Original subtitles

Voel dit.

Vandaag ben ik bij Social Assistance geweest en ik vertelde die kerel:

"Hoe lang duurt het om de kaart te krijgen? ".

En dat zegt me: "Berekeningen voor twee weken".

Toen zei ik: "Maar ik heb de drie documenten afgeleverd maanden geleden deed ik alles en had niets ".

Dan gaat die in een hoek en maakt me: "Wel, dat betekent dat ze nog niet klaar is."

"Maar wat doet het hier de hele dag?", Zeg ik. "Wat ben je aan het doen, doe je zagen?"

- Ik vertelde het hem duidelijk. - De ragaue ze zijn arrogant. Er zijn veel dingen verdwenen.

Het moet een veilige plek zijn, en in plaats van een droom.

Je moet het tempo vertragen. Het is fundamenteel ken je grenzen. Boogschutter ...

- Ik begrijp niets. - Het is een teken van water, het tegenovergestelde van de leeuw. Geloof je het?

- Ja - en heeft de astrologie u gewaarschuwd? Heeft hij je verteld dat je jezelf hier zou vinden?

- Helemaal niet! - Het is minder fout vijf keer uit honderd. Alpha is gelijk aan 0,05.

Toegegeven, daar ben ik het mee eens. En ze behandelen ons als parasieten.

Ik had ook France Gall graag gezien, maar iemand anders had het al gekozen.

Toen Catherine Deneuve allemaal hetzelfde.

- Is nog niet verschenen. Waar is hij? - Ik weet het niet. Ook u zult laat zijn.

Hier gaan we weer. Wat een zenuwen!

Opent om 08:00, niet om 07:55, dus wat ga je doen?

Het is nutteloos. Dus wat? Wat kan mij dat schelen? Je bent vroeg, wat wil je?

Laat ons binnen, het is koud. Open.

Laat de middelste kaart zien als je binnenkomt. Open uitwisseling. En ga niet naar binnen als ik het je niet vertel.

Is dat niet goed voor je? Je komt niet binnen, bam! Wat is er, Salma Hayek?

- Yallah, yallah, yallah! - Kom op, kom op. Maar wees kalm. - Maar wie denk je dat dit is?

- Plan, plan. - Hier is mijn kaart.

- Doei! - Hallo Angélique!

Het is zwaar vandaag, open de tas. Kost het je te veel om "hallo" te zeggen? Is het vermoeiend?

Geen alcohol, hoop ik. Maar wat heb je hier gedaan?

- Hallo - Hier, goed, hallo. Kijk daar eens naar Ik zal niet gedupeerd worden. Wat zit er in de tas?

- Glas, douche en kantine. - Heel erg bedankt.

- Tot ziens, Zoé. - Tot ziens. Hallo.

Kun je een tas niet sluiten? Schiet op.

Heb je ook een mobiele telefoon? Koop een label en schrijf je achternaam en naam.

Amel Bent! HIER.

- bedankt. - Brigitte Bardot! Brigitte Bardot?

Brigitte Bardot ?!

15 minuten per persoon. Als je er 20 alleen voor doet shampooing, laten we hier kerst hebben. Begrepen?

- Oké. - Niet slapen!

- Mag ik een tandenborstel? - Heb je nog iets nodig?

- Ik zou wat maandverband kunnen hebben, alstublieft? - En de schaar. Voor nagels.

Ik kan nemen een gezichtsmasker?

Het is zijn bijnaam. Cicciolina, ja.

Ik weet niet wat het betekent. "Seksverslaafde"? Is dat niet het geval in Italië?

Nee, het was La Traviata, dat was de schaamteloze, niet Cicciolina.

Het is een beetje hetzelfde, maar laten we zeggen meer aarde-aarde. Begrepen?

- Wat vind jij ervan? Het kan je niet schelen, zeker. - Nou, eigenlijk ...

Ik ben altijd aan het praten. Ik ben echt een prater!

- Vraag het maar en ik vind jullie allemaal. - cool!

Ach, het is perfect!

Sorry, maar de winkelwagen?

Ik ben het vergeten. Het gebeurt. Is het een probleem?

- Sinds je beweegt, dacht ik dat je het nam. - Oké, ik krijg het wel terug. - Nee, nee! Kom op, ik maakte een grapje!

- Appelboom Ik ben vergeten. Het gebeurt, duidelijk? - Mamma mia, sorry!

Je bent vergeten dat je een man nodig hebt. Eh? - Geestig! - Ja, niet slecht.

Fuck, echte professionals!

- Kom op, deze kant op? Goedemorgen. - Zeg, Beyoncé, voel je je op je gemak? - ja

Rustig, we hebben geen hulp nodig!

Fuck, Audrey, hou je me voor de gek? Alle wasmachines werken.

Weet je wat ik je vertel? Ik neem een ​​koffie en vertrek. Vergeet dat je een broer hebt.

- Ik ben vanmorgen om zes uur opgestaan. Je hof van wonderen brak me. - Maar ...

Nou, hij wilde het proberen, ik liet het gaan. Wat is het probleem, ik zat weer fout?

- Is het je gelukt, Chantal? - Ja, dat was het het zegel. Een zegel op het zegel.

- Hier. - bedankt. - Het zal je een beetje opwarmen.

Kom dan, vertel het ons.

- wat? - Wat is er gebeurd? - Niets.

We hadden er een heel leven doorgebracht om je die kamer te vinden.

- Nee, de kamer was prima. Mensen zijn aardig. - dus?

Maar hier ... Het is ver weg.

Maar is het precies dit? Is er nog iets?

Ik nam de bus en ...

Er zijn twee bussen, en toen verloor ik het toeval met bus 97, echter ...

- Ik heb ... - ja

Wil je eruit, Catherine?

Maar ja.

Nou, ik zal je een afspraak geven met sociale voorzieningen, oké?

- Nog een date? - Ja, maar heb je er zin in?

- Ja natuurlijk. - OK

Dan kunnen ze me een afspraak geven aanstaande vrijdag om 9:30.

Catherine?

Catherine!

Um ... vrijdag om 9:30?

Ja dat kan ik wel.

- Is er een broodje ham, alsjeblieft? - Luister je naar ham? Ja dat deed ik.

- bedankt. - Stop met dat soort dingen te drinken, nu eten we. - bedankt.

Dank je wel.

- Dit is de heerlijke appeltaart die hij heeft maakte Hélène. Hoe zeg je dat? - Bedankt, Hélène.

Het is niets.

Hoewel we alles voor Catherine hebben gedaan, het was voorspelbaar,

omdat ze voetpijn heeft en alleen is.

En ze is niet gewend om alleen te zijn, ze is dol op ons.

En ik ben ook dol op Catherine. Ik wist zeker dat het terug zou komen.

Ja, maar accepteert niet de oplossingen die wij u bieden.

Als ik een kamer nodig heb en ze bieden me er een aan, ik blijf daar.

Tenminste uit respect voor Audrey het duurde zes maanden om het bestand te sluiten.

- Ik vraag me af of hij het echt wil redden. - Het is een kwestie van wil voor jou.

- Misschien een beetje ja. - Maar hoe kun je dat zeggen? "als ze me een kamer aanboden, zou ik gaan"?

- Het is gemakkelijk om te zeggen totdat je het vindt. - Ik begrijp het niet. Waarom slaap je hier niet?

Omdat het illegaal is. Hij kan het niet. Dit is een kinderdagverblijf.

Als je wilt, kun je overdag slapen, maar 's avonds moet naar de nachtcentra gaan.

Indien nodig Ik kan haar drie of vier nachten ontvangen.

En dan doe je het na drie of vier nachten?

- Ik weet het niet weet ... - Oké.

Als hij eenmaal een kamer heeft, Ik kan niet meer voor Catherine zorgen.

Ik heb nergens meer toegang toe, is verboden.

En wanneer ze meer begeleiding nodig hebben, de wet voorkomt het, midden op het pad.

En dus beginnen we vanaf nul.

We beginnen vanaf nul, maar hetzelfde gebeurt.

Het is een hond die zijn eigen staart bijt!

- We doen wat ze ons zeggen te doen, begrepen? - Maak dan ook honden zoals jij.

- Ja, we zijn honden. - Dat doen we niet!

Ok, ik ben terug in de kennel.

Maar nee, ik oordeel niet, vraag ik. Het is me niet allemaal duidelijk.

We moeten ons aanmelden voor de Olympische Spelen! Categorie "gewichtstraal".

- Ja, de tassen. - Wil je de bronzen medaille?

- Dat goud! - Dan win je!

Voor Frankrijk!

Dai.

- Oké, Seb? - gebruikelijke AI. - bedankt. Tot morgen. - kom op. Tot morgen.

Ik wacht op mijn man. Hij haalt me ​​na het werk op in de auto.

Sorry, maar ik ben geen maatschappelijk werker. Ik wil je niet onderbreken, maar ... morgen.

Ik ben zelfs geen psycholoog, hè!

Tot morgen!

Maak het jezelf gemakkelijk, eh!

- Kom op, geef me een kus. - wat? Wat ben je aan het doen? Stop ermee, je bent belachelijk.

Open het raam.

- Maar het regent! - Plan, plan, plan.

- Fuck, maar ik neem een ​​bad. - Hallo meiden! Bedankt voor vandaag!

Hello!

Ik twijfelde er niet aan. Hij gaat naar bed met zijn grootvader. Klein, maar zeker.

- Ja, je hebt gelijk. - nee - Voor mij neemt hij ze of hij is een zoöfiel. - Jij zegt?

Ik zou het goed zien met een panda.

115, eerste hulp bij daklozen. Een ogenblik geduld.

115, klaar dus ...

115, eerste hulp ...

115, eerste hulp ...

- Klaar ? - Goedenavond.

Goedenavond. Audrey, Day Center Envol 59. Ik heb drie mensen.

We zijn vanavond volgepakt. Stap zet ze op de wachtlijst, maar garandeert niets.

