All language subtitles for Das Boot (2018) S03E05 [10Bit] [1080p.WEB-DL.H265.EAC3-AS76-FT] [GER-Lektor PL] [Alusia][pol]

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Beck? Nie do wiary. Musi pan go wywieźć.

To nie będzie łatwe.

Potrzebni nam doświadczeni pogromcy U-Bootów, jak pan.

Będą czekać na nasze statki na głębokości peryskopowej.

Namierzymy ich.

Poruczniku Ehrenberg.

Zastąpi pan porucznika Vogtsa na stanowisku inżyniera na U-949.

Jutro wypływacie.

Chciałaś coś powiedzieć pani Buchner, skarbie.

Proszę mi wybaczyć, Ulrike.

Odprowadzę panią.

Spotkajmy się później. Jestem pani coś winien za pomoc.

- Pozwoliłem sobie... - Nie powinien się pokazywać.

Jedziemy na wycieczkę.

- Dobrze się czuje? - Tak.

- Daisy, powinnaś żyć dalej. - Co?

Lepiej znajdź sobie innego.

Jack!

Dobry wieczór.

Złapałem gumę.

- Cudzoziemiec? - Niemiec.

Proszę o dokumenty.

To nic poważnego.

Kiepskie drogi, prawda?

Ile za ten kłopot?

Proszę tu zaczekać.

Hej! Ty!

NA PODSTAWIE POWIEŚCI OKRĘT I TWIERDZA

OKRĘT

Wiedziałaś?

Wystraszyłeś mnie.

Czemu siedzisz w ciemności?

Czy wiedziałaś?

Co?

Że Klaus nie zginął na morzu,

ale zaginął,

co wiemy z dziennika pokładowego.

Ale że żyje i jest w Nowym Jorku?

Wiedziałaś o tym?

Dlaczego dowiedziałem się od Dönitza,

a nie od najbliższej rodziny?

Chcieliśmy cię chronić.

Mnie? Ja nie potrzebuję ochrony.

Chyba nie rozumiesz.

Nawet cię tu nie było, kiedy okazało się, że Klaus żyje.

Byłeś w szpitalu.

Nie widziałeś, jak weszło tu SS.

Wiesz, co oznacza odpowiedzialność rodzinna?

Aresztowali Albrechta na trzy tygodnie.

W kółko przesłuchiwali.

Przenieśli go na tę głupią pozycję.

Szkoli młodych chłopaków. Dlaczego?

- Bo twój synek pracuje dla wroga. - To nieprawda!

A jednak!

Klaus ma swój honor.

- To zdrajca! - Nie!

Owszem!

W twoich oczach to ideał.

Nie zrobiłby nic złego. A ja?

Mam powyżej uszu mężczyzn –

mężów, ojców i braci!

Co robisz z tym olejem, kuk?

Podróbkę sera do szpecli. Nawet zrobiłem sobie tarkę.

Szpecle!

Miłej zabawi, Willi.

Gotujesz dla 50 osób na dwóch palnikach, po kolana w wodzie?

Chłopak może marzyć! Jeśli to się spełni, tym lepiej.

Erdmann mówił Huberowi, że Ehrenberg uratował tyłek Buchnerowi.

Najważniejsze, że Ehrenberg jest nowym inżynierem. Pauli!

Ty i Harri tam byliście, prawda?

Tak, uratował tyłek Buchnerowi.

- I nam. - Co z tego?

Buchner pozostał naszym dowódcą.

Zabawmy się, to nasza ostatnia noc na lądzie.

Co to?

Adres Grubego Lieschena.

Dostałem od Öliego.

To gdzieś blisko?

Kosztowało mnie to pięć marek.

- Tutaj. - Idziesz, Willi?

On?

Co to jest Gruby Lieschen?

Boże!

- To jest Gruby Lieschen. - Kilka piw, a potem...

Urządzą nam piękne pożegnanie.

