Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Εδώ και πάρα πολλά χρόνια...
δεν έχω κανέναν λόγο να ζω.
Αλλά αρνούμαι να πεθάνω.
Και δεν πρόκειται να φύγω από αυτόν τον κόσμο...
πριν φιλήσω τα κόκκαλα του παιδιού μου...
και πριν τον θάψω όπως του αξίζει.
Κι όταν ξυπνώ, θυμάμαι
Κι όταν στον ύπνο κρυφτώ
Αχ θυμάμαι
Κι αν σε πήραν, είσαι εδώ
Σε έχουν αυτοί Μα σ' έχω εγώ
Κι αν, μισή, ακόμα ζω Είναι που δεν ξεχνώ
Κι αν μου πήραν την ψυχή Δεν μου 'χουν πάρει το κλειδί
Το 'κανα χρυσό Για να σ' το χαρίσω όταν σε βρω
Κι όλα πια δικά σου θα 'ναι
Δεν ξεχνώ. Σε θυμάμαι.
Ευχαριστώ πολύ.
-Ο μπαμπάς θα αργήσει; -Δεν νομίζω.
Ο άντρας σου έφυγε η Αθήνα;
Δυστυχώς δεν έχει την πολυτέλεια να παραμείνει άλλο στην Κύπρο.
-Μπορεί να ξανάρθει όμως. -Α, να ήρθε.
Σιμώνη μου.
Για σένα ήρθα.
Συγνώμη για την καθυστέρηση αλλά είχα απανωτά ραντεβού στο γραφείο.
Τι συμβαίνει, σε ακούω.
Γιατί ο εισαγγελέας άφησε ελεύθερο τον δημοσιογράφο;
Γιατί τα στοιχεία που έχει στα χέρια του δεν ήταν επαρκή.
Μπαμπάς η Σιμώνη θέλει να τον πάει σε δίκη.
-Θα το αναλάβεις εσύ. -Τι συζητάμε;
Από τη στιγμή που ο εισαγγελέας αποφάσισε ότι δεν πρέπει να γίνει δίκη...
δεν θα γίνει δίκη.
Χριστίνα μου δεν είναι πάγια κατάσταση.
Η υπόθεση δεν έχει κλείσει επίσημα απλώς δεν κρίθηκε προφυλακιστέος.
Σιμώνη, άσε να μελετήσω τα στοιχεία...
και θα σου πω αν επαρκούν, ώστε να επιμείνουμε στο να ασκηθεί δίωξη.
Αυτό έχω τον τρόπο να το κάνω.
Ωραία. Πότε θα ξέρετε;
-Δεν μπορώ να σου απαντήσω άμεσα. -Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Θέλω να τιμήσω τη μνήμη της αδερφής μου.
Θέλω να τιμωρηθεί ο δολοφόνος της.
Σου έφτιαξε λίγα φρούτα.
Μάνα, πότε θα σταματήσεις να με νταντεύεις;
Το ακούσαμε κι αυτό.
Δηλαδή πήρες άδεια από την εφημερίδα στο Λονδίνο για να κάθεσαι στην Κύπρο;
Μια χαρά είμαι εδώ.
-Είχα να έρθω ατέλειωτα χρόνια. -Να σου πω.
Η περιπέτεια που πέρασα τώρα πια έχει τελειώσει.
Γιατί δεν πας ένα ταξίδι στην Ελλάδα;
Έχεις να πας στην Αθήνα πέντε χρόνια.
-Δεν σου έχει λείψει; -Καθόλου.
Και δεν σε νταντεύω.
Απλά σε νοιάζομαι.
Για πες λοιπόν;
-Πώς πέρασες με τη μαμά όσο έλειπα; -Πολύ ωραία.
Πόσες σοκολάτες σε άφηνε να τρως κάθε μέρα;
Από τις μεγάλες, τη μισή.
Τη μισή; Μόνο;
Καμιά πορτοκαλάδα έπινες;
Πόσες έπινες;
Μία κάθε μεσημέρι.
Την έπινες ολόκληρη ή τη μοιραζόσασταν;
Όχι. Εκείνη έπινε λεμονάδα.
-Πολύ ξινή. -Ξινή;
Αλλά δεν σου χαρίστηκε, ήσουνα καλό παιδί, έτσι;
Ναι. Πολύ καλό.
Ωραία, άρα τι κερδίζεις;
-Δεν ξέρω. -Έλα τι κερδίζεις, αφού κάτι ζήτησες.
Νομίζω ότι είναι να μπέργκερ μαζί με τη μαμά.
Να πάμε όλοι μαζί έξω να φάμε; Να την πάρω τηλέφωνο, θες;
Γεια σου ρε φίλε!
Έτσι! Ωραία.
Παίρνω τηλέφωνο.
Έλα Παύλο.
Ναι.
Ωραία, έρχομαι.
Καλώς την. Πώς από εδώ, μαμά;
Ήρθα να δω τα καινούργια μοσχαράκια.
-Πόσα πήρατε τελικά; -Τέσσερα.
Πάνω στην ώρα ήρθες. Τώρα θα πάει να τα εξετάσει ο Τεύκρος.
Τεσσάρων μηνών Χριστίνα, μια χαρά είναι.
-Πάμε να τα δούμε. -Βλέπω κυκλοφορείς με νέο κομμάτι.
-Με γεια. -Δώρο του πατέρα σου. Απ' το Λονδίνο.
Πάω από το τυροκομείο να δω πώς πάει η αποστράγγιση.
Θα έρθουμε κι εμείς μαζί.
Άφησαν ελεύθερο τον δημοσιογράφο.
Και; Τι νομίζεις;
Ότι η αστυνομία δεν θα ψάξει ποιος τη σκότωσε;
Αφού δεν την καθάρισε αυτός, θα σκαλίσουν και θα βρουν ποιος το έκανε.
Αν χρειαστεί θα πρέπει να μου δώσεις άλλοθι για εκείνο το βράδυ.
Τι να πω δηλαδή;
Ότι ήσουν μαζί μου για ψάρεμα. Έπιασε καταιγίδα...
και πήγαμε στο σπίτι σου. Εκεί περιμέναμε μέχρι να κοπάσει.
Φοβάμαι ρε! Δεν είναι αστεία πράγματα αυτά.
Είπα εγώ ότι είναι αστεία;
Μα αν χρειαστώ τη βοήθειά σου πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι.
Να "είμαστε";
Με έχεις κάνει συνένοχο με το ζόρι;
Θες να καταστραφώ; Να τελειώσει η ζωή μου;
Κάποια στιγμή ακούσαμε...
ότι καλούσαν τους έφεδρους να παρουσιαστούν.
Ο άντρας μου ήταν έφεδρος, και ο γαμπρός μου.
