Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Breton
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
Frisian
Ga
Galician
Georgian
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Interlingua
Irish
Italian
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Punjabi
Quechua
Romansh
Runyakitara
Samoan
Scots Gaelic
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Uzbek
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Pobrano z @ subs4free.club
Autor: WiLLiAM BENDER Kontakt: WiLLiAMBNDR2024@GMAIL.COM
Och, kurwa.
Praca.
Praca.
Praca.
Standard.
Czy mnie słyszysz?
To jest Darren.
Zostałem oddzielony od innych i myślę, że wszystko jest w porządku, ale nie jestem pewien, gdzie jestem.
Nigdy wcześniej nie byłem tak daleko, więc nie...
Było coś takiego, hm...
Nie przyjrzałem się mu dokładnie, ale coś tam było.
Było tu coś jeszcze.
Potrzebuję was.
OK, potrzebuję, żebyście mnie dostali, proszę.
Kurwa, chcę żebyście wyszli i mnie zabrali.
Czy możesz przyjść, Tanner?
Garbarz?
Och, kurwa.
Kurwa, kurwa!
Och, kurwa.
Wszyscy mamy swoje pętle, nawyki i zachowania, które sprawiają, że kręcimy się w kółko.
sięgając po te same rozwiązania, za każdym razem myśląc, że zabiorą Cię w nowe miejsce.
Ale tak nie jest.
A mimo to jest to ścieżka neuronowa najmniejszego oporu, ścieżka, którą sam wytyczyłeś.
To ten, który zapewniał ci bezpieczeństwo, gdy byłeś dzieckiem.
Nauczyłeś się odpychać ludzi, zanim mogliby cię skrzywdzić.
A teraz, jako dorosły, nadal tkwisz w miejscu, w którym zacząłeś.
Sam.
To znaczy, nie jestem samotny.
Mam pracowników i klientów.
Nie powiedziałem, że jestem samotny.
Powiedziałem sam.
Ranię ludzi.
Nie chcę.
Po prostu tak jestem podłączony.
Więc może zasługuję na to, żeby być sama.
Czy uważasz, że ktoś zasługuje na samotność?
Nie wiem, ale może nie jest to takie złe.
Bycie samotnym jest głęboko zakorzenione.
Rozumiem.
Miałeś marzenia i duży opór, ale mało wsparcia w realizacji tych marzeń.
A kiedy raz po raz doświadczamy bólu, zaczynamy się go spodziewać.
To jest jak: och, znam tę ścieżkę.
Wiem dokąd to zmierza.
Czy jesteś zainteresowany wytyczeniem nowej ścieżki i widzisz, dokąd ona prowadzi?
Jasne.
Dlaczego nie?
Wiesz, jestem tutaj.
Świetnie.
Chcę więc powrócić do ćwiczenia, które wykonaliśmy wcześniej.
Odgrywanie ról.
Och, kwestia aktorstwa?
Tak.
Czuję się głupio, robiąc to.
Ja wiem.
Ale mamy kilka minut.
No cóż, spróbujmy.
Troszeczkę.
W porządku.
Wejdźmy na scenę.
Wróćmy do nocy, kiedy Barbara cię zostawiła.
Masz na myśli tę noc, kiedy wyrzuciła mnie z mojego domu?
Tak.
Gram sobie.
A ja będę Barbarą.
Tak przy okazji, to mój dom.
To ja za to płacę.
Ja wiem.
Dobra.
Więc, hm, wróciłem do domu późno.
Nie wiem, jak późno.
Ona już spała.
Może północ.
Zwykle kładzie się wcześniej spać.
To nie ma znaczenia.
Rzecz w tym, że byłem w kuchni i przy szkle.
Rozbiłem szybę, a ona przybiegła, żeby zobaczyć, co się stało, i sytuacja się pogorszyła.
A jak się czujesz?
Cóż, byłem, byłem pijany.
I, hm, poczułem się głupio.
Byłem zły.
Ponieważ, ponieważ stłukłem szybę.
Możesz mi to powiedzieć?
Co, Barbaro?
Tak.
Przepraszam, że cię obudziłem.
Może gdybyś wrócił wcześniej do domu, moglibyśmy spędzić razem wieczór.
Nie, byłem, pracowałem.
Wiesz, wróciłem prosto do domu po pracy.
Bądź ze mną szczery, proszę.
Czuję to w twoim oddechu.
Wypiłem kilka piw.
Zdefiniuj kilka.
Cóż, to był ciężki dzień.
Musiałem się wyciszyć.