Tak. Jasne.

Willi... Willi...

Jak idzie, inżynierze?

Robię, co mogę.

Ale bez odstawiania łodzi do suchego doku i naprawy steru...

- Erdmann? - Wszyscy na pokładzie.

Dziś obejmę pierwszą wachtę, pierwszy.

Nie trzeba. I tak spędzę tu całą noc.

Matka będzie chciała pana zobaczyć wieczorem.

Świetnie. Huber, jeszcze jedno piwo?

Jeszcze jedno.

Nie, w porządku.

- Wychodzę. - Naprawdę.

Poruczniku, to pański ostatni wieczór. Ona jest pańską matką.

A co z panem?

Nienawidzę pożegnań.

Wysiadać.

- Gdzie mnie pan przywiózł? - Pobyt tu dobiegł końca.

Co? Nie.

O wszystkim wiemy.

- W Rzeszy pana przesłuchają. - Przesłuchają?

- Nie rozumiem. - Kto dawał panu pieniądze na ruletkę?

Miał pan opóźniać negocjacje w sprawie zakupu wolframu.

Jakość była słaba, a cena za wysoka!

A kanadyjski paszport? Bilety, wiza do Nowego Jorku?

- O czym pan mówi? - Jest pan zdrajcą.

Nie! Nigdy!

Nie jestem zdrajcą!

Pieniądze były dla Lomby, żeby on mógł grać!

Ludzie. Chłopaki!

Nie, proszę.

Lomba! Niech pan go zapyta.

Albo niech pan zapyta Grubera!

Giese!

Już go pytałem.

Teraz my się nim zajmiemy. I mam gdzieś, czego pan chce.

Lupo, wyjdź!

Tutaj to wygląda inaczej.

Chodź. Miłej podróży.

Spóźniłem się. Przepraszam. Musiałem coś gdzieś zawieźć.

Właśnie miałam sobie pójść.

Myślałam, że pan mnie wystawił.

Jest pan cały spocony.

Te ciepłe noce dla kogoś z północy...

Dokąd?

Mogłabym zaczerpnąć trochę powietrza.

Przejdźmy się.

Tędy.

Nie była pani dzisiaj umówiona.

Wszystko w porządku?

Tak. Wszystko dobrze.

Właściwie nie ma nic do roboty. Nie jest aż tak tłoczno.

- Ma pani może papierosa? - Tak.

Oczywiście. Proszę.

Dziękuję.

Ognia?

Zjeżdżaj. Nie zatrzymuj się.

Tutaj, Pauli.

Jak ona wygląda!

Jest paskudna, stara. Mogłaby być moją matką. Nie przelecę jej.

Wszystkie takie są?

Tak, powiedział, że są trochę nędzne.

- Ale tanie. - Do dupy. Chodź.

Ja idę, a wy jak sobie chcecie.

Harri?

Też idę.

Swój chłop. Nie pożałujesz.

Słuchaj, wy może jesteście nimi zainteresowani.

Ale ja mam swoje wymagania.

On nie wie, o czym mówi.

Weź łososia, Willi.

Hej. Chodź.

Chodź.

Zapraszam.

Nie było pana dziś na łódce, więc chciałam zapytać...

Jak poszło przesłuchanie? Co z chłopcami?

Nie uznano ich za winnych.

Dowódcy też nie. Tędy.

Wiedziałam, że znajdzie pan sposób.

Okręt przeszedł ostateczną inspekcję.

Muszę wykonać kilka napraw, najlepiej jak potrafię.

Wypływa jutro.

Czyli wszystko w porządku.

Prawda?

Ja też wypływam.

Jako główny inżynier.

Pan?

- Myślałam, że pan... - Musiałem jakoś im pomóc.

Z pewnością postąpił pan słusznie.

Pokaże mi pan, gdzie będzie pan mieszkał?

Chciałabym to sobie wyobrazić.

