All language subtitles for Das Boot (2018) S03E07 [10Bit] [1080p.WEB-DL.H265.EAC3-AS76-FT] [GER-Lektor PL] [Alusia][pol]

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

- Wiedziałaś? - Co?

Że Klaus żyje i jest w Nowym Jorku?

Sam zagroził, że wyda mnie władzom. Zażądał szczegółów

naszego systemu antyradarowego.

Sam!

Toczy się wojna.

- Był moim przyjacielem. - Rozkaz.

Klaus ma swój honor!

- To zdrajca! - Nie!

Owszem!

Mam powyżej uszu mężczyzn – mężów, ojców i braci!

Odsyłają nas do akwarium?

Nie.

Do Afryki.

Lecisz do Niemiec i nie chcesz mi nic powiedzieć. Dlaczego?

Beck został wykorzystany przez kogoś z konsulatu.

- Co? - Musi mnie pan ewakuować.

Potrzebuję samochodu.

Gruber.

Ta powieść, którą miałem napisać. Znajdzie się w niej pan.

Boli?

Nigdy wcześniej nie został pan postrzelony?

Nie.

Ja wielu rzeczy nie robiłem.

Nie strzelano do mnie.

Nie zamordowałem przyjaciela.

Nie pieprzyłem piosenkarki z klubu.

To prawda, co mówią o murzynkach?

Może mi pan powiedzieć.

Nie groziła mi kara śmierci.

Niech pan będzie tak miły i przejdzie do sedna.

Racja.

Mam dla pana pozdrowienia od admirała Kentona.

Może pan nie pamiętać. Był pan młody.

Pamiętam.

Mój ojciec zaprosił go do Kilonii.

- Dał panu medal żeglarski. - Jego pamięć szwankuje.

Dał go mojej siostrze.

Zawsze była szybsza w wodzie.

Może to ona powinna być kapitanem U-Boota.

Możliwe.

Admirał i ja mamy do pana jedno pytanie.

Co pan myśli o tej wojnie?

- Szkoda, że się wydarzyła. - A zatem?

Niech pan powie, czego pan chce.

Mam dla pana propozycję.

Lepszą niż krzesło elektryczne?

Powiedział, że nazywa się Giese.

Nie. Nazywa się Forster.

- Jest z Gestapo. - Słucham?

Skąd wiesz?

Co zrobiłeś? Wyszedłeś?

- Nie! - Pamiętaj, gdzie cię znalazłem, dupku!

- Mieliśmy umowę. - Nie wyszedłem.

Ani razu przez cholerne trzy tygodnie!

- Spotkałem go w La Rochelle. - Co tu robi?

Skąd mam wiedzieć?

Szlag!

Nie możemy sobie na to pozwolić. Nie teraz.

Cokolwiek tu robi, nie powstrzyma mnie.

To znaczy?

Kiedy się ocknie, sprawdzimy, co wie...

a potem go zastrzelimy.

NA PODSTAWIE POWIEŚCI OKRĘT I TWIERDZA

OKRĘT

Nie rozumiem, dlaczego fatygował się pan osobiście.

Pisemne zaproszenie w zupełności by wystarczyło.

Jak już wspomniałem, wykład o pańskich doświadczeniach

miałby wielkie znaczenie dla kultury naszego imperium.

I chciałem panu to powiedzieć osobiście.

Przepraszam, ale nie sądzę, by to był jedyny powód...

To prawda.

Słucham?

Przepraszam.

Dał mi to znajomy z Lizbony.

Poprosił, bym dostarczył to panu osobiście.

Skąd pan to ma?

Od jednego dżentelmena z Ameryki.

Byłby równie zachwycony, jak ja, gdyby pan zechciał wystąpić w Lizbonie.

Proszę się zastanowić.

Miłego wieczoru.

Za pozwoleniem.

Tato?

Kim był ten mężczyzna?

To ważny gość. I zupełnie nieoczekiwana propozycja.

Lizbona?

Zaprosił go niemiecki konsul. Był u nas osobiście!

To przesada. Musiał mieć swoje powody.

- Więc nic o tym nie wiedziałeś? - Nie.

- Nie wydaje ci się to dziwne? - Twój ojciec może robić, co chce.

Poza tym, wy, Hoffmannowie, jesteście pełni niespodzianek, prawda?

Przepraszam, muszę przygotować swój wyjazd.

Jadę do Berlina omówić nowe strategie z innymi ważnymi oficerami.