Τον παρακαλούσα, "μην πας Αντρίκο, σε παρακαλώ μην με αφήνεις.
Τι θα κάνω μόνη μου; Πώς θα τα καταφέρω με δύο μωρά;"
Πού να ήξερα;
Εκείνος όμως πήγε. Να μην τον πουν λιποτάκτη.
Μαζευτήκαμε εκεί...
κάτω από τα δέντρα κοντά 50 άνθρωποι.
Συγγενείς, χωριανοί κι άλλος κόσμος.
Ξένοι, τουρίστες, τρέχανε να σωθούν. Χαθήκανε.
Ένα αγόρι 14-15 χρονών φώναζε "μαμά!
"Θείε, θεία!"
Μέσα σε όλο εκείνο το κακό έχασε τους δικούς του.
Το κρατήσαμε κοντά μας.
Γιαννάκη Κοζάκο τον έλεγαν, ήταν από τον Καραβά.
Πριν έρθει το μεσημέρι...
ο άντρας μου και ο γαμπρός μου γυρίσανε.
Αλλιώτικοι.
Τα μάτια τους σκοτεινιασμένα.
Δεν βρήκανε ούτε στρατόπεδο, τίποτα.
Όλα καμένα. Στάχτη.
Και σκοτωμένοι.
Πολλοί σκοτωμένοι.
Εδώ σ' τα έχω όλα.
Τι είπε ο ιατροδικαστής, πότε πέθανε, την ώρα του θανάτου, τα πάντα.
Το κινητό της τελευταία φορά εξέπεμψε τα ξημερώματα.
Έξι ώρες μετά την εικαζόμενη ώρα θανάτου...
και πολύ μακριά από το σπίτι που βρέθηκε το πτώμα.
Δηλαδή αυτός μετά τον φόνο το πήρε και το πέταξε κάπου μακριά.
Έτσι.
Από την ανάκριση ένα θέμα που δεν διευκρινίστηκε ήταν το κίνητρο.
Ποιο ήταν το κίνητρο του δημοσιογράφου;
Αν υποθέσουμε ότι αυτός είναι ο δολοφόνος.
Είχαν μια παλιά ιστορία.
Υπάρχει κι ένα ημερολόγιο της νεκρής.
Εκεί γράφει ότι την ταλαιπωρούσε, πηγαινοερχόταν στην Κύπρο...
τα έφτιαχναν και χώριζαν συνέχεια.
-Το θεωρείς αρκετό; -Και ναι και όχι.
Εξαρτάται από το συνολικό πλαίσιο της σχέσης και τη χρονική στιγμή.
Πώς πέθανε, ο ιατροδικαστής τι λέει;
Το θανατηφόρο τραύμα είναι πίσω στο κεφάλι.
Και προκλήθηκε από την πρόσκρουση της κεφαλής πάνω σε οξεία επιφάνεια.
Αυτός που τη σκότωσε την κοπάνησε πάνω σε κάποιο σίδερο...
ή σε κάποια μυτερή πέτρα.
Είπες αυτός που τη σκότωσε.
Αμφιβάλλεις για την ενοχή του Μάικλ Κούρτη;
Κάποιες φορές τα στοιχεία επιδέχονται πολλές ερμηνείες.
Ο εισαγγελέας δεν θεώρησε επαρκή τα στοιχεία για να τον κρατήσουμε.
Αλλά από την άλλη έδωσε εντολή για να συνεχίσουμε τις έρευνες.
Η αδερφή της πάντως επιμένει να αναλάβω εγώ...
και να ολοκληρώσω την υπόθεση. Κι αν χρειαστεί να παρέμβω στον εισαγγελέα.
Πες μου τη γνώμη σου.
Δεν ξέρω. Αστυνομικός είμαι όχι δικηγόρος.
Ναι αλλά τώρα μιλάς σαν δικηγόρος.
Αποφεύγεις να απαντήσεις Δημήτρη.
Γιατί είμαι μπερδεμένος κι εσύ είσαι φίλος μου...
και δεν θέλω να σε παρασύρω σε λάθος απόφαση.
Εδώ είναι ο φάκελος. Μελέτησε τα στοιχεία και αποφάσισε ανάλογα.
Μου αρέσει που τρώμε μαζί εμείς οι τρεις.
-Εσένα μαμά; -Πολύ μωρό μου, πάρα πολύ.
Μετά θα πάμε στο παλιό σπίτι της γιαγιάς και του παππού;
Ναι, θα πάμε.
-Εντάξει, δεν φαίνεται να έχει σπάσει. -Ναι, δεν έσπασε.
Ευχαριστώ.
Πού λες να πάμε για φαγητό;
Δεν ξέρω ούτε με νοιάζει.
Τι έχεις;
Με τρώει η φωτογραφία που είδαμε στο σπίτι της Χριστίνας Σέκερη.
-Το '74. -Πάλι τα ίδια.
-Έχεις κολλήσει. -Ναι.
Έχω κολλήσει Σοφία.
Νομίζω ότι είναι ίδια κοπέλα που θεώρησα πως βρήκα νεκρή.
Δεν σιγουρεύτηκα και της πήρα το μωρό.
Είμαι σίγουρη ότι είναι η βιολογική μητέρα του Μάικλ.
Έλα τώρα, τι θυμάσαι από εκείνη την κοπέλα ύστερα από 50 χρόνια;
Κι όμως, το πρόσωπο της έχει χαραχτεί στη μνήμη μου.
Λες να νόμιζα ότι ήταν νεκρή;
Εκείνη η κοπέλα ήταν πεσμένη κάτω.
Μες στα αίματα.
Ούτε που την κοίταξες, πήρες το παιδί κι έφυγες.
Το μωρό στη φωτογραφία είναι ο Μάικλ.
Όλα τα μωρά μοιάζουν.
Ιδέα σου είναι.
Καλημέρα Λίζα, τι έχουμε;
Ολοκλήρωσα την έρευνα που μου ζήτησες.
-Και; -Θα σου πω.
Σοφία λυπάμαι.
Θα σε στεναχωρήσω.
Υπάρχει μια κοπέλα στην Κύπρο, 22 χρονών...
που ψάχνει απεγνωσμένα το μωρό της.
Χάθηκε στην Αμμόχωστο...
την ίδια ημερομηνία που η αδερφή σου πήρε το μωρό...
από την υποτιθέμενη νεκρή.
Ζει δηλαδή η βιολογική του μάνα;
Τι να σου πω, να είναι τέτοια σύμπτωση;
Οι ιστορίες πάντως συμπίπτουν.
Τι άλλο έμαθες;
Ότι το μωρό έχει ένα σημάδι στο μπράτσο.
Όπως ο γιος σου ο Μάικλ.
