Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Ile można popełnić głupstw, próbując ochronić nieznajomego?
Ja popełniłam chyba wszystkie.
Myślałam, że dam radę.
Myliłam się.
Zatem...
Czy to jest śmierć?
W porządku.
DZIESIĘĆ DNI WCZEŚNIEJ
To oni! Przyspiesz, kurwa!
Do dechy!
Szybciej!
Kurwa, są za nami.
Dalej, dalej!
- Jedź szybciej! - Zamknij się!
Jak mnie złapią, to mnie zabiją. Nie rozumiesz?
Zgubiliśmy ich.
Skręć w lewo.
W lewo. Co jest, kurwa?
To skrót. Zaufaj mi.
To żaden skrót. Wszystko spierdolisz!
Cofaj się. Szybko!
- Jedź. - Kurwa.
Dalej!
Tutaj.
Kurwa!
Nie ruszaj się!
Valera, brak mi słów.
Kolejny raz jesteś martwa.
Masz na sumieniu już trzecią osobę, którą miałaś chronić.
To tylko ćwiczenia.
Tak bardzo chcesz dostać robotę w programie ochrony świadków,
a wciąż nie możesz zaliczyć ćwiczenia pościgowego.
Dlaczego skręciłaś w lewo?
Mogłaś pojechać skrótem, w prawo.
Nie nauczyłaś się trasy?
„Valera, brak mi słów.
Chcesz dostać tę robotę, a nie nauczyłaś się trasy”.
Ale wtopa.
Nauczyłam się. Powinnam była skręcić w prawo.
- Wybacz. To moja wina. - Nie.
Morano, teoretycznie wiem, co robić.
Ale kiedy przychodzi co do czego...
- Czuję, jakbym... - Rosa.
Uwierz w siebie. Oddychaj spokojnie i rozluźnij się.
To minister?
Nie. To Paolo D'Intrò.
Mamy nowe wieści.
Esposito, przywitaj prokuratora.
- Właśnie przyjechał z Neapolu. - Już idę.
Morano i Carli ze mną do sali konferencyjnej.
- Valera. - Tak?
Zrób mi kawę. Bez cukru.
W szklance.
I przyjdź do nas.
Bez cukru? W szklance.
Caterina Scurante.
Miała 11 lat.
Zastrzelono ją dwa dni temu.
Kula była najpewniej przeznaczona dla jej ojca, Antonio Scurante.
To zdarzenie na nowo otwiera
historyczny spór między dwoma neapolitańskimi klanami.
Rodziną Scurante i rodziną Incantalupo.
To jedyne, które zostały. Dzięki zaangażowaniu prokuratora.
Teraz przejdźmy do was.
Zajmiecie się potencjalnym informatorem.
Daniele Mastronero.
Znanym jako Cocìss.
To wschodząca gwiazda klanu Incantalupo.
To dziecko niczyje.
Zaczął się dorabiać na walkach psów.
Później zwęszył interes w produkcji narkotyków dla zwierząt.
Potem wspinał się w hierarchii.
Handel narkotykami, napady, haracze...
Trudno go pomylić.
Ma nawet jedno oko niebieskie, a drugie czarne.
David Bowie z ulicy.
Mimo to na miejscu zbrodni
nigdy nie znaleźliśmy obciążających go dowodów.
Aż do niedawna.
W ten sposób wracamy do Cateriny Scurante.
Zgadnijcie, kto uciekał z miejsca zbrodni?
Nikt inny jak on.
Daniele Mastronero.
Udaliśmy się do jego domu. Czekał tam na nas.
Zaprzecza, jakoby zabił dziewczynkę, ale nikt mu nie wierzy.
Wie, że z nami jest bezpieczniejszy niż na ulicy.
Właśnie.
Zaproponowałem mu status świadka koronnego.
Każda informacja na temat rodziny Incantalupo jest na wagę złota.
To podstępny klan,
którym z ukrycia rządzi jego boss...
Saro Incantalupo.
Saro Incantalupo.
Nie inaczej.
Dobrze wiecie, że ukrywa się od 30 lat.
Mam nadzieję, że Mastronero dostarczy nam ciekawych informacji.
