Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Portuguese (Brazil)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Od czego zacząć?
Cóż, to, co przede wszystkim chcę powiedzieć,
to fakt, że wszystko, czym jestem,
zawdzięczam miejscu, w którym się urodziłem.
Eternia – świat o nieskończonym pięknie.
Wszystko, co istnieje tylko w bajkach i legendach,
jest rzeczywistością w Eternii.
Gryfy, smoki, gadające tygrysy,
zaczarowane lasy, palące pustynie, wyspy na niebie – wszystko.
Przysięgam, że nie jestem pod wpływem narkotyków.
Jest tam też zamek Grayskull.
Kiedyś mój ojciec powiedział mi, że Eternia jest bijącym sercem kosmosu.
A Grayskull – sercem tego serca.
A więc serce serca
I właśnie w tym sercu znajduje się Moc Grayskull.
Mówi się, że może ona uczynić człowieka silnym jak bóg.
Aby zapewnić mu bezpieczeństwo, zamknęli go w pojemniku.
W starożytnym mieczu, który nazwali Mieczem Mocy.
Tak, to dość oczywiste, ale tak właśnie go nazwali.
Legenda głosi, że w mrocznych czasach pojawi
się bohater, który zabierze ten miecz,
I… jak to powiedzieć?… Wykorzysta go.
Wspaniałe.
A w międzyczasie
miecz ten był przechowywany w zamku pod czujnym okiem Czarownicy,
która była mądra, stara i, prawdę mówiąc, nieco przerażająca.
Ale jest fajna, naprawdę fajna.
Grayskull od wieków znajduje się pod ochroną moich przodków.
Właściwie to pochodzę z wielkiego rodu potężnych bohaterów.
Szlachetni, silni i odważni.
Ale mamo, ja nie chcę walczyć.
Wszyscy są więksi i silniejsi ode mnie.
A ja mam bardzo słabą koordynację ruchową.
– Co za bzdura. Kto ci to powiedział? – Cringer.
To prawda. On jest najmniejszy i najsłabszy.
To cud, że nie złamał sobie kości ani nie zginął.
Co książę chce robić zamiast walczyć z bronią w ręku?
Nie wiem, może trochę pobawić się z Cringerem?
Odejdź. Zajmę się kłębkiem wełny.
Naprawdę mi pomagasz.
Naprawdę muszę już iść?
Na trening z bronią. Teraz.
Uwaga! Przyszłe postacie Wiecznych.
Nie ma pomników przegranych,
nie ma ulic nazwanych imionami tchórzy,
nie ma parad dla tych, którzy tylko się starali.
Ten plac, ten pałac, całe jego życie
spoczywa na barkach mężczyzn i kobiet, którzy odnieśli zwycięstwo w walce.
A ja, jako mistrz broni króla, odniosłem zwycięstwo w wielu bitwach.
Właśnie dlatego wszyscy tu jesteśmy.
Ponieważ uratowałem życie waszym ojcom i matkom.
Uratowałem życie waszym sąsiadom i krewnym waszych sąsiadów.
Tak, to wiele istnień. Najważniejsze jest to, że walczyłem dla was,
a teraz wy będziecie walczyć dla mnie z błyskawicznymi refleksami,
niezawodną celnością i wspaniałą siłą.
tym
tym
Wiecie, co to jest?
To kij.
Dziękuję za wyjaśnienie tego, co oczywiste
Teela?
Twoje ramiona.
To moja córka!
To są jej ramiona, które są przedłużeniem jej ciała.
Dobrze. W parach. Ręce do góry.
Chcę zobaczyć jaskrawe siniaki.
Chcę zobaczyć krwawiące nosy i połamane zęby.
No dalej. Prosto.
Hej, Dian. Chcesz...?
Już dwa razy byś zginął.
- Adam. - Patrz przed siebie!
Spójrz mu w oczy, żeby uderzyć go w twarz.
Broń się, bo będzie gorzej.
A może załatwimy to na rozmowie?
Hej, Adam. Rób, co możesz, dobrze?
Tak.
Teela. Tak. Teela.
Tak. Teela.
Jaką jesteś przyjaciółką?
Taką, która cię porządnie zmasakruje.
Duncan.
Jak sobie radzą nasi nowicjusze?
To cnotliwa i sumienna grupa, proszę pana.
Wszyscy?
Nie tańcz, Adamie.
No dalej. Zaatakuj mnie!
Ona się ośmiesza.
Obiecałem to zrobić, kolego, i dotrzymam słowa.
Tak, ale jakim mężczyzną?
Adam! Zaatakuj mnie!
Chociaż udało mu się ją obezwładnić.
To tak nie działa, przyjacielu.
Wygrałem!
Nie bądź głupi, Adamie.
Mój chłopcze
Zmierz się ze mną... tym
Podnieś ją.
A teraz...
bron się.
Tato.
Tato!
Ten świat nie jest dla słabych.
Tak, tato.
Powtórz to.
Ten świat nie jest dla słabych.
Adam. Wstań.
Wstań.
Po upadku
natychmiast się podnosisz. Zrozumiałeś?
Pokaż, że jesteś silny.
Kiedy się odwróci, zobaczy cię.
I musisz mu pokazać, że upadek cię nie złamał.
Kiedy się odwróci, nie zobaczy przerażonego chłopca.
Zobaczy mężczyznę.
Co zobaczy?
Mężczyznę. Dobrze.
Słuchaj. Poczekaj, aż się odwróci.
Idź się przejść.
Przedstawienie się skończyło. Do roboty. No dalej
- Adam. - Co tu robisz?
Poszedłem za tobą.
Tak, ale przyszedłem tu, żeby pobyć sam, więc...
Nie bądź mięczakiem.
Nie wydawało mi się, żebyś był słaby.
Dzisiaj, na treningu.
Mój ojciec, tak.
To jest...? To Czarownica?
Na co ona patrzy?
Królu Randorze, atakują nas.
Wszystko jest pod kontrolą.
Gwardia Królewska jest gotowa.
Obiecuję wam,
że wy i wasze rodziny będziecie bezpieczni.
Zabieram was do Grayskull, strażnicy!
Uspokójcie się.
Nie oddalajcie się.
Teela. Chodźmy.
Tato.
Boję się.
Kto cię nauczył tego słowa? Na pewno nie ja.
Wszystko będzie dobrze, córeczko.
Cokolwiek się stanie, dopóki tu jestem, nie ma się czego bać.
Chodźmy.
Biegnijcie! Szybko!
Jest ich zbyt wielu.
Im więcej żołnierzy atakuje...
tym więcej wrogów zostanie pokonanych.
Chodźmy.
Za mną.
Tędy.
Nie ruszajcie się.
Straż pałacowa.
Proszę pana, idź dalej i nie zatrzymuj się.
Idźcie. Ja się tym zajmę.
Ktoś chce walczyć.
Nie zbliżaj się.
Jak śmiesz wkraczać do mojego miasta? Wiesz, z kim masz do czynienia?
Powiedz mi.
Jestem Duncan, dowódca Gwardii Królewskiej.
Mistrz szermierki króla.
A dzisiaj...
A dzisiaj...
nie udało ci się.
Tato.
No dalej, wstań. Wstań. Wstań. Proszę, chodźmy.
Teela.
Zawiodłem.
No dalej.
Trzymaj się.
Dzisiaj wieczorem dobiegło końca panowanie Randora.
Uważałeś się za tak silnego, że przestałeś bać się tego, co czaiło się w cieniu.
A to byłem ja.