Moja reputacja chyba stopniowo się poprawia.

Zamierzałeś mi powiedzieć o swoich planach?

Chciałem ci wysłać wiadomość.

Albrechcie,

jeśli cię zawiodłam i inaczej wyobrażałeś sobie małżeństwo...

Przestań! Rozwód nie wchodzi w rachubę.

Po powrocie z Berlina wrócę do domu, a ty nadal będziesz moją żoną.

Jesteś mi to winna, po tym, co przeszedłem przez twoją rodzinę.

A jeśli ty albo twój ojciec jeszcze raz mnie znieważycie, zniszczę was.

To wszystko.

Naprawdę jesteśmy na miejscu?

To tyle z japońskiej punktualności.

Załoga pod pokładem się niepokoi.

Nie mogę bez końca ćwiczyć z nimi misji.

Buchner, rozkaz brzmi: "Dostarczyć ładunek za wszelką cenę".

Czekamy. A załoga ma czekać w pogotowiu pod pokładem.

Co to za ładunek, do diabła?

Co powiedzieli na bankiecie?

Niemiecka technologia w zamian za cenne zasoby.

Jakie zasoby mają oni, których my ich nie mamy?

Japonki.

Ten ładunek chętnie przywiózłbym do Niemiec.

Idioci.

Masz szczęście. Ciebie i Willego przydzielono do Erdmanna.

On jest w porządku.

Harri i ja jesteśmy z Ölim.

Myślisz, że lubię wsiadać na ponton ze szczurami z kanałów?

Nie możemy ćwiczyć na zewnątrz? Świeci słońce.

- Mamy siedzieć w blaszanej puszce? - Samoloty.

Musimy być gotowi.

Dałbym wszystko za szybką kąpiel w błękitnym morzu.

Rusz tu swój śmierdzący tyłek, Willi Kurduplu.

Zjeżdżaj. Szczurze z kanału.

Jaja sobie robisz? Zwariowałeś?

Dosyć.

Mówiłem ci już.

Co tu się dzieje?

To niedopuszczalne! Jesteście żołnierzami Kriegsmarine.

Poniesiecie konsekwencje. Erdmann, za mną do centrali.

Musimy uzgodnić właściwą karę.

- Tak jest, poruczniku. - Wy tu zaczekajcie.

Mówiłem ci.

Spocznij. Nowe rozkazy, pierwszy. Poruczniku Walsh.

Tak jest.

Po odstawieniu bezpiecznie ONS185 pod ochronę HMCS Alberta,

mamy udać się do Gibraltaru i odeskortować SL129F

do Liverpoolu.

Jest coś jeszcze, panowie. Dla każdego po szklaneczce.

Dostaliśmy telegram w sprawie bardzo ważnej sytuacji w ojczyźnie.

Poprosiłem, by mnie informowano.

O co chodzi?

O króla? O Churchilla?

Zdaje się, że wcześnie rano...

w hrabstwie Sussex, urodził się pewien chłopiec, Joseph David,

którego matką jest pewna dama, Annabelle.

Matka i syn czują się doskonale.

Ojciec, natomiast, jest w stanie szoku, ale wkrótce też dojdzie do siebie.

Za Josepha Davida Mercera. Niech Bóg ma go w opiece.

Za Josepha Davida Mercera.

Na zdrowie.

Na zdrowie.

Gratuluję.

Lepiej wracajmy na pokład.

Wykorzystajmy okazję, by podszkolić artylerzystów.

Brawo, panie Mercer.

Gratuluję.

Czemu mi nie powiedziałeś?

To by było niewłaściwe.

Dlatego prosiłeś o przeniesienie?

Nie, sir.

Każdy z nas ma rodzinę. Nie oczekiwałem specjalnego traktowania.

A zatem...

nie pochwalasz mojego sposobu dowodzenia.

Cenię sobie twoją szczerość, Mercer.

Obiecaj mi jedno.

Tak, sir?

Kiedy będziesz miał okazję, bądź szczery wobec syna.

Mów mu, ile...

dla ciebie znaczy.

Kiedy nadarzy się okazja.

Tak jest.

Dziękuję. To dobra rada.

Dobrze. Poprowadźmy tego grata do Gibraltaru.

Miła zmiana klimatu.

Ten nowy konwój jest szybki.

Dopilnuję, byś dostał porządną przepustkę.

Wszyscy wolni oficerowie do torpedowni.

Zróbcie miejsce dla Jego Wysokości, Króla Mórz i Głębin,

Jego Rybości, Króla Neptuna!

