Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Κι όταν ξυπνώ, θυμάμαι
Κι όταν στον ύπνο κρυφτώ
Αχ θυμάμαι
Κι αν σε πήραν, είσαι εδώ
Σε έχουν αυτοί Μα σ' έχω εγώ
Κι αν, μισή, ακόμα ζω Είναι που δεν ξεχνώ
Κι αν μου πήραν την ψυχή Δεν μου 'χουν πάρει το κλειδί
Το 'κανα χρυσό Για να σ' το χαρίσω όταν σε βρω
Κι όλα πια δικά σου θα 'ναι
Δεν ξεχνώ. Σε θυμάμαι.
Τελείωσες το μοντάζ;
Θέλεις να πάμε σε κάποιο ταβερνάκι να φάμε;
-Δεν κάνω κέφι. -Μάλιστα.
Τι;
Από τέτοιο που ήρθαμε Κύπρο, έχουμε χαθεί.
-Είμαστε όλη μέρα μαζί. -Τυπικά και όνο για τη δουλειά.
Έχεις όρεξη;
Σε αντίθεση με σένα.
Ξέρεις από την αρχή ότι δεν γουστάρω τις γκρίνιες και τα μούτρα.
Σοφία σύνελθε και μην μου κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις.
-Έχουμε υποχρέωση να το ψάξουμε. -Καμία υποχρέωση δεν έχουμε.
Και δεν θα ψάξουμε τίποτα. Μου έχεις βάλει χαζές ιδέες στο μυαλό.
Δεν το καταλαβαίνεις ότι εδώ υπάρχει ηθικό δίλημμα;
Δεν ζει η βιολογική μητέρα του Μάικλ. Δεν είναι η Χριστίνα Σέκερη.
Οπότε δεν υπάρχει κανένα ηθικό δίλημμα.
-Α, καλά. -Κι εδώ βάζουμε τελεία, τ' ακούς;
Με το ξερό σου το κεφάλι θα τον φας τον γιος σου.
-Τι κάνεις; -Γυρίζω στην Ελλάδα.
Νάντια;
Σαν τα χιόνια.
Τι γίνεται;
-Νάντια, τι κάνεις; -Μια χαρά. Εσείς τι κάνετε;
Καλά είμαστε.
Σου έχω θυμώσει, να το ξέρεις.
-Γιατί Χριστίνα μου; -Τι γιατί;
Σε έχω καλέσει τόσες φορές να έρθεις στο σπίτι...
κι όλο με αποφεύγεις. Ούτε στη γιορτή του πορτοκαλιού δεν ήρθες φέτος.
Γιατί;
Ξέρεις τώρα πώς είναι με τις δουλειές.
-Συνέχεια απρόοπτα. -Έχει τους ασθενείς της η γυναίκα.
Εσύ μπορείς να ξεχάσεις για λίγο ότι είσαι δικηγόρος;
Δεν χρειάζεται υπεράσπιση . Μου έχουν μπει ιδέες, να το ξέρεις.
Τι ιδέες; -Ότι έχει γίνει κάποια παρεξήγηση.
Έχω κάνει κάτι χωρίς να το καταλάβω;
-Κάτι ερήμην μου. -Τι είναι αυτά που λες τώρα;
Καμία σχέση. Βγήκατε για ψώνια;
Ναι, ήθελε δυο πουκάμισα, ένα ζευγάρι παπούτσια...
-και με σέρνει πάτα μαζί. -Έχει γούστο και το εμπιστεύομαι.
Χάρηκα πάρα πολύ που σας είδα. Συγγνώμη, βιάζομαι.
Πρέπει να γυρίσω στο νοσοκομείο.
Περιμένω να με πάρεις τηλέφωνο.
Αν δεν με πάρεις, θα επιβεβαιώσεις τις υποψίες μου.
Εντάξει. Λοιπόν χάρηκα, γεια σας.
-Εντάξει, μάς αποφεύγει. -Σώπα καλέ, τι λόγο έχει;
Παιδιά ό,τι είπαμε και θα σας πω εγώ τι θα κάνουμε μετά.
Καλή συνέχεια.
Κοίτα τι σου έχω. Έκπληξη!
Φατσούλα!
Δεν το πιστεύω, μου φτιάξατε τη μέρα.
-Είσαι έτοιμος να δούμε ζωάκια; -Ναι!
-Φύγαμε; -Ναι!
Χεράκι. Όπως μάθαμε. Μπράβο.
Κύριε Χατζηθεοδώρου, είστε ο ιδιοκτήτης του σπιτιού...
-που προανέφερα, στη Λεμεσό σωστά; -Μάλιστα.
Η Ελένη Αρτεμίου είχε νοικιάσει αυτό το σπίτι προ διετίας.
-Το επιβεβαιώνετε; -Μάλιστα.
Είδατε κάποιον άλλον να μένει στο σπίτι;
Η κοπέλα ερχόταν συντροφιά με κάποιον άντρα.
Μπορείτε να μου περιγράψετε αυτόν τον άντρα;
Τον είδα δύο φορές και αυτό πλάτη, στα βιαστικά.
Δεν είδα το πρόσωπό του. Αλλά μου έκανε εντύπωση κάτι.
Πείτε μου.
Την πρώτη φορά που χαιρέτησα την Ελένη, τον είδα και μπήκε βιαστικά.
Σαν να ήθελε κάτι να κρύψει.
Σαν να ήθελε να μην δω το πρόσωπό του.
-Είχε δικά του κλειδιά; -Ναι.
Ξεκλείδωσε μόνος του την πόρτα και μπήκε μέσα βιαστικά.
Τη δεύτερη φορά πάλι βιαστικά μπήκε μέσα στο αυτοκίνητο...
γκάζωσε και έφυγε, ενώ εγώ συνέχισα έξω να μιλάω με την Ελένη.
-Άσε με ήσυχο! -Σταμάτα να κάνεις σαν νιάνιαρο.
Δεν θα χρειαστεί να με καλύψεις.
Για όλους υπάρχει ένοχος κι αυτός είναι ο δημοσιογράφος.
Κι εσύ; Νιώθεις καλά με αυτό;
Υπάρχει θεός που βλέπει κι εσένα κι εμένα.
Πιάσατε την κουβέντα;
Έλα να τελειώνουμε σήμερα που τα 'χετε φορτώσει όλα μην πω πού!
Γιατί έχεις νεύρα;
Γιατί με καπέλωσε η μάνα μου με το θέμα του Τεύκρου και πέρασε το δικό της.
-Τι λέγατε; -Τίποτα, για τον φράχτη που έπεσε.
Όσο το σκέφτομαι, καταλήγω στην αρχική μου άποψη.
Είναι καλύτερα να μείνεις έξω από αυτή την ιστορία.
Η Δάφνη και η Σιμώνη επέμεναν ν' ασχοληθώ.
Κι εγώ το είδα ζεστά, δεν λέω. Αλλά όσο προχωράει το πράγμα...
δεν ξέρω αν τα στοιχεία που υπάρχουν εναντίον του δημοσιογράφου...
-είναι αρκετά ισχυρά. -Για πες μου.
Από το ημερολόγιο δεν βγάζω συμπέρασμα.
