All language subtitles for Rosa elettrica.S01E02

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic Download
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian Download
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
da Danish
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French Download
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish Download
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American) Download
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

- Gdzie ty, kurwa, jedziesz? - Nie wiem!

Też chcesz mnie wrobić!

- To ustawka! - Siadaj!

- Siedź w miejscu! - Otwórz drzwi!

- Siedź! - Zatrzymaj się!

- Siedź! - Otwórz te jebane drzwi!

Otwórz!

Gdybym chciała, to już zostawiłabym cię na śmierć!

Zostaw mnie!

- Musisz mi zaufać! - A ty mnie! Zdejmij to!

Zdejmij te kajdanki!

Co ty odpierdalasz?

- Co ty robisz? - Zamknij się!

Do kogo dzwonisz?

Valera, gdzie ty do chuja jesteś?

- Proszę pani. - Dzwonisz na psy?

Dzwonisz na psy? Wiedziałem, że trzymasz z nimi.

Boże.

Hej!

Stój!

Stój!

Spieprzaj!

Mastronero!

Stój, Mastronero!

- Spierdalaj! - Kurwa!

Kurwa!

Kurwa, kurwa!

NEAPOL

- Ale łatwo się obsługuje! - Cieszę się.

Tutaj są jajka.

Musisz je podnieść bez zgniatania.

Codziennie dostaniesz jedno pudełko do ćwiczenia.

Zobaczymy, ile twoja mama usmaży omletów.

- Mamo, nie stresuj mnie. - Przepraszam.

Nigdy nie myślałam, że to będzie możliwe.

Czekałam na ten moment od lat.

Dziękuję, panie doktorze.

Nie ma za co. Ja tylko wykonuję swoją pracę.

Wie pani, komu dziękować.

Powodzenia, Lorè. Do zobaczenia.

No dalej.

Spróbujmy.

Komu mamy dziękować, mamo?

A jak myślisz? Nunzia Serafino uruchomiła kontakty.

Bez niej wciąż bylibyśmy na końcu listy.

Takie protezy są dla ludzi z pieniędzmi.

Ja mam pieniądze.

Tylko tak myślisz, ale pieniądze od Cocìssa to nic.

Za to pani Serafino zauważyła w tobie potencjał.

- Poprosiłaś ją? - O Boże.

Ona się ze mną skontaktowała. Martwiła się o ciebie.

No dalej.

Cocìss wolałby cię widzieć bez ręki. Zaufaj mamie.

Nic się nie stało. Jeszcze raz.

Valera!

Gdzieś ty była?

Agenci czekali na ciebie w porcie!

Czemu cię nie było?

Pojechałam do portu,

ale na miejscu okazało się, że to nie byli oni.

Pierdolisz! Nawet tam nie dojechałaś!

Byłam tam! Przysięgam!

Czekały na mnie dwa samochody.

A w jednym z nich siedział ten myśliwy z klasztoru!

A ty znowu o tym myśliwym! Zaraz oszaleję!

Nawet Mastronero go zauważył.

No tak, skoro Mastronero tak mówi...

Na pewno widziałaś twarz tego wyimaginowanego myśliwego?

Może było ciemno,

wystraszyłaś się i coś ci się pomyliło...

Nie wiem.

Przestępca zmanipulował cię i przekonał, żebyś z nim uciekła.

A nasza eskorta?

Złapała gumę,

kiedy już mieliśmy wjeżdżać do portu.

- Musimy to zbadać. - To był przypadek.

Z takimi rzeczami trzeba sobie radzić.

A ty nie potrafisz, wszystko psujesz i obwiniasz innych.

To tylko twoja wina.

Nie dowiozłaś go na miejsce.

Pozwoliłaś mu uciec przy pierwszej okazji.

Taka jest prawda!

Odstaw samochód i weź kilka dni wolnego.

Rozpocznę postępowanie dyscyplinarne.

- Co? Nie... - Nie żartuję.

Wywalę cię z policji.

Czy mam zbadać sprawę przebitej opony w aucie eskortującym?

Poszukajmy Mastronero.

Jakieś wieści z drugiej strony kanału?

Zaraz sprawdzę.

Kurwa!

Telefon i pieniądze! Szybko!

Budzimy się! Ruchy!

- Nie rób nam krzywdy! - Morda! Telefon i kasa!

Telefon i pieniądze!

