All language subtitles for Das Boot (2018) S04E03 [10Bit] [1080p.WEB-DL.H265.EAC3-AS76-FT] [GER-Lektor PL] [Alusia][pol]

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French Download
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil) Download
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

- Gdzie byłeś? - Daj klucz do pokoju.

- Robert. - Należę do koła Fidelia.

Ktoś musi cię uściskać.

Tutaj nie możemy.

Tu jest. Pójdę.

Co z Hoffmannem?

Czy się z kimś kontaktował?

Nie widziałem.

Mamy też panią Lessing.

Tata się gniewał?

Widziałaś to, czy ktoś ci tak powiedział?

Miło, że dotrzymał pan terminu.

To wielkie nieporozumienie! Dzwońcie do mojej żony!

Wie wszystko o swoim mężu. Plan się sprawdza.

Czy dotarł do pana mój prezent?

W zamian wręczam pani datek na rzecz projektu.

Klaus? Co tu robisz? Przeszukać go.

Jeśli to samo zaopatrzenie, przesuwają wszystkie siły.

Wynurzamy się.

- Parowiec. - Samoloty na drugiej!

Alarm!

Halo!

Oficerze!

Bosmanie!

Plattner!

Tutaj! Tu!

Gdzie jesteście?

- Tutaj! - Wołajcie!

Tutaj!

Płynę! Wołajcie!

Tutaj!

- Wołajcie! - Tutaj!

Tutaj!

Pauli jest ranny.

Trzymajcie się.

- Gdzie oberwał? - W nogę.

Wciągnijmy go na to. Jazda!

- Nie dam rady. - Dacie! Musimy!

Obracamy.

Dajcie swój pasek, Cremer. Pasek!

Gazu!

Naciągnijcie mocno.

I mówcie do niego.

Trzymajcie się, Pauli. Nie pękajcie.

Dokąd to?

Szukać ocalałych.

Nie może pan!

Dowódca odpowiada za załogę. Muszę!

Słyszałeś, Pauli, trzymaj się. Inaczej nakopię ci do dupy.

Pamiętasz zatopiony angielski niszczyciel?

Tak.

Erika...

Tak.

Na wrzosowisku kwitnie kwiatuszek

Oficerze!

Bosmanie!

Jest tu kto?!

Halo!

Ktokolwiek!

Pauli!

Na wrzosowisku kwitnie kwiatuszek

Który zwie się Erika

Pauli!

Halo.

- Już po nim, Cremer. - Śpiewamy!

Tak mi przykro.

Śpiewamy!

No dawaj!

Pauli, dawaj!

Klausi?

Idę.

Klaus.

Już kończę.

Co robiłeś?

Jedziesz werbować kolejnych uczniów.

Co tak wcześnie? Nie jedziemy dopiero na 11.00?

- Po co tyle papierosów? - Nie.

Okrętowy przesąd.

W porządku.

Co się dzieje?

Twój kolega minister Goebbels chce, bym wystąpił w radiu.

W audycji propagandowej.

- Coś jeszcze? - Wiozę pana na odprawę.

Nagranie jest jutro wieczorem.

A dziś rano - pokaz Gassnera dla prasy. To scenarzysta i reżyser.

Odbędzie się teraz.

Oczywiście.

Te figurki to mój wielki powód do dumy.

Przypominają mi, jak ważną pełnimy misję.

Rzecz jasna.

Czuję, że źle zaczęłyśmy znajomość.

Bardzo ucieszyła mnie więc wiadomość od podpułkownika Kocha.

Dobrze mieć wpływowych znajomych.

Podpułkownik Koch zapewnia, że można na panią liczyć.

Ma pani własne dzieci?

Niestety, nie.

Nic pani nie zajmie.

Oprowadzę panią i zapoznam ją z naszym systemem.

Może się już pani ubiegać o adopcję. To jedno z przyjemniejszych zadań.

Wszystkie są z Berlina?

I okolic. Tutaj naloty są lżejsze.

Pogorszą się.

Führer wkrótce odwróci los wojny.

Czy słabsze i wygłodzone mają szczególną opiekę?

Rzecz jasna.

Przepraszam, to Bauerowie.

- Oddawaj! - Nie!

Hej, wy dwaj, przestańcie.

Gdy pani wyjdzie, znów zaczną.

- Nikt was nie pilnuje? - Wszystko im jedno.