Το μόνο που καταλαβαίνουν είναι ότι ήταν στ' αλήθεια ερωτευμένη μαζί του.
-Αυτό δεν τον καθιστά ένοχο. -Όχι, άλλα...
ο ισχυρισμός του Μάικλ Κούρτη ότι η Ελένη είχε σχέση με έναν παντρεμένο...
τον καθιστά πολύ ύποπτο.
Δεν καταλαβαίνω τώρα γιατί το λες αυτό. Τι σημασία έχει;
Θα μπορούσε να είναι βολική επινόηση για να αποπροσανατολίσει τις έρευνες.
Εμένα ξέρεις ποια είναι η άποψη μου από την αρχή.
Διαισθητικά. Πιστεύω ότι είναι αθώος.
Κι εγώ πιστεύω ότι αυτή η συζήτηση κλέβει χρόνο από το ραντεβού μας.
Δεν σε έβγαλα έξω για να συζητάμε δυσάρεστα πράγματα.
Αγάπη μου; Δεν είσαι καλά;
Έχω ένα κακό προαίσθημα.
Κάθε φορά που μιλάω για αυτή την ιστορία...
νιώθω ένα σφίξιμο στο στομάχι και ταχυπαλμία.
Ταράζομαι.
Γιατί αγάπη μου;
-Δεν ξέρω αλήθεια, φοβάμαι. -Τι φοβάσαι;
Νιώθω έναν εντελώς ακαθάριστο φόβο.
Από όταν χάσαμε το παιδί, κάθε φορά που νιώθω έτσι κάτι κακό συμβαίνει.
Την παραμονή κόντεψα ν' αποβάλλω στον Παύλο.
-Τότε που είδα αίμα. -Το θυμάμαι.
Και πιο πριν. Την παραμονή πριν τραυματιστείς.
-Αυτό δεν μου το είχες πει. -Σου το είχα πει αμέσως μετά.
Το ξέχασες.
Ήταν πολύ έντονο.
Πήγα να κάνω εξυπνάδες τότε.
Έτρεμα να μην το μάθεις τότε.
Πιο πολύ σκεφτόμουν εσένα παρά τον εαυτό μου.
Μπορείς να μου πεις γιατί θυμόμαστε πάλι τα ίδια και τα ίδια;
Γιατί μας έχουν στιγματίσει, Χριστίνα.
Στην υγειά μας, ας πούμε κάτι πιο ευχάριστο.
-Υπάρχει; -Δεν υπάρχει;
Είμαστε μαζί, είμαστε γεροί...
είναι γερά τα παιδιά μας , είμαστε ευτυχισμένοι.
Μεγάλη κουβέντα αυτή.
Τώρα γιατί το είπες έτσι;
Φιλοσοφώ. Μεγάλη κουβέντα αλλά ναι, έχεις δίκιο.
Όλα πάνε καλά και είμαστε ευτυχισμένοι.
Δεν μπορεί να είμαστε στο ίδιο σπίτι και να κοιμόμαστε χωριστά.
Είναι δύσκολο.
Και για μένα το ίδιο.
Έλα, όπως είσαι
Με όλα τα λάθη της ζωής σου
Τα μισά της αντοχής σου
Όπως είσαι
Έλα, όπως είσαι
Με τη χαμένη δύναμη σου
Την πληγωμένη αναπνοή σου Όπως είσαι
Και μην με λυπηθείς
Και πεις πώς ήρθες να κριθείς
Αυτόν που αθώωσε η αγάπη
Δεν καταδίκασε κανείς
Και μην κοιτάς γκρεμό
Γιατί είμαι πια μπροστά σου εγώ
Που έχω από το ολόκληρο το κάτι
Και αυτό το κάτι για να ζήσω είναι αρκετό
Έλα, όπως είσαι
Για τα κουράγια της ψυχής σου
Τη μάτια την καθαρή σου
Εξαιρείσαι
Κι αν τρέμει ακόμα η φωνή σου
Κι έχει πίκρα το φιλί σου
Εξαιρείσαι
Και μην με λυπηθείς
Και πεις πως ήρθες να κριθείς
Αυτόν που αθώωσε η αγάπη
Δεν καταδίκασε κανείς
Και μην κοιτάς γκρεμό
Γιατί είμαι πια μπροστά σου εγώ
Που έχω από το ολόκληρο το κάτι
Και αυτό το κάτι για να ζήσω είναι αρκετό
Για τη ματιά την καθαρή σου, εξαιρείσαι
-Ναι; -Θέλω να κλείσουμε μία συνάντηση.
-Για να μιλήσουμε. -Περιττό, τα έχουμε πει όλα.
Δεν ψάχνετε στη σωστή κατεύθυνση σχετικά με τον δολοφόνο.
Αυτό θέλω να σου εξηγήσω.
Λυπάμαι δεν έχω χρόνο. Σήμερα είναι τα 40 της Ελένης...
πρέπει να τις κάνω μνημόσυνο και να φύγω κατευθείαν για Αθήνα.
Συγγνώμη, βιάζομαι.
Γιατί επιμένεις;
Γιατί έτσι μ' αρέσει.
Πολύ ώριμη απάντηση.
Θα προσπαθήσω να μην τσακωθώ μαζί σου.
Κάνε κι εσύ το ίδιο.
Λέω σήμερα να μην πιω γάλα, είναι εντάξει;
Είναι εντάξει αν έχεις επιχειρήματα.
Έχω, είμαι πολύ χαρούμενος. Πολύ πολύ.
-Γιατί μωρό μου; -Επειδή είσαστε πάλι σύντροφοι.
-Τι είμαστε; -Σύντροφοι.
Έτσι λέει ο μπαμπάς. Δεν λέμε "γκόμενοι".
-Θα βγεις; -Ναι.
-Πού θα πας; -Έχω μια δουλειά.
Αν δεν θέλεις να ρωτάω πες το μου.
Δεν θέλω να ρωτάς. Εντάξει τώρα;
Υπάρχει κάποιο μήνυμα που πρέπει να λάβω;
Νομίζω πως είναι ξεκάθαρο.
Δεν θα 'θελα να με ανακρίνεις κάθε φορά που τολμάω να κάνω ένα βήμα.
-Μπορώ τώρα να φύγω; -Έχουμε συνέντευξη αργότερα.
Το θυμάμαι, δεν καίγεσαι εσύ παραπάνω από μένα.
Να σου πω κάτι; Εσύ ψήνεσαι για καυγά. Με προκαλείς.
Αν σου τελείωσε, πες το μου!
-Νεαρός, έτοιμος για το σχολείο; -Ναι.
έτοιμο και το σάντουιτς. Σου έβαλα το τυράκι που σ' αρέσει.
-Ευχαριστώ. -Τ' αγόρι μου το καλό.
Πάμε.
Μπράβο.
Σας πρόλαβα; Μάριε;
Έλα να δεις το δώρο που σου έφερα.
Τι συμπεριφορά είναι αυτή;
-Εσύ τον μαθαίνεις να μου φέρετε έτσι; -Μπορούσες να έρθεις και νωρίτερα.
Ξέρεις τι ώρα φεύγουμε για το σχολείο.