Do tego czasu będzie pod ochroną.
Ma siedzieć cicho, póki go nie przeniesiemy.
Na pewno świetnie sobie poradzicie,
a w szczególności osoba wyznaczona do tego zadania, czyli...
Rosa Valera.
- To chyba pani. - Tak... to ja.
Życzę powodzenia.
Miłego dnia. Poproszę panią...
Halo?
Zajebiste zadanie, jak na pierwszy raz. Widzisz?
Reja w ciebie wierzy.
Esposito aż skręcało z zazdrości.
Co jest? Musisz się wysikać?
Zaraz wracam.
Tego właśnie chciałaś, prawda?
Zadania.
No to je dostałaś.
I to nie byle jakie.
Wszyscy sramy po gaciach, myśląc, że nie damy rady.
Jedni dają radę, inni nie,
a jeszcze inni uciekają, gdy przychodzi co do czego.
Do której kategorii się zaliczasz?
Dokąd go przenosimy?
Do Spaccavento.
To klasztor niedaleko stąd. Teraz służy jako ośrodek odwykowy.
Będę tam sama? Bez wsparcia?
Morano zabierze cię tam jutro rano.
Będzie pod telefonem.
To tylko tymczasowe przeniesienie.
Będziesz miała tam lokalny kontakt: ojca Jacopo.
Będzie w kontakcie z D'Intrò.
Teraz idź do domu.
Odpocznij. Wyśpij się.
Dziękuję.
I uważaj na siebie.
Hej!
Co?
Pytałem, czy mam zostać, czy iść.
Jak chcesz.
A ty?
Ja muszę iść. Muszę się przygotować. Ty też powinieneś.
Czyli robimy to, kiedy ty masz ochotę?
W dni nieparzyste? W pełnię księżyca?
Zadaj sobie pytanie...
- Kim jesteśmy dla siebie? - Kolegami.
Do bzykania.
Nazywaj to sobie, jak chcesz.
Dobrze.
No dalej.
Będziesz na imprezie rave w hucie?
O Boże, impreza... Serio, Luca?
To duże wydarzenie. Będzie jak za starych czasów.
- Odpoczniemy, potańczymy... - I poudajemy, że nie mamy 30 lat.
Ale jesteś wkurzająca, odkąd dostałaś tę robotę.
Bez obrazy.
DJ Bob za konsoletą to problem?
DJ Bob będzie grał? To na pewno nie przyjdę.
- W tłumie nawet go nie zobaczysz. - Luca, nie.
Daj spokój!
Niech to będzie taki hołd.
Dla Rosy i starych, dobrych czasów, kiedy potrafiła się bawić.
Teraz też potrafię się bawić.
I dlatego nie idę.
- Jeszcze cię przekonam. - Nie.
Powodzenia z tym zadaniem.
- Połamania nóg. - Pa.
ELEKTRYCZNA RÓŻA 24 CZERWCA - IMPREZA DISCO
Nie jesz śniadania?
- Płatki z wodą? Ohyda. - Nie kupiłaś mleka.
Widzę, że znalazłaś coś na zapalenie pęcherza.
To przez ciebie mam zapalenie pęcherza.
Broń Boże! Zawsze bierzesz te saszetki.
Ale nigdy się nie wyleczyłaś.
Mogłabyś iść do lekarza albo wziąć antybiotyki...
Ale nie. Ty robisz wszystko na chybił trafił.
Jak zawsze.
I z tą sprawą będzie tak samo.
Coś wymyślisz!
Muszę coś wymyślić,
więc ty nie rób mi problemów przez najbliższe dni, jasne?
Dlaczego Reja wyznaczyła mnie do takiego ważnego zadania?
Ten gość zwrócił przeciwko sobie obie rodziny.
Wybrała cię, bo twój profil pasuje do sprawy.
Wiek, płeć...
Członkowie Camorry traktują kobiety z szacunkiem.
Jasne.
Jesteśmy.
Idealne miejsce na zawieranie znajomości.
- Samochód. - Zgadza się.
- Ktoś wysiada. - Bardzo podejrzane.
- Idę sprawdzić. - Rosa, żartowałem!
Rosa!