Wszystko, co kiedykolwiek robisz, to się uspokajasz.
Zawsze jesteś w sklepie.
Chcesz dzieci, prawda?
Oboje tak.
No cóż, posiadanie rodziny wymaga pieniędzy, co oznacza, że ktoś musi pracować.
Chyba, że bycie zawodowym studentem jest obecnie uważane za pracę.
To niesprawiedliwe.
Wiesz, że muszę wziąć wolne.
Cóż, to nie moja wina, że nie nadążasz.
Jak chcesz zostać prawnikiem, skoro nie radzisz sobie nawet ze szkołą prawniczą?
Jak myślisz, kto za wszystko płaci, podczas gdy ty włóczysz się po kampusie jak 30-letni student pierwszego roku?
Dam ci podpowiedź.
To ja.
Płacę za twoją szkołę.
Płacę za twój czas wolny od szkoły.
Płacę za dach nad twoją głową.
Czy mogę teraz porozmawiać?
Nie, nie.
Bo chciałbym wiedzieć, jak myślisz, co się stanie, jeśli uda ci się ukończyć szkołę?
Wiesz, wyskakujesz dzieciaku, a potem zostawiasz mnie z rachunkiem.
A może utknęłam w domu i zmieniałam pieluchy, bo po raz pierwszy w życiu jesteś zbyt zajęta pracą?
Teraz jesteś okrutny.
Jestem szczery.
Myślałam, że tego zawsze chciałeś.
To, że nie zostałeś architektem, nie znaczy, że...
Jestem pieprzonym architektem!
Do cholery, utknęło mi sprzedawanie gównianych mebli, bo ktoś nie chce ruszyć swojej grubej dupy i mi pomóc!
Jak się czujesz, Clark?
Z kim rozmawiam?
Ja tutaj, Matt.
Um, przepraszam, nie chciałam się złościć ani...
Ja wiem.
Taki jest cel całego ćwiczenia.
To dobry początek.
Poczuć to, co czujesz, a następnie nauczyć się identyfikować nową ścieżkę.
Twoja reakcja była właściwie całkiem normalna.
Och, to ja.
Cóż, ahoj, KT!
Masz dość wydawania ciężko zarobionych dublonów na drogie meble?
Szukasz ofert, które wprawią Cię w dreszcze?
Następnie udaj się do Imperium Osmańskiego Kapitana Clarka, ulubionego magazynu i salonów wystawowych w dolinie Santa Clara.
Znajdziesz tu sypialnie, salony, jadalnie, sypialnie i łazienki.
Właściciele domów po raz pierwszy?
Mamy cię.
Nowi rodzice szukają pierwszego łóżeczka Billy'ego?
Mamy cię.
Od najnowszych, nowoczesnych projektów po klasyczne style z przeszłości — wszystko to jest tutaj i jest cenione.
Co się dzieje, Billy?
Martwisz się o kredyt?
Cóż, kapitan Clark mówi, że nie ma zasług, nie ma problemu.
Żegluj po pełnym morzu wysokiej jakości i zostaw problemy finansowe za drzwiami.
Wejdź już dziś i zdobądź swój wymarzony salon segmentowy, stół kuchenny, lampę podłogową i ramę łóżka.
w Imperium Osmańskim Kapitana Clarka, zlokalizowanym przy Capital i McKee, tuż przy 6th Avenue.
A teraz wejdź tam, cofnij się i ciesz się własnym imperium.
Każdy sułtan zasługuje na tron, a my mamy taki z twoim imieniem tutaj, w Imperium Osmańskim Kapitana Clarka.
Nie ma mowy.
Clark, wszystko w porządku?
Wyłącz aparat.
Nie, nie, jest dobrze.
To rzeczy na wynos, stary.
Wyłącz tę pieprzoną kamerę, kolego.
Dobra.
Potrzebujesz pomocy?
Och, zrozumiałem, zrozumiałem.
Um, idziemy jeszcze raz?
Albo...
Nie.
Kat, możesz już otworzyć sklep.
Byliśmy otwarci.
Wiesz, stary, nadal nie rozumiem.
Jesteś piratem czy sułtanem?
Tylko bądź dobry, ustalając te rzeczy...
Zamknij się.
Te tanie bzdury z płyt wiórowych.
Wyjaśnij tę sprawę, dobrze?
Nie obchodzi mnie to.
Przepraszam za to.
Jak to wygląda?
Uh, licznik wskazuje dobrze.
Jeśli Twój rachunek jest wysoki, to Twoja wina.
A co z awariami?