Μάλιστα. Και πώς λένε την κοπέλα;
Όχι μην μου πεις, δεν θέλω να ξέρω.
Καλύτερα να μην μάθω ποτέ.
Ο Μάικλ έγινε πέντε χρονών.
Δεν μπορώ να τον αποχωριστώ, θα πεθάνω.
Τι σκέφτεσαι;
Η Κατερίνα επιμένει να αφήσουμε το ξενοδοχείο...
και να πάμε να μείνουμε μαζί τους.
Αποκλείεται, αυτοί είναι ζευγάρι, δεν αισθάνομαι άνετα.
Ούτε και εγώ. Λοιπόν, επιθύμησα να φάμε κάτι κυπριακό.
Πάμε;
Και δεν πάμε;
Δεν μπορείς να το ρίξεις αυτό, πρέπει να πάρεις.
Πονάω! Δεν μπορώ άλλο! Χάνεις τη σειρά σου.
Κι εσύ χάνεις τη σειρά σου.
Παίζω. δεν θα με νικήσεις. Θα βγω γρήγορα.
-Θα κάνω κάτι και θα νευριάσεις. -Κάνε το.
Δύο, τρία...
τέσσερα...
Λοιπόν, και είναι κόκκινο.
-Θα πάμε στην Ελλάδα; -Θα δούμε.
-Να 'ρθω κι εγώ μαζί; -Ναι.
Να το συζητήσουμε μια άλλη φορά;
Μελέτησα τα στοιχεία της υπόθεσης.
Κάποια από αυτά είναι αξιόλογα.
Αλλά δεν ξέρω αν είναι επαρκή για να φτάσουμε σε δίκη.
-Ας το προσπαθήσουμε, σας παρακαλώ. -Έλα μωρέ μπαμπά, πες ναι.
Καλώς.
Θα παρακολουθώ τους χειρισμούς του εισαγγελέα και βλέπουμε.
Έχω τη δύναμη και τον τρόπο να παρέμβω αν κάτι δεν πάει σωστά.
Δεν θα πεις κάτι;
-Άλλη ώρα, όταν θα είμαστε οι δυο μας. -Όχι τώρα να πεις, τι;
Με συγχωρείς Σιμώνη αλλά νομίζω ότι τα στοιχεία είναι ανεπαρκή.
Κι Αντρέα θα κάνεις μεγάλο λάθος αν εξαντλήσεις την επιρροή που έχεις...
και το κύρος σου σε αυτή την υπόθεση.
Άσε μας ρε μαμά τώρα!
Δεν ξέρει ο μπαμπάς που είναι η δουλειά του και ξέρεις εσύ;
Δεν με ρωτήσατε τη γνώμη μου; Σας την είπα.
Είναι εντάξει, καταλαβαίνω.
Να σας αφήσω και το ημερολόγιο της Ελένης. Κρατήστε το εσείς κ. Σέκερη.
Ναι, θα μου χρειαστεί. Έριξα μόνο μια βιαστική ματιά.
Χριστίνα, τη συνέντευξη σε αυτόν τον δημοσιογράφο την ξεχνάς.
Μάλιστα.
Δεν γίνεται εγώ να επιδιώκω να πάει σε δίκη και εσείς να πιάσετε ψιλή κουβέντα.
Κι όταν ξυπνώ, θυμάμαι
Κι όταν στον ύπνο κρυφτώ
Αχ, θυμάμαι
Πολύ βρώμικο είναι και στοιχειωμένο.
Παρατημένο είναι.
Το άφησαν πριν 50 χρόνια η γιαγιά και ο παππούς.
Όταν ήταν πολύ νέοι.
Θυμάσαι που σου είπα ότι μετά την εισβολή...
οι άνθρωποι έτρεξαν για να γλιτώσουν;
Απίστευτο. Πώς ρήμαξε έτσι;
Κι όταν γελώ, λυπάμαι
Κι όταν για ελπίδα μιλώ
Αχ, φοβάμαι
Χρόνια καρφιά περνάνε
Κι όσο περνάν πιο βαθιά
Αχ, τρυπάνε
Κι αν σε πήραν είσαι εδώ
Πήραν τα πράγματα τους μαζί;
Μόνο ό,τι πρόλαβαν.
Είναι που δεν ξεχνώ
Κι αν μου πήραν την ψυχή
Πολύ θλιβερό.
Το έκανα χρυσό Για να σ' το χαρίσω όταν σε βρω
Κι όλα πια δικά σου θα 'ναι
Δεν ξεχνώ, σε θυμάμαι
Νιώθω πως είσαι χάλια. Δεν έβαλες μπουκιά στο στόμα σου.
Λογικό δεν είναι;
Περίμενα τόσο καιρό να εγκριθεί το ντοκιμαντέρ...
ξεκίνησα με τόσο ενθουσιασμό...
και ξαφνικά στα καλά καθούμενα κατηγορούμαι για φόνο.
Σε καταλαβαίνω αγάπη μου.
Και δεν ξέρω πώς και αν μπορώ να σε βοηθήσω.
Δεν μπορείς.
Ούτε εγώ μπορώ να κάνω κάτι για να αλλάξει τη διάθεσή μου, συγγνώμη.
Μπορούμε να αναβάλλουμε τη συνέντευξη.
Δεν χάθηκε ο κόσμος να πάει το πρόγραμμα μία-δύο μέρες πίσω.
Όχι, ο άνθρωπος συμφώνησε να μας μιλήσει για τη ζωή του.
Κάτι που δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο.
Εντάξει. Να βάλω λίγο μουσική να σου φτιάξει τη διάθεση;
Όχι, δεν θέλω τίποτα.
"Οι ενήλικες συνήθως βλέπουν μια παρατεταμένη περίοδος σταθερότητας...
ακολουθουμένη από μια πτώση σε φυτική κατάσταση και θάνατο.
Ενώ υπάρχουν θεραπείες...
οι περισσότερες βρίσκονται στην πειραματική φάση.
Και μπορούν να υπόσχονται μόνο διακοπή της εξελίξεις των συμπτωμάτων.
Αν κι ορισμένες γονιδιακές θεραπείες...
έχουν δείξει κάποια συμπτωματική βελτίωση.
Η εξουθενωτική πορεία της νόσου...
έχει οδηγήσει σε πολλά φιλοσοφικά και ηθικά επιχειρήματα...
σχετικά με πειραματικές κλινικές δοκιμές...
τα δικαιώματα των ασθενών, και την ευθανασία με τη βοήθεια γιατρού".
Έλα, πάμε.
Θα είμαι μαζί σου, μην ανησυχείς. Δεν σε αφήνω λεπτό.
-Στις ομορφιές σου είσαι απόψε. -Θα πάμε θέατρο με τον Τεύκρο.
