Original subtitles

Het is de tweede maal in 24 uur

waarbij een jonge vrouw vermist raakt in Manilla.

Ann Cullen, leeftijd 18, uit Amerika,

werd laatst gezien toen ze het Trinidad hotel verliet om 21.05 uur.

Politie waarschuwt jonge vrouwen niet zonder gezelschap uit te gaan.

De regering onderzoekt de geruchten die spreken

over een netwerk van slavernij in Hongkong

Voor meer details, blijf luisteren naar deze zender.

Wil je graag een blanke slavin worden, liefje?

Waar moet ik me aanmelden.

Geef me te eten en ik doe het wellicht.

Claire, kom je?

Rustig aan, matroos, ik kom al.

Mijn taxi staat te wachten.

Ja, er staat je wel meer te wachten.

Wat, speel je een spelletje?

Ik zei toch dat ik,

Had ze vriendjes?

Honderden.

Zeven meisjes in een maand.

Allen jong, aantrekkelijk,

geen motief, geen sporen, losgeld of lichamen.

Maar heel wat maagzweren. -Kan ik gaan?

Mijn verlof verliep een uur geleden. Ze lopen me te zoeken.

Maar het is de waarheid. Of we houden van elkaar,

en we huwen, of helemaal niet.

Is dat niet zo?

Je klinkt niet zinnig.

Je bemint iemand en wil met haar trouwen.

Jij trouwt met iedereen waar je van houdt.

Ik vroeg het slechts een maal eerder.

En met jou is het anders.

Dat weet ik.

Ik wil gewoon niet getrouwd zijn. Niet nu.

Niet met mij.

Francisco, als ik ooit besluit te huwen,

ben jij de enige waarmee ik het overweeg.

Laura, ik, -Neen, geen druk.

Het kan gebeuren in Tokyo, Honolulu, San Francisco,

dinsdag, woensdag.

Maar wanneer ik er klaar voor ben,

roep ik, Francisco.

En als ik er niet ben?

Dan roep ik luider.

Ik hou van je.

Welterusten.

Haal me op bij de vlieghaven, dinsdagavond.

Verdomde maniak.

Wat is dit? Waar zijn we?

Ik weet niet.

Ze mogen niet merken dat we bang zijn.

Hallo. -Dag.

Weten jullie waar we zijn? -Geen idee.

Hoe lang zijn jullie hier? -Sinds gisterenavond.

Dit is Bonnie, ze werkt in het computerbedrijf.

Ik ben Claire.

Laura. Ann.

Wat willen ze?

Ik denk dat we gratis naar Hong Kong reizen.

Zeg zulke dingen niet.

Liefje, er bestaan erger dingen.

Mijn tante was een hoertje en had een fijn leven.

Verkoop je vormen voor fijne spullen.

Je kunt het slechter treffen.

Als je wat kunt verdienen zonder de slaapkamer uit te moeten,

heb je het gemaakt.

Mijn God, moet je kijken.

Zijn we nu officieel blanke slavinnen?

Niets aan de hand.

Ik ben ongedeerd, oké.

Het is niets. Gewoon een schram.

Het stelt niet voor.

We zijn hier.

Alstublieft, help ons. Hier, help.

Blijf weg van me. Neen, neen, niet doen.

Laat me met rust.

Laat me los.

Het is al goed.

Bedank de bewakers die de vrouwen brachten.

Heilige Jezus.

Begeef je naar de heilige kapel.

Trof je de voorbereidingen? -Alles is in gereedheid.

En jij was getuige? -Ja.

Ze bezit het Goddelijke licht? -Ja.

Ik zag haar baden met de anderen.

Ze heeft een speciale gave.

Baru weet dit.

En Raoul zal beslissen.

Zaad van onze vrucht.

Vader van onze onsterfelijkheid.

Schenk ons de eeuwige waarheid.

Werd ze naar ons gezonden?

Wat is haar naam?

Vertel ons haar naam.

Laura.

Laura.

Zouden ze eunuchen zijn?

Claire. -Ik bedoel, zoals in vroegere tijden.

Ze pakken die kerels en castreren ze.

Iemand.

Dag.

