All language subtitles for Rosa elettrica.S01E03

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic Download
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian Download
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French Download
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish Download
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American) Download
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

ELEKTRYCZNA RÓŻA

WSTĘP TYLKO DLA PRACOWNIKÓW

Cholera.

- Nie! Proszę! - Jeanette!

Włamywaczka!

- Jeanette! - Nie! Proszę!

Jeanette! Co się dzieje?

Włamywaczka! Pomóż!

- Proszę. - To tylko Rosa.

- Co? - Moja córka.

- Cześć! - Zaraz przyjdę.

Dobrze.

Potrzebuję kluczy do Elektrycznej Róży.

- Też się cieszę, że cię widzę. - Oddam.

Jak ważna to sprawa?

Daj spokój. Jestem ekspertem w partoleniu rzeczy.

- Co się stało? - Po prostu daj mi te klucze!

Zaczynam się martwić. Potrzebujesz pieniędzy?

Mogę ci pomóc?

Tak. Zawrzyjmy umowę.

Nie widziałeś mnie. Biorę Mustanga.

- Należy do Jeanette! - Ale ty go kupiłeś.

Jeannette?

- Nie ten. Tamten. - Dlaczego?

Co do cholery...

- Ten jest fajniejszy! - Ale do tego mam kluczyki.

Myślisz, że potrzeba kluczyków, żeby ukraść auto?

Nie kradnę. Pożyczam.

Poza tym, ten ma bagażnik.

Po co ci bagażnik?

Hej! Otwórz!

Nie mogę oddychać! Otwórz!

Hej!

Cholera.

- Esposito, sprawdź schody. - Tak jest.

Wiemy, gdzie mogła się ukryć? Ktoś może jej pomagać?

Nie znam jej tak dobrze.

- Ty ją znasz. - Co? Nie, nie...

- Kolegujecie się? - Kolegujemy? Cóż...

Nie rozmawiałeś z nią ostatnio?

Nie, pani komisarz.

Dobrze. Przydaj się do czegoś i sprawdź tamten pokój.

Spóźniliśmy się.

Pewnie są już daleko stąd.

Przepraszam, ale dałam znać od razu, gdy się dowiedziałam.

Wystarczyłaby mi choćby najmniejsza wątpliwość.

Wątpliwości cenię sobie szczególnie.

To doprowadza moją żonę do szaleństwa.

Myślałam, że rozwiążę sprawę, zanim pan dojedzie.

A ja myślę, że doceni pani pracę zespołową,

kiedy zostanie pani przeniesiona do oddziału terenowego.

Zdjęcia Mastronero i Valery mają pojawić się w telewizji.

Otworzysz w końcu?

Wiem, że się zatrzymaliśmy.

Zaraz wracam.

Jeśli ktoś cię usłyszy, mamy przechlapane.

- Będę cicho. - Świetnie.

Cholera...

SOCZEWKI KONTAKTOWE

POSZUKIWANI PRZEZ POLICJĘ

POSZUKIWANI PRZEZ POLICJĘ

Ładna.

Trochę droga, ale...

Przede wszystkim za mała.

Za mała?

Tak. Twoje rzeczy się nie zmieszczą.

Kiedy będę wpadał na weekendy?

Kiedy wprowadzisz się do mnie.

Wybacz, Maya. Muszę zadzwonić.

- Co ty tu robisz? - Zakupy.

Zakupy?

Tutaj?

Kurwa.

Dwieście trzydzieści.

Co się dzieje?

- Reszty nie trzeba. - Rosa?

Rosa?

Zatrzymaj się.

Odpowiedz mi, Rosa!

- Co ty robisz? - A ty?

To tylko koleżanka. Miałem ci powiedzieć.

Jasne.

W zasadzie to nie muszę się tłumaczyć.

Czego ode mnie chcesz?

Co ty, kurwa, wyprawiasz?

Pokazują cię w telewizji z tym bydlakiem, który był u ciebie.

- Teraz bujasz się z kryminalistami? - Luca, proszę.

ELEKTRYCZNA RÓŻA

Otwórz!

