Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Jestem złym człowiekiem.
Inni ludzie mnie nie interesują.
Chyba, że cierpią.
Wtedy się cieszę.
Chociaż zły człowiek to brzmi nazbyt dumnie.
Lepsze określenie to po prostu kawał chuja.
I tak zwyczajnie mówisz, że miał zawał? No ale przeżył, to chyba najważniejsze.
A, jeszcze u niego nie byłeś? Matka tam jest.
No to normalno, że się boisz. Czego się boję? Że umarł?
Ciadek umarł?
Nie no, nie umarł.
Kiedyś umrze, ale jeszcze nie teraz.
Tak myślisz, że to jest mój problem?
Tak myślę.
Byłaś przecież na kolacji.
No Franek był, ale czy tam się wydarzyło coś nowego?
Babcia jest trochę jak Thanos.
Thanos był milszy.
Naprawdę.
Dobra, dziewięć, tak z wami siedzieć. Idę do wody.
Przepraszamy cię, ale psycholog nam kazał.
Ale rzeczywiście dziwnie.
A że... No, z nią też byłam taka chuda.
Dopiero w szóstym miesiącu nagle.
Piłeczka.
Mówię o tym, że tak sobie siedzimy.
Pa.
Hej.
Wszyscy na nas patrzą.
Myślą o jaka piękna, grana rodzina.
A co mają myśleć?
Jak widzą kobietę, mężczyznę i ich dziecko.
Czyli jesteśmy rodziną?
Słuchaj, za kilka dni jedziemy na mandury. Może pojechałbyś z nami?
Ale się rozpędzasz teraz.
No chodź, dobrze ci to zrobi.
Tego byś chciała? Takiej patchworkowej rodziny?
No. Przemysł.
Okej, pomocna.
Cześć, łobuzie. Pa, pa.
Woda?
Aha.
A, i zastanów się.
Zastanów się. No, pa.
Pa.
Cześć, Tymku.
Jak?
Żyję.
To dobrze.
W szczepieniu mi te kurwa no... Stanął.
Ale żyjesz.
No żyję, co kurwa no nie żyć, no.
A co się stało?
Miał zawał.
W jego wieku to normalne. Nie ciebie, kurwa, pytam.
Ale ja ci, synku, kurwa, odpowiadam, bo on nie może mówić.
Po chuj ty tu jeszcze jesteś?
Opiekuję się nim.
Gdybyś była tam, gdzie byłaś do tej pory, ojciec by nie leżał w szpitalu.
Tak?
Siedemdziesięcioparolatek, który jest ciągle albo na koksie, albo na wiatrze,
nie byłby w szpitalu. I kto by tu z nim siedział? Ty?
Czy może jego modelki, czy może któraś z twoich?
Przecież tu jestem, nie?
Cytując cię, syneczku, po chuj.
Przyszedłem go odwiedzić.
Tak? Ja myślałam, że podziękować.
Niby za co.
Za co mam ci dziękować?
Wypierdol.
O co ci kurwa chodzi?
O chuj.
Franek?
Co ty tu robisz? Jak ojciec.
Może ja, a co ty tu robisz?
Wiesz, to było straszne jak go znalazłam, ale...
To, co zrobił. A czym ty mówisz? Gdzie ty go znalazłaś? Nie jesteśmy kwita,
Franek. Nic nie jesteśmy winien.
To, że go przekonałeś.
To, co mam na ścianach.
Wszystko, czego będziesz potrzebował.
Ty i twoja rodzina.
Zawsze.
Zły człowiek nie powinien mieć rodziny.
Rodzina sprawia, że zły człowiek musi się starać.
Starania jak to starania nigdy nie wychodzą.
Zły człowiek zaczyna się frustrować.
Zaczyna się wyżywać, obwiniać, karać, mścić.
Zły człowiek robi się zły.
Posłuchaj tego.
Znalazłem producenta, który chce kupić prawa do organizacji wszystkich książek.
Nawet tych, których jeszcze nie ma.
Daj 400 koła za całą serię.
Ja biorę 50%, ktoś z nami, okej?
Nie, posłuchaj. Nie ma teraz, że nie. No co ty?
Siedzimy na żyle złota.
Widzisz właśnie?
Wydaje mi się, że my nigdzie nie siedzimy.
Mieliśmy umowę. No.
Właśnie się z niej wycofuję.
Spierdalaj. Czego?
Spierdalaj, ty ciulu jebany, ze świnie idź paść.
Posłuchaj, wiem, że jesteś zdenerwowany.
Pieniążki odlatują.
