All language subtitles for Das Boot (2018) S04E02 [10Bit] [1080p.WEB-DL.H265.EAC3-AS76-FT] [GER-Lektor PL] [Alusia][pol]

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French Download
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian Download
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil) Download
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

- Mam ogon. - Radzę się więc streszczać.

"Orzeł wylądował. Nawiązać kontakt według planu".

Zjawiłem się jak najszybciej.

Jeśli uknuto spisek, ujawnię go.

Udzielę ci ostatniej spowiedzi.

Fidelio.

Okręt się zmienił.

- Po co tu tylu nowych ludzi? - By polepszyć morale.

Ktoś się wygadał.

- Zaraz załadują ostatnie. - Słyszę śrubę.

Trójka i czwórka!

- Dostali. - Tak!

Nie płyniemy do Francji.

Gibraltar.

Pułapka na myszy.

Hannie?

- Nudzę cię? - Wyraziłaś, co czujesz.

Możemy dbać o pozory, ale bądźmy szczerzy wobec siebie.

Do wieczora możemy mieć zgodę Kentona.

Admirał Kenton stawia warunki.

- Zdradziłbyś wrogowi nasze sekrety? - Wróg jest wokół nas.

Jak pan śmie?!

Wyłączyć silniki i płynąć nocą z prądem.

Tak uczyli w Mürwiku.

Inni też przepłyną tak wzdłuż wybrzeża.

Tu nie możemy się wynurzyć.

- Co jest? - Ustalają, jak zginiemy.

Gibraltar nazywają "Stryczkiem".

- Brytole pilnują go jak oka w głowie. - A nie "pułapką na myszy"?

Trzeba minąć Stryczek, by w ogóle się do niej dostać.

To dobrze, że dowodzi nami Farciarz Franz.

Chodź.

Co by zrobił Ehrenberg?

Wiałby w drugą stronę.

- Znalazłby inną drogę. - Tak.

- Co pan myśli? - Zanurzyłbym się.

Mówiłeś, że już to czytałeś, Kern.

Przeczytaj nam na głos... tę stronę.

Odwal się.

Nie umiesz?

Jasne że tak.

Tu jest napisane "załadowana".

ZAŁADOWANA

No to czytaj.

Jazda.

C... co...

Gdzie...

Ma...

Mam...

Mam...

Zamknijcie mordy!

No co?

Szpicel nie umie czytać.

Właśnie.

Jak napisałby listę nazwisk?

Nie on jest głupi, tylko ten, który rozpuścił tę plotkę.

Znajdziemy go.

Prąd płynie ze wschodu na zachód na głębokości 150 metrów.

Woda spływa niżej, bo jest bardziej zasolona i cięższa.

A drobiny soli będą odbijały fale sonaru, zgadza się?

I Brytole nas nie wykryją.

Ale prądy spowolnią nas na tej głębokości do trzech węzłów.

Rozpędzilibyśmy się maksymalnie do czterech.

Przepłynięcie samych cieśnin zajmie sześć godzin.

Jak długo wytrzymają nasze silniki?

Maksymalnie sześć, siedem godzin.

Czyli to wykonalne?

Nie, niemożliwe.

Ledwie wykonalne.

Czyli tak. Zanurzamy się.

Zanurzamy się!

Smut, zaparzcie kawę i przygotujcie sobie nocniki, czeka nas długi rejs!

Porucznik Ehrenberg.

Mówię w imieniu Fidelia.

Proszę się jak najszybciej skontaktować z kapitanem Hoffmannem.

Halo.

- Halo. - Tak, w porządku.

On powie panu całą resztę.

Tildo.

Dbaj, żeby żałobnikom niczego nie brakowało.

Oczywiście.

Pani Lessing.

- Bardzo współczuję straty. - Dziękuję.

Był dobrym człowiekiem. I akurat gdy odzyskał syna...

I co teraz? Kolejne okręty na Śródziemne.

Nie wiem, co Wilhelm myślałby o starym koledze Karlu.

Czy Dönitz łudzi się, że wołanie razem "Heil Hitler"

obroni tych biedaków na morzu?

Jedyną drogą jest pogodzenie marynarki i partii.

