Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Κάθε νύχτα...
με το που ξαπλώνω...
βλέπω μπροστά μου...
μια εικόνα.
Τον άντρα μου.
Τον γιο μου.
Τους τούρκους στρατιώτες.
Τους πυροβολισμούς.
Το νοσοκομείο.
Και τις ατέλειωτες ώρες...
που πήγαινα στο οδόφραγμα...
περιμένοντας τους να έρθουν.
Ξυπνώ, θυμάμαι
Κι όταν στον ύπνο κρυφτώ
Αχ θυμάμαι
Κι αν σε πήραν, είσαι εδώ
Σε έχουν αυτοί Μα σ' έχω εγώ
Κι αν, μισή, ακόμα ζω Είναι που δεν ξεχνώ
Κι αν μου πήραν την ψυχή Δεν μου 'χουν πάρει το κλειδί
Το 'κανα χρυσό Για να στο χαρίσω όταν σε βρω
Κι όλα πια δικά σου θα 'ναι
Δεν ξεχνώ. Σε θυμάμαι.
-Έλα αγάπη μου, γύρισα. -Ωραία, θα σε συναντήσω στη φάρμα.
-Γίνεται χαμός εδώ, θα σου πω αργότερα. -Εντάξει, τα λέμε μετά.
Φατσούλα;
Δεν θα με αγκαλιάσεις; Έχεις τόσο καιρό να με δεις.
Έλα! Μου κάνεις αγάπες; Τι σου έχω εγώ;
Θα τη φας μετά το φαγητό όμως, εντάξει;
Πού πας; Έλα εδώ! Έχω καιρό να σε δω!
Αφροδίτη μου τι κάνεις;
-Εδώ μαγειρεύω. -Τίποτα καλό;
Έχουμε σήμερα γεννητούρια. Θα πάω στη φάρμα.
Όλα θα πάνε καλά, μην ανησυχείς.
Θα σε πάω αύριο να δεις το μικρό της. Χάρηκες;
Πάω να μαζευτώ να φάμε μαζί, εντάξει;
Έρχομαι.
Ελένη, είμαι πραγματικά έξαλλη μαζί σου θέλω να το ξέρεις.
Δεν είναι η πρώτη φορά που κοιμάται εκτός σπιτιού.
Ναι, άλλα σήμερα ήξερε ότι έχουμε ραντεβού με τον χορηγό.
-Είναι ασυνεπής και επιπόλαιη. -Τα παραλέτε όλοι.
Αλήθεια; Για βρες μου εσύ μια λύση.
Θα πας μόνη σου στο ραντεβού με τον υπουργό και θα τα μπαλώσεις μια χαρά.
Μα να μην πάρει ένα τηλέφωνο να ενημερώσει;
Είναι συνέχεια κλειστό.
Θα 'χει μείνει από μπαταρία, το παθαίνει συχνά.
Εμένα άλλη φορά δεν θα μου κάνεις εκβιασμούς.
Έκανες την πλάκα σου μαζί μου;
Θα πάω τώρα να της τα πω όλα.
Πού πας ρε; Χαράμισα δυο χρόνια από τη ζωή μου κι εσύ με φτύνεις έτσι;
Κερατά! Δεν τελειώσαμε!
Πήραμε τον δρόμο μες στα περιβόλια...
και φτάσαμε στο σπίτι του Τατάμ.
Χωθήκαμε μες στην αποθήκη.
Η αδελφή μου είχε μωρό τεσσάρων μηνών.
Έκλαιγε το φτωχό, πονούσε.
Και μια γυναίκα πήγε κοντά της και της είπε, "Πνίξε το".
"Πνίξε το μην μας μαρτυρήσει.
Κλείσε του λίγο τον λαιμό".
Και η αδελφή μου έβαλε το χέρι της στο στόμα του μωρού...
όσο που να μπορεί ν' αναπνέει λίγο.
Πώς πήγε το ψάρεμα;
- Τζίφος, μας τα χάλασε η καταιγίδα. - Είχε καταιγίδα; Πότε;
Σχεδόν όλη τη νύχτα.
Δεν κατάλαβα τίποτα. Κοιμήθηκα βαθιά.
Να μείνεις σπίτι σήμερα να ξεκουραστείς.
Χρειάζεσαι βοήθεια στη φάρμα σήμερα.
-Θα γυρίσουμε σε όλη την Κύπρο; -Ναι, θα πάμε παντού.
Δεν θα μείνει χωριό πίσω. Έχουμε πολλές κρυμμένες ομορφιές στην Κύπρο.
-Στην Ελλάδα; -Στην Ελλάδα θα πάμε παντού.
Παντού όμως. Θα ζήσουμε μεγάλη περιπέτεια.
Μπαμπάς και γιος ανδροπαρέα; Είπες και στη μαμά να έρθει.
Ναι, οι τρεις μας θα πάμε.
Ναι;
Ο ίδιος.
Τι θα ήθελες, να συναντηθούμε;
Παππού; Είδες πουθενά τον Μαξ;
-Κάπου εδώ θα τριγυρίζει. -Έψαξα, δεν είναι.
Σήμερα ήταν πολύ ανήσυχος επειδή έλειπε η Ελένη.
Μπορεί να έχει πάει μέχρι τη γωνία να την περιμένει.
-Το κάνει συχνά αυτό. -Δίκιο έχεις.
Τα σκυλιά είναι υπέροχα πλάσματα.
Σε έναν σκύλο χρωστάω τη ζωή μου.
Μου το έχεις ξαναπεί πολλές φορές αυτό, βρε παππού.
Και τι πειράζει; Σου κάνει κόπο ν' ακούς;
-Το 1955... -Ξέρω.
Το 1955 σε κυνηγούσαν να σε συλλάβουν Άγγλοι στρατιώτες.
Καθώς έτρεχες, έτρεχε μαζί σου κι ένα σκυλί.
Κρύφτηκες κάπου και περίμενες να φύγουν.
Ύστερα από ώρα, νόμιζες ότι το πεδίο ήταν ελεύθερο...
πήγες να βγεις και τότε ο σκύλος στάθηκε μπροστά σου και γρύλισε.
Έκανα να τον παρακάμψω και με έπιασε από τον μπατζάκι.
Με εμπόδισε να κάνω βήμα.
Είχε δίκιο. Οι Άγγλοι δεν είχαν φύγει.
Έμεινα πολύ ώρα εκεί μέχρι που το σκυλί μού έδωσε το ελεύθερο.
Και αυτό το σκυλί έζησε μαζί σου 12 χρόνια.
Ήταν το φιλαράκι μου.
Τον άλλον μήνα πάλι θα μου ξαναπείς την ιστορία, έτσι;
Μην κοροϊδεύεις. Θα στις βρέξω.
