All language subtitles for Das Boot (2018) S03E02 [10Bit] [1080p.WEB-DL.H265.EAC3-AS76-FT] [GER-Lektor PL] [Alusia][pol]

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Kradzież, stawianie oporu i brak dokumentów.

Uciekaj!

Wykastrują was, by wasze przestępcze geny wymarły.

Porucznik Buchner, mój nowy dowódca.

Został dowódcą tylko dlatego, że jego rodzina była lojalna wobec partii.

- Heil Hitler! - Heil Hitler!

Kim jest ten pingwin?

To komandor Schulz. Zastępca Albrechta.

Doktryna wojny totalnej ministra Goebbelsa.

U-Booty. Potrzeba ludzi.

Dadzą nam jeść?

- Oraz łóżko i pensję. - Przed śmiercią.

Biała flaga, sir.

Tak się nie robi.

Tak to robię, pierwszy.

Rozmawiałam z ojcem Maddenem o mszy.

Kościół zbombardowano. Mówi, że możemy zorganizować ją tutaj.

Przyszła paczka z Lorient.

DZIENNIK POKŁADOWY

Klaus.

- Fanny Nussmeier! - Matka cię woła.

Pan jest kapitanem statku, który rozmawiał z moją córką.

Witamy w Portugalii, panie Giese.

Do hotelu?

Nie, najpierw do przedstawicielstwa Niemiec.

- Niech pan tu zaczeka. - Dobrze.

Dzień dobry. Pan Forster?

Weiss. Służba konsularna.

Proszę za mną.

Pański kamuflaż?

Nazywam się Werner Giese.

Jestem z Kapp Holdings i przybyłem do Lizbony zastąpić pracownika,

pana Dorfmanna.

Zapraszam.

Dorfmanna, zgadza się.

Co pan wie?

Był w Gestapo, nie żyje.

Pięć dni temu pchnięto go nożem. Był pan jego kontaktem?

Przypuszczamy, że został zabity przez agentów alianckich.

Odkrył tożsamość niemieckiego zdrajcy w Lizbonie.

Zdrajcy, który przekazał Brytyjczykom informacje techniczne.

Kim on jest?

Tego chciałem się dowiedzieć.

Umówiliśmy się na spotkanie. Niestety, tuż przed nim zginął.

Co za szkoda.

Przynajmniej teraz wiemy, że mamy lukę w zabezpieczeniach.

Dlatego konsul Gruber zwrócił się o pomoc do Gestapo.

Najwyraźniej był pan jedyną dostępną osobą.

Skończyłem ostatnią misję wcześniej.

Na szczęście dla nas.

Ale macie tu też swoich ludzi?

Gdybyśmy wyznaczyli kogoś z ambasady,

wzbudziłoby to podejrzenia Portugalczyków.

A nie możemy sobie na to pozwolić.

Neutralność naszych gospodarzy wcale nie ułatwia sprawy.

Dla własnego dobra wykorzystają nas przeciwko aliantom.

Dlatego ważne, byśmy ich przekonali,

że Dorfmann padł ofiarą pospolitej zbrodni na ulicy.

Jeśli znajdą dowody na to, że był szpiegiem,

wykorzystają je przeciwko nam w negocjacjach.

Zdziwiłby się pan, jak potrzebujemy tego, co sprzedają Portugalczycy.

- Sardynek, korka... - Wolframu.

Dla przemysłu wojennego. Amunicja, czołgi, okręty...

- Zna się pan. - Interesuje mnie tylko wojna.

Więc wie pan, jaka jest stawka. Musimy wytropić zdrajcę.

Co pan dla mnie ma?

Niewiele.

Dowiedzieliśmy się o śmierci Dorfmanna w porę,

by zabrać z hotelu kilka rzeczy,

których policja nie powinna znaleźć.

To klucz do skrytki na nabrzeżu pasażerskim.

Skrzynka na listy, używana przez Dorfmanna do kontaktowania się.

Będziemy robić tak samo.

Od tej pory nie będziemy się ze sobą kontaktować, poza sprawami służbowymi.

I to.

Kilka dat, trochę pieniędzy.

Może pan zdoła to zrozumieć, bo ja na pewno nie.

Gdzie miał pan ostatnią misję?

Łatwo to sprawdzić.

Ale pytam pana.

W zupełnie innym miejscu niż to.

Dobry wieczór panu. Witamy w Hotelu Europa.