Nie rzucaj we mnie! Dawaj telefon.

Telefon!

PIN.

- Dawaj! - Jeden, dwa, trzy, cztery.

Ale oryginalnie. Nie ruszaj się!

Nie rób nam krzywdy! Weź samochód!

Zgrywasz bohatera?

Właź do auta, debilu! Zatrzymaj sobie tego grata.

Mam wasze dowody. Wiem, gdzie mieszkacie.

Jeśli mnie zgłosicie, już nie żyjecie.

Zrozumiano? Odpowiedzcie!

- Tak? - Tak.

Trzymajcie się.

Dziękuję, że znalazł pan czas.

To nie będzie typowy wywiad.

Raczej nieformalna rozmowa.

Na temat niewinnych ofiar Camorry?

Tak.

Ale też na temat pana pracy.

- Czy to krzesło jest stabilne? - Oczywiście.

Mam nadzieję.

Muszę odebrać. Przepraszam.

Przesuń się.

- Słucham. - Panie prokuratorze.

Póki co znaleźliśmy Valerę. Mastronero też znajdziemy.

Jak do tego doszło?

Wydaje się, że Mastronero zmanipulował Valerę.

- Przepraszam. - Pani komisarz.

Wie pani, jak panią szanuję,

ale moja żona powiedziałaby, że to kardynalny błąd.

Szybko go naprawimy.

- Przydzielę wam ludzi do pomocy. - Nie!

Nie ma potrzeby.

Do wieczora go znajdziemy.

A może do pierwszej?

Nie chciałbym sobie psuć obiadu. Do widzenia.

PORT RAVENNA, 3 KM

Jesteś pewna?

Nic mi się nie pomyliło.

Widziałam go. To był ten myśliwy.

Może i tak, ale nie masz dowodu.

I nikt ci nie wierzy.

Możesz równie dobrze wrócić do domu,

naćpać się i umrzeć na zapalenie pęcherza.

- Da się w ogóle na to umrzeć? - Nie da się.

Nie?

Podejrzany kolec.

Wiedziałam.

Przepraszam, dokąd jedzie ten autobus?

Do Ostellato, Comacchio i nadmorskich resortów.

Comacchio? Dziękuję.

"KOCHAM CIĘ, KUZYNKO. POMŚCIMY CIĘ TU, NA ZIEMI".

- Halo? - Hej, to ja.

- Słyszysz mnie? - Gdzie jesteś?

Łapię świeże powietrze w Emilia-Romagna.

Pani Serafino mówi, że współpracujesz z glinami.

I ty w to uwierzyłeś?

Tak? Posłuchaj.

Zadzwoń do chłopaków i niech mnie odbiorą.

Tylko wy. Nie mów nikomu. Szczególnie pani Serafino.

Dasz radę?

- Wszystko w porządku, skarbie? - Tak, mamo. Nie martw się.

Po nalocie zostało nas tylko kilku.

Aresztowali Ciccio. Peppe jest w szpitalu.

I zabili 'O Rosso na moich oczach.

Przykro mi, Rączka.

Naprawdę myślisz, że byłbym w stanie wam to zrobić?

To wszystko przez to, że znaczymy coraz więcej.

Zaczęliśmy im zawadzać. Wiesz o tym.

To co robimy?

- Będziemy zawadzać im bardziej. - Właśnie.

Zadzwoniłem do ciebie, bo tylko ty jesteś tam ogarnięty.

Zadzwoń do 'O Secco i 'O Ceppone. Przyjedź samochodem twojej mamy.

Tym, który jej kupiłem.

Bądź o 19.00 w Comacchio.

W restauracji „Pijany węgorz”.

„Pijany węgorz”? Żartujesz?

„Pijany węgorz”, nie wkurzaj mnie!

Spokojnie.

Będziemy.

A tak poza tym, musisz mi wymyślić nową ksywę.

Mam już rękę.

Serio? To jak mam na ciebie mówić?

Ironman?

Dobra. Tylko się pospieszcie.

- Dobra. - Na razie.

Błagam. Uwierz mi.

W porcie czekały na nas dwa samochody i ponton.

To nie była policja. To była pułapka.

W jednym z samochodów siedział myśliwy z klasztoru.

Rosa, mówiłem ci! Sprawdziłem go!

Sabatini to nauczyciel, który poluje w tamtych okolicach!