To zdarza się po godzinach.
Nie wiem.
Floresy muszą uruchomić wyłącznik.
Och, wyłączam koszty ogólne, kiedy sklep jest zamykany, zanim zasilanie stanie się dziwne.
W każdym razie, czy to nie spowoduje, że rachunki po prostu spadną?
Gdzie jest twoja skrzynka z wyłącznikami?
To znaczy nie jestem ekspertem, ale sprawdzałem wcześniej i wszystko wygląda ok.
Mówiłeś, że światła migoczą.
Tak, cały sklep tak robi.
Jeśli nie w tym samym czasie, jednej nocy stracę moc na górze, następnej nocy będzie tu na dole, nie ma rymu lub, uh...
Kto do cholery zainstalował to coś?
Cóż, budynek został okablowany.
To znaczy, przestarzały, ale nie jest aż tak stary.
Spójrz na to.
Nie byłem tam wcześniej.
Jak mówię, nie jestem ekspertem.
Dlaczego to idzie w tę stronę?
Lepsze pytanie, z czym to się w ogóle łączy?
co?
Kat!
Jak jest z mocą?
Coś się tam wydarzyło?
Szczur wrócił.
Zasilanie jest włączone.
Tak.
Myślałem, że zabiliśmy szczura.
Zabiliśmy szczura.
Czy to jest problem?
Zobaczysz jak.
Zasilanie nie może nawet przejść przez tę część obwodu.
Po prostu tam jest, jakby jakiś schmo to tam włożył.
Tak.
Czy miałeś kiedyś wrażenie, że żyjesz za szkłem i obserwujesz, jak toczy się życie, ale nigdy w nie nie wkraczasz?
Może czas otworzyć okno do środka.
Możesz być autorem własnego projektu, bo każdy z nas zasługuje na kolejną szansę na spełnienie swojego marzenia.
W chwili, gdy uwierzysz, że zmiana jest możliwa, już zacząłeś.
Zamów The Window Within i towarzyszący mu trzyczęściowy program audio pt. Guided Openings autorstwa dr Mary Klein.
Dostępne teraz za 24,95 USD plus wysyłka. W każdej chwili możesz zadzwonić pod numer 555-0199.
Nigdy nie jest za późno, aby wytyczyć nową ścieżkę.
Więc nadal szkicujesz teczki papierowe, tę taśmę z etykietami i mnóstwo szafek na dokumenty, jeśli ktoś ma zapasowy klucz może je otworzyć.
Mały błysk to nie asteroida, to statek kosmiczny, który siedzi nam na ogonie.
Jest coraz bliżej.
Nie da się załamać.
Nie mogli nas zauważyć.
Mamy założoną osłonę radarową.
Wiem o tym, proszę pana, ale oni się na nas gapią.
Niemożliwe jest, aby Ziemia jako tajne urządzenie przebiła naszą tarczę radarową.
Kawałek gówna.
Dlaczego sobie to zrobiłeś?
Jak się tu dostałeś?
Twoja świadomość to pokój pełen wspomnień, który stale się rozwija.
Ale gdy idziesz przez życie, niewytrenowany umysł może zacząć budować mury,
stawiają bariery, aby chronić się przed światem zewnętrznym.
To naturalna reakcja, z której często nie zdajemy sobie sprawy.
Ale jeśli nie zostanie to kontrolowane, może sprawić, że poczujesz się jak w pułapce.
Możesz nabrać przekonania, że świat na zewnątrz jest lepszy bez Ciebie,
że nigdy nie zasługujesz na relacje, które miałeś, zrezygnowałeś z oglądania swojego życia zza samotnego okna.
Pomogę ci je teraz otworzyć, bo okno nie jest zamknięte.
Zamek nigdy nie był uszkodzony.
Czy jesteś gotowy przejść przez to, aby odzyskać to, co kiedyś było twoje?
i odzyskaj kontrolę nad swoim życiem, życiem, którym chcesz żyć, nieobciążonym traumami z przeszłości,
wolny od ograniczeń, które zbudowałeś i wolny w wyborze ścieżki według własnego projektu?
Cóż, nienawidzę mieć kowbojów i kowbojek, którzy sprawiają, że patrzysz na szorstkiego...
Fałszerz.
Zarabianie tutaj, sprzedając swoje gówno, nie sprawi, że poczujesz się, jakbyś właśnie wrócił do domu,
więc nawet nie myśl o wyciągnięciu jakiejś śmiesznej rzeczy.
W ten sposób po prostu poszukaj drzwi.
