Original subtitles

.:. تیم ترجمه شــوتايـم تقدیم می‌کند .:. .:. WwW.Show-Time.iN .:.

کاری از علی خزایی

‫ کاهش شدید خانه‌های اجاره‌ای و افزایش اجاره‌بها

‫ بدین معناست که خانواده‌های کم‌درآمد متعددی

‫ دیگر قادر به اجاره‌ی خانه از اشخاص حقیقی نیستند

‫ طبق گزارشات یک موسسه کمک به افراد بی‌سرپناه

‫ ایرلند هم اکنون بیشترین نرخ افزایش خانواده‌های بی‌سرپناه را ‫ در تمام قاره اروپا دارد

‫ تامین محل اقامت صدها خانواده

‫ به خود آنها واگذار شده است

‫ بسیاری در تلاش برای یافتن هتلی برای اقامت هستند

‫ از موسسات خیریه هم‌اکنون درخواست...

‫سلام، من دنبال یه اتاق میگردم

‫برای خونواده

‫نه، فقط برای یه هفته

‫سلام یه اتاق میخام

‫واسه چن شب

‫اتاق خونوادگی

‫کارت اعتباری شورای شهر "دوبلین" رو دارم

‫شما تو لیست هتل‌ها بودین

‫یه اتاق واسه چن شب میخاستم

‫ما شیش نفریم

‫شماره‌تونو از توی لیستی که بهم دادن برداشتم

‫باشه ممنون بهرحال

‫سلام، دنبال یه اتاق واسه چن شب بودم

‫اتاق خونوادگی

‫بله درسته ‫کارت اعتباری شورای شهر

‫حتی یه شب هم راه نداره؟

‫گفتم ساکت

‫سلام، یه اتاق برای یه هفته میخاستم

‫ببخشید؟

‫اتاق خونوادگی

‫ببخشید؟

‫نه، شورای شهر "دوبلین"

‫کارت اعتباری مخصوص شورا

‫شما تو لیست هتل‌ها بودین

‫- اون گفت "منم" ‫- نه، گفت "ساکت"

‫گفتم ساکت

‫دنبال یه جای موقتی هستم

‫- پس یه اتاق واسه... ‫- اون گفت ساکت!

‫ببخشید؟

‫باشه

‫بازم ممنون

‫مامان؟

‫میگم ساکت

‫سلام یه اتاق واسه چند شب میخاستم

‫شماره‌تون رو از لیستی که بهم دادن برداشتم

‫باشه ممنون

‫پتیاره

‫این حرفو نشنیده بگیرین

‫گرچه پتیاره هم بود

‫از کپی، کپی گرفتن ‫بزور معلومه چی نوشته، نگا کن

‫- میتونی برام بخونیش؟ ‫- دارم درسامو میخونم

‫فقط چارتا شماره‌س «کیلی»

‫نگفتم که ترک تحصیل کنی، یالا

‫یه هتل پیدا کنیم میرم دنبال یه جای جدید میگردم

‫- یه خونه‌ای، جایی - مامان، مامانی ‫- چیه عزیزم؟

‫من نبودم

‫- تا بعد ‫- فعلا

‫- «جان پاول» ‫- بله؟

‫فردا شب باید تا دیروقت وایسی، حله؟

‫- باشه ‫- مشکلی نیست دیگه؟ فقط 2، 3 ساعت میشه

‫- یه مراسم بزرگ داریم باید آماده شیم ‫- موردی نداره، فعلا

‫منم، کجایی؟

‫بیرون خونه «مگان» ‫آره هنوز تو ماشینیم

‫- به باباتون سلام کنین ‫- سلام بابایی

‫حالا یه دیقه آروم باشین تا باهاش حرف بزنم، خب؟

‫آروم و ساکت بشینین

‫نه، نشد

‫فعلا هیچ‌جا، ‫به همشون زنگ زدم

‫کل روزو از صبح دارم زنگ میزنم جان پاول

یه دیقه زنگ میزنم موارد اضطراری

‫ای خدا، ساعت چهار و نیم شده

‫نه، اون آشنات از شورا دیگه زنگ نزد

‫هیچکس زنگ نزد

‫چی؟

‫همینجاییم گفتم، ‫لباسارو ریختم تو ماشین لباسشویی مگان

‫واسه همین باید وایسم تا کارش تموم شه ‫گرچه جایی هم نداریم بریم فعلا

‫خب چی میگی...

‫همونجایین تا منم بیام پیش‌تون؟

‫یه خونه خوب گیرمون میاد، نگران نباش

‫یه جایی گیرمون میاد

‫میبینمت

‫دوست دارم

‫خب

‫نیام اون پشتا!

‫اوضاعت چطوره عزیزم؟

‫- ردیفم ‫- خوبه

‫- من بچه بودم که مدرسه رو ول کردم ‫- منو حامله بودی

‫تو رو حامله بودم

‫قبلا از مدرسه خوشم میومد، اما...چی بگم

‫- مگانه، بی شوخی قلبم ترکید مگان ‫- شرمنده

‫- مرسی عزیزم، یه دونه باشی ‫- کاری نکردم

‫یه لطفی میکنی در صندوقو باز کنی؟

‫ممنون

‫- یه سر نمیاین تو؟ ‫- نه ممنون مگان

‫ما خودمون پنج نفریم، منتظر جان پاول ـیم

‫الانا دیگه میخایم بریم، دیگه دفعه آخر بود ‫خدا خیرت بده

‫حتما بهتون سخت میگذره

‫جاهایی که بهمون میدن، کلی از مدرسه بچه‌ها دوره

‫یکیشون حتی تو "دوبلین" نبود ‫تو "میت" بود، حومه شهر

‫- اوضاع دیوونه کننده‌س ‫- بایدم باشه

‫- مامان ‫- ای خدا، صبر کن

‫- اون تو هم اوضاع دیوونه کنندس ‫- برو

‫- مامان ‫- اومدم

‫خب، وقتی «نیجی» میگه که خفه شین، ‫باید خفه شین، خب؟

‫- نیجی تو ماشین موند؟ ‫- نیجی بیچاره

‫نیجی روبراهه، نمیخاد نگرانش باشین ‫اون یکی عزیزم، فهمیدیش؟

‫02

‫05758

‫- چطوری نیجی؟ ‫- خفه شین

‫سلام، یه اتاق میخاستم ‫شماره‌تون رو از یه لیست برداشتم

‫برای سه شب که عالی میشه

‫بله درسته ‫شورای شهر "دوبلین"

‫باشه ممنون

‫نیجی!