Ja, als er geen andere keuze is ...

De knutselaar bepaalt de ontwikkeling van het te verkrijgen volume.

Een formele handeling wordt "statuut" genoemd

die de fundamentele principes uitdrukt van werkorganisatie.

Ik begrijp niets.

- Hoe gaat het met je? - Alles doet pijn. Heb je een massage?

Nee, ik ben je broer, niet je fysiotherapeut. Trek niet teveel aan het touw, hè!

'Àlldrey? - Eh 2

Kom eens kijken.

- wat is er? - Kijk naar mijn pak. Eh?

- eh? - nee Je zegt dat het teveel is?

- Helemaal niet! Het is wat ervoor nodig is. - OK

Um ... bedankt. Wat zeg ik tegen Nathalie? Hoe begin ik eraan?

- En wat bedoel je? Zeg haar dat je van haar houdt en met haar wilt trouwen. - ja

- Hier! - En sorry, kijk naar de ring.

Maar waar heb ik het neergezet?

Ik hou van het nummer 27.

Ja, het is leuk. Eenvoudig.

- Dan neem ik de 27e. - Ja - ok

Oké, de 27e.

Ja.

Eh?

Nee, ik kan het niet als je me niet vergezelt.

Oh, natuurlijk, mag ik de ring vasthouden? Jij bent degene die trouwt, niet ik.

En kom ik ook bij jou wonen?

Eh, nee. Nee.

- Als je nee zegt, doe ik dat blijf ik daar als een eikel? - Nee. Kijk, afm.

- Ga zo gekleed, geef haar bloemen, je knielt neer en biedt haar de ring aan. Begrepen? - ja

- ja - Ja, ja Ok.

- Ga, ik ben trots op je. - En help je me niet? Help je mensen niet voor hun werk?

- Ik zou sms'jes kunnen sturen. - Nee, jullie knieën, geef haar bloemen en bied haar de ring aan!

Hij weigerde veterinaire cursussen, hydraulisch, lasmachine, borduurmachine.

Op dit punt zit ik vast.

Als hij nu ook de smidse cursus weigert en timmerman, ik weet niet meer wat ik moet doen.

Ik weet het niet Misschien kun je draaien rechtstreeks naar Angélique.

Graag, maar Angélique, Ik heb je wat e-mails gestuurd, maar je hebt me niet geantwoord.

Als je me iets te vertellen hebt, het is het juiste moment. Mm?

Manu? Het is aan jou, kom op.

- Hallo - Hallo Hebben ze je iets verteld? - Niets.

- Waarom stellen ze het dan voor? Als het van ons afhangt, van onze service ... - Ik weet niet hoe ik moet reageren.

Goedemorgen.

- Goedemorgen. - Goedemorgen.

Goedemorgen.

- Hoe gaat het met je? - Goed, bedankt. - Goedemorgen. - Goedemorgen. - Leuk je te ontmoeten.

Audrey is de maatschappelijk werker van ons centrum.

Vandaag is de precariteit zodanig dat we gedwongen worden extreem veeleisend zijn,

veel meer dan in een normaal bedrijf.

Precies. Totdat de woning is gebouwd, huisvesting is niet vereist, dat zal altijd zo blijven.

- Pardon, ik denk van wel, nietwaar? - Ja, ja, dat hebben we.

- Er zijn 190 bedden in het opvangcentrum regionale Anatole Frankrijk. - Bedden, geen behuizing.

Het is een accommodatie ondersteuning voor re-integratie.

Ze zijn te gemarginaliseerd om nu zelfstandige accommodatie te hebben.

Nee, het spijt me, je centrum bevindt zich op ... 50 km van het dagcentrum,

wat betekent maak 100 retourvluchten,

hoor elke dag een machine en voel het geld om te betalen voor het openbaar vervoer.

We hebben ook geleerd dat een vrouw gehuisvest in dat centrum is terug naar jou.

Nee, wacht. Ik mocht niet Catherine vergezellen naar de nieuwe accommodatie.

Om de autonomie van deze vrouwen te bevorderen, je moet ze het zelf laten doen.

Bij het beheren van A tot Z het proces van re-integratie wordt een verslaving gecreëerd.

Zoals in het ziekenhuis. Patiënten moeten worden ontslagen, zelfs als het herstel niet voorbij is.

Zo niet, dan wordt een tweede verslaving gecreëerd die dat wel kan leiden tot een nog gewelddadiger terugval

en mensen stappen weg van processen van re-integratie en integratie.

Als u uw statistieken wilt verbeteren, moet u dat doen stel ons gewoon in staat hen buiten te vergezellen.

Maar nee. Verwen haar te veel, hiervoor komen ze bij je terug.

Wat betekent dat Ik begrijp het niet

Beter een tweesterrencentrum dat open blijft, dat een vijfsterrencentrum dat sluit.

Ik zag je jaarverslag. Slechts 4% van de vrouwen die je terug verwelkomde.

We kunnen niet doorgaan om resultaten te horen, niet meer.

- Betekent dit dat het centrum sluit? Jij en Audrey ... - Ja, het is voorbij. - klaar? - ja

We vragen niet veel. De nacht dat we het zien, hier komen we ons wassen, eten, verwarmen ...

We vragen niet om de maan! Het is ons enige referentiepunt.

Er was wat we hier nodig hadden. Jij en Audrey zijn genoeg voor ons.

- Wat ik je kan vertellen is om naar een ander centrum te gaan. - En welke?

- Anatole France. - eh? Maar er is nooit een plek daar! - Ik denk er niet eens aan!

- Ik ben liever onderweg. Ik hoorde ... - We hebben het psychologische protocol hier gedaan!

Sorry, mag ik even praten? Twee minuten

De draaiende stem is verloren. Ik ga daar niet heen.

Daarom houden ze mannen en vrouwen bij elkaar we weten heel goed wat er in deze gevallen gebeurt.

Ik kan deze nachtmerrie niet herbeleven.

Aan de slag, meisjes. Je kunt hier niet voor altijd blijven rotten!

- Je moet verhuizen, een baan zoeken! - Voor een vrouw met een sluier is het niet gemakkelijk om het te vinden!

En voor mij, met dit gezicht, niemand vangt mij!

Laat me praten! Je doel moet niet zijn om hier te blijven!

Maar we hebben geen keus! We leven niet zoals jij! We doen wat we kunnen!

- Waarom, hoe woon ik? - Je hebt alles, je knipt gewoon met je vingers, je hebt een gezin.

- Wat weet jij van mij? - Jij bent degene die het zegt!

Ik heb geen zin om me 50 km te slaan om een ​​stuk brood te verhelpen. Ik ga weg.

Het heeft geen zin om te vertrekken. Laten we proberen te vinden ...

Ze hebben mijn praktijk acht maanden gehad, weet je. En het personeel is veranderd.

En dan zullen er andere mensen en anderen zijn. Elke keer als we opnieuw beginnen.

- Tot eind december ... - We zijn hier om een ​​oplossing te vinden.

- En wat gebeurt er na 31? - Ik kan het je niet vertellen. - Genoeg, laten we gaan.

Vandaag weten we niet hoe we u moeten vertellen dat we dat zullen doen.

- Ja, maar daar gaan we toch niet heen. - Maar vertrek niet, blijf ondertussen.

- Ik ga daar niet heen. - Laat jullie niet allemaal achter! Nu zijn jullie degenen die ons verlaten.

- Audrey? Open, ik ben het. - Je bent online met de 115, snelle hulp bij daklozen.

Rust in mijn kantoor, zoals mij is verteld.

Denk je dat ik blij ben voor meisjes? Het is niet aan mij dat je het moet nemen.

Begrepen. Goedenavond.

Wij danken u voor uw begrip. U bent in lijn met ii 115, eerste hulp ...

- Wie is het? - Goedemorgen! Ik ben op zoek naar Philippe.

Philippe, het is voor jou!

- Hallo Philippe. - hoi - Ik kwam met een vriend, kunnen we binnenkomen?

- Mijn vrouw is eten aan het bereiden, dus ... - Ja, ik begrijp het, ik haast me.

Um ... Ze is Chantal, ze is op zoek naar een baan. Hij kan veel dingen repareren.

Ik dacht misschien ... kun je haar helpen ...

Kortom, u bent restauranthouder, weet u veel mensen, veel verschillende mensen ...

En terwijl ik je hielp, dacht ik misschien het zou een gelegenheid zijn om te beantwoorden ...

Het zou leuk zijn.

Bovendien is ze erg gemotiveerd. Klopt, Chantal?

Natuurlijk heb ik geleerd om veel dingen in de gevangenis te repareren.

Ja, nou, je was zo vriendelijk om aan me te denken, maar ik wil geen verhalen.

- wacht! En ben je blij met de bank? - Ja, oké, bedankt.

- Ik vind het een klootzak. - Maar waarom zei je dat?

Oh, je moet de waarheid vertellen, nietwaar?

- Wil je een handje? - Nee, dat kan ik, het zijn mijn spullen.

- Nee, ik weet het niet. - Ja, maar ik ben het zat om van deur tot deur te doen.

Je had kunnen zeggen iets anders, kortom!

- Deze keer moet je overtuigen, oké? - Ja, oké.

- Ja, willen we deze baan? Willen we het? - We willen het, we willen het.

Overtuigend.

Het werd allemaal geteld. Alles moest aan het leger worden gegeven.

Toen we niet genoeg boter hadden, gingen we om de buurman te vragen het aan het leger te geven.

Sommige mensen hebben vals gespeeld, veel ophef gemaakt boter en doe het in het water.

Het was moeilijk, het was echt moeilijk.

Oké, heel erg bedankt, Marie. Ze was leuk om ons erover te vertellen.

- Bedankt voor het delen, maar ... we kwamen hier voor Chantal. - Mm,

- Omdat Chantal werk zoekt. - Dat is niet zo een stofzuiger, een broodrooster om te repareren, of ...

- Reparatie van huishoudelijke apparaten. - Hier.