Mamy wspólne cele i trudy.

Byłeś kiedyś uczciwszy, Lessing. Ale odkąd cię awansowano...

Natomiast pan - rozsądniejszy.

I choć wciąż darzę pana szacunkiem, nie zawaham się donieść

o pańskich defetystycznych komentarzach, jeśli znów wyrazi je pan publicznie.

Boże święty.

Tamte kobiety z Prusów Wschodnich wyprasowały nas do sucha.

Ledwie chodziliśmy. A co Wilhelm zrobił, gdy wkuśtykaliśmy na pokład?

Roześmiał się i urządzał musztry przez bity tydzień!

Gdzieś ty był?

Daj klucz do pokoju ojca.

Czy to nie nasz bohater?

Po co?

Muszę obejrzeć dokumenty.

- Możesz później? - Nie mogę, to ważne.

Mamy gości.

Masz się z nimi użerać tak samo jak ja. Znalazłam go.

Współczuję.

- Dziękuję. - Dobrze go znałam.

Trzy godziny.

Jak postępy, sterniku?

Połowa drogi, jeśli utrzymujemy prędkość.

Zostańmy na 160 metrach.

Ile zostało paliwa?

Niecała połowa.

- Słychać coś? - Brak sonarów.

Czyli oni nie słyszą też nas.

Sprawdzić grodzie i śruby! Meldujcie o uszkodzeniach!

Tracimy energię, nie wystarczy.

Wszyscy spoza wachty na koje! Włożyć maski!

Wyłączyć wszystko, co nie niezbędne. Trzymać kurs i prędkość.

Dziękuję bardzo.

Przepraszam.

- Johanno Lili. - Ojcze chrzestny.

Klaus.

Najszczersze wyrazy współczucia. Co za tragedia.

Nie powinien jechać do Berlina. Że też go puściłam.

Za nic nie przepuściłby tej premiery.

Pani Lessing.

Kapitanie Hoffmann.

Pański ojciec był wybitnym marynarzem.

Pionierem i inspiracją.

Smutno żegnać go dziś w ten sposób.

- Wyrazy współczucia. - Dziękuję.

Dobrze.

Pójdę lepiej do męża.

- Hannie, klucz. - Nad drzwiami.

Wszystko dobrze?

Bez obaw.

Jestem lekko uczulony na "Bobby'ego" Schultza.

Gdyby to ode mnie zależało, siedziałby teraz ze swoją załogą w celi,

a nie obracał się wśród oficerów. No cóż.

Klausie... liczyłem, że porozmawiam z tobą o La Rochelle.

I o tym, co stało się na U-612.

Oczywiście, ale...

Tak, wiem. Teraz to nie czas ani miejsce.

Odwiedź moje biuro na Tirpitzufer.

- Przyjdę. - Dobrze.

- A teraz przepraszam. - Tak.

NIE LĘKAJCIE SIĘ GŁĘBIN WSPOMNIENIA I REFLEKSJE

KAPITAN WILHELM HOFFMANN

Robert.

- Nie widziałem cię. - Klaus.

Chcę złożyć kondolencje.

Dziękuję, ale jak widzisz...

A także ci pomóc.

Nasza rozmowa uświadomiła mi, że muszę coś zrobić. Zaangażować się.

Należę do koła.

Koła Fidelia.

Zwrócił się do mnie.

Mam zastąpić twojego ojca jako sąsiednia szprycha.

To do dzieła.

- Pomogę ci. - Dobrze.

- Dokąd idziesz? - Poszukać Klausa.

- Wszyscy przyszli dla waszego ojca. - Właśnie dlatego.

Może ja mógłbym pomóc pańskiej małżonce? Pójdzie szybciej.

Nie zasiedźcie się.

Pozycje okrętów?

Tak. Pozycje, plany produkcyjne i zbrojeniowe.

Żąda ich amerykański admirał.

Wiesz, jak je zdobyć?

Odkąd pracuję w sztabie, widzę tylko biurka inżynierów.

Dlaczego cię przenieśli?

Doniesiono, że nie popisałem się podczas ostatniej misji.

Dzięki tobie te dzieciaki wróciły do domu.

Tak, ale przetrwanie to dziś za mało.