‫خفه خون بگیرین

‫بله پشت خطم

‫جدا؟

‫خیلیم خوب

‫یه شب؟

‫خب

‫کارت اعتباری شورای شهر "دوبلین"، درسته

‫عالیه ‫باید زنگ بزنم ببینم موافق هستن یا نه، ایرادی که نداره؟

‫اتاق رو برامون نگه میدارین؟

‫عالیه

‫بله...«رُزی»

‫بله

‫«دیویس»

‫رزی دیویس

‫چی شد؟

‫باشه، کجا؟

‫اونجا دیگه کجاست؟

‫کجا؟ ‫پس باید پیاده شم

‫باشه، پیداتون میکنم

‫گفتی اسمش چی بود؟ ‫"اسکای وی"

‫چن شب؟

‫فقط یه شب؟

‫بازم؟

‫عه، خدا

‫خیله‌خب، الان میام پیش‌تون

‫من بیرونم، اتاقمون شماره چنده؟

‫خب، یه دیقه دیگه اونجام

‫دختر خوبم

‫خوبین؟

‫- «الفی» کو؟ ‫- گذاشتم بره بیرون بازی کنه

‫- داشت از کوره در میرفت ‫- الان کجاست؟

‫- مگه اونجا نیست؟ ‫- سلام بابا

‫بهش گفتم که تو راهرو بمونه

‫- فک نکنم تو راهرو باشه ‫- پس میرم دنبالش، حتما رفته جاهای دیگه

‫تصادف

‫اونم تصادف میکنه

‫الفی؟

‫- بچه کیه؟ ‫- بچه منه، مگه نه عزیزم؟

‫- آره ‫- میشه از راهرو ببریش بیرون؟

‫مارو به دردسر ننداز

‫مشکلت چیه؟ ‫فقط داره بازی میکنه

‫مردم صداشون درمیاد، همیشه همین بوده ‫بخاطر سر و صدا

‫- بچه خودمم که نیست ‫- خدا

‫مثلا هتله‌ها، ‫اگه شلوغ کنیم میندازنمون بیرون

‫- منم جایی ندارم برم ‫- باشه

‫ماشیناتو جمع کن الفی

‫ای خدا، زود باش الفی

‫- چیزی از تو ماشین نمیخاین؟ ‫- نه فک نکنم

‫چیزی نمیخایم، ‫فقط غذا میخایم، دارم میمیرم از گشنگی

‫- اینجا که نمیتونیم آشپزی کنیم، نه؟ ‫- گیر میدن

‫-الفی بس کن ‫- باشه پس

‫- پول داری؟ ‫- آره فک کنم

‫فعلا کافیه ‫صبحانه داریم بخوریم؟

‫غلات صبحانه به اندازه فردا داریم ‫شیر و آبمیوه بگیر

‫عه یادم نبود ‫واسه ناهار فردا چی؟

‫- نون و اینا ‫- باشه، الان برمیگردم

‫- الفی هم با خودت ببر ‫- بدون اون زودتر برمیگردم

‫بر منکرش لعنت

‫- انقد نپر عزیزم ‫- نمی‌پرم

‫- حالا ردیف پایین دندونات - شستم‌ ـشون ‫- نه نشستی

‫- برگرد تو تخت خواب ‫- خوابم نمیاد - البته که میاد

‫عشقمی

‫اتاق بوی بد میده مامان

‫بوی غذاس، خودش میره

‫«پیچی»

‫- پیچی چی؟ کجاست؟ ‫- پیچی تو ماشینه، میخامش

‫- آخ خدا ‫- من میارمش

‫بیا اینجا ببینم

‫باید قیافه‌شونو میدیدی ‫به من و پیچی زل زده بودن

‫چه باحال

‫پیچی بیچاره، همش میخاد قسر در بره

‫کسی هم جلوشو نمیگیره ‫اصن چی هست اون؟

‫- یه خرگوشه - واقعا؟ ‫- تابلوئه - جدا؟

‫آره جان پاول، اون یه خرگوش فسقلیه

‫تا جایی که من میدونم مایه دردسره

‫پیچی بیچاره رو ول کن

‫این بوی غذا، خفه‌مون کرد

‫گشنم شد باز، خوابم نمیبره

‫پنجره که بسته‌س

‫- میترسن نکنه از پنجره بپریم ‫- حق هم دارن

‫یادته قبلنا میگفتیم تو هتل بودن خیلی خوبه؟

‫خب الان به آرزومون رسیدیم

‫بگیر بخواب

‫چطور میتونم بخوابم وقتی تو پیشمی؟

‫چه دلنشین

‫ای خدا، الفی ‫چرا وقتی داشتم جمع‌شون میکردم بهم نگفتی؟

‫ببخشید عزیزم، شرمنده

‫- من مریض شدم ‫- نه عزیزم نشدی - چرا

‫حالت خوب میشه عزیزم ‫گرچه فعلا جای دیگه‌ای هم نداریم بریم

‫- همینجا ‫- نمیشه اینجا بمونیم «میلی»، بهت که گفتم

‫- چرا نمیشه؟ ‫- نمیشه دیگه، خونه خودمون نیست که، باید بریم

‫- هر وقت رفتین مدرسه ما هم میریم دنبال خونه ‫- آره درسته

‫- پس بیاین از اینجا بزنیم بیرون ‫- چشم ارباب

‫- الفی - چیه؟ ‫- شلوارتو بپوش عزیزم

‫- بیا من کمکت کنم ‫- کمک نمیخام

‫- عجله داریم الفی، زود باش ‫- میتونیم بریم خونه ننه‌جون

‫چرا نمیشه؟ ننه‌جون منو دوست داره

‫میدونم عزیزم، اون همه‌تونو دوست داره

‫مسئله اینه که الان خیلی هم کشته مرده‌ی من نیست

‫این مال توئه؟

‫باید بپوشم‌شون، امروز ورزش داریم

‫وای میلی، من نشستم‌شون ‫باید شسته شن

‫برو تو حموم، زود باش

‫خب، همه کمک کنین ساک‌ها رو ببریم

‫بجنب

‫زود باش کیلی

‫- دلم واسه «ناگت» تنگ شده ‫- همه‌مون دلمون تنگ شده عزیزم

‫- چرا نمیریم پیشش؟ ‫- الفی وقتشو نداریم، بجنب

‫نمیتونیم سگ بیاریم تو هنل

‫- دلم میخاد ناگت رو ناز کنم ‫- بعدا میریم خونه عمو «دن» ناگت رو میبینی

‫بجنب میلی، دیرمون میشه‌ها

‫پسر خوب

‫رزی

‫خب، بریم ‫یالا الفی، تو از جلو برو

‫برین

‫دکمه رو بزن الفی

‫اوه، سلام

‫برین

‫من میرم تو مامانتون رو بیارم

‫- پیچی پیشته عشقم؟ ‫- آره

‫نشون بده، آفرین دختر

‫- داره دیرم میشه ‫- تو دیرت میشه؟

‫- آروم باش رزی ‫- تو و اون غذاهای ارگانیکت چیزیتون نمیشه

‫آروم بگیر رزی، شغلمه خب

‫باشه، منم بچه‌هارو میگردونم...