Jesteś strasznym kierowcą!

Prawie bym umarł.

- Ruszaj się! - Ruszaj się?

To ja powinienem być oburzony.

My uciekamy, a tobie zebrało się na pogawędkę

z twoim chłoptasiem, który cię zdradza.

A mnie zostawiłaś w bagażniku!

Coś jeszcze?

ELEKTRYCZNA RÓŻA

Mówiłem ci, że twój chłopak to dupek.

Ale żeby nazywać mnie bydlakiem? On wygląda jak pieprzona kura!

Oboje jesteśmy poszukiwani. Nasze zdjęcia były w telewizji.

Nie rusza cię to? No to brawo.

Można się było tego spodziewać. Uciekamy już jakiś czas.

Co to za miejsce? Całe spalone.

Kurwa!

Naprawdę pięknie się tu urządziłaś.

Jak u ciebie w domu.

Kiedy to się spaliło?

Tędy.

Niby jesteś taka buntownicza, ale masz sporo hajsu, co?

Ale rudera.

A twoi koledzy mają takie fajne fury.

To nieruchomość mojego ojca.

- Samochód też jest jego. - Serio?

Czym on się zajmuje?

Gitara!

Rockowa glina!

Nie czujesz powagi sytuacji?

Dość głupot. Skup się.

A tak w zasadzie to na czym?

Nie możemy dać się rozpoznać.

Dalej. Szybko.

Zrób to szybko.

Gdzie jedziemy?

- Nigdzie. Zostajemy tutaj. - Nigdzie?

To po chuj mi ścięłaś warkoczyk?

Cholera...

- Podasz mi ręcznik? - Proszę.

- Co to? - Łapy przy sobie.

Wyglądam jak pedał.

Co?

- Oko. - Oko też?

Ścięłaś mi włosy, ogoliłaś brodę.

Przesadzasz.

- Wiesz, jak to włożyć? - Nie. Nigdy tego nie robiłam.

Zabierz ręce.

Otwórz.

Delikatnie.

Dobrze. Już.

- Co jest? - Właśnie.

- Pokaż. - Jak wygląda?

- Trochę mniej jak David Bowie. - Kto to?

Nieważne. Kolega.

Proszę.

W tym telefonie zapisany jest jeden numer.

Mój. Możesz dzwonić tylko do mnie, tylko w nagłych sprawach.

Jeśli zadzwonisz do kogoś innego, nie żyjesz.

Jeśli coś spieprzysz, nie żyjesz.

- Jeśli uciekniesz... - Nie żyję. Łapię.

Daj.

Przynajmniej powiedz, dokąd idziesz.

Porozmawiać z jedyną osobą, która może nam pomóc.

Z sędzią? D'Intrò?

Nic nie spieprz, dobrze?

Masz. Żebyś nie oszalał.

Hej.

Masz mnie za głupiego? Chcesz mnie uciszyć?

- Co? - Nieważne.

Nie możesz iść z pustymi rękami.

Musimy dać D'Intrò coś wartościowego.

Nie ma potrzeby. To jego praca. On i tak będzie cię chronił.

Nie ma nic za darmo.

Masz szczęście, że nie jestem głupi. Mam coś dla niego.

Musisz powiedzieć mu, kim naprawdę jestem.

Kim jesteś?

Synem Saro Incantalupo.

Nie żartuję. To prawda.

Najbardziej poszukiwanego bossa we Włoszech?

Tak. Byłem nawet u niego w domu.

- Nie wierzysz mi? - Nie.

Ale nie jesteś pewna, bo chce ci się siku.

- Podaj adres. - Mam go, ale nie przy sobie.

Myślisz, że ci wierzę? Myślisz, że D'Intrò uwierzy?

Aby go przekonać, powiedz mu,

że jutro wierchuszka klanu Incantalupo

spotyka się w Lido Murena, w Castel Volturno.

Nunzia Serafino też tam będzie.

Tak naprawdę to ona organizuje to spotkanie.

Wiesz, kim jest Nunzia Serafino?

- Wiem. - To kim?