Μην παίρνεις και όρκο.
-Πόση ώρα σε έχει στήσει; -Πάρα πολύ.
Αυτά έχουν τα ραντεβού, Δάφνη μου.
Ενώ αν τον παντρευτείς, θα ξενοιάσεις από αυτά.
Άρχισες πάλι τα ίδια παππού;
Πάρε τον να δεις πού είναι.
Του τηλεφώνησα τρεις φορές, του άφησα και μήνυμα και τίποτα.
Πάρε άλλη μία. Δεν θα πάθεις τίποτα.
Επιτέλους πού είσαι; Όπου να 'ναι αρχίζει η παράσταση.
Τι;
Σε ποιο νοσοκομείο;
Κύριε Θεοδοσίου...
είστε πολλά χρόνια στην Παγκύπρια Οργάνωση Συγγενών Αγνοουμένων...
της οποίας υπήρξατε και πρόεδρος.
Τι είναι αυτό που έχει μείνει στη μνήμη σας από τη θητεία σας;
Κάθε περίπτωση από τις 1.619...
ο αριθμός των αγνοουμένων...
ήταν συγκλονιστική με τον δικό της τρόπο.
Μου έκανε όμως φοβερή εντύπωση...
η αξιοπρέπεια...
με την οποία διαχειριζόντουσαν...
οι συγγενείς την απώλεια των δικών τους.
Ακόμα και οι γονείς;
Ειδικά οι γονείς...
είναι οι πιο αξιοθαύμαστοι.
Σαν να νιώθουν πως τα παιδιά τους τους παρακολουθούν από ψηλά.
Και θέλουν να τους βλέπουν δυνατούς...
και περήφανους.
Και με ατελείωτη υπομονή και επιμονή...
να αγωνίζονται μέχρι να επιστρέψει στην οικογένεια του...
και ο τελευταίος αγνοούμενος.
Έστω και σαν σκόρπια κόκκαλα...
σε ένα μικρό ξύλινο κουτί.
Τι είναι αυτό που σας συγκινεί;
Το δέσιμο...
που δημιουργήθηκε ανάμεσα στους συγγενείς...
που έγιναν σαν μια τεράστια οικογένεια.
Εγώ νιώθω πως έχασα έναν αδελφό...
αλλά απέκτησα 1.619 αδέρφια.
Ποιες ήταν οι πιο δύσκολες στιγμές για εσάς στην επιτροπή;
Εννοείται όταν είχαμε να κάνουμε...
με αγνοούμενα παιδιά.
Σε μία χαρακτηριστική περίπτωση...
όταν εντοπίστηκε το σημείο που είχαν θάψει ένα νήπιο...
ανάμεσα στα κοκαλάκια του...
βρέθηκε και η βρεφική του πιπίλα.
Τι μπορεί να είναι πιο δραματικά συγκλονιστικό από μία τέτοια εικόνα;
Τι έχεις αγάπη μου;
Τις τελευταίες μέρες είσαι συνέχεια αφηρημένος.
Δεν έχουν συμβεί και λίγα.
Και εκτός από αυτό, είμαστε από το πρωί μέχρι το βράδυ στη φάρμα.
-Ξεπατωθήκαμε στη δουλειά. -Δεν είναι αυτό.
Είμαι πτώμα κάθε βράδυ.
Θοδωρή;
Σε ξέρω πολύ καλά, δεν μπορείς να κρυφτείς από μένα.
Σε έχει αναστατώσει ο θάνατος της Ελένης, έτσι δεν είναι;
Ναι εντάξει, όπως όλους μας.
Φαντάζομαι ότι...
πολύ δύσκολες θα ήταν και οι στιγμές όταν βρίσκατε ομαδικούς τάφους.
Είχαμε περίπτωση 31 στρατιωτών...
που είχαν χαθεί τα ίχνη τους.
Και λάβαμε πληροφορία πως βρισκόντουσαν σε ομαδικό τάφο.
Δυστυχώς, εκείνοι που τους είχαν άναντρα εκτελέσει...
και μιλάμε για ομαδική εκτέλεση άοπλων στρατιωτών...
που είχαν παραδοθεί...
στην πάροδο των χρόνων...
μετακίνησαν τους σκελετούς...
για να μην μπορεί ποτέ να γίνει η εξακρίβωση του εγκλήματος.
-που είχε διαπραχθεί. -Πώς τους μετακίνησαν;
Χωρίς κανένας σεβασμό.
Νύχτα, με μπουλντόζα.
Έτσι όταν μετά από πολλά χρόνια...
κατορθώσαμε να εντοπίσουμε το σημείο του ομαδικού τάφου...
δεν βρήκαμε τίποτα άλλο παρά μονάχα απομεινάρια.
Αποσπασμένα σκόρπια οστά.
Μια μάνα ενός από αυτά τα παλικάρια, μου είχε πει...
"Εδώ και πάρα πολλά χρόνια δεν έχω κανέναν λόγο να ζω...
αλλά αρνούμαι να πεθάνω.
Και δεν πρόκειται να φύγω από αυτόν τον κόσμο...
πριν φιλήσω τα κόκκαλα του παιδιού μου...
και πριν τον θάψω όπως του αξίζει".
Από που παίρνετε πληροφορίες για να εντοπίσετε τάφους αγνοούμενων;
Κοιτάξτε...
η Τουρκία για δεκαετίες...
δείχνει η δημόσια στον κόσμο...
πως είναι πρόθυμη να μας βοηθήσει.
Αλλά στην ουσία...
-δεν μας παρέχει καμία πληροφορία. -Για ποιον λόγο;
Διότι πολλοί από τους αγνοούμενους...
δεν σκοτώθηκαν σε μάχη.
Αλλά δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ.
Έχουμε πολλούς απλούς πολίτες που αγνοούνται, όπως και γυναικόπαιδα.
Σχεδόν οι μισοί από τους 1619 αγνοούμενους...
δεν ήταν στρατιώτες.
Άρα μιλάμε για ένα τρομερό και ατιμώρητο έγκλημα.
Ακριβώς.
Έτσι οι πληροφορίες μάς έρχονται κυρίως από άτομα...
που δεν άντεχα να ξέρουν και να μην μιλούν...
διότι τους κυνηγούσαν τύψεις.
Ή πολύ συχνά Τουρκοκύπριους...
που επίσης έχουν συγγενή αγνοούμενο.
Ξέρετε αυτοί...
μπορούν να καταλάβουν τον πόνο μας καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον.
Και τους βλέπουμε σαν αδελφούς.
Διότι μας δένει το πιο δυνατό συναίσθημα.
Ο πόνος της απώλειας αγαπημένου ανθρώπου.
Ο πόνος ενώνει.
Το είδαμε και πέρυσι τον Φεβρουάριο του 2023...