Wszyscy jesteśmy smutni, ale posłuchaj.
Sprzedajemy za bezcen.
Wszystko, co mamy.
Pół miliona?
Kula, milion?
To ja mam ci tłumaczyć, że to jest nic?
To jest jedyna prawda. To jest wszystko, co mamy.
Albo to ochronimy, albo pójdziemy do piekła.
Okej.
Okej, tylko... Ja mam taki długi, za który zamyka się w bagażniku.
No i to już nie jest metafora.
Będziesz jeszcze bogaty. No wyczuć.
Będziesz tak bogaty, że nawet sobie tego nie wyobrażasz.
To twoja książka, ta pierwsza warszawianka.
Co za... Kurde.
Co?
To była najlepsza książka, jaką wydano w ciągu ostatnich dwudziestu lat w tym
śmiesznym kraju.
Tylko żaden z nas, takich zwanych prawdziwych pisarzy, ci tego nie powie.
Za dobrze się sprzedała.
To raz.
A po drugie dlatego, że musielibyśmy się przyznać, że jesteśmy plagierami.
Bardzo proszę.
Nie, dzięki.
Nie jesteś plagerem.
No może trochę, tam.
Cześć.
Cześć. Co słychać?
Masz najgłupszy wyraz twarzy na świecie.
Możemy. A co ty robisz?
Gdzie jestem?
Cześć. Jakub Mostowicz.
Miło mi.
Przyszedłeś ze Stanów?
Jak widać.
Zjesz ze mną jutro kolację?
Jasne. Super.
Mam ci coś ważnego do powiedzenia.
Spoko.
Czyli widzimy się.
Bóg cię kocha.
Możesz oddać ciocę.
Sorry.
A moglibyśmy być dla siebie fajniejsi, tak jak kiedyś?
Mam prośbę.
Moja mama przyjeżdża tutaj jutro rano.
Odbieram ją z dworca o ósmej. Rozumiem.
Na pewno?
No ale twoja mama jest na pewno bardzo fajna.
Pamiętaj. Obiecałaś.
Czy E .L .K .a przyszła?
Hejka.
Cześć.
Co jest?
No co?
Herbata?
No. Wina?
Nie.
Nie, to ja nie mam tego.
Co?
To mam to od jakiegoś czasu i...
Chcesz coś powiedzieć, stary?
No do brzegu, kurwa.
To twoja dziewczyna.
Bez przesady, że dziewczyna.
Robimy teraz dużo deali z Katarem i z Saudami.
Tak?
No i jak jest taka kolacja na grubo i na szeroko,
to ci Saudowie lubią sobie przyjść w towarzystwie.
No i widziałam ją.
Wiesz.
Nie, że raz.
Także wiesz.
Tak, wiem.
A może wiedziałeś, że ja robię teraz w siebie idiotkę?
No dobra, no to...
No
przynajmniej nie musiałem płacić.
Nie byłoby cię na nią stać.
Gwarantuję ci.
Będziesz się trzymał.
Tak. Tak? Tak?
Obiecujesz? Tak.
Okej.
Teraz możesz mi nalać.
Czasami złego człowieka spotykają dobre rzeczy.
Chociaż oczywiście wcale nie powinny.
Wytłumaczenia są dwa.
Albo ma miejsce jakaś kosmiczna pomyłka, albo ta pozornie dobra rzecz jest tylko
zmyłką. Prologiem do wielkiej sprawiedliwości.
Takiej, która spada na łeb jak kowadło w kreskówce.
Siema, co tam?
Nikomu nie powiem, ale nie świruj.
Morda, a wiesz jak jest, nie?
Coraz ciężej, nie dłużej.
Przecież zarobiłeś ostatnio na boku.
Pomogłem ci.
Ty mi pomogłeś?
W czym ty mi pomogłeś?
Kurwa, Maciej, serio tak myślisz?
Czy ty jesteś jak to dziecko, co mu się pokaże robota, zabawka i w 10 sekund
jest w pizdu rozjebany? W czym ty mi pomogłeś, kurwa?
Kiedykolwiek.
Kapitan na pokładzie.
Serwus. Siema.
To nie twoja zmiana.
Wiem.
Potrzebuję stówę z wypłaty.
Dwie stówy.
Podaj kaszetkę.
Proszę.
Proszę.
Tak.
Dzięki.
Na razie.
Ciociu? Cześć, Franiu.
Cześć. Mama mówiła, że się źle czujesz.
Nie, wszystko jest dobrze.
Nie? Na pewno?
Głowa mnie trochę boli, ale jak tam było na kolacji? Co starczyłaś?