Teraz nie ma sezonu łowieckiego!

I co? Mamy go aresztować za kłusownictwo?

- Nie rozumiesz. - To mi wytłumacz.

Myślę, że ten mężczyzna to nie jest Sabatini.

To ktoś, kto chce zabić Mastronero.

Może współpracuje z jakąś wtyczką.

W policji.

Skąd mogli wiedzieć, że wybraliśmy to miejsce?

Myślisz, że to spisek?

Znowu jarasz trawę?

Morano, proszę.

Proszę.

Ta sytuacja bardzo cię stresuje.

To normalne.

To było trudne zadanie nawet dla doświadczonego agenta.

A to było twoje pierwsze.

Ale myślę, że popadasz w paranoję.

Zrób to dla mnie.

Porozmawiajmy z Sabatinim. Jeśli się mylę, odpuszczę.

Nie. Nie ma mowy!

- Tak? - Dzień dobry.

Dzień dobry.

Jesteśmy z policji. Szukamy pana Giorgio Sabatiniego.

To ja. Coś się stało?

Nie. To rutynowa kontrola.

- Możemy prosić o dowód osobisty? - Oczywiście.

Dziękuję.

DOWÓD OSOBISTY

Dziękuję.

- Możemy porozmawiać w środku? - Oczywiście.

Dziękuję.

Co jest? Też popadasz w paranoję?

Cześć.

- Może aperitif? - Jasne.

Jak dla ciebie, pięć dych.

Dzięki.

Mój człowiek!

PIJANY WĘGORZ

Przepraszam!

Czy to restauracja „Pijany węgorz”?

Tak jest napisane.

Kiedy otwierają?

Po południu. Też jest napisane.

Jasne.

Wiecie, co powiedział?

Że zaczęliśmy im zawadzać.

To co teraz zrobimy?

Będziemy im zawadzać jeszcze bardziej!

Rączka, jednego z naszych zabili, a drugiego aresztowali.

Lubimy Cocìssa, ale tym razem popełnił błąd.

Wszedł w drogę Antonio Scurante.

Być może nawet zabił jego córkę.

A teraz nawet poszedł na współpracę z glinami.

- Powiedział mi, że to nie on. - A miał powiedzieć?

Spokojnie, panowie.

Nie możemy tego zjebać.

Rodzina Scurante wytoczyła nam wojnę.

Tylko Nunzia Serafino próbuje to naprawić.

Musimy robić, co ona nam każe.

Nunzia Serafino? W jaki sposób ona coś naprawia?

Eksmitując nas i wypychając z rynku?

Mieliśmy do niego dostęp dzięki Cocìssowi.

Pamiętacie?

Sprzedawaliśmy ćwiartki,

żeby mieć za co imprezować.

Ale teraz mamy pieniądze. Kupiliśmy samochody.

Wszystko dzięki Cocìssowi.

Nie martw się. Pani Serafino załatwi nam lepsze auta.

Mydli nam oczy, żeby nas trzymać na smyczy.

Kontroluje nasze życie.

A sama cieszy się swoim w luksusowej willi w Posillipo.

Cocìss nie przeprowadził się do Posillipo.

Cocìss jest jednym z nas. Pomógł nam.

Jeśli nie chcecie jechać, jadę sam.

Rączka?

Daj mi kluczyki. Poprowadzę.

Jeszcze się rozwalisz, jak padnie ci bateria.

Jadę z wami.

Do Comacchio!

Nieźle, co?

- A to kto, kurwa? - Też chcę aperitif.

- Co chcesz? - Małego szczurka.

Jak wy to tutaj nazywacie?

Masz.

Co to za gówno?

- Co ty odpierdalasz? - Nieźle.

- Zjeżdżaj stąd. - Co jest, kurwa?

Skąd on jest?

„Małego szczurka”...

- Co za idiota. - Ty gnoju.

Chodź tu.

Pogrzało cię?

Dość. Dzwonię po policję!

Nic ci nie jest?

- Skopiowali jego dowód. - Co ty nie powiesz?

- Ale dlaczego? I kto? - Kto?

Ktoś, kto chce pozbyć się Cocìssa.

A co, jeśli ktoś współpracuje z Cocìssem?

Rzadko kiedy świadek partoli program ochrony świadków.

Morano. Byłam z nim.

Bał się. Naprawdę.

No to porozmawiajmy z Reją.