Dziękuję, ludzie morza.

Niech pan ją zatrzyma.

Dziękuję za tak ciepłe przyjęcie.

Ludzie morza!

Chciałbym was prosić o jeszcze cieplejsze powitanie

wyjątkowego gościa.

Najpiękniejszej,

najbardziej czarującej,

pożądanej

i bardzo,

bardzo napalonej pani Neptunowej.

Dziś pobawimy się w coś specjalnego!

Pewnie wiecie, że jesteśmy u wybrzeży Afryki.

Ale możecie nie wiedzieć,

że podczas podróży

minęliśmy wyjątkową linię –

równik!

- Co? - Ktoś z was już go przekroczył?

Tak!

Pozostali muszą

poddać się specjalnemu rytuałowi oczyszczania pani Neptunowej.

A zatem...

zdjąć ubrania.

To rozkaz!

Rozbierzcie się. No dalej!

Pospieszcie się!

Peters, Tauscher, wy też musicie się rozebrać.

Rozbierzcie się!

Poruczniku Buchner.

Wie pan, że równik nawet nie jest blisko.

Niech pan nie będzie takim Niemcem, inżynierze...

No dobrze. W porządku. Ale nie za długo.

Raczej nie chce pan się spotkać z Japończykami w takim stroju.

Kontynuować.

Cotowi na specjalną kąpiel pani Neptunowej?

Zaczynamy!

Szorujemy się...!

Ładnie i czysto!

Nie bądź taki. Niech go sobie trochę wyszoruje.

A teraz zmiana!

Czysty. Jesteście czyści.

Teraz część druga.

Próba Króla Neptuna.

Pod tymi trzema szklanicami mój ukochany mąż, Król Mórz,

ukrywa trzy lekarstwa. Jedno to sznaps...

Tego dawno nie było.

Drugie to wspaniały eliksir.

A trzecie - mocz samego Króla Neptuna.

Kto chce spróbować szczęścia?

Cremer, zawsze garniesz się jako pierwszy.

- Tu jest sznaps. - Dobrze.

Za szczury z kanałów z U-949!

Jest pan prawie tak dobry, jak nasz szczur z kanałów.

Moglibyście stworzyć świetną spółkę.

Jaką, chłopcze?

Spółkę kieszonkowców, panienko.

Kieszonkowców?

Rozumiem.

Czy chciałbyś coś powiedzieć pani Neptunowej?

Tak.

Porucznik Buchner nie podniósł ręki.

Masz rację.

Łobuz z tego porucznika.

Chyba też musi wykonać ten rytuał.

Rozebrać się!

Pan...

- Myślałem, że pan nie żyje. - Chyba jednak żyję.

Która godzina?

Jeszcze wcześnie.

On wkrótce wróci.

La Rochelle.

Ile to już minęło?

Całe wieki.

Dłużej.

Dziewięć miesięcy.

Co pan tu robi?

- Najpierw pan. - Pan ma kajdanki, nie ja.

Mógł mnie pan po prostu puścić.

Co pan tu robi?

Poległy dowódca U-Boota,

który cudem odnalazł się w Nowym Jorku.

Zdrajca ojczyzny...

Nie jestem zdrajcą.

Nic pan nie wie. A już na pewno nie o mnie.

Wiem, że szantażuje pan Grubera! Dlaczego?

Niech pan mi powie,

co się właściwie stało.

Mogę panu pomóc.

Wstawić się za panem. W Niemczech.

Obietnica gestapowca...

- Nie mogę wrócić do Niemiec. - A zatem?

Robi pan, co on każe, by wrócić do Ameryki?

To wygląda na zdradę.

Niech pan powie, co wie.

A jeśli to zrobię? Co wtedy?

Zamknięty?

Więc nie jestem jedynym więźniem.

Gada?

A zatem...

Wiem, że nie nazywasz się Giese i zgaduję, że Kapp Holdings

to kiepska inwestycja.

Zdemaskowaliśmy cię, Forster.

Powiesz nam, po co tu naprawdę jesteś. Inaczej zginiesz.

Pozwoli pan na to?

Wielu Niemców próbowało go zabić. Prawda?

Nie będziemy ryzykować z twojego powodu.

Przy okazji, nasz przyjaciel skontaktował się z twoim ojcem.

Najpierw w kolano.

Skoro to, co tu robicie, to tajemnica, nie pozwolicie, by ktoś usłyszał strzał.