Czekałem w ukryciu.
Z najciemniejszych i najodleglejszych zakątków wszechświata
czekałem w ukryciu.
Ale teraz, gdy wyszedłem z cienia,
będziesz świadkiem własnego upadku.
Uciekajcie. Nie oglądajcie się za siebie.
Adamie, nie bój się, mój synu. Chronię cię.
Bądź silny. Ja ich zatrzymam.
– Tato? – Uciekajcie.
Tato!
Co chcesz mi zrobić, demonie?
Po prostu odetnę ci głowę.
Niezależnie od mojego losu, nigdy nie zapanujesz nad Wiecznymi.
Twój pałac to tylko kamień i szkło.
Twoja korona to tylko przebranie.
To, czego pragnę, to władza, która się za tym kryje.
Evil-Lyn?
Evil-Lyn!
Dobrze powiedziane, Lordzie Skeletorze. To była poezja.
Zabierzcie go. Jego panowanie dobiegło końca.
O świcie
Eternia będzie świadkiem mojego wstąpienia na tron.
- Dobrze. Skończyłem. – Oczywiście, mój panie.
- Kiedy podnoszę pięść, to znaczy, że skończyłem. – Tak.
To kulminacja!
Weźmiemy to pod uwagę, panie.
Nadchodzą!
Grayskull upadnie
Nie, wytrzyma.
Przynieś mi miecz, chłopcze.
Tak. Pospiesz się.
Zabierz ją w bezpieczne miejsce, bardzo daleko stąd.
Niech uda się tam, gdzie nigdy jej nie znajdą.
Do mnie.
Adam, dbaj o siebie...
i nigdy nie zapominaj, skąd pochodzisz.
Ten miecz należy do mnie.
Bądź tak miły i przynieś mi go.
Nie waż się zrobić ani jednego kroku dalej.
Mamo!
Linda, odważyłam się.
Nie zgub miecza. Tylko z nim będziesz mogła wrócić do domu.
Jesteś nadzieją Eternii.
Odejdź!
Odejdź!
Nie!
Krótko mówiąc, tak właśnie trafiłem do
Oklahomy.
A ty, Julie? Twoja rodzina stąd pochodzi?
Przepraszam, powiedziałaś „Skeletor”?
Tak, tak właśnie powiedziałam.
Oczywiście, rozumiem.
Muszę odebrać.
Ale przecież nie dzwoniło.
U mnie dzwoniło, więc odbiorę i pójdę.
Słuchaj, Julie… Przepraszam.
Wiem, że to wygląda dziwnie. To przez Miecz?
Miecz jest jedynie naczyniem, w którym spoczywa Moc.
Tak jak na przykład ta szklanka.
Teraz ta szklanka zawiera Moc Grayskull, tyle że to nie jest szklanka,
lecz mój miecz, a ja go zgubiłem tamtej nocy.
Nie jestem z tego dumny, ale zgubiłem go i...
I odnajdę go.
Kiedy go znajdę, wskaże mi drogę powrotną.
Zrywasz ze mną?
Nie. Jesteście dla siebie stworzeni.
Rozumiem.
Proszę, nie. To nie jest to, czego chcesz.
Cześć!
Jak leci, stary?
Wcześnie przyszedłeś.
Nie chcę o tym rozmawiać.
Kolego.
Opowiedziałeś mu? Całą historię?
O czarownicy? O gadającym zielonym tygrysie?
Nawet o królu i jego rozczarowaniu twoim brakiem męskości?
Tak, powinienem był pominąć tę część.
Powiedziałeś osobie poznanej na Hinge, że pochodzisz z innej planety
i że utknąłeś tutaj, dopóki nie znajdziesz swojego
magicznego miecza, który pozwoli ci wrócić.
To oczywiste, że wydajesz się trochę… Bardzo szalony.
Te zwariowane rzeczy w twoich rysunkach, twoich opowiadaniach…
Są zwariowane i są prawdziwe, OK?
Jeśli zapyta mnie, skąd pochodzę, co jej powiem?
Że twoi rodzice zginęli w traumatycznym wypadku.
Naprawdę mi przykro.
I że twoim sposobem na zaprzeczenie temu jest zastąpienie tego fantazją.
Czy to nie to, co mówi twoja terapeutka?
Radzisz mi zapomnieć, kim jestem?
Cel całego mojego życia?
Może celem twojego życia jest przestać być dziwakiem.
Nie przyszło ci to do głowy?
Dlaczego nie możesz iść do pracy, opłacić czynszu, czekać na weekend
i odliczać dni do wakacji?
Tak jak wszyscy.
Miałeś narysować swoją ulubioną postać historyczną.
RamMan to postać historyczna
z ETERNII
Nie.
Nie.
To będzie dobry dzień
Słucham cię emocjonalnie.
Odczuwam cię w sposób konsensualny.
Motto grupy L — Powiedzmy to razem: Odczuwam cię w zgodzie.
Motto grupy 4 — Powiedzmy to razem: Odczuwam cię w zgodzie.
Widzę cię takim, jakim naprawdę jesteś.
Aby o tym pamiętać, możecie skorzystać z naszej ulubionej mantry.
Wstańmy i powtórzmy to.
No to zaczynamy.
Mam moc, by być najlepszą wersją siebie.
Ja nie potrafię
ZAIMKI: ON
Może to jest jego prawda, ale nie jest to moja.
Musimy być na tej samej fali, jeśli chodzi o prawdę, którą analizujemy.
CZY WIDZIŁEŚ TEN MIECZ?
Mam wrażenie, że dużo mówisz o swojej prawdzie,
ale może bardziej konstruktywne byłoby
zacząć słuchać prawdy drugiej osoby, nie?
Co powiedziałeś?
ADAM GLENN
To moje miejsce.
Siedzisz na moim miejscu.
Przepraszam.
Masz jakieś rady dla początkującego?
Może jakieś mądre słowa?
Chłopcze, radzę ci opierać się na tylnej części, a nie na przedniej.
Przód to tylko fasada, ale kto cię chroni z tyłu?
Nie ma rzeczy, której nie mógłbyś osiągnąć.
Świetnie.
To było niesamowite.
Mógłbyś mi to powtórzyć, tylko raz?
Nie. Już dobrze.
Szczęśliwej podróży, chłopcze.
CZY WIDZIŁEŚ TEN MIECZ?
-Dzień dobry. -Dzień dobry.
Masz chwilę, żebyśmy porozmawiali w moim gabinecie?
Zajmowałem się czymś bardzo ważnym dla działu kadr.
Tak, to widać. Ale to nie było pytanie, tylko rozkaz.
Rozumiem.
Tak, po prostu ten ton jest nieco dezorientujący.
To pytanie, czy nie?
Spotkamy się tam za dziesięć minut? – Dobrze.
Oczywiście, Suzie.
Adam, czy myślisz o swojej przyszłości w firmie?
A powinienem?
No cóż, pozwól, że wyjaśnię ci to z innej perspektywy.
Jesteś dobry w swojej pracy.
Jesteś sympatyczny, szczery i troskliwy.
Ludzie cię słuchają. Lubią cię.
Ale… wydajesz się
rozproszony.
A nie chcę nikomu psuć zabawy.
Jeśli dla ciebie zabawa polega na czytaniu z mieczy i
tym podobnych rzeczach, to uważam, że to fantastyczne.
Ale nie wykonywałabym swojej pracy, gdybym nie wygłosiła ci tej przemowy
„Przemowy”?
Przywołać cię do porządku.