Έφυγα, πάω στη φάρμα. Θα συναντήσω εκεί τν Τεύκρο. Γύρισε από το Λονδίνο.
Θα τον παντρευτείς Μ' αρέσει, σ' το ξαναλέω.
Δεν ονειρεύομαι γάμους, σ' το ξαναλέω κι εγώ.
Δάφνη μην το ξαναπείς αυτό.
Πολλά τα βάσανα του γάμου.
Μα τίποτα πιο σπουδαίο από την οικογένεια.
Με τη μαμά σου μίλησες σήμερα;
Όχι, έχουνε σύσκεψη στην εφημερίδα.
Θαυμάζω την ενέργεια της.
Θα είμαστε κι εμείς έτσι στην ηλικία της;
-Αποκλείεται! --Όχι ρε.
-Να 'τος, αυτός δεν είναι; -Ναι.
-Γεια. -Γεια σας.
Έναν διπλό εσπρέσο παρακαλώ.
Λοιπόν, για να είμαι ειλικρινής...
εγώ έτσι πήρα, για να εξαντλήσω κάθε πιθανότητα.
Δεν περίμενα ποτέ ότι θα συμφωνούσες να συναντηθούμε.
Πιο πολύ από περιέργεια ήρθα, για να πω την αλήθεια.
Έχω πολύ περιορισμένο χρόνο, οπότε σας ακούω.
Εντάξει. Λοιπόν, εγώ ασχολούμαι με την ερευνητική δημοσιογραφία.
Στην Κύπρο με φέρνει ένα ντοκιμαντέρ που κάνω...
με τους αγνοούμενους της Κύπρου από το '74.
-Για τα 50 χρόνια από την εισβολή. -Μην κουράζεστε, τα ξέρω όλα αυτά.
Θα παιχτεί στην τηλεόραση της Αγγλίας και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες...
αλλά και σε μεγάλη πλατφόρμα.
Και θα εκτιμούσα πάρα πολύ τη βοήθεια σου.
Όχι να βγεις να μιλήσεις εσύ, δεν εννοώ αυτό.
Θέλετε να πιέσω τη μητέρα μου να σας μιλήσει.
Ακριβώς.
Της το πρότεινα και εγώ δηλαδή αλλά πολύ ευγενικά μού αρνήθηκε.
Ναι. Δεν έχει μιλήσει ποτέ όλα αυτά τα χρόνια.
Όπως και κανείς από την οικογένεια μου.
Κοίτα, αυτό το παιδί, το παιδί της, δηλαδή ο αδερφός σου...
είναι ο νεότερος αγνοούμενος που έχω βρει από την έρευνα μου ως τώρα.
Είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον. Αν ζει, αν δει το ντοκιμαντέρ...
αν βρεθεί...
-Είναι αυτό που φοβόμουνα και... -Τι προσδόκιμο ζωής έχω;
Λίγο...
Τώρα που το σκέφτομαι...
θα την πείσω.
Θέλω να σας μιλήσει, δηλαδή έχω προσωπικούς λόγους.
-Σου έλειψα; -Πολύ.
-Εσένα; -Καθόλου.
Να προσέχεις πώς απαντάς. Σ' αγαπάω.
-Την πάτησες. -Διόρθωσε το αμέσως.
Την πατήσαμε.
Ο παππούς θέλει να σε παντρευτώ.
Δεν του είπες ότι εμείς είμαστε κατά του γάμου;
Όχι, του είπα ότι εσύ με παρακαλάς γονατιστός κι εγώ δεν θέλω.
-Γαργάλα με λίγο. -Θα σε γαργαλήσω!
Ρε Ελένη πού είσαι;
Πάρε με όταν ακούσεις το μήνυμα.
Δεν έχεις δουλειά εσύ; Καιγόμαστε.
Η ξαδέρφη μου η Ελένη δεν απαντάει στα τηλέφωνα.
Καλά και τι σημαίνει αυτό, μπορεί να έχει μπλέξει κάπου.
Είναι παράξενο, το κινητό της δεν ανταποκρίνεται. Σαν να είναι κλειστό.
Μήπως πήγε στα κατεχόμενα;
Τι δουλειά έχει στα κατεχόμενα;
Δεν ξέρω, μια σκέψη έκανα.
Το είπα επειδή εκεί δεν έχουν σήμα τα κινητά, για αυτό.
Τέλος πάντων, γύρνα πίσω στη δουλειά σου σε παρακαλώ.
-Η Μαριάννα τα έχει παίξει. -Ναι.
Πριν ξεκινήσουμε θα ήθελα να απολογηθώ...
για την απουσία της βοηθού μου.
Της Ελένης.
Έχει τον πλήρη φάκελο...
αλλά δυστυχώς της συνέβη κάτι απρόοπτο και δεν θα είναι μαζί μας.
Σε γενικές γραμμές μπορείτε να μας ενημερώσετε όμως.
Και βέβαια. Ήδη απεσταλμένος του τμήματος αρχαιοτήτων...
βρίσκεται στην Ολλανδία και συγκεκριμένες στη Χάγη...
για να πιστοποιήσει την αυθεντικότητα του αποσπάσματος του ψηφιδωτού...
από την εκκλησία της Κανακαριάς.
-Ωραία. Προχωράμε με βήμα ταχύ βλέπω. -Ναι.
Και συγκεκριμένα του κομματιού που παρουσιάζει τον Απόστολο Βαρνάβα.
Τον ιδρυτή της εκκλησίας της Κύπρου.
Αυτό είναι μια σημαντική ανάκτηση από τους χαμένους μας θησαυρούς.
Είναι πάρα πολύ σημαντική.
Για αυτό θα ήθελα να εκφράσω τις εκ βαθέων ευχαριστίες μου...
στον κύριο Νεοκλέους.
Που ως τώρα έχει καλύψει όλα μας τα έξοδα. Όλα!
Δεν έκανα τίποτα παραπάνω...
από ό,τι προστάζει η συνείδηση και το καθήκον μου.
Φτάνει να τα καταφέρουμε και να το πάρουμε πίσω.
Πιστεύω ότι πολύ σύντομα...
θα έρθουμε σε συμφωνία για τον επαναπατρισμό του.
Κυρία Σέκερη, η βοήθειά σας είναι πολύτιμη.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Μαμά;
Αν μετάνιωσες και δεν θες να μιλήσεις, πες το.
Ναι, πραγματικά δεν θέλουμε να σας πιέσουμε.
Ήταν 19 Αυγούστου 1974.
Η ώρα 9:00 το πρωί.
Τούρκοι χτύπησαν την πόρτα μας.
Δεν άνοιξα γιατί ο άντρας μου έλειπε.
Έφυγαν από το σπίτι και πήρε και τις κόρες μου να της κρύψει.
