All language subtitles for A.Lifes.Worth.S01E03.MULTi.1080p.WEB-DL.AAC2.0.H264-Ralf.pol

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian Download
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian Download
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish Download
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Niedługo wrócę. Nie martw się, kochana.

- Wszystko... - Zabierzcie go.

- Uważaj. - Dokąd go zabieracie?

Zostań tu.

KONTYNGENT

- Osioł! - Baran.

- Nie dostaniemy jeść? - Nie ma obsługi.

- Gdzie Alma? - Nie wiem.

Odejdź od okna. Szykuj się.

Dochodzi dziewiąta.

- Co robisz? - Ubierz się.

Mamo! To Szwedzi.

Co robisz? Sprzątasz?

- A co powinnam robić? - Może wyciągnąć tatę ze szkoły?

A co by powiedział, gdyby ciebie spotkała krzywda?

Przestań!

Ubierz się, zrobię coś do jedzenia.

Idź.

- Stać! Odejdźcie. - Babic, wytłumacz kapitanowi,

że zgodnie z rezolucją 836 mamy prawo być, gdzie chcemy.

- Co się dzieje? - Kim jesteście?

UNPROFOR. Co się tam dzieje?

Jak ty, żołnierzu, wykonujesz rozkazy suczki?

- Co powiedział? - Zlewa ONZ, każe nam odejść.

Wyjaśnij, że mamy obowiązek chronić cywilów.

Powiedz jej, żeby się odwaliła

albo ja i moi ludzie się z nią zabawimy.

Nie odejdziemy, póki nie ustalimy, co się tu dzieje.

- Co powiedziałeś? - Wasza kapitan się denerwuje.

Wtedy są najgroźniejsze.

Dobrze, żołnierzu. Poczekaj.

- Dziękuję. - Palanty.

Następnym razem tłumacz dosłownie. Zrozumiano?

- Tak jest, kapitanie. - Odejść.

Wracajcie do wozu.

Dasz ognia?

- Co ten dupek mówił? - Kto?

- Kovacić. - Żartował.

- Chodź. - Dokąd?

Za mną.

Alma z kantyny rzuciła coś dla nas. Idź zobacz, co to jest.

Mój ojciec jest w szkole. Trzymają tam ludzi.

Mogę?

Jeśli będziecie grzeczne...

- Wszystko się ułoży. Rozumiecie? - Tak, majorze.

Jaką wiadomość rzuciłaś Smerfom?

Wiadomość?

Myślisz, że patrol Smerfów ocali twojego ojca?

- Ranni? - Mam pewną informację,

że HVO uwięziło muzułmanów w szkole. Słyszeliśmy krzyki.

- Utrzymajcie pozycję na placu. - Bez odbioru.

Wracamy do wozu.

Szwadron śmierci komendanta Maricia trzyma zakładników w szkole.

Na miejscu jest kapitan Hedbom. Rozmawiałeś z ministerstwem obrony?

Dostaniemy wsparcie?

Nie. Pomówię z Mariciem.

Rozkaz z dowództwa. Pozbądź się Smerfów.

- Z przyjemnością. - Gdzie to?

- Makarska. - Ładnie.

Co to za piosenka?

Śpiewają o wyrzynaniu Żydów i muzułmanów.

UNPROFOR, słuchajcie uważnie.

Opuśćcie plac albo otworzymy ogień.

Będą strzelać, jeśli nie odjedziemy.

Chorwaci grożą otwarciem ognia, jeśli natychmiast nie odjedziemy.

Unikamy walki. Wycofamy się, żeby się przegrupować.

Przyjąłem. Bez odbioru. Jedziemy.

Chodź, zobacz.

Pożegnaj Smerfy.

- Co robisz? - Strand, co ty wyprawiasz?

Nie wolno opuszczać stanowiska strzeleckiego!

- Strzelać na mój sygnał! - Wracaj do mamusi.

- Nie możemy odjechać. - Oddaj kluczyki! Mamy zginąć?

Jesteśmy uzbrojeni! Cywile w szkole są bezbronni. Zostajemy!

Idioto! Jeśli zostaniemy, wystrzelają nas do nogi!

- Nie pozwolę, żeby cywile zginęli! - Oddaj kluczyki!

Strzelać na mój sygnał!

- Ostatnia szansa!

- Czemu nie odpowiadacie przez radio!

- Kapitan Hedbom chce rozmawiać. - Teraz nie mogę.

- Oddaj kluczyki. - Ona tu jest!

Niech Forss się odezwie! I włóż hełm!