Trzeba też mieć właściwe nastawienie.

Nagle nie mogę pracować w maszynowni.

Ktoś uznał, że więcej zadziałam zza biurka w Berlinie.

Być może twój szwagier.

On prowadzi teraz sztab.

Wie wszystko, czego ci trzeba.

Lessing? Prędzej by mnie powiesił.

Śledzą pozycje okrętów.

A jeśli Lessing odpada, pracuje tam też Gluck.

Nadzoruje produkcję U-Bootów i rozwój technologiczny.

- Chciałem cię zobaczyć. - Mów ciszej.

Jesteśmy tu sami.

Idź, zajmę się tym.

Ktoś musi cię uściskać.

Tutaj nie możemy.

Albo wie i nic z tym nie robi,

albo już w ogóle nie zwraca na ciebie uwagi.

Nie wiem, co gorsze.

- Gdy wrócisz do Berlina... - Będę żyła w kłamstwie.

Ale będę przy tobie, nawet jeśli on nie.

- Tutaj jest. - Szukaliśmy cię.

I właśnie się znalazł. Pójdę już.

Co było ci takie potrzebne?

Niedokończona książka ojca. Chciałem zabrać ją ze sobą.

Żeby ją zredagować i może nawet wydać w jego imieniu.

Tęsknię za nim.

Pomożesz mi z nią?

Spokojnie.

Johanno Lili.

Może... to szansa dla nas dwojga.

Tak.

Tak. Muszę jechać do Berlina.

Odzywaj się.

Dobrze.

Szósta godzina.

Cztery węzły, sześć godzin.

Chyba mijamy ten punkt.

A jeśli nie...

nie będą nas tu szukać.

Zastanówcie się.

Sonary, działka i radary będą wypatrywać U-Bootów na powierzchni.

Na peryskopową.

Na peryskopową.

Piętnaście i 10 stopni.

GŁĘBOKOŚĆ

Peryskopowa.

Unieść peryskop.

Unieść peryskop.

Przepłynęliśmy.

Udało się!

Farciarz Franz!

Farciarz Franz!

Przewietrzmy się. Szykować się do wynurzenia.

Szykować do wynurzenia!

Idę.

Melduje się mat Krug.

Pański kierowca.

Jedziemy do gimnazjum Steglitz.

W porządku.

Odpali mi pan papierosa?

Cieszę się, że dotrzymał pan terminu.

To zabronione, poprosić o ogień?

Jestem pracownikiem rządowym. Von Ribbentrop za mnie poręczy!

To nieporozumienie. Okropne nieporozumienie!

Dzwońcie do mojej żony!

Proszę.

Jak tam wyprawa do Kiel?

Liczę, że warto było jechać.

Udało się zidentyfikować Fidelia?

Całe dowództwo to dobrzy kandydaci, sądząc po ich defetyzmie.

Kreutzer, Knappertsbusch, być może Lothar.

Nie możemy śledzić ich wszystkich.

A Hoffmann?

Nerwowy i podejrzliwy. Wyszedł z uroczystości.

Czy z kimś się kontaktował?

Nie widziałem.

Ale nasz człowiek stale ma go na oku.

Krug? Nie powiem, by okrył się chwałą.

Mamy też panią Lessing.

Chciałbym się jej przyjrzeć osobiście.

Stwierdzić, czy jest warta uwagi

i czasu, które jej poświęcamy.

Tak jest.

Farciarz, nie mówiłem?

Przyznaj się. Bałeś się tak samo jak my.

Nie.

Jasne, że tak. Kłamco.

Obserwować sektory!

Wszędzie są samoloty.

Dalej nie znamy kapusia.

Przyszły nowe rozkazy.

Podałem naszą pozycję.

Ilu jeszcze przepłynęło?

- Trzy okręty zawróciły. - Cztery z siedmiu, nieźle.

Pozostałe zatopiono, gdy usiłowały wpłynąć do cieśniny.

To w nas uderzyło.

Nasz okręt?

Meldujemy się w La Spezii, czy Toulon?

"Zaburzyć dostawy Aliantów na Sycylię".

Niby jak? Bez min, paliwa ani torped?