Masz rację.

Chcę tylko wydostać się z Lizbony.

- Skąd wiedziałeś, że jest tu Hoffman? - Śledziłem cię po spotkaniu z Gruberem.

Miałem znaleźć zabójcę Dorfmanna. On też był z Gestapo.

W Lizbonie miał być niemiecki zdrajca.

- Ale odkryłem coś innego. - Zaczekaj! Co pan odkrył?

Naukowca, Becka.

Lojalnego wobec Niemiec. A ty znasz Becka?

- Wrobiono go. I wywieziono z Lizbony. - Dlaczego?

Nie wiem.

To spisek. Umowa!

Na zakup wolframu!

Wszystko w porządku?

Nie widziałam cię w zeszłym tygodniu.

Mój narzeczony wrócił z Włoch na urlop.

Na jak długo?

Cztery dni.

Trzy noce.

Załatwił pokój w hotelu Hansa.

Ale ktoś się na nas poskarżył.

Zbytnio hałasowaliśmy.

Zaciągnęliśmy zasłony na 48 godzin.

Nie wiedziałam, że mężczyzna tyle może.

- I te wszystkie pozycje! - Jakie?

Raz trzymałam jedną nogę na podłodze, a drugą w umywalce, a on stał za mną...

Zamknijcie się!

Siedźcie cicho i krójcie warzywa. Ludzie są głodni.

Pospieszcie się!

Dobry wieczór.

Tak?

Nie jestem z Kilonii. Czy to Torstrasse?

Chyba tak.

No tak...

Czego pan szuka?

Ja... cóż...

Rozumiem.

Zwykle tego nie robię... Nigdy nie byłem...

W porządku. Rozumiem.

Jest pan daleko od domu.

Potrzebuje pan towarzystwa.

Samotni ludzie robią coś, czego inaczej by nie zrobili.

Ja...

- Nie spodziewałem się tego... - Czego?

Że ktoś taki, jak pani...

Ma pani w pobliżu pokój, do którego moglibyśmy pójść?

Możemy pójść tutaj.

Zrobię to ustami.

Stać!

Co tu się dzieje?

Niech pan to wytłumaczy.

- Powiedziała, że pójdzie... - Jak śmiesz tak mówić o tej damie?

- Proszę mu powiedzieć. - Nie! Dość.

To było nieporozumienie.

Po prostu źle mnie zrozumiał.

Wynocha.

Spisać jego dane.

Jutro rano złożę raport pańskiemu dowódcy.

Tak jest, kapitanie.

Odmaszerować.

Chciałem zaproponować pani wsparcie w pracy.

Ale teraz muszę panią przeprosić w imieniu marynarki.

Czy mogę coś dla pani zrobić?

Chciałabym wrócić do domu i zająć się kilkoma sprawami.

Podwiozę panią.

- Proszę. - Dobrze.

Dziękuję.

Tamten marynarz... Dopilnuję, by go przeniesiono dyscyplinarnie.

Jeśli pani chce.

Dziękuję.

Naprawdę.

Podziwiam panią.

Jest pani taka silna.

Najpierw straciła pani brata, potem ból pani ojca...

I zawsze wspiera pani męża.

Czasami zastanawiam się, czy... on w ogóle to zauważa.

Ma dużo na głowie.

Ma pani we mnie przyjaciela.

Może mi pani całkiem zaufać.

Naprawdę to doceniam.

Traktaty określają, ile Portugalczycy mogą dać obu stronom.

Słyszałem plotki, że Niemcy robią wszystko, by dostać więcej.

Nawet omijają zwyczajowe kanały bankowe, płacąc w złocie.

Mając dokumenty, które rzekomo są w skrytce,

udowodnimy, że Niemcy nielegalnie kupują wolfram,

a Portugalczycy unieważnią umowę.

Plan tego nie zakładał. Mówiłeś, że jedzie tu ojciec.

Ten plan to tylko początek. To może potrwać miesiącami.

- Jeśli on mówi prawdę... - Jeśli.

...Niemcy nie dostaną wolframu.

Wojna skończy się rok wcześniej lub szybciej.

Jeśli tak się stanie, część zasług będzie po twojej stronie.

To może być pułapka.

Boże.

Inżynierze!

Boże, co za gigant. Huber, puść sygnał.

Tak jest.

Na stanowiska manewrowe!

Poinformuj dowódcę.

Wittgenstein. Przynieś wyrzutnię linki.

Tak jest.