Przed nami jest mesa oficerska.

A to?

Nasza toaleta.

To młodzi żołnierze, a podróż będzie długa.

Tutaj śpię ja.

Strasznie ciasno. Jak tu w ogóle można spać?

Czy może pan...? Dziękuję.

Jest pani mężatką, prawda?

Fanny powiedziała, że pani mąż jest w szpitalu.

Załatwię sprawę z mężem. Obiecuję panu.

Jeśli ma to pani zrobić, to dla siebie i Fanny.

Nie chce pan wrócić?

Myśli pani, że jestem dobrym człowiekiem.

- Zrobiłem coś... - To wina wojny.

Nie pańska.

Wiem, kim jesteś.

Wrócisz z chłopcami do domu.

Poza tym, koniecznie musisz wrócić...

żebym nauczyła cię pływać.

Rozmawiałam z jednym z kasjerów.

Ma pan rację, doktor Beck kupuje dużo żetonów.

Ale oboje wiemy, że woli szampana od hazardu.

Kupuje je dla Lomby,

portugalskiego urzędnika, który zawsze siedzi obok.

Szczęśliwe miejsce!

Daje nam napiwki, żebyśmy trzymali to miejsce,

nawet jeśli Lomba nie przychodzi.

Kim on jest?

Pracuje u doktora Salazara.

Nie ma oficjalnego tytułu.

Podobno jest kimś w rodzaju specjalnego doradcy.

Beck mówił prawdę.

Ogień?

Gdyby ktoś pytał, może pani powiedzieć, że spędziliśmy wieczór razem?

Nawet chyba bym nie kłamała, gdyby poszedł pan do mnie.

Tylko na drinka?

To blisko i dobrze to panu zrobi.

O czym pan myśli?

O tym, że wy, Portugalczycy, może macie szczęście.

To znaczy?

Lampy się świecą. Wieczorami ktoś śpiewa.

Śpiewa o tym, że nie ma co jeść.

Myśli pan, że nasze życie jest lepsze, bo nie uczestniczymy w wojnie?

Władze konfiskują produkty rolne, sprzedając je za złoto,

które trafia do ich kieszeni.

Salazar wykorzystuje waszą wojnę, by walczyć z własnym narodem,

tłamsić nas przemocą i biedą.

Przepraszam, powinienem już iść.

Nie chciałem...

Naprawdę muszę już iść.

A twoje alibi?

Chciałabym, żebyś został.

Drżysz.

To nic takiego.

Panowie, piękny dzień na żeglugę.

Sir.

Mercer. Za mną.

Jeśli chodzi o twój wniosek o przeniesienie...

- Dowództwo nie uznało... - Podarłem go.

Napisałem też do dowództwa.

Poradziłem komodorowi Colemanowi, by zrobił to samo.

Słuchaj, Mercer, jesteś dla mnie jak kolec w tyłku.

Ale może tego właśnie potrzebuję.

Nie boisz się powiedzieć,

kiedy przesadzam lub narażam statek.

Z całym szacunkiem, ale pan mnie nie słucha.

Słucham. Tylko nie zawsze korzystam z twoich rad.

A zatem...

Sterówka pociągnie nas rzeką.

A potem zajmiesz się przygotowaniem nowego sprzętu i załogi.

Lista zadań, sir.

Daj spokój! Wyprowadzimy jeden konwój i przyprowadzimy drugi z Halifaxu.

Nie wspominając o pokonaniu pościgu.

Opuściliśmy Kanał Kiloński, pierwszy?

Tak jest.

Musimy się zanurzyć i sprawdzić stery.

Wychodzę. Jeśli chcecie spojrzeć na dom, to teraz.

Zanurzenie próbne za pięć minut.

- Nie chcesz się pożegnać? - Po co?

Pospieszcie się!

Okręt na głębokość peryskopową.

Poruczniku Ehrenberg...

Proszę.