Wacht, Claire, wacht.

Ziet er in orde uit. -Wat heb ik te verliezen.

Die griezels vinden jou heel wat. -Dat is zo, Laura.

Dat heb ik gemerkt.

Kan dat in ons voordeel zijn?

Geen idee.

Het meisje dat het meest kans maakt

om geofferd te worden aan een heidense God.

Bedenk je de eer, liefje. -Claire.

Het stoort me niet.

Ik zat in erger situaties.

Ik weet niet wat die lui willen,

maar wie mij zulk een lekker bed geeft, kan niet doorslecht zijn

Ik grapte maar over dat menselijk offer.

Ik zal het gewoon als een eer beschouwen.

Ben je bevreesd?

Ik ben bang.

Alleen een dwaas zou dat niet zijn voor het onbekende.

Wat ga je doen met mij en mijn vrienden?

Vrienden?

Ik dacht dat jullie onbekenden waren voor elkander.

Men sluit vlug vriendschap als men een cel deelt.

In tegenstelling tot de meeste wezens,

hoor je nooit opgesloten te worden.

Dus, ik ben vrij om te gaan?

Je krijgt de vrijheid om te kiezen.

Wie is zij?

Weet je dat niet?

Ik ben bang van wel.

Ik ben het.

Ik schilderde het. Enige tijd geleden.

Maar hoe?

Ze vloeide uit mijn hand.

Een beeld uit mijn geest.

Door Raoul kon ik je helder zien.

Jaren voor jouw komst.

Ik,

Ik dacht dat jullie beschaafd waren. -Dat zijn wij ook.

En daar was tijd voor nodig.

Blijf bij ons. Leer onze gewoonten.

Ik ben niet vrij om te gaan.

Voorlopig,

neen.

Wie woont hier? -Het is voor jou.

Ik begrijp het niet.

Het bleef lang bewaard in het paradijs.

Komt het bekend voor?

Neen.

Waarom zit ik apart van de anderen?

Dit is jouw plek nu.

Schreeuwen is zinloos.

Het alarmeert enkel de bewakers.

De vloek van Raoul treft ons allen.

De tol is te hoog voor eender wie.

Slaap nu, schoonheid.

Ik was ooit als jou, slechts maanden geleden.

Vrees Raoul, hij zal het jou afnemen.

Ik heb afschuwelijk gedroomd.

Ik ook.

Wat is dat vreemde gezang?

Het zijn duivelsaanbidders, volgens de legende.

Wat bazel je toch?

Ik hoorde van de legendes over deze stammen in de jungle.

Je bent gek.

Wat dan met al die lichamen en het gegil we hoorden?

En waar is Laura naartoe?

Die redt zich wel.

Maak je geen zorgen, haar soort komt steeds terecht.

Ik dacht dat mijn droom erg was, ontwaken is vreselijker.

Wat stelt het voor?

De vrouw vertegenwoordigt Ranu, onze hogepriesteres.

De man is Raoul, haar echtgenoot.

Hij stierf 500 jaren geleden.

Kunnen we nu gaan?

Natuurlijk.

Zit je iets dwars?

Waarom staarden ze mij aan?

Jij was onze eregast.

En het meisje met de blonde pruik? Wat stelt zij voor?

De legende.

Deze plek jaagt me angst aan.

Het is jou onbekend.

Onbekend?

Het is zo verschillend met mijn wereld.

Ik kan me niet herinneren ooit elders geweest te zijn.

Werkelijk? Dat is vreemd.

Je lijkt zo, -Beschaafd?

Inderdaad, beschaafd.

Wereldlijk.

Ontwikkeld.

Ik vergezel je naar je kamer.

Trek deze aan. Onmiddellijk. -Waar is Laura?

Jullie zien jullie vriend snel genoeg. Opschieten.

Dit kan ik niet dragen.

Je hebt niet te kiezen.

Trek dit aan. Ze komen jou meteen halen.

Ben jij de,

Drink.

Wat is het?

Drink op.

Geef het door.

Zij is de mamma. En jullie,

Hoe lang hebben wij gewacht op dit moment.

Ben jij Ranu? -Ja.

Ik ben Ranu.