Wszyscy marynarze, ruszajcie się. Idziemy. Na stanowiska manewrowe.

Na stanowiska manewrowe!

Nareszcie.

No dalej, Willi. Obudź się. Wreszcie są.

Idź sobie...

Miałeś koszmar?

Masz gorączkę.

Nic mi nie jest. Nie przejmuj się.

Niedermeyer, ty i Cremer jesteście ze mną.

Tak jest.

- Chodź. - Kod Morse'a, inżynierze.

Pięć ton?

Erdmann. Co z wyciągarką?

Prawie gotowa.

Zabezpiecz linę i przygotuj ponton.

Rohr? Druga ekipa do pontonu.

Pozycja na dziobie i czekać na Japończyków.

- Słyszeliście kapitana. - Co oni mówią?

Że ładunek waży pięć ton!

25 skrzyń, po 200 kilo każda.

Możemy zabrać najwyżej cztery tony. Więcej to zbyt duże ryzyko.

- Mamy to dostarczyć za wszelką cenę. - Wiem.

A co z obciążnikami?

Wynieście obciążniki z maszynowni i wyrzućcie je za burtę.

Wyrzutnia linki.

Dziękuję.

Chcą, żeby okręty stanęły równoległe, w odległości 100 metrów.

To nie ma sensu. Nie przeciągniemy takiej liny.

A co dopiero dwustukilogramowych skrzyń. Niech będzie 40 metrów.

Dalej nie sięgniemy.

- Dobry strzał, inżynierze. - Wszyscy na stanowiska manewrowe.

Erdmann, naciągnąć linę.

Tak jest, kapitanie!

No dobrze, chłopcy. Zapakujcie to wszystko na ponton.

Ułożymy je na pontonie. Rozumiecie?

- Gotowi, mechaniku? - Gotowi, szczury z kanałów?

Lina gotowa!

Spuścić ekipę do wody.

Zróbcie miejsce. Chodźcie.

Ostrożnie. Powoli...

No dalej, na dół.

Szybko.

Zapalcie latarki.

Weidner, chodź.

- Dasz radę. - Nie mamy całej nocy.

Dobra, wiosła!

Ruszajmy.

Łagodnie i gładko, z odrobiną energii.

Zawsze z uwagą na fale. Powoli.

Harri, spójrz.

Trochę więcej energii. No dalej.

Wiosłuj.

Halo! Dajcie linę!

Cholera. Ale gigant!

Halo!

Lina! Dajcie linę!

Tutaj.

Dobrze.

A teraz załadujcie!

Ładunek, s'il vous plaît, señors!

Zaczekajcie, marynarzu!

- Na litość boską. Co tam jest? - Słoniątko?

Czy my jesteśmy cholernym cyrkiem?

Zabezpieczcie ładunek!

Szybciej!

Dobrze. W górę!

W górę!

Płyniemy. Wiosłujcie!

Skończyli!

Trzymajcie ich, chłopaki!

Na raz, na raz...

W porządku, Kurduplu?

Nie jestem kurduplem.

Nie jestem słaby. Jestem tak silny, jak pozostali.

- Przypiąć liny. - Ładunek jest zabezpieczony?

Dobrze. Podnieście go!

Podnieście!

Obserwujcie!

Obserwujcie!

- Dawaj, Willi. - Jeszcze raz!

Powoli!

Powoli!

Co się dzieje?

Co się stało?

Wszystko w porządku?

Inżynierze, Willi chyba jest ranny.

Zabierzcie go pod pokład i zastąpcie.

No dalej. Chodź.

Obejmij mnie. Chodź.

Proszę mi to dać.

Rozwiązaliśmy zagadkę.

Zrabowane złoto.

Erdmann, załaduj to.

Marynarze. Znieście ładunek pod pokład i ustawcie go.

Płyńcie. Do steru.

Płyńcie. Do wioseł!

Więcej liny!

Trzymajcie się, szczury z kanałów!

Wiosłujcie!

Szybciej!

Robi się nieciekawie, szczury z kanałów.

Dalej. Następny!

Powoli...

Uważajcie na fale!

Pauli!

Marynarzu! Trzymaj tę skrzynię.

- Ale Pauli, mechaniku... - Natychmiast.

Zostanie pan na pontonie, bez względu na okoliczności.

Zrozumiano, marynarzu?

Musimy go ratować!

Marynarzu!

Szlag! W dół!

Pauli!

Tłumaczenie: Patrycja Miljević

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.