Przepraszam!
Dzień dobry.
- Policja. - Nie robię nic złego.
Poproszę dowód osobisty.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Panie Sabatini, co pan tu robi?
Poluję na kaczki.
A to po co panu? Robię zdjęcia moim zdobyczom.
- W czym problem? - Mogę zobaczyć?
Proszę się nie martwić. Ma pan pozwolenie na broń?
- Oczywiście. - Dobrze.
Czemu ma pan w aucie tyle rzeczy? Śpi pan w nim?
Polowanie wymaga cierpliwości.
Nie podoba mi się to. Jest za blisko klasztoru.
Proszę posłuchać, panie Sabatini.
Sprawdzę pana w bazie danych,
ale proszę, aby wrócił pan dzisiaj do domu.
Tak byłoby najlepiej. Dla wszystkich.
- Jak sobie pan życzy. - Dobrze. Proszę.
Dziękuję.
Miłego wieczoru.
Pieprzone cykady. Nie słyszę własnych myśli.
Jasne. Zwalmy wszystko na cykady.
Mówiłem ci. Oddychaj, uspokój się.
Właśnie.
Jesteśmy.
Rosa?
Nie martw się. Zostałaś dobrze przeszkolona.
W razie czego będę niedaleko.
Ojciec Jacopo?
- Myślałem, że będziesz wcześniej. - Wiem, przepraszam.
Agentka Rosa Valera.
Tutaj masz na imię Alberta.
To nie mój pierwszy raz w programie ochrony świadków.
Nigdy nie miałem problemów. I niech tak zostanie.
Jutro o siódmej rano przyjdź do kuchni.
Będziesz brała udział w zajęciach tak jak wszyscy inni.
Zrobię wszystko, by nakłonić go do współpracy.
A jeśli twoje „wszystko” nie wystarczy,
twoja przykrywka zostanie spalona.
Tutaj mieszkają bardzo bystrzy ludzie.
To mój gang „byłych”.
Byłe prostytutki, byli narkomani, byli więźniowie.
Pokój jest tam.
Jego bagaż już przyjechał.
Proszę. Tutaj.
Przyjedzie około północy. Wejdzie tylnymi drzwiami.
Nikt nie powinien go zauważyć.
A poza tym w piątki mamy wieczór karaoke.
Tak samo jak w soboty, niedziele, poniedziałki, wtorki, środy...
Czwartki.
Potrzebuję listę mieszkańców.
- I jakąś taśmę. - Dobrze.
Kurwa.
Wejdź, Mastronero.
W chuja sobie lecicie? Nie będę z nią mieszkał.
Możecie iść. Dzięki.
Coś ty, kurwa, za jedna?
Idiotka, która będzie twoją niańką.
Dziewczynka dostała zabawkę.
To twój pokój.
- Ktoś w niej grzebał. - Ja. Oczywiście.
Jeśli coś zabrałaś, to cię zabiję.
Radzę ci dziś nie zasypiać, niańko.
Hej, wyłącz światło.
LUCA: „TO BYŁAŚ TY”.
O Boże.
Pobudka!
Wstawaj. Musimy iść na dół.
- Gdzie moje rzeczy? - Nie spiesz się.
Gdzie moje rzeczy?
Masz pięć minut. Mamy zmianę na kuchni.
Myślisz, że mnie to obchodzi?
Chcę moje rzeczy. Gdzie one są?
- Rozwalę ci łeb. - Rozwalaj sobie, co chcesz.
To nie ja potrzebuję ochrony.
Nie? Na pewno?
Ja nie potrzebuję ochrony! Jasne?
Jesteś pewna? Gdzie moje rzeczy?
Gadaj!
- Nie wiem. - Nie wiesz? Nie wiesz!
Wkurwiasz mnie! Gdzie moje rzeczy?
- Przestaniesz? - Gdzie moje rzeczy?
Posłuchaj. Jesteś pod naszą ochroną.
Jestem policjantką. Policja nie przemyca kokainy.
To niemożliwe. Miałem umowę z D'Intrò.
Mieliśmy umowę. Ona musi tu być!
Pogódź się z tym.
Potrzebuję tego. Zadzwoń do kogoś.