- Mamy problem z silnikiem. - Co ty chrzanisz!

- Odbieraj! - Pracuję nad tym.

Jeśli otworzą ogień, musimy ich ostrzelać.

Na linii ognia jest wielu cywilów. Alma z rodziną mieszka w tym bloku.

Chcesz ich mieć na sumieniu?

Zabierz kluczyki!

Komendancie Marić,

trzymacie muzułmanów jako zakładników w szkole w Vareš.

Domagamy się dostępu do nich.

Więźniowie w szkole gwarantują,

że armia Bośni i Hercegowiny nie zaatakuje naszych rodaków.

Osobiście zapewniam, że będziemy ich traktować z szacunkiem.

Moi ludzie na placu temu zaprzeczają.

Muzułmanie wami manipulują.

Pańscy żołnierze są pijani i nie słuchają dowódców.

A teraz bierzecie cywilów jako zakładników.

Gdy mój raport dotrze do prasy, HVO zostanie uznane za wroga.

- Wyrzucić tych miłośników Turków? - Milcz.

Wejdziemy do szkoły albo poniesie pan konsekwencje.

Pułkowniku... proszę usiąść.

Zobaczę, co mogę zrobić dla pana... i pańskich muzułmanów.

Drań.

Uspokój się! Daj kluczyki!

Obiecuję, że wrócimy. Daj mi kluczyki.

- Wrócimy tu. - Nie wiesz.

Daję ci słowo. Wrócimy po Almę. Daj.

- Lindgren, Ljung. - Kurna, a co to?

Co ci mówiłem, opoju? Łeb ci urwać?

Wynocha, żebym cię nie widział. Wszystko schrzaniłeś.

Jedź!

Nowy rozkaz. Chorwaci wpuszczą nas do szkoły o piątej. Zostajemy.

Przyjąłem.

- Zostajemy? - Idioto, na wieżę.

Niech Smerfy zostaną, bo mnie wykończą.

- Zrozumiałem, komendancie Marić. - Odezwę się.

Zastrzelmy ich, to się zabawimy z turecką dziwką.

- Wiesz, gdzie jest Turcja? - U mnie w tyłku.

Macie Muharema Filipowica. Dajcie mi go.

- Kto to? Halo? - Nic nie powiesz?

- Tato, to ja. - Wszystko w porządku?

- Jesteśmy w domu. - Z mamą dobrze?

- Jestem. Co z tobą? - Nie martw się. Wszystko...

Błagam, nie zróbcie mu krzywdy.

- Proszę... - Jestem głodny.

- Ugotujcie coś dla mnie. - Już. Almo, chodź ze mną.

Zachowaj spokój i nic nam się nie stanie.

Tylko musimy uważać. Słyszysz? Zostań tu.

- Masz fajki? - Nie.

Sto razy kazałam ci się ubrać.

- Która jest fryzjerką? - Ja. Daj chleb.

Strzyżesz Muharema?

Nie pozwoliłabyś innej kobiecie dotknąć jego włosów...

albo wymasować głowę.

Uważasz, że moje włosy są beznadziejne?

Mój mąż powtarza, że nie ma rzeczy niemożliwych.

Słyszałeś? I wbije mi nożyczki w gardło.

Turecka dziwka.

Jedzie ten pijak. Powstrzymajcie go.

- Co robisz? - Nie, stój! Zatrzymaj się!

- Co robi ten wariat? - Cofnijcie się!

- Padnij! - Zdechnijcie w piekle!

- Stój! - Zastrzelimy Smerfy!

- Uspokój się. - Wydaj mi rozkaz! Powystrzelam!

Stój! Ani kroku!

Islamska suko, teraz cię zerżnę!

Wstań! Spokojnie...

- Nie! - Kryć się!

- Spokojnie... - Tylko się bawimy.

Znajdź Kovacica. Słyszałeś? Już!

Oberwał?

Nie wiem. Strand, dostałeś?

Zastrzelić ich!

- Forss, wycofać się! - Babic, jedź!

To powierzchowna rana.

Patrz na mnie.

Ona nie może tu zostać. Wiem, do czego jest zdolny. Ukryj ją.

Idź na strych. Marsz na strych.

Dziękuję.

- Tu major Jurić. - Tak, majorze.

Jeśli nie odezwę się za godzinę...

zabij Muharema Filipowica. Jasne?

- Tu wszystko w porządku. - Tak, majorze. Zajmę się tym.

Masz narzędzia?

Jak ostrzyc?

Majda! Otwórz!