Być wymagającą szefową, a nie zabawną przyjaciółką.
To pasuje do mojej najbardziej poważnej miny.
Twoje hobby wpływa na twoją pracę.
Znalazłam twój miecz.
Możemy o tym zapomnieć na chwilę?
Twoja obsesja na punkcie mieczy
rzuca złe światło na dział kadr.
Co więcej, będę musiał cię zwolnić, jeśli nie zaprzestaniesz tych bzdur.
Więc to coś w rodzaju ultimatum? Tak.
Dokładnie. Dobrze zrozumiałeś.
Konflikty nie są moją mocną stroną.
Zostaniesz zwolniony, jeśli nie
przestaniesz szukać broni w godzinach pracy.
Przerażasz innych. Zwłaszcza Darryla.
Jak ja nienawidzę Darryla.
Po prostu tego nie rozumiesz.
Po prostu tego nie rozumiesz.
Bez tego miecza jestem nikim.
No dobrze. Nadeszła godzina prawdy.
Czy zamierzasz wrócić do rzeczywistości?
A może zamierzasz zmarnować swoje życie jak marzycielskie dziecko,
które nie ma ani celów, ani silnej woli, by nie sięgać po telefon?
Widzę twoją rękę.
-To zajmie tylko chwilę. – Nie dotykaj go.
-Zobaczę, co pisze. – Proszę.
-Zobaczę... – Nie.
Zrobiłeś to. Świetnie.
Znalazłem twój miecz. Jest twój za 300 dolarów.
– Adam? – No cóż.
- Adam? Zaczekaj. - Odchodzę.
Adam? Nie możesz...
Jeśli odejdziesz, zapomnij o swojej pracy
Za obopólną zgodą.
STREFA TERRORU
Chyba dotarłem.
Czekam na ciebie w środku.
Skąd mam wiedzieć, kto...?
Samo się dowiesz.
To ty, prawda?
Prawdopodobnie. Tak.
Świetnie.
Masz mój miecz?
Nie sądzę.
Nie masz go?
Nie.
O Boże.
W takim razie to nie jesteś ty.
- Przepraszam. - Tak.
-Masz mój miecz? -Co?
Nic.
Masz mój miecz?
Ja. To ja.
Co się z tobą dzieje?
Pytasz ludzi, czy mają twój miecz?
Wygląda na to, że mają miecze.
Mam w domu kij.
Odsuń się od niego.
To wszystko, co mam.
Co?
I co mam z tym zrobić?
To twój problem.
Nigdy mnie nie widziałeś.
Sytuacja pod kontrolą!
Hej, to zabronione.
Nie martw się. To mój miecz.
Dobrze.
O nie.
Proszę, zostawcie Toraka.
Niech Torak mnie puści.
W porządku. Nie. To nie jest w porządku.
Proszę pana, proszę przestać okradać złodzieja.
To on mnie okradł.
Ten miecz nie jest na sprzedaż.
Nie zamierzam go kupić. Zabiorę go!
Za chwilę zniknę
w olśniewającym błysku światła.
Albo coś w tym rodzaju.
Super.
Na moc Grayskull...
muszę wrócić do domu!
Grayskull, zabierz mnie do domu.
Jesteś singlem?
Hej, co się z tobą dzieje?
Nienawidzę, kiedy mnie rozśmieszasz. A
jeszcze bardziej, kiedy sprawiasz, że płaczę.
Nienawidzę tego, że cię nie ma i że do mnie nie zadzwoniłeś.
-To jest...? – Miecz Mocy.
Tak, to ten. Dobrze.
Proszę, to działa.
Zrób coś.
TATO
Świetnie.
Jaki piękny miecz, Highlanderze.
Jaki piękny miecz, Highlanderze.
Tak, piękny miecz, Rip Van...
Za kogo się uważasz? Za Highlander?
24766
Co się dzieje? To są idioci.
Nie ruszaj się.
Co się dzieje?
Nie.
Dobrze.
Adam?
To ty?
Co?
Nie rozpoznajesz mnie?
Ten sam squink co zawsze
Teela?
Wracamy do domu?
Dlaczego ta rzecz mnie ściga?
To właśnie tego szuka
Miecz wysłał sygnał. Dlaczego tak długo zwlekałaś z podniesieniem go?
Bo straciłam go z oczu.
– Straciłeś ją z oczu? – Tak. Minęło 15 lat
.
No to na trzy. – Nie chcę biec.
Nie dam rady. – Raz.
Dwa. – Trzy. No dalej. – Nie jestem w stanie.
Czekaj, wolniej.
-Skacz! – Co? Nie!
Dobrze.
– Co się z tobą dzieje? – Tak. Chodźmy.
Dokąd idziemy?
Do mojego statku. Tam na górze.
Gdzie?
Świetnie.
Statek, otwórz się.
Otwieranie drzwi kadłuba.
Zaczekajcie chwilę. Mówiłem wam, że to prawda!
Nie konkretnie wam,
ale reprezentujecie
w pewnym sensie wiele osób, które we mnie wątpiły.
Adam, ruszajmy.
Statek, zabierz nas stąd. Natychmiast!
Zabieram was stąd natychmiast.
Przygotuj się. Zrobi się dziwnie.
– Dobrze. – Statek, lecimy w kosmos.
W kosmos i niech zrobi się dziwnie.
Nie mogę uwierzyć, że to ty.
Tak.
To ja.
Jakże urosłeś.
To znaczy, minęło tyle lat.
Dobrze ci to pasuje. Dobrze się starzejesz.
A ty się w ogóle nie zmieniłeś.
No cóż.
Nie masz pojęcia, jak straszne to wszystko było.
Od czasu twojego wyjazdu wszystko się zmieniło.
A co z moimi rodzicami?
Skeletor zabrał ich tamtej nocy,
i nigdy więcej ich nie widzieliśmy.
Przylot na Eternię za dziesięć,
dziewięć, osiem, siedem, sześć...
Nie mogę uwierzyć, że wracam.
Nie rób sobie zbyt wielkich nadziei.
Dwa, jeden.
Nic już nie zostało.
Skeletor nie chciał zatrzymać Wiecznych.
Chciał tylko, żeby nikt inny nie panował.
Dlaczego to zrobił?
Bo jest zły.
Musi być jakiś inny powód.
Ma czaszkę zamiast twarzy.
Musimy stąd uciekać. Bardzo niebezpiecznie jest tak się narażać.
Na co się gapisz?
Przepraszam, panie. Nie wiedziałem, czy pan śpi, czy nie.
Przynieś mi moją laskę, ty świnio.
Tak jest, panie.
Uważaj. Jeśli go upuścisz, zrobię z ciebie mielone mięso na kiełbasę,
tak jak zrobiłem to z twoją matką.
Milord Skeletor!
Bestia powróciła.
Skeletor, nikczemny i zły,
sadystyczny władca zła...
Zamknij gębę. Na kolana.
Niżej.
Jeszcze niżej.
Jeszcze niżej.
Powiedz mi, że masz miecz.
Znalazłem go, panie, ale ta kobieta, Teela, go zabrała.
Proszę, przestań. To bardzo boli, panie.
Teela?
Ta dziewczynka od mistrza szermierki.
Poinformowano nas, że jej statek przeleciał dziś rano nad Eternos.
Więc miecz jest tutaj.
Śledźmy ją i zobaczmy, dokąd ucieka.
Już ją śledzimy, panie.
Dlaczego wciąż tu jesteś?
Przynieś mi ten miecz, ty nieudolny, owłosiony głupku!