Hertha, zgadza się?

Znalazłaś koleżankę, tę Gretchen?

Może trafiła do nowego domu.

Tylko mali mogą na to liczyć.

Dobra książka?

Czytam ją 20 raz. Mają tu tylko ją.

Dzieci, do szeregów.

Kto chciałby zamieszkać w ładnym domu z państwem Bauerami?

Mają służbę, ogród, a nawet psa.

- Ja. - Ja!

Drodzy państwo, proszę wybrać szczęśliwca.

Z chęcią.

A ty kto?

Jego.

Helmut, dziś ty masz szczęście.

Pójdziemy dalej, pani Lessing?

Musimy omówić pani obowiązki.

Pa.

Przepraszam. Dziękuję.

- Spóźnił się pan. - Odprawa w Ministerstwie Propagandy.

Nie uwierzyłby pan, co musiałem zrobić, by je zdobyć.

To mnie nie dotyczy.

Być może jest jeszcze czas.

Mówił pan o tygodniu.

Mija szósty dzień, a grzebałem jeszcze ojca.

Szczerze współczuję, jednak amerykańska inwazja na Włochy

nie opóźni się przez wzgląd na pańską żałobę.

A gdy ta już się rozpocznie,

admirał Kenton nie zdoła zapewnić wam godnej kapitulacji.

Jest jeszcze czas, by do niego przemówić.

Jeśli mnie z tym nakryją, trafię pod gazowy prysznic

do jednego z waszych letnich obozów.

Przekażę, że zdobył pan informacje.

Admirał Kenton będzie na pana czekał.

Na mnie?

Jak mam to zrobić?

To już pańskie zmartwienie.

Chwileczkę. Zadzwonię do pani DeWitt.

- Porucznik Ehrenberg. - To ja, Klaus.

Pomóż mi dostać się do Włoch.

Pani Gruber.

Długo kazał mi pan czekać.

Szczerze nad tym ubolewam.

Jesteśmy aktualnie wybitnie zapracowani.

Ale pani mąż...

Gdzie jest?

- Kapitanie... - Podpułkowniku Koch.

Przepraszam, słabo znam stopnie.

Wydawałoby się, że w Lizbonie dobrze poznała pani naszych ludzi.

Czy oficerem bezpieczeństwa nie był tam Reinhard Weiss?

Weiss?

Kojarzę kogoś o tym nazwisku.

Poniósł zagadkową śmierć.

Co to ma wspólnego z Gustavem?

Z żalem nie mogę omawiać trwającego śledztwa.

Jakiego znów śledztwa?

Mąż cieszy się nieszkalowaną opinią.

Rzecz jasna. Dlatego panią do niego wpuszczę.

Wbrew opiniom pewnych kręgów, nie jesteśmy zwykłymi potworami.

Obawiam się, iż wygląda nieco kiepsko.

Nie spodobał się współwięźniowi z celi. Prostemu drabowi.

Ten oczywiście został ukarany.

Gustav?

Bettina.

Proszę cię, wyciągnij mnie stąd.

Ale jak?

Nic nie wiem. Co takiego zrobiłeś?

Zupełnie nic. Wiesz, że jestem niewinny.

A... co ci zarzucają?

To jakieś straszne nieporozumienie.

Tak, straszne nieporozumienie.

Myślę, że chodzi o Lizbonę.

O co?

Przecież nic się tam nie stało.

Wie tylko jeden człowiek.

Zaproszenie na premierę. To była wiadomość.

Hoffmann.

Pozwól, że wszystkim się zajmę.

Jak zawsze.

Koniec wizyty. Mam, czego chciałem.

Trzeba go zostawić.

I wejść na tratwę.

Morze Śródziemne nie jest wielkie. Mają sporą szansę nas znaleźć.

Ale ciągle możecie się wyziębić.

Nie żyje.

Zostawcie go.

Powiedzcie coś. Przyjaźniliście się.

Byłeś szczurem, Pauli.

Jak my.

Ale na łajbie pełnej drani takich jak Erdmann, byłeś jednym z lepszych.

Pieprzyć naziolskiego szpicla. Niech gnije w piekle.

Żegnaj, Winnetou.

To nie on, Berndt.

Tylko jego szczątki.

Pauli żyje w naszych sercach.

Wejdźcie na tratwę i wypocznijcie.