Mastronero.
Potrzebuję moich rzeczy.
- Co się dzieje? - Nie wiem. Źle się poczuł.
- Dałaś mu jego torbę? - Oczywiście.
Na pewno dałaś mu wszystko?
Naprawdę muszę ci mówić, co masz robić?
Spokojnie, Mastronero.
Już nie jesteś gliną?
- Tak czy inaczej, jestem Cocìss. - Nie tutaj.
Tutaj nazywasz się Giovanni Russo.
- Ach tak? - Tak.
A ty?
Alberta.
Chujowe imię.
A jak nazywasz się naprawdę?
Alberta.
I tak jesteś tylko pieprzonym gliną. A do tego dzieciakiem.
Idziemy do roboty, Albè.
Dzień dobry.
To wy jesteście ci nowi? Czekaliśmy na was.
- Alberta, miło mi. - Josephine, miło mi.
- To mój brat, Giovanni. - Jestem bratem Alberty.
Chodźcie za mną.
Śmierdzi tu jak w kiblu. Co to?
Zamknij się i gotuj.
Hej, słoneczko. Chodź ze mną na papierosa.
- Nie, dzięki. - Nie?
Wybaczcie, myślałam, że nie przyjdziecie,
więc kazałam mu gotować.
Zwykle gotuje tradycyjną rumuńską zupę.
To stąd ten smród.
Nie wyglądacie na rodzeństwo.
Dobrze maskujesz swój akcent. Jesteście z Neapolu, prawda?
Tak. Z Neapolu.
Mamy tego samego ojca, ale różne matki.
- Nie jesteśmy do siebie podobni? - Faktycznie!
- Jak dwie krople wody. - Jak bliźniaki.
Dobra! Do roboty!
Zagotuj wodę, maleńka, i wrzucamy wszystko do gara.
Josephine, pokrój cukinię. Rach-ciach.
- Ugotujmy coś dobrego. - Co ty robisz?
Pracuję. Tak jak kazałaś.
Możesz pokroić cebulę. Ciekawe, czy się popłaczesz, siostro.
No dobrze...
Przypominasz mi szefa kuchni z mojego klubu.
- Naprawdę? - Tak.
Gotuje tak dobrze jak ja? Jest tak samo przystojny?
Nie wiem, ale obaj używacie tych samych perfum.
Gdzie on jest? Muszę się go pozbyć.
W Comacchio. W „Pijanym węgorzu”.
W „Pijanym węgorzu”?
- Jaja sobie robisz. - Nie, przysięgam.
Wpadnij, jak chcesz.
- Serio? - Tak.
Jak znajdę czas...
- Mamy parówki? - Parówki?
- Gotowe. - Czy nie wygląda świetnie?
Niesamowite.
Proszę...
Narastają akty przemocy w Neapolu
po morderstwie młodej Cateriny Scurante.
Zajmę się tym.
Wczoraj doszło do kolejnej strzelaniny,
w wyniku której dwie osoby zmarły, a trzy zostały ranne.
Według niepotwierdzonych informacji była to strzelanina
pomiędzy rodziną Scurante a rodziną Incantalupo.
Nie widać końca konfliktu pomiędzy zwaśnionymi klanami,
chociaż władze mówią...
Zjedź coś.
- Chcę stąd wyjść. - Wyjdziemy po obiedzie.
Zrobiłem, co chciałaś, ale teraz mam cię już dość.
Weź trochę chili, niańko.
Obrzydliwe.
Z taką ilością chili w ogóle nie czuć smaku.
Ja czuję wszystko. Nawet za bardzo.
A ta taśma? Co ty sobie myślisz?
Cholera.
Ten Rumun chyba coś podejrzewa.
Wydaje ci się. Na pewno nie wie, kim jesteś.
- Ty tak myślisz. - Nie jesteś aż tak sławny.
A oni? Co to za jedni?
Zobacz! Szybko! Kto to, kurwa, jest?
Przyszli rozładować drewno.
- Mam w to uwierzyć? - Tak.
Dostajesz paranoi od tej kokainy. Uspokój się.
Gówno wiesz. Wiesz, ilu ludzi chce mnie zabić?