Powiedz mi, Evil-Lyn, czyż nie jestem potężny?
Najpotężniejszy, panie.
Czyż nie poświęciłem się całym sercem i duszą, by udowodnić Eternii,
że jestem godnym i sprawiedliwym władcą?
Zabiłeś tysiące ludzi, by to udowodnić.
I co to dało?
Jeśli mi pan pozwoli, panie...
Już pan zwyciężył.
Ma pan wielką armię u swoich stóp.
Różdżka Havoc, tron z kości,
to wszystko mam.
Czy naprawdę potrzebujesz czegoś więcej?
Chodzi o to, że mogą mi wszystko odebrać. Nie rozumiesz?
Mogą odebrać mi Różdżkę, zabrać ciebie, wszystko.
Jeśli tak się stanie, co się ze mną stanie?
– Milordzie, jesteś… – Nie będę niczym!
Dopóki ten miecz będzie w rękach kogoś innego,
moja władza będzie tylko tymczasowa.
Muszę przezwyciężyć nietrwałość.
Nie jestem zwykłym królem.
Jestem demonem,
ale chcę zostać bogiem.
– Dokąd mnie zabierasz? – Do Gwardii Królewskiej.
Albo do tego, co z niej pozostało.
Gwardia Królewska tu mieszka? W ukryciu?
Skeletor nigdy by nas tu nie szukał.
A teraz, gdy mamy miecz, pokonamy go.
Nie puszczaj go. Staraj się nie zwracać na siebie uwagi.
Czy na Ziemi nosi się takie ubrania?
Właściwie to nie.
Nie stój tak i nie gap się.
Miecz na widoku.
No dobrze, daj mi mówić.
Może są trochę źli na...
Gdzie się podziałeś? Miałeś pełnić wartę.
Wszędzie są sługusy Skeletora.
Znalazłem Miecz Mocy
Co?
Jest tutaj. A mężczyzna, który ją nosi, to syn króla Randora.
Zaginiony książę Eternos.
Dzień dobry, proszę pana.
Uwielbiam tu przebywać.
To nie jest książę.
Ależ jest, i może to udowodnić.
Tak, mogę.
Zobaczmy...
Kiedy byłem dzieckiem, chodziłem z ojcem, żeby oglądać cię na treningach walki.
Co się dzieje? To drżenie?
Kim jest ten szumowina?
Ram Man?
Jak mnie nazwałeś?
Ram Man.
Chodzi o to, że... ...użyłem tego imienia, bo wyglądasz na...
Na kogo?
Na kogoś, kto nazywa się... Ram Man.
Oszust. Nie znasz nas.
Nie. Ależ znam was.
Całe życie o was opowiadałem.
Kiedy byłem mały, rysowałem was, żeby was nie zapomnieć.
– Naprawdę? – Tak.
Kim jestem?
Jesteś Fisto.
Wiem, że to nie jest twoje prawdziwe imię, ale…
bijasz wszystkich.
Nie biję nikogo.
Widziałem kiedyś, jak uderzyłeś skrzata.
Adam!
To on jest wybawcą Eternii?
Wiem, ja też nie spodziewałem się, że będzie taki.
Ale przysięgam ci, że to on.
Podążyłem za sygnałem Miecza Mocy...
-Zobaczmy. ...i dotarłem do...
-Przestań! – Co ty robisz?
- …ten facet. – Daj mi to!
Weź to.
Dzięki.
Myślałem, że pójdzie lepiej.
Musimy chwilę pogadać.
- Tak, oczywiście. Porozmawiajmy. – Nie. Adam!
Jesteś Dina, prawda?
Dina? – Dian. – Dian.
Dian. Oczywiście. O mój Boże.
To brzmi szalenie, ale chodziłyśmy razem do szkoły.
Popychałaś mnie na szafki.
I bolało cię to?
Cóż...
Dian? Chyba niechcący mnie zamknęłaś.
Fisto?
On ma ogromnego...
-Miałam dziesięć lat. – Musimy stąd wyjść.
Tu śmierdzi jak w pisuarze.
-To on. – Daj mi spokój.
Tak, zasługuję na to.
To Battlebot klasy 4?
Co? To nic takiego. To robot służbowy. Przesadnie wywyższona służąca.
Jakie to urocze.
Roboty klasy 4 to najbardziej śmiercionośne roboty, jakie kiedykolwiek stworzono.
Każdy z nich jest wart 15 żołnierzy.
A właściwie 20.
Niesamowite.
Wygląda jak Miecz Mocy.
Wyobrażałem sobie, że będzie większy.
Bo mam ogromną dłoń.
Ta duża dłoń to ta druga.
Ta też jest duża.
Dlatego miecz wydaje się mniejszy.
Kapitanie.
Tak, proszę mówić.
Myślę, że mamy zagrożenie.
Idą po miecz.
Musimy stąd uciekać.
Panno? Nie powinna pani tu być, sprzątając podłogi.
Mogłaby pani nam towarzyszyć.
Jako służąca?
Nie, jako żołnierz.
Czy możesz przestać rozmawiać z urządzeniami AGD?
Pójdę z wami,
pod warunkiem, że nie będziecie mnie zmuszać do gotowania,
zmywania
ani sprzątania płynów, które z nich wyciekają.
Zgoda?
Zaczekaj.
Chwileczkę.
Podnieśmy go. Nie możemy go tak zostawić.
– Tego pijaka? – Tata.
Obudź się.
Dlaczego nazywasz go „tatą”?
Bo to mój ojciec.
Tato, obudź się.
Nie krzycz. Chcę spać.
- Duncan? – Pomagasz mi, czy nie?
Tak.
Dobrze.
O rany, ależ on jest ciężki.
Dobry pomysł. Niech się nawodni.
Kto to jest? Czy ja cię znam?
No cóż, tak.
Dawno temu, kiedy byłem dzieckiem, trenowałeś mnie.
W walce na miecze, w walce wręcz...
Upokarzałeś mnie, kopałeś mnie na ziemię,
podkopywałeś moją motywację i niszczyłeś moją samoocenę.
Adam. Nazywam się Adam.
Nie zamierzam go wyczyścić.
Nikt cię o to nie prosił!
Chwileczkę. Wiem, kim jesteś.
Syn Randora.
Tak, to ja.
Mały Adam.
Adam. To wspaniale, że mnie pamiętasz.
Chudzielec. Karzełek. Słabeusz.
Cóż, nie sądziłem, że to aż takie straszne.
To już koniec. Idziemy.
Wstawaj, tato. – Co? Nie. – No dalej.
Dobrze mi tu. Idźcie sami.
Zostaję przy wymiocinach.
Musimy go nieść.
Rozumiem. Bardzo dziękuję za zaproszenie mnie na tę wspaniałą przygodę.
Hej.
Hej, mogę iść. Powiedziałem, że mogę iść!
Tędy.
Miecz jest tutaj! Poszukajcie go!
Zabierz miecz jak najdalej od niego. Biegnij!
Musimy uciekać.
Co się dzieje?
Hej, głupi robocie!
Mówiłem ci, że potrafię chodzić.
Lepiej się schyl.
A ty lepiej idź do...
Roboto, czy mógłbyś przejść w tryb bojowy przynajmniej na sekundę?
To był żart?
To robot służbowy. Duncan przeprogramował go wiele lat temu.
Oczywiście, że tak. Ta wariatka omal nie urwała mi głowy.
To była usterka.
Tak, oczywiście.
Uciekajcie.