Κι εσύ ξέρεις τι πρόβλημα έχω με το πρωινό ξύπνημα.
Βέβαια, άμα πλακώνεσαι στα ηρεμιστικά πώς να ξυπνήσεις;
Μπορείς να έρθεις και απόγευμα, ξέρεις.
Αν βρεις χρόνο.
Λοιπόν, θέλω να 'σαι καλό παιδάκι, εντάξει; Φιλάκι;
Θα με κοροϊδεύουν οι φίλοι μου.
Καλά, εντάξει. Εγώ μόνο φιλάκι τότε.
Όχι φιλάκι, σου λέει. Θα τον κοροϊδεύουν οι φίλοι του!
Έλα. Γεια σου.
Έχω λίγο χρόνο άμα θες να πάμε από το σπίτι.
Ναι, πάμε.
Σ' αγαπάω
Γιατί το κάνεις αυτό, πες μου.
Γιατί θα είμαστε για πάντα μαζί.
Δεν υπάρχει το "για πάντα" για μένα.
Όσο είναι, ποτέ δεν ξέρεις.
Μέχρι το τέλος μαζί.
Σε παρακαλώ, μην το κάνεις αυτό.
Εσένα θέλω να προστατέψω.
Μην μου λες πάλι τα ίδια.
Εγώ σ' αγαπώ πιο πολύ και από τη ζωή μου.
Κι εγώ σ' αγαπάω και το ξέρεις.
Όμως οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος μας. Το αντίθετο.
Δεν πιστεύω στις πιθανότητες.
Ούτε στα προγνωστικά.
-Είμαι καλλιτέχνης εγώ. -Μπορείς να μην μου το κάνεις αυτό;
Δεν θέλω να σου δίνω ελπίδες γιατί δεν υπάρχουν.
Ούτε στις ελπίδες πιστεύω.
-Και σε τι πιστεύεις. -Σε εμάς.
Κι όσο κρατήσει.
Μείνε δίπλα μου και θα μείνω κι εγώ δίπλα σου.
Το αύριο δεν το ξέρει κανείς, μόνο οι βλάκες.
Μπορεί να φύγω εγώ πρώτη, ποιος ξέρει;
Είμαστε έξυπνα παιδιά εμείς. Πιστεύουμε μόνο σ' αυτό που νιώθουμε.
Εντάξει;
Είμαστε έξυπνα παιδιά λες;
Έτσι λέω.
-Κατερίνα. -Γεια σας.
Ελάτε, φτιάχνω τσάι.
-Ο Μάικλ; -Σε μια δουλειά.
-Τι δουλειά; -Δεν μου είπε.
Μάλιστα.
Σήμερα είναι και τα 40 αυτής της κοπέλας.
Λες να πήγε εκεί;
Γιατί ήρθες στον τάφο της Ελένης;
Για να σε δουν;
Αν ήθελα να με δουν θα ερχόμουνα πιο πριν που ήσασταν όλοι μαζεμένοι εδώ.
Έχεις πάντα επιχειρήματα βλέπω.
Το κάνεις να ακούγεται σαν να είναι κάτι ενοχλητικό.
Είναι.
Πες μου κάτι.
Είχες αισθήματα για την Ελένη;
Σε ανθρώπινο επίπεδο, ναι. Εννοείται
Ερωτικά... Όχι.
-Φεύγω. -Τι ώρα πετάς;
Σε λίγο.
-Καλό ταξίδι. -Ευχαριστώ.
Έλα.
Κάτσε να μιλήσουμε λίγο.
Πες μου πρώτα για το θέμα της υγείας σου. Πώς πάει;
Άσε αυτή την κουβέντα, είναι ό,τι είναι.
-Άλλο θέλω από σένα. -Τι;
Θέλω να κάνεις τις απαραίτητες νομικές ενέργειες...
ώστε να αποδειχτεί ότι οι Ιφιγένεια δεν πίνει πια και ότι είναι καθαρή.
Και να έχει πάλι τη γονική μέριμνα του Ανδρίκου.
Μήπως είσαι λίγο βιαστικός...
λόγο της ανασφάλειες που σου δημιουργεί το θέμα της υγείας σου;
Μπαμπά, για να σ' το ζητάω σημαίνει ότι ξέρω τι κάνω.
Είναι μεγάλη διαδικασία;
Πρέπει πρώτα η Ιφιγένεια να κάνει αίτηση στο οικογενειακό δικαστήριο.
Με αίτημα την αναθεώρηση του προηγουμένου διατάγματος.
-Αυτό μόνο; -Όχι.
Θα χρειαστεί να αποδείξει ιατρικώς ότι έχει ξεπεράσει τον αλκοολισμό.
Και μετά το δικαστήριο θα αποφασίσει, εφόσον η στάση του πατέρα είναι θετική...
για την επαναφορά των δικαιωμάτων που της είχαν αφαιρεθεί.
Ίσως χρειαστούν και κάποιες επισκέψεις των κοινωνικών λειτουργών.
Για να μιλήσουν με το παιδί.
Εντάξει. Θα το αναλάβεις;
Αφού μου το ζητάς και είσαι σίγουρος ότι το θέλεις πολύ...
θα το αναλάβω.
-Δεν θα πας στη σχολή; -Όχι σήμερα.
Γιατί δεν λες στον καλό σου να σε πάει βόλτα;
Δεν προλαβαίνει. Το πρόγραμμα του είναι πολύ φορτωμένο.
Και τι θα γίνει; Πού θα βγάλει αυτό;
-Έχετε μέλλον εσείς οι δύο; -Πάλι στον γάμο το πας;
Δεν νομίζω.
Και δε σε πειράζει, δεν σε ενοχλεί.
Το ήξερα από την αρχή.
Ο Τεύκρος δεν θα αφήσει ποτέ μόνο του τον Μάριο.
Ούτε τώρα ούτε όταν μεγαλώσει.
Θαυμαστό είναι αυτό και μπράβο του.
Όμως με εσάς τι θα γίνει.
Αν τον αγαπάς και σε αγαπάει τα προβλήματα όλα μπαίνουν στην άκρη.
Και πώς γίνεται αυτό;
Να του πεις ότι κι εσύ ενδιαφέρεσαι για τον αδερφό του.
Αυτό σημαίνει αγάπη.
Κι αν χρειαστεί να σηκώσεις κι εσύ τον σταυρό του άλλου.
Τι να πω; Ίσως δεν το βλέπουμε τόσο θρησκευτικά.
Ο Μάριος θα είναι πάντα η προτεραιότητα του Τεύκρου
Δεν ξέρω αν μπορώ να δω τη ζωή μου έτσι.
Αυτό είναι άλλο αλλά δεν ξέρω αν είναι αγάπη.
Με μπέρδεψες. Τι είναι η αγάπη και τι δεν είναι;
Ίσως στα δικά σου χρόνια να ήταν κάτι άλλο. Τώρα είναι διαφορετικά.
Θέλεις σώνει και καλά να με παντρέψεις;
Θέλω να είσαι ευτυχισμένη.
Πάντα σου είχα αδυναμία. Έχεις και το όνομα της γιαγιάς σου.
Εμείς οι δύο είμαστε συμμορία.