Το άλλο σπίτι είχε σοφίτα.
Και είχαν πει στον πατέρα μου να κρύψει τις δύο μεγαλύτερες αδερφές μου...
γιατί οι στρατιώτες θα τις βίαζαν.
Πόσο χρονών ήταν η μεγάλες αδερφές;
Δεκαπέντε και δεκαέξι.
Οι στρατιώτες έσπασαν την πόρτα.
Εμείς φιλοξενούσαμε τότε δύο συγχωριανούς βοσκούς.
Ο ένας ο αξιωματικός, ο Τούρκος...
με ρώτησε αν ήταν στρατιωτικοί από την Ελλάδα.
Εγώ προσπάθησα να τον πείσω ότι ήταν βοσκοί.
Δεν ήταν στρατιωτικοί. Αλλά δεν με πίστεψε...
και φώναζε ότι έλεγα ψέματα.
Τους πυροβόλησαν μπροστά μας.
Ο ένας δέχτηκε τη σφαίρα στο κεφάλι και σκοτώθηκε αμέσως.
Ο άλλος τραυματίστηκε στον ώμο.
Ο γιος μου ο Χρηστάκης φοβήθηκε πάρα πολύ.
Και έτρεξε προς την κουζίνα.
Ήταν τεσσάρων χρονών.
Την ίδια στιγμή ακούστηκε μια ριπή.
Μέχρι σήμερα δεν είμαι σίγουρη αν ήθελαν να πυροβολήσουν το μωρό...
ή αν έγινε κατά λάθος.
Ήταν μια ριπή με επτά-οκτώ σφαίρες.
Κάποιες τον πέτυχαν στα πόδια.
Και μία τον χτύπησε στην κοιλιά.
Εγώ τρόμαξα, μαζεύτηκα, έπεσε κάτω, δεν μπορούσα ν' αντιδράσω.
Η στρατιώτες μετά έφυγαν. Ο πατέρας μου ήρθε τρομαγμένος...
γιατί είχε ακούσει τους πυροβολισμούς στο σπίτι μας.
Εγώ τύλιξα αμέσως τον Χρηστάκη μου σε μια κουβέρτα...
κι αρχίσαμε να τρέχουμε...
να πάμε σε έναν χώρο που μπορούσαν να βοηθήσουν το μωρό μου.
Σε εκείνον τον χώρο που πήγαμε, ήταν ένας Τούρκος αξιωματικός.
Πάρα πολύ καλός άνθρωπος.
Μόλις είδε το μωρό μες στα αίματα...
άρχισε να κλαίει.
Προσπαθούσε να το κρύψει αλλά έτρεχαν τα δάκρυα του.
Έδωσε εντολές σε κάποιους στρατιώτες...
να μας πάρουν όλους σε κάποιον χώρο...
που θα μπορούσαν να φροντίσουν τα τραύματα του.
Μας έβαλαν σε ένα στρατιωτικό τζιπ.
Μπήκαμε όλοι μέσα.
Πηγαίναμε και πηγαίναμε...
Ο δρόμος μού φάνηκε ατελείωτος.
Φτάσαμε σε μια αίθουσα που δεν ήταν νοσοκομείο.
Αλλά την είχαν φτιάξει για να είναι ένα προσωρινό νοσοκομείο.
Εκεί είχε Τούρκους τραυματισμένους.
Ο ένας είχε ένα μεγάλο τραύμα στο μάτι.
Ο άλλος ήταν γεμάτος γάζες...
και κάτι λαστιχάκια μες στη μύτη.
Τους λυπήθηκα πάρα πολύ εκείνους τους στρατιώτες.
Γιατί εκείνη τη στιγμή σκέφτηκα...
ότι έχουν κι εκείνοι μάνες που αγωνιούν.
Έβαλα τον εαυτό μου στη θέση της δικής τους μάνας.
Και δεν μπορούσα να ελέγξω τον εαυτό μου και με έπιασε κλάμα.
Έκλαιγα για τον δικό μου γιο και την ίδια στιγμή...
έκλαιγα και για εκείνους τους στρατιώτες.
Ήταν ένα πολύ παράξενο συναίσθημα που μέχρι σήμερα...
δεν μπορώ να το εξηγήσω.
Όλα εντάξει; Τα μπουρδούκλωσες;
Ναι.
Καλά πήγε τελικά.
Η Ελένη;
Εμφανίστηκε;
Όχι. Τόσο ανεύθυνη;
Γιατί το λες αυτό;
Ξέρω 'γω; Όλα πρέπει να τα ξέρω;
Δεν μπορεί, κάποιον λόγο έχεις.
Το ένστικτο.
Καλώς τον.
Άλλη μια δύσκολη μέρα αποτελεί παρελθόν.
Τι έγινε με το δικαστήριο;
Κατάφερα να αποδείξω πέρα από κάθε αμφιβολία...
ότι ο κατηγορούμενος είχε πλήρη συνείδηση της πράξης του.
-Άρα ισόβια. -Ναι, χωρίς κανένα ελαφρυντικό.
Μπράβο! Άξιος.
Η έκφραση ανακούφισης στα πρόσωπα των γονιών της χαμένης κοπέλας...
-είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή. -Μπράβο αγάπη μου, μπράβο.
Ήταν πολύ έξυπνο παιδί.
Από την ηλικία των τριών χρόνων...
όταν έβλεπε σύννεφα στον ουρανό έτρεχε να μαζέψει όλα τα ζώα...
να τα πάρει μέσα για να μην βραχούν.
Ήταν ο πιο μικρός βοσκός του χωριού.
Κάποτε κατόρθωνε να βάλει τόσο καλά στη γη το παλούκι...
που μετά δεν είχε δύναμη να το βγάλει.
Τότε έτρεχε και φώναζε τον παππού μας.
"Βοήθησέ με!
Πρέπει να πάω τα κατσικάκια πίσω στη στάνη.
Γρήγορα παππού!
Γρήγορα γιατί αν βραχούν μπορεί να αρρωστήσουν τα κατσικάκια".
Ο Χρηστάκης ήταν το αγαπημένο μας παιδί.
Γιατί ήταν ο πιο μικρός.
Δεν του χαλούσαμε κανένα χατίρι. Ήταν τόσο όμορφος.
Και δεν φαντάζεσαι τι κουβέντες έκανε στην ηλικία των τριών χρόνων.
Ήταν απίστευτο μωρό.
Του άρεσε να τον νανουρίζω.
Όταν κουραζόταν κι ερχόταν κοντά μου...
καθόταν πάνω μου, τον αγκάλιαζα...
και του έλεγα ένα νανούρισμα.