Co się dzieje?
Nie strzelajcie już do mnie!
Dziękuję!
Za mną!
Skoczył?
Nie spodziewałem się tego.
Tak, ja też nie.
– Zajmę się tym pijakiem? – Jak mnie nazwałeś?
Duncan, wszystko w porządku?
Lepiej niż kiedykolwiek.
Jak to możliwe, że on wciąż żyje?
– Tato. – Nic mi nie jest.
Chodźmy.
Dobrze. Na dół.
Chodźcie, banda tchórzy!
Trap Jaw.
Kto?
– Z moich rysunków. – Trap Jaw?
– To nie ma znaczenia. – Nie.
Tato.
To na pewno on. Jesteśmy w pułapce.
Nie ma już gdzie się schować!
Może jeśli z nim porozmawiam… uda nam się dogadać.
- Oszalałeś? – Co?
-Czy on oszalał? – Porozmawiać?
Tym właśnie zajmuję się w pracy,
i jestem w tym całkiem niezły. – Zaczekaj.
Nie. – Zaraz wracam
– Co? – Adam!
Witam!
Witam.
Panie Trap Jaw.
Dzień dobry.
Chwileczkę.
Możemy chwilę porozmawiać?
Chciałbym, żebyśmy nieco uspokojili tę sytuację,
bo czuję, że emocje są bardzo napięte.
Oczywiście, że są.
A kim pan jest?
Jestem Adam, książę...
No cóż...
Wydaje mi się, że wkraczamy w obszar konfliktu.
Nie mów.
Chwileczkę.
Rozwiązywanie konfliktów opiera się na skutecznej komunikacji, wiesz o tym?
Użyj miecza!
Miecz. Jaki miecz?
Wypowiedz te słowa.
Na moc...
Na moc Grayskull.
Na moc Grayskull!
Mam Moc!
Mistrz Grayskull.
Jesteśmy uratowani.
Jesteśmy zgubieni.
Nie dam już rady...
O to chodzi! Tak jak cię uczyłem!
Nie ty... No cóż.
W porządku. Wszystko dobrze.
– Słuchaj, musimy iść. Chodź. – Chodźmy.
Widzieliście to?
Wyrwałem mu ramię i zabiłem wszystkich jego przyjaciół.
Tak, widziałem to, chłopcze.
Idioci. Przeklęci nieudacznicy!
Milordzie...
Żałosna banda marnych mięczaków!
Chcę ten miecz, słyszeliście? Ten miecz należy do mnie.
Do mnie i tylko do mnie!
I zdobędę go. Słyszeliście mnie?
Dostanę ją. A wy mi ją przyniesiecie.
Zrozumieliście?
Ścigajcie ich! Przynieście mi ten miecz!
Pozwól mi pilotować.
Nie będziesz latać, tato.
Dobrze sobie radzisz, Teela.
-Nie teraz, Adam. -Dobrze.
– Sukinsyn… – Pęknięcie.
Pęknięcie kokpitu.
Statek, przeprowadź analizę.
Analiza w toku.
Pęknięty kadłub. – Zrozumiałem. – Posłuchaj mnie.
Mam doświadczenie w...
Chcesz iść pieszo? Pójdziesz pieszo.
Cholera.
- Teela? - Wyjdź i zabij kilku złoczyńców.
- Dobrze. - Sky sled jest z tyłu.
Idę.
Ja będę latać. – Ty nie. – Co?
Ty nie, kropka.
Co się stało?
W porządku.
Spadamy.
Z mniejszą siłą
-na drążku, to... – Nic nie mów.
Nie damy rady.
Teela, zadbaj o to, żeby statek się nie chwiał!
– mówi pijak.
W porządku.
Adam?
Adam! Hej!
Uwaga z tyłu!
– Na bok, głupku! – Co?
Zginiesz!
Ty naprawdę umiesz pilotować.
Nie chcę cię słuchać.
Powstańcy z Eternii!
Ich długi rozejm dobiegł końca.
Są skończeni.
Jeśli nie chcecie dzisiaj zginąć,
nakazuję wam wypełnić wasz obowiązek lojalności.
Czy wiecie, co to oznacza, bandyci?
Że zabiję was jednego po drugim,
dopóki nie powiecie mi imienia tego bezczelnego dzikusa.
Wiecie, o kim mówię?
Umięśniony, w przepasce, opalony.
Ogromny, lśniący miecz.
Nie?
No dobrze.
Ty.
Evil-Lyn, kto to jest?
Moss Man.
To musi być on.
Nie! Nie.
Spójrzcie, upadli bohaterowie Eternii,
jak błaga o swoje nędzne życie.
No dalej.
Błaga.
Nie.
Nie!
Spójrz, kochanie, przygotowałam hummus.
Uwielbiam hummus.
Powtórzę pytanie.
Kto jest tym wojownikiem, który dzisiaj za was walczył?
Dość tego!
Dość tego. Zamierzam mówić.
Proszę, mów.
To młody książę. Powrócił z zaświatów.
Naprawdę?
Zabierzcie ich wszystkich. Zamknijcie ich.
Niech to wysypisko spłonie aż do fundamentów!
Nie mogą nas tu dogonić.
Potrzebują posiłków.
Pójdę po Adama, póki jeszcze jest jasno.
Nie, pozwól mi to zrobić.
– Naprawdę. Dam radę – Teela, to moja robota.
To była. To była twoja robota.
Teraz ja tu rządzę. Zostań tutaj.
TATA
Gdzie jestem?
Kim jestem?
Jesteś tym, który przywróci pokój w Eternii.
Bohater z Grayskull
Adam.
Dzięki Zodacowi wciąż żyjesz.
Sprawiłeś, że Czarownica uciekła.
To nie była Czarownica.
Myślę, że to właśnie ona.
Oczywiście.
Jesteś ranny?
Co dziwne, nie.
To dobrze.
Chodźmy, zaczyna się ściemniać.
Dzisiaj rozbijemy obóz tutaj, a jutro ruszymy dalej.
Nic. Po prostu dawno cię tak nie widziałem.
Cóż, w gruncie rzeczy wciąż jestem Man-At-Arms.
Mam nadzieję, że go znajdziesz.
Chwileczkę.
Co tu mamy?
Kto ma ochotę na drinka?
Tato, serio?
Co? No dalej. Siadajcie.
Wypijmy po kieliszku, opowiadajmy historie, śpiewajmy.
Jeśli nie będziemy świętować małych zwycięstw...
Zwycięstwa? Jakie triumfy?
Przecież nie umarliśmy.
To właśnie dla ciebie oznacza sukces?
Teela, zasługujemy na to.
Od 15 lat na to „zasługujesz”
Koniec z nami dwojgiem. Usiądź.
Po powrocie miecza
i mistrza Grayskull.
Odcięcie ramienia
nie wydaje mi się powodem do świętowania.
Albo ty, albo on.
A co stało się
z nawykiem słuchania i rozumienia?
Dlaczego nie porozmawiać?
Porozmawiać.
Co byś zrobił, gdyby jakiś facet zaatakował twoją rodzinę mieczem?
Rozumiem. Spodziewasz się, że powiem, że będę walczył, prawda?
Nie, że byś ich chronił.
Podchodzisz do tej kwestii w niewłaściwy sposób.
Uważasz, że mają zbyt lekki palec na spuście, wydają ci się zacofani.
Ale na wojnie poeci nie idą na front.
Tylko mężczyźni, którzy walczą.
I nie robią tego dla chwały.
Robią to, aby...