θα σου έλεγα τι είμαστε αλλά έχε χάρη.
Με τον Θοδωρή είμαστε μαζί από όταν ήμουν 20 χρονών.
-Και τώρα είμαι 35. -Κι εγώ είμαι 40.
-Πότε παντρευτήκατε; -Πριν από οκτώ χρόνια.
-Αγαπιόμαστε πολύ. -Ναι, και είναι αμοιβαίο εννοείται.
Τι είναι αυτό που σας φέρνει εδώ;
Η σεξουαλική μας ζωή είναι νεκρή.
Και από τις δύο πλευρές και το έχουμε συζητήσει πολύ ανοιχτά...
και με απόλυτη ειλικρίνεια.
Θέλουμε να κάνουμε παιδί...
αλλά με τη συχνότητα με την οποία κάνουμε έρωτα...
-δεν το βλέπω. -Δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι φταίει.
Το συζητάμε όμως, δεν έχουμε καταλήξει κάπου.
Αγαπιόμαστε αλλά δεν επιθυμούμε ο ένας τον άλλον σεξουαλικά.
Δηλαδή σπάνια θα έρθουμε σε επαφή.
Άργησες, θα τον στήσουμε.
Το έχω βάλει στο GPS. Θα είμαστε εκεί σε 15 λεπτά.
-Η θεία πού είναι; -Έφυγε, γύρισε Αθήνα.
-Πάμε; Τα πήρες όλα; -Ναι.
Μάνα θα περιμένεις εδώ, έτσι;
Μπορεί να πάω καμιά βόλτα, θα δω.
-Εντάξει. -Προχώρα, ντε!
-Καλή δουλειά. -Ευχαριστούμε.
Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σας ξεκαθαρίσω...
ότι αρκετά ζευγάρια ύστερα από χρόνια βρίσκονται ακριβώς σ' αυτή τη θέση.
Σας είπα είδη κάποια πολύ απλά πρώτα βήματα που θα ήθελα να δοκιμάσετε.
Κύριε Πανάγου;
Μήπως αισθάνεστε άρρωστος;
Όχι, απλώς είμαι κουρασμένος.
-Τελειώσαμε; -Για σήμερα ναι.
Την ερχόμενη εβδομάδα ίδια μέρα, ίδια ώρα.
Έλα πού είσαι; Σε περιμένουμε.
Αφού είναι όλα έτοιμα.
Εντάξει καταλαβαίνω, δεν θέλω να σε πιέσω.
Ωραία.
Θες να το σκεφτείς μερικές μέρες ακόμα και μετά ξαναμιλάμε;
Εντάξει.
-Τι έγινε -Μας το ακύρωσε.
δεν βρήκε λέει τη δύναμη να μιλήσει μπροστά στην κάμερα.
Ας του δώσουμε λίγο χρόνο μέχρι να είναι έτοιμος.
Το μεγαλύτερο ταμπού.
Το πιο απαγορευμένο θέμα συζήτησης από το καλοκαίρι του '74...
είναι ο βιασμός γυναικών από τους στρατιώτες του τουρκικού στρατού.
Εκατοντάδων γυναικών.
Όλων των ηλικιών, γιαγιάδες, παντρεμένες γυναίκες, μαθήτριες στην εφηβεία...
ακόμα και παιδάκια του δημοτικού.
Η μεγαλύτερη σε ηλικία περίπτωση από αυτές που έχουν καταγραφεί...
ήταν 78 ετών.
Η μικρότερη, εννέα.
Οι περισσότερες από αυτές...
είτε έφυγαν από την Κύπρο για να αποφύγουν τον στιγματισμό...
είτε με βαριά καρδιά έκαναν έκπτωση...
Και έτσι βίωσαν έναν δεύτερο ψυχικό θάνατο.
Μετά τον πρώτο που ήταν ο βιασμός.
Ο βιασμός γυναικών από τους στρατιώτες...
ήταν ένα πολύ καλά προμελετημένο έγκλημα.
Με στόχο να σπάσει το ηθικό των θυμάτων...
αλλά και όσων θα άκουγαν μετέπειτα τις φρικαλέες περιγραφές.
Για να μοιραστούν τη φρικτή εμπειρία του βιασμού, θα μας μιλήσουν η Ελένη...
και η Γεωργία.
Το κοινό μαρτύριο που πέρασαν το καλοκαίρι του '74...
αιχμάλωτες σε μια σχολική αίθουσα στο χωριό Βώνη...
δημιούργησε ανάμεσά τους μια πολύ δυνατή φιλία...
η οποία κρατάει ακόμα, 50 χρόνια μετά.
Η Γεωργία παρόλο που ζει χρόνια τώρα μόνιμα στο εξωτερικό...
δεν θέλησε να φανεί το πρόσωπό της στην κάμερα...
πράγμα που θα σεβαστούμε απολύτως.
Ελένη αν είσαι έτοιμη σ' ακούμε.
Ήμουν 15 χρονών τότε.
Είχα γιορτάσει τα γενέθλια μου έναν μήνα προηγουμένως.
Το χωριό...
είχε ερημωθεί.
Ελάχιστες οικογένειες είχαν απομείνει.
Και οι πιο πολλοί ήταν ηλικιωμένοι.
Σπάνια έβγαινε κάποιος από το σπίτι.
Μόνο τούρκοι στρατιώτες, οπλισμένοι...
περιπολούσαν πότε με τα πόδια και πότε με τα τζιπ.
Παρόλο του φόβο που επικρατούσε...
ο πατέρας μου είχε αποφασίσει να μείνουμε στο χωριό.
Ο πατέρας μου είχε μάντρα με ζώα, με πολλά ζώα.
Δεν ήθελε να τα εγκαταλείψει.
Εξάλλου ήταν σίγουρος...
ότι οι Τούρκοι...
ήταν να φύγουν σύντομα από το χωριό μας, από την Κύπρο.
Μέχρι εκείνη τη μέρα δεν μας είχαν πειράξει.
Εκείνο το πρωινό όμως...
ο αδερφός μου πονούσε πολύ στην κοιλιά του.
Οι γονείς μου ξεκίνησαν για ένα τον φέρουν στη Λευκωσία.
Στο νοσοκομείο.
Εγώ έμεινα με τη γιαγιά μου...
για να την προσέχω.
Αλλά και για να ταΐσω τα ζώα μας.
Η μάντρα μας ήταν πολύ κοντά στο σπίτι μας.
Διέσχιζα τα χωράφια κι έφτανα εκεί.
Δεν κυκλοφορούσε κανένας σε εκείνη την περιοχή.
Εκείνη τη μέρα όμως...
είδα να έρχεται απέναντι μου ένα τζιπ.
Έφτασε κοντά μου.
Ο ένας στρατιώτης, που νομίζω πως ήταν αξιωματικός...
κατέβηκε κι άρχισε να περπατά προς το μέρος μου.
Πάγωσα.
Έφτασε κοντά μου και με άρπαξε από τους ώμους.
Με ταρακούνησε.
Άρχισε να μου μιλά αγγλικά, να μου λέει να γυρίσω σπίτι και να μην ξαναβγώ.