‫ببینم کجا گیرمون میاد زندگی کنیم ‫زندگی عاشقانه

‫- شرمنده ‫- عیب نداره

‫دست ‌بجنبونین

‫خودم هرجا خواستن میبرمشون

‫ظاهرشون میگه اهل قطب شمالن

‫- چنتا جا شاید اینجا باشه ‫- واسه اجاره؟ - آره

‫زیادم از سرکارم دور نیستن ‫موقع استراحت کاری یه سر میزنم بهشون

‫خوبه

‫چرا انقد طولش دادن؟

‫- دیرت شد؟ ‫- آره بازم

‫شرمنده کیلی، من اصن نمیدونم راهو دارم ‫درست میرم یا نه

‫- بدم میاد دیر برم سر کلاس همه بهم زل بزنن ‫- بزار بزنن

‫اونا حسودی میکنن

‫شرمنده

‫خیلی بده هر روز یجا باشی

‫عزیزم تو چته؟

‫مریض شدم مامان

‫کجات درد میکنه؟ نشونم بده

‫من نمیخام برم مدرسه، حالم خیلی بده مامان

‫رسیدیم به مدرست منم باهات میام تو ‫نگران نباش

‫کیلی درو ببند

‫کاروان‌سراس

‫مامان من نمیخام برم

‫- عزیزم چیزیت نمیشه ‫- اتفاقا میشه

‫- چی ـت میشه؟ تو که عاشق مدرسه‌ای ‫- من به جای میلی میرم مدرسه

‫سال بعد عزیزم، فعلا سنت کمه ‫ولی پیشنهادت مهربونی‌ ـتو میرسونه

‫ببین، اگه بری مدرسه ‫منم میتونم یه خونه جدید پیدا کنم

‫- مثه خونه قبلیمون؟ ‫- درست مثه خونه قبلیمون

‫بابات هم داره میگرده ‫یه خونه پیدا میکنیم، قول میدم

‫- من عاشق مدرسه‌ام ‫- اگه اینطوره ثابت کن

‫- من حواسم بهش هست، نگران نباش، پرت و پلا گفته ‫- باشه ممنون

‫- نمیدونم چش شده، اون عاشق مدرسه‌اس ‫- آره واقعا

‫فک نکنم مریض باشه

‫ما دو سه هفته پیش اثاث کشی کردیم

‫- آره خودشم گفت - جدا؟ ‫- آره گمونم

‫بگذریم، ما مدام درحال جابجا شدنیم

‫میریم خونه بقیه تا یه جای جدید پیدا کنیم

‫- چه ناراحت‌کننده ‫- درسته

‫واسه همینه میلی دیر کرده و تقصیر من بود

‫- بگذریم، من برم دیگه ‫- کار داری؟ - آره

‫- ممنون ‫- خواهش

‫خب بچه‌ها، یه دقیقه دیگه وقت تمومه

‫سلام، من با یه نفر واسه یه خونه طولانی مدت حرف زده بودم

‫شما نبودی که، نه؟

‫دیروز؟ آره

‫«شینید» بود اسمش فک کنم ‫اونجاست؟

‫من؟

‫ببخشید، رزی

‫بله؟

‫دیویس، رزی

‫هیچی

‫آدرسمون کجا بوده، واسه همین داریم...

‫شینید اونجا نیست؟ ‫دیروز گفت که بهم زنگ میزنه

‫الو؟

‫سلام

‫لیست هتل‌ها؟

‫آره همینجاس

‫ببخشید؟

‫وقت نکردم دنبال جای مناسب بگردم

‫مثلا خونه‌ی اجاره‌ای

‫تموم روز رو به هتل‌ها زنگ زدم

‫- قهوه میخوری؟ ‫- آره

‫چی؟

‫دیویس بله

‫بله رزی

‫بله، همسرم هستن، جان پاول

‫اون آدرس قبلیمونه

‫دو هفته پیش باید تخلیه میکردیم ‫هفت سال بود که اونجا بودیم

‫صاحب‌خونه اونجا رو داشت میفروخت، به خود شینید گفتم

‫پیچی

‫پیچی

‫جای اجاره‌ای گیر نمیاد

‫از وقتی صاحب‌خونه جوابمون کرد هر روز داریم میگردیم

‫بله درسته

‫اما از پس هزینه‌ش برنمیایم

‫شوهرم کار میکنه

‫موقع استراحتش یه سر میزنه

‫تو لیست؟

‫اون دختره شینید دیروز گفت...

‫باشه

‫ممنون

‫اون عقب اوضاع مرتبه؟

‫«مدی»؟ خوش میگذره؟

‫پیچی کجاس؟

‫ایناهاش، سالم و سرحال ‫فقط یه چنتا تلفن دیگه میزنم، خب؟

‫سلام یه اتاق واسه چن شب میخاستم

‫اتاق خونوادگی

‫بله درسته ‫کارت اعتباری شورای شهر

‫ده یورو شارژ بدین لطفا

‫ده یورو

‫ممنون

‫آره فقط برای چند شب؟ ‫سه یا چهار شب هم خوبه

‫چی؟ هیچی؟

‫«لیدی گاگا»؟

‫اتاق لیدی گاگا رو میخام چیکار

‫بله

‫بله متوجهم

‫مردم میان دوبلین تا اونو ببینن

‫آره، کارش حرف نداره

‫عاشقشم

‫امشب اجرا داره؟

‫آها جمعه‌س اجراش

‫درسته، من یادم نبود

‫فردا چی...

‫فردا که رفت اتاقی برای ما نیست؟

‫- باید برم توالت مامان ‫- فردا دوباره زنگ میزنم، اما...

‫باشه ممنون بهرحال

‫- باید برم دستشویی ‫- یه دیقه صبر کن عزیزم

‫همین الان باید برم

‫باشه باشه

‫بیا

‫کجا بریم؟

‫هیچی نبود؟

‫باشه ممنون بهرحال

‫- حال نمیده؟ ‫- نه

‫الو؟ بله؟

‫حالش خوبه؟

‫خیلی‌خب

‫الان میام اونجا، دارم میام

‫باشه

‫- چی شده؟ ‫- میلی

‫- از مدرسه بود؟ ‫- آره

‫- حالش خوبه؟ ‫- نمیدونم، خدا کنه، گفتن برم ببرمش

‫ببخشید عزیزم، باید بریم

‫- پیچی تو ماشین میمونه ‫- ناراحت میشه

‫نمیتونیم ببریمش

‫مامان، من میخام راه بیام

‫حالت خوبه عزیزم؟

‫روبراهی؟

‫دلت درد میکنه؟ ‫میلی؟

‫- حالش خوبه؟ ‫- الان بهتر شده، مگه نه میلی؟

‫شمارو تنها میزارم ‫خدافظ میلی

‫- تا بعد ‫- ممنون «برندا»، فعلا

‫میلی، اتفاقی افتاده؟

‫هان؟

‫دلت درد میکنه؟ ‫هنوزم مریضی؟

‫اون گفت که تو بری تو دفترش

‫کی؟

‫گفت که بری دفتر

‫خانم «هنسی»؟

‫حوصله‌ش سر جاش بود؟

‫دوست داری بریم خونه «دارن» ناگت رو ببینی؟

‫الان حالت بهتر شد خانمی؟ ‫بجنب پس زود باش

‫- کتم! ‫- بعدا میایم دنبالش

‫- کیفم ‫- اونم همینطور، وقتی الفی رو برداشتیم میایم سراغشون

‫اون پیچی درمونده کجاست؟

‫ناگت

‫چیکار میکنی ناگت؟

‫- به چی نگاه میکنی؟ ‫- چیکار میکنی خل و چل؟

‫آفرین سگ خوب!