Ile mamy torped?

Trzy, poruczniku.

- Niewykonalne. - To rozkazy.

Wydane przez kogoś, kto jest tego świadom. Mamy im się sprzeciwić.

- To po co je wydali? - Żeby pokazać, że coś robią.

Odpalimy trzy torpedy i wrócimy do portu.

Tak jest.

Wystrzelenie ich zdradziłoby wszystko.

Ludzi, którzy zbudowali okręty, podatników, którzy je opłacili.

Pańską rodzinę i załogę. Wszystko, o co walczymy.

Wystarczy zatopić nimi jeden transport, by ocalić setki Niemców.

A co dopiero, jeśli zatopimy dwa lub trzy.

W razie starcia na morzu

trzeba móc ufać swoim kolegom.

Wszyscy muszą być zgrani, od dowódcy po mata.

Nic nie cieszy bardziej, niż gdy tak jest, i nie przygnębia, gdy nie.

Dlatego na U-Bootach służą sami najlepsi.

Kończycie w tym roku 17 lat. Jeśli uważacie się za najlepszych...

złóżcie wniosek.

Dziękuję.

Jakieś pytania do kapitana Hoffmanna?

Ile brytyjskich okrętów pan zatopił?

Zabił pan kiedyś Angola?

Nie, Angola nie.

Ale zabił pan jankesa, gdy wykradł pan sekrety radaru

i uciekł z amerykańskiego więzienia, jak na filmie?

Sam! Sam! Berger, coś ty zrobił?

Dzień dobry.

Hertho!

Szukałam cię.

Co ty tu robisz?

Szukam Gretchen.

- Wyjechała. - Ale dokąd?

Dokąd?

Starczy tego dobrego. Co ona tutaj robi?

- Zabierz ją na dół. - Chodź.

Chcę do Gretchen!

- Chodź! - Gdzie jest?

Pani Lessing.

Proszę za mną.

Hamburg w lipcu. 40 tysięcy martwych cywilów

i 180 tysięcy rannych. Szacuje się, że ćwierć to dzieci.

Ćwierć miliona zniszczonych domów. Trzeba ustalić ogólnokrajową strategię.

Z myślą nie tylko o poszkodowanych, ale o dziesiątkach tysięcy

osieroconych, okaleczonych i pozbawionych domów dzieci. Najlepiej o wszystkich.

Oto wstępny plan, który opracowałam ze Wspólnotą Kobiet w Kiel.

Wyszczególniłam cele, metody oraz struktury programu

i naszej organizacji, a także opisałam metody nadzoru.

Przyznaję, że organizacja jest mała,

jednak program mógłby pomóc państwu zażegnać ten kryzys.

Kryzys?

Dzieci...

Niektóre miasta padły ofiarą wspieranych przez Żydów ataków terrorystycznych,

a Wspólnota Kobiet zrobiła wiele, by złagodzić ich cierpienie.

Szczególnie dzieci. Minister Goebbels oznajmił,

że nie ulegniemy tym groźbom. Sugerowanie, że sytuacja się pogarsza...

Pogarsza się z tygodnia na tydzień.

- W Kiel... - Ale to nie Kiel.

Pisze pani, że dzieci trafiłyby do rodzin zastępczych,

które Wspólnota odwiedzałaby raz w tygodniu.

Tak, aby zapewnić...

Muszą to być dobre rodziny narodowych socjalistów.

W miarę możliwości.

Czy nie ma ich dość dużo?

Tak, ale...

Po co więc panie miałyby je kontrolować?

Dziękujemy za tę prezentację.

Reszta rady zapewne zgodzi się,

że musi pani dowieść swojego oddania.

Dowieść? Ale...

Dobrze.

Zamienimy słowo?

Oczywiście. Panowie.

Przepraszam, dopiero wrócił pan ze wschodniego frontu.

Spokojnie.

Wykonują państwo ważną pracę.

Czy dotarł mój prezent?

W zamian wręczam pani datek na rzecz pani projektu.

- Dziękuję. - Ależ proszę.

Miłego dnia.

Dzień dobry.

Kapitan Hoffmann do kapitana Glucka.

Hoffmann Bohater? Moja dziewczyna pana uwielbia.