Dyrektorką wydziału urbanistyki w Neapolu.

Jaki ma związek z Incantalupo?

Mądrala z ciebie, ale masz dużo braków.

Inaczej wiedziałabyś, że Saro miał brata, który umarł.

A jego brat miał dziewczynę.

- Nunzia Serafino. - Właśnie.

Ale nie pobrali się, więc nikt nie wie o ich romansie.

Poza liczącymi się członkami rodziny.

Takimi jak... syn Saro Incantalupo.

Zaraz posikasz się w spodnie.

Dobra.

Spisz szczegóły na temat spotkania.

Nazwiska, adresy, godziny.

Ty to spisz.

Ja muszę się skupić.

Mów.

Lido Murena.

W Castel Volturno.

Co dalej?

Widziano ją w sklepie z używanymi rzeczami.

Przyjechała Fordem Mustangiem z 1972 roku.

Nie spisali numerów, ale nie ma wielu takich w okolicy.

- Poszukam. - Są dwa.

Jeden jest zarejstrowany na... Simone Ferraro.

A drugi na...

Jeanette Tucciarone.

Jeanette Tucciarone.

Odważni rodzice.

Sprawdź w naszej bazie i mediach społecznościowych

powiązania z Valerą.

- Ktoś chce kawę? - Nie.

Bez cukru, w szklance.

Chodź.

Ten?

- Tak? - To ja.

Jak się trzymasz? Martwiłem się. On jest z tobą?

Reja szukała nas u mnie w domu.

Uciekliśmy tylnymi drzwiami.

Dziwnie się zachowuje. Opowiada bzdury D'Intrò.

Muszę z nim porozmawiać. Daj mi jego numer.

D'Intrò tu jest.

- W jednostce operacyjnej? - Tak.

Mogę z nim porozmawiać?

Zajął moje biurko, a Reja zamknęła się w gabinecie.

- Co mogę zrobić? - Mam pomysł.

Carli, automat nie działa. Pomożesz mi? Dzięki.

Dobra.

Widzę, że w tej jednostce ciężko się pracuje.

Mam odebrać?

Halo?

Nie rozumiem. Zameldował się wczoraj.

Przeniesienie nie wchodzi w grę.

Prokurator potrzebuje pokoju bez dywanu.

- Co się dzieje? - Chwileczkę.

To z pana hotelu. Jest jakiś problem z pokojem.

Porozmawiam z nimi.

- Halo? - Panie prokuratorze.

Mówi Valera. On jest ze mną.

Muszę się z panem zobaczyć.

Do którego pokoju chcą mnie państwo przenieść?

Droga numer 9, 26. kilometr.

Tam jest opuszczony park wodny. Będę na pana czekała.

Sama. Zobaczmy się w cztery oczy.

Dlaczego mam przyjeżdżać? To państwa problem.

Ja mam porozmawiać?

Proszę posłuchać. Myślę, że ktoś chce pana wrobić.

I mnie też.

Potrzebuję pomocy.

Dobrze. Uszykuję się i przyjadę.

Dobrze.

Muszę to sprawdzić osobiście.

Zostań tutaj.

- Daj znać, gdyby coś było wiadomo. - Dobrze.

Wychodzi pani?

Przewietrzyć głowę.

- A pan? - Jakiś problem z hotelem.

Nic takiego.

Miłego spaceru.

Dziękuję.

O cholera! Wystraszyłeś mnie.

Co ty tu robisz?

Ale z ciebie słodziak!

Boże, ale śmierdzisz!

Kochanie? Możesz to wyłączyć?

Już idę!

Coś się stało, pani władzo?

Bluza nie pasuje do spodni.

Gadasz te same bzdury od lat.

Może to dlatego, że na mnie lecisz?

Może to dlatego, że to ta sama bluza.

- Oglądałeś wiadomości? - Nie oglądam telewizji.

Wiem, że Rosa prosiła cię o pomoc. Dokąd pojechała?

Nie widzieliśmy się.

- Widzieli ją w Mustangu z 1972 roku. - Nie mam takiego.

Zarejestrowałeś go na swoją dziewczynę,

żeby uniknąć podatków.