Potwierdzę twoją historię. Musi nas posłuchać.

- Nie ufam jej. - Nie ufasz jej?

- Nie. - Może to gnida,

ale nie na tyle, żeby była wtyką Camorry.

Pracuje tu nie od wczoraj.

Nie wiem, czy jest w to zamieszana,

ale próbowałam z nią rozmawiać i mnie nie posłuchała.

To co planujesz?

Węszmy dalej.

- We dwójkę? - Tak.

- Tylko my? - Tak.

W samochodzie eskortującym

opona pękła tuż przed portem.

To nie może być przypadek. Przebili ją.

Zostałyby ślady na ulicy.

To wystarczający dowód?

Dla mnie tak. Znalazłam to dokładnie w tamtym miejscu.

Może to jest przypadek. A może nie.

Porozmawiamy z mechanikiem...

Posłuchaj mnie, Rosa.

Nasza praca polega na wykonywaniu poleceń.

- A jeśli są złe? - Mówię z doświadczenia.

Nadgorliwość zawsze źle się kończy.

- Esposito, słucham. - Morano.

Znaleźliśmy Mastronero. Brał udział w bójce w Comacchio.

Comacchio?

Reja chce, żebyśmy tam pojechali. W okolicy Trepponti.

Wyślij mi współrzędne. Już jadę.

Jasne.

Proszę. Wykonuj jej rozkazy.

Obiecaj mi, że nic nie spieprzysz!

Słuchaj.

Jak chcesz go znaleźć w Comacchio przed nimi?

Tak?

Dobrze. Wyślij mi lokalizację.

To nie ma sensu.

Mastronero jest w restauracji „Pijany węgorz”. To niedaleko.

- Pani komisarz! - Mamy go! Jedźcie za nami.

Odbierz.

No dalej, odbierz.

- Halo? - Cześć, Josephine!

Z tej strony Ro... Alberta! Wybacz, że przeszkadzam.

Cieszę się, że dzwonisz. Nie mam twojego numeru.

Giovanni jest z tobą?

Twój brat? Tak. Jest tutaj.

Nie martw się. Już dzwoniłam do ojca Jacopo.

Odbiorą go.

- Kurwa! - Wiem.

Giovanni się wkurzy.

Ale wydaje mi się, że tak będzie najlepiej.

Też wiele razy uciekałam z ośrodka, ale koniec końców...

A gdzie teraz jesteście?

W restauracji, w której pracuję. W „Pijanym węgorzu”.

- Dobrze. - Albi?

Głodny?

Ja zawsze jestem głodna.

Nie mogę się oprzeć jedzeniu, które tu serwują.

Opieranie się... w ogóle nie leży w mojej naturze.

Myślę, że wiele nas łączy.

Dzięki, że mnie przyjęłaś, ale nie mam nastroju do rozmowy.

Moi przyjaciele mnie stąd odbiorą.

Przyjaciele?

Co to za przyjaciele, którzy pomagają ci uciec?

Przyjaciele zwykle... nie sprowadzają na złą drogę.

Czasami mogą robić na złość, aby pomóc.

- Co to kurwa ma znaczyć? - Na przykład ojciec Jacopo.

Setki razy szarpał mnie za włosy, kiedy próbowałam uciekać.

Nienawidziłam go,

ale zrozumiałam, że chciał dla mnie dobrze.

Do kogo, kurwa, dzwoniłaś?

Dzień dobry!

Policja. Musimy się rozejrzeć.

Chciałam ci pomóc.

Dzień dobry. W czym mogę pomóc?

- Widziałeś go? - Nie.

Chuja o mnie wiesz.

- Nie znam go. - Spokojnie. Przyjrzyj się.

Chyba nigdy go nie widziałem.

Powiedzieli nam, że tu jest.

Co ty, kurwa, zrobiłaś? Zabiją mnie!

Możemy się rozejrzeć?

Chodź ze mną. Przeskocz przez mur na chodnik.

Idź!

Leć!

Kurwa.

Z drogi!

Cocìss!

Nie traćmy czasu. Nunzia chce z tobą porozmawiać.

Tędy.

Dokąd to?

I dokąd teraz spierdolisz?

Chodź z nami.

Cocìss!

Dupek!

Gdzie idziesz? Stój!

- Kurwa! Otwieraj! - Chodź!

Kurwa! Skurwiel!