Czy zatem mnie pan wpuści?

- Nie bez zezwolenia. - Rzecz jasna.

Kapitan Hoffmann.

- Niech wejdzie. - Tak jest.

- Kapitan marynarki Hoffmann? - Tak.

- Kapitan Gluck czeka. - Dziękuję.

- Klaus, mój drogi. - Kapitanie.

Wejdź. Nie spodziewałem się ciebie tak szybko.

Mam kilka minut. No chodź.

Ech, to przeziębienie. Usiądź.

Ojciec pisał przed śmiercią nową książkę.

Tak?

Zamierzam ją ukończyć na jego cześć.

Wspaniały pomysł. Jak mogę pomóc?

W ostatnim rozdziale zamierzał porównać

obecne rozmieszczenie U-Bootów z tym z czasów Wielkiej Wojny.

Pytasz o obecne pozycje naszych okrętów?

Jeśli dobrze go rozumiem.

I chciał to wydać?

Mam nadzieję, że źle cię zrozumiałem.

Te informacje są, rzecz jasna, ściśle tajne.

Po co mu...

Po co tobie ta wiedza?

Źle, że spytałem.

Istotnie, źle.

Jeśli nie dbasz o siebie, pomyśl o swojej siostrze

i wszystkich swoich bliskich.

PRODUKCJA I OSIĄGI U-BOOTÓW

Jesteś w żałobie.

Uznam...

że zachowałeś się tak pod wpływem żalu. Wybacz,

jednak jestem umówiony.

Muszę iść.

Ty przodem.

SALA OBRAD

Nie rozumiem.

Jak można nie robić wszystkiego dla dzieci?

Hannie.

Mam sobie za złe, że im uległam.

Pani Schorlau bardzo broni swojego przedsięwzięcia.

Ale to niezbędna inicjatywa.

Dzięki, że mnie przedstawiłeś, ale chyba nie jesteś tak ważny, jak myślisz.

Schulz.

Witam pana.

- Co za spotkanie. - Fakt.

Pan podpułkownik Koch, mój szef.

- Szef? - A to pani Lessing.

Słusznie się dziwi. Jak oficer SS może być szefem oficera marynarki?

Kolegujemy się i współpracujemy dla dobra ojczyzny.

- Czy można? - Naturalnie, proszę.

Niewykluczone, że nasze spotkanie to istotnie uśmiech losu.

Pani Lessing chce wesprzeć program pomocy dzieciom Wspólnoty Kobiet.

Przyjaźni się pan z generałem dywizji Wernerem.

Kierownikiem rady. Może mógłby pan...

To za dużo powiedziane. Jest moim przełożonym.

Ale nieraz się widywaliśmy.

Z chęcią pani pomogę.

Dziękuję, podpułkowniku.

O pani bracie jest ostatnio głośno.

Tak.

Jak pani wie, zwrócił naszą uwagę, gdy był w Stanach.

Nazbyt dobrze.

Z żalem powiem pani, iż są przesłanki,

że nasze podejrzenia nie były bezpodstawne.

Jakie podejrzenia?

Wydaje mi się, że państwa ojciec się dowiedział

i chciał go powstrzymać.

Co wiecie o moim ojcu?

Widziałem ich kłótnię przed premierą.

- Kiedy? - Pani ojciec wydawał się wstrząśnięty.

Sądzą... sądzą panowie, że to mogło doprowadzić do jego zawału?

Proszę spytać brata.

Być może Schultz coś źle zrozumiał.

Być może. Oczywiście.

Ale pani na pewno zna prawdę.

Gorąco tu, nawet pod wodą.

To wanna Mussoliniego.

Smut, kto by jadł potrawkę w wannie?

Cóż.

Co to w ogóle za mięso?

Mięso z puszki, z napisem "puszkowane mięso".

Już nie wanna Mussoliniego.

Co?

Słyszałem, że dorwali go po upadku Sycylii.

Miesiąc temu.

Alianci?

Czyli wygrywają?

Upadek Włoch to kwestia czasu.

Bzdura.

Tak słyszałem.

Nie przerywajcie sobie.

Zaopatrzenie będzie płynęło tędy, między Tunezją i Sycylią.