Μετά μπήκε ξανά μέσα στο τζιπ και έφυγε.
Εγώ άρχισα να τρέχω τρομαγμένη μέσα από τα χωράφια. Έφτασα σπίτι.
Είπα στη γιαγιά μου τι συνέβη.
Η γιαγιά μου σαν να διαισθάνθηκε το κακό που ήταν να συμβεί...
και μου είπε να μαζέψω τα πιο πολύτιμα πράγματα που είχαμε...
γιατί την επομένη θα φεύγαμε από το χωριό.
Γιατί δεν φύγατε την ίδια μέρα;
Γιατί τότε δεν είχαμε κινητά τηλέφωνα.
Δεν είχαμε τρόπο να ειδοποιήσουμε τους γονείς μου.
Οι γονείς μου το βράδυ θα γυρνούσαν στο χωριό.
Είχαμε ένα παλιό αυτοκίνητο έξω στην αυλή...
αλλά η γιαγιά μου δεν μπορούσε να οδηγήσει.
Καθώς τακτοποιούσα τα πράγματα μου...
μέσα στη βαλίτσα...
ακούσαμε φωνές.
Ήρθαν οι Τούρκοι. Πρέπει να πας να κρυφτείς. Φύγε!
Η γιαγιά μου τότε φώναξε να πάω να κρυφτώ μέσα στην αποθήκη. Έτρεξα.
Κρύφτηκα μες στην αποθήκη πίσω από κάτι μπάλες σανού.
Που είχαμε φυλάξει για τα ζώα μας.
Μερικά λεπτά αργότερα...
άκουσα τη γιαγιά μου να φωνάζει.
Πλησίασα κοντά στην πόρτα για να μπορώ να βλέπω τι γίνεται.
Και τότε είδα τους Τούρκους στρατιώτες να σπρώχνουν τη γιαγιά μου...
να τη βγάζουν έξω στην αυλή.
Ένας στρατιώτης...
την έσπρωξε κάτω.
Χτύπησε το κεφάλι της πάνω σε ένα τσιμεντένιο πεζούλι.
Έμεινε ακίνητη.
Φοβήθηκα ότι πέθανε.
Και φώναξα.
Έτσι όμως...
πρόδωσα τον ίδιο μου τον εαυτό...
ότι ήμουν κρυμμένη μέσα στην αποθήκη.
Θυμάμαι να ακουμπά το όπλο του πάνω στον τοίχο.
Θυμάμαι ότι μπήκαν κι άλλοι στρατιώτες μέσα στην αποθήκη.
Θυμάμαι με το ένα χέρι του να κρατάει εμένα...
και με το άλλο να κατεβάζει το παντελόνι του.
Να σταματήσουμε λίγο;
Θυμάμαι αυτόν να ανεβοκατεβαίνει πάνω στο σώμα μου.
Θυμάμαι τους άλλους στρατιώτες να στέκονται γραμμή.
Και θυμάμαι να έρχεται ένας ένας...
πάνω στο σώμα μου.
Κάποια στιγμή σκοτείνιασαν όλα.
Ήταν όλα μαύρα.
Δεν θυμάμαι τίποτε άλλο.
Όταν άνοιξα τα μάτια μου...
είδα τη γιαγιά μου...
σκοτωμένη δίπλα μου.
Τα μάτια της ορθάνοιχτα.
Όσο ζω, δεν θα ξεχάσω αυτή την εικόνα.
Θα θυμάμαι τούτη την εικόνα μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής μου.
Τη γιαγιά μου να είναι δίπλα μου...
πεθαμένη με τα μάτια της ορθάνοιχτα.
Ελένη να σταματήσουμε λίγο;
Γεια σας παιδιά.
-Τεύκρο; -Χριστίνα;
Πώς πάει;
Όλα καλά. Εδώ, στην καθημερινή μας ρουτίνα.
Πώς είναι ο μικρός Μάριος; Να το φέρεις καμιά μέρα στο σπίτι.
Εντάξει. Εδώ ήταν,ε καλά είναι, αλλά τον πήγα σπίτι και γύρισα.
Με τη Μαριάννα τι έγινε; Είχες κάποιο πρόβλημα;
Όχι, όλα καλά.
-Αλλά ήθελα κάτι να σου πω. -Τι πράγμα;
Καλό είναι να μη δίνετε μαύρα λεφτά.
Γιατί ποτέ δεν ξέρεις πού μπορεί να σκαλώσει το πράγμα...
-Ποιος έδωσε μαύρα χρήματα; -Πώς σου ήρθε τώρα;
Ο Θοδωρής στον Κλεάνθη. Νόμιζα ότι το ήξερες.
Όχι βέβαια, δεν έχω ιδέα.
-Για κάτσε να το ψάξω. -Όχι Χριστίνα.
Μπορεί να ήταν κάτι προσωπικό Απλά νόμιζα ότι ήταν η πληρωμή του.
Σε λίγο έρχεται το Μερκούρης. Θα με βοηθήσεις να ξεφορτώσουμε ζωοτροφές;
Πες του να σε βοηθήσει αυτός, πονάει η μέση μου.
Κατάλαβα, πάλι μόνος μου θα κουβαλάω.
Καλώς τα δέχτηκες.
Τι έγινε Κλεάνθη, γιατί δεν μου απαντάς το τηλέφωνο;
Πότε με πήρες, δεν το είδα.
Να κοιτάξεις το κινητό σου.
Ούτε σήμερα μπήκε η διατροφή.
-Και μην αρχίσεις πάλι τις δικαιολογίες. -Σε παρακαλώ.
-Δώσε μου λίγο χρόνο να βρω τα λεφτά. -Το καλό που σου θέλω.
Αν καθυστερήσεις ξανά από τον άλλο μήνα θα σε κλείσω μέσα.
Σ' το λέω.
Πάω να σκάσω.
έχεις να μου δανείσεις ένα χιλιάρικο;
Το πολύ 200 ευρώ.
Κόψε τον τζόγο γιατί σε έχει ρημάξει.
Δεν είχα μούτρα ούτε το παιδί να δω.
-Ζήτα από τον Θοδωρή. Κολλητοί είστε. -Δεν θέλω.
Άσε, θα δω τι θα κάνω.
Γεωργία;
Άλλαξα γνώμη.
Μπορεί να φανεί το πρόσωπο.
-Είσαι σίγουρη; -Ναι.
Εντάξει.
Πες μας πώς γνωρίστηκες με την Ελένη, πώς γίνατε φίλες.
Με την Ελένη πηγαίναμε στο ίδιο γυμνάσιο πριν τον πόλεμο.
Δεν ήμασταν τότε φίλες...
γιατί δεν ήμασταν στην ίδια τάξη. Η Ελένη είναι ένα χρόνο πιο μικρή.
Γνωριστήκαμε όμως.
Μετά.
Σε ένα δωμάτιο στη Βώνη.
Στο χωριό που οι Τούρκοι είχαν φτιάξει...
αυτό το στρατόπεδο συγκέντρωσης για τα γυναικόπαιδα.
Ναι.
Εγώ τα λέω στρατόπεδα βιασμού.
Μέναμε στον ίδιο θάλαμο.
Καθόμασταν δίπλα-δίπλα και κλαίγαμε.