Mamusia, to odchodzimy od głównej roli.
O, konkretną awanturę.
Może przyjadę do ciebie, co?
Może ci coś powiedzieć?
Jesteś między nami, co wymaga takiego tonu?
Jest.
Musisz to wiedzieć dla początku obrad.
Twój ojciec.
Mój ojciec jest chujem.
Tylko parę razy.
Kurwa, nie.
A on płacił, a ty nie.
To jest jak jakiś scenariusz pornosa.
Nie wiem, nie oglądam pornoli.
Nie wiem,
czy mam się teraz śmiać, czy mam z wymiotować.
Franek, przecież sam mówi, że nie jestem adresem, pod którym można się
jakkolwiek schować.
Ja też jestem człowiekiem.
I mam taką przeszłość, kurwa, jaką mam.
Ale mam też teraźniejszość. I przyszłość.
Chociaż może chuj wie jaką.
że ja po prostu zacznę płakać i tyle.
Mam cię przeprosić?
Przepraszam.
Przepraszam.
Nie wiem za co, ale przepraszam.
Ja chyba cię też nie będę przepraszał, że muszę przerobić sobie to, że się
pieprzyłaś z moim ojcem za kasę.
Cześć. Cześć.
Miałem ci je dać na lotnisku.
To te same?
Powiedzmy.
Stare, ale ładne.
Ciekawy wybór restauracji.
Nie podoba ci się?
Co u ciebie?
Spoko.
Kocham cię za to spoko.
Chciałaś się ze mną zobaczyć, żeby mi powiedzieć coś ważnego.
Pamiętasz, jak mówiłam, że jestem wolna, pojawiam się, znikam i tak dalej?
Pamiętam.
Okazało się, że chyba wcale tak nie jest.
Biorę słup.
A czemu to wdzięczam?
Wiesz, że Cię uwielbiam.
Nie wiem, po prostu... Myślałam, że możemy być
znajomi.
Czy mogę jeszcze wziąć trochę od Ciebie tego buntu?
Twojej mądrości.
Już chyba wszystko wzięłaś ode mnie.
Już to nie było tego tak dużo.
Franek... Przecież... Wiem.
Tak to było.
No.
Bardzo ciekawa historia.
Ale która? Dość ko, czy ta druga?
No w ogóle to ja.
Rzeczywistość emocjonalna jest bardzo ciekawa.
Ale że co?
No że co chodzi, no że to tak, jakby jest to jeszcze stracone sprawy, nie? Ty
jesteś biznesmenem, ja w nic nie inwestuję, kurwa, to się po prostu
O, się dzieje.
O!
O!
Wyglądasz jak gówno.
Dzięki. Ja z troski mówię, naprawdę.
Wyglądasz jak gówno, co jest?
Pogadamy wiesz, jakbyś miał 20 lat, samą żonę, nastolatkę w domu.
Nie machaj chujem, jak jesteś wyjątkowy w ogóle, co?
To jest moja rzeczywistość emocjonalna, nie? Chlań od rana?
Spierdalej.
Nie kłamie ta twarz, kurwa.
Wsiądź.
Ciebie po prostu rozumie Lufranek czasami, wiesz?
To chyba dobrze, nie?
Ej, kurwa.
Ej, ej, ej, co to?
Spokojnie, spokojnie, spokojnie.
Czekaj, czekaj.
To jest Polska, kurwa. Tu nie ma miejsca do jedzenia ciopaków, kurwa.
Ej, spoko.
No, mama, to jest stary blok.
To co?
Może zrobię jakieś śniadanko?
Ja przywiozłam jakieś wędliny.
Sojowe w sensie.
Super. A to pucznice jadłaś?
To jest ten twój współlokator?
Tak, mama.
Ale to nie jest twój chłopiec, co?
Nie!
To nie jest mój chłopak.
Stój, a czemu on tak leży na ziemi?
Gdzie?
Po co ten?
Na tydzień tylko.
Dobra, ile chcesz, walnij to tu.
Nie, bo nie chcę
być wrzodem.
Przecież od dawna nim jesteś, także spoko. Daj.
Zdrowie.
Tak. Co?
O czym?
Jakie kucyki, kurwa? Konie. No konie. Konie to wiem.
Tak. Dobra.
Kurczę, Nina na konie zawiesi.
Ona może tutaj spać?
No co się głupio pytasz?
Sorry, korek.
Spoko.
A ty na pewno
możesz prowadzić?
Czemu? Strasznie śmierdzisz.