Pieprzony kawał gówna!
Cześć?
Cześć.
Cześć.
My, mieszkańcy tej ziemi, witamy Cię.
Co, kurwa?
Pozdrowienia dla wszystkich.
Drodzy przyjaciele tureckojęzyczni, dzień dobry.
Cześć.
Jak się masz?
Pozdrowienia dla wszystkich.
Witamy w naszej akademii.
Dziękuję.
Do widzenia.
Cześć?
Cześć?
Jest tam ktoś?
Cześć?
Cześć?
Przepraszam, że się spóźniłem.
Ruch był ogromny i nie mogłem wyjść wcześniej.
Wykorzystajmy po prostu czas, który mamy.
Jak się dzisiaj czujesz, Clark?
Jak wyglądam?
Cienki.
Może trochę zmęczony.
Wyglądam jak gówno.
Czy mogę zapytać i nie ma tu złej odpowiedzi.
Wiesz to.
Czy jesteś teraz pod wpływem alkoholu?
Dlaczego tak mówisz?
Jak co?
Od piątku nie piję.
Pewnie dlatego wyglądam jak gówno.
Czy mogę cię o coś zapytać?
Jasne.
Czy kiedykolwiek miałeś 51-50 lat?
Kilka razy.
Przez lata.
Kiedy było to konieczne.
Co sprawia, że jest to konieczne?
Jeśli uważam, że dana osoba stanowi zagrożenie dla siebie lub innych.
Albo są zachłannie niepełnosprawni.
Dobra.
Dobra.
Znalazłem coś w sklepie.
Dobra.
Co znalazłeś?
Miejsce.
ja...
Znalazłem miejsce.
Miejsce?
To jest jak...
To tak jak ze sklepem.
To po prostu...
Chyba kontynuuje.
Wiesz, jakby była ściana, a po drugiej stronie ściany sklep po prostu działał.
Jak kopia samego siebie.
Wydaje mi się, że używają luster lub czegoś innego, żeby ukryć wejście.
Przepraszam, nie nadążam za tobą.
Czy to pokój, o którym wcześniej nie wiedziałeś?
Nie.
OK, więc wchodzisz i na pierwszy rzut oka wygląda to jak biurowiec.
Jak ogromny biurowiec.
Ale potem idziesz dalej i zdajesz sobie sprawę, że to wszystko nie ma sensu.
To jest jak...
Wyobraź sobie, że opisujesz psa komuś, kto nigdy wcześniej go nie widział, a następnie prosisz go, aby go narysował.
Być może uda im się zrobić coś dobrze, ale nie ma mowy, żeby wszystko poszło dobrze.
Wiadomo, że diabeł tkwi w szczegółach.
Więc patrząc na to z daleka, wydaje ci się, że widzisz psa, ale potem przyglądasz się bliżej.
Dlaczego tak na mnie patrzysz?
Próbuję tylko zrozumieć.
Oh.
Wiesz, jak na psychiatrę masz okropną pokerową twarz.
To, co mówisz, może brzmieć fantastycznie, ale nie jest niebezpieczne.
Czy są jakieś osoby w tych biurach?
Nie żebym widział.
Nie, słyszę kroki, a potem coś się porusza, kiedy nie patrzę.
Wiem, jak to brzmi, ale musisz zrozumieć, że jest tam coś ogromnego.
Podobnie jak metro w Nowym Jorku, ogromne.
Wiesz, z tego co wiem, są to setki ludzi.
Po prostu ich nie widziałem.
Widzieć?
To jest jak...
To jest jak labirynt, który się ciągnie i ciągnie.
Czasami boję się, że się zgubię.
Jak myślisz, dlaczego nikt inny nie znalazł tego miejsca?
Nie wiem.
Wejście znajduje się w podziemiach, więc cała konstrukcja prawdopodobnie znajduje się pod ziemią.
Wiesz, nie ma go na żadnych planach miast.
Wejścia są ukryte, więc kto by pomyślał, żeby zajrzeć?
Nie mówię, że ci nie wierzę, ale sam mi mówiłeś, że nie piłeś od piątku.
Czy myślisz, że istnieje...
Clarka.
Jeśli to prawda...
Muszę cię pomachać.
Wrócę tu z dowodem, a ty będziesz mi winien cholernie poważne przeprosiny.
Kat!
Jezu, człowieku.
Kat, idę.
Hej.
Kevina Clarka?
Czekaj, czekaj, czekaj.
Kat?
idę.
Kat!
OK, idę.
Co, kurwa?
Tak, przepraszam.