Ik heb in de gevangenis geleerd, omdat ik heb vermoord mijn man kreeg ruzie voor mij.

Nee, luister, Chantal ... U moet ons echter helpen.

We proberen je te helpen. Als je kunt stoppen met het vertellen van dit verhaal ...

- Ik vertel geen leugens. - Vertel haar in plaats daarvan!

We stonden op het punt om iets te drinken beneden.

Ik wist dat hij me in elkaar zou slaan een andere keer.

Ik zei tegen hem: "Wees geen klootzak" en ... zag het pistool.

Ik nam het pistool, ik laadde het

en toen ging ik terug naar de onderkant van de trap.

- En toen schoot ik. - Het is gek.

- Kijk, kun je gaan? Omdat ... - Nee. Nee. Het is net als in tv-sitcoms.

Er is reclame, het is hetzelfde. Er is spanning, je verandert niet van kanaal, je wacht.

- Nou, als er reclame is, je kunt een pauze nemen. - Nee!

Kom op, doorgaan.

En ... viel.

- Ik heb het bloed niet gezien, dacht ik dat hij niet dood was. - Stop je oren.

Toen zag ik het bloed uitsteken van onder mijn arm, en ik zei: "Kool!"

En toen niets, hij was dood. Dood ter plaatse.

Um ... zijn we hier nu? Het is voorbij.

Ik denk dat je alles zult helen en overtreffen.

Als je niet praat, word je depressief.

Ik vind je verhaal leuk.

Op dit punt ... Bedankt, Audrey.

Bedankt Dit is mijn kasteel.

- Als je niet meer kunt praten, meer om niets te zeggen ... - Wacht, Chantal!

Kom op, ga!

Sheesh!

Kom op, trek, trek!

- Wat heeft hij gedaan! - eh? Je hebt niets gezien, hè?

- Oké, ter verdediging, jongens! Kom op! - Aanval. Ga liefje. - Wacht, wacht.

- Hé! YES. Wat is er? - wat is er?

- Je was alleen vooraan, er was niemand. Dat kan je niet. Het is niet goed. - Nee! - Hij heeft gelijk.

- Uit het spel! Uit het spel! - Maar het was niet uit het spel!

- Haal de rode kaart eruit, maakt teveel fouten. - Ja, maar ik heb de tags niet.

Maar nee, het is goed! Wat is er nu nog meer?

- Kom op, kom op ... - ja!

Nee, nee, het is niet goed.

Nee. Ga daarheen. Ik zeg je dat het een hoekschop is.

Wie gooide de bal? Heb je hem naar de hoek gestuurd?

- Wie gooide de bal? - Audrey! Audrey! Audrey.

Alles staat me goed, ik ben blij een handje te kunnen helpen, wat je maar wilt, maar dit, nee, is teveel.

- Kom op, kom op! Switch! - Hij begrijpt niets van voetbal, het maakt me nerveus.

- Hij verpest ons spel. - Wat is het kwaad? Ze doet graag mee.

Ik wil er gewoon zo vaak van genieten, op zondag, een voetbalspel met vrienden.

- Hoor je scheidsrechter. - Hé. - Hier vraag ik je niet om werk naar huis te nemen op zondag.

Stil, vredig. Het PIayStation ging kapot.

Eerlijk gezegd maakt het me niet uit of hij haar man heeft vermoord. Als je het oplost, verlies ik alles.

Ah, vergeving, al! vergeven, tweede kans, kreeg je het idee?

Bedankt voor je steun, broer. Als ik iets nodig heb, bel ik je.

Ik kan tenminste op hem rekenen.

- "Ik kan op hem rekenen." - Doe het!

Wat is er om te fluiten?

- Laat me proeven. Goed? - Ik zal je zeggen, het was vies.

Kijk, Audrey. Weet uw scheidsrechter hoe de scooters moeten worden afgesteld?

Omdat als de mijne kapot is zoals het lijkt en ze repareert het aan mij

Ik passeer al die fouten die optrad als scheidsrechter.

- Natuurlijk wel. Klopt, Chantal? - Ja, ik kan de scooters repareren.

Zie? In dit atletische lichaam klopt een zacht hart.

- Maar dat moet worden gevoeld! - Eh, ja!

- Ik heb niet eens een minuutje voor me. - Ach, het was tijd!

- Hier ben ik, ik kom! - Ik krijg een hoorn!

Maar wat moet je doen? Heb je vanmiddag een tennisbaan?

Hélène, ik ging naar mijn psycholoog. Hij zei dat ik zo niet verder kan en ...

- Hij is onze psycholoog, niet de jouwe. - Hoe zou het zijn? - Hij is niet je psycholoog.

- Het hielp me om zelf te beslissen. Hiervoor hij wilde dat ik alleen ging, dat is alles. - Nee.

- "Nee" dat? - Te vroeg.

- Maar waarom zeg je dat? Waarom is het te vroeg? - Voor het gezin.

- Weet je wie het mij vroeg? Van wat we niet doen liefde. Het is me niet gelukt om te zeggen ... - Ssh!

Heb je begrepen wat ik zei?

We hebben het niet over vrijen.

We "praten" nooit!

De psycholoog zegt dat ik moet kiezen. En ik kies Jessica.

Fuck haar! Fuck haar! Maar verlaat het huis niet!

Als je Jessica krijgt, je kunt niet met me neuken, maar je kunt thuis wonen!

Ik heb een huis gevonden. Heb je begrepen wat ik zei?

- Dat is een vriend van me. Stop, stop. - Hélène, begrijp je dat?

Goedemorgen.

Ik ben Hélène.

- Een vrijwilliger uit het centrum. - Ah.

Ik zit in de auto, Wil je een lift?

Nee, ik kan het niet geloven. Ik kan het niet geloven, het komt met de clocharde!

Kan ik het sluiten?

- Goedemorgen. - Goedemorgen mevrouw.

- Hallo - Kinderen, je hebt Catherine begroet. - ja

Hallo, Catherine.

- bedankt. Bedankt, mijnheer. - Maar nee, niets. Het is normaal.

- Open ik het raam, pap? - Ja, een beetje, als je wilt.

Dat is echter teveel.

Je weet dat er 25.000 mensen in Frankrijk zijn die aan aids lijden en het niet eens weten?

- Ach, ik ben weg! - Ik kan het zijn, jij zou het kunnen zijn.

- Vandaag heb je geen partner, maar misschien morgen, volgende week ... - Nee, ik denk het niet.

- Waarom organiseren we geen collectieve test? - Puur collectief!

- Wel, collectief betekent ... Ja, nou ... - Maak je een grapje? Allemaal samen?

- Ja, wat scheelt er? - Maar stop ermee!

- Nee, iedereen zou de zijne doen. - Ah, hier, een voor een. - natuurlijk!

Zes. Een, twee, drie, vier, vijf, zes.

Hélène, ik wilde weten ...

Vertel me.

- Is dat niet dat je me zou kunnen helpen? - Wat je wilt.

Hélène wil met je praten. Hij wil je uitleggen, zodat je het goed begrijpt.

Hier is het niet verplicht om de hele waarheid te vertellen.

- Tot nu toe de hele waarheid vertellen, had u toevallig een baan? - Nee.

- Een accommodatie? - Nee.

We vragen haar niet om leugens te vertellen, maar alleen om weglatingen te maken.

- Wat bedoel je met "weglatingen"? - Dingen die je niet zegt.

Audrey zegt bijvoorbeeld niet die een probleem heeft met mannen.

Nee sorry Ik heb geen probleem met mannen.

Hier, nu is Audrey een leugenaar. En het maakt niet uit, we geven niets om zijn leven.

En we geven niet eens om de zijne. Daarom kan hij weglaten wat hij wil.

- En sta dan rechtop, want ik word er gek van! - Heb je problemen?

Je moet met me praten, zo niet, dan blijft alles binnen en bevriest je.

Wil je rechtop staan?

- En wie weet! - Hier. Schouders openen en zien er trots uit.

Nou, ik heb een trotse blik.

Hier, dat is goed. Pardon, het spijt me, Ik werd nerveus. Ga je gang, Audrey.

Oké, dus ...

Vertel me, Chantal, Wat heb je in de gevangenis geleerd?

- Bah, dat deed ik ... - Een training ...

Een multifunctioneel bouwonderwijs.

Ik heb loodgieterij, vloeren, elektriciteit, tuinieren, verwarming ...

- En waar was je gevangenis? - Het was het detentiecentrum in Loos.

Oké, dus laten we het doen "Los trainingscentrum".

Dit is het adres van het uitzendbureau voor morgen. Je moet er om acht uur zijn.

Misschien is ze niet wakker geworden. 0 heeft haar verslagen.

0 verkracht. 0 verkracht en geslagen, zodat ze niet wakker werd.

Eh ja

Ik heb het verpest. kijk, zij heeft een map, hij ook en ik niets.

Maar wat maakt het uit? Je bent niet op zoek naar een baan!

Maar iedereen heeft een map en dat doe ik niet!

Wacht. Hier is het.

Wat doe jij hier?

Wat wil je Alleen jij kunt een baan zoeken?

- Je hebt geen monopolie op succes, Chantal. - En wie weet!

Ah!

Maar wat ben je aan het doen?

Ja, bewaar de tassen, zoals we hebben gezegd.

Goedemorgen.

Chantal, ik kan de tassen bewaren, als je wilt.

- Dus je bent vrijer. Dammele. Ik ben hier, ik wacht op een vriend van mij. - OK

- Maar wees voorzichtig, eh! - Ja, ja, stil.

Nou, hij gaf het CV!

Wacht, ik zie het niet! Waar is het gebleven

- dus? - Klaar, ik heb me aangemeld.

- echt waar? - Ja, ja

- Het is klaar! Is geregistreerd! - Heeft ze zich aangemeld? - We hebben het gedaan!

- eh? - Maak je geen zorgen, het is niets. - kom op.

- Wie raakt het aan? - Aan iedereen!