Od śmierdzenia jeszcze nikt nie umarł.
Dzisiaj idziemy na konie?
Tak, no, tylko to się pojadę, przebiorę i umyję.
Dobra, tylko jest ostrożna. Czy ja kiedykolwiek jechałem nieostrożnie? O co
jest?
Dawaj tam na kanapę, Nienka.
Fajnie, że możemy u ciebie nocować.
No przecież jesteście dla mnie jak rodzina.
No nie masz swojej? Mam, ale nie taką fajną.
Patrz co mam na ciebie. Ale ekstra.
Ja muszę się wykąpać. No a co z końmi?
No zaraz pojedziemy. Za dwie godziny zamykają.
No a zjadłaś?
Cześć Marysiu.
Janek, muszę się tam zobaczyć.
Co się dzieje? Halo?
Spokojnie. Chodź.
Chodź jak Piotrka.
Poczekaj, poczekaj. Coś mu się stało?
Gdzie ty jesteś?
Mogę do ciebie przyjechać. Dobra, no to przyjedź. Jestem u Elki. Tylko
spokojnie.
Marysia przyjedzie.
Coś z Piotrem.
Co jest?
Od dawna podejrzewałam, że coś jest nie tak.
Detektyw był dobry, drogi.
Filmy, zdjęcia, bilingi. Przyznał się od razu.
Kurwa mać, Marysia.
Ja nic nie wiem.
Mi nic nie mówił, no.
Przysięgam ci.
Ty nic nie... Rozumiesz, Franek?
To Kama.
Jaka Kama?
Przyjaciółka Celii.
Ta dziewczynka?
Co?
Znam go 20 lat, Franek.
Znam go.
Ja nawet nie musiałam brać tego detektywa. Ja ją wywąchałam.
Kiedy ta dziewczynka przyszła na świat, my byliśmy trzy lata po ślubie.
Zjeżdżacie do domu, co?
Chodźcie, zamienimy. Ja poprowadzę.
Sancho ma romans z piętnastolatką.
Z koleżanką córki.
Zawsze... Wiesz...
Oni
mi kurwa dawali nadzieję.
No to...
że nie trzeba się oszukiwać.
Że się można kochać i być razem.
Mi też.
Pierdolony w dupę, jebany chuj.
Po prostu kolejny zły człowiek.
Nasz człowiek.
Tato.
Tato.
No obudź, tato.
Mama dzwoni.
Tak? No, gdzie wy jesteście? Przecież zaraz wyjeżdżamy, Franek.
Kiedy? Teraz?
Jezu, przecież ci mówiłam, że na Mazurę wyjeżdżamy. Miałeś ją przywieźć o ósmej,
zapomniałeś? Mazury.
Zastanowiłeś się, jedziesz z nami?
Na Mazurę? Z nami nie.
No co, teraz? No nie mogę. Dobra, dobra, rób jak chcesz, ale my musimy zaraz
wyjeżdżać. Przywieź ją, natychmiast. Dobra.
Musimy jechać do mamy.
No, a konie?
No konie... Konie będą jak wrócisz z Mazury.
Przecież obiecałeś. Nie wiem, ale co mam zrobić, jak mama każe cię przyjąć?
Mogłam się domyślić.
Czego?
Gówno przyjąć.
Co? Jak mi się do mnie odgrywasz?
Z początku wiedziałam, że nie będzie żadnych koni, tato!
Ale powiedziałem ci, że cię zawiozę na konie, to cię zawiozę na konie! To jest
moja wina, że twoja matka jest głupią cipą, która zmienia zdanie co pięć
Ubieraj się!
Nie
tylko
ty jesteś kab...
w porządku czy miło bycie wyjątkowym. Wszyscy są chujami. Każdy
myśli tylko o sobie. Ja.
Ja. Ja.
Ja. Ja.
I ja.
Tylko ja. Ja.
Ja. Moje zapawki. Moja lalka. Moja godzina. Moje konie.
Moje zasady. Moje życie.
Moje romanse z małolatkami.
A ty się dostosuj albo spierdalaj.
Jesteś złym człowiekiem.
Ale nie daje ci kurwa wyboru.
Kowadło spada ci na głowę.
Uważaj.
What are we doing?
Those endless summer's crazy knees in the
parking lot.
City is blooming.
We look so bored and perfect in that blurry
shop.
Dzięki za oglądanie!
No matter who we chose to be.
Who we chose to be.
What about the fun we had for free?
We can't afford it now.
What about the things we never...
Wielkie dzięki i do zobaczenia!
Dzień dobry.
Dzień dobry.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.