Majda, otwórz!

Sierżant Forss!

Ty idioto! Następny raz nie wykonasz rozkazu, urwę ci jaja!

Do pułkownika.

- Ja... - Milcz.

Możesz trochę pochylić głowę?

Udawaj, że jestem Muharemem.

Potrafisz?

Dowódca odpowiada za zachowanie żołnierzy.

Rozumiem, że coś się może wydarzyć.

Ale nie w sytuacji, kiedy chodzi o życie lub śmierć.

To się nie powtórzy.

Przysięgam.

Odbieram ci dowództwo. Możesz odejść.

Tak jest.

Odsyłają Stranda do domu?

- Nie. - Ja bym go odesłał.

Pomóc?

Kilpinen. Kiedy będzie gotowy?

Strzelili do nas z granatnika. Cud, że tylko takie uszkodzenie.

- Nie ruszymy. - Dziesięć minut.

- Potrzebujemy czterdziestu. - Odjeżdżamy za dziesięć.

- Kapitan Hedbom? Przygotować się. - Weźcie po cztery magazynki!

- Muharem ma szczęście. - Smerfy w drodze.

- Jesteś tu potrzebny. - Jurić.

Nie zawiedź mamy.

Dobra dziewczyna.

- Gotowi? - Tak, kapitanie.

Dobrze. Oby nie było problemów z silnikiem.

Babic, dowodzisz drużyną.

Tak jest, kapitanie.

Dziękuję. Naprawdę.

Kochanie, w porządku?

Wyrzuć. Wyrzuć.

Szwedzi wrócili.

Granatnik, lewe skrzydło. Karabin maszynowy, prawe skrzydło i wejście.

Babic.

Z drogi, wkraczamy.

- Nic nie słyszałem. - Udaje głupka.

Dostał rozkaz utrudniać. Powiedz mu, że będziemy strzelać.

Po pierwsze nie chrzań. Po drugie z drogi albo strzelamy.

- Po trzecie wyłącz to gówno. - Gracie mi na nerwach.

Pułkowniku, pana zastrzelimy jako pierwszego...

Moi ludzie staną za mną murem. A twoi?

Mam za sobą prawo międzynarodowe i lepszych, trzeźwych żołnierzy.

- Czyli przewagę nad wami. - To jak będzie?

Opuścić broń. Wstrzymać ogień.

- Kiedy strzelisz mi w twarz? - Gdy wyłączysz to gówno.

- Hedbom, tamte drzwi. Ja te. - Kilpinen, Strand, za mną.

Wchodzą do szkoły.

- Dwóch do piwnicy. - Dwóch przy wejściu.

- Dwóch do sali. - Strand za mną.

- Cofnąć się! - Cofnąć się!

Wejść!

Przyjaciele. Powiedz, żeby się nie bali.

UNPROFOR. Pomożemy wam.

Są w szoku.

Najpierw zabierzcie najciężej rannych.

Jak się pan nazywa?

To Muharem, nasz kucharz. Żona i córka czekają na zewnątrz.

Forss, ze Strandem wyprowadźcie Muharema.

- Tak jest. - Idziemy do Almy.

- Idziemy? - Do Almy.

Znaleźliśmy około sześćdziesięciu muzułmanów.

- Przeszukujemy inne pomieszczenia. - Babić!

Wyjaśnij mu, że jeśli któryś z żołnierzy tknie choćby jednego

z tych ludzi, osobiście zawlokę go za nogi do Hagi.

Jeśli tkniecie któregoś z tych ludzi...

zerżnę wasze matki.

Jasne.

Też tu skończyłem. Idziemy.

Tata...

- Nic mi nie jest. Pomóżcie innym. - W porządku.

Nie obejmiesz mnie?

Bałem się, że cię więcej nie zobaczę. Gdzie mama?

Już dobrze.

Idę.

Wracamy do domu?

Zaraz przyjdę.

Przepraszam za to, co powiedziałem w kantynie.

Nie wiem, gdzie są. Zabrano moją rodzinę.

Przepraszam. Andreasson.

Udzielisz mi wywiadu czy wolisz znowu bluzgać?

- Przepraszam, byłem niegrzeczny. - Też miewam takie dni.

Rodacy mają prawo wiedzieć, co się tu dziś wydarzyło.

Zgłoś się do mnie w obozie, znajdę czas.

- Miło. - Tak, będzie miło.

Mała, co tu robisz? Wsiadaj do samochodu.

Wersja polska: CANAL+ Tekst: Danuta Dowjat

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.