στους σεισμούς.
Ποιος θα πίστευε ότι θα κάναμε στην Κύπρο εράνους...
για να στείλουμε βοήθεια στην Τουρκία, κι όμως το κάναμε.
Γιατί στο τέλος της ημέρας όποια γλώσσα κι αν μιλάμε...
είμαστε όλοι φτιαγμένοι από τον ίδιο θεό.
Ο βαθύς πόνος...
παραμερίζει τις οποίες διαφορές...
και φέρνει κοντά τους ανθρώπους.
Ποιο μήνυμα θέλετε να στείλετε μέσα από αυτό το ντοκιμαντέρ;
Εκατοντάδες αγνοούμενοι, όπως και ο αδελφός μου...
δεν έχουν ακόμη εντοπιστεί.
Κάνω έκκληση...
αν κάποιος γνωρίζει κάτι για την τύχη αυτών των ανθρώπων...
να μιλήσει.
Όσοι ξέρουν και δεν μιλούν...
είναι σαν να αγνοούν για δεύτερη φορά τους αγνοουμένους μας.
Και να πληγώνουν ξανά τους πληγωμένους συγγενείς τους.
Μετά από ακριβώς μισό αιώνα...
τι ζητάτε;
Ό,τι και πριν 50 χρόνια.
Τη δικαίωση αυτών των ψυχών...
που δεν θα γαληνεύσουν αν δεν τους αγκαλιάσουν οι μανάδες...
όσες βρίσκονται στη ζωή ακόμα, και τα παιδιά τους...
έστω και σαν θρυμματισμένα κόκκαλα σε ένα μικρό ξύλινο κουτί.
-Δεν θα πας στο νοσοκομείο; -Όχι, μου είπε να μην πάω.
Όλα καλά λέει, ο Τεύκρος θα 'ναι συνέχεια δίπλα στον Μάριο.
Τι να πω; Μεγάλο σταυρό κουβαλάει αυτό το παιδί.
Να ένας ακόμα λόγος που τον συμπαθώ.
Όχι όπως τον άλλον τον αντιπαθέστατο που είχες πριν.
Σταμάτα πια, έχουν περάσει δυο χρόνια.
-Για πόσο ακόμα θα μου το χτυπάς; -Για πάντα.
Κοίτα τι έκανες!
Ορίστε.
Σκίστηκε λίγο εδώ η φωτογραφία της γιαγιάς σου.
Παύλο!
Παύλο!
Τι σκέφτεσαι ακόμα τη γιαγιά;
Δεν περνάει μέρα που να μην τη σκέφτομαι.
Συγγνώμη παππού μου.
Έχω αντίγραφο της φωτογραφίας. Θα σ' την αντικαταστήσω.
Σε παρακαλώ.
Η Δάφνη μου εδώ είναι μια κούκλα.
Πείτε μου...
λίγα πράγματα για τα παιδικά σας χρόνια και τον αδερφό σας.
Μέναμε σε μια περιοχή απόμερη.
Όπου δεν υπήρχαν πολλά σπίτια τριγύρω.
Νιώθαμε λοιπόν σαν πιτσιρίκια...
απόλυτα ελεύθεροι να παίζουμε παντού.
να κυνηγάμε ο ένας τον άλλον...
και να κάνουμε τρέλες στους δρόμους με τα ποδήλατα μας.
Αρχές της δεκαετίας του '70.
Ήταν μια εποχή...
που τα παράθυρα, οι πόρτες...
και οι καρδιές των ανθρώπων ήταν πάντα ορθάνοιχτες.
Ποτέ δεν νιώθαμε ό,τι υπήρχε κάποιος κίνδυνος.
Και δεν μπορούσαμε να φανταστούμε την τραγωδία που θα ακολουθούσε.
Μια μέρα όπως τρέχαμε με τα ποδήλατα μας...
ο αδελφός μου που ήταν μπροστά...
ξαφνικά σταμάτησε και ατένισε τον Πενταδάχτυλο.
Από την περιοχή που μέναμε, αυτό το πανέμορφο βουνό...
φαινόταν πεντακάθαρα, σαν να ήταν σχεδόν δίπλα μας.
"Τον βλέπετε το πενταδάκτυλο;"
Μας ρώτησε δείχνοντας μας την πιο ψηλή κορφή του.
"Ναι", απαντήσαμε εμείς.
Εκείνο το βουνό μια μέρα θα γίνει δικό μου.
Μας είπε με απόλυτη σοβαρότητα.
Οι υπόλοιποι τον κοιτούσαμε απορημένοι.
"Έχει κάποιος αντίρρηση αυτό το βουνό να είναι δικό μου;"
"Όχι", του είπα εγώ. "Εντάξει τότε.
Από σήμερα ο Πενταδάκτυλος είναι δικός μου"...
είπε γελώντας ο Δημήτρης και συνέχισε με το ποδήλατο του να τρέχει...
προς το αγαπημένο του βουνό ενώ εμείς πασχίζαμε να τον προλάβουμε.
Πού να ήξερε...
ότι λίγα χρόνια αργότερα...
θα τον ψάχναμε αγνοούμενο...
σε αυτή την τεράστια παλάμη του ίδιου βουνού που τόσο λάτρευε.
Και που κατά κάποιο τρόπο...
έγινε ίσως ένα μαζί με το ιερό του χώμα.
Η μάνα σας πώς...
πώς αντιμετώπισε όλη αυτή την τραγωδία που βιώσατε;
Θα σας απαντήσω με κάποιους στίχους από ένα ποίημα...
με τον τίτλο "Ο Αγνοούμενος"...
που νομίζω πως εκφράζει σε μεγάλο βαθμό...
αυτό που ένιωθε η κάθε μάνα αγνοούμενου.
"Δεν σας ακούω τι λέτε.
Ο γιος μου ζει.
Έχω ακουμπήσει τόσες φορές αυτή τη γης.
Αν ήταν σκοτωμένος...
θα αγροικούσα ένα σιγανό γουργουρητό να πηγαίνει μέσα από το χώμα.
Όσο μακριά κι αν κείτονταν θαμμένος".
Άρα δεν ξεμπερδέψαμε ακόμα με αυτή την περιπέτεια.
Όχι, η αδερφή της Ελένης επιμένει να πάει ο Μάικλ σε δίκη.
Ο Αντρέας Σέκερης ανέλαβε δικηγόρος της.
-Και πιέζει τον εισαγγελέα. -Εσύ πού το έμαθες;
Μας ενημέρωσε ο δικηγόρος σου. Ο Αστερίου.
Πάλι καλά που δεν έφυγα.
Έχουμε ακόμα δρόμο μπροστά μας μέχρι να ξεμπερδέψεις.