Aan iedereen!

Ze zullen me een baan geven.

Hier gaan we, eh.

... dat zou voorbijgaan tot vier weken in 2019.

Ondertussen, wat betreft de situatie momenteel verbinden we ons met Toulouse

waar onze correspondent op ons wacht Jean-Luc Thnmas.

Jean-Luc zoals je hebt gevonden ... Jean-Luc, kun je me horen?

Ramouna, wat is er aan de hand? Is daar niemand?

- Drie zijn aan het douchen en de anderen zijn in de garage. - Maar ...

Manu, wacht.

- Voor de gemeente brengen ze me in mobiliteit en ik wilde het je vertellen. - Ah, dat is prima.

Ik heb je een briefje geschreven.

Er is wat tijd nodig.

- wat is dat? - Het is van een vriend van Audrey.

- We maken het. - Ah, ja?

- Wilde je me zien? - Mm. Ga zitten.

Wat is er?

Wat is dit bromfietsverhaal, wasmachines, enz.? Laat het me begrijpen.

- Nou, Chantal doet de reparaties, Ik help je even. - Mm. Nog iets?

Omdat de anderen ook weten hoe ze iets moeten doen. Het kan een manier zijn om hen te helpen.

Dus ik kreeg een idee.

Kortom, misschien als we het begrijpen hun houding,

bijvoorbeeld het soort werk, hun oude baan, opleiding,

en dan bereiden we ze hier voor, met een soort therapeutische workshop,

ze zouden het vertrouwen in zichzelf terugwinnen.

Kortom, we begeleiden hen.

Manu, je kunt je voorstellen dat zelfs een, slechts één, kan hij het?

Het zou ons gelukt zijn.

Ik heb geen zin om hier te blijven met handen in de hand.

Op één voorwaarde.

U moet niet degene zijn die het hem voorstelt. Ze moeten je vragen.

Nou, ze zullen komen, geloof me.

Hallo.

- Advocaat Changuv. Gerechtsdeurwaarders. - Hallo - Leuk je te ontmoeten.

Pardon?

Pardon.

Ik ben de sociale bemiddelaar. Kan je vertrekken

- Hallo mevrouw. - waarom?

Ik heb de leiding van de ontmanteling van het veld.

Ja, maar nu is het nacht, we slapen allemaal.

Weet je dat dit openbaar land is? Weet je dat het illegaal openbaar land bezet?

- Het is openbaar land, maar ik ben niet alleen, we zijn hier veel. - Ja, maar ik zou geen problemen willen.

- De bus brengt u naar een opvangcentrum. - Ik ga daar niet heen. Ik val niemand lastig.

Maar waarom? We doen niets verkeerd. Ze is een vrouw van een bepaalde leeftijd.

Ik wil dat er geen problemen zijn. Als je naar me luistert, is het goed.

- Anders komt de openbare macht tussenbeide ... - Waarom moet hij ingrijpen?

Om het veld te wissen, we hebben het 150.000 keer uitgelegd.

- We vallen niemand lastig. - Je hebt geen recht om hier te blijven, begrepen?

- Jij bent het die ons ergert! - Kom tussenbeide.

- Kom ons om vijf uur wakker maken. - Het is de wet die dit uur vaststelt.

We creëren geen problemen. Pak je spullen en ga weg.

Als je nu vertrekt, is het beter voor iedereen. Mevrouw ... Hier zijn we, verdomme.

Wat verdomme ...

- We moeten opruimen, geen gedoe maken! - Laat me! Waarom zou ik gaan?

Nee, niemand blijft hier. We evacueren allemaal, hij moet gaan zoals de anderen.

- Heeft hij zijn spullen gepakt? - Dit is mijn kleine huis.

- Het is geen huis, het is een tent. We evacueren het veld, begrijp je? - kom op. - Maar het is mijn thuis!

- Mevrouw ... - En duw me niet! Niet duwen! - Mevrouw, wees kalm. Lady! - Doe het rustig aan!

- Handen af! - Doe het rustig aan!

Nee, laat mij!

Kom op meiden.

Er zijn bedden op de eerste verdieping, bedden beneden.

Dus nu kies je een hoek en daar plaats je spullen. En nu is het jouw huis.

Maar wees voorzichtig: het is jouw huis, maar het bestaat niet.

Ga hier weg, met gesloten mond. Blijf tussen ons in.

Kom op, begin.

Dank je wel.

Kom op, elk kiest de plaats die ze willen. Hulp nodig? Kijk, er is nog ruimte.

Je zou op zijn minst kunnen afstoffen. Kijk dat spul!

- Verplaatsen. Wat ben je aan het doen? - Ik heb de verbinding nodig.

- En met wie moet je contact maken? - Met de wereld. - Ah, ja? Angélique! Kijk!

- Wat is hier aan de hand? - Het is een jack voor één, ben je het ermee eens?

- Ja, maar kijk eens naar dat pesten! - Brigitte! Maak maar ruzie, één voor één.

Lees die Tolstoy, Freud, Descartes zoals je wilt, maar in stilte. Heb ik mezelf uitgelegd?

- Wissen. - Begrijp je wat we doen? Manu grote risico's voor jou, is het duidelijk, Brigitte?

- Ja, maar ik wilde niet vechten. - Ik wil Iagne niet meer horen voor de telefoon.

En jij stopt ook, bereid om te slapen.

Dank je wel.

Weet je, met Angélique, toen ik haar voor het eerst ontmoette,

toen het aankwam in het centrum waar ik werkte, we hebben zo vaak over dit en dat gepraat.

Op een dag komt hij en vraagt ​​me: "Ken je het type dat ik je vertelde dat ik zag?"

"Ik kan thuis slapen, aan condylion dat ik naar bed ga ".

Hij was 15 jaar oud.

Hij besefte het niet eens van de ernst van wat hij me vertelde.

En dan op een dag controleer met het hele gezwollen gezicht.

Hij wilde niet meer gaan, hij wilde altijd bij me blijven.

En dus zei ik dat ze naar mijn huis moest komen, eenmaal, twee, drie, vier, tien keer.

Uiteindelijk heb ik het geadopteerd.

Wat er ook gebeurt ... in het midden,

iets de verantwoordelijkheid is van mij, niet van jou, duidelijk?

Oh?

Bitch.

- kom op. Ga, Chantal, vertel het ons. - Hier, ja ... elektriciteit is als ...

Het is als een stel elektronen. Het is allemaal hetzelfde gevaarlijk.

- Wat is een elektron? - Het is zoals de stroom.

- Manu gaf me de broodrooster om te repareren. - Heeft ze het aan jou gegeven?

- Ja, oke, geweldig. Iedereen denkt voor zichzelf en voor mij niets.

- Hoe pas ik aan als ik niets te repareren heb? - Ben je klaar als slachtoffer of niet?

- Ik wil ook iets repareren! - Nu ze heeft het, dus ze laat ons zien hoe we het kunnen repareren.

Volgende keer heb je het. De workshop is niet alleen voor jou.

- Ik wil ook leren hoe ik iets kan repareren. - Je hebt niet altijd wat je wilt.

Het gebeurt. Chantal weet hoe je dingen moet repareren, dat kan niet.

Maar als je niet wilt meedoen, ga naar de refter met de anderen.

Ze hebben het me voorgesteld, ik ben blij en ik ben hier om deel te nemen. Ik luister naar Chantal ...

En ik vertrek in plaats daarvan. Dit is verdomde gekke dingen!

Hier is de wanhopige huisvrouw gearriveerd dat predikt me lkudrey!

Chantal, zullen we doorgaan?

Nou, luister ... Hélène heeft gelijk. Als je wilt deelnemen, blijf dan zwijgen.

We zijn hier om naar Chantal te luisteren. Chantal sa, dan luisteren we ernaar. Kom op, ga, Chantal.

Dus wees voorzichtig wanneer je elektriciteit aanraakt, omdat ...

Maar geen theorie, praktijk. Laat het ons zien iets. We willen allemaal leren.

- Klopt, Angélique? - Ja, ik wil leren.

Kom dan maar.

Kom op.

- Hier, naast mij. - Kom op, Chantal.

Om te beginnen, eerst demonteren, dan wordt het schoongemaakt en vervolgens gerepareerd.

Voor nu heb ik het al ontmanteld, dus ik zal het je laten zien.

Om het schoon te maken nemen we een borstel. Mensen gooien het weg omdat ze denken dat het kapot is.

Meestal is het gewoon een contact, er is niets voor nodig om het te repareren.

Dit alles heeft een naam, het wordt "geprogrammeerde veroudering" genoemd.

Het is maar een contact. Dus de fabrikanten snappen je.

Mensen kopen, kopen, kopen. En terwijl ze kopen, nou, we herstellen.

Kortom, Chantal legt ons uit hoe we een console kunnen repareren.

- De eerste stap is het ontmantelen ... - Ontmantelen, ja.

Dan maakt hij zichzelf schoon en dan ... Kom zitten. En dan repareert het zichzelf.

Kijk, het is deze die het blokkeert. Bevestig nu de broodrooster.

- Is het in beide gevallen hetzelfde? - Het is dezelfde fout.

- We verdelen de borstels. - Ja, hier zijn ze.

- Wat heb je eerder gedaan? - De verpleegster. - De psychoanalyticus.

- Oké. - Ik werkte in een katoenfabriek.

- Wat is een typiste? - Iemand die weet hoe te typen.

Ik organiseerde speurtochten.

Ik spreek Pools. En ook Engels.

Ik heb veel dingen gedaan zoveel verschillende banen.

- Ik heb geen training, maar voor een tijdje van tijd deed ik de verkoper. - eh?

- Heb je mensen gewassen? - Ik maakte mijn oude ezels natuurlijk schoon.

Ik ben in 1983 afgestudeerd in de boekhouding, Ik heb in verschillende accountantskantoren gewerkt.

Ik heb een korte opleiding gevolgd om eruit te zien intelligent en om mijn sociale niveau te verhogen.