Co wy robicie jutro?
O czym ty mówisz?
Zapłacę ci.
Dwie godziny.
Najwięcej nadgodzin.
OK, zapłacisz nam za co?
Badania.
Masz aparat, prawda?
Możesz pożyczyć go ponownie.
Prawidłowy?
Dobra.
Toczymy się.
Mamy tu trochę gówna.
Mamy znaki stopu i linę.
Do czego służy lina?
Zaopatrzenie.
Och, świetnie.
On nas zwiąże.
Nie.
Zwiążemy się.
Perwersyjne.
Nadal nam nie powiedziałeś, co tu robimy, stary.
Mówiłem ci.
Badania.
To są zapasy i używamy ich do badań.
To nie jest takie trudne do zrozumienia.
OK, badania po co?
Ty też musisz być bardziej konkretny.
Mam zamiar przejść przez drzwi.
Jakie drzwi?
To są drzwi.
Przykleiłem także kontur po drugiej stronie, żeby pomóc nam znaleźć drogę powrotną.
Konstabl?
Co?
Słuchaj, wiem, że to brzmi szalenie, ale podążaj za mną.
Dobra?
Chcę wrócić przed wschodem słońca.
Widzisz, około 21:00, po prostu...
Co, kurwa?
Clark, jak to zrobiłeś...
Czy ty właśnie, kurwa, to widziałeś?
Jak on...
Jestem tutaj.
Uwolnij się.
Czy ty właśnie kurwa...
Co?
Jak...
Bobby, przestań.
Co, kurwa?
Clark, gdzie jesteś?
Czy ona...
Czy ona to widziała?
Gdzie on, kurwa, poszedł?
Bobby, widziałem to.
Po prostu przejdź przez drzwi.
Nic ci nie będzie.
Co?
Nie.
Powiedz nam, co się dzieje.
Wiesz co?
Po prostu...
Nie, Bobby, poczekaj.
Co robisz?
Co, kurwa?
Cholera.
Jak to możliwe?
Konstabl?
Konstabl?
Gdzie jesteś?
Nie, nie, jest dobrze.
Musisz to zobaczyć.
Mam na myśli...
Widzisz, jest w porządku.
Gdzie jesteśmy?
Właśnie to próbuję rozgryźć.
Kto jest...
Czyje to gówno?
Czy jest częścią Twojego sklepu?
Jeśli należy do kogoś, to jeszcze go nie spotkałem.
Dobra.
Jestem tu dopiero kilka nocy, odkąd znalazłem to miejsce, i wciąż ledwo zarysowałem powierzchnię.
Pospiesz się.
Pokażę ci.
Jest tylko lepiej.
Co, kurwa?
Chyba nie sądzisz, że wzniesie za nas toast czy coś, prawda?
Co?
Nie, nie jesteśmy pod narkotykami.
Myślę, że byłbym w stanie stwierdzić, czy byłem na haju.
Jesteś wysoki.
Garnek się nie liczy.
Więc, hm, to jest jak...
Co, jak pusty biurowiec tutaj?
Jasne.
Ale to tak, jakby zostało zrobione przez grupę budowlańców na kwasie.
To znaczy, jest nawet basen.
Jest basen?
Tak.
To znaczy, w pewnym sensie.
Nadążać.
Pierdolić.
Co, kurwa?
Tak, nie wiem.
Tak właśnie postępowałem w zeszłym roku.
I, uh, pracuję nad egzaminem studyjnym.
Jedyne co do tej pory znalazłem i przychodzi mi do głowy...
To jest...
To jest...
To coś.
Wrócimy.
Dobra.
Dobra.
W porządku, filmujesz?
Tak.
Nie rozumiem, dlaczego to Bobby musi odejść.
Cóż, to on ma kamerę.
Cóż, to nie jest tak, że jest przymocowany.
Tak, cóż, mam na myśli moją legitymację studencką, w pewnym sensie tak.
Jakiekolwiek kłopoty, po prostu daj sobie spokój.
Położę go, dobrze?
Nie będzie sprawiał kłopotów.
To dobrze.
To dobrze.
Jestem dobry.
Kochanie, nie musisz tego robić.
Nie, jest spoko.
Chcę tylko zobaczyć, co jest tam na dole.
Nie jesteś ciekawy?
To jest głupie!
Idź tak daleko, jak możesz.
Słuchaj, w zasadzie możesz zejść bez liny.
Jest w porządku.
Nie jest nawet stromo.
Dobra.
OK, tylko jedna rzecz.