Moim zdaniem właśnie tym jest mężczyzna.
Ten, który zgłasza się na ochotnika, gdy trzeba.
Tak jak ty to zrobiłeś
A skoro o tym mowa,
nieźle ci dzisiaj szło.
To najmilsza rzecz, jaką mi powiedziałeś.
No cóż, jesteś trochę zardzewiały
i mógłbyś popracować nad techniką.
– Ale było nieźle. – Oto on.
Ten Duncan, którego pamiętam.
Dobrze.
Hej, pomożesz mi z tym?
To jest ciężkie.
-Jeśli możesz... – Oczywiście! Tak.
-Twoja przepaska zaplątała się w moją… Przepraszam. – Nie ma sprawy.
Jak się czujesz, wiedząc, że jesteś potężnym wojownikiem?
Ogólnie czuję się całkiem dobrze.
Ale nie wiem, co się stało z moją koszulą.
Ani z moimi spodniami.
Czy one się jeszcze pojawią? Czy będę musiał za każdym razem kupować nowe?
Bardzo za tobą tęskniłem.
Ja też.
Cały czas o tobie myślałem.
Ja też.
Właściwie nie było ani jednego dnia, żebym o tobie nie myślał.
Ja też.
I to jak bardzo.
Nasza przyjaźń wiele dla mnie znaczy.
Zawsze byłeś świetnym przyjacielem.
Bardzo dobrym przyjacielem. Prawie jak młodszy brat.
Zawsze byłeś moim przyjacielem i zawsze nim będziesz.
Nic tego nigdy nie zmieni.
Moja partnerka.
- Tak, właśnie tak. Dobrze. - Co za ulga.
Zabierzmy mu flaszkę, zanim zacznie śpiewać.
Tak, nie chcemy, żeby
śpiewał, oczywiście.
Uwaga, nieszczęśni nędznicy, to ja,
Skeletor.
A wy jesteście robakami pod moimi stopami.
Robakami? Nazwał nas robakami?
Jednak jeden z was uważa, że ma wyższą misję.
Wygląda na to, że powrócił syn marnotrawny.
Ale to już nie jest ta Eternia, którą znałeś, księciu Adamie.
Teraz należy do mnie, wraz ze wszystkim, co zawiera.
Nawet ten miecz, który nosisz,
gdyż jest stworzony dla rąk o wiele silniejszych niż twoje.
Złożę ci hojną ofertę.
Przynieś mi Miecz Mocy do Góry Węża,
a być może uda ci się odnaleźć...
swoją mamę i tatę.
Tak, żyją.
Cóż, nie są w najlepszej formie, ale żyją.
Mogliby znów żyć razem, jak szczęśliwa rodzina.
Albo mogliby umrzeć straszną
śmiercią.
I to byłaby na zawsze twoja wina.
Jak bardzo będzie ci więc ciążyć ten miecz,
bohaterze z Grayskull?
Muszę już iść.
Tak.
Adam. To pułapka.
Miecz nie może wpaść w jego ręce. Będzie niepokonany.
Nie dam mu tego miecza. Zabiję go nim.
Chodzi o Skeletora. Nie możesz tak po prostu ruszać na niego!
Mam w rękach moc boga!
Ale nie jesteś bogiem, jesteś człowiekiem.
Porwał moją rodzinę.
Muszę ich uratować.
Tak postąpiłby każdy człowiek.
Mówisz jak mój ojciec.
Czy to źle?
-Zobaczymy. – Posłuchaj.
Pójdę z wami albo bez was.
Adam.
Jesteśmy z tobą.
Gdziekolwiek pójdziesz.
To tak, jakby wciąż szukali śmierci.
Nie teraz.
Chodźmy.
Góra Węża jest w tę stronę.
Nie wiemy, co tam jest.
Moje życie jest tam.
Róbcie tak jak ja.
Chwileczkę...
Witam, nazywam się Adam.
Książę Eternii i strażnik tajemnic zamku Grayskull.
Mam przy sobie Miecz Mocy.
Daj mi swoją broń.
Miecz przekażę tylko Skeletorowi.
Zatrzymaj miecz.
Strażnicy!
Zabierzcie tego chłopca o wspaniałych mięśniach do Lorda Skeletora.
Pozostali pójdą ze mną.
Przygotujcie lochy.
Uderzajcie go bez litości!
Widok zapiera dech w piersiach, prawda?
Zostawię was na chwilę samych?
Tato?
Adam?
To ty?
To ja.
Pogodzenie emocjonalne może poczekać.
Daj mi miecz.
Uwolnij go.
Ja to powiedziałem pierwszy.
Uwolnij go!
Nie chcesz się ze mną w to bawić, niegrzeczny chłopcze.
Gram, żeby wygrać i...
oszukuję.
Weźcie ją!
Zobaczmy, czy dacie radę.
Nie. Nie!
W porządku, Evil-Lyn. Zamarł.
Brawo, księciu Adamie! Co za widowisko.
Ale po co?
Zmierz się ze mną twarzą w twarz, jak mężczyzna.
Po pierwsze, nie mam twarzy, a po drugie, nie chcę.
Poza tym teraz moja kolej, by dać swój pokaz.
Co o tym sądzisz, tato?
Czy mam go zmusić, by był świadkiem twojej śmierci z ręki jego własnego miecza?
Tak.
Nie!
Tato?
Adam.
Pozwól mi na ciebie spojrzeć.
Jesteś tutaj.
Trochę to trwało, ale wróciłeś.
Tak, i bardzo się zmieniłem.
Nie jestem już tym kruchym chłopcem.
Jestem tym, czego zawsze pragnęłaś.
Czego zawsze pragnęłam?
Żebym był inny.
Nie. To nie jest...
Nie tego chciałem.
Po prostu byłeś wtedy bardzo mały.
Świat...
wydawał ci się ogromny.
Po prostu starałem się uczynić cię silnym,
żeby cię chronić.
To był jedyny sposób, jaki znałem.
Było tyle rzeczy, które powinienem był ci powiedzieć.
Tato, zapomnij o tym.
Nie martw się.
Szkoda, że nie zrozumiałem tego wcześniej.
Szkoda, że nie pozwoliłem ci
być sobą
Tato, nie. Zaczekaj!
Tato, nie zamykaj jeszcze oczu.
Jeszcze tego nie powiedziałam.
Chcę, żebyś to usłyszał.
I tak właśnie oboje odchodzą.
Wszystko w porządku?
Twoje ubrania wróciły.
Mamo.
Zgubiliśmy go.
Jak długo czekałam.
Teraz odrodzę się,
a wszechświat zadrży w cieniu mojej mocy.
Na moc Grayskull
mam
moc!
Czy dobrze to powiedziałem? A może się pomyliłem?
Nie, to są właściwe słowa. Jeszcze raz, ale może z większym entuzjazmem.
Nie wystawiaj mojej cierpliwości na próbę.
Dlaczego to nie działa?
Przestań!
Powiedz mi, dlaczego to nie działa.
Jest pewien rytuał, który mogę wykonać.
Jeśli zaniesiemy miecz do Grayskull,
na ołtarz, obiecuję, że to zadziała.
Lepiej, żeby tak było.
Przygotujcie mój statek!
Cześć, chłopcze.
Chcesz porozmawiać?
Adam, nie jestem dobry w...
rozmawiać o tym, co...
O tym, co dzieje się w środku, o...
- Uczuciach? – Tak, o tym.
Ale jest jedna rzecz, którą wiem.