Τι έγινε; Γιατί ήθελες να τα πούμε οι δυο μας;
Γιατί η συμπεριφορά σου είναι πάρα πολύ περίεργη τελευταία.
Η δική μου;
Από πού να αρχίσω;
Πρώτα από όλα...
παραιτήθηκες από την ανασκαφή. Σε παρακαλώ πάρα πολύ.
Μην μου το αρνηθείς μου το είπε η Τασούλα.
Ωραία.
Έπειτα, αποφάσισες να πουλήσεις το σπίτι...
-στο Λονδίνο. -Μαμά;
Έφυγες κι άφησες το παιδί μόνο του. Στην Ιφιγένεια;
-Ωραία, να τα πιάσουμε ένα-ένα; -Να τα πιάσουμε.
Σε σχέση με την Ιφιγένεια εσκεμμένα το έκανα.
Μου ορκίζεται ότι δεν πίνει...
και να σου πω την αλήθεια την πιστεύω.
Αλλά θέλω και να το τσεκάρω.
-Και; -Τα πάει μια χαρά.
Μαμά, ο Αντρίκος πρέπει να έχει και τους δυο του γονείς.
Τώρα όσον αφορά την ανασκαφή...
μην ανησυχείς, θα ξαναγυρίσω.
Παύλο μου, αγόρι μου.
Το καλό που σου θέλω.
Μου το υπόσχεσαι, έτσι;
Ναι μαμά, ναι.
Έχεις μοχθήσει πάρα πολύ για αυτό το έργο.
Πάρα πολύ. Δεν εγκαταλείπουμε ποτέ τα όνειρά μας.
Ναι, το ξέρω.
-Όσο για το "ποτέ", είναι μεγάλη κουβέντα. -Άσε τις φιλοσοφίες τώρα.
Το σπίτι στο Λονδίνο γιατί θέλεις να το ξεφορτωθείς;
Έχεις κάποιο οικονομικό πρόβλημα και μας το κρύβεις;
-Όχι ρε μαμά. -Τότε;
Εκεί πηγαίναμε με την Ιφιγένεια. Τώρα δεν πατάει κανείς πια.
Και σκέφτηκα ότι δεν μου χρειάζεται.
Αλλά άλλαξα γνώμη εντάξει, με συνέφερε ο μπαμπάς.
Μα είναι αστεία πράγματα, βρε αγόρι μου.
Αύριο μεθαύριο ο γιος σου θα θέλει να πάει να σπουδάσει στο Λονδίνο.
Παύλο;
Θέλεις να τα ξαναφτιάξεις με την Ιφιγένεια, αυτό είναι.
Δεν ξέρω.
Το ξέρω εγώ, αυτό είναι, το βλέπω.
Την αγαπούσες πάρα πολύ αγόρι μου.
Και ο χωρισμός σας σε καίει ακόμα.
Είχατε πάρα πολύ καλή σχέση μεταξύ σας.
Αχ, Παύλο μου.
Η σχέση σας μού θύμιζε πάντα τη δική μου με τον πατέρα σου.
Και ο καθηγητής στο Λονδίνο τα ίδια μας είπε.
Αναμενόμενο.
Μίλησε μου για την πορεία και το χρονοδιάγραμμα της νόσου.
Εξαρτώνται από την ηλικία έναρξης.
Οι ενήλικες συνήθως βλέπουν μια παρατεταμένη περίοδο σταθερότητας.
Αλλά; Γιατί υπάρχει και "άλλα", σωστά;
Η πορεία της νόσου...
είναι εξουθενωτική.
Και αυτό έχει οδηγήσει τους ασθενείς...
σε πολλά φιλοσοφικά και ηθικά επιχειρήματα.
Τι εννοείς;
-Τι εννοείς -Στο Βέλγιο γίνεται ευθανασία, νόμιμα.
Δηλαδή δεν υπάρχει καμία ελπίδα.
Αυτή η πειραματική θεραπεία δεν αξίζει τον κόπο;
Προσφέρει συμπτωματική βελτίωση.
Αλλά ως εκεί.
Πάντως εγώ είμαι υπέρ.
-Η Χριστίνα έμαθε... -Όχι!
-Πρέπει να μάθει... -Όχι ακόμα!
Έχω χάσει τον ύπνο μου.
Πρώτη φορά στη ζωή μου βρίσκομαι σε πανικό.
Τι πάει να πει ο Τεύκρος δεν σηκώνει το τηλέφωνο;
Εδώ έχουμε πρόβλημα. Είναι επαγγελματίας ή δεν είναι;
Από τη στιγμή που το θέμα είναι επείγον γιατί δεν βρίσκουμε άλλον κτηνίατρο;
-Κλεάνθη; -Ξέρουμε, αλλά...
πρέπει να δούμε αν είναι διαθέσιμος.
Για τον Περατικό λες; Νομίζω κάπου έχω μια κάρτα του.
Αλλιώς θα τον ψάξω στο διαδίκτυο.
-Τι συμβαίνει; -Τρία αρνάκια είναι άρρωστα.
Έχουν έντονες εκκρίσεις και μαλακά κόπρανα...
και εμείς ψάχνουμε τον Τεύκρο να μας πει τι θα κάνουμε, κι αυτός άφαντος.
Τι τους δίνετε; Πρωτόγαλα ή υποκατάστατο πρόβειο;
Κανονικό γάλα προβατίνας, έτσι είπε ο Τεύκρος.
Μπορεί κάποια προβατίνα να έχει πάθει μαστίτιδα...
και να τα κόλλησε κάτι. Για πάμε να δω.
Τι να δεις ρε μαμά, κτηνίατρος είσαι;
Από 20 χρονών είμαι κόρη μου στη φάρμα.
Πείρα. Κάτι μπορεί να καταλάβω κι εγώ.
Μην αντιδράς έτσι.
Έλα Τεύκρο μου;
-Πού είσαι; -Στο σπα.
Ερχόμαστε με τον Αντώνη στη Λεμεσό. Τι συμβαίνει;
Ο Μάριος κάτι έφαγε χθες βράδυ...
έκανε εμετούς όλη νύχτα...
και τώρα είμαστε στο νοσοκομείο και έχει ταλαιπωρηθεί πάρα πολύ.
Καλά δεν είναι τίποτα, απλά αφυδατώθηκε.
Απλά αφυδατώθηκε;
-Όλα απλά είναι για σένα. -Τι θες;
Ήρθαμε δυο τρεις μέρες στη Λεμεσό να ξεσκάσουμε...
και θα γυρίσω άρον άρον επειδή ο Μάριος αφυδατώθηκε;
Όχι μωρέ, αλίμονο!
Συγγνώμη που πήρα κιόλας έτσι; Να περνάτε καλά!