Silniki naprzód, na minimalnej.

Słyszeliście inżyniera. No dalej.

Praca to praca. Sznaps to sznaps. Czas na pracę.

- Tak jest. - Oba silniki naprzód, na minimalnej.

Nadal nie jest dobrze. Müller, ster głębokości?

Działa.

Ster boczny?

Nadal ciągnie na sterburtę. Dokładnie tak, jak pan mówił.

Przygotować się do wynurzenia.

Przygotować się do wynurzenia.

Słuchajcie, ludzie.

Będziemy powtarzać ćwiczenia, aż poznacie swoje zadania na wylot.

Pierwsze ćwiczenie: pożar na pokładzie!

Pożar w maszynowni!

Pierwsze ćwiczenie: pożar w maszynowni!

Pożar w maszynowni!

No dalej, ludzie. Szybko!

Ruszać się!

Poznałam kogoś, Friedrich.

Chcę być wolna,

żeby z nim być.

Pani Nussmeier, czy mogę z panią porozmawiać?

Oczywiście.

Nie widać poprawy?

Jeśli ona nie nastąpi, uznam go za nieuleczalnie chorego.

- Wtedy zostanie przeniesiony. - Dokąd?

Do specjalnego programu badawczego.

Nie ma innej możliwości?

Tylko jeśli jego stan ulegnie poprawie.

Wtedy będę mógł go oddać pod pani opiekę.

Nie jest w stanie sam jeść, golić się ani ubierać.

Mam córkę. I muszę zajmować się sklepem ojca.

Przywieźli nam rannych z frontu wschodniego.

Każą nam opatrzyć tych, których się da, a resztę odesłać.

On nie może tu zostać.

Odesłać?

Nie składał pan przysięgi?

Składałem.

Pani również.

Stąd moje pytanie.

Czy zauważyła pani poprawę?

UMOWA

- Dzień dobry. - Dzień dobry.

Przyniosłam pastéis de nata.

Obudziłam się wcześnie. Spałeś, nie chciałam cię niepokoić.

Kawa już się parzy.

Gdzie on jest?

Przepraszam, musiałam.

Policja. Otwieraj.

Panie Giese!

Uciekł.

- Gońcie go! - Chodźmy!

- Szpieg? - Tak.

Jak napisano w telegramie, Beck się przyznał.

Boże. A my wczoraj z nim byliśmy.

To przynajmniej wyjaśnia jego stan. Pewnie już podejrzewał, że go ścigają.

Jeśli jest szpiegiem, nic dziwnego, że zwlekał z podpisaniem umowy.

- Oto ta umowa. - Dziękuję.

- Zaczeka pan na zewnątrz? - Słucham?

Musisz to podpisać.

Berlin dał ci upoważnienie.

To nielegalna umowa.

Ponad 50 milionów w złocie.

Chętnie gram posłuszną żonę, ale mam też swoje oczekiwania.

- Musimy wkrótce opuścić Lizbonę. - Wiem.

Wiesz też, że jeśli nie ty, to podpisze ją ktoś inny.

I ktoś inny zgarnie całą chwałę.

A ty spędzisz kolejne trzy lata w jakiejś piwnicy na Wilhelmstrasse,

stemplując pozwolenia na podróż.

Czy tego właśnie chcemy?

Nie.

Co się z tobą dzieje?

Ostatnio jesteś ciągle zamyślony.

Co to było za przemówienie, które wygłosiłeś u konsula?

Robię to, co zawsze. Bronię interesów swojego kraju.

Pan Giese.

- Co z nim? - Jest poszukiwany za morderstwo.

Jeśli ktoś cię o niego zapyta, nigdy o nim nie słyszałaś.

Już o nim zapomniałam.

Kontrakt. Do ministra Speera.

Cena zdecydowanie zawyżona, jakość nieadekwatna.

Gruber...

Twój ojciec nie zje z nami?

Jest zmęczony po podróży.