Doskonale wiem, jak się czuje, gdy ponosi się porażkę.
Kiedy odkrywasz, że nie jesteś tym, za kogo się uważałeś.
Lepiej, żeby uważano mnie za pijaka, którego warto uratować,
niż za starego człowieka, który jest nic nie wart.
Zawiodłem go.
I zawiodłem ciebie, Adamie.
Obiecałem, że będę ich chronił, ale...
nie udało mi się.
Pamiętasz, co mi mówiłeś, kiedy byłem dzieckiem,
kiedy inni mnie bili?
Tak, mówiłem ci: „Na ziemię, 20 pompek”.
Nie. Mówiłeś mi:
„Wstań.
Z podniesioną głową”.
Możemy spróbować razem.
Co ty na to?
Z przyjemnością.
Dzień dobry.
Ktoś chce się z tobą widzieć.
Żenujące?
Nie sądzę.
Pozwalasz mi cię polizać?
Tak, oczywiście.
Tęskniłem za tobą, przyjacielu.
Nie mogę uwierzyć, że tu jesteś.
Że wszyscy tu jesteśmy.
Wszyscy bohaterowie Eternii.
Adam, wszystko w porządku?
Tak, chyba tak.
Zbliżcie się, no dalej! Przyjdźcie na naradę wojenną.
Nazwijmy to seminarium. Dyskusją.
Przyjdźcie na naradę wojenną.
Proszę o uwagę.
Poświęćmy chwilę na opracowanie strategii ucieczki.
Co?
To twoja przemowa przed bitwą?
Moja przemowa motywacyjna dla grupy.
- Kto to jest? - Kim jesteś?
Adam, książę Eternii.
Przepraszam. Witam.
Myślałem, że Adam nie żyje.
Opuść tę szyję i pozwól mu mówić.
Nie. Nie umarłem.
Widzicie mnie tutaj, żyję.
– Co on powiedział? – Mów głośniej. Nie słyszymy cię.
Tak. Przepraszam. Kiedy byłem na Ziemi,
nauczyłem się, że sukces w pracy nie sprowadza się do jednej osoby
– mężczyzny czy kobiety,
to nie ma znaczenia.
Od jednej osoby.
Chodzi o pracę zespołową.
– W biurze? – To loch.
Nie, wiem.
Większość z was mnie nie zna.
Ale ja znam was.
Mekaneck.
Bohaterski ludzki peryskop.
I Ram Man.
Jesteś z metalu.
I jesteś człowiekiem.
Oczywiście!
A ty, Fisto! Ty ich okładasz pięściami!
Oczywiście!
I Dian.
Zawsze popychałeś mnie na szafki.
Oczywiście.
Znam ich wszystkich.
Noszę ich w sercu.
Eternia jest częścią mnie,
to mój dom i będę o niego walczył.
Ale nie mogę walczyć sam.
Potrzebuję waszej pomocy.
Działając sam, znalazłem się tutaj. Dlatego właśnie tu jesteśmy.
Ale razem możemy coś zmienić.
Musimy wspierać się od tyłu,
a nie z przodu.
Przód to tylko fasada,
ale jeśli będziemy sobie przykrywać tyły,
nie ma rzeczy, której nie moglibyśmy osiągnąć.
Razem
Tak.
Odzyskamy nasz dom. Razem.
Dla Alana!
Dla Alana!
Nazywam się Adam, kolego.
Adam.
Co możemy zrobić, będąc zamknięci? To kraty z fotanium.
Niezniszczalne.
Ściany są z kamienia.
Ściany są z kamienia.
Fisto.
Ram Man.
Wszyscy.
Jedno pytanie.
Ile podnosicie w wyciskaniu?
Co to jest wyciskanie?
O Boże.
Zabijcie wszystkich, którzy się zbliżają.
Kobiety i dzieci… w pierwszej kolejności.
W porządku.
Chodź, Evil-Lyn,
zbliża się koniec.
Czy uda ci się ją naprawić?
Przeprogramować ją do walki?
Ostatnim razem próbowała mnie zabić
To był wypadek.
Zawsze tak mówi.
Wierzę jej, więc...
Tak, oczywiście. W porządku.
Zrobię to.
- W porządku. - W porządku.
Nie zabijaj mnie, dobrze?
Miałeś to przy sobie przez cały czas?
Już ustaliliśmy, że mnie nie zabijesz.
Niczego nie obiecałem.
No cóż.
Świetnie.
W porządku. Dość tego!
-Duszę się. – Płuca mnie palą.
-Zaraz zwymiotuję. – Co to za kurz?
- Uciekają! – Nie pozwólcie im uciec
No dalej, wy brudni lizacze czaszek!
Gdzie są statki?
Oto one.
Roboto i ja ich powstrzymamy. Wy róbcie to, co musicie.
Tato.
Tato.
Jesteś pewien, że dasz sobie radę?
Nie, nie jestem pewien, ale postaram się jak najlepiej.
BE Jesteś bardzo silny.
Nigdy nie byłem tak silny jak ty.
Jesteś mężczyzną, którym zawsze chciałem być.
- Dziękuję? - Tak, chodź tu.
Kocham cię.
To było wspaniałe.
Adam, nie psuj nam tej chwili.
Posłuchaj...
Tak. Chcecie zacząć?
-Dobrze. – Tak. Dziękuję.
To było naprawdę urocze.
-Piękna chwila dla nas wszystkich trojga. – W porządku.
No dobrze.
– Proszę bardzo.
W porządku.
Czy jest już za późno, żeby się wycofać?
Nie powinniście dać mi zbroi? To wygląda na niebezpieczne:
Kura.
Teela! Naprawdę?
To ani kura, ani kot. To Battle Cat.
-Nie jestem nim. - Tak, jesteś.
Nie jestem tym.
No dobrze, tym razem. Wsiadajcie.
Następnym razem założą mi zbroję.
Tak! Żeby im przyłożyć kilka ciosów!
Daj im głową, Ram Man!
Przepraszam.
Atakują nas!
Teraz zobaczysz, co prawdziwy mężczyzna potrafi zrobić z Mocą.
Nie!
Broń się, czarownico.
Co powiesz na to, żebyśmy razem się stąd wynieśli? Niech się nawzajem pozabijają.
Niezła próba.
Jesteś godną córką swojego ojca.
Oczywiście, że tak.
Chodźmy na ich imprezę!
Mam tutaj zaproszenie.
Jeśli masz zaproszenie, to nie zostaniesz tutaj.
Jestem na liście i zamierzam zabić tych idiotów!
Nie do końca rozumiesz imprezowe metafory.
Czy to nie sprawia przyjemności?
Nie dotrą do tego zamku
dopóki ja stoję na nogach.
Prawie nigdy nie widziałem cię na nogach.
Masz jeszcze jakieś pociski?
Tak. Jeden.
To wystarczy.
Tak!
Co to jest?
Uciekaj!
Uwaga!
Duncan?
Pamiętasz mnie?
Pamiętasz, kim byłem?
Komendant Gwardii Królewskiej.
Zbrojmistrz króla.
Ale dzisiaj...
jestem nowym człowiekiem!
– Słuchaj. – Duncan?
Roboto.
Nie wyłączaj się.
Nieważne.
Istnienie to seria absurdów, która kończy się w nieskończonej nicości.
Zuch dziewczyna.
Zuch dziewczyna.
Nie ruszaj się, bezmózgowa kupo złomu!
Próbuję cię zniszczyć!
No proszę, spójrz tylko.