Άγια Μαρίνα και κυρά
Που κοιμίζεις τα μωρά
Κοίμισε και το μωρό μου
Το μιτσικουρούι μου
Ταξίδεψε το, φερ' μου το
Γιατί θέλω το μωρό μου
Λίγες μέρες μετά...
ήταν ένας άλλος Τουρκοκύπριος...
και μου είπε ότι...
ο γιατρός που του έκανε μετάγγιση...
και έκαμε τη μετάγγιση από το δικό του αίμα...
πήρε το μωρό μου στην Τουρκία.
Γιατί δεν είχε μωρό η γυναίκα του κι εκείνος.
Ο ηγέτης των Τουρκοκυπρίων, ο Ντενκτάς...
μας ειδοποίησε ο ίδιος ότι το μωρό ήταν ζωντανό στην Τουρκία.
Είχε κάνει κάποιες θεραπείες και όταν θα γινόταν καλά...
θα επέστρεφε και πάλι κοντά μας.
Ύστερα τα άλλαξαν όλα.
Είπε ότι ήταν παρεξήγηση.
Και ότι τίποτα δεν έγινε από αυτά που ακούσαμε.
Αλλά εγώ πιστεύω...
ότι ο γιος μου ζει.
Κάπου στην Τουρκία.
Και τον περιμένω να έρθει πίσω...
να ηρεμήσω, να κοιμηθώ για πάντα ευτυχισμένη.
Νεόφυτε είσαι εντάξει;
-Συγγνώμη. -Δεν υπάρχει πρόβλημα.
-Μπορούμε να σταματήσουμε για λίγο; -Ναι.
Τι έγινε ρε φίλε, πάλι το ξενύχτησες;
-Σαν ανάποδο γαμώτο είσαι ρε. -Δεν ξέρω.
Θοδωρή, πρέπει να ξεκόψεις από την πιτσιρίκα.
Είναι θέμα χρόνου να το πάρει πρέφα η Μαριάννα.
Η Ελένη είναι νεκρή.
Ήταν ατύχημα Κλεάνθη, δεν το ήθελα.
Καυγαδίσαμε έντονα...
- την έσπρωξα... - Δεν τελειώσαμε!
έπεσε κάτω και χτύπησε το κεφάλι της.
Έμεινε στον τόπο.
Λες ψέματα.
-Λες ψέματα, πες μου λες ψέματα! -Κλεάνθη βοήθησέ με!
Δώσε μου άλλοθι αν το χρειαστώ.
Εδώ είστε; Κάντε ένα διάλειμμα.
Πάμε να πιούμε ένα καφέ με τον Τεύκρο και τη Δάφνη.
Σας περιμένουμε.
Ακόμα δεν μπορώ να το διανοηθώ ότι αυτός είναι ο νεότερος αγνοούμενος.
Τεσσάρων χρονών, απίστευτο.
Μόνο το μωρό της Χριστίνας Σέκερη ήταν πιο μικρό, έτσι;
Ναι, ήταν τριών μηνών βρέφος.
-Είμαστε έτοιμοι παιδιά αν θέλετε. -Κατερίνα;
-Γράφει. -Ωραία. Όποτε θέλετε.
Ύστερα από λίγες ημέρες έτσι ξαφνικά...
χάθηκε και ο άντρας μου.
Τον είχαν πάρει σε ένα σπίτι μαζί με περίπου άλλα 10 άτομα της ίδιας ηλικίας.
Τους κράτησαν εκεί για λίγες μέρες.
Και μετά κυκλοφόρησε στο χωριό...
ότι είχαν πυροβολήσει μερικούς και τους σκότωσαν.
Κυκλοφόρησαν και τα ονόματα των σκοτωμένων.
Δεν ήταν μέσα σε αυτά το όνομα του πατέρα μου.
Μία εβδομάδα μετά ήρθε ένας άλλος συγχωριανός μας, Τουρκοκύπριος...
ο Οζάν, που δούλευε στα χωράφια μας πριν τον πόλεμο.
Μας είπε ότι τον είδε τον άντρα μου, ότι ήταν ζωντανός.
Σε εκείνον είχαν αναθέσει...
την ευθύνη να θάψει όλους αυτούς που ήταν σκοτωμένοι.
Και έτσι ήξερε ακριβώς ποιοι σκοτώθηκαν στο χωριό και ποιοι όχι.
Μας είπε ότι τους ζωντανούς...
τους πήγαν σε μία μυστική τοποθεσία...
για να χρησιμοποιηθούν μελλοντικά σε ανταλλαγή αιχμαλώτων.
Με τούτα τα λόγια ηρεμήσαμε.
Και περίμενα να πάω στις συγκεντρώσεις που γίνονταν...
από ερχόντουσαν οι αιχμάλωτοι...
για να δω σίγουρα τον άντρα μου να επιστρέφει.
Αλλά αυτό δεν έγινε ποτέ.
Βλέπω συχνά στον ύπνο μου...
και τον άντρα μου τον Γιώργο και τον γιο μου τον Χρηστάκη.
Σε ένα όνειρο μου παρουσιάστηκε ο άντρας μου...
και μου είπε με παράπονο...
"Γιατί σταμάτησες να πηγαίνεις στο νοσοκομείο να ψάχνεις για τον γιο μας;
Γιατί σταμάτησες; Δεν έπρεπε να σταματήσεις ποτέ".
Ξύπνησα...
κι ένιωσα την καρδιά μου να χτυπά τόσο δυνατά...
που νόμιζα ότι θα βγει έξω από το στήθος μου.
Κάθε νύχτα...
με το που ξαπλώνω...
βλέπω μπροστά μου...
μια εικόνα.
Τον άντρα μου...
τον γιο μου...
τους Τούρκους στρατιώτες...
τους πυροβολισμούς...
το νοσοκομείο.
Και τις ατέλειωτες ώρες...
που πήγαινα στο οδόφραγμα...
περιμένοντάς τους να έρθουν.
Αλλά αυτό δεν έγινε ποτέ.
Ναι;
Καλώς τον.
-Πώς είσαι Παύλο; -Καλά.
Νάντια ήρθα να σου τονίσω ακόμα μια φορά...
ότι θέλω απόλυτη εχεμύθεια για το θέμα της υγείας μου.
Παύλο είμαι γιατρός, είναι αυτονόητο.
Ναι αλλά ταυτόχρονα είσαι και στενή οικογενειακή μας φίλη.
Ναι.
Μου είπαν οι γονείς σου να φάμε μαζί αύριο.
Αλλά θα το αποφύγω.
Δεν μου είναι εύκολο να παίξω θέατρο.
Παύλο; Θέλω να το παλέψουμε.
Δεν παλεύεται γαμώτο!
Και δεν σκοπεύω να χάσω την αξιοπρέπεια μου.
Όταν κρίνω εγώ ότι ήρθε η ώρα, θα φύγω μόνος μου.