Ik verwachtte een ouder iemand.

Zei ik iets verkeerd? -Je bent heel mooi.

Baru vertelde me zoveel over jou.

We moeten gaan.

Laura.

Maak je niet ongerust.

Laat de ceremonie

aanvangen.

De mensen brengen eer aan Raoul.

Raoul zal ons voor eeuwig jong houden.

Het blad kan ons helen,

en haar eigenschappen, samen met het bloed

van jonge meisjes, levert een elixir, een drank

die het eeuwige leven schenkt aan de uitverkorenen.

Raoul kiest de sterkste uit.

De anderen moeten terugkeren naar de Aarde

om opnieuw geboren te worden.

Dat bloed is kostbaar voor ons.

Zo vieren wij het leven. Het is ons eerbetoon aan Raoul.

Het staat geschreven dat iemand zal komen en ons

op een nieuw pad zal leiden.

Ons lange wachten is voorbij. En jij kwam eindelijk in ons midden.

Drink.

Drink het eeuwige leven.

Ik kan het niet.

Niet kunnen?

Ben je niet bereid?

Ik wil jullie niet beledigen. Ik vroeg niet om hier te zijn.

Ik kan niet, -De keus is niet aan jou.

Wij bieden jou de eeuwige jeugd en schoonheid.

Al je wensen worden hier vervuld.

Mensen verkochten voor minder hun ziel aan de duivel.

Zou ik niet hetzelfde zijn?

Door het bloed van mijn vrienden te drinken,

hun levens op te offeren zodat ik kan leven?

Raoul kiest. Het is voor ons allen een eer om te mogen dienen.

Het is waanzin, krankzinnig.

En wat doe je met de uitverkorenen,

de geprezen enkelingen wanneer je met ze klaar bent?

Als de laatste druppel bloed ze is afgenomen?

Je spreekt over zaken waar je niets van af weet.

Maar het kan geen kwaad dat je ziet wat er gebeurt

met hen die niet werden uitgekozen.

Wellicht zul je je bedenken.

Baru.

Praat eerst met haar.

Dan is het misschien niet langer nodig.

Baru.

Ik wil bij mijn vrienden zijn.

Dan sterf je samen met ze. -Ik hoop van niet.

Niemand kan je helpen.

Ik smeek je, breng me naar mijn vrienden.

Het is niet zo eenvoudig, Laura, jij maakt deel uit van een voorspelling.

Neen, je klinkt niet logisch.

Het leven draait om het eeuwige. De natuur schept en vernietigd

in haar zoektocht naar wat voor eeuwig kan leven.

Alstublieft, drink.

Laat me los.

Laat me los.

Je wilt weten hoe het de mensen op de offertafel vergaat.

Zij die niet gezegend zijn met het eeuwige leven,

wat jij onzin noemt.

Haal haar eruit.

Ik kon niet anders.

Ik moest het je tonen.

Wat?

Zieke, verminkte lichamen die werden leeggezogen?

Laura, die mensen stelden zich ten dienst.

Hun levenskracht vloeit voor eeuwig door ons.

Dat is hun bijdrage.

Het is wat wij met jou willen delen.

Ik wil,

Ik wil dat je het genot ervaart van het eeuwig leven

zonder de dood te hoeven vrezen.

In Godsnaam, hoe kun je plezier scheppen

in het martelen van mensen zodat jij kunt leven?

Je begrijpt het niet, Laura.

Ik begrijp het best, ik begrijp het.

Luister naar mij, alstublieft.

Wij bezitten de wijsheid der eeuwen, dat is een deel van onze gave.

En door Raoul, evolueerden wij voorbij natuurlijke grenzen.

Wij combineerden deze wijsheid met

de kracht en schoonheid der jeugd.

Laura, zie je niet in dat we de anderen moeten isoleren.

Ons bestaan ligt in het aanbidden van schoonheid.

Hun aanwezigheid,

hun lelijkheid, zou enkel storen.

Neen.

Neen, Baru, snap je het dan niet.

Bekijk jezelf, je verheerlijkt jezelf ten koste van anderen.

Dat is wat lelijk is.

Dat is duivels.