Ik was lui. Pretentieus, maar lui.

- Ik werkte bij een makelaarskantoor. - Hoe lang ben je gebleven?

- Op een dag. - Nou, het is 24 uur, het is echter niet goedkoop. - Ja

Wil je dat ik je een glas water verkoop? Ik verkoop een glas water, voel zelfs het water.

Geeft het me korting als ik er twee neem?

Als u twee neemt, is er geen korting. Als hij er echter twee neemt, geef ik hem nog een derde.

Ik geef hem de derde, hij betaalt het niet.

Voor de immuunziekte wat was je aan het doen?

- Ik werd opgenomen in de psychiatrie voor een depressie en ... - Mm-mm. En dan?

Toen ik wegging, mijn man verliet me voor mijn zus. Hier is het.

En dus ging ik naar de bruiloft en ik raakte in een depressie.

- Her-depressie? - Her-depressie.

- En re-drugs. - En re-drugs.

- En re-hospitalisatie? - Precies. - Oké, maar vóór dit alles, wat deed je?

- De bewaker. - Oh, eindelijk!

Anderen die niet willen uitgaan van bepaalde problemen.

Wat wil je Het is tenslotte te vermoeiend.

- Catherine! Up! - Kom terug naar ons! Dus zei je dat?

- Naast psychoanalyse, wat heb je gedaan? - Heb ik het gezegd?

- Oké, laten we een workshop boekenwinkel doen? Go. - Ik vind het leuk! - Godzijdank.

- Ah, ik heb geen medicijnen! - nee - Nee, nee. Alleen de lindeboom, een tisanetta ...

- Een mooie kruidenthee, hè? 12 pakketten tegelijk, ja, ik begrijp het. - ja

- En wanneer ik terugkeer naar de manische fase, Ik zal te behandelen zijn. - Ik heb de escort gedaan.

En ik koos voor de rol van dominatrix. I love it! Om van anderen te houden, moet je van jezelf houden.

Ik heb mezelf leren kennen, ik heb zelftherapie gedaan. Ik hou van mezelf, ik ken mezelf. Dus ik stuur dit.

Op een spiegel zend ik naar anderen, dus ik hou van anderen.

Je windt hem behoorlijk op. Taal spel, glimlach, doe wat nabootsing. Mm ... snap je het?

- Ja, maar ik schrijf dit niet. - Zoals u wenst.

En dan, op het moment dat het het minst verwacht, omdat je in zijn tepels knijpt,

schreeuwt, paf, en ga!

- Dan begin je te schieten. Tac, tac ... - Oké, maar hier gaan we te specifiek, nee.

- Technicus, als er iets is. - Ja, natuurlijk, laten we het niet aandoen.

Vervolgens het doel van de oefening het is om je demonen uit te drijven met het woord.

De ene of de andere dag zul je ermee moeten omgaan, kan beter tussen ons gebeuren.

Wie wil er komen?

Hélène, herleef eerlijk het verleden en dit alles voor mij ... voor mij ...

Ja, ik weet het, maar ik geloof dat later je zult veel beter zijn. Je wordt niet beoordeeld.

Dus, kom op, wie kan praten?

Edith Piaf, doe alsof die Brigitte Macron voor je staat je man. Wat zeg je

- Heb je een probleem? Waarom praat je er dan niet over? - Ja ... Het is moeilijk. Ik ben een man, ik ben zwak.

- Ja, maar ik ben je vrouw. Wij zijn twee, we zijn getrouwd, we moeten praten. - Ja, het is waar ...

- Nee, je bent te aardig. - Ja, maar ...

Zeg wat je al jaren vasthoudt.

- Als je doorgaat met drinken, waarschuw ik je, ik zal je verlaten. En dan ... - Zeg hem dat hij een dwaas is!

- Leeg de zak! - Leeg!

Nee, het is zwaar.

Edith, hij geeft niet om je. Je staat daar en lijdt voor hem.

Laat het gewoon en wees stil!

Maar ik wil het toch laten. Zelfs als ik van hem hou, wil ik hem verlaten.

Laten we ons opnieuw concentreren. Oké, dat is prima.

- Kijk, nu bevrijd je jezelf. - Ja, ik weet het.

Je maakt jezelf schoon. En je doet hem geen pijn, want het is Brigitte Macron.

Hier is de oefening hierin: stoom afblazen, zichzelf bevrijden, zichzelf zo reinigen.

Brava, Manu!

Wie kan praten?

Het is klaar, ik heb een baan gevonden in het Grand Hotel, dichtbij het station. Het is te cool.

En dan heb ik een leuk huis. Mevrouw Régence hij vond het in de buurt van het hotel.

Precies vooraan. Je kunt me bezoeken wanneer je maar wilt.

Knuffel papa. Ik hoop dat alles goed gaat.

En ... dat is het.

- Met wie moet je praten, Chantal? - Arbeidsbureau. - Ah!

Jij bent mevrouw Fannullona! Ja, jij bent mevrouw Fannullona.

Eerst stopten ze ons aan de grens. De politie vraagt ​​me ... mijn identiteitskaart.

Toen zei ik: "Wat is een identiteitskaart?",

omdat van ons de politie vraagt ​​niet om een ​​identiteitskaart.

Ik kon het paspoort niet laten zien omdat het was een paspoort op de lening van mijn neef.

Ik wil het in het leven doen, Het kan me niet schelen wat je zegt.

Ik kom terug in ongeveer tien jaar.

Ik kom terug en sla je in het gezicht dat ik het deed.

En je zult nog steeds in je shit office zijn, col je grote shit, je shitty-broek.

Voel een vrouw, voel niets.

En in plaats daarvan heb ik me omgedraaid!

Als ik het je moet vertellen, Ik had het jong en mooi.

En je zult het oud en vervaagd en lelijk hebben. Een zachte vijg.

En ik dank je dat je voor Stéphane hebt gezorgd op het punt van overlijden. Bedankt, Jessica.

Bedankt, Jessica!

Esteban, kan ik je even spreken?

- Help me eens en ik regel je met een vriend van mij? - Nee.

Nee? Zoals u wenst. Jammer want hij zag uw foto op mijn telefooncontacten.

- Als je de vrouw van je leven wilt verliezen, niemand verbiedt je. - eh? Hey! Wat heb je nodig

Leg ze daar onderaan.

Nee, het is niet mogelijk. Het is niet mogelijk. Het is niet goed voor mij. Eh?

Als dit je vrienden zijn, zelfs niet voor een droom.

Maar nee, het zijn meisjes in de binnenstad. Ze helpen me.

Nou ja, maar meestal komen ze hier om te storten, niet weg te nemen.

- Ah, ja? En wat verandert jou? - Ja, maar wat als er iemand aankomt?

Wat weet ik, de politie, die van de gemeente, of de brandweer. Wat beantwoord ik hem?

Ik moet iets zeggen. Ik ben gedwongen.

Natuurlijk kan het ook zijn dat dit niet gebeurt.

Er wordt gezegd dat Mica hier was, dat ik het allemaal heb gezien.

Misschien was ik rustig aan het lezen van een boek. 0 om koffie te drinken.

Of ik had een afspraak met een vrouw.

Eh, een romantische date.

Iole bood een koffie aan en ... Ze bood me koffie aan.

En we hebben gepraat.

Dus, meisjes, hebben we besloten om een ​​dag met open deuren te organiseren.

Je zult jezelf vergelijken met de wereld van het werk, natuurlijk?

Wie interesse heeft, kan zich registreren bij Angélique.

Je moet punctueel zijn. Als je nodig hebt van het alarm, we geven je het alarm.

We nodigen vooral kennissen uit, misschien krijg je de kans om een ​​baan te vinden.

Het is aan jou om het te nemen.

Voor Brigitte Macron, romans, strips of Tolstoj,

Descartes, Freud, de geschiedenis van de koninklijke familie!

Voor Edith Piaf, een naaimachine en stof!

Voor Marie-Josée Mat, een typemachine! Voor Simone Veil, een parfum!

Voor de anderen, de tools om te repareren wasmachines, vaatwassers, apparaten!

Ik heb een map gemaakt met hun cv's.

Je zou me kunnen helpen met de lay-out. Als je wilt.

SKILLS 1980 - 1981: CERTIFICAAT VAN PROFESSIONEEL GEBOUW

BRKGKTTE MACRO " MATOPJTA 'CLASSICA, DEGREE l "PSYCHOLOGIE

OPLEIDING IN FILATU RA

Psychiatrisch ziekenhuis ...

Wellness centrum!

VAN MAART TOT MEI 1998 WELLNESS CENTER

De lampen! Ik haal ze uit mijn huis.

- Goedemorgen. - Goedemorgen. - Goedemorgen.

Ik stel mezelf voor. Monique. Ik ben de makelaar.

- Wacht, er wordt niets begrepen. - Leuk je te ontmoeten.

- Niets wordt begrepen. - OK - overtuigend!

- Zijn we niet een beetje belachelijk? - Het is perfect.

Het appartement is 70%. Ik weet niet wat, maar dat zeggen ze.

- Goedemorgen. - Goedemorgen! - Goedemorgen!

- Laat me me even voorstellen. Monique. Ik ben de makelaar. - goed zo. - Leuk je te ontmoeten.

- We zouden heel graag een bezoek brengen, ik en mijn moeder. - Mijn zus.

"We zouden erg geïnteresseerd zijn in een bezoek aan het huis, ik en mijn zus. "

De moeder was toen hij het moest doen Manu. Ik heb gerectificeerd.

- Hier voeren we de s ... in bij de ingang. - In de ...? - Entree!

- Je moet goed articuleren. Sterk en duidelijk. Ga ... Oké.

Hier is de ingang, waar ...

- Om kleding, schoenen aan te trekken, en enkele planken. - goed zo.

- Rechts van mij zijn er de toiletten. - Heel goed.

En dan komen we bij een grote ruimte met eetkamer, salon ...