Audiencja u admirała była bardziej wyczerpująca, niż się spodziewałem.

Martwię się, Albrechcie. Zna już prawdę o Klausie.

Może to i lepiej.

Nie obawiasz się, co zrobi z tą informacją?

Wszyscy wierzą, że twój brat zginął jako bohater.

Myślisz, że zrobi aferę, bo Klaus zdradził swój kraj?

On postrzega to inaczej.

Pozwól mu żyć dalej marzeniami.

Ważne, by żaden Hoffmann nie utrudniał mi już życia.

Co chcesz przez to powiedzieć?

Twój brat, twój ojciec, chyba wszyscy chcecie mi zaszkodzić!

Może to dobrze, że nie możesz dać mi dziecka.

Jak śmiesz?

Jak śmiesz mówić mi coś takiego?

Po tym, przez co przeszłam?

Byłam u każdego lekarza, w każdym szpitalu. Wielokrotnie.

Pozwalałam się upokarzać, a ty nic nie zrobiłeś.

Nawet nie pomyślałeś, bo inaczej zauważyłbyś,

że to dziwne, że nie mogą znaleźć przyczyn medycznych.

Ze mną jest wszystko w porządku!

Czy pomyślałeś, że nie możemy mieć dzieci przez ciebie?

Oszalałaś?!

Chcesz mnie uderzyć?

To uderz.

Moje podbite oko na ulicach Kilonii powie o tobie więcej

niż twoje marynarskie żarty.

Niech Tilda spakuje moją torbę i wyśle ją do biura. Będę tam spał.

Mijamy dziesiątą długość zachodnią!

Nawigacja zaleca kurs 250 stopni na spotkanie z konwojem ONS185.

Zapada zmrok.

Powiadom statki konwoju, że do nich dołączamy i zajmiemy pozycję

45 mil na wschód od miejsca spotkania.

Ster – lewa burta, 15. Nowy kurs, 210.

- Tak jest! - Zostawimy konwój bez obrony?

Nowy kurs, 210.

Tydzień temu zniszczyli 14 statków, eskortowanych przez niszczyciel!

Nie ja straciłem te statki. To wina tego, że niszczyciel ich bronił.

My zaatakujemy.

U-Booty będą próbowały dostać się między nas.

Nie będziemy do nich strzelać, by nie trafić naszych.

Dopadniemy ich wcześniej.

Podsuniemy im przynętę i się zakradniemy.

- Dowództwo wydałoby nam taki rozkaz. - Wcześniej nie widzieliśmy ich w mroku!

Widzieli nas pierwsi!

Teraz ich zauważymy.

Mostek!

Melduję, że namierzyliśmy U-947 i U-948.

Dajcie znać dowódcom Brandtowi i Karpfowi, że jesteśmy na pozycji

i spodziewamy się obfitych łupów.

Tauscher, zgłoś pozycję do BdU.

Załogo, ćwiczenia zakończone.

Pora wziąć się do roboty.

- Müller. - Tak, panie poruczniku?

Zajmij stanowisko obserwacyjne.

Wyjdź na powietrze, potrzebuję cię świeżego do walki.

- Byłbym świeższy bez ćwiczeń. - To rozkaz, nie prośba!

Wychodzę!

Co się dzieje w centrali? Ehrenberg jest nowym dowódcą?

Nikt tego nie mówi, ale tak to wygląda.

Możemy już skreślić z listy utonięcie przez tego burżuja.

Müller, Cremer!

Uważajcie na swoje sektory, bo każę wam szorować kible

szczoteczkami do zębów!

I nic się nie zmieniło.

Wykonujemy polecenia przełożonych.

Coś na radarze?

Nie, sir. Ale HMS Lily zgłosiło przelot samolotu nad konwojem.

Junkers, Ju 88.

Rekonesans. Dobrze.

To oznacza, że wkrótce pojawi się wataha.