‫هنوز پشت خطم

‫ممنون بهرحال

‫یدونه باشی، واقعا نیاز بود

‫چیزی گیرت نیومد؟

‫نمیدونستم اینهمه هتل تو "دوبلین" هست

‫- به بی‌خانمان‌ها اتاق نمیدن ‫- این حرفو نزن دارن

‫ما بی‌خانمان‌ نیستیم، فقط سردرگمیم

‫گیر افتادیم، همین

‫انگار که دسته کلیدو گم کرده باشیم

‫یه همچین حسی داره

‫- جان پاول کجاست؟ ‫- آره، داداشم کو؟

‫- سر کاره ‫- آها آره

‫البته

‫کار آره و خونه هیچی

‫خیلی بده، نه؟ ‫مسخره هم هست

‫سگ ـه...

‫آره میدونم

‫خیالت نباشه ‫ما قدر محبت ـتو میدونیم

‫و اثاث ـتون، میدونی؟

‫بچه که بدنیا بیاد، اونم تو همچین آپارتمان کوچیکی...

‫میدونم، ممنون

‫مسئله اینه که، ما دنبال یه جاییم واسه امشب

‫فقط همین امشب ‫که تا مدرسه بچه‌ها تعطیل نشده ردیف بشه

‫میگفتم حتی قبل برداشتن میلی باشه

‫تهش واسه پیدا کردن خونه مناسب ‫وقت کم آوردم

‫یه جایی که بتونیم اجاره‌شو بدیم

‫- فکرش دیوونه‌م کرده ‫- آره درک میکنم

‫اما بهرحال، جان پاول هم الان رفته یه خونه رو ببینه

‫چه خوب

‫- تو "ایست وال" ‫- "ایست وال"؟

‫آره، اینجاها که چیزی گیر نمیاد

‫خلاصه...دنبالشیم هنوز

[چیزی گیرت نیومد؟]

‫- اون قوطی‌هارو بیار ‫- اوردم

‫خب، قوطی‌ها؟ ‫بفرما

‫- میشه من وقت استراحتم برم یه جایی، «ریک»؟ ‫- چی؟

‫یه کار دارم، مسئله خونوادگیه

‫- شوخی میکنی دیگه؟ ‫- نیم ساعت کلا

‫جدا شوخی میکنه دیگه؟

‫- تا ساعت 15 غذاهارو بار کامیون کردیم دیگه آره؟ ‫- آره سرآشپز

‫حواست باشه نریزی

‫اصلا نباید میگفتم بهت، تقصیر خودم بود

‫- پیچی چسبونکی شده ‫- پیچی چیزیش نیست

‫سلام

‫یه اتاق خونوادگی واسه چن روز میخاستم

‫- خیس شدم ‫- بله درسته

‫همه‌جام خیس شد مامان

‫حتی واسه امشب هم باشه خیلی خوب میشه

‫سه یا چهار شب که دیگه عالیه

‫دنبال یه جای موقت هستیم، واسه همین...

‫باشه

‫بازم ممنون

‫سلام

‫نه هنوز، مجبور شدم برم دنبال میلی

‫نمیدونم، مطمئن نیستم

‫ازش پرسیدم چی شده ولی...

‫نه فک نکنم مریض باشه

‫چی؟

‫خوبه

‫موفق باشی

‫باشه، فعلا

‫برنامه عوض شد عزیزم ‫یه پیکنیک کوچیک میگیریم

‫بپرین صندلی جلو

‫آروم و یواش بیا ‫لباسای اونم وقتی بیدار شد عوض میکنم

‫هنوز برای اجاره‌س دیگه؟

‫- ببخشید؟ ‫- شما صاحب‌خونه‌این؟

‫نه من بنگاهی‌ام

‫پس برای خودم بزارینش، میشه؟ ‫اسمم «جان پاول بردی» ـه

‫- اینم شماره ـمه ‫- خب، خودتونین فقط؟

‫نه، همسرم و بچه‌هامم هستن

‫یه چنتا عکس واسه رزی بگیرم

‫- اونم به بچه‌ها نشون بده ‫- چنتا بچه دارین؟

‫چارتا

‫راستش...فک میکنین اینجا برای یه خونواده مناسبه؟

‫خونه‌س دیگه

‫- ببخشین؟ ‫- بله

‫- شرمنده ‫- باشه

‫نشد رزی

‫نه

‫صاحب‌خونه و همسایه‌ها هم تخمی بودن

‫آره

‫آره

‫بهرحال آش دهن‌سوزی هم نبود

‫بیغوله بود

‫واقعا؟

‫نم داشت؟

‫عه خدا، بدم میاد

‫آره

‫نه

‫اشکال نداره

‫منم دوست دارم

‫باحاله، نه؟

‫فقط یه تلفن دیگه

‫صفحه آخره

‫بگیرش، نگاه کن

‫انگشتتو بزار رو این

‫خب؟ تا منم بتونم بخونمش

‫سلام یه اتاق میخاستم

‫اتاق خونوادگی

‫فقط واسه امشب

‫درسته بله

‫شورای شهر "دوبلین"

‫خیلی‌خب

‫ممنون

‫این بعدیه

‫بیا بغلم

‫من بین شماها فرق نمیزارم

‫ولی تو داری خودتو تو دلم جا میکنی

‫یکی دیگه

‫ولش کن، باید بریم سراغ الفی

‫الفی

‫الفی

‫مامان باید برم کت و کیفم رو بیارم

‫دوشنبه میریم عزیزم، فعلا باید الفی رو برداریم

‫بعدش سریع باید بریم ببینیم خونه گیرمون میاد یا نه

‫امروز وقت نمیشه با خانوم هنسی حرف بزنم

‫- اون گفت که بری دفترش ‫- وقت نمیشه باهاش صحبت کنیم

‫حرفم اینه ‫دوشنبه حرف میزنم باهاش، فعلا عجله داریم

‫چیکار میکنه، داره منو میبینه‌ها!