Όταν δεν άρπαζαν τη μία ή την άλλη για να μας βιάσουν.
Εσύ πώς βρέθηκες εκεί;
Εμείς δεν βγαίναμε ποτέ από το σπίτι.
Δεν ανάβαμε καν τα φώτα. Να μη μας εντοπίσουν.
Ώσπου μια μέρα...
αργά το απόγευμα...
ήρθαν οι Τούρκοι στρατιώτες.
Χτυπούσαν δυνατά την πόρτα. Ήθελαν να τη σπάσουν.
Εμείς καταλάβαμε ότι ήρθαν για να κλέψουν.
Κλειδωθήκαμε στο μπάνιο γιατί εκεί πιστεύαμε ότι δεν θα έψαχναν.
Η μητέρα μου...
κρατούσε στην αγκαλιά της...
την 12 μηνών αδερφή μου.
Η πόρτα δεν έσπαγε κι έτσι παραβίασαν ένα παράθυρο.
Τους ακούγαμε να πηγαίνουν από δωμάτιο σε δωμάτιο...
ν' ανοίγουν συρτάρια...
να σπάζουν βάζα α ή ό,τι άλλο έβρισκαν μπροστά τους.
Εμείς κυριολεκτικά κρατούσαμε την ανάσα μας.
Να μην μας ακούσουν.
Παρακαλούσαμε τον Θεό...
να μην ξυπνήσει το βρέφος και αρχίσει να κλαίει.
Κάποια στιγμή...
ένας από τους στρατιώτες...
βρήκε σε έναν κρυμμένο πάτο σε ένα συρτάρι της κουζίνας...
αρκετά κοσμήματα που είχε κρύψει εκεί η μητέρα μου.
Από τη χαρά του άρχισε να φωνάζει και τους άλλους.
Το παιδί ξύπνησε.
Ήταν μια τρομακτική στιγμή.
Αρχίσαμε να το χαϊδολογάμε μην αρχίσει τα κλάματα.
Εκείνη τη στιγμή ήταν ήρεμο.
Οι φωνές όμως και η φασαρία...
συνεχίστηκαν.
Πέρασε η ώρα, το παιδί πείνασε...
και άρχισε να κλαίει.
-Έτσι σας ανακάλυψαν; -Ναι.
Πυροβόλησαν την κλειδαριά και μπήκαν μέσα.
Έβγαλαν τη μητέρα μου, τον πατέρα μου και το βρέφος έξω.
Και με βίασαν.
Και οι τρεις.
Διαδοχικά.
Αυτό όμως δεν ήταν το χειρότερο που έζησα.
Το χειρότερο ήταν που άκουγα...
τον πατέρα μου να φωνάζει...
τη μάνα μου να κλαίει.
Τους είχαν κλείσει σε ένα δωμάτιο.
Δεν μπορούσαν να με βοηθήσουν.
Μετά πήραν αιχμάλωτο τον πατέρα μου...
και μένα, τη μητέρα μου και το βρέφος...
μας πήγαν στη Βώνη.
Σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης για γυναικόπαιδα.
Εκεί γνώρισα την Ελένη.
Έχει γίναμε φίλες.
Ήμασταν παιδιά.
Και μας βίασαν.
Κλαίγαμε όλη νύχτα κρατώντας η μία το χέρι της άλλης.
Ήταν οι τρεις χειρότεροι μήνες της ζωής μας.
Και μετά βρεθήκαμε σε εγκυμοσύνη...
και οι δύο.
Έπειτα μας πήγαν στις βρετανικές βάσεις.
Στο Ακρωτήρι.
Εκεί είχαν στήσει μια κλινική για εκτρώσεις.
Για να μπορούν οι γυναίκες που είχαν βιαστεί...
από τους Τούρκους κατά τη διάρκεια της εισβολής...
να κάνουν έκτρωση.
Αλλά τα βάσανα μας συνεχιστήκαν και μετά την εισβολή.
Μετά ήρθαν τα χειρότερα.
Οι ψυχολογική βιασμοί της κοινωνίας.
Οι εξευτελισμοί ήταν πολλοί.
Ένα παράδειγμα;
Από πού να αρχίσω.
Πήγα να κοινωνήσω...
και ο παπάς δεν με άφησε.
Είσαι λέει λερωμένη.
Ναι.
Εγώ θα αρραβωνιαζόμουν...
αλλά η οικογένειά του δεν με ήθελε.
Είπαν ότι ήμουν χαλασμένη.
Η απόρριψη της κοινωνίας, λοιπόν, ήταν η αιτία για να εγκαταλείψεις την Κύπρο.
Και για έναν άλλο λόγο.
Εγώ δεν έκανα έκτρωση το παιδί μου.
-Κράτησες το παιδί του βιαστή σου; -Ναι.
Και αυτό δεν μου το συγχώρεσε ποτέ κανείς.
Ούτε η εκκλησία, ούτε η κοινωνία...
ούτε καν η ίδια η οικογένεια.
Η Ελένη ήρθε στη Γερμανία κι έγινε η νονά του.
Ο γιος μου...
είναι 50 χρονών τώρα.
Είναι ένας από τους καλύτερους χειρουργούς στα Βερολίνο.
Όμως δεν ήρθε ποτέ στην Κύπρο.
Ο τόπος αυτός...
ο τόπος... τον πλήγωσε πριν καν γεννηθεί.
-Μαμά! -Αγόρι μου!
-Είσαι παράξενη. -Γιατί, επειδή φοράω μαύρα;
-Μου έλειψες μικρέ μου. -Δεν είμαι μικρός, κόφ' το αυτό.
Εντάξει μεγάλο μου αγόρι.
-Καλώς ήρθες. -Κωνσταντίνα, ήρθε η μαμά!
-Κουρασμένη; -Πολύ.
Αγάπη μου!
Δεν μου αρέσει να φεύγεις.
Αυτό ούτε όταν ήσουν μικρή δεν μου το έλεγες.
-Τώρα δεν θέλω. -Εντάξει.
Χρειάζομαι χρώματα για το μάθημα ζωγραφικής.
Θα πάρουμε.
-Μπαμπά θα αργήσω στην προπόνηση. -Θα έρθω κι εγώ μαζί.
-Θα είναι και η Ανέτα. -Καλά να περάσετε. Έλα εδώ.
Να προσέχετε.
Λοιπόν θα τους πάω εγώ και θα γυρίσω να τα πούμε.
Μέχρι τότε εσύ κάνε ένα μπανάκι να ξεκουραστείς λίγο.
Άντε. Στο καλό.
Το ήξερα!
Λοιπόν, προσοχή έτσι; Μην ακουμπήσει κανείς τώρα, μην αγγίξει κανείς.
Τέλεια. Ευχαριστώ.
Σε άκουσα ενθουσιασμένο στο τηλέφωνο.
Ένας μελανόμορφος κάνθαρος και δύο κύλικες οφθαλμωτές.
Ξέρεις τι σημαίνει αυτό.
Το 'λεγα ότι υπάρχει ιερό του Διονύσου και είναι εδώ!
-Είχες ένστικτο. -Δεν είχα ένστικτο, ήξερα.