Met een ingerichte keuken.

Met kookplaat, met ... de koelkast.

- En de verwarming? - Ja, het is elektrisch.

Het kost veel om zo'n ruimte te verwarmen met elektriciteit.

Nee, wacht na de keuken komt de andere koper aan.

De andere koper arriveert!

- Hallo - Hallo - Hallo - Hallo

Vereniging "La palma". Ik kom uit Nice.

We zijn een gepensioneerde vereniging en dat willen we beleggen in onroerend goed in Nord-Pas-de-Calais

omdat de Franse Rivièra een beetje vol is.

Wat zei ik? Ah ja, de aankondiging spreekt van een panoramisch uitzicht.

Nu buiten Ik zag een muur voor me.

In het bureau, in de aankondiging in het leuke weekblad gezet, het was er niet.

Hé, dat staat niet in het script. Deze muur vooraan ... Je bent vermoeiend!

Dat, met die gevederde palm op zijn hoofd, de oranje jurk ...

- En dan dit muispak! - Wat is er aan de hand? Het is goed.

Dit is niet hoe ik een baan zal vinden en dan huisvesting, etc.

- Maar het is om je op je gemak te voelen. - Precies. We hebben overdreven.

'Eio? - eh?

Ik heb daar twee uur gewacht. Je tekent me niet. Ik moest "verkoopconclusie" invoeren.

- We zijn niet tot de conclusie gekomen. - Nou, misschien is het tijd om het te doen!

- Stress met dat verhaal. Waarom heb je het over zicht? - ik?

"Ja! Ik hoorde je vanaf daar." - Nou ...

Ik wacht op de "sluiting van de verkoop" en ik voel me "gezien".

Voor een keer heb ik ervan genoten, je verpest alles, spoilsport!

- Ga niet weg. Oh, Angélique lVieni, we moeten iets met Dalida doen. - ja

Kom op! We hebben nodig van je blauwe kracht. Gebruik de blauwe kracht.

Het ging prima. glimlachend, je hebt me overtuigd. Ik zweer het je, ik wilde het kopen!

Begrepen?

Beginnen we opnieuw?

- Kan ik buskaartjes krijgen? - Natuurlijk wel.

Dank je wel.

- Zijn er twee genoeg voor jou? - Ja, heel goed. Dank je wel.

Ik ben verschrikkelijk in deze foto.

Het is stil voor mij.

Ok.

Ah, als je wilt deelnemen aan de workshops, graag gedaan.

Wat heb je eerder gedaan?

- Daarvoor? - Voor de weg.

Nee, maar ik heb niemand nodig, ik. Ik leef niet achter mensen, ik.

- Goedemorgen. Ik ben 56, ik ben geboren in Tourcoing. Mijn naam is Lady Di. - Nee.

- Nee, je naam is niet Lady Di. Je bent niet Lady Di. Ben jij Lady Di toevallig? - Nee.

Hier dan. Hier moet je je echte naam zeggen.

Het is voor uw video-CV om te verzenden op het arbeidsbureau.

- Het is een officiële oefening, oké? Duidelijk? - OK

Dus ... Kom op, Hélène, schiet op! Ok, de blos is perfect, ziet er goed uit.

- Nou, dat is geweldig, kom op. - Is hij beter? - Ja, heel goed. Dai. Klaar, Hélène?

- Ja - Oké, laten we opnieuw beginnen. Dus, achternaam en naam.

Goedemorgen, Mijn naam is Marianne Putridot, ik ben 56 jaar oud ...

- Nee, nee ... - Waar lach je om?

Nee sorry Kijk, Angélique, we zijn serieus.

Als je me plaagt, vertrek ik.

Het is niet mijn schuld, het heet Putridot. Hoe breekt het door in het leven?

- Is het mijn fout? - Misschien zeg je gewoon "Putri"?

- OK - Putri?

- Ah, perfect. Grote. - We kunnen ga je gang? We hebben een zwaar schema.

Laten we beginnen opnieuw.

Je bent niet Catherine Deneuve. Je kunt jezelf niet bellen Catherine Deneuve om je als psycholoog voor te stellen.

Waarom niet? Hij denkt dat ik een tandarts ken genaamd Giulio Verne.

- Nou, hij is geen psycholoog. - Sorry, is je naam Catherine Deneuve niet?

Maak deze vergelijkingen niet, het maakt niet uit.

En dan kan ik tellen, in het Frans ...

We hebben een bruiloft in korte tijd, prima, als je een handje kunt helpen ...

Maar het is perfect! Nee, heel goed, hij weet hoe hij moet koken.

Ik maak oosterse snoepjes, makroud, baklava, Ik maak couscous, tajine ...

Nee, maar mijn moeder is op zoek naar iemand die het weet schil. Als je weet hoe je moet pellen, nemen we het.

- Als je niet weet hoe je moet schillen, we nemen het niet. - Kijk je?

- Nou, ik schil. - Schil.

Hélène vertelde me haar verhaal. Hij studeerde tot de middelbare school, toch?

- Ja, ik heb geen hogere licentie. - Dat doet er niet toe.

Het principe hier is dat we de persoon vormen voor de plaats die hij zal bezetten.

We hebben bedrijven die lid zijn van de GEIQ. Je gaat voor hen werken.

Wij vormen het en als het aan de verwachtingen voldoet en het leuk vindt,

ze kunnen het ook aan voor onbepaalde tijd.

- Dat zou de hemel zijn. - Nou, ik zal het doen zie dit. Het is de ledenlijst.

Ze zorgde voor de boekhouding, hij werkte voor zakenmensen.

- En hij spreekt heel goed Engels. - OK - En schrijf ook! - Hélène ...

Hélène, alsjeblieft, ik ben geen kind, Ik kan tegen mezelf praten. Oké?

We hebben je curriculum voorbereid. Hij deed het twee dagen stage als makelaar.

- Twee dagen? - Ja, twee dagen, maar twee echte dagen, hier ...

- Twee dagen. - Ah, ik begrijp het. - Ze is vooral erg gemotiveerd. Ik verlaat je. Tot later.

Tot later.

Dus hoe ... ik bedoel ...

- We hebben besloten om te communiceren ... - Ik heb de lucht van iemand die verkeersborden begint te planten?

Dat maakt zijn handen vies op een snelweg of een snelweg?

Ik heb een beroep, een specifiek beroep, Ik weet niet wat haar hoofd tegen haar zegt.

Misschien redeneert hij met zijn voeten, maar ik ben belastingadvocaat, ik blijf belastingconsulent

en zijn werk als hij het kan plaatsen waar ik zeg.

Ik ben een psycholoog. Misschien kan ik je telefoonnummer krijgen.

- Melo merk ik op, dus misschien konden we elkaar horen. - Ja ...

- Ik zou graag willen weten hoe het met je gaat. - Oké? - Ja, oké.

- Wil je een gezin stichten? - Natuurlijk.

- goed zo. - Maar op voorwaarde dat je Frans bent.

Ja, ja, ik ben Frans.

Is het een negencijferig nummer? Nee, hij moet toevoegen. Je bent een nummer vergeten.

- echt waar? - ja

Ah ja!

- Kent hij het niet uit zijn hoofd? - Nee, het is een nummer van werk. Ik moet bekennen dat ik de telefoon niet leuk vind.

- Maar ik wil zijn persoonlijke nummer, waarom die van werk ... - Ja, maar ik heb dit alleen.

En afgezien van de documenten, Wil je ook kinderen hebben?

- Ja, ik wil kinderen hebben, maar kinderen Frans. - Ja, ze zullen Frans zijn.

- Je kijkt, maar raak jezelf niet aan. Raak het niet aan. Je kijkt, maar raak het niet aan. - Ja, maar het is klote.

- Je bent slecht! Je zet je bril op zijwaarts? - Nee, je hebt hersenen.

Nee, dat heb ik op zijn plaats. Malo je weet wie hij is Wat zijn de voordelen hier? Verhuizen! Andere klant.

- Tot ziens, bedankt voor het langskomen. - Tot ziens.

Schattig. Dit zou bij je passen.

- Goedemorgen. - Goedemorgen.

Dan ...

- Hoe zeg je ... - Wees niet verlegen.

- Oh ja, ja. Ze intimideert me zelfs een beetje. - Maar nee!

Ik teken dat het me een beetje intimideert, omdat kortom ...

Het is nog steeds belangrijk dat je me herinnert.

- Tot ziens. - Hij doet het goed.

- ja - dus?

- Ja, ik zei ... ik was niet zo overtuigend, maar ... - Nee? Was het niet jouw vakgebied?

Ja, ik geef de voorkeur aan de katoenfabriek, maar kortom, ik kan het altijd proberen.

- grappig. - Is het mooi wat we hebben gedaan, gezien?

Hello!

Wat een elegantie! Maar!

Je hebt een gemotiveerde persoon voor je wie weet wat hij wil.

Ik ben het ermee eens, het zit vol met goede wil, maar heb je haar leeftijd gezien?

- Waarom, is die van jou? Feel it! - Oh, kijk, kom op ...

Je bent mooi. Ze hebben het je al verteld, denk ik.

Ik wil graag een avond met je doorbrengen, ga dansen.

- Heb je het gepakt? Julie? - Ja, waarom?

Je moet je concentreren natuurlijk alleen degenen die er uit willen komen?

Zij is iemand die geeft. Ze komt en vertrekt.

En het komt en gaat. Komt en vertrekt. Begrijp je dat?

- Ik snap het. Maken we nu selecties? - Ik ...

Het moest meteen gezegd worden. Het was voldoende om te zeggen: "Dat kan niet kom, dat deed ze. "Het was prima met mij, oké?

Ik ga dansen, kan ik?

Ben je dronken? - Helemaal niet.

Terwijl je plezier hebt, Moet ik voor Gaspard zorgen?

- Lees de verhalen, eet ... - Mm ...

- Mm! Heb je ontbijtgranen gekocht? - eh?

- Granen! - Nou nee.

