκατη.
Έχει φιλενάδες ο Τεύκρος; Τον τσάκωσες;
Δεν εννοώ φιλενάδες, ρε παππού. Εννοώ δέκατη στη σειρά.
Πρώτα έχει το Μάριο, μετά τη δουλειά του, τα αδέσποτα.
Μη χειρότερα!
Πας καλά, κορίτσι μου; Ζηλεύεις τη δουλειά του;
-Δεν μπορείς να καταλάβεις. -Εξήγησέ μου να καταλάβω.
Δάφνη;
Αλλού παλικάρι σαν τον Τεύκρο δεν θα βρεις.
Τελειώσαμε σου λέω.
Θα με σκάσεις εσύ. Θα με σκάσεις.
Τι κάνεις εσύ εδώ;
-Αυτός είμαι εγώ; -Ναι.
Και να φανταστώ αυτή είναι η Αφροδίτη, έτσι;
Ναι.
-Έχεις ταλέντο, το ξέρεις; -Ναι.
Μπράβο, φατσούλα.
Το μαλλί λίγο... τις μύτες κόψε.
- Τι κάνεις εσύ εδώ; -Καλημέρα και σε σένα, Τεύκρο.
Τι κάνεις, Μάριε;
Κοίτα τι σου έφερα;
Την προηγούμενη φορά δεν το άνοιξες.
Όχι, δεν το θέλω.
Μάλιστα.
Βλέπω με ζωγράφισε!
Η Αφροδίτη είναι. Από πού κι ως πού εσύ;
-Λες και σε βλέπει κάθε μέρα. -Δεν έχεις βαρεθεί;
Για πόσα χρόνια ακόμα θα με κατηγορείς;
Το κόβω εδώ και τώρα γιατί χαλάω άδικα το σάλιο μου.
Εγώ φταίω;
Στην εξέταση που έκανα όταν ήμουνα έγκυος
είχε φανεί το σύνδρομο Down.
Εσύ επέμενες ότι ήθελες αδελφό και με πίεζες να τον κρατήσω!
Με επηρέασες, το χατίρι σου έκανα!
Θα 'πρεπε να ντρέπεσαι και μόνο που το λες.
Τι να έκανα; Ο πατέρας σας μας είχε εγκαταλείψει!
Είχε εξαφανιστεί! Ήθελα να βρω έναν άνθρωπο
-να συνεχίσω τη ζωή μου. -Και τον βρήκες, συγχαρητήρια.
Τι θέλεις, μάνα;
Να τον βάλουμε σε ένα ίδρυμα και να σε ελευθερώσω.
Καίγομαι που σε βλέπω έτσι.
Μην το ξαναπείς αυτό.
Θα σε στείλω στο διάολο.
Εγώ έχω την επιμέλεια. Μπορώ να το κάνω και χωρίς να ρωτήσω.
Φύγε! Έλα!
Μην με κοιτάς! Έλα, δρόμο!
- Έλα. - Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Πώς πήγε η συνέντευξη;
Καλά, μαμά. Μ' έχει τσακίσει...
όλο αυτό.
Αυτά που καταγράφουμε είναι...
είναι αποτρόπαια. Και αυτοί οι άνθρωποι
είναι η ζωντανή απόδειξη της φρίκης.
Σκέφτεσαι να βάλεις και την επιχείρηση ΝΙΚΗ;
Λες για το ελληνικό αεροπλάνο που έπεσε στον Αττίλα 1;
- Από φίλια πυρά. -
Σκοτώθηκαν τότε τόσοι Έλληνες στρατιωτικοί, πόσοι;
Σαράντα;
Έχεις δίκιο, θα το βάλω.
Σόρι.
-Παρακαλώ; -Καλησπέρα.
Ευκαιρείς να περάσω απ' το σπίτι σου; Θέλω να σου πω κάτι.
Οκέι, τι ώρα;
Θα σε περιμένω.
Πανάγου, επισκεπτήριο.
Πρώτη φορά στη ζωή μου τα 'χω χαμένα
και δεν ξέρω από που να αρχίσω μια κουβέντα.
Ό,τι και να πεις έχεις δίκιο.
Πώς μπόρεσες να το κάνεις αυτό στη Μαριάννα μου;
Ήταν ατύχημα.
Δεν είμαι δολοφόνος, Αντρέα.
Ναι. Αυτά μας τα 'πες και στο δικαστήριο.
Και μετά; Γιατί δεν πήγες στην αστυνομία να ομολογήσεις;
Δεν ήρθα εδώ για να πιάσουμε συζήτηση.
Θα κινήσω τις διαδικασίες για το διαζύγιο.
Φυσικά δεν θα είναι συναινετικό, θα βγει εις βάρος σου.
Εντάξει.
Ό,τι πεις.
Κρίμα.