Przygotować działa pokładowe i ładunki głębinowe, McCoy.

Będę z Walshem.

Nowy raport z rozpoznania z BdU.

Duży konwój w kwadracie Anton Ludwig 87.

Porusza się na północny wschód, prędkość 10 węzłów.

- Mamy zająć optymalną pozycję do ataku. - Głębokość peryskopowa?

Płynęlibyśmy z prędkością 7 węzłów.

Najwolniejszy statek byłby szybszy od nas.

Jest ciemno, skorzystamy z okazji.

Podchodzimy, strzelamy, a potem schodzimy

na głębokość peryskopową i przebijamy się prosto w środek.

Ruszajmy.

Nowy kurs, 300.

Na stanowiska bojowe.

Na stanowiska bojowe!

Ruchy!

Pierwszy, do centrali. Ja będę na mostku.

Wychodzę.

- Trzy sztuki. - Jak daleko?

Alfa, najbliższy cel, 10 tysięcy metrów. Dystans między Alfą i Bravo, 9000.

Między Bravo i Charliem też.

Mamy cztery minuty, zanim będą w zasięgu.

- Mostek! - Sir.

Mamy ich, Mercer. Nowy kurs, lewa burta, 120.

- Cała naprzód. Stanowiska bojowe. - Tak jest.

Cała naprzód! Stanowiska bojowe!

Niech pan na to spojrzy.

To ciekawe. Ten ma dziwny kurs.

Płynie zygzakiem?

- To coś nowego. - Może jest uszkodzony.

Oto on, inżynierze.

Przygotować torpedy 1 i 2 do strzału nad wodą.

Przygotować torpedy 1 i 2 do strzału nad wodą!

No dalej, szybciej.

Torpedy 1 i 2 gotowe do strzału.

Torpedy 1 i 2 gotowe do strzału nad wodą!

Frachtowiec na kursie 290, dziób w prawo, pozycja 50.

Frachtowiec na kursie 290, dziób w prawo, pozycja 50.

Dziób w prawo, pozycja 50.

10 węzłów, dystans 6000.

10 węzłów, dystans 6000.

Dystans 6000.

Wystrzelić jedynkę!

Wystrzelić jedynkę!

Wystrzelić dwójkę!

Wystrzelić dwójkę!

Wystrzelić dwójkę!

Walsh, jak daleko?

Zielony, 45. 200 metrów. Zbliża się, sir.

Działa gotowe, McCoy.

22, 23, 24...

31, 32, 33...

46, 47, 48...

49, 50, 51...

Tak jest!

Dobry strzał, inżynierze.

Gdzie druga?

Drugi węgorz, Buchner!

Torpedowiec? Gdzie drugi węgorz?

Alarm, poruczniku!

Alarm!

Alarm!

Szybko! Wszyscy na dół!

Na dół!

- Szlag, to ten mały parowiec. - Chwycili przynętę.

Mogli dorwać tankowiec. Zajmę się nim.

Jak daleko, Walsh?

Zielony, 10. 1500, sir.

Wszystkie trzy się zanurzają.

Wstrzymać ogień! Stać!

- Przerwać ładowanie! - Przygotować jeże.

Przygotować jeże.

Głębokość peryskopowa.

Pierwszy, pan w centrali.

- Poruczniku Buchner? - Dokąd popłyniemy?

Niech pan sprawdzi, co z drugim węgorzem.

Pięć w dół, przód, dziesięć w dół, tył.

Szybciej...

Jeże w gotowości. Cel, zielony, 10.

Gotowi do strzału za pięć, cztery...

Trzy, dwa...

Jeden. Ognia!

Ognia!

- Utknęła, poruczniku. - Utknęła?

- Jak to możliwe? - Nie wiem, ale jest gorąca.

- Ile mamy czasu? - Pięć minut.

Co zrobimy, inżynierze?

Tłumaczenie: Patrycja Miljević

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.