Mam prośbę.

Nie ufam Smutowi. Ani żadnemu innemu.

Dobra.

Otwórz.

Biedak.

Nie, to kapuś.

Usunąłem powód nieprzyjemności pana oficera.

Liczę, że bezboleśnie.

Ja chętnie bym go wyrwał.

Tak?

- Klaus. - Hannie.

Przeszkadzam?

Skąd, wejdź. I tak muszę się szykować.

Zaparzę kawę.

- Czy coś mocniejszego? - Poproszę.

Dagmar, moja siostra Hannie. Spotkałyście się na premierze.

- Myślałam, że to tylko chwyt. - Zgadza się.

Doktor Goebbels wyswatał gwiazdę i bohatera Rzeszy.

Jesteście razem?

Nie romantycznie.

Zdrowie.

Idę.

Nie mówiłeś, że to za wysokie progi?

- Co poradzę. - Kiedy jeszcze mnie okłamałeś?

O czym rozmawiałeś z tatą w kinie?

Co proszę?

Kłóciliście się. Rozzłościłeś go i...

Zaraz. Złościł się?

Tak.

Kiedy dokładnie?

Widziałaś to, czy ktoś ci powiedział?

Chciałeś mi ponoć tyle powiedzieć. Mów więc.

Co stało się między wami dwoma w Lizbonie?

- Kiedyś ci opowiem. - Czemu nie teraz?

Mówiłem wtedy szczerze o twojej pracy z dziećmi.

Dziękuję, ale nie chodzi o mnie.

Tylko o to, w co się wplątałeś.

Tata prawie umarł, gdy zarzucano ci szpiegostwo.

Wiem.

Nie poradzę nic na to, co mówią.

Nie zamierzam siedzieć i czekać. Gdzie on jest?

- Proszę wezwać któregoś przełożonego. - Pani Gruber.

Szuka pani męża.

- Tak... - Skąd myśl, że jest tu?

Pytałam już w każdym posterunku i szpitalu,

ale nigdzie go nie ma.

Stąd wniosek, że my go mamy?

Że mogliście go ująć przypadkiem.

Proszę. Byłabym bardzo wdzięczna, gdybym ustaliła, czy tu jest.

Martwię się.

Dobrze.

Mogę popytać.

Proszę usiąść.

Nie lada występ.

Wie o nim wszystko. Dlatego zwlekała tyle z przyjściem.

Może wiedzieć więcej od niego. Plan się sprawdza.

Jeśli to samo zaopatrzenie, przesuwają wszystkie siły.

Szykować się do wynurzenia.

Szykować się do wynurzenia. Wszyscy na stanowiska.

Do wynurzenia.

Na stanowiska.

Bohaterze.

Przepraszam, zapomniałem czegoś z biura kapitana Glucka.

Zapalniczki. To prezent od zmarłego ojca.

- Czy mógłbym...? - Przykro mi, kapitanie.

Zaraz, zapomniałbym.

Proszę, dla pana dziewczyny.

Komu można ufać, jeśli nie bohaterowi. Proszę.

Dziękuję.

Mam.

Klaus?

Co tu robisz?

Pan wrócił po zapalniczkę.

Zapalniczkę?

Tak.

Wstęp tutaj jest surowo wzbroniony.

Przepraszam, ale...

Cóż.

Przeszukać go.

Pomogę wam.

Nie możemy ryzykować.

Nawet z rodziną.

Oczywiście.

Szwagrze.

- W porządku. - Żegnam.

Dziękuję.

Parowiec.

Przygotować wyrzutnie do strzału na powierzchni, pod osłoną działka.

Szykować trójkę, czwórkę i piątkę do strzału.

Ładujemy!

Cremer, Stein - stańcie na działku. Cremer, podajecie.

Tak jest.

Do dzieła.

Müller, Liebnitz - na działko 20mm. Müller, podajecie.

Ruszać się.

Chcę coś zameldować.

Miałem donieść, gdy znajdę kapusia.

To wachtowy Erdmann.

Komendancie! Samoloty na drugiej!

Alarm!

- Alarm! - Prędko!

Za późno.

Napisy: Piotr Kacprzak

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.