Rodzina Scurante.
Szczególnie Antonio Scurante, odkąd zabiłeś jego córkę.
To nieprawda!
Nikogo nie zabiłem.
I rodzina Incantalupo.
Chcesz ich wystawić, współpracując z policją.
Muszę iść na spacer. To dobrze mi zrobi.
Nie.
Możesz mi związać ręce taśmą, jeśli to cię uspokoi.
Spokojnie. Zaczerpniemy powietrza i wracamy.
Dobrze.
Tylko odpiszę.
LUCA: „TO TEŻ TY”.
Hej. A ty gdzie spierdalasz?
Mastronero!
Stój!
Mastronero. Stój!
Albè, chodź szybko! Zobacz!
Papierosy i butelki. Obserwują nas!
- To Chinotto. - Tak czy inaczej, obserwują nas.
- To myśliwy. - Kto tak mówi?
- Na pewno? Musimy iść... - Musimy wracać.
Jeśli będą kłopoty, ochronię cię.
Nie zostanę na tym wygwizdowie z dzieciakiem u boku.
Idź!
Powiedziałam, idź.
Morano, sprawdziłeś tego myśliwego, Giorgio Sabatiniego?
Sprawdziłem. To emerytowany nauczyciel.
Niech poluje sobie w spokoju.
- Idź. - Muszę porozmawiać z D'Intrò.
Chce nazwisk? Podam mu je, żeby mógł złapać moich ludzi.
Lepiej będzie dla nich, kiedy ich aresztują.
Przynajmniej zakończymy w Neapolu tę wojnę, której nikt nie chce.
Ale zabierz mnie stąd. Nie wytrzymam tutaj!
Musisz poczekać na pierwsze przesłuchanie.
Nie ma mowy! Wcześniej mnie zajebią!
Chcesz, żeby mnie zabili?
Powiedziałam już. Idź.
Naprawdę chcesz zadzwonić do D'Intrò?
Miałaś nie sprawiać kłopotów.
Ty sprawiasz kłopoty, słuchając przestępcy.
- To tylko dzieciak. - Ale przestępca.
Przestępca i morderca.
Małej dziewczynki, która mogła być mną.
To znaczy tobą.
Zrobimy, jak chcesz.
Zadzwonimy do D'Intrò.
Ale musisz podać wszystkie nazwiska. Twoich ludzi też.
Bez wyjątku.
Bierz go!
Mówiłem ci. Musisz postawić na Suzzusso.
Zagryzie go.
Co ty gadasz? Sandokan jest najsilniejszy.
Nie ruszać się! Policja!
- Na ziemię! - Ręce do góry!
- Policja! - Nie ruszać się!
Nie ruszać się!
Stój!
- Cocìss nas sprzedał! - On nigdy by tego nie zrobił!
Nie ruszać się!
Dalej!
Wiesz coś? Aresztowali kogoś?
Nie wiem. Jeszcze nie dzwonili.
Giò! Musisz mi pomóc.
- Mamy bojowe zadanie. - O co chodzi?
- Karaoke. - Serio?
Będzie fajna zabawa.
- Ojcze. - Jak było wczoraj?
Dobrze. Zna ojciec myśliwego, Giorgio Sabatiniego?
- Oczywiście. - Poluje w okolicy, prawda?
Nic mi nie mów. Zawsze widzę go z workiem pełnym zdechłych kaczek.
Ma coraz gorszy wzrok. Kiepsko celuje.
Ma cukrzycę.
Chwileczkę...
Miej się na baczności, jeśli zobaczysz go ze strzelbą.
Raz, dwa, trzy!
Karaoke.
Brawa dla mojej siostry, Alberty, która uczy się piec ciasta!
Brawo!
A ja?
Brawa dla Josephine.
Nic nie zrobiła, ale mnie zainspirowała!
Zacznij śpiewać.
Wiosną pędzimy na rowerach
Dalej.
Wiatr niesie twój ślad
Tylko zdjęcia z naszych wspólnych chwil
Choć dzieli nas tyle mil
Wciąż o sobie myślimy
Rozmawiałaś o Sabatinim? Zabiorę cię na polowanie, jak lubisz.