Jedź!

Kurwa!

Idziemy!

Albi?

Tak, Josephine! Znalazłam go! Dziękuję!

Dobrze. Pozdrów go.

- Szybko. - Zadzwońcie po kogoś!

Zgubiliśmy go.

Ktoś po niego przyjechał.

Przepraszam!

Nagraliście to?

Mogę prosić o telefon?

Policja.

- Nic nie zrobiliśmy. - Bardzo dobrze.

To. Włącz.

Wolniej.

Stop. Daj zbliżenie.

Stop.

Dziękuję.

Nie ma na co patrzeć.

- Panie prokuratorze. - Znaleźliście go?

- Pani komisarz? - Nie.

Jesteśmy w Comacchio, ale znowu nam uciekł.

No to teraz popsuła mi pani nie tylko obiad, ale i kolację.

Muszę wiedzieć coś jeszcze?

Nie. To wszystko.

Teraz ja przejmuję dowodzenie. Jesteśmy w drodze.

Esposito. Dwóch mężczyzn.

Ubrani na czarno, 185 centymetrów wzrostu.

Proszę się odsunąć. Nie ma na co patrzeć.

Tędy.

Czekaj.

Chodź.

Szybko!

- Dlaczego zostawiłaś otwarte okno? - Cicho! Zawsze zapominam kluczy.

- To twój dom? - Tak.

To po co tyle kłopotu? Mogliśmy wejść przez drzwi.

- Względy bezpieczeństwa. - Jasne...

Ładny dom.

Kto do nas strzelał?

To członkowie mojego klanu. Ale to nie moi ludzie.

Skąd wiedzieli, gdzie jesteś?

Oczywiście od ciebie.

- Robiłeś to wcześniej? - Nie.

A ci ludzie na molo wczoraj? Byli od ciebie?

Oszalałaś?

Oni chcieli nas zabić. To na pewno ludzie Scurante.

- Pojebało cię? - Ochronię cię.

Spieprzę sobie karierę i życie, ale najpierw musisz mnie przekonać.

To byli twoi ludzie? Tak czy nie?

Nie! To ten koleś od Chinotto!

Też go widziałaś, prawda?

Mówiłaś, że mi wierzysz. Dlaczego teraz mi nie wierzysz?

Nie odpowiedziałeś na pytanie.

- Więc? - Zadzwoniłem do Lollo.

Jednego z moich ludzi. Auto należy do jego mamy.

- I? - Wiedziałem, że to niebezpieczne.

Szefowie klanu wiedzą, że współpracowałem z policją.

Od tego nie ma odwrotu.

Co mogłem zrobić? Powiedz mi.

Z wami też nie jestem bezpieczny. Wszyscy jesteście w to zamieszani.

Może nie wszyscy.

Caterina Scurante.

Zabiłeś ją?

Nie.

To był 'O Rosso.

Sporo mam za uszami, ale nigdy nie skrzywdziłem dziecka.

Możesz już odłożyć broń?

Tu się nie pali.

- Nie pali się? - Nie.

- Rockowa z ciebie glina. - Nie dotykaj!

Nie ruszaj się. Powinieneś być wdzięczny,

bo tylko ja mogę uratować ci tyłek.

Bo tylko tak możesz uratować własny tyłek, co nie?

Jeśli udowodnisz, że to gliny mnie sprzedały,

ogłoszą cię świętą, bo ty to odkryłaś, co?

Święta Alberta.

Muszę wziąć prysznic. Gdzie łazienka?

Zostań tutaj.

Rosa?

- Wiem, że jesteś! Rosa! - Kto to?

Nie interesuj się. Idź tam.

Siedź cicho i się nie ruszaj.

Otwórz albo zadzwonię po policję.

- Hej. - Cześć, Luca.

Wszystko w porządku?

Tak. Wybacz, że ostatnio tak uciekłam.

Jestem ci winien przeprosiny. Trochę poczytałem.

To chyba było potrzebne.

Kalendarz myśliwski.

- No tak. - Dla tego regionu.

Tak, tak...

Nie powinienem był namawiać cię na tę imprezę rave.

- Nie zrozumiałem cię. - Nie, w zasadzie, to ci dziękuję.

Dobrze było, że przyszłam.

- Ale teraz muszę... - Wracać do pracy?

- Tak jest. - Rozumiem.