Ήσυχα και γαλήνια.
Και με τη βοήθεια σου.
Μιλάς για...
ευθανασία;
Να σου πω.
Πάντα να σουτάρεις με το αριστερό πόδι που είναι πιο δυνατό.
Και τα δύο μου πόδια είναι δυνατά!
Ό,τι πεις, παιχταρά μου.
Ο Νικήτας πιστεύει ότι η Ελένη ίσως να βρίσκεται στα κατεχόμενα...
και για αυτό δεν πιάνει το κινητό της.
-Τι δουλειά έχει να πάει εκεί; -Πώς του ήρθε του Νικήτα αυτή η ιδέα;
Θεωρεί ότι ίσως να έχει κάποια μυστική σχέση, πιθανόν με Τούρκο.
Γιατί όχι; Όλα τα περιμένω από αυτήν.
Αν αυτό αληθεύει, είναι δικαίωμά της.
Εγώ δεν έχω πρόβλημα, με όποιον θέλει μπορεί να έχει σχέση η Ελένη.
Εκείνο που βρίσκω απαράδεκτο είναι τον αντιεπαγγελματισμό της.
Χριστίνα μου πάμε; Έχω κάνει κράτηση.
-Το ραντεβουδάκι της εβδομάδας; -Πάντα!
-Γεια σας. -Καλώς τον.
Αγόρι μου; Πώς από εδώ;
Θέλω να μιλήσουμε, μαμά.
Το δικαστήριο...
λαμβάνοντας υπόψη την εξάρτηση της μητέρας από το αλκοόλ...
και την επαναλαμβανόμενη αμέλεια στα μητρικά της καθήκοντα...
με συνέπεια την έκθεση του παιδιού σε κίνδυνο...
αποφασίζει την ανάθεση...
της πλήρους και αποκλειστικής επιμέλειας στον πατέρα του.
Παύλο μου, δεν θέλω να δώσω συνέντευξη.
Ούτε στον κύριο Κούρτη ούτε σε κανέναν άλλον.
Τόσα χρόνια κάναμε τα πάντα για να βρεθεί αυτό το μωρό.
Αυτό το ντοκιμαντέρ μπορεί να είναι μια μεγάλη ευκαιρία.
Μην ξεσηκώνεις τη μάνα σου, αγόρι μου. Να χαρείς ό,τι αγαπάς.
Ποτέ δεν ξέρεις ποιος μπορεί να δει αυτό τον ντοκιμαντέρ.
Θα 'χει μεγάλη δημοσιότητα, ίσως βγει κάτι.
Μετά από τόσα χρόνια, το βρίσκω απίθανο.
Όχι όμως αδύνατον.
Μην ξεχνάς ότι η ιστορία των αγνοουμένων έχει αφεθεί.
Κοντεύει να ξεχαστεί και να παλιώσει.
Κανείς δεν ψάχνει με ζήλο πια.
Ίσως αυτό το ντοκιμαντέρ να μας δώσει μια ευκαιρία.
Υπάρχει μια βάση στο σκεπτικό του.
Θα το σκεφτώ Παύλο.
Σ' το υπόσχομαι.
Αυτή η συζήτηση μπορεί να περιμένει.
Αυτή η συζήτηση μπορεί να περιμένει. Έχω να βγάλω τη γυναίκα μου για φαγητό.
Φύγαμε.
Πάω κι εγώ μέσα. Έχω να τελειώσω μία εργασία για το πανεπιστήμιο.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
-Καληνύχτα παππού. -Παύλο;
Κάθισε σε παρακαλώ.
Τι έγινε;
Παύλο, τον τελευταίο καιρό η πρώην γυναίκα σου...
ενοχλεί τη μαμά σου σχετικά με την επιμέλεια του Αντρίκου.
Δεν μου είπε τίποτα η μαμά.
Για να μην ρίξει λάδι στη φωτιά.
Παύλο...
σε παρακαλώ δώσε στην Ιφιγένεια να καταλάβει ότι έχασε κάθε δικαίωμα.
Για πάντα.
Από τη στιγμή που διάλεξε το ποτό αντί για το παιδί της, όλα τελείωσαν.
Τον Αντρίκο τον αγαπάει πιο πολύ και από τη ζωή της.
Πότε;
Πότε; Όταν είναι τύφλα ή ξεμέθυστη;
Εδώ και έναν χρόνο δεν έχει βάλει γουλιά στο στόμα της.
Και;
Λες και δεν ξέρουμε πόσο εύκολα μπορεί να υποτροπιάσει.
Πρέπει να αντιληφθεί ότι το θέμα της επιμέλειας έκλεισε οριστικά.
-Καλησπέρα. Περάστε. -Καλησπέρα.
Χαλάρωσες λιγάκι; Είχες πολύ δύσκολη μέρα σήμερα.
Καλύτερα νιώθω. Η παρέα σου, το κρασί.
Εμένα δεν μπορείς να μου κρυφτείς Χριστίνα μου.
-Το ξέρω. -Πες μου λοιπόν γιατί είσαι μελαγχολική;
Σκέφτομαι τον Παύλο.
Είναι τόσο πολύ νέος.
Είναι τόσο πολύ καιρό μόνος του.
-Πρέπει να ξαναφτιάξει τη ζωή του. -Θα το κάνει.
Έχει πολύ ισχυρό πρότυπο γάμου. Εμάς.
Η αλήθεια είναι ότι εμείς δεν αφήσαμε ποτέ τη σχέση μας να ξεφτίσει.
Ακόμα και όταν τα παιδιά ήταν μικρά...
πάντα φροντίζαμε να σπάμε τη ρουτίνα.
Μία φορά το χρόνο διακοπές οι δυο μας, μόνοι πάντα, για μία εβδομάδα.
Στο είχα κάνει συμφωνία μόλις γέννησες τον Παύλο.
Και όχι μόνο. Είχες βάλει και όρο.
Μια φορά την εβδομάδα, οι δυο μας, μόνοι, έξω.
Και ήσουν απόλυτος.
Νόμιζα ότι το είχες κάνει γιατί είχες ζηλέψει το μωρό μου.
Τα πρώτα χρόνια ήταν το ραντεβού της Παρασκευής, σταθερά.
Πόσο δουλεύαμε και οι δύο.
Και μετά το κάναμε Πέμπτη...
και μετά Τετάρτη...
για να σπάμε την εβδομάδα στη μέση.
Αλλά ίσχυε πάντα.
Θυμάσαι όταν το είπα για πρώτη φορά στον Παύλο;
Ήταν έξι χρόνων. Με ρώτησε "Πού πας μπαμπά;"
Του λέω, "Έχω με τη μαμά σου το ραντεβού της εβδομάδας".