Jeśli nie wrócę, powiesz mojej mamie, że ją kocham, prawda?
Dobra.
Dobra.
Po prostu zrobię to powoli.
Och, rzeczywiście jest trochę stromo.
Dobrze się czujesz?
Tak.
Tylko spróbuj mnie nie upuścić.
Powiedz, czego potrzebujesz.
Oj.
Ostrożny!
Co do...
Co wy tam kurwa robicie?
Przepraszam.
Przepraszam.
Utknął wokół nogi łóżka.
Czy wszystko w porządku?
Tak.
Tak, mam się dobrze.
Jezu Chryste.
Po prostu zawiedź mnie dalej.
W porządku.
Zaczynamy.
Dobra.
jestem za.
Widzisz coś?
Tak, to tylko...
kupa prania i gówna.
Co masz na myśli?
Odzież?
Tak, tu są tylko pieprzone plamy.
Widzisz coś jeszcze?
Tak, daj mi chwilę.
Dobra.
Boże.
Konstabl?
Tak?
Sprawdzam tylko, czy wszystko z tobą w porządku.
Tak, mam się dobrze.
Dobra.
Tak.
Tak.
Dobra.
Konstabl?
O mój Boże.
Nie podoba mi się to.
Hej, niech napisze coś więcej.
Nie mogę.
Przepraszam za jedno i drugie.
Podciągnij mnie.
Podciągnij mnie.
Podciągnij mnie.
Pociągnij mnie.
Pociągnij mocniej.
Pociągnij mocniej.
Pociągnij, stary.
Tam ktoś jest.
Kierowco zwolnij.
Oddychać.
Jest w porządku.
Jest w porządku.
Jest w porządku.
Stary, jestem cholernie niegrzeczny.
Pozwól mi go zdobyć.
Co do cholery robisz?
Co, kurwa?
Co, kurwa?
Nie odpuszczaj.
Nie odpuszczaj.
Nie pozwól mi odejść.
Nie pozwól mi odejść.
Wyjdź z samochodu.
Wyjdź z samochodu.
Konstabl!
Konstabl!
Konstabl!
Konstabl!
Konstabl!
NIE!
Konstabl!
Konstabl!
Konstabl!
Konstabl!
Oh!
Kochanie.
Oh!
Cześć?
Cześć !
Zostań z tyłu!
Odejdź ode mnie!
Jezus Chrystus!
Proszę, wpuść mnie!
Ratunku.
O mój...
Gdzie jesteś?
Musimy zejść na dół, Clark.
Musimy iść.
Proszę, wróć i spróbuj mnie znaleźć.
Nie rozumiem, gdzie jesteś?
Proszę, wpuść mnie do cholery...
Tam jest ściana, jak mnie widzisz?
Jestem po drugiej stronie szyby.
Jak możesz mnie nie widzieć?
Jakie szkło?
O czym ty, kurwa, mówisz?
O czym ty mówisz?
Słuchaj, widzisz coś po swojej stronie?
Czy widzisz klamkę, drzwi, właz, cokolwiek?
Nie, nie, nie.
Uh, OK, pozwól mi to rozgryźć, ok?
Po prostu poczekaj, poczekaj, dobrze?
Po prostu pozwól mi...
Poczekaj, pozwól mi to rozwiązać!
Pozwól mi to rozgryźć!
Gdzie, gdzie, gdzie jesteś?
Maryjo!
Maryjo...
Co myślałeś?
Nigdy, przenigdy nie mówiłem, że możesz wyjść na zewnątrz.
To nic dobrego.
Są wszędzie.
Witam, skontaktowałeś się z doktorem Larrym Kleinem.
Nie mogę odebrać telefonu, dlatego proszę o pozostawienie wiadomości, oddzwonię tak szybko, jak to możliwe.
Larry...
Otworzyłem okno.
Nie wrócę.
Larry...
Według patentów urodzajnej krainy, światło zajmuje trochę...
Witam?
Cześć?
Clarka?
Clark, słyszysz mnie?
Clarka?
Larry...
Każdy wybuch, jaki kiedykolwiek był.
Co to było?
Zachowaj spokój.
To tylko ja.
Znasz mnie.
Przepraszam.
To nie jest dla twojego dobra.
Idąc przez życie, niewytrenowany umysł gromadzi pętle, nawyki i zachowania.
Sprawiają, że kręcisz się w kółko, stwarzając te same problemy,
sięgnięcie po te same rozwiązania w kółko.
Mimo to jest to ścieżka neuronowa o najmniejszym oporze.