‫الفی

‫الفی

‫الفی

‫الفی!

‫بیا بریم

‫ببخشید

‫حالت خوبه؟

‫خوبی؟ بیا

‫چی شده عزیزم؟

‫- خانم هنسی گفت اینجا وایسم ‫- میشه برم کتم رو بیارم؟

‫- عجله داریم میلی، بدو ‫- گفت وایسم

‫باید بریم الفی ‫پیچی هنوزم پیشته عزیزم؟

‫دختر خوب ‫سلام پیچی

‫بیا از اینطرف

‫یالا مدی

‫بیاین اینور

‫برین تو

‫- رز؟ ‫- یا خدا

‫- شرمنده ‫- ترسیدم

‫شرمنده نمیخاستم بترسونمت ‫وقت داری گپ بزنیم؟

‫- داخل مدرسه؟ ‫- بچه‌ها آخه...باید برم خونه

‫تو مدرسه اسباب‌بازی هست میتونن باهاش بازی کنن

‫بیا بریم تو، این بیرون خیلی سرده

‫بیاین

‫- شیر شیرین میل دارین؟ ‫- بله لطفا

‫- بچه‌ها دیگه دیر نمیکنن، قول میدم ‫- مسئله اون نیست، رز

‫رز، شما...

‫شما تو ماشین زندگی میکنین؟

‫- ما اثاث کشی کردیم - قصد فضولی ندارم ‫- عیب نداره

‫این خونه جدیده هنوز آماده نیست

‫بخاطر این میگم که دیدم لباساتون تو ماشین‌تونه

‫ما مجبوریم هر شب خونه یکی بمونیم

‫واسه همین ماشین پر خرت و پرته

‫وضع موقتیه، تا هفته بعد فقط

‫هفته بعد همه‌چی برمیگرده به حالت عادی؟

‫- درسته، همه‌چیز عادی میشه ‫- خوبه

‫راجب اون اتفاقی که تو حیاط رخ داد...

‫کدوم اتفاق؟

‫ببخشید، میلی بهت نگفت چی شده؟

‫میلی چیزیش شده؟

‫اونطور که فهمیدم، دخترا...

‫بعضی از دخترا تو کلاس، رو میلی اسم گذاشتن

‫چه اسمی روش گذاشتن؟

‫میلی بوگندو

‫چی؟

‫بهش میگفتن میلی بوگندو

‫اون بوی بد نمیده

‫- میدونم رز ‫- هیچکدوم از بچه‌هام بو نمیدن

‫هیچوقت نشده، همیشه تر و تمیزن ‫همیشه بهشون میرسم

‫تو باید جلوشونو بگیری که همچین حرفی نزنن

‫- مدرسه باید جلوشونو بگیره، این بی آبروییه ‫- همینکارم میکنیم رز، نگران نباش

‫- مدرسه از کارشون چشم‌پوشی نمیکنه ‫- دختر من بو گند نمیده

‫میدونم

‫رز تو مادر نمونه‌ای هستی

‫خیلی ممنون، میشه اینو بنویسی؟

‫شرمنده

‫چطور اصن بهشون اجازه میدن همچین حرفایی بزنن؟

‫کسی اجازه نداده رز، باور کن

‫ما بهشون رسیدگی میکنیم

‫واقعا؟

‫داریم بهشون رسیدگی میکنیم

‫باشه

‫باید برم، باید برم کیلی رو از مدرسه سوار کنم

‫امشب خونه مادرم‌اینا هستیم

‫کیلی تو مدرسه جدیدش چطور میگذرونه؟

‫روبراهه

‫عاشق اونجا شده ‫محیط جدید و اینطورا

‫بهش میگی احوال‌پرس ـش بودم؟

‫باشه حتما

‫- بزن بریم ‫- بریم کیلی ویلی رو بیاریم؟

‫درسته عزیزم ‫وقتشه بریم کیلی ویلی رو بیاریم

‫بله درسته ‫کارت اعتباری شورای شهر "دوبلین"