Γούρλωσε τα μάτια του, του φάνηκε αστείο.
Και μετά το είπε στον παππού. Και μετά...
έγινε το αστείο της οικογένειας.
Αγάπη μου...
-Στην υγειά μας. -Στην υγειά μας.
Έβλεπες εφιάλτη;
Ναι αγάπη μου. Σε ξύπνησα;
-Ναι. -Συγγνώμη.
Μπορούμε να κοιμηθούμε μαζί αγκαλιά;
Αγκαλιά θέλεις; Εννοείται.
Έλα, ξάπλωσε εδώ.
Καλό; Αξίζει να το διαβάσω κι εγώ;
Ναι.
-Καληνύχτα αγάπη μου. -Καληνύχτα Θοδωρή.
Ποτέ δεν σου είπα ότι θα χωρίσω τη Μαριάννα.
-Άρα έκανες την πλάκα σου μαζί μου; -Τη γυναίκα μου την αγαπάω.
Το τραγούδι μας είναι. Δυνάμωσε το λίγο!
Άγριος ποταμός
Που τον λένε πόθο
Πια με πλημμυρίζει
Θάνατος αργός μ' απειλεί, το νιώθω
Μα δεν με φοβίζει
Κι όταν μιλάει η λογική
Δεν την πιστεύω
Στην απειλή σου έχω αφεθεί
Να κινδυνεύω
Στον έρωτα σου έχω χαθεί
Και κινδυνεύω
Κάθε ναυαγός σε στεριά ελπίζει
Μα νερό αγκαλιάζει
Κάπου ζωντανός πως θα βγει νομίζει
Όσο κι αν βουλιάζει
Κι αν το θελήσεις να σωθώ
Θα επιζήσω
Κι αν με τραβήξεις στον βυθό
Θα ακολουθήσω
Στον ερωτά σου να χαθώ
Κι ας μην γυρίσω
Στον έρωτα σου να χαθώ
Κι ας μην γυρίσω
Σε άγριο ποταμό να ριχτώ διαλέγω
Το διακινδυνεύω
Το σπίτι μας...
ήταν στο έξι μίλι.
Δίπλα από κει που έγινε η εισβολή, στον δρόμο που πάει...
-Καλημέρα Μάικλ. -Δάφνη! Έλα, πέρασε μέσα.
Μαξ! Έλα!
Η Κατερίνα, η Δάφνη.
-Χάρηκα. -Κι εγώ, πέρασε.
Ευχαριστώ.
- Θέλεις καφέ; -Όχι ευχαριστώ.
-Έχει γίνει κάτι; -Ναι.
Ήσουνα ένα από τα τελευταία άτομα που είδε η Ελένη πριν εξαφανιστεί.
Τι; Τι εννοείς;
Έχει δύο μέρες να φανεί στο σπίτι και το κινητό της είναι κλειστό.
Σε παρακαλώ βοήθησέ με.
Πώς;
Μήπως σου είχε πει κάτι για κάποια νέα σχέση στα κατεχόμενα;
Όχι. Όχι δεν...
Μου είπε κάτι αλλά δεν ξέρω αν μπορώ να σ' το πω γιατί είναι προσωπικό της.
Χέσε με τώρα ρε Μάικλ. Μπορεί να κινδυνεύει η ζωή της!
Μου είπε ότι έχει μια σχέση με έναν παντρεμένο.
-Αυτό δεν το πιστεύω με τίποτα. -Σου λέω τι μου είπε.
Θα μου το είχε πει, θα το ήξερα.
Τέλος πάντων, αν μάθεις κάτι ενημέρωσέ με σε παρακαλώ.
Μαξ, πάμε.
-Χάρηκα. -Κι εγώ.
Μαξ!
Μαξ!
Για να γαυγίζει τόσο επίμονα ο Μαξ, σίγουρα κάτι έχει εδώ μέσα.
Αν έχει πεθάνει κάνα ζώο είναι υγειονομική βόμβα. Έφυγα.
Αν έχεις νέα από την Ελένη πες μου.
Σίγουρα κάτι έχει εδώ μέσα για να κάνει έτσι ο σκύλος.
Αλλά δεν μπορώ να δω, είναι πάρα πολύ βαθιά.
Λοιπόν, θα φωνάξω συνεργείο.
Γεια σου Σιμώνη, τι κάνεις; -Καλά είμαι. Να σου πω ρε Δάφνη.
Παίρνω τηλέφωνο την αδερφή μου από χθες και δεν τ' απαντάει.
Συμβαίνει κάτι;
Δεν ήθελα να σε πάρω και να σε ανησυχήσω.
Είναι εξαφανισμένη δεύτερη μέρα σήμερα.
-Μαμά; -Αγόρι μου.
-Γεια σας. -Καλώς τον.
Τα είπαμε στο πόδι χτες...
γιατί είχες το καθιερωμένο και ωραίο ραντεβουδάκι με τον άντρα σου.
-Σταμάτα να μας πειράζεις. -Δεν σας πειράζω, σας θαυμάζω...
αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας. Λοιπόν το σκέφτηκες, τ' αποφάσισες;
Να πάρω τηλέφωνο τον δημοσιογράφο;
-Πάω στη φάρμα, βιάζομαι. -Υπεκφεύγεις;
Δεν θα σε καθυστερήσω. Λοιπόν, λέγε.
Δεν καταλαβαίνω πραγματικά γιατί με πιέζεις ξαφνικά.
Γιατί θέλω να βρεις τον γιο σου, μαμά.
Το πιο αγαπημένο από όλα σου τα παιδιά, για αυτό.
-Πες μου τώρα ότι δεν σ αγαπάω, έτσι; -Το ξέρω ότι με αγαπάς.
Αλλά αυτός είναι το κάτι άλλο. Λοιπόν, λέγε θα το κάνεις;
Πες ναι!
Σταμάτα να πιέζεις τη μητέρα σου, θα θυμώσω!
Πραγματικά Παύλο, με πνίγεις αυτή τη στιγμή, με πνίγεις το καταλαβαίνεις;
Δεν καταλαβαίνω τι σε έχει πιάσει έτσι ξαφνικά.
Γιατί με πιέζεις;
Πες το διαίσθηση. Κοίτα με. Διαίσθηση.
Διαίσθηση.
-Σοβαρολογείς τώρα; -Ναι.
Λοιπόν, πες μου θα το κάνεις;
Θα το κάνω.
Εντάξει, θα το κάνω.
-Γεια σου Τεύκρο. -Χριστίνα;
Αγάπη μου;
Σε έφερε ο αδελφός σου να δεις τα γαϊδουράκια;
-Ναι. -Χαίρεται πολύ με τα ζωάκια.
Βρήκε να μοιάσει το παιδί.