Witamy ponownie, kapitanie.

Wyleczył pan przeziębienie?

Na tyle...

Na tyle, by wrócić do pracy. Ma pani coś dla mnie?

Akta, o które pan prosił.

Zaczęły się codzienne obrady.

DOWÓDZTWO MARYNARKI WOJENNEJ ROBERT SCHULZ

Cremer. Też to widzicie?

Halo! Ej!

- Pomocy! - Tutaj!

- Pomocy, proszę! - Halo!

Tu jesteśmy!

Proszę!

Amerykanie?

Niemcy.

Halo!

Dziękujemy.

Co pan powiedział?

Nie znam włoskiego. To łacina.

Spędziliśmy 15 godzin w wodzie i na słońcu.

Woda. Musimy się napić.

W imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego.

Woda?

Woda.

Macie wodę.

Pijcie, pijcie.

Musimy się dostać do Spezii.

Spezia?

La Spezia? Genua?

Klecha chyba się zgrywa.

La Spezia?

Zostawimy was na brzegu i cześć.

Terra? Zabiorą nas na brzeg.

Atlantyk, Morze Barentsa, Śródziemne.

Na tych wodach wygrywamy.

Przedstawię teraz gościa specjalnego,

którego możecie kojarzyć z filmu. Roberta Ehrenberga.

I opowie nam, dlaczego U-Booty nie toną.

Widziałaś się z nim?

Tak.

I co?

I nic. Leży do późna ze swoją dziewczyną-gwiazdą.

Tak jak myślałem.

Zazdrościsz?

Musisz go naciskać. Widziałaś Kocha.

- Nie wolno go lekceważyć. - Tak, Führerze.

Nie spytałeś, jak poszło mi z panią Schorlau.

List od Kocha się sprawdził?

Wyraźnie ma chody u Wernera,

choć chyba niezupełnie za nim przepada.

Madame tym razem była grzeczna?

Jak ona prowadzi ten zakład. Dzieci biegają samopas.

Biją się, kłócą. Brak im zabawek i książek.

Czyli zamierzasz obalić królową Schorlau?

Hannie?

Jeśli siła wyporności A jest większa od siły G,

jednostka się unosi.

Gdy siła wyporności jest mniejsza od masy, jednostka tonie.

Otwarcie zbiorników całkowicie pozbawia U-Boota wyporności.

Powietrze ucieka,

a do zbiorników dostaje się woda.

Tak. I dzięki takim inżynierom wygramy tę wojnę.

Führer was potrzebuje. Kto chce służyć na U-Boocie?

- Lepszy z ciebie aktor, niż ze mnie. - Mam więcej wprawy.

Wybacz, że cię męczyłem, ale szofer nie spuszcza mnie z oka.

Nie miałem innego pomysłu. Co mówił kontakt?

W Neapolu stoi zdezelowany U-Boot. Popłyń nim do Kentona.

Osaczają mnie. Nawet siostra mnie podejrzewa.

Kojarzysz go?

Może to człowiek Fidelia.

Ma pan ogień?

Do pana.

Ściśle tajne.

Nie przywykłem do wystąpień.

Jak mi poszło? Byłem zbyt szczegółowy?

To moja zapalniczka.

Oczywiście, dziękuję.

Jedźmy, muszę załatwić kilka rzeczy przed występem.

Dziękujemy za pogadankę.

To zaszczyt z panem pracować.

Zabijmy skurwieli i wywalmy ich za burtę.

Uwaga!

Ma pistolet!

Prosto na plażę! Jazda!

- Tilda mówiła, kiedy to przyszło? - Nie.

NAGANA ZA SZABROWNICTWO ZARZUT NAPAŚCI

NAKŁANIANIE DO, UMOŻLIWIENIE I UDZIAŁ W GWAŁCIE

SPRAWA W TOKU

Co to takiego?

Nic istotnego. Teczka dziecka z sierocińca.

Wybaczcie, że tak bez zapowiedzi.

Żaden kłopot, wejdź.

Nie będę wam przeszkadzał.

- Nie wyjechałbym bez pożegnania. - Dokąd?

Na morze.

Dostałem nowy okręt.

- Jaką masz misję? - Tajną.

- Gdzie? - To też tajne.

Ujmę to tak: przegoniliśmy tam kiedyś w swojej łódce

dwóch bogatych chłopaków w ich sportowym jachcie.