‫درسته

‫درسته

‫بله

‫فقط یه شب چی

‫ببخشید؟

‫ما شیش نفریم

‫باشه ممنون، راستی ببخشید؟

‫الو؟

‫زود باش کیلی، وقت نداریم

‫کیلی کجاست مامان؟

‫کیلی کجاس؟

‫بله؟ الو؟ بله پشت خطم

‫درسته

‫ممنون بازم

‫کیلی

‫کیلی؟

‫کیلی؟

‫ببخشید؟

‫من اومدم دنبال دخترم، کیلی

‫- «کیلی جنکینز»؟ ‫- نه دیویس بردی، کیلی دیویس بردی

‫- نمیشناسمش ‫- ممنون

‫عه کیلی، جواب بده دیگه

‫کیلی؟

‫کیلی؟

‫کیلی؟

‫کیلی؟

‫- قشنگ نگاه کنین، خب؟ ‫- کیلی قایم شده؟

‫کلا دست و پا چلفتیه ‫ولی ما پیداش میکنیم، مگه نه؟

‫- میتونی گوشی رو بزاری رو بلندگو عزیزم؟ ‫- باشه

‫آفرین دختر خوب، باباتو بگیر

‫- کیلی رو دیدم ‫- کجا؟

‫اوناهاش

‫اون که کیلی نیست

‫- از دست تو مدیسون ‫- هیچیش یه کیلی نمیخوره

‫- چه خبر؟ کی داره گریه میکنه؟ ‫- کیلی به تو زنگ نزده؟

‫- نه - پیام هم نداده؟ ‫- نه، چی شده؟

‫نمیدونم کجا رفته، تو مدرسه نبود ‫تلفنشم جواب نمیده

‫چی؟

‫باشه، الان میام ‫الان کارامو ردیف میکنم میام

‫برین خونه مامانت، رز ‫شاید کیلی اونجا باشه

‫- تو همچین فکری میکنی؟ ‫- ممکنه رفته باشه

‫حتما رفته یه جایی که ما میشناسیم ‫یا خونه مامانت یا خونه دوستاش

‫- حق با توئه ‫- نگران نباش، الان میام پیشتون

‫- باشه پس ‫- خیله‌خب

‫- پیداش میکنیم ‫- میدونم - فعلا عزیزم

‫- من میرم بیرون بازی کنم، باشه؟ ‫- نه الفی، در رو ببند

‫باید کیلی رو پیدا کنیم ‫در رو ببند، یالا

‫- میریم پیش ننه‌جون؟ ‫- آره

‫آره، ایراد نداره، باشه حتما

‫6:30؟ کلی وقت داریم پس

‫باشه، پیگیرش هستیم

‫ای خدا

‫- بله؟ ‫- باید برم، همین الان

‫چی؟ تو که گفتی امشب میتونی تا دیروقت کار کنی

‫- همین دیروز بهم گفتی که میتونی وایسی ‫- آره شرمنده

‫- بیخیال جان پاول ‫- یکی از دخترام گم شده

‫- باید برم دستشویی مامان ‫- یه دیقه نگه‌دار

‫- منم باید برم ‫- باشه، خودمم باید برم

‫امشب خونه ننه‌جون میمونیم؟

‫چشم‌تون دنبال کیلی ـه هنوز؟

‫باید همین الان برم دستشویی

‫- کیلی اینجاست؟ ‫- نه

‫بهت زنگ یا پیامی نزده؟

‫من از کی ـه کیلی رو ندیدم ‫چیزیش شده؟

‫پیداش نمیکنم

‫قایمی چیزی شده فک کنم

‫وقتی رفتم مدرسه دنبالش اونجا نبود

‫وای خدایا

‫خودش پیداش میشه

‫نگران نباش، رفته خونه یکی از دوستاش حتما ‫خواهی دید

‫آره

‫درسته

‫خودمم همیشه اونجاها پیدات میکردم

‫خونه پیدا نکردین؟

‫میشه یه لحظه بیایم تو؟

‫نه رزی

‫نه

‫شرمنده

‫نه تا وقتی که حرفی که راجب بابات زدی رو پس بگیری

‫نه

‫نه همچین کاری نمیکنم

‫- اون مرد شریفی بود ‫- خدافظ

‫- بهترین پدر بود ‫- خدافظ مامان

‫میشه بچه‌ها برن دستشویی؟

‫خیلی‌خب

‫البته، البته که میشه

‫اوناهاشش

‫نه، اون میلی ـه ‫کیلی بزرگتره، 13 سالشه

‫- ممنون ریک، فعلا ‫- هی، دخترت چیزیش نمیشه

‫اصلا جایی واسه امشب دارین؟

‫حداقل میتونم بچه‌ها رو نگه دارم ‫دوشنبه هم میبرمشون مدرسه

‫نه ممنون

‫نه اونا بچه‌های خودمن ‫نمیسپرم‌ ـشون دست کس دیگه‌ای

‫من "کس دیگه‌ای" نیستم رزی ‫من مادربزرگشونم

‫آره ، و تو مادر منی

‫اگه نتونتم خودم بیام به خونه‌ای که توش بزرگ شدم، ‫پس اونا هم نمیتونن

‫بعد اونهمه سال، یهو سر و کله‌ت پیدا شد

‫از خودت داستان سرهم کردی

‫- نذاشتی بابات حرفشو بزنه ‫- یه دیقه دیگه میریم

‫- خواهرت میگه که... ‫- اون کجا هست اصن؟ "تورنتو"؟

‫آخرین بار کی خونه بود؟ ‫پنج سال پیش؟ شیش سال؟

‫- مدیسون نمیتونه خودش بره دستشویی ‫- باشه

‫دخترک بیچاره

‫خبری نشد؟

‫منم همینطور، چندبار زنگ زدم

‫اگه جواب تو رو نده، پس جواب هیچکسو نمیده

‫- فایده‌ای نداره ‫- بازم زنگ بزن

‫- دختره پتیاره ‫- ننه‌جون میگه ما میتونیم خونه‌ش بمونیم

‫جواب بده

‫الو؟

‫کجایی؟ منم

‫بهمون زنگ بزن، یا لاقل پیام بده

‫دوست دارم، خدافظ

‫زنگ بزن، خب؟

‫- میتونم بهشون ناهار بدم ‫- نه

‫خونه ننه‌جون یه بوی خوبی میاد

‫باید کیلی رو پیدا کنیم، زود باش ‫تو هم باید کمکمون کنی

‫- ننه‌جون میگه میتونیم ناگت رو ببریم خونه‌ش ‫- نه

‫- اما خودش گفت... ‫- گفتم سوار ماشین شو

‫واسه یبارم که شده کاری که بهت گفتنو بکن میلی

‫خوبی؟

‫آره

‫آره

‫ببخشید

‫عذر میخام عزیزم

‫- نمیشه بریم خونه ننه‌جون؟ ‫- میلی ول کن دیگه، خب؟

‫- امشب قرار بود اضافه‌کاری کنم ‫- چی؟

‫- ما جا نداریم زندگی کنیم ‫- میدونم

‫نمیشد این حرفو به صاحب‌کارم بزنم

‫- واسه امشب جایی پیدا نکردی؟ ‫- بذار یه نفسی تازه کنم، جان پاول

‫ببخشید

‫چقد وقت بخاطر کیلی هدر فت

‫باید دیگه زنگ بزنیم پلیس

‫تیکه تیکه‌ش میکنم

‫- واسش سخت گذشته، میدونی ‫- آره میدونم خودم

‫- با اینحال دلم میخاد تیکه تیکه‌ش کنم ‫- تقصیر خود کیلی ـه

‫نه نیست ‫تقصیر هیچکس نیست

‫اوضاعمون مرتب میشه، نگران نباش ‫گوش کنین ببینم

‫کیلی کیو بیشتر از همه دوست داره؟ ‫بهترین دوستش کیه؟