Έχουμε τρία νεογέννητα αρνάκια.
-Θες να πάμε να τα δούμε παρέα; -Ναι.
Έλα.
Γιατί δεν μας τον φέρνεις; Τρεις μήνες έχεις να τον φέρεις.
Τον έχω επιθυμήσει. Και ο Αντρέας το ίδιο.
Πάμε.
Μην πιέζεις το μπουκάλι και κράτα αυτό εκεί.
Μην πιεί πάρα πολύ.
Είμαι πολύ χαρούμενη.
Δεν ταλαιπωρήθηκε καθόλου η γλυκιά μου.
Και το μοσχαράκι είναι κουκλί.
Θα την αφήσουμε λίγο να ξεκουραστεί και θα το βάλουμε να θηλάσει
Έχασες τα γεννητούρια.
Της αγελάδας ή της προβατίνας;
Χαμός έγινε σήμερα. Γέννησαν και οι δύο.
Κρίμα, έχω καιρό να βρεθώ σε γέννα.
Με πήρε η αδελφή της Ελένης.
Έρχεται Κύπρο. Δεν μπορούσα να της το κρύψω, έξαλλη είναι.
Πήγες να βρεις τον δημοσιογράφο;
Ναι, και μου είπε περίεργα πράγματα.
Τι περίεργα;
Η Ελένη τού είχε εξομολογηθεί πως τα είχε με έναν παντρεμένο.
Τι; Τι εννοείς, δεν καταλαβαίνω;
Γεια σου, Παύλο.
Ο μικρός δεν είναι εδώ, είναι στο κολυμβητήριο.
Ναι το ξέρω, για σένα ήρθα.
Παύλο, εγώ δεν έχω πάψει στιγμή να σ' αγαπάω.
Δυο χρόνια μπορεί να μην μιλούσαμε...
όμως δεν έφυγες από το μυαλό μου ούτε δευτερόλεπτο.
Και το ξέρω ότι εγώ φταίω για όλα.
Αλλά δεν έχω ζωή χωρίς εσένα.
Ιφιγένεια, σε παρακαλώ.
Δεν βοηθάς έτσι.
Τι κάνεις Ιφιγένεια;
Είμαι καλά. Τώρα έφευγα.
Χάρηκα πολύ που σας είδα.
Θα σε πάρω τηλέφωνο.
Παύλο, τι συμβαίνει;
Η Ιφιγένεια δεν σου μίλαγε μέχρι χθες.
Ναι, εγώ την έχω πλησιάσει.
Είναι καλά τώρα.
Εδώ και καιρό δεν πίνει.
Το τσέκαρα δηλαδή και...
την πιστεύω.
Και να σου πω και κάτι;
Νομίζω ότι είναι καιρός να μπουν όλα τα παλιά στην άκρη.
Εσύ ξέρεις.
Πάντως είναι καλό για το παιδί να βλέπει τους γονείς του αγαπημένους.
Θέλω να σου μιλήσω.
Σ' ακούω.
Γιατί πιέζεις τη μάνα σου να μιλήσει σε αυτόν τον δημοσιογράφο;
Τι γιατί ρε μπαμπά;
Μήπως βρεθεί εκείνο το χαμένο παιδί.
Αστεία πράματα. Θες και τα λες αυτά;
Το πιστεύεις πραγματικά αυτό;
Ναι, γιατί όχι; Πού βρίσκεις το περίεργο;
Είναι το πιο απίθανο πράγμα του κόσμου.
Δεν υπάρχει περίπτωση ούτε μία στο εκατομμύριο.
Δεν θέλω να του μιλήσει.
-Γιατί; -Γιατί έτσι.
Δεν θέλω.
Δεν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα να βρεθεί. Αυτό το παιδί δεν ζει.
Δεν καταλαβαίνω. Γιατί να μην κάνουμε μια προσπάθεια;
-Τι σε πειράζει; -Τι με πειράζει;
Με ρωτάς τι με πειράζει; Από χθες δεν μιλιέται.
Μου θυμίζει το '74 που την τρέχαμε από γιατρός σε γιατρό.
Μέχρι στο Λονδίνο είχαμε φτάσει γιατί είχε πάθει νευρική ανορεξία.
Και με ρωτάς αν με νοιάζει κι αν με πειράζει;
Δεν θέλω να του μιλήσει, δεν θέλω να θυμηθεί το παρελθόν!
Θέλω όμως εγώ.
Για να δούμε ποιανού θα περάσει στο τέλος. Μου το υποσχέθηκε.
Γιατί της πουλάς τζάμπα ελπίδες;
Γιατί την πας πίσω;
Είδα κι έπαθα να τη συνεφέρω!
Δέκα ολόκληρα χρόνια δεν ήθελε να κάνει παιδί γιατί είχε πάθει κατάθλιψη.
Ένας Θεός ξέρει πόσα αντέξαμε μέχρι να συνέλθει και να γεννηθείς εσύ.
τώρα όμως που θα
Τώρα όμως που θα φύγω εγώ, την νοιάζομαι.
Και θέλω να με αντικαταστήσει.
Δεν θα αντέξει να χάσει και εμένα.
Αφού θες να το ακούσεις, άκουσέ το!
-Τι λες, παιδί μου; -Θα φύγω!
Το θες με απλά λόγια; Θα φύγω!
Τι λες;
Ιφιγένεια έφυγε ο πατέρας μου. Έλα από 'δω.
Περάστε.
Αντρέα!
Κάτια, μου μίλησε ο Παύλος, μου τα είπε όλα.
Τι κάνουμε; Πες μου υπάρχουν ελπίδες;
Κάτσε, είσαι ταραγμένος. Θα σ' τα πω όλα.
Προς Θεού δεν πρέπει να μάθει τίποτα η μάνα του. Τίποτα ακόμα η μάνα του!
Εγώ όμως πρέπει να τα ξέρω όλα. Πες μου.
Γιατί να παραιτηθεί ο Παύλος από την ανασκαφή;
-Γιατί; -Μου είπε για προσωπικούς του λόγους.
-Δεν ξέρεις, δεν πάει κάπου το μυαλό σου; -Όχι.
-Όχι, πουθενά. -Κρίμα.
Είναι κρίμα. Στεναχωρήθηκα πολύ.
Ήταν τόσο περήφανος για την επιτυχία της ανασκαφής.
Ήταν τόσο ανυπόμονος για αυτό που θα έρθει παρακάτω.
Δεν ξέρω.
-Άσ' το, θα του μιλήσω. -Όχι ακόμα.
Μπορεί να θυμώσει που σου τα είπα.
Νόμιζα πως ξέρεις.
Άσε να κάνω ακόμα μία προσπάθεια εγώ μαζί του.
Ας το κάνουμε έτσι.