Τι έχεις εσύ;
Πάλι τα ίδια;
Η ρουλέτα με άφησε στεγνό.
Μόνο αυτά έχεις;
Δεν έχω άλλα πάνω μου.
Άσε μας ρε μάνα, διάγνωση από το τηλέφωνο;
Έτσι ξέρω κι εγώ. Τα μικρά δεν πάνε καλά, σου λέω.
Και τι θέλεις να κάνει, να αφήσεις τον Μάριο στο νοσοκομείο;
-Ηρέμησε σε παρακαλώ. -Χειροτερεύουν, το καταλαβαίνεις;
-Αν τα χάσουμε τότε να δω τι θα πεις. -Τι έγινε με τα αρνάκια;
Δεν βλέπω να τη βγάζουν καθαρή και ο καλός σου είναι εξαφανισμένος.
Κάτι έφαγε λέει ο μικρός και τον πείραξε και είναι στο νοσοκομείο.
Του είπα να πάω και δεν με θέλει. Είναι εκεί από χθες το βράδυ.
Και η δουλειά του;
Καιγόμαστε, δεν μπορώ να βρω άλλο κτηνίατρο από τη μία στιγμή στην άλλη.
Σε παρακαλώ πάρα πολύ!
Ηρέμησε επιτέλους!
Μιλάμε για τον αδερφό του. Το κατάλαβες;
Έκανα έρευνα για να μάθω τι μέρος λόγου είναι η αδερφή της.
-Γιατί; -Για να την πλησιάσει, να της εξηγήσει.
-Να την αποτρέψει να τον πάει σε δίκη. -Για πες;
Λοιπόν Σιμώνη Αρτεμίου.
Ανήκει σε μια ομάδα γιατρών που πάνε εθελοντικά σε εμπόλεμες ζώνες.
Ή σε σημεία όπου υπάρχει ανάγκη για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
-Τι ειδικότητα έχει; -Αναισθησιολόγος.
Και ο άντρας της ο Γιώργος Ζησημάτος, είναι κι αυτός γιατρός, γυναικολόγος.
Αυτός έχει στήσει την ομάδα.
Έχουνε δύο παιδιά αλλά δεν είναι δικά της.
Είναι από τον πρώτο του γάμο.
Πολιτισμένοι και λογικοί άνθρωποι.
Μορφωμένοι, δεν είναι τίποτα αγροίκοι.
Μάικλ αγόρι μου, να την πλησιάσεις. Δεν χάνεις τίποτα.
-Βρήκες το τηλέφωνό της; -Ναι.
Εδώ το έχω.
Θα την πάρω σε λίγο.
Είμαι περίεργη για να δω τι θα της πεις.
Θα προσπαθήσω να τη λογικέψω, Κατερίνα.
Άσ' τον να δοκιμάσει κορίτσι μου, δεν χάνουμε τίποτα.
Γεια σου παππού.
Τι έγινε με τα αρνάκια, λύθηκε το πρόβλημα;
Όχι. Λίγο ακόμα να καθόμουνα στη φάρμα...
θα γινόμουνα μαλλιά κουβάρια με την κόρη μου.
Μαλλιά κουβάρια!
-Τσακωθήκανε; -Ναι.
Η Μαριάννα δεν μπορεί να δεχτεί...
ότι ο Τεύκρος έβαλε το παιδί πάνω από τη δουλειά.
Κοίταξε να της βάλεις μυαλό γιατί δεν ανέχομαι άλλες παλαβομάρες. Ως εδώ!
Ωχ, φουρτούνα μού μυρίζει.
Αν θες τη γνώμη μου, μην μπλεχτείς.
Σ' άκουσα!
-Παρακαλώ; -Καλημέρα.
-Η Σιμώνη; -Η ίδια.
Μάικλ Κούρτης εδώ.
-Τι θέλεις; -Θα ήθελα να βρεθούμε, να μιλήσουμε.
-Δεν έχουμε να πούμε τίποτα. -Σε παρακαλώ, άσε με να σου εξηγήσω.
Ό,τι έχουμε να πούμε, θα το πούμε στο δικαστήριο.
-Τι γυρεύεις εσύ εδώ; -Μόλις έμαθα.
Σκέφτηκα ότι θα θες παρέα.
-Τι έγινε, τι έφαγε ο Μάριος; -Δεν έχω ιδέα.
Έκανε εμετούς όλη νύχτα, φίλε.
Όποτε ξυπνάει με ζητάει. Δεν με αφήνει να φύγω.
Η μάνα σας;
Η μάνα μας είναι στη Λεμεσό...
σε σπα με το καλό της. Ζωάρα.
-Έμαθε τι έχει συμβεί; -Ναι.
Μια που της το είπα, μια που χέστηκε.
Άσε ρε Παύλο, μόνο εγώ είμαι για τον Μάριο, κανένας άλλος.
Τη Δάφνη γιατί την αφήνεις απ' έξω;
Ήθελε να έρθει στο νοσοκομείο.
Γιατί ήδη τον έχει κουράσει αυτή η κατάσταση.
Κι έχει δίκιο, έτσι;
Δεν είμαι βλάκας, ξέρω.
Της το απαγόρευσα...
για να της το κάνω εύκολο.
Γεια σας. Περάστε. Καθίστε.
-Να σας προσφέρω κάτι; -Όχι ευχαριστούμε.
Σοφία Κούρτη και από 'δω η αδερφή μου, Μαίρη Ελευθεριάδη.
Ωραία. Ας έρθουμε κατευθείαν στο θέμα.
Σας ακούω, γιατί ζητήστε να με δείτε;
Γιατί ο γιος μου δεν είναι δολοφόνος, κύριε Σέκερη.
Τα στοιχεία θα σας διαψεύσουν.
-Θα ταλαιπωρηθούμε όλοι χωρίς λόγο. -Αυτό θα το κρίνει ο εισαγγελέας.
Κι αν όπως ελπίζω πάμε σε δίκη, θα το κρίνει το δικαστήριο.
Μα ο Μάικλ δεν είχε τίποτα σοβαρό με αυτή την κοπέλα.
Αυτή είναι η άποψή σας.
-Επιμένετε άδικα. -Κοιτάξτε...
δέχτηκα να συναντηθούμε γιατί ήλπιζα ότι ο γιος σας αποφάσισε να ομολογήσει.
Επειδή φοβόταν να πάει στην αστυνομία ή να με αντιμετωπίσει ο ίδιος.
Να ομολογήσει τι; Για κάτι που δεν έκανε;
Για το όνομα του Θεού.
Κοιτάξτε, εάν το θέμα είναι οικονομικό...
είμαι διατεθειμένη να τα βρούμε εξωδικαστικά.
Ήρθατε να με δωροδοκήσετε;
Λάθος πληροφορίες σάς έχουν δώσει για μένα.