Wygląda na to, że twój miecz na nic się nie przydaje.
To tylko tania zabawka.
Niemożliwe.
Mam pytanie.
Czym więc jesteś, jeśli nie tym?
Kim jesteś?
Zobaczmy.
Uwolnij bestię!
Niezły poziom, bracie.
Mogę być szczery, Adamie?
Nigdy nie uważałem cię za dzikiego barbarzyńcę.
Myślę, że nigdy nie byłeś twardzielem.
Podejrzewam, że byłeś najsłabszy.
A ci, którzy cię nie dręczyli, litowali się nad
tobą.
Złap ją!
To nie było tak.
Prawda?
Jak to było?
Co?
Twoja planeta.
Jaka ona była?
Cóż, była...
Była przepiękna.
Inna niż wszystko, co dotąd widziałeś.
O rany, byłeś już kiedyś w Sedonie?
Co?
To miejsce bardziej ci odpowiada.
Świat szarości i beżów oraz ciągłych porażek i upokorzeń.
Adam. To pilne? Muszę porozmawiać o wynikach Darryla.
Kim jest ten demon?
To ten złoczyńca. Złamał mi miecz.
Znowu ta historia z mieczem.
Kiedy ja podbijałem planetę, ty byłeś tutaj, w...
Co to za miejsce?
Dział kadr.
Dział kadr?
Och, Adamie, co za łobuz.
No dalej.
Możesz udawać bohatera, z tymi swoimi gigantycznymi mięśniami
i tym ogromnym, długim mieczem zwisającym między twoimi wspaniałymi udami.
Ale zawsze będziesz nieudacznikiem.
Eternia nie jest twoim domem.
To marzenie o czymś, czym nie jesteś.
A to marzenie...
dobiegło końca.
Adam!
Adam!
Adam!
Hej, Adam.
Jak leci?
Tak.
Chyba umarłem.
Szkoda.
Wygląda na to, że masz ciężko, bracie.
Daj mi znać, jeśli czegoś potrzebujesz.
Chyba coś ci upadło.
Coś.
No dobrze.
Bardzo wygodnie jest umrzeć tuż przed zapłaceniem czynszu.
Nie, ja się tym zajmę.
Na górze.
Mówiący ptak.
To dziwne.
Twój kot mówił.
Masz rację.
Więc to już koniec, co?
Czy ja umarłem?
Być może.
Wstań!
Jak to, skoro nie żyję?
Masz Moc.
Nie.
Już nie.
Miecz się złamał.
Jaki miecz?
Miecz… Mocy.
Ach, ten. Co się z nim stało?
To Miecz Mocy.
„Ten, kto dzierży miecz,
będzie miał Moc”.
Kiedy dzierżysz ten magiczny miecz, jakie słowa wypowiadasz?
„Na moc Grayskull...
Tak, kontynuuj.
Mam Moc.
Zgadza się. To ty posiadasz tę Moc.
Nie miecz.
Ty.
Wybrałem właśnie ciebie.
W rękach innych wojowników ta moc była tylko brutalną siłą.
Ale w twoich rękach to coś znacznie więcej.
To zrozumienie i empatia.
To człowieczeństwo.
Dlatego wybrałem cię na naczynie.
Ja jestem tym naczyniem.
Teraz jesteś gotowy.
Na moc Grayskull,
mam moc!
To mnie przenosi.
Tak!
Skeletor...
Mam dla ciebie propozycję.
Dlaczego byśmy nie...
nie zakończyli tego kręgu przemocy poprzez dialog?
Porozmawiajmy.
Zniszczyłeś mój świat.
Spowodowałeś wiele bólu i cierpienia.
Być może stało się tak, ponieważ nie mogłeś zostać królem.
A może dlatego, że nie kochano cię, gdy byłeś dzieckiem.
Nie obchodzi mnie, kim jesteś.
Liczy się tylko to, co robisz.
Zrób coś dobrego.
Jesteś głupcem.
Muskularny i tchórzliwy.
Nie ma nic dobrego do zrobienia!
Nie ma we mnie ani odrobiny dobroci!
Nie ma słowa, które mogłoby zmienić moją naturę,
bo jestem...
złym człowiekiem.
I uwielbiam to.
Spójrz na siebie!
Słaba i godna pogardy istota!
Nawet jeśli masz Moc, boisz się jej użyć.
I nawet nie wiesz, jak to zrobić.
Wiem, jak jej użyć.
Ale wolę tego unikać.
To cała siła, jaką dysponujesz?
Powstrzymywałem się.
Chcesz porozmawiać?
W porządku. O czym chcesz porozmawiać?
Czas na rozmowę już minął.
Tam na górze, squink.
Proszę.
Dzięki.
SZEŚĆ MIESIĘCY PÓŹNIEJ
Podobało mi się, jak się nim zająłeś, uścisnąłem mu dłoń i... – I co dalej?
Co mówią? – Zabiliśmy ich wszystkich.
O rany!
To zbyt wiele
Cześć, Adam.
Cześć.
Jak tam z twoimi
uczuciami i tak dalej?
Dobrze. Tak.
Chcę ci powiedzieć, że
jeśli potrzebujesz porozmawiać,
możesz na mnie liczyć.
Dzięki.
Albo jeśli masz ochotę się pobić.
Albo jeśli chcesz, żebym cię walnął kijem, też możesz na mnie liczyć.
Tak samo.
Najlepsi z Eternii.
Spójrz na nich,
spójrz na nich.
Wszyscy bohaterowie, których rysowałeś w dzieciństwie.
Ram Man.
Fisto.
Jak nazywałeś tego?
To Mekaneck. To prawda.
To irytujące,
tak.
Dałeś mi imię?
Warrior Goddess.
To dlatego, że byłam dzieckiem i…
-Trochę mocne. – O rany,
super. – Nie przywiązuj do tego zbytniej wagi.
Wybrałaś dla siebie imię?
-Nie. – Tak, nie kłam. No dalej.
Powiedz to.
Będą się śmiać.
To prawdopodobne, ale powiedz to.
Jakie to imię?
Musclor.
To bardzo męskie. A ty jesteś prawdziwym mężczyzną.
To sprytne.
Hej, co o tym myślisz?
Tak, przyjacielu, to jest...
genialne.
Cieszę się, że przekonałeś się, że to było prawdziwe i że nie oszalałem.
Tak, a stać obok zielonego tygrysa...
Kto by w to uwierzył?
Dziękuję
że przyszedłeś po mnie, żeby udowodnić mi, że to było prawdziwe.
Moja czerwona lampka miga.
To sygnał SOS z wioski Avion.
Wygląda na zlecenie dla Musclora.
Musclor.
Tak, zrobię to, co do mnie należy.
Tędy.
Cringer.
Czy to konieczne?
Czy znowu zamieni się w kryjówkę?
Tak.
Myśli, że zapomnieliśmy? Wszyscy o tym wiedzą.
Można by odwrócić wzrok, gdyby to było łatwiejsze.
Nie! Niech robi to, co ma do zrobienia.
WŁADCY WSZECHŚWIATA
Dzisiaj dowiedzieliśmy się, że to nie mięśnie czynią z ciebie mężczyznę.
I że czaszka zamiast twarzy oznacza prawie automatycznie, że jesteś złoczyńcą.
Do zobaczenia!
Straciłem nadzieję.
W odniesieniu do obojga.
Może pewnego dnia ona też wróci.
Kapitan Adora?
Nie.
Już nie.
Przyznajmy, że nie jesteś teraz w najlepszej formie.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.