-Παρακαλώ; -Αστυνομία Κύπρου.
Έχουμε ένταλμα για έρευνα στο σπίτι.
Ναι, περάστε.
Με την Ελένη Αρτεμίου είχαμε μια σύντομη σχέσεις στο παρελθόν...
που όταν έληξε μείναμε φίλοι.
Πότε την είδατε τελευταία φορά;
Πριν από τρεις μέρες. Βράδυ είχε έρθει να με δει.
Και;
Είπαμε τα νέα μας κι έφυγε.
Την ξαναείδα στη φάρμα Σέκερη, ήταν όλοι εκεί.
Η οικογένεια Σέκερη εννοώ.
Ξέρετε ποια ήταν η σχέση της οικογένειας Σέκερη με την Ελένη Αρτεμίου;
Ναι, τα τελευταία τρία χρόνια έμενε στο σπίτι τους...
γιατί ήταν φίλη με τη μικρή τους την κόρη, τη Δάφνη.
Σπούδαζαν μαζί εγκληματολογία.
Ήταν και βοηθός της Χριστίνας Σέκερη.
Γιατί έμενε στο σπίτι τους;
Είχαν πεθάνει οι γονείς της και είχε μείνει μόνη της.
Δεν έχει άλλους συγγενείς;
Έχει μια αδερφή, παντρεμένη, ζει στην Αθήνα νομίζω...
κι έναν ξάδερφο εδώ. Δεν ξέρω, δεν τους έχω γνωρίσει.
-Έλα κάτσε. Θες καφέ; -Όχι ευχαριστώ, είμαι καλά.
Χθες όλο το βράδυ αναπολούσα τα παλιά.
Τα παλιά καλά θα κάνεις να τα ξεχάσεις, να τα διαγράψεις εντελώς.
Θέλω να κάνουμε μια σοβαρή κουβέντα και για τελευταία φορά.
Χωρίς θρήνους και κλάματα.
Εντάξει, σ' ακούω.
Πρώτον, θέλω να μου υποσχεθείς ότι δεν θα βάλεις ποτό ποτέ ξανά στο στόμα σου.
Το υπόσχομαι.
Ωραία, σε πιστεύω.
Δεύτερον, δεν θέλω να στερήσεις το παιδί από την οικογένειά μου.
-Τον λατρεύουν. -Ποτέ δεν θα το έκανα αυτό.
-Και τρίτων όταν θα ερωτευτείς ξανά... -Δεν θα γίνει αυτό.
Σε παρακαλώ, άκουσέ με. Θα ερωτευτείς ξανά, θα γίνει!
Θέλω να είσαι σίγουρη ότι ο άνθρωπος αυτός θα μεγαλώνει το παιδί μας...
και θα το αγαπάει σαν να είναι δικός του γιος.
Πώς μπορείς να μιλάς έτσι; Δεν μπορώ άλλο να σε ακούω.
Δεν γίνεται να μην μιλάω...
Πώς μιλάς έτσι, μετά από όσα έχουμε περάσει μαζί;
Σ' αγαπάω πολύ.
Σ' αγαπάω πολύ για να είμαι εγωιστής.
Αυτό το σκουλαρίκι δεσποινίς το αναγνωρίζετε;
Ναι.
Είναι της Ελένης.
Είστε σίγουρη;
Όχι, δεν είδα να της πέφτει το σκουλαρίκι.
Όσο για το πουκάμισο, είχε χτυπήσει το χέρι της σε ένα καρφί έξω...
μάτωσε, πήγα να τις βάλω ένα τσιρότο, λερώθηκα, το πέταξα στα άπλυτα.
-Ναι. -Φίλε, ο Παύλος Σέκερης είμαι.
Λοιπόν, επειδή βιάζομαι θα σ' τα πω στα γρήγορα.
Η μάνα μου θα σου μιλήσει. Την έπεισα.
Τέλεια, σ' ευχαριστώ.
Σε κλείνω γιατί μου χτυπάνε.
Κάθισε κι άκουσέ με προσεκτικά και δεν θέλω καμία αντίρρηση.
-Τι τρέχει; -Κρυφά από τη μάνα σου...
έκλεισα εισιτήρια για την άλλη βδομάδα, πετάμε για Λονδίνο οι δυο μας.
-Γιατί; -Βρήκα έναν καθηγητή κορυφή.
-Όχι. Ξέχνα το. -Θα πάμε. Θα το παλέψουμε.
Δεν θέλω να παλέψουμε τίποτα!
Τι δεν θέλεις; Τι θα πει δεν θέλεις;
Καλά, εμένα δεν με σκέφτεσαι. Τη μάνα σου; Τις αδερφές σου;
Και πες για όλους εμάς δεν σε νοιάζει.
Τον γιο σου δεν τον σκέφτεσαι;
Τόσο εγωιστής;
Έχεις δίκιο.
- Καλησπέρα. - Καλησπέρα. Η κα Σέκερη;
- Μάλιστα, εγώ είμαι. - Ο κύριος Σέκερης;
Είναι μέσα.
Μπορούμε να σας απασχολήσουμε δύο λεπτά;
Μάλιστα, περάστε.
Αντρέα;
Σε ζητάνε.
-Καλησπέρα σας. -Καλησπέρα.
Έχουμε την πληροφορία ότι η Ελένη Αρτεμίου έμενε μαζί σας.
Τι εννοείται έμενε, ακόμα μένει.
Συμβαίνει κάτι; Η Ελένη λείπει τρεις μέρες και δεν ξέρουμε πού είναι.
Βρέθηκε νεκρή μέσα σε ένα πηγάδι.
-Κύριε Κούρτη; -Παρακαλώ.
Θα πρέπει να μας ακολουθήσετε στον αστυνομικό σταθμό.
-Έχω δώσει κατάθεση. -Το γνωρίζω.
Δώσατε κατάθεση ως μάρτυρας.
Τώρα δεν θα πάτε στον σταθμό ως μάρτυρας αλλά ως ύποπτος για φόνο.
Σας συστήνω να βρείτε έναν πολύ καλό δικηγόρο.
Συλλαμβάνεστε.
Χρόνια καρφιά περνάνε
Κι όσο περνάν, πιο βαθιά
Αχ, τρυπάνε
Κι αν σε πήραν, είσαι εδώ
Σε έχουν αυτοί Μα σ' έχω εγώ
Κι αν, μισή, ακόμα ζω Είναι που δεν ξεχνώ
Κι αν μου πήραν την ψυχή Δεν μου 'χουν πάρει το κλειδί
Το 'κανα χρυσό Για να στο χαρίσω όταν σε βρω
Κι όλα πια δικά σου θα 'ναι
Δεν ξεχνώ. Σε θυμάμαι.
Υποτιτλισμός: Videopress S.A.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.