Κοίτα.
Κοίτα αυτή την κύλικα.
Δεν έχει καθαριστεί ακόμα και δεν φαίνεται καλά...
αλλά εγώ το διακρίνω. Ανάμεσα στους οφθαλμούς...
η μορφή του Διονύσου.
Κρατάει το κέρας της αφθονίας!
Με αυτά τα ευρήματα επιβεβαιώνεται αυτό που λες τόσο καιρό.
Κοίτα και την άλλη.
Ο σάτυρος.
Εντάξει, είμαι ενθουσιασμένος.
Εξαντλημένους σας βλέπω, πώς πήγε;
-Καλά. -Πάω μια βόλτα.
Πάω να δω το υλικό.
Τι τρέχει μεταξύ σας;
Δεν θα κρατήσει πολύ, δεν τσουλάει.
Και μην μου κάνεις άλλες ερωτήσεις.
Μου έχουν κοπεί τα πόδια με τη σημερινές αφηγήσεις.
Καλώς τον Αντρέα. Κάτσε.
Σου έχω κάποια νέα.
-Με προβληματίζει πολύ αυτή η υπόθεση. -Τι έγινε;
Πήραμε κατάθεση από τον ιδιοκτήτη του σπιτιού στη Λεμεσό.
Προφανώς μας έκρυβε πράγματα η μικρή.
Η όλη η συμπεριφορά της μαρτυρά παράνομη σχέση.
Μάλιστα. Μπέρδεμα.
Μήπως τελικά έχει βάση ο ισχυρισμός του Κούρτη περί δεσμού της με παντρεμένο;
Δεν ξέρω. Μπορεί.
Απ την άλλη δεν μπορώ να αγνοήσω το γεγονός...
ότι η αδελφή της η Σιμώνη και πολύ περισσότερο η Δάφνη μου...
δεν είχαν την παραμικρή ιδέα.
Μη σου πω ότι δεν υπάρχει το παραμικρό υπονοούμενο στο ημερολόγιο της.
Βέβαια το ημερολόγιο είναι παλιό.
Σταματάει εδώ και δύο χρόνια.
Το είχε ξεχάσει στο σπίτι της αδερφής της όταν είχε πάει ένα ταξίδι στην Αθήνα.
Θα μπορούσε αυτόν τον άντρα να τον γνώρισε μετά.
-Είναι μία πιθανότητα. -Θα μπορούσε.
Όμως εγώ πιστεύω ότι αυτός ο υποτιθέμενος εραστής...
είναι κατασκεύασμα του Κούρτη.
Από την άλλη διαπιστώνω ότι η Ελένη...
είχε μια κρυφή ζωή την οποία δεν ήξερε κανείς.
Να κάνουν έκτρωση.
Σ' το είπα.
Θα πάθεις πλάκα.
Τι τράβηξαν αυτές οι γυναίκες. Πόση βία, πόση απανθρωπιά.
Τι Γολγοθά ανέβηκαν και τον ανεβαίνουν ακόμα.
Και με τι αξιοπρέπεια.
Όσο και να προσπαθείς δεν μπορείς να μπεις στη θέση τους.
Συγκλονίστηκα.
Θα πρέπει κάποια στιγμή να αναφερθείς και στην επιστράτευση....
-σε Ελλάδα και Κύπρο. -Εννοείται.
Έχω μαζέψει πολύ υλικό. Ντοκουμέντα.
Πες μου πώς νιώθεις.
Αρνούμαι να πιστέψω ότι έχει φύγει η αδερφή μου.
Το ξέρω βρε αγάπη μου.
Είμαι ακόμη πολύ φορτισμένη.
Στο τηλέφωνο μού είπες ότι ετοιμάζουμε δύο αποστολές;
Ναι, η οργάνωση αποφάσισε να στείλει μεγάλη ιατρική ομάδα.
πρώτα στο Σουδάν και ύστερα στη Συρία.
Την ίδια ομάδα γιατρών;
Καλό θα ήταν να στείλουμε δυο ομάδες ταυτόχρονα.
Η ανάγκες εκεί κάτω είναι τεράστιες, το ξέρεις καλύτερα από μένα.
Τώρα αρχίζουμε την προετοιμασία.
Τι λες;
Δεν ξέρω άμα θα μπορώ να συμμετάσχω.
Πρέπει πρώτα να οριστεί το δικαστήριο για την υπόθεση της Ελένης.
-Θες να σε αντικαταστήσω; -Μάλλον.
Δεν μπορώ να απέχω από τη δίκη. Αδελφή μου είναι.
Ήταν...
Δεν ξέρω πια πώς να την πω.
Συγγνώμη που δεν μπόρεσα να έρθω για τα 40.
-Είχα προγραμματισμένα περιστατικά... -Το ξέρω.
Με πλησίασε αυτός ο δημοσιογράφος...
και η αλήθεια είναι ότι κάποια στιγμές με μπέρδεψε πολύ.
Αποκλείεται η Ελένη να πήγε με παντρεμένο και να μην μου το είχε πει.
Η Ελένη ήξερε τη στάση σου και τις ηθικές σου αξίες.
Αν πραγματικά συνέβαινε κάτι τέτοιο, δεν θα σ' το έλεγε.
Είμαι σίγουρος.
Ούτε στη φίλη της τη Δάφνη;
Δεν ξέρω.
Έλα εδώ.
Καλώς ήρθατε.
Αντιλαμβάνομαι ότι έχουμε ευχάριστα νέα, κυρία Σέκερη.
Ναι.
Ο ιδιοκτήτης της γκαλερί που είχε στην κατοχή του την εικόνα...
συμφώνησε να την αποσύρει από τη δημοπρασία.
Αυτό είναι πολύ καλό.
διότι αν έμπαινε μια τόσο ανεκτίμητης αξίας εικόνα σε πλειστηριασμό...
-υπήρχε κίνδυνος η τιμή να εκτοξευτεί. -Ναι.
Βεβαία και εμείς είχαμε κινηθεί νομικά να παγώσουμε τη δημοπρασία...
μέσω ενός δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπεί την Αρχιεπισκοπή...
που είναι και η νόμιμη δικαιούχος της εικόνας.
Αλλά πάντα υπήρχε ο κίνδυνος να μην προλάβουμε.
Για αυτό ήσασταν τόσο αγχωμένη χθες που μιλήσαμε στο τηλέφωνο;
Ήταν δύσκολη υπόθεση.
Πολύπλοκη.
Νιώσαμε πως έγινε ακόμα πιο δύσκολη...
όταν μάθαμε πως εικόνα βρισκόταν στα χέρια Τούρκου συλλέκτη.
Μόνιμο κάτοικο Λονδίνου. Αυτός τη δημοπρατούσε.
Τούρκου συλλέκτη; Και πώς βρέθηκε στα χέρια του;
Καλό ερώτημα.
Εμείς βέβαια τον ενημερώσαμε ότι θα τον κατηγορήσουμε για κλεπταποδοχή.
Κι έτσι δέχτηκε να μας επιστρέψει την εικόνα.
Έναντι 15.000 ευρώ, όσα την είχε αγοράσει ο ίδιος.
Στη δημοπρασία μπορούσε να πάει μέχρι 200.000.