Nie byli zachwyceni, że przegrali z dwójką Niemców.

Według Albrechta lada chwila przyjdzie tam inwazja.

Może dlatego płynę.

Będę się narażał. Dlatego przyszedłem.

- Kiedy ruszasz? - Dziś w nocy.

Udzielę ostatniego wywiadu i koniec z Bohaterem Hoffmannem.

- Jestem smutna. - I chyba zdziwiona.

Najpierw tata, a teraz...

Gniewałam się na ciebie. Nadal się gniewam.

Liczyłam, że będziemy mieli więcej czasu.

Podzielałem tę nadzieję. Wybacz, jeśli cię zagniewałem.

Może tak będzie lepiej. Tutaj byś się w coś wplątał.

A to, co mówiłeś o mojej pracy na rzecz dzieci...

Chyba wcale nie jestem tak dobra, jak uważasz.

Robimy, co możemy i ile możemy. Ale bądź ostrożna.

Ci ludzie cię zniewolą.

Sprawią, że zaczniesz myśleć jak oni i się do nich upodobnisz.

- Uważaj więc. - A co będzie z tobą?

Czy nie musisz być jeszcze ostrożniejszy, jeśli słusznie cię podejrzewają?

- O co? - O zdradę.

Gwiżdżę na ludzi. Ważne, co myślisz ty.

Za kogo ty mnie uważasz.

Klaus, twój kierowca. Spóźnisz się do radia.

Coś przywiozłem.

Rękopis ojca.

Może ty go zredagujesz.

- Jeśli nie wrócę. - Musisz.

Oby.

Jednak chwilę to potrwa.

Chodź, braciszku.

Nie chcę znów cię stracić.

Obiecaj mi, że nie dasz się zmienić.

Jesteś z nas najlepsza.

A ty uważaj na siebie. I wróć do domu.

Tak jest.

Trzymaj się.

Wejść.

Schulz.

Podpułkowniku.

Znasz pannę DeWitt.

Oczywiście, z ekranu. Ale nie miałem osobistej przyjemności.

I niech tak zostanie.

Umieściłem przy Hoffmannie mojego człowieka.

Wybitnie napociłeś się z panią Lessing, ale nic nie wyciągnąłeś.

Proszę powiedzieć Schulzowi, co pani ustaliła.

Wyjeżdża dziś po występie w radiu.

- Dokąd? - Będzie w Grossdeutscher Rundfunk.

Nadaje tymczasowo z budynku przy Zossen.

Zaczekaj do końca audycji i go aresztuj.

Tak jest. Wezmę dziesięciu ludzi i nie ucieknie.

Dostaniesz sześciu. I oby ci nie uciekł.

Jesteśmy: przystań U-Bootów.

- Dzięki. - Proszę. Oby was zabrali.

Dziękujemy.

Fale wyrzuciły więcej gówna.

Dowództwo flotylli?

Szefie!

- Co jest? - To on?

A kto pyta?

Porucznik Franz Buchner, dowódca U-949. Gdzie dowództwo flotylli?

Dowództwo? W prawo za tą górą.

- Wielkie dzięki. - Proszę bardzo.

- Co mu nie pasuje? - Jest pizdą.

Meldują się porucznik Buchner i marynarz Cremer.

Melduję o zatopieniu U-949

i ruchach aliantów w kierunku Sycylii.

W związku z tymi ruchami mam zamknąć posterunek.

- Wycofujemy się? - Wehrmacht się nie wycofuje.

To "taktyczne przegrupowanie sił".

Kazano spalić każdy dokument i zawieźć cały sprzęt i zapasy do Toulon.

- Muszę złożyć raport. - Zaczeka do Toulon.

Możemy jechać z wami?

Wykluczone.

Skąd mam wiedzieć, czy to wy?

Dowiódłby tego mój raport.

Radia są wyłączone. Rozkaz z góry.

Muszę donieść o utracie okrętu.

- Co z tym na zewnątrz? - Zakończył służbę.

Miał płynąć do Toulon, ale Rahn i jego ludzie ani myślą.

A dowództwo? Nie wydało im rozkazu?

Dowództwo się starało.

Połowa jego załogi zdycha w lazarecie na sraczkę.

Jak dla mnie - zasłużenie.

Bokiem mi to wszystko wyłazi.

Dowództwa, Rahna, Neapolu, tych dokerów i makaroniarzy.