NA PODSTAWIE POWIEŚCI OKRĘT I TWIERDZA

OKRĘT

Wypływają w morze na statkach, które pływają po wielkich wodach.

Widzą dzieła Pana i Jego cuda w głębinach.

Bowiem On rozkazuje gwałtownemu wiatrowi,

który podnosi fale...

Wznoszą się pod niebiosa i opadają z powrotem w głębiny.

Usiądźcie, proszę.

Wspominamy naszego syna, Daniela Jamesa Swinburne'a,

który 12 lutego zaginął na morzu podczas konwoju PQ19.

Dziewczyny z taśmy was pozdrawiają.

Dzięki, że wpadłaś, Helen.

Od wszystkich z Western Approaches.

Szczere wyrazy współczucia.

Dziękuję, komodorze Francombe.

Proszę pana, pani Swinburne...

Miło, że przyszedłeś.

Sir.

Jack.

Już po wszystkim.

Jesteśmy w Kilonii.

Chodźmy zobaczyć, gdzie nas zakwaterują.

A potem go zwiedzimy.

Co?

U-949. Nasz okręt!

Niech będzie.

Hej, zawróć. Musimy przejść.

Ja też muszę.

Jak się nazywasz, karle?

Willi Niedermeier. Kuk.

A zatem, Niedermeier, Willi, nas jest trzech, a ty jesteś sam.

Lepiej spieprzaj z tymi ziemniakami.

Pasuje ci "Willi Kurdupel".

Hej!

Co tu robicie?

- Willi Kurdupel nas przepuścił. - Nie ma mowy, Willi.

- Ci kretyni przepuszczą ciebie. - Wszystko gra. Serio.

Chłopcy, słyszeliście. Zjeżdżać.

To jego dziewczyna czy coś?

Chyba to prawdziwa miłość!

Ty mały zasrańcu!

- Stać! - Wartownicy.

- Wynoście się! - Stójcie!

- Rozdzielcie się! - Nie ruszajcie się stamtąd!

Co tu się działo?

Zupełnie nic.

Dzień dobry!

Proszę o zgodę na wejście na pokład!

Zgoda udzielona.

Mogę wejść do kajuty?

- Idź. - Słuchaj się, Fanny.

Dobrze!

Jest pan pewien?

Miłego pływania.

Klucz siedemnastka.

Brakuje szóstki.

Możesz wziąć ten mojego ojca.

Tak?

On już go nie potrzebuje.

- Cześć, mamo. - Cześć, Fanny.

I co nabroiła?

Nic. Świetnie się spisała.

Panienko, chodźmy do domu.

Może filiżankę kawy? Pewnie pani zimno.

To prawdziwa mielona kawa.

Przydział z marynarki.

Tylko się przebiorę.

Albrechcie.

Chcę ci podziękować.

Za dziennik pokładowy.

To, że mogłem go przeczytać, mi pomogło.

Cieszy mnie to.

Pójdę już.

Przeproś ode mnie panie ze Wspólnoty Kobiet.

Schulz mnie godnie zastąpi.

To się okaże.

Do widzenia.

No to ja...

W dzienniku pokładowym jest mowa o głównym inżynierze, Ehrenbergu.

Byłoby cudownie, gdybym mógł z nim chwilę porozmawiać.

Taki dziennik zawsze jest formalny i bezosobowy.

Ta rozmowa pomogłaby mi w końcu zapomnieć o Klausie.

- Rozumiesz mnie? - Oczywiście.

- Zajmę się tym. - Dziękuję.

- Mieszka pan tutaj? - Tak.

Mógłbym mieszkać w bazie. Ale tu jest ciszej.

Pan też jest marynarzem?

Inżynierem.

Odpowiadam za nowo budowane okręty podwodne.

Za przekazanie ich do służby, za próby morskie...

Wiele z nich jest właśnie wodowanych.

W celu nowej ofensywy?

I po to, by zastąpiły te stracone.

Niedaleko stąd

stacjonuje okręt VIIC z pani peryskopem.

Chciałbym go zobaczyć.

Ale wiem, co się mówi o kobietach na U-Bootach.

Pan też wierzy, że przynosimy pecha?

Nie większego niż inni.

Wypłynie pan jeszcze kiedyś? Mam na myśli łódź podwodną.

Nie.

Więcej nie popłynę.

Co z tobą?

Ćwiczyłeś to z tysiąc razy.

Nie jestem pewien, czy dam radę.

Twój ojciec i ja wychowaliśmy się w tym mieście.