Jeanette Tucciarone.

- Zazdrosna? - Nazwisko zapada w pamięć.

Powiedz mi, gdzie jest Rosa albo zapytam Jeanette.

Wiem, że tu jest.

Czy to ty gustujesz w takiej muzyce?

Jestem otwarty na nowe brzmienia.

Nie jestem takim sztywniakiem jak ty.

Jeannette!

- Córka Roberta ukradła twoje auto. - Wszystko w porządku?

Tego próbuję się dowiedzieć. Muszę wiedzieć, gdzie jest.

Chodzi o mój samochód.

Jest w porządku.

Rosa uciekła z członkiem Camorry.

Jeśli nie będę szybko działać, umrze.

Przykro mi. Nic nie wiemy.

Valera, nie chcesz pomóc własnej córce?

Poczytajcie sobie, ile grozi wam za pomocnictwo.

Wzięła klucze do Elektrycznej Róży.

Na litość boską, Jeanette.

Głodny? Chodź.

Jak mam na ciebie wołać?

Może Śmierdziel? Bo naprawdę śmierdzisz.

Kolejna ofiara w Neapolu.

Rankiem znaleziono ciało młodego mężczyzny

powiązanego z klanem Incantalupo.

- To osiemnastoletni Lorenzo Vanzi. - Rączka!

Sprawa jest powiązana z morderstwem młodej Cateriny Scurante.

Główny podejrzany, Daniele Mastronero,

jest wciąż na wolności.

Oto wypowiedź Miriam Scurante, kuzynki ofiary.

Caterina została zamordowana dwukrotnie.

Przez potwora, który ją zabił

i przez policję, która pozwoliła mu uciec.

- Halo? - To ja. Słyszałem w radiu.

Mówiłem ci, żebyś nie ufała nikomu oprócz mnie.

To nie byłem ja. To 'O Rosso.

'O Rosso nie żyje, więc nikt tego nie potwierdzi.

Miriam, uwierz mi! Nie jestem potworem!

Nie, bo potwory nie wiedzą, co robią. A ty wiedziałeś.

Użyłeś mnie, by dorwać moją rodzinę.

To nie tak, Miriam.

Kocham cię. Naprawdę.

Dla mnie jesteś martwy.

Posłuchaj. Spokojnie. Nie rozłączaj się.

Nie rozłączaj się. Cholera!

Gdzie to, kurwa, jest?

Co do cholery...

Halo?

Na drodze numer 9 zauważono Mustanga z 1972 roku.

Opis się zgadza.

D'Intrò wie?

Jeszcze nie wrócił. Powiedzieć mu?

Ja mu powiem.

Wyślij mi współrzędne i spotkajmy się tam.

Dobrze.

Pasuje pani ta metamorfoza uciekinierki.

Nie uciekam bez powodu.

Jestem prawie pewna, że ktoś w policji

sprzedał miejsce pobytu Mastronero ludziom, którzy chcą go zabić.

Scurante czy Incantalupo?

Sądzę, że Scurante.

„Sądzę”... „Jestem prawie pewna”...

Zagrałem w pani grę.

Nawet tu przyjechałem, ale mogłaby pani chociaż być pewna.

Ma pan rację. Przepraszam.

Pod klasztorem kręcił się mężczyzna z fałszywym dowodem.

Ten sam mężczyzna był w porcie, do którego zawiozłam Mastronero.

Dlatego myślę...

Jestem pewna, że to była pułapka.

Kto mógł powiedzieć Scurante, gdzie jest Mastronero,

jeśli nie ktoś z naszych?

To bardzo poważne oskarżenie wobec całego wymiaru sprawiedliwości.

Nie. Ja oskarżam tylko jedną osobę.

Antonellę Reję.

Antonellę Reję?

Ja też nie mogę uwierzyć.

Szanuję ją. To dzięki niej zostałam policjantką.

A teraz jest pani pewna, że jest skorumpowana.

Czy tylko pani sądzi i jest prawie pewna?

To jedyne wyjaśnienie.