Ας τελειώνει εδώ αυτή η παρωδία. Σας ζητώ συγγνώμη αλλά βιάζομαι.
Με πήρε αυτός ο δημοσιογράφος.
Ο Μάικλ; Και;
Δεν ξέρω, είχε μια ευγένεια η φωνή του...
και προβληματίστηκα
Σιμώνη τι περίμενες;
Ν' αναγνωρίσεις έναν δολοφόνο από το ηχόχρωμα της φωνής του;
Δεν ξέρω, να καταλάβω προσπαθώ.
Όλοι είμαστε εν δυνάμει ικανοί για έγκλημα.
Φτάνει να μας δοθεί η αφορμή.
Αυτό είναι από τα πρώτα που μας μαθαίνουν στην εγκληματολογία.
Εγώ μια φορά επηρεάστηκα.
Και μου ζήτησε να μιλήσουμε.
Αν θες τη γνώμη μου, μην τον συναντήσεις.
Μείνε αμέτοχη.
Θα πάω και στην Πάφο για λίγα πλάνα.
Θέλω να κάνω στο μοντάζ η Κύπρος τότε και τώρα.
Νομίζω θα μου χρειαστούνε.
Απορώ με την ψυχραιμία σου.
Δεν ανησυχείς καθόλου για τη δίκη;
Η δουλειά είναι δουλειά, Κατερίνα.
Λίγα πλανάκια είναι και θα γυρίσω, θα σε πάω σπίτι.
Γιατί να μην έρθω κι εγώ μαζί σου;
Θέλω να μείνω λίγο μόνος μου.
Εντάξει.
-Έλα αγάπη μου. -Τι γίνεται μωρό μου;
-Πώς είσαι; -Πώς να είμαι;
Η υπόθεση τραβάει σε μάκρος.
Η έρευνα συνεχίζεται και ελπίζω να πάμε σύντομα σε δίκη.
Ανέλαβε ο Ανδρέας Σέκερης να παρακολουθήσει στενά την υπόθεση...
και να ασκήσει την επιρροή του προς αυτή την κατεύθυνση.
Πιστεύω ότι έχει και το κύρος και τον τρόπο...
να μην επιτρέψει να γίνουν λάθη σε βάρος μας.
Μάλιστα.
Μακάρι να μπορούσα να ήμουν εκεί.
Μη στεναχωριέσαι, ξέρω ότι πνίγεσαι στη δουλειά.
Σε έχω αντικαταστήσει για αύριο, δεν χρειάζεται ν' αγχώνεσαι για αυτό.
Η αναισθησιολόγος βέβαια που βρήκα δεν έχει τη δική σου πείρα...
αλλά θα τα καταφέρει.
Συγγνώμη για την αναστάτωση Γιώργο.
Βρε αγάπη μου τι λες τώρα; Την αδερφή σου έχασες.
Εγώ συγνώμη που δεν μπορώ να είμαι εκεί.
Λοιπόν αυτός ορός είναι επειδή έκανες πολλούς εμετούς...
και έχεις αφυδατωθεί.
-Αργότερα θα πάμε σπίτι μας, ναι; -Ναι.
-Λοιπόν, άκου με λίγο προσεκτικά τώρα. -Ναι.
-Δεν πρέπει να τρως ότι να 'ναι. -Ναι.
-Είδες τι πάθαμε. -Ναι.
Λοιπόν, επειδή κάποια αρνάκια έχουν αρρωστήσει...
θα πρέπει να πάω μέχρι τη φάρμα αλλά σε μία ώρα θα επιστρέψω, εντάξει;
Ναι.
-Μη φεύγεις! -Έλα αγάπη μου, σε παρακαλώ.
-Όχι! -Μην φοβάσαι, δεν θα σου κάνουν τίποτα.
Σε παρακαλώ.
Μην φύγεις.
Εντάξει φατσούλα.
-Θα μείνω εδώ, εντάξει; -Ναι.
-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ.
Παύλο;
-Γεια. -Γεια.
Είχα βγει για κάτι πλάνα και σε είδα και είπα να σταματήσω.
-Ελπίζω να μην σε ενοχλώ πολύ. -Όχι.
Κοίτα...
Μίλησα με τη μητέρα σου λίγο πριν...
και με πολύ ευγενικό τρόπο μού εξήγησε...
ότι δεν πρόκειται να μου δώσει τη συνέντευξη που λέγαμε.
Την έπεισα, αλλά από τη στιγμή που ανέλαβε ο πατέρας μου τη δίκη...
-είναι σε δύσκολη θέση. -Καταλαβαίνω.
Απλά ήθελα να μου κάνεις μια χάρη αν μπορείς.
Θα 'θελα να μεταφέρεις σε όλους...
ότι δεν σκότωσα εγώ την Ελένη.
Λέω αλήθεια.
Για κάποιον περίεργο λόγο μού είσαι πολύ συμπαθής.
Θα 'θελα να σε πιστέψω... Είσαι καλά;
Τι έπαθες; Μπορώ να κάνω κάτι να σε βοηθήσω;
Εντάξει;
Η Μαριάννα είναι πυρ και μανία.
-Πρώτη φορά τη βλέπω έτσι. Την πονάει τη δουλειά.
Έχει αγχωθεί πάρα πολύ.
Το ένα από τα τρία αρνάκια πέθανε!
Όχι ρε γαμώτο, αφού του δώσαμε την αντιβίωση που μας είπε ο Τεύκρος.
-Γιατί, τι έφταιξε; -Γιατί διάγνωση τηλεφωνικά δεν γίνεται!
Ο Τεύκρος έχει απολυθεί και δεν το ξέρει!
-Γεια σου, αγάπη μου. -Καλώς τον.
-Κουρασμένος; -Λιγάκι.
-Στεναχωρημένος μου φαίνεσαι. -Δεν βαριέσαι, τα συνηθισμένα.
Αυτό τι είναι;
Δεν ξέρω, δεν πρόλαβα να τα διαβάσω όλα.
Τι έγινε;
Δες τι γράφει εδώ.
Χρόνια καρφιά περνάνε
Κι όσο περνάν, πιο βαθιά
Αχ, τρυπάνε
Κι αν σε πήραν, είσαι εδώ
Σε έχουν αυτοί Μα σ' έχω εγώ
Κι αν, μισή, ακόμα ζω Είναι που δεν ξεχνώ
Κι αν μου πήραν την ψυχή Δεν μου 'χουν πάρει το κλειδί
Το 'κανα χρυσό Για να στο χαρίσω όταν σε βρω
Κι όλα πια δικά σου θα 'ναι
Δεν ξεχνώ. Σε θυμάμαι.
Υποτιτλισμός: Videopress S.A.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.