Wiesz, co to znaczy?

Oficerowie Kriegsmarine i ich żony kiedyś dumnie paradowali

i patrzyli z góry na ciężko pracujące rodziny, takie jak nasza.

Musieliśmy wiedzieć, gdzie jest nasze miejsce.

Ale teraz to się zmieniło, dzięki Führerowi.

Dlatego, chłopcze, idź tam i uczyń swoją matkę dumną.

Chylę czoło

przed bezinteresowną pracą Wspólnoty Kobiet,

organizacji, której działalność dobroczynna napełnia dumą całe Niemcy.

Przepraszam.

To, że otrzymałem zaszczyt dokonania inauguracji ośrodka

dla rodzin ofiar bombardowań Kilonii przypomina mi po raz kolejny,

jak to jest być dowódcą okrętu podwodnego.

Stojąc tu przed wami, doświadczam tego samego poczucia wspólnoty,

koleżeństwa i przynależności,

jakie mam po 10 tygodniach na pełnym morzu z moją załogą.

Ale...

wy, moje drogie panie,

pachniecie znacznie lepiej.

- Sieg Heil, drogie panie! Tak trzymać. - Sieg Heil!

Miłego dnia.

Panie Schulz, bardzo dziękuję, że zastąpił pan mojego męża.

Ma dużo pracy, zwłaszcza teraz.

Wie pani, jak bardzo jest z pani dumny?

Nie tylko pan go zastąpił, ale też w kompetentny sposób.

Bardzo dziękuję.

Pani Lessing, jeszcze raz przepraszam za spóźnienie.

Miło, że udało się pani dotrzeć, pani Buchner.

Czyż żona pana dowódcy nie jest urocza?

No, przywitaj się z żoną pana dowódcy.

Cześć...

- Nasze szóste. - Urocza.

Dzięki niej otrzymałam to od samego Führera...

Gratuluję.

- Dziękuję. - Ma pani cudowną rodzinę.

Każdy z nas służy na swój sposób.

Przypuszczam, że praca pani męża jako kierownika działu szkoleń

nie sprzyja życiu rodzinnemu.

Przepraszam.

- Claro, zabierz ją. - Już, pani Buchner.

Kapitanie, bardzo podobało mi się pańskie przemówienie.

Mój najstarszy syn pana podziwia.

Nazywa się Franz Buchner i właśnie został dowódcą U-Boota.

Tak?

Mam nadzieję, że sobie radzi.

Nie słyszałem zastrzeżeń.

Przepraszam.

Człowiek zawsze martwi się o swoje dzieci, nawet te dorosłe.

Nie mogą tego zrobić.

Powinieneś siedzieć z Paulim w centrali, przy sterze.

Wiedzą, że się przyjaźnimy. Dlatego nas rozdzielają.

- Świnie. - I ten maminsynek, burżuj...

Nauczyciele, gliny, oficerowie. Same świnie.

Na dodatek Willi Kurdupel, kuk.

Jego kuchnia pewnie smakuje jak jebane gówno idioty.

To wina waszej młodzieńczej lekkomyślności, panowie.

Nigdy więcej nie wchodźcie na pokład w takim stanie, jasne?

A przynajmniej wasz rywal musi wyglądać gorzej od was.

Meierjohann!

Zanim pan coś zrobi, niech pan się upewni, że to nie główny inżynier.

Czy to jest marynarz, którego chciał pan w maszynowni?

Zaopiekuję się nim, tak jak swoją dziewczyną.

No cóż...

Niczym się nie przejmować. Byle nie okazywać żadnej słabości.

- Poruczniku Erdmann. - Dowódco, załoga gotowa do musztry.

Dziękuję, pierwszy oficerze. Wejść.

Witamy na pokładzie U-949.

Wśród was jest 48 mężczyzn o różnym pochodzeniu.

Celem prób jest nie tylko sprawdzenie

zdolności okrętu do żeglugi,

ale także tego, jak wykonujemy swoje obowiązki

i funkcjonujemy jako jednostka.

Porucznik Ehrenberg jest stoczniowcem i instruktorem.

Będzie nas obserwował, dopóki łódź nie wyruszy na służbę.

Ludzie chcieliby już zobaczyć swój nowy dom.

A mamy dużo do zrobienia.

Pierwszy oficerze, zabrać ich na pokład.

Tak jest.

Załoga, odsunąć się. Najpierw technicy.

Swinburne.

Wejdź, mój drogi.

Proszę.