- Na het verlaten van school vertrek ik en bel ik sociale diensten voor Gaspard. - En bel ze!

Bel de sociale dienst.

We hebben een interview met de kwekerij "Parken en tuinen" voor Patricia.

- bedankt. - Een proefperiode in een makelaarskantoor voor Monique.

- Oh, perfect! - Een baan in de keuken voor Khoukha.

En Marianne zal het pad betreden GEIQ werkopleiding. Gefeliciteerd!

Wacht! En gefeliciteerd ook Angélique die een berg mobiele telefoons verkocht.

- bedankt. - Hij heeft niets gedaan en ze geven je twintig euro. Prachtig leven, eh!

Voor mij is het niet logisch. Ik weet het niet, ik begrijp het niet, hier.

- We hebben allemaal gewerkt, we hebben er van gemaakt alles en haar, in plaats daarvan niets. - Kom op, laat het met rust.

- Dan begrijp je het niet, ik ben geen kind. - Ik weet het.

Nee, nu laat je me met rust. Je hoeft niet ... Je bent me niets verschuldigd ...

Wacht even, Hélène. Laten we rustig praten, laten we de dingen onder ogen zien.

- Ah, laten we erover praten, wees er zeker van! - OK

Hoe zou het zijn? Wij werken en er zijn mensen die zich comfortabel voelen.

- Kom binnen, ga weg, doe wat je wilt en jij geeft haar ook geld? - Genoeg. Kom op, kom op.

- Ben je het daar niet mee eens? - Laten we rustig praten.

Nee, dat is genoeg, het is voorbij voor mij. Ik ben klaar. Ze is een toerist, die.

Wat heb ik verdomme met je gedaan? Waarom heb je het altijd bij me? Wat zoek je

Ik begrijp het niet Je komt, je gaat en doet niets. Je doet niks.

- Ga terug naar je nepleven, aan je nep-gezin. - Ik zal je gezicht breken!

- Stop! - Genoeg!

- Kom op, rustig aan. Let's talk. Wacht, laten we erover praten. - Hij is een aardige vent!

Ik heb dat geld niet nodig. Kijk, ik schenk je. Ik was gekomen om je te begroeten.

Ik heb niets met jou te maken. Ik ga weg. Ik wilde niet slapen. Het is Audrey die erop stond.

Ik groet je.

Wacht, wacht.

- Julie Julie, kom terug! - Genoeg, laat me met rust.

- Laten we erover praten. - Laat maar zitten. - We praten alleen maar!

Vertel me de waarheid.

- Waarover? - Het verhaal met je ouders. Hoe lang heb je je moeder niet gezien?

Acht maanden.

En je vader?

Een beetje meer.

Het spijt me. Ik zweer het je.

Ik kan het niet Ik kan het niet Ik zweer het je, ik zal het proberen, Audrey. Elke dag.

Elke dag zeg ik ...

Elke dag zeg ik tegen mezelf dat ik dat niet meer hoef te doen smeek, ik moet het doen,

en in plaats daarvan blijf ik altijd in die plaats van kool.

Ik ben erbij.

Ik ben daar, stil.

Als ik het goed begrijp, de heer hij had blauw gekozen. Vergeet het grijs.

Voor de badkamer nee, maar voor de woonkamer het grijs. Nee, dat is te wit.

Hoe gaat het Is de afspraak goed verlopen?

Ja, concludeerde ik. Wat heb je nodig Ik heb het druk.

Um ... Ik heb drie salaris nodig voor een meisje in het midden.

- Als ze je bellen, zeggen dat hij hier werkt. Vind je het erg - Kijk, Audrey, nee.

Ik wil mezelf niet meer in de nesten werken vanwege je vrienden.

De laatste keer wachtte ik twee uur op Monique voor klanten.

Ik zag eruit als een eikel en de baas heeft me in stukken gescheurd, dus nee.

Ik riskeer ontslag om je vrienden te helpen. Het spijt me.

- Wacht, hij zal een probleem hebben. Het is onmogelijk Ik weet het, het is niet zoals zij. - In plaats daarvan wel.

- Heb je haar niet geprobeerd te bellen? - Luister, Audrey ...

Nee, omdat het centrum het soms niet doet. Heb je haar een sms gestuurd of een bericht achtergelaten?

- Is dat niet het verkeerde adres dat je haar gaf? - Zou ik je het verkeerde adres hebben gegeven?

- Eh, ja. - Nee, maar goed. Ik begrijp het, je vriend Monique is in de problemen, ik kan haar helpen.

- Dat is alles, ik heb mijn hulp gegeven. - Heel erg bedankt!

- Maar je moet jezelf niet beledigen! - Ja, ik word beledigd.

Natuurlijk ben ik beledigd. Omdat ik me met die twintig euro vernederd voel.

- En hoeveel kinderen wil je? - Nou ...

- Hoeveel kinderen? - Negen.

Negen kinderen? Negen ?!

Een groot gezin is mooi!

Catherine Deneuve belt me ​​altijd. Kunt u alstublieft iets doen? Eh?

Oke?

Eh?

Ah, ik heb de dozen gemaakt. Ik heb je verlaten Oma's gerechten, omdat je voor ons zorgde.

Audrey? Kun je me horen?

Maar wat heb jij?

En dan weet je dat ze er zijn. Eh, kleine zus?

Zelfs na de bruiloft zal ik er zijn.

Begrepen?

- Links of rechts? - Daar.

Er zou voorrang zijn aan het recht!

- Ik ga door? - Ja, altijd eerlijk, ik zal het je vertellen.

- Ik ben Julie. Laat een bericht achter, misschien herinner je je . - Stel je voor als antwoorden!

Geef me geen gat, geloof me. Hij vertelde me dat hij daar was, dus daar is hij.

Malo je ziet dat er geen is!

- Bij toeval zag hij een blondje met een grote groene rugzak? - Nee, het spijt me.

Met dreads en een grote groene rugzak? Heb je haar nergens gezien?

- Nee, nee. - Oké, bedankt.

Pardon, hij zag een blond meisje met een grote groene rugzak?

Wat ben je aan het doen? Stop ermee.

- Dat moet wel, zei hij. Ik weet dat het er is. Hij zal hier in de buurt zijn. - Het is er niet, het is er niet.

- Audrey, alsjeblieft! - Maar kijk ernaar! zoek ernaar, in plaats van daar te staan!

- Pardon, je hebt me niet gezien een blondine met een rugzak en angst? - Nee.

Julie!

- Appelboom Ik ben weggehaald. - Ah, ja?

Kom op! Ik zou het niet gemist hebben zelfs geen minuut.

Julie?

- Nee! - Ik zal het je vertellen.

Julie?

Kom op?

- Vergeet het maar. - Julie, kom op.

Ga alsjeblieft weg. Hij wil niet met haar meekomen.

- Ik ga niet weg voordat je met me mee gaat. - Wat wil je verdomme ?! Ik ben je eigendom niet!

- Denk je dat ik een pakket ben? - Maar ik heb nooit gezegd dat je van mij bent.

- Wil je gaan? - Ga weg, oké? Ga uit de weg! De weg kwijt!

- Ga weg. - Ze blijft bij ons. - Begrijp je het?

Maar kijk ernaar!

Het was tijd zodat hij onze ballen niet meer breekt.

Ok, dat is genoeg.

Bovendien, onderbetaald werk.

Ik probeer een arm meisje te helpen, ik heb geen man, Ik heb geen geld, ik heb geen eigen leven.

Bovendien leef ik in een stinkende afzetting, slecht. Ik ben heel slecht.

- Ben je klaar? - Nee. - Ja, in plaats daarvan ben je klaar.

Als dwaas vraag ik je om absurde dingen en jij doet ze, Laurent maakt ze, allemaal tot mijn dienst.

- Ik ben egoïstisch, ik denk alleen aan mij. Het is verschrikkelijk. - Mm-mm.

En kijk hier eens naar. Het is te groot, het is lelijk, het zuigt, het stinkt.

Al mijn spullen stinken, Ik zie eruit als een afvalcontainer.

Oké, nu luister je naar mij. Kun je naar me kijken terwijl ik tegen je praat?

Ik hou van je en ik ben trots op je, oké? Ik kan niet doen wat jij doet. Ok?

- bedankt. Pardon? - ja

Twee biertjes, alsjeblieft. Mijn zus zal het doen de douche. Het is een evenement om te vieren.

- Je beseft dat ik het al had op middelbare schooldagen? - Dat doet er niet toe.

- En ik draag het vandaag nog steeds, ik ben zielig. - Dat doet er niet toe.

Wie plaatst er zoiets vandaag? Kijk. Kijk.

- Als ik alle mouwen naar beneden trek, zie ik er slordig uit. Een arme snotaap. - Kom op, kom op.

Hou op met dollen.

Het is mijn innerlijke kleur, het is de uitdrukking van mijn emoties.

Ik schilder de blauwe zon, de blauwe zon, dat zich naar de horizon verspreidt. Begrijp je

Ja, stop met psychiatrische medicijnen.

Ik neem slechts één oude remedie van mijn grootmoeder, maar dat is oké, ik beloof dat ik zal stoppen.

- Omdat ze je humeurig maken. - Ja, euforisch. Dit is het probleem.

Ja, ja Loony.

Nou, Macron kan het niet goed, eh!

Catherine Paraire.

- Wat roepen deze kleuren op? - Bah, rood en zwart?

Gevangenis voor mij. Liefde en bloed.

- Voel het. Therapie werkt niet voor jou, je deed het goed om te komen. - Eh, ja.

- En het groen? - Het is de natuur. - Er wordt niet gezegd.

Natuur, lente, leven, hoop.

- Goedemorgen. - Goedemorgen.

- Goedemorgen! - Goedemorgen. - Goedemorgen.

Voor Lady Di.

- Hij is een vrijer. - Het is Prins Charles!

Zou je willen komen buiten in de tuin kletsen?