Misschien,

ooit,

zal je het begrijpen.

Dat al onze daden

worden ingegeven door de Goddelijke wijsheid van Raoul.

Neen.

Dat kun je niet geloven.

Ik weet dit,

een gemeenschap die overleeft,

slaagt daarin door de superioriteit van enkelen.

Dat zijn wij.

De uitverkorenen.

Ik wil Ranu spreken.

Als ik niet naar huis mag,

wijs ik jullie eeuwige jeugd af.

En vraag is slechts om een ding,

dat ik bij mijn vrienden kan blijven.

Ik kan jullie niet geven wat jullie verlangen.

Ik zal jullie niet bijtreden.

Ik mag dan jullie slachtoffer zijn, jullie gevangene,

maar ik zal mij nimmer bij jullie voegen.

Nooit.

Laat haar met rust.

Bewaker.

...in de Hemelen, geef ons ons dagelijks brood

en vergeef ons onze schulden,

Kun je ophouden met dat religieuze gekwaak.

Laat haar, het helpt haar.

Ik hoef van jou geen onzin, bimbo.

Hoe zou het zijn met Laura?

Je zag haar, ze heeft mooie kleedjes,

een charmante prins, wind je over haar niet op.

Gaat het met je?

Het is al goed. Geen zorgen.

En jij? Wat deden ze jou aan?

Die bladeren stelpten het bloeden.

Het voelde raar toen ze het deden, nu lijkt het vreemd.

We moeten hier wegraken.

Waarom deden ze het niet bij jou?

Ze willen dat ik me bij hen voeg.

Ze beweren eeuwig te kunnen leven. -Waarom jij?

Er is dit oud schilderij. Het lijkt op mij.

Ze mengen het bloed, met een extract of zo.

Zouden ze jou voor mij willen inruilen?

Claire.

Je luistert gewoon helemaal niet.

Dit oord is doorslecht.

Er heerst voodoo.

We moeten ontsnappen. -Maar hoe?

Weet ik niet.

Het is een groot doolhof.

Uitgangen,

Wil jij ons helpen? -Jij bent niet bang?

Alles is beter dan dit. -Volg mij dan,

er bestaan mogelijk gangen naar buiten.

Niet zo snel, ik wil misschien blijven.

Hou op, Claire.

Ik heb het hier naar mijn zin.

Jij voelt je best goed hier, maar wil je sterven?

Alstublieft, Claire, kom met ons mee.

Al goed, al goed.

Zoals steeds was het leuk voor een avond.

Daarheen, verder kan ik niet.

Wil je niet mee met ons?

Neen. Ze maakten mij te oud. Maar jullie hebben nog tijd.

Loop richting het dorp, weg van de berg.

Dank je, Eva.

Meiden, kom op, verder.

Laura,

tenzij ik gek ben, liepen we hier reeds voorbij.

Weet je het zeker?

Neen, alles ziet er hetzelfde uit.

We bleven beter daarginds.

Je bedenkt je wel wanneer ze ons bijbenen.

Komaan.

Iemand, help me.

Blijf stil zitten. Beweeg je niet.

Hoe wist je dat de slang zou verdwijnen?

Niet.

Het was dit, of jij met een stok.

Je bent in orde. Kom, we moeten op pad.

Wat een koude.

Wat denk je?

Ik ben niet zeker. -Wat hebben we te verliezen?

Je leert bij, meisje, goed zo.

Bonnie, versta jij wat ze zeggen?

Neen, ik hoorde dat dialect nooit eerder.

Ken je de weg naar Manilla? Manilla?

Ze zegt ons dat we moeten rusten.

Goed idee.

Alsof ik weken heb geslapen.

We zijn een dag verder, mooi.

Neen, toch.

Blijf liggen, ontspan je. Rustig maar.

Help. Iemand, help.

Help.

Je haalt het wel.

Ze roepen hulp.

Ik voelde me geneigd,

om jullie te laten ontsnappen.

Misschien had ik moeten toegeven.

Maar je kon het niet.

Neen.

Ik vraag me af.

Waarom?

Ik schenk iemand liefde.

Met open armen.

Een en al glimlach, verlangend, gevend,

warm, lachend.