Nie chciała wysłuchać moich podejrzeń.

Wiedziała, że celowo przebito opony w aucie konwojowym,

ale nikomu nie powiedziała.

Szukała mnie wczoraj u mnie w domu. Sama.

Powiedziała panu? Nie.

I przydzieliła mi to zadanie,

bo wiedziała, że jestem młoda i niedoświadczona.

Powierzyła mi Mastronero.

Liczyła na to, że sobie pani nie poradzi?

Chcę sobie poradzić.

Chcę ochronić Mastronero.

To bardzo ważny świadek.

To syn Saro Incantalupo.

- I wie, jak go znaleźć. - Valera.

Poluję na Saro Incantalupo od 30 lat.

Znam legendę na temat jego potajemnego syna.

Wie pani, ile już poznałem jego domniemanych dzieci?

- Czternaścioro. W tym jedną córkę. - To on.

Podał mi pewne informacje.

Bossowie Incantalupo spotykają się jutro

w Lido Murena, w Castel Volturno.

Już to wiemy.

- Nie znamy szczegółów, ale... - Chce pan szczegółów?

Proszę bardzo.

Dyrektor Nunzia Serafino?

To kontakt rodziny Incantalupo w Neapolu

i była partnerka brata Saro.

Panie prokuratorze, Mastronero dużo wie.

Niech pan nie mówi, że nie warto tego zbadać.

Jest pani młoda i niedoświadczona, ale też bardzo odważna.

Nie chcę, żeby to się źle skończyło.

To są tylko przypuszczenia.

Faktem jest to, że pozwoliła pani zbiec przestępcy.

O Boże.

Jeśli Reja jest zamieszana w Camorrę, zatarłaby wszystkie ślady.

Bardzo łatwo będzie jej zrobić z pani kłamczynię.

To niech pan powie, co mam robić.

Ma pani dwie opcje.

Wrócić ze mną i powiedzieć mi, gdzie jest Mastronero,

mając nadzieję, że to uratuje pani karierę.

Dzięki mojej wielkoduszności.

Albo?

Mogę panią kryć i dać trochę czasu,

żeby zdobyła pani dowód,

że Mastronero nie kłamie

i naprawdę wie, jak dotrzeć do Saro Incantalupo.

Będzie pani agentką, która umożliwi nam schwytanie bossa.

I wtedy będzie pani mogła oskarżyć Reję.

Wierzy mu pani, czy nie?

A jeśli kłamie?

Wtedy moja wielkoduszność na nic się nie zda.

Musi pani szybko podjąć decyzję.

Nie mam pana numeru.

Ma mnie pani informować na bieżąco.

Valera!

Proszę uważać.

Gratulacje! Świetna robota!

Valera dzwoniła. Chciała rozmawiać na osobności.

Widzicie ją? Uciekła. Ciekawe dlaczego.

Może dlatego, że wlecieliście tu na syrenach.

Tak poszukujecie uciekinierów?

Gdybym wiedziała, że dzwoniła, zachowalibyśmy się inaczej.

Nie muszę pani informować.

To pani ma informować mnie.

Mimo to nie powiedziała mi pani, że tu jedziecie, prawda?

Nie miałam czasu. Otrzymaliśmy zgłoszenie...

Tak samo jak wczoraj, kiedy udała się pani do domu Valery,

zanim uciekła, zgadza się?

Odsuwam panią od tej sprawy.

- Valera to moja podwładna. - Już nie.

Tak będzie lepiej też dla pani.

To nie jest dobry czas na błędy.

Pani awans jeszcze nie został zatwierdzony.

Prawda?

Przepraszam. To moja wina.

Mogłem nie włączać syreny.

Nie w tym problem.

Możesz coś dla mnie zrobić?

- Tu poczta głosowa... - Kurwa!

Cocìss! Gdzie jesteś?

Niewiarygodne, co? Zadowolona?

Co teraz powiesz swojemu nowemu bohaterowi?

„D'Intrò jest taki inteligentny... i tajemniczy”.

I chyba uważa, że jesteś wyjątkowa, prawda?