Ten, który sam stworzyłem i ten, który zapewniał mi bezpieczeństwo, gdy byłem dzieckiem.
Nauczyłam się odpychać ludzi, zanim mogli mnie skrzywdzić.
A teraz, jako dorosły, nadal utknąłem tam, gdzie zacząłem.
Sam.
Co to jest?
To prawdziwy bałagan.
Czy mam rację?
Pozwól, że ci pomogę.
Zanim zrobisz coś, czego nie będziesz mógł cofnąć.
Odpowiedz na pytanie.
Tak, to prawdziwy bałagan.
Ale na swój sposób też piękne.
NIE?
Kim są ci ludzie?
To miejsce ich buduje.
Właściwie to raczej je pamięta.
A im więcej razy coś pamięta, tym mniej to robi.
Gdzieś tam jest facet w koszuli w paski, ale w powietrzu.
Został zapamiętany.
Tylko trochę źle.
Gdzieś tam jest mężczyzna na wózku inwalidzkim i z lampą.
Jestem pewien, że w ten sposób to wszystko rozumiesz.
Wszystkie te miejsca, pokoje i budynki błędnie się pamiętają.
Clark, porozmawiajmy o tym.
W pewnym sensie są one ulepszeniem oryginałów.
Na początek nic nie czują.
Wyobrażasz sobie, jakie to musi być dobre uczucie?
To znaczy, nie ma żadnych myśli, żadnego bólu, żadnego ego, żadnego strachu.
Po prostu istnieją.
Podobnie jak meble.
Spójrz na to.
Najlepsza część.
Możesz je zjeść.
To mój zastępca menedżera.
Próbuję jej pomóc, ale ona po prostu...
Clark, jeśli mnie rozwiążesz, możemy to omówić.
Spraw, abyś poczuł się lepiej.
A gdybym cię rozwiązał?
Co wtedy zrobisz?
Biegałbyś tu jak kurczak z odciętą głową, szukając wyjścia.
Skończyłbyś w tym samym miejscu, w którym jesteś teraz.
Jak ścieżka, o której zawsze mówisz.
Clark, chcę ci tylko pomóc.
Po prostu powiedz mi, czego potrzebujesz.
Zrobię to.
Tak.
Tak, proszę.
Dobra.
Chcę, żebyś mi powiedział, że nie zrobiłem nic złego.
Że myliłeś się co do mnie.
Myliłem się co do ciebie.
byłem.
Myliłem się co do ciebie.
Nie w ten sposób.
Nie tak szybko.
Dobra.
Najpierw chcę przygotować scenę.
zacznijmy...
Cóż, tej nocy, kiedy wyrzucono mnie z własnego domu.
Tak.
Było późno.
Dużo ciemniejszy.
Światła, proszę.
Próbowałem już z nią tego ćwiczenia wcześniej.
To nigdzie nie prowadzi.
Cienki.
Zrobię to sam.
W końcu to wciąż mój dom.
Tak.
Dziękuję.
Jest lepiej.
Lepsza.
Ale jest...
nadal...
coś nie tak.
Proszę.
Nie.
Nie.
Tak.
Przepraszam.
Przepraszam, ja...
rozbiłem szybę...
i obudziłem cię.
Wiem, jak lubisz wcześnie spać.
Chyba straciłem rachubę czasu.
Sprawdzałem zapasy.
Ale...
Zatrzymałem się na kilka piw.
Clarka.
Barbaro!
Sprawdzałem zapasy.
Potem zatrzymałem się na kilka piw.
Jeśli cię potrzebuję.
Tyle, ile chciałem.
Ponieważ to jest mój dom.
Płacę za to.
Płacę za wszystko.
Płacę za to, że chodzisz do szkoły.
Płacę za twój czas wolny od szkoły.
Płacę za dach nad twoją głową.
Chcesz dzieci, prawda?
Cóż, to wymaga pieniędzy.
Więc ktoś tu musi popracować.
Powiedziałem, że ktoś musi rzucić jej tłustą dupę i popracować tutaj.
To, że nie zostałeś architektem, nie oznacza...
Jestem pieprzonym architektem.
Po prostu nie będę sprzedawał gównianych mebli, bo ktoś nie ruszy tej cholernej dupy i mi nie pomoże.
Nie jestem twoją żoną.
Gnojek!
Gnojek!
Nigdy jej nawet nie spotkałem.
Gnojek!
Pieprz się!
Co powiedziałeś?
Chcesz poznać prawdziwy powód, dla którego opuściła Cię żona?
To nie było picie.