Nu weet ik niet langer wat ik voel,

of ik wel iets voel, ik,

Kan vertrouwen.

Laura.

Je klinkt romantisch.

Een fijn, oud woord.

Was het zwaar?

Ja.

Ik weet het.

Hala.

Waarom nemen we deze weg?

Mij is gezegd ze naar hier te brengen.

Eva.

Maak haar los.

Voorzichtig.

Ik wist hier niets van, ik zweer het.

Ze is dood.

Ze was 28. -Wat?

Ze kwam hier vijf jaar geleden.

Breng de anderen terug naar het hoofdkwartier. Nu.

Luister. -Neen.

Als ik ongehoorzaam ben, verdwijn ik.

Het is te laat voor mij, maar niet voor jou en de anderen.

Ik zal jullie helpen.

Kom, er is weinig tijd.

Beseft hij niet dat hij zijn leven vergooit, zijn onsterfelijkheid.

Breng de bewakers.

Stuur ze naar mijn vertrekken.

Jullie moeten onmiddellijk naar het observatorium.

Ik blijf hier tot er aflossing komt. Ga nu.

Jullie zijn vrij.

Jullie zijn vrij.

Hoe weet je dat het ons lukt?

Ik wil niet eindigen als die ouwe kneut tussen de ratten.

Claire, we kunnen hier niet blijven.

Waarom niet? Ik wil eeuwig leven.

Je bent gek om dat af te wijzen.

Een keer drinken.

Ik heb een goed lichaam, ze nemen mij wel.

Ik blijf en jij zal dat niet in de war sturen.

Jij gaat nergens heen.

Opzij. Men zegt me al gans mijn leven wat te doen.

Claire.

Claire.

Blijf uit mijn buurt.

Kom, weg hier.

Kom.

Laura, bind dit om je middel.

We dalen af aan de achterzijde.

Het zal erg gevaarlijk worden.

Maar we hebben geen andere keus.

Kom, verder.

Het zal vlug ochtend worden.

We moeten voordeel putten uit het donker.

Vlug.

Raoul kan niet verouderen.

Maar we moeten de anderen stoppen.

Vertrek, snel.

Vind ze en breng ze terug.

Maar ga niet verder dan de kring der veroudering.

Indien nodig moeten de bewakers verder zoeken.

Ga.

Baru.

Alstublieft, forceer ons niet.

Ik kan niet meer verder.

Goed.

We wachten hier.

Kom vlug.

Het is goed. Er is geen gevaar.

We moeten meteen vertrekken.

Onmogelijk, we zijn vermoeid.

Dat weet ik, maar er is slechts een weg uit de jungle

en de anderen kennen die net zo goed als ik.

Onze enige kans is om ze voor te blijven.

Alstublieft, we moeten gaan.

Wat scheelt er?

Jullie moeten doorgaan.

We passeerden de kring der veroudering.

Het zal vlug gaan nu.

Kan ik iets doen?

Het is te laat.

Hecht je niet aan me.

Dat zal ik niet aan jou doen.

Ik heb geen woorden. Het spijt me.

Het is mijn straf.

En mijn beloning.

Kom.

Zo ver we kunnen lopen.

Neen.

Geen droefheid.

Ik ben ontsnapt.

Nu moeten jullie mij verlaten.

Alvorens het te laat is.

Wat als ze je vinden.

Ze zullen me niet vinden.

Liefste.

Ga nu.

Alstublieft.

Alstublieft. Ga.

Dood me.

Alstublieft.

Ik kan niet verder.

Niet meer.

Luister.

Laat ons meerijden, alstublieft.

Jullie mannen, kom daar uit.

Haal ze daar weg.

Luister,

ik weet niet wat er met die meisjes gebeurde,

maar er bestaat geen pad die berg op.

Neen, wij waren daar. -Geloof ik niet.

Eens 50 voet omhoog,

raak je verstrikt in scherpe struiken.

Het is overal.

Piloot.

Als dit de berg is die ze bedoelt,

er is niets te vinden.

Je kunt best weer landen.

Er is daar niets.

Ik was daar.

Dat was ik.

Vertaling door Gutte.