Masz trudną pracę. To dla ciebie ważne.

Musisz się skupić i się nie rozpraszać.

Tak.

Obiecuję, że będę cicho jak mysz pod miotłą.

Ale będę tu dla ciebie.

Wiem, że jesteśmy dobrymi przyjaciółmi.

Ale chciałbym być dla ciebie kimś więcej.

Dla ciebie.

Dla nas.

- Wiem, że ty w głębi duszy też... - Cholera.

Masz gościa?

- Tak, to kolega. - Cześć.

Dobry wieczór. Giovanni, miło mi.

Tak.

Przepraszam. To przeze mnie wtedy tak uciekła.

Miałem kłopoty i mi pomogła.

Była bardzo wkurzona.

Chciała do ciebie zadzwonić, ale nie było zasięgu...

Dzięki, Giovanni. W porządku.

Dzięki.

- Wracaj do środka. - Jasne.

Pa.

- Później ci wyjaśnię. - Rozumiem.

- To kolega. - Tak.

- Do zobaczenia. - Zadzwonię.

Tak.

Ciekawe, życie, co nie, Rosa?

Kolejne gówniane imię.

A w ogóle to od kiedy gliny chodzą na imprezy rave?

Poza tym, od razu się ulotnił. Myśli, że się bzykamy.

- Zamknij się! - Zrobiłem ci przysługę.

Od razu widać, że to dupek. Dać ci radę?

Nie jest w twoim typie. Zaufaj mi.

Mam już tego dość. Jaki mamy plan, Rosa?

Plan jest taki, że masz zamknąć ryj i ja coś wymyślę.

Spoko.

Możemy chociaż w międzyczasie coś wszamać?

- Jak chcesz. - Gdzie lodówka?

- Masz coś do jedzenia? - Tam.

Jesteś zbyt pobudzona. Uspokój się.

O kurwa, pusta!

Jak u mamy...

Też lubisz przyćpać, co?

To suplementy.

Miałeś siedzieć cicho, aż coś wymyślę.

Włóż to.

Dobra.

Jakieś pomysły?

Boże.

Zawsze tak robisz, jak myślisz?

Na pewno nie masz problemów z prostatą?

- Morano, co jest? - Wszystko w porządku?

Tak. A co?

Byłem u mechanika i...

W oponach było kilka dziur.

Wyciągnął kilka trójkątnych kolców.

Miałaś rację. To była zasadzka.

I co teraz?

Poinformował Reję, ale ona kazała tego nie zgłaszać.

Czyli to ona.

Wiedziałam.

Reja widziała twój samochód.

Nagrali was przechodnie w Comacchio.

- Mastronero jest z tobą, tak? - Tak.

Rosa.

Jestem po twojej stronie.

Domyśliłam się.

Dzięki, Morano. Oddzwonię.

Proszę...

- Twój chłopak jest dość nachalny. - To nie mój chłopak!

- I zamknij się! - Ojejku.

Valera?

Otwórz.

Chcę porozmawiać.

Valera? Otwórz. Wiem, że tam jesteś.

Kurwa.

- Hej. - Hej, co?

Musimy spadać. Policja tu jest!

Policja tu jest!

ESPOSITO: D'INTRÒ PRZYJECHAŁ.

Nie możemy jechać twoim autem. Ma ślady po kulach.

Szybciej!

Szybko!

- Ja popedałuję! - Zamknij się.

NEAPOL

Pani Serafino, wracamy.

- Znaleźliście Cocìssa? - Dziewczyna pomogła mu uciec.

To znaczy, że ją też musimy złapać.

Nunzia, zaprosiłaś mnie na ryby?

Scurante, chciałam, żebyś przyjechał, bo mamy problem do naprawienia.

W KOLEJNYCH ODCINKACH

Szukają nas obojga.

Opublikowali nasze zdjęcia w telewizji.

Musimy coś dać D'Intrò.

Musisz mu powiedzieć, kim naprawdę jestem.

To bardzo poważny zarzut wobec całego wymiaru sprawiedliwości.

Oskarżam tylko jedną osobę.

Teraz wszyscy wiedzą, że muszą zgłaszać się do mnie.

Ktoś musi powiedzieć nam, co się dzieje.

Mastronero dużo wie.

Niech mi pan nie mówi, że nie ma sensu drążyć dalej.

Tekst polski: Adam Osielski

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.