Κρίμα για τα χρόνια που έχασε η Μαριάννα μου κοντά σου.
Σίγουρα δεν θες κάτι να πιεις; Όχι, είμαι εντάξει.
- Πώς είσαι; -Εντάξει, θα το ξεπεράσω.
- Σ' ακούω. -
Θέλω να ζητήσω μια τεράστια συγγνώμη εκ μέρους της οικογένειάς μου.
Δεν υπάρχει λόγος, αλήθεια.
Αισθάνομαι πολύ άσχημα μ' αυτό που έγινε.
Ο πατέρας μου σε κυνήγησε, κατηγορήθηκες χωρίς να φταις,
αν δεν ομολογούσε ο Κλεάνθης μπορεί και να καταδικαζόσουν.
Πάντως δεν χρεώνω κάτι σε σένα, αλήθεια.
Να ξέρεις ότι ο πατέρας μου είναι πολύ στεναχωρημένος.
Ο καθένας θα μπορούσε να κάνει το ίδιο λάθος στη θέση του.
Και πάλι, όπως και να 'χει, σου ζητώ συγγνώμη.
Το εκτιμώ.
Αν ακόμη θες τη συνέντευξη, μπορώ να το κανονίσω.
Ναι...
Ας το παγώσουμε για λίγο, θα 'ναι πολύ αμήχανο να βρεθούμε τώρα.
Όποτε είσαι έτοιμος μου λες.
- Υπέροχα νέα. - Ναι, ανακουφιστήκαμε.
Και μόνο που θα το παλέψει είμαι αισιόδοξος.
Ωραία, λοιπόν, θα πρέπει να κάνω κάποιες ενέργειες
για να συμπεριληφθεί στις ομάδες των ασθενών που θα λάβουν τη θεραπεία.
Δεν χρειάζεται, ο Παύλος μου είπε ότι τα κανόνισε όλα
με το γιατρό από το Λονδίνο.
Έτσι; Δεν το κατάλαβα. Εκείνος αποφασίζει.
Ωραία.
-Ναι; -Καλησπέρα.
Είμαι ακόμη Κύπρο και θα ήθελα να μιλήσουμε.
Ναι, κι εγώ το θέλω.
Μπορείς να έρθεις σπίτι μου;
Πρέπει να παραγγείλεις ζωοτροφές το συντομότερο.
Υπάρχει τεράστια ζήτηση και οι τιμές έχουν εκτοξευθεί.
Έλεγα να περιμένουμε λιγάκι μπας και πέσουν.
Δεν μας παίρνει, αγόρασε σήμερα.
Εντάξει, Μαριάννα.
Πώς είσαι;
Χάλια. Αλλά η ζωή συνεχίζεται και η δουλειά δεν μπορεί να περιμένει.
Είμαι εδώ, και πάντα θα είμαι εδώ για σένα, να το ξέρεις.
Το ξέρω, Δαφνούλα μου.
Και σε χρειάζομαι πολύ. Κι εσένα και τον Παύλο.
Με τη μαμά και τον μπαμπά δεν είναι το ίδιο.
Δεν μπορώ να πω τα ίδια που θα έλεγα με σας.
Δάφνη, μπορώ να σου πω;
Δεν θέλω να μου πεις απολύτως τίποτα.
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
Στην υγειά σου.
Εις υγείαν.
Δεν τον πέτυχες.
Τότε μην τον πληρώσεις.
Αντρούλα, γέρασες κι είσαι μες στην ιδιοτροπία.
Α, μια χαρά τον πέτυχα.
Θυμάσαι...
Θυμάσαι την πρώτη μας μέρα στον καταυλισμό;
Τον πρώτο μας καφέ εκεί μέσα;
Θα το θυμάμαι ακόμη κι αν περάσουν εφτά ζωές.
Θα σου πω και το φλιτζάνι.
Όχι, δεν θέλω να ξέρω πότε θα φύγω.
Εμένα δεν με νοιάζει. Μπορεί να πάμε κάπου καλύτερα.
Εν τόπω φωτεινώ, εν τόπω χλοερώ, εν τόπω αναψύξεως
ένθα απέδρα οδύνη, λύπη και στεναγμός. Μακάρι να είναι έτσι.
Πότε το 'μαθες;
Το εκμυστηρεύτηκε πριν λίγο ο πατέρας μου.
-Ο λόγος που χώρισαν; -Άμα σου πω ότι δεν κατάλαβα.
Η Δάφνη ήταν παράλογη λέει χθες το βράδυ.
Μόλις τα βρήκε η Ιφιγένεια με τον Παύλο
χώρισαν οι δυο τους για διαφορετικούς λόγους,
Η μικρή σου έχει αδυναμία και για αυτό την αναλαμβάνεις εσύ.
Α, μάλιστα.
Αν κρίνω από το ύφος σας, πλάκωσαν οι μεγάλες δυνάμεις.