Albo potykanie się w domu o każdej porze.
Albo wściekłość.
To było marudzenie.
Nic nigdy nie jest twoją winą, prawda?
Pijesz za dużo?
Wiń swoją pracę.
Nienawidzisz swojej pracy?
Obwiniaj świat.
Wyrzucą cię z domu?
Obwiniaj swoją żonę.
Atakujesz mnie i związujesz?
Wiń swój mózg.
Jesteś swoim pieprzonym mózgiem, kretynie!
Mówisz, że to moja wina?
Tak!
Ale tak po prostu jesteś podłączony, prawda?
Prawda?
Jak przestać to robić?
Szczerze mówiąc, nie mam, kurwa, pojęcia.
Nie mogę ci pomóc, Clark.
Na tyle, na ile próbuję.
To po prostu nie zależy ode mnie.
Nie mogę nikogo uratować.
Chyba nie chcę się zmieniać.
Ja nie.
Podoba mi się tutaj.
Po raz pierwszy od dłuższego czasu czuję się, jakbym...
Więc pozwól mi odejść.
Przepraszam.
Po co?
To jest Maryja.
To nasza terapeutka.
Właśnie wychodziła.
Nie musisz się martwić.
Mówi, że nie musimy się zmieniać.
Jest w porządku.
Po prostu tak jesteśmy podłączeni.
NIE!
Uniwersytet to miejsce, w którym jesteśmy wolni.
Możemy swobodnie zwiedzać dowolne miejsce.
Jesteśmy wolnym krajem.
Nie ma ograniczeń dla wszystkich.
Jesteśmy wolni.
I wierzymy, że nasza wolność jest najważniejsza.
Jesteśmy wolni.
Nie jestem terrorystą.
- Wszystko w porządku? - Wszystko w porządku?
Spójrz na to?
Co się stało? Czy musimy ją poddać kwarantannie?
Rozpoczęto analizę, wszystkie parametry życiowe wydają się normalne, nie trzeba wykonywać dalszych badań.
Witamy dzieci planety Ziemia.
Witam, nazywam się Phil.
A ty jesteś Mary?
Tak.
Chciałem zadać Ci kilka pytań w celu wyjaśnienia,
z naszej strony, jeśli nie masz nic przeciwko.
Po pierwsze, czy mógłbyś ustalić, jak się tu dostałeś?
Przeszedłem przez ścianę w piwnicy sklepu meblowego.
Czy możesz potwierdzić, że jest to lokalizacja, o której mowa?
OK, dobrze.
Więc byłeś na zakupach, czy?
Szukałem kogoś.
Szukałeś tego mężczyzny?
Właśnie tutaj?
Gdzie teraz jestem?
Czy mógłbyś mi tylko potwierdzić, czy ten mężczyzna tutaj jest tym, którego szukałeś?
Proszę.
Przepraszam, jak miałeś na imię?
Fil.
Proszę, Phil, gdzie jestem?
Nie jestem, robię, um,
przepraszam, moja, nasza firma.
Produkujemy maszyny MRI, lub powinienem powiedzieć, um, zwykliśmy robić maszyny MRI,
ale już nie.
To było zanim my, zanim znaleźliśmy - Byłeś tam?
Tak, zrobiłem to i teraz to moja praca.
Codziennie tam wchodzę i próbuję dowiedzieć się choć trochę więcej.
Wyznaczam obszary najlepiej jak potrafię i coraz bardziej jestem przekonany, że nic w naszym życiu,
Maryjo, nic w może całej zapisanej historii,
znaczy więcej, ale tego nie rozumiem.
Nie potrafię tego nawet opisać.
To jakby opisywać psa komuś, kto nigdy go nie widział, a potem prosić go, żeby spróbował.
Teraz chcesz, żebym to opisał, a potem ty to zapiszesz i co wtedy?
Maryja.
Puściłeś mnie?
Wszyscy chcemy tutaj tego samego.
Robimy.
Chcemy po prostu dowiedzieć się choć trochę więcej.
Co się ze mną stanie, Phil?
Ta decyzja nie należy do mnie.
Więc gdybyśmy mogli po prostu porozmawiać, tylko ty i ja, jak dwoje zwykłych ludzi,
moglibyśmy część z tego rozpakować.
Oboje tam byliśmy i jesteśmy po tej samej stronie.
Wszędzie otwierają się drzwi.
Nie wiemy dlaczego i co je łączy.
One po prostu się zdarzają i nie chcemy ich powstrzymywać.
FRANCUSKI STREAM
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.