Nie rozumiem jednej rzeczy.

Czy na końcu będziesz mówić do niego „tatusiu”?

Spierdalaj.

Cocìss! Hej, Cocìss!

- Gdzie jesteś? - Hej, niańko.

- Gdzie ty się, kurwa, szwendasz? - Zbieram grzyby.

O Boże.

Twoja kryjówka jest do bani. Twoja szefowa nas nakryła.

Co?

Twoja kryjówka jest słaba. Twoja szefowa... jak jej tam?

- Reja? - Tak.

Znalazła nas, ale mnie nie widziała.

Rozumiesz?

Całe szczęście, że na takie sytuacje dałam ci telefon.

Gdybym dostał dobry telefon, to by się nie zepsuł.

- Co? Zepsułeś telefon? - Spadł na ziemię.

No i co powiedział D'Intrò?

Chce potwierdzenia miejsca pobytu Incantalupo.

- Czyli mi wierzy. - Nie, on wierzy mnie.

Czyli ty mi wierzysz.

Dobrze. Mam dowód.

Możemy go wykorzystać, by znaleźć Saro.

- Czyli co? - Stary telefon mojej mamy.

Ze zdjęciami, które zrobiliśmy, gdy tam byliśmy.

Wszystko na nich jest.

Jego dom, on...

Wszystko.

Gdzie ten telefon?

- W domu mojej babci. - Dobrze.

- W Neapolu. - W Neapolu?

- Tak. - Gdzie każdy chce cię zabić?

No i co? Tam jest dowód! Czy to moja wina?

- Kurwa... - Nianiu...

Mówiłem ci, że możesz mi zaufać.

I co teraz, kurwa?

Śmierdziel!

Chodź do mnie, mały.

To Rosa. Rockowa glina.

- Ale śmierdzi. - Dlatego wabi się Śmierdziel.

- Nie idzie z nami. - Oszalałaś?

Ty oszalałeś. Nie możemy mieć psa.

Pomoże nam. Zaufaj mi. To element naszej przykrywki.

W każdym razie nie zostawię go tutaj.

Poczekaj. Zostań na czatach.

Trochę inny niż bryka twojego ojca.

A tak w ogóle, to ile dostał z ubezpieczenia?

A co ty możesz wiedzieć?

Ewidentnie ktoś wzniecił pożar celowo.

Dla mnie to oczywiste. Do tego te jego auta, willa...

Szemranym biznesem śmierdzi na kilometr.

Jak cię nauczę, to cię puszczę.

Przesuń się.

Śmierdziel!

Chodź tutaj.

- Jezu! To tylko pies! - Zabierz go.

Idź tam.

W każdym razie pieniążki taty przydały się i tobie.

- Prawda? - O Boże.

Ale z ciebie nudziara.

Nic nie wiesz.

Wyglądasz na zmęczoną i nieszczęśliwą

Obalić

Rząd

Oni nie

Oni nie mówią

W naszym imieniu

Wybiorę

Ciche życie, uścisk

czadu, bez alarmów

I bez niespodzianek

Bez alarmów i bez niespodzianek

Cisza

Ciągle działa.

Nie ma problemu. Dlaczego się denerwujesz?

To nic trudnego. Po prostu mów, że nic nie widziałaś.

Nic nie wiesz. Nie będą pytać.

A jak zapytają, gdzie byłeś? Co mam odpowiedzieć?

Oni będą wypytywać mnie.

Ciebie zapytają, czy widziałaś coś podczas pożaru.

Nie jest ci żal Elektrycznej Róży?

Pracowałem tam, sam ją budowałem, ale...

czasami niektóre rzeczy trzeba zostawić za sobą i iść dalej.

Teraz nie mamy gdzie razem grać.

I co z tego? Znajdziemy inne miejsce.

Ważne, że jesteśmy razem.

Moja Elektryczna Róża we własnej osobie.

Moja najdroższa córeczka i jej tata.

Przytul mnie tak, jak wtedy, gdy byłaś mała.

Przytul mnie i naładuj energią.

I baterie pełne!