W międzyczasie pokażę ci moją lufę.
Nowy rytm Bez litości mówi o mnie źle
Choć to naprawdę boli
Głośniej.
Jeśli dziś w nocy pocałuje cię
Nigdy mu nie mów, że spaliśmy Razem przez cały dzień
Żartowałem. Nie bądź taka sztywna.
Naprawdę mnie kręcisz, wiesz?
Złamać ci rękę?
- Co? - Chodźmy.
Podzielimy się nią.
Chodź tu, gnoju!
Kutas!
Puść mnie!
- Uspokój się! - Zabiję cię!
- Zabiję cię! - Spokój!
- Zabiję cię! - Uspokój się.
Uspokój cię. To ja mam chronić ciebie.
- Ale jesteś głupia! - Proszę pani.
Zamknij się, bo będzie jeszcze gorzej.
Spaliłaś tę miejscówkę. Muszę to naprawić.
Możesz uważać się za szczęściarę.
Ojciec Jacopo przekonał wszystkich, że Mastronero jest szalony.
Oby przekonał też tego Rumuna,
żeby nie wniósł skargi, bo inaczej nici z przykrywki.
I będziesz odpowiadać przed D'Intrò, a nie przede mną.
- Proszę pani! - Co?
Wczoraj za winnicą zauważyliśmy ślady po punkcie obserwacyjnym.
- Mastronero też to widział. - Był za winnicą?
Byłaś na przechadzce z osobą, którą chronisz?
Jestem w stanie zrozumieć wybryki dzieciaka uzależnionego od kokainy.
Ale nie zaakceptuję niekompetencji funkcjonariuszki.
Teraz wiemy, do której kategorii się zaliczasz.
To zadanie cię przerasta.
To ty teraz.
Nuda, praca...
Czekam na ciebie w hucie. Pamiętasz o imprezie rave?
Będziemy tam. Do zobaczenia, Rosa!
Znasz DJ-a Boba?
Nie.
Hej, Rosa!
Jest moja Elektryczna Róża!
Dobrze się bawisz? Ile moich imprez już przegapiłaś?
Wyglądasz niesamowicie!
Słyszysz?
Idealny moment! Coraz wyżej!
Wyżej, wyżej, wyżej!
Wyżej!
Ty też źle się tutaj czujesz?
Jeśli nie jesteś Elektryczną Różą, to kim jesteś?
Na pewno nie dobrą policjantką,
bo nawet nie ufasz własnej intuicji.
Smaczne. Chinotto jest słodziutkie!
Rosa? W końcu cię znalazłem.
Wszystko dobrze? Chcesz wody?
Nie powinnam była tu przychodzić. Mówiłam ci.
Nie znoszę swojego pieprzonego ojca.
Nigdy się tu dobrze nie bawiłam. Źle się tu czuję.
I nie zmieniłam się. Zawsze taka byłam.
Dobrze.
To dlaczego wciąż tu przychodzę, skoro niedobrze się tu czuję?
Jeśli masz cukrzycę, to nie pijesz Chinotto, prawda?
Naćpałaś się?
A jeśli wypijesz? Załóżmy, że wypijesz Chinotto.
To nie Chinotto. To woda.
Kiedy zaczyna się sezon łowiecki?
Nie rozumiem cię, Rosa.
- Dziękuję! - Rosa!
Dzień dobry. Przepraszam.
Wiem, że nie powinnam pozwolić, żeby Mastronero się oddalał.
Ale to był jedyny sposób, żeby się uspokoił.
Bo on... Nieważne.
To zadziałało. W pewnym stopniu.
Moim zdaniem klasztor to nie jest dla niego dobre miejsce.
Gdy przyjechałam tam z Morano, zatrzymaliśmy myśliwego.
Pił Chinotto, ale ma cukrzycę.
Niesamowite.
A wie pani, co Mastronero znalazł za winnicą?
Ja też to widziałam.
- Chinotto? - Właśnie.
I pomyśleć, że w ogóle cię słuchałam...
Nie o to chodzi. Sprawdziłam. Teraz nie można polować.
Coś tu jest nie tak. Musimy poinformować D'Intrò.