Nie wiem, jak można stąd prowadzić wojnę.

Porucznik Buchner. Proszę wpuścić mnie na pokład.

Ej!

Starszy macie Rahn, jak rozumiem, rozkazano wam płynąć do Toulon.

Jako przeszkolony oficer przejmuję dowództwo nad okrętem.

Tak jest.

A to pański oficer?

Nie przepadam za sarkazmem, Rahn. Cremer jest mechanikiem.

Mechanik, dobrze. Przyda się, co nie?

Muszę powiadomić dowództwo o ruchach wrogich sił.

- Schodzę na dół. - Dobrze, zapraszam.

Co to ma być?

Mój okręt, ot co.

Do torpedowni.

Co to ma znaczyć?!

Ciesz się, że masz kolegę!

Bo już byłbyś na dnie zatoki.

Cholera!

Dostał pan długą przepustkę?

Dość długą, by sprawdzić, jak wam idzie.

Lada chwila zjawi się wysłannik biskupa.

Wciąż ufasz Kościołowi.

Ufam biskupowi.

W porządku.

Wieści z Włoch są złe.

Badam inne drogi.

Tęsknię za wschodem. Tam wszystko jest dozwolone.

Porzuciwszy wszelkie umowy społeczne...

to aż straszne, jak wolny się czułem.

- Nie wyobrażam sobie tego. - Radzę spróbować.

- Przywieźcie do mnie tego wysłannika. - Tak jest.

- Dobry wieczór, kapitanie. - Dobry wieczór.

Jestem z Ministerstwa Propagandy. Czekaliśmy. Proszę za mną.

Chętnie.

Łatwiej było przenieść studio.

Pan Joyce to nasz główny oręż przeciwko Anglikom.

Nie chcieliśmy dawać im satysfakcji ze zdjęcia nas z anteny.

Muszę obszukać wszystkich gości i zabrać przedmioty zakłócające sygnał.

- Czy można? - Śmiało.

Potrzyma pani? Dziękuję.

Będę czekał po audycji. Proszę spytać, gdzie toaleta.

- W porządku. - Dziękuję.

Wchodzi pan po raporcie pana Joyce'a w sprawie Włoch.

Zgromadzamy swoje dywizje.

Włoskie plaże zabarwi na czerwono krew synów klasy robotniczej.

Synów pani Smith i pani Jones z Preston i z Pontypridd,

podczas gdy raczące się cygarami oraz szampanem brytyjskie elity

utuczą się rządowymi kontraktami, które w najlepsze sobie rozdają.

Mówi Radio Niemcy.

Jest dziś z nami wyjątkowy gość: Kapitan marynarki Klaus Hoffmann.

Dowódca U-Boota, który dotarł aż do Nowgo Jorku i z powrotem,

wynosząc w kieszeni sekrety 10-centymetrowego radaru.

Słuchamy, panie kapitanie. Jak wystrychnąłeś aliantów na dudka?

Doniesiono, że poległem.

Obstawcie drzwi i każcie go zatrzymać przy wyjściu.

Chcę go aresztować osobiście.

I właśnie dlatego, z takimi jak Klaus Hoffmann,

Niemcy wygrają tę wojnę. Dzięki za poświęcony czas.

A gdy już zwłoki waszych synów dopłyną do Brytanii...

- Znów dzięki za zaproszenie. - To my dziękujemy.

Odprowadzę pana do wozu.

Przepraszam, jest tu toaleta?

Oczywiście. Na dole, z prawej.

Zaraz wracam.

Już idzie.

Co to znaczy? Nie powiadomiono nas...

Z drogi.

Hoffmann, zdrajco. Idziesz z nami.

Gdzie Hoffmann?

- W toalecie. - Prędko!

- Gdzie? - Tam, z prawej.

Szlag.

Nie ruszaj się!

Ani drgnij! Ognia!

Za mną!

Hoffmann, stój!

Cholera!

Ruszać się!

Prędko!

Za nim.

Niech to szlag.

Prędzej, bo was zastrzelę!

Bogu dzięki.

Zastałem wiadomość od łącznika.

SS wie o planie.

Jedziemy na inne lotnisko.

Dzięki.

Za wszystko.

Wieźcie go do Zossen. Będzie tam czekał henschel.

Tak jest.

Napisy: Piotr Kacprzak

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.