Σας τα σφύριξε ο παππούς;
Γιατί; Θα το κρατούσες κρυφό;
Θέλω να μιλήσουμε και να λογικευτείς.
Σαν τον Τεύκρο, δεύτερος δεν υπάρχει.
Σας παρακαλώ πάρα πολύ, μην ανακατεύεστε! Δεν είμαι κάνα ανήλικο!
Δίκιο έχει.
Μαριάννα, είσαι επηρεασμένη απ' τα δικά σου
και τη φουντώνεις ακόμα παραπάνω, μην το κάνεις, σε παρακαλώ.
Έλα, ας ηρεμήσουμε λίγο. Θα τα πούμε το βράδυ στο σπίτι.
Πώς είσαι;
Έτσι και με ρωτήσει ξανά κάποιος από τους δυο σας πως είμαι,
αλήθεια θα εκραγώ!
-Καλησπέρα. -Γεια σου, Σιμώνη. Πέρασε.
Κάθισε.
Θέλεις κάτι να πιεις;
Όχι, είμαι εντάξει, ευχαριστώ.
Λοιπόν...
Σ' ακούω.
-Είπες ότι ήθελες κι εσύ να μου μιλήσεις. -Ναι...
Κοίτα...
Δεν θέλω να νιώθεις άσχημα.
Αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να αλλάξει,
και θέλω να σου ζητήσω μια μεγάλη συγγνώμη, που δεν σε πίστεψα.
Κι είναι κάπως περίεργο,
γιατί ενστικτωδώς, και σε συμπάθησα από την πρώτη στιγμή,
αλλά και κάτι μέσα μου, μού 'λεγε ότι λες την αλήθεια.
Δυστυχώς, όμως, τα στοιχεία και η λογική με επηρέασαν.
Καταλαβαίνω.
Αυτό ήθελα να σου πω, ότι καταλαβαίνω.
Κι εγώ στη θέση σου, θα 'κανα το ίδιο. Χειρότερα.
-Είσαι πολύ ευγενικός. -Ρεαλιστής είμαι.
Έλεγες αλήθεια όταν μου είπες ότι
με συμπάθησες από την πρώτη στιγμή που με είδες;
Ναι.
Δεν το περίμενα αυτό.
Μ' άρεσε.
Γιατί;
Γιατί κι εγώ σε συμπάθησα πολύ,
από την πρώτη στιγμή που σε είδα ένιωσα μαζί σου
κάπως. Μια περίεργη οικειότητα, ας πούμε.
Έλα, φίλε.
Χθες βράδυ, πριν βρούμε το σκυλί, ήθελες να μου πεις κάτι σοβαρό.
Ναι, φαίνεται δεν είναι η ώρα του. Άστο, θα τα πούμε κάποια άλλη στιγμή.
Με τη Δάφνη τι έγινε; Προσπάθησες να την προσεγγίσεις;
- Δεν ακούει κουβέντα. - Κατάλαβα.
Σε κλείνω, θα τα πούμε μετά.
Τα λέμε.
Τι κάνεις;
Καλά.
Τι να πιούμε να το γιορτάσουμε;
-Τι να γιορτάσουμε; -Έληξε η υπόθεση της Γονικής Μέριμνας.
-Έληξε; -Το Οικογενειακό Δικαστήριο
ανακάλεσε το προηγούμενο διάταγμα,
με το οποίο σου είχε αφαιρεθεί η γονική μέριμνα,
και τώρα έχεις και πάλι πλήρη δικαιώματα στην κηδεμονία του Αντρίκου μας.
Να σε πνίξω στα φιλιά!
Ε, ώρα να φύγω.
Δεν σε ρώτησα, πώς πάει το ντοκιμαντέρ;
Μια χαρά, απλά έχω πολύ δρόμο ακόμα μπροστά μου.
-Δηλαδή; -Δηλαδή θα είμαι στην Κύπρο
για κάνα δυο μήνες ακόμα, τουλάχιστον.
Εσύ; Πότε φεύγεις;
Σε δυο μέρες.
Α, οπότε μπορούμε να ξαναβρεθούμε.
Ναι, γιατί όχι;
Χρόνια καρφιά
Περνάνε
Κι όσο περνάν πιο βαθιά
Αχ, τρυπάνε
Κι αν σε πήραν, είσαι εδώ
Σ' έχουν αυτοί, μα σ' έχω εγώ
Κι αν, μισή, ακόμα ζω
Είναι που δεν ξεχνώ
Κι αν μου πήραν την ψυχή
Δεν μου 'χουν πάρει το κλειδί
Το 'κανα χρυσό
Για να στο χαρίσω όταν σε βρω
Κι όλα πια δικά σου θα 'ναι
Δεν ξεχνώ
Σε θυμάμαι
Υποτιτλισμός: Videopress S.A.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.