- Wat moet ik doen? - Ga daarheen, ga. - Maar ga, idioot. Hij wacht op je!

Maar weten we het zeker?

Leuk je te ontmoeten.

Ja natuurlijk "In het Engels."

Voor jou. Van de bloemen.

Dank je wel.

- Heb je het gezien? - Ze is de lelijkste en vindt een man. Niet de slechterik! Heb je die vent gezien?

- Het is mooi, eh. - ja! - Oh, ik zou het graag willen nemen.

- Jij kiest de meest lelijke. - Ze heeft een fijn, lief gezicht.

Natuurlijk onder de romantische brief en deze epilator

tussen ons twee begint het echt goed.

Ach, je bent aardig. Dat hoopte ik ook.

Adem in, dus ...

en adem langzaam uit, langzaam, langzaam.

Weg met slechte gedachten terwijl de adem naar buiten komt.

Weet je zeker dat het een psycholoog is? Is dat geen yogaleraar?

- Dat vertelde hij me. Misschien heeft hij de waarheid niet verteld.

Kijk, kan ons dat schelen? Wat telt is dat je het gelooft, geloof wat je zegt.

Dus, Audrey, zei hij dat je problemen hebt met slapeloosheid.

Wat heeft het veroorzaakt deze moeilijkheid in slaap vallen?

Nee, eigenlijk val ik gemakkelijk in slaap, maar ... Maar dan, hier ...

Ik word wakker ... heel vaak 's nachts.

- Mm-mm. - Mm-mm. - Handig, “(mene? - Let niet op mij, blijf doorgaan.

Pardon voor de vertraging.

Leuk je te ontmoeten, Mr. Ohayon.

- Het uitzendbureau stuurt je, toch? - ja

- Lijkt het erop dat je gouden handen hebt? - Ik haal het wel.

Het is dus een contract voor een periode van twee maanden, oké?

Parttime, minimumloon, en dan zullen we zien, als het onmisbaar wordt.

Hij volgde een training in Loos.

Ik ken Loos goed, mijn schoonmoeder woont daar. Het is niet slecht.

We moeten maandag beginnen. Staat het je goed?

Lijkt niet overtuigd.

Het is omdat mijn opleiding Ik deed het in de gevangenis.

En ik vertel het hem liever omdat ik eerlijk wil zijn.

Oke. Voorkomt dit dat u maandag begint?

- Nee meneer. - Perfect dan.

Ik vertrouw het toe aan Martine, die haar het bedrijf zal tonen. Tot maandag, goed?

Okay.

Ik waardeerde zijn eerlijkheid.

Uh, ik ben ziek ...

- Aandacht, bid. Het midden commercial sluit over 5 minuten. - Gevonden!

- Maar hoe kun je daar geen zin in hebben? Natuurlijk ga je daarheen! - Ik ben onhandig.

- Nee, het is goed met je. Je bent mooi, perfect, kijk naar de jas. - Ik voel me belachelijk.

- Nee, doe je shirt aan en knoopte de jas dicht. - eh?

Binnen het shirt en dichtgeknoopt. Kom op, schiet op! Hier zijn we.

- Ik heb het beven. - Nee, daar ben ik.

- Goedenavond. Goedenavond. - Goedenavond.

- Maar dat ... - Ik heb wat bloemen voor je gekocht.

Ik wilde je iets vertellen. Um ...

Hier is het.

Ok. Ik ben misschien geen perfecte kerel Ik ben niet eens de mooiste, maar ...

Ik hou van je.

En ... ik zou ... ik bedoel ... ik zou ...

Ik bedoel, ik vraag je ... Wil je met me trouwen?

- Nou ja! Ja. - ja Gralie!

Dank je wel. Dank je wel.

ENORME TOEKOMST DAT JE RIJDT!

Ah, je bent er!

Ik heb een date met Julia Roberts, in effect.

Maar goed, omdat je hier bent, Ik maak van de gelegenheid gebruik om me te verontschuldigen.

Hier, ik weet het, de meeste meisjes geef de voorkeur aan een boeket bloemen,

maar ik had je liever te pakken van aanbevelingsbrieven.

Hier heb ik wat voor je gemaakt.

Sneeuwkoningin, Beyoncé, Mata Hari ... Zet de naam die je leuk vindt.

Ik ben hier voor het geval je een auto nodig hebt,

voor het geval je een hand nodig hebt om te bewegen een koelkast, voor een verhuizing, voor wat je maar wilt.

Als u een voetbalscheidsrechter moet plaatsen op het veld op zondag.

En ik wil je niet kwijt.

Ik wil je niet kwijt.

En ik wil niet meer vechten zoals de andere dag.

Het is het enige wat ik van je vraag.

- Dat heb je begrepen Wat was ik Hugh Grant? - ja

Ok.

Kom op, kom op.

Laten we een beetje opwarmen. Kom op.

- En deze? - Het is te mooi!

- Kijk, hij is bij haar man. - Wat schattig! - Oh ja!

Dit is het grootste. En hier ben ik in Algerije.

- En hoe heten ze? - De eerste heet Glynis en de tweede Selou. Het is een Afrikaanse naam.

- Loup? - Selou. - Ah! Lulu?

- Loup als "Iupo"? - Ja - Ah. Het is de wolf.

_ - OK

Maar nee, niet "Eh", maar "Sehup".

- Ah, het is "EIù" u - ja

Manu. '

Blijf aan de lijn. Een operator zal u zo snel mogelijk antwoorden.

Beantwoord het alarmnummer, blijf binnen lijn. Een operator zal u zo snel mogelijk antwoorden.

Aanval, alsjeblieft.

- U moet bezocht en behandeld worden. - Ik wil het niet.

Je kunt hier niet blijven.

Ik wil graag douchen.

Luister naar me, het duurt te lang. Er is iets gebeurd.

- Nee, ik denk het niet. - Het was tijd om te verdwalen! - Dat doet ze altijd.

Oh, Spice Girls, wat doe je daar?

Ik praat niet meer.

- Ik wilde het gewoon weten toen we konden douchen. - Binnenkort.

Droog jezelf, neem je spullen. Audrey zal je geven wat je nodig hebt en dan moet je gaan.

Begrijp je het, Julie?

Ja.

Ik maak een uitzondering om het te ontvangen.

Meestal moet u een afspraak maken om een ​​bed te hebben. Begrepen?

- Het spijt me. - Nee, geen probleem.

Vertel me je achternaam, naam en geboortedatum, alstublieft.

Waarom?

Om het te registreren, om de informatie hier te krijgen in het midden. We hebben deze informatie nodig.

Het is gewoon een interne regeling, alleen voor ons, maar in feite, hier ...

Om een ​​idee te krijgen van wie er met ons slaapt, gewoon om te weten. Het is normaal. Er zijn veel ...

Julie Carpentier.

Geboren op 6 september 1987.

Oké. Wil je dat ik uitleg hoe het werkt?

Dus hier bij Anatole France het komt uit om 08:00 en keert terug voor 18:00,

anders beschouwen we het bed als gratis en we geven het aan iemand anders, duidelijk?

De slaapzalen zijn gescheiden, de kantine wordt gedeeld. Er zijn ongeveer dertig van ...

- Mannen en vrouwen blijven ze ooit in dezelfde slaapzaal? - Nee.

Vreemd, ik heb het gehoord wat vaak gebeurt met Anatole France.

Het is een valse chat die verandert, maar ...

Hoe dan ook, dat is wat ze zeggen, die mannen en vrouwen ... En dan ...

Hoe dan ook, de slaapzalen zijn gescheiden, oké? - OK Godzijdank. Het is beter.

Tuurlijk. Er zijn dertig buien, elk heeft een maximum van 20 minuten.

Ah, perfect! Nee, omdat Envol al die tijd niet heeft.

Omdat er zoveel te wachten is, ben je gedwongen opschieten. En bovendien, in de slaapzalen, is het gewoon ...

Je staat boven elkaar en het is niet de beste. Ik geef toe dat nu ik hier ben ...

- Pardon, misschien raakt het in de war. L'Envol is een centrum overdag. - Nee, je kunt blijven slapen.

Als je wilt, laten we zeggen, "maak het". Sommige werken daarvoor terug.

- Kun je bij Envol overnachten? - ja

Ze doen daar nu therapeutische workshops.

Het is allemaal heel georganiseerd. Er hangt een leuke sfeer. Het is niet voor niets ...

Ik moet je alleen een informatieformulier geven invullen en dan ... hier op me wachten? Ik ben zo terug.

Ja.

Hoe kunnen ze autonoom zijn, om het te maken, om beslissingen te nemen

als je ze alles geeft, als je alles voor ze doet, als je ze zelfs voedt?

Heb je de meisjes niet gezien? Heb je hun ogen niet gezien?

De hoop die is teruggekeerd?

Ze hebben weer hoop gevonden, dit is duidelijk. Maar vertel me niet dat je niet hebt gezien hoe je bent ...

Ik weet niet hoe mooi ze zijn, hoe gemotiveerd ze nu zijn.

Zaai de tarwe.

Als je het graan niet zaait, groeit er niets. Dit zijn natuurlijk kleine overwinningen.

Kleine stappen die na elkaar worden gemaakt. Het is zo.

En ik stel me voor dat er ook minderjarigen zijn in dit alles.

- En clandestiene. - Wat dan? Wil je ze dwingen?

Ja dat is alles.

Weet jij wat je riskeert, Manu?

Als je het niet wilt begrijpen, voor mij eindigt het hier, oké?

Maar echt? Maar!

Je weet dat ik niet van praten houd. - Ga, Khoukah.

- Ik kan het niet! - Maar ja!

- Wacht, ik moet ... - Hier. Smirk?

Ik glimlach.

Ja, ik ben een Iogorroica, maar het maakt niet uit, ik geef het toe.

Ik ben trots op mezelf.

Het is magisch! Dit alles is magisch!

Lulu?

0 E-Iù?

Hoe?

Kortom met een mooie glimlach.

Stuur een andere door!