‫- «اِما» ‫- آفرین، اِما، درسته

‫اِما چی؟ سه نفر با اسم کوچیک اما تو کلاسش هست

‫«مونی»، اما مونی ‫خودشه میلی؟

‫ممنون عزیزم

‫اما مونی همیشه باهاش بود

‫باورم نمیشه انقد دیر یه ذهنم خطور کرد

‫- خونه‌شو بلدم ‫- خب

‫درست روبروی خونه قبلیمونه

‫خدا کنه اینجا باشه

‫- «بری» ‫- جان پاول، چه خبر؟

‫- کیلی پیش اما ـی شماس؟ ‫- نه فک نکنم اینجا باشه

‫- اما خودش تنها اومد خونه، بفرمایین تو ‫- بچه‌ها تو ماشینن

‫وایسین صداش کنم ‫اما؟

‫- مشکلی پیش اومده؟ ‫- نیومده خونه

‫مدرسه هم نبود وقتی رفتم دنبالش

‫- کیلی پیش توئه؟ ‫- نه

‫بیا اینجا عزیزم یه دیقه

‫سلام اما

‫نمیدونی کیلی کجاست؟ ‫یا کجا ممکنه رفته باشه؟

‫- نه، شاید پیش «داریا» باشه ‫- داریا کیه؟ من میشناسمش؟

‫تو کلاس ما نیست، سال دومیه

‫- دوست جدیدشه؟ ‫- آره

‫نمیدونستم کیلی با داریا میگرده

‫- اینطوریم نیست ‫- شماره‌شو داری؟

‫- شماره داریا رو؟ ‫- نه

‫خونه‌ش کجاست داریا؟ ‫میدونی خونه‌ش کجاست؟

‫- اونجا، خونه سفیده ‫- خونه خودمون؟

‫نه کنارش، سه یا چارتا خونه پایین‌تر

‫رزی؟

‫رزی

‫سلام، داریا خونه‌س؟

‫میشه یه دیقه باهاش صحبت کنم؟

‫سلام ‫ببخشید مزاحم شدم

‫دنبال کیلی دخترم میگردم

‫گفتم شاید پیش داریا باشه

‫اون اینجاس؟

‫داریا؟

‫چیه؟

‫کیلی کجاست؟

‫میخاد اینجا بمونه

‫نه، ببخشید

‫کیلی؟

‫کیلی؟

‫کیلی؟

‫من پیش داریا ـم، داریم سریال "دختران گیلمور" رو می‌بینیم

‫نه، سریال بی سریال

‫لباساتو بپوش عزیزم، بدو ‫ما عجله داریم، عجله کن خب؟

‫- از دست نووجونا ‫- دیوونه‌کننده‌س

‫منم همینو میگم ‫ممنون که مراقبش بودین

‫کیلی چرا نگفتی کجا رفتی؟

‫- شارژ نداشتم ‫- خب با تلفن داریا زنگ میزدی

‫- چرا نمیشه بمونم؟ ‫- چون تو فقط 13 سالته کیلی

‫- من از هتل بدم میاد ‫- این وضع موقتیه، خودتم میدونی

‫- نه خیرم نیست ‫- ما عجله داریم، زود باش

‫به لطف تو واسه امشب هم هتل گیر نیاوردیم

‫چی شده؟ نه ‫چرا جلوشونو نمیگیری؟

‫کل روز رو توی ماشین بودن

‫اینجا دیگه خونه ما نیست

‫- چرا اتفاقا ‫- نه عزیزم، اینجارو دارن میفروشن

‫- میتونیم بخریمش ‫- خیلی گرونه عزیزم، بهت که گفتم

‫- دنبال یه خونه دیگه‌ایم ‫- چرا تو این خونه زندگی نکنیم؟

‫بهت که گفتم الفی ‫صاحب‌خونه داره میفروشش

‫- آقای «گفنی» رو یادته؟ - آره ‫- اینجا خونه اونه و میخاد بفروشش

‫- چرا خونه اونه؟ ‫- هست دیگه، مال خودشه

‫- الفی ‫- برگشتین اینجا رزی؟

‫سلام «بتی» ‫نه

‫نه داشتیم رد میشدیم گفتم یه سر بزنم ‫ببینم نامه‌ای چیزی نیومده

‫آهان، یه عالمه آدم اومدن اینجا خونه رو دیدن، هرجور آدمی

‫- واقعا؟ ‫- راستی خونه جدیدتون چطوره؟

‫خوبه راستش، یکم طول میکشه تا بهش عادت کنیم

‫- الفی؟ ‫- اینم که میلی ـه، از خونه جدیدتون خوشت میاد؟

‫عاشقشه، مگه نه عزیزم؟ ‫بیا بریم الفی رو بگیریم

‫فعلا بتی ‫الفی؟

‫الفی

‫بیا الفی، باید بریم

‫- سلام مامان ‫- باید بریم الان، زود باش

‫- کجا بریم؟ ‫- باید بریم، بجنب

‫- نه ‫- باید بریم یه جا واسه امشب‌مون پیدا کنیم

‫- بدو لطفا - همینجا ‫- نه نمیشه اینجا بمونیم

‫- من میخام همینجا بمونم ‫- بیا عزیزم لطفا

‫- من دارم بازی میکنم ‫- بدو الفی خواهشا

‫- بدو عزیزم، دیگه بچه‌بازی بسه ‫- نه

‫بچه‌بازی نمیکنم

‫بدو، بابات اونجا منتظره، باید بریم

‫- من میخام بازی کنم ‫- میدونم عزیزم، ولی واسه اینکارا وقت نداریم

‫- بیا الفی، بس کن ‫- نه

‫بیا دیگه، بسه عزیزم

‫- ولم کن! ‫- خواهش میکنم عزیزم، انقد لگد نزن بهم

‫- بس کن ‫- خواهش میکنم

‫- نه، نه ‫- باید بریم، ببخشید

‫عذر میخام عزیزم

‫ببخشید، ولش کن

‫میدونم، میدونم، ببخشید

‫شرمنده

‫خیلی بدی

‫ببرش تو ماشین

‫دبنال کیلی برو پسرم

‫- خوبی؟ ‫- بهت گفتم جمعش کن

‫- از هم بازش کن ‫- چیو؟

‫- ترامپلی رو ‫- اونوقت کجا میزاشتمش؟

‫- تو ماشین؟ خونه دارن؟ ‫- باشه باشه

‫بس کن رزی

‫از دست تو جان پاول

‫خط موارد اضطراریه؟

‫سلام، دنبال یه هتل میگشتیم

‫نه

‫دیویس؟

‫رزی

‫نه اولین باره

‫باشه

‫خیلیا جلوی ما هستن؟

‫باشه

‫و ببخشید، من بهتون زنگ بزنم یا خودتون...

‫باشه ممنون

‫چی؟

‫نه، ندارم

‫تا بعد

‫باشه ممنون

‫گفت دوباره زنگ میزنه

‫جلوی ما خیلیا تو نوبت هستن

‫خب

‫می‌خواست که شماره انجمن حمایت از ‫کارتن خواب‌ها رو بهم بده

‫- ما کارتن خواب نیستیم جان پاول ‫- میدونم - ما خیابونی نیستیم

‫هتل‌ها چی شد رزی؟

‫- بهت که گفتم به همشون زنگ زدم ‫- همشون؟ - آره

‫اون هتلی که دیشب توش بدیم، "اسکای وی"

‫اونم یه امتحان کن، شاید یکی اتاقشو پس داده باشه

‫شماره‌ش یادم نیست ‫انگار چند ماه پیش بوده

‫لاقل میدونیم که کجا بود

‫سلام، ما دیشب ساکن هتل شما بودیم

‫اتاقش عالی بود

‫درسته، کارت اعتباری شورای شهر "دوبلین"