Zorganizowaliśmy transfer awaryjny.
Mastronero uda się do kliniki, aby usunąć znaki szczególne.
Twoje urojenia na temat klasztoru są zbędne.
Nie mówiąc o tym, że wiele osób poluje poza sezonem.
- Akurat tam, gdzie świadek... - Valera, nie naciskaj!
Uległaś jego lękom,
a miałaś zdobyć jego zaufanie.
Odpierdolcie się! Chcę rozmawiać z Albertą!
- Zamknij się! - Chcę rozmawiać z Albertą!
- A nie z jakimiś dupkami. - Alberta to ja.
- Słyszałeś? Wezwij Albertę! - Zamknij się!
Gdzie jest Alberta?
Gdzie ona, kurwa, jest?
Co się tu odpierdala?
Albè, oni mówią, że mam iść do szpitala,
zanim spotkam się z D'Intrò. Nie ufam im.
Mastronero, spójrz na mnie.
Myślisz, że obchodzi nas, co myślisz?
Zabiję cię, skurwysynu!
Miałeś rację, że im nie ufałeś.
Dobrze czułeś.
Znaleźli cię w klasztorze.
Wiesz, co to oznacza?
Jeśli chcesz żyć, musisz opuścić to miejsce.
Tylko w ten sposób udowodnisz, że chcesz współpracować i nam ufasz.
Teraz jesteś już bardzo daleko.
Tak.
- Chcesz porozmawiać z D'Intrò? - Tak.
- Na pewno? - Tak.
To trzymaj się procedur.
Jedź do kliniki usunąć swoje znaki szczególne.
I ani słowa.
Zgódź się albo zjeżdżaj.
Pojadę z tobą.
Tylko z tobą.
Esposito i Carli będą was eskortować.
- Morano, zabierz go. - Tak.
Chodź, Mastronero.
To twoja ostatnia szansa.
Denerwujesz się?
Oko też mi zmienią?
Tatuaże to jedno... Ale pies uszkodził mi oko.
Nie celowo. Był naćpany.
Tego dnia pokonał psa dziesięć razy silniejszego.
Rozkwasił go na miazgę.
Chociaż wygrał, kazali mi go zabić.
Był bezużyteczny, bo nie mógł już chodzić.
Ale nie zabiłem go. Przygarnąłem go i karmiłem.
Wabił się Cocìss.
Jak ten Indianin z filmu, który oglądała moja mama.
Kiedy zmarł, przyjąłem jego imię.
Jak daleko jeszcze do kliniki?
Jest na wyspie. Popłyniesz pontonem.
Pontonem? Serio?
Bogata jest ta policja.
PORT RAVENNA, 3 KILOMETRY
- Tak? - Esposito złapał gumę.
Ale mówił, że jesteście prawie na miejscu.
- Tak. - Jedźcie. I tak jesteście spóźnieni.
Ponton czeka.
Przekaż Mastronero i wracaj. Jasne?
Dobrze, ale...
Proszę pani?
- Wszystko dobrze? - Tak.
- Co mówią twoi koledzy? - Wszystko dobrze. Siedź.
Są tutaj.
Co to jest?
- Co się dzieje? - Nie wiem.
Co on pije?
Chinotto.
- Kurwa! - Co ty odpierdalasz?
- Co ty odpierdalasz? - Zamknij się i kryj się!
Jedź, kurwa!
Wiedziałem! Chcecie mnie wrobić!
- Zamknij się! - Ty też!
Schowaj się!
- Kim oni są, do chuja? - Nie wiem.
- Jadą za nami! - Zamknij się!
Teraz macie przekichane.
W KOLEJNYM ODCINKU
Gdybym była z nimi, zostawiłabym cię na śmierć!
Musisz mi zaufać!
- Znaleźliście go? - Dziewczyna pomogła mu uciec.
To oznacza, że ją też musimy dorwać.
To nie byli nasi. To była pułapka.
- To porozmawiajmy z Reją. - Nie ufam jej.
Gdzie się do cholery podziewałaś?
Rozpocznę postępowanie dyscyplinarne.
Zostaniesz wyrzucona z policji.
Tekst polski: Adam Osielski
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.