Αντιλαμβάνομαι όμως ότι έχει μαζευτεί ένα ποσό...
από τους αποδήμους της Μεγάλης Βρετανίας.
Είναι 9.000E.
Αυτό σημαίνει ότι από εσάς κ. Νεοκλέους θα χρειαστούμε τις υπόλοιπες έξι.
Ωραία. Είναι πολύ χαμηλό ποσό για βυζαντινή εικόνα...
τόσο μοναδικής τεχνοτροπίας. Θα σας κόψω μια επιταγή.
Προτιμά να πληρωθεί σε κρυπτονόμισμα.
-Να μην υπάρχουν αποδείξεις της αγοράς. -Για ποιον λόγο;
Είναι μήπως λαθρέμπορος τέχνης;
Δεν είναι και ο πιο έντιμος έμπορος που υπάρχει.
Αλλά ας αφήσουμε τη βρετανική κυβέρνηση να το ανακαλύψει αυτό.
Αυτό που ενδιαφέρει εμάς είναι να επιστρέψει στον τόπο της η εικόνα.
Στον τόπο μας. Σωστά;
Ξέρω για έναν φόνο.
Και ξέρω ποιος είναι ο πραγματικός δολοφόνος...
αλλά δεν μπορώ να μιλήσω.
Μακάρι να μην ήξερα.
Δεν μπορώ να κοιμηθώ τα βράδια.
Είναι κάτι που με βαραίνει.
Άνοιξε την ψυχή σου.
Ουκ έστιν άνθρωπος ος ζήσεται και ουχ αμαρτήσει.
Συνέχισε.
Δεν μπορώ...
Συγγνώμη πάτερ.
Συγγνώμη, δεν μπορώ.
Του έχεις αφιερώσει όλη σου τη ζωή, έτσι;
Είναι καταπληκτικό πλάσμα. Τον λατρεύω.
Η χαρά που παίρνω από αυτόν είναι κάτι που δεν μπορώ να περιγράψω.
Μόνο αθωότητα.
Είσαι κάτι έχεις τελευταία.
Πολλά.
Με την Ιφιγένεια πάλι μαζί;
Θα δείξει.
Παιδιά για ελάτε να δούμε τις φωτογραφίες από τη φάρμα.
Είστε έτοιμοι για πολύ καλή φωτογράφηση, όχι αστεία έτσι;
Λοιπόν κοιτάξτε εδώ.
Είναι μία που έχει κάνει έκφραση...
Πώς να μην τον λέω φατσούλα μετά; Δες εδώ.
Μισό λεπτό να δω κάτι.
Πότε τραβήχτηκε αυτή η φωτογραφία;
Κάτσε να σου πω. Οκτώ μήνες περίπου.
-Βλέπεις αυτό που βλέπω; -Ναι.
Ένα αυθόρμητο στιγμιότυπο είναι.
-Γιατί, τι βάζεις με το μυαλό σου; -Πολλά.
Ο δημοσιογράφος ισχυρίζεται...
ότι η Ελένη τού εξομολογήθηκε ότι τα έχει με έναν παντρεμένο.
-Τραβηγμένο, έτσι; -Ναι, ρε συ.
-Γεια. -Γεια.
Μήπως σε διακόπτω από τη δουλειά σου;
Όχι δεν πειράζει, αφού σε περίμενα. Πέρασε.
-Κάθισε αν θες. Να πλυθώ μια στιγμή. -Ναι, βέβαια.
Φτιάχνεις πάντα πολύ ωραία πράγματα.
Χριστίνα τι με ήθελες;
Έχουμε πληροφορηθεί όλη η οικογένεια...
την οριστική απόφαση του Παύλου...
-να μοιραστείτε τη γονική μέριμνα. -Ναι.
Κι ότι επέστρεψες ξανά στο σπίτι.
Ναι.
-Τον αγαπάω και με αγαπάει. -Το ξέρω.
Ξέρω ότι σας δεν δένει μια πολύ βαθιά αγάπη.
Πολλές φορές μου θυμίζει τη δική μου σχέση με τον Ανδρέα.
Η φοβάσαι αγάπη μου, όλα θα πάνε καλά.
Ο πόλεμος δεν θα κρατήσει πολύ.
Αν δεν μπορέσεις να επικοινωνήσεις, θα τρελαθώ να το ξέρεις.
Προσπάθησε να μου στείλεις μήνυμα με κάποιον, με κάτι.
Εντάξει.
Να προσέχεις.
Θα μου υποσχεθείς ότι δεν θα ξαναβάλεις ποτέ στο στόμα σου αλκοόλ;
Ότι δεν θ' αφήσεις το ποτό να ξαναμπεί ανάμεσά σας.
Αν γίνει αυτό θα είσαστε πάντα μαζί.
Δεν υπάρχει τίποτα στον κόσμο που να μπορεί να σας χωρίσει.
Τι είναι;
Τι είναι;
Τι είναι, συμβαίνει κάτι;
Κορίτσι μου.
Μπορείς να μου πεις τι συμπεριφορά είναι αυτή μπροστά στη μάνα μου;
-Νομίζει πως δεν τη θέλεις. -Δεν νομίζω.
Έξυπνη είναι. Έχει καταλάβει ότι έχω θέμα μαζί σου.
Εξάλλου δεν μπορώ να προσποιούμαι ότι είναι όλα καλά μεταξύ μας.
Τι θες επιτέλους; Ποιο είναι το πρόβλημά σου;
Μ' αρέσει που ρωτάς.
Δεν ξέρω τι έχω μαζί σου. Τ είμαστε;
Είμαστε γκόμενοι, είμαστε συνεργάτες, είμαστε φίλοι, τι είμαστε;
-Γκόμενοι πάντως δεν είμαστε. -Έτσι όπως το βλέπεις το θέμα, όχι.
Πώς το βλέπω; Όπως το βλέπει όλος ο κόσμος.
Δεν με νοιάζει. Εγώ σου έχω κάνει τις εξηγήσεις μου, ναι ή όχι;
Δεν θέλω να λογοδοτώ επειδή μου ήρθε να βγω μια βόλτα.
Κι εγώ δεν μπορώ αυτός που 'μαι μαζί του ν' ανοίγει την πόρτα και να εξαφανίζεται.
-Χωρίς να ξέρω πού είναι και τι κάνει. -Ξέρεις κάτι;
Το βλέπεις τελείως διαφορετικά το θέμα οπότε καλύτερα να το λήξουμε.
Τελειώσαμε.
Χρόνια καρφιά περνάνε
Κι όσο περνάν, πιο βαθιά
Αχ, τρυπάνε
Κι αν σε πήραν, είσαι εδώ
Σε έχουν αυτοί Μα σ' έχω εγώ
Κι αν, μισή, ακόμα ζω Είναι που δεν ξεχνώ
Κι αν μου πήραν την ψυχή Δεν μου 'χουν πάρει το κλειδί
Το 'κανα χρυσό Για να στο χαρίσω όταν σε βρω
Κι όλα πια δικά σου θα 'ναι
Δεν ξεχνώ. Σε θυμάμαι.
Υποτιτλισμός: Videopress S.A.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.