‫آره، گفتم ببینم اتاق چیزی ندارین

‫بله

‫ممنون بهرحال

‫من شارژ میخام

‫تو هم شارژ میخای

‫- من گشنمه ‫- منم همینطور - منم

‫ساعت چنده؟

‫- جایی گیرمون میاد؟ ‫- تو برو شارژ بخر

‫منم چیپس میگیرم

‫من باید مشقامو بنویسم

‫چرا وقتی خونه داریا بودی ننوشتی؟

‫همینجا شروع کن بنویس

‫- الان برمیگردیم ‫- خب، چیپس برای همه

‫- من چیس دوست ندارم - چی؟ ‫- معلممون میگه واسه بدن ضرر داره

‫خب خدارو شکر معلمتون اینجا نیست

‫عجب

‫- خب، به جز شارژ چی دیگه میخایم؟ ‫- شیر، نون

‫- جریان چیه؟ ‫- لیدی گاگا امشب کنسرت داره

‫- خوشگل شدن، نه؟ ‫- آره حسابی

‫- پول کافی داری؟ ‫- فک کنم؛ اونقدی برامون پول نمونده، نه؟

‫بیا، همراهت باشه ‫آب هم بگیر، یه بطری بزرگ بگیر

‫- باشه، واسه چی؟ ‫- شاید خواستن دندوناشونو مسواک بزنن

‫- تو ماشین؟ ‫- محض احتیاط حالا

‫ای خدا، جان پاول ‫جایی نیست که بریم؟

‫- فک نکنم، همه‌جا رو... ‫- کس دیگه‌ای رو نمیشناسیم؟

‫هیچکدوم اتاق کافی ندارن، همه‌جا رو رفتیم

‫- مجبوریم بچه‌هارو تو خونه چند نفر بزاریم ‫- نه

‫مگه اینکه بخوای برگردی خونه مامانت

‫- نه ‫- باشه، منم پیشتم

‫برو شارژ بگیر ‫حالا یجایی پیدا میکنیم

‫اون یارو تو خط موارد اضطراری بهمون زنگ میزنه بعدا

‫مامان نمیشه ناگت رو بیاریم؟

‫نه گمونم، امشب نمیشه

‫- نمیتونم صبر کنم، باید دوباره موارد اضطراری رو بگیرم ‫- باشه

‫جواب نمیدن

‫صبر کن، سلام

‫یکم قبل‌تر با شما راجب اتاق واسه خونوادم حرف زدم

‫بله؟

‫رزی دیویس

‫ممنون

‫اینو بگیر

‫هستم

‫بله

‫باشه

‫واقعا؟ اما...

‫ممنون

‫گفت که باید خودمونو به نزدیکترین پاسگاه پلیس برسونیم

‫- شب رو اونجا بگذرونیم ‫- کجا، توی سلول؟

‫نه

‫- گفت تو اتاق انتظار و اینطورا ‫- عه رزی

‫- بریم پس؟ ‫- نه، عمرا

‫باید بریم یه جایی خب

‫کجا؟

‫نمیدونم

‫یه جای امن

‫رزی

‫خوبی؟ چیزی نیست

‫عیب نداره عزیزم

‫شرمنده

‫- نه واسه چی شرمنده باشی ‫- وظیفه منه دیگه، نه؟

‫که مراقب شماها باشم؟ ‫وظیفمه هواتونو داشته باشم

‫حتی از پسشم برنمیام

‫با این وضعیت ما

‫خب، کجا بریم؟

‫- اطراف خونه مگان؟ ‫- نه نمیخام کسی مارو با این وضع ببینه

‫میدونی، نمیشه، راه نداره

‫پارکینگ خونه دارِن

‫اصلا، اونجا منو میترسونه

‫ببخشید

‫من باید برم دستشویی

‫باشه عزیزم

‫دوست دارم

‫بایدم داشته باشی

‫منم دوست دارم

‫روبراهی عزیزم؟

‫- اوضاع مرتبه میلی؟ ‫- آره

‫مدیسون داره همینجا خوابش میبره، ‫خفه‌مون کرد

‫چی میشد ما هم میتونستیم اینطوری بخوابیم

‫اون منو از ماشین انداخت بیرون

‫همیشه هم دیرم میشه، و باید به معلممون دلیل ‫دیر کردنم رو بگم

‫- میدونم سخته ‫- بعد اون معلممون بهم نگاه میکنه

‫جوری نگاهم میکنه انگار سرطان دارم، بعدشم لبخند میزنه

‫- واسه اینه که ما خونه نداریم ‫- باز خوبه لبخند میزنه

‫- اصلا هم خنده‌دار نیست ‫- میدونم، ببخشید

‫ببین، ما داریم میگردیم، سعی خودمونو میکنیم

‫و بار همه‌چیز افتاده رو دوش مامانت

‫اونا برای بقیه هم هست الفی ‫بسه دیگه بزار یچیزی بمونه

‫برو اونور الفی

‫- من سیب‌زمینی سرخ‌کرده میخام ‫- نه، گفتم که، شام که خوردی

‫خودت گفتی که چیپس دوست نداری

‫سیب‌زمینی که چیپس نیست

‫تازه مسواک زدی

‫بخور اشکال نداره، دوباره مسواک میزنی

‫واسه وقت‌کشی کار خوبیه

‫چی می‌نویسی عزیزم؟

‫- کیلی؟ ‫- یه انشا

‫- موضوعش چیه؟ ‫- "اگر برنده لاتاری میشدم چیکار میکردم"

‫- خب، پاشین حاضرتون کنم ‫- واسه چی حاضر شیم؟

‫خواب

‫کی میریم هتل مامان؟

‫ببخشید، ما داریم کم‌کم میبندیم

‫- تا ده دقیقه ‫- باشه ممنون

‫کیلی، بهتره آماده شی عزیزم

‫خمیردندون ندارم

‫این باباته خب، دست اونه

‫بخند ببینم

‫نگاش کن، چقد خوشتیپ شدی

‫دارن میبندن

‫باشه

‫من تا یه دیقه دیگه میرم ‫کیلی رو یه لحظه به حال خودش بزار

‫یک، دو، سه ‫به ناگت بگین بای بای

‫بای بای ناگت

‫ممنون، فعلا

‫میخام درست حسابی به ناگت بگم بای بای

‫بمونه فردا عزیزم

وایسا

‫بیا

‫اینم از این

‫بخواب

وایسا

‫الفی، نکن عزیزم

‫- من بغل میخام ‫- به من تکیه بده

‫نه

‫من بغل میخام

‫- منم ‫- بچه‌ها من فقط یکی‌تونو میتونم بغل کنم

‫منو بغل کن

‫تو بیا این جلو

‫- نه ‫- چرا، بیا

‫من میرم خونه دارن

‫- نه ‫- تا سگمون اونجاس اونا آروم نمیگیرن

‫ای خدا جان پاول

‫راهی نیست، دو دیقه‌س کلا

‫ما چیزیمون نمیشه

‫فردایی هم هست، شنبه‌س دیگه

‫میتونیم دنبال خونه بگردیم ‫منم چند روز مرخصی میگیرم

‫رئیسم که حرفی نداره

‫یه جا پیدا میکنیم

‫آره

‫باشه

‫درو قفل کن

‫کیلی

‫باید میذاشتم پیش داریا میموندی، نه؟

‫نه، اشکال نداره

‫اوضاعمون درست میشه

‫آره

.:. ارائـه ‌شده توسط تیم ترجمه شــوتايـم .:. .:. WwW.Show-Time.iN .:.

By Progressive

t.me/Alikhazaii88