Obiecaj, że nic nie powiesz. Albo po prostu zawrzyjmy umowę.

Nie widziałaś mnie.

Zagrasz teraz coś dla mnie?

Czekaj.

Dobry wieczór.

- Dobry wieczór. - Możemy wejść?

Oczywiście.

- Kto wygrywa? - Słoń.

Jest większy.

Cześć.

Gotowi?

Nie mieli zostać ze mną?

Carlo, twoje są piątki.

Zawsze musimy się o to kłócić?

Chłopcy! Idziemy!

Pożegnajcie się z tatą.

Pa, mały. Pa, kochanie.

Jak zwykle.

Czego tym razem zapomniałaś?

O kurwa! Wchodźcie, szybko!

Wiem. Przepraszam.

Potrzebuję dowodów osobistych.

W końcu dostanę przez ciebie zawału. Jakich dowodów?

Przepraszam, czy w międzyczasie... mogę się wykąpać?

Łazienka jest tam.

Rozmawiałaś z D'Intrò? Jest po twojej stronie?

Chyba tak.

Przepraszam.

Chodź.

Pasuje ci ta fryzura.

No to...

Kim chcesz być?

Giudittą Virilli z Foggia czy Marią Teodosio z Udine?

Nie wiem. Wybierz.

Giuditta. Fajniejsze imię.

Posłuchaj, Rosa.

Wspominałem ci kiedyś o Lindzie?

- Tej, dla której zostawiłeś żonę? - Tak.

Nie powiedziałem ci, kim była.

Linda była świadkiem koronnym.

- Naprawdę? - Tak.

Była pod moją ochroną przez rok.

Chciała się widywać z dziećmi, choć oczywiście nie mogła.

Bardzo się do niej przywiązałem.

Straciłem dla niej głowę.

Ostatecznie rozwiodłem się, a ją zamordowano.

O kurwa, przykro mi. Ale ja się do niego nie przywiązuję.

Wszyscy się przywiązujemy, Rosa.

Na różne sposoby.

Ale wszystko się kiedyś kończy.

Nie chcę, żebyś później spędzała wieczory

na kanapie, jedząc śmieciowe żarcie

i zadręczając się swoimi wyborami z przeszłości.

Nie robię tego dla niego.

- Tak po prostu trzeba. - Na pewno?

Śmiedziel?

Wiesz, co jest dobre w śmieciowym żarciu?

- Cholesterol? - Nie.

Te małe zabawki, które dają gratis.

Mogę wziąć ten sweter? Ten drugi śmierdzi.

Jasne. I tak w niego nie wchodzę.

- Jest twój. - Jasne.

Musi zrobić ci zdjęcie.

- Do dowodu. - Czekaj.

- Dobrze. - Gotowy.

Dobrze...

Możesz zatrzymać sweter,

ale tego śmierdzącego psa bierzesz ze sobą.

Żartujesz? Nie możemy zabrać psa do Neapolu.

Twoje dzieciaki go pokochają!

Nigdy nie miałem psa. Nawet nie wiem, jak się wabi.

- Śmierdziel. - I już wiesz.

- Trzeba go wykąpać. - Dzięki.

Zadzwoń.

Cocìss? Wystarczy. Chodź.

Idziemy.

Śmierdziel.

O Boże.

To długa droga.

Pojedziemy krajową, żeby uniknąć kamer.

Jak sobie życzysz... Jak mam się do ciebie zwracać?

Giuditta.

Zawsze masz gówniane imiona!

A ty nie?

Dlaczego? Mam ładne imię, prawda?

Astolfo?

Astolfo. To ładne imię.

Kurwa.

Nie patrz na nich.

Nie patrz, to cię nie zatrzymają.

Mówiłem, nie patrz.

No i masz.

Cholera. Jedź dalej.

- Jedź. - Spokojnie.

- Zwolnię. - Czemu się zatrzymujesz?

Spokojnie.

To nie zajmie długo.

Dobry wieczór.

Dobry wieczór.

- Poproszę dokumenty. - Oczywiście.

Dokumenty.

Dokumenty.

Tekst polski: Adam Osielski

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.