Wzruszająca ceremonia, John.

Za twojego syna.

Za bezwarunkową kapitulację wroga, sir.

Oczywiście.

Chociaż wielu wierzy, że to niewłaściwa strategia.

Pod względem moralnym i finansowym.

Ponieśli klęskę, gdy U-Booty zaczęły torpedować kupców bez ostrzeżenia.

- Jak podczas ostatniej wojny. - Nie możemy być tacy, jak oni.

Cel uświęca środki.

Może to się spełni.

Nowe wyposażenie.

Jak wszystkie okręty klasy O i P, Perseverance wymaga wymiany sprzętu.

Nowej artylerii, ładunków, radarów i hydrolokatorów.

Wszystkiego, co według admiralicji, powinno nam dać przewagę.

Nowy moździerz wielokalibrowy.

"Jeż"!

Tak, zaprojektowany przez "sklep z zabawkami" Churchilla.

Chyba tak na siebie mówią.

Większa szansa, by trafić U-Boota, jak twierdzą.

Zasada rzucania się naprzód redukuje czas pudłowania.

24 małe bomby zwiększają szansę na trafienie,

a lont kontaktowy radzi sobie w głębinach.

Ma to wpływ na morale wroga.

W przypadku pudła nie ma detonacji.

Wolałbym zabić Niemca niż go wystraszyć.

Jak długo to potrwa?

Trudno powiedzieć.

To nowa technologia, stocznie obecnie pracują nad regułami.

Co to oznacza? Tygodnie? Miesiąc?

Ile by to nie było, będziesz nadzorował prace.

A kiedy okręt będzie w doku, spędzisz trochę czasu z żoną.

Potraktuj to jako rozkaz, John.

Oczywiście.

Sir.

I mam na imię Jack.

Do maszynowni, Cremer. Idź.

Nie zgub się.

Szybko, tam.

Jak będzie w razie alarmu? Ruszajcie się.

No dalej.

Nie dotykaj niczego, Müller, dopóki inżynier Vogts nie wyda rozkazu.

W centrali jest twoim przełożonym.

Tak jest.

Wszyscy na miejscach?

Psy, które szczekają, nie gryzą.

Witaj w piekle, mały.

No, spadaj.

Nie stać nas na marnowanie racji, Jack. Powinieneś wiedzieć.

Dokąd idziesz?

Mówiłam ci, że mam podwójną zmianę w fabryce, więc wrócę późno.

To dobra załoga.

Na mszy poznałeś Helen.

Ludzie są zewsząd. Nawet z Indii Zachodnich.

Mają własny chór, podczas przerwy śpiewają nam kilka numerów.

Wolałabym, żebyś tak na mnie nie patrzył.

Tak, czyli jak?

Jakbym nie powinna żyć dalej.

Nie mogę tak żyć.

Ty też nie powinieneś.

Niektórym nie jest tak łatwo zapomnieć.

Ten komentarz jest ciebie niegodzien.

Ja tam byłem.

Na szczęście nie wiesz, jak to jest walczyć i umierać na morzu.

A ty masz szczęście, że nigdy nie urodziłeś dziecka

i nie zapukał do twoich drzwi ktoś obcy, by powiedzieć, że już go nie zobaczysz!

Robię w tej fabryce łuski, żeby wygrać tę wojnę,

pokonać wroga, tak jak ty i wszyscy inni.

Co z tego, że podoba mi się czyjś śpiew?

Dowódca proszony na mostek.

Gdzie on jest?

Przepraszam, dowódco.

Następnym razem uważaj.

Zaczynajmy.

Panowie, będziemy w centrali.

Zaczekajcie chwilę, a potem zaczniemy ćwiczenia.

Schodzę.

Pierwszy manewr zanurzenia się. To ekscytujące!

Pański kołnierz.

Dziękuję.

Schodzę.

Schodzę.

Alarm!

Alarm!

Ruchy! Szybciej!

Schodzę!

- Właz wieży zamknięty. - Szyby czyste.

Musi pan kontrolować głębokość zanurzenia.

Zaraz to powtórzymy. Dowódca nie słyszał alarmu.

- Za pozwoleniem... - Na mostek.

Mój zeszyt. Nie mogę znaleźć notatnika.

Nie pamiętam wszystkiego. Bez niego...

Proszę zachować spokój. Musimy znaleźć ten zeszyt.

- Ale ani słowa załodze. - Oczywiście.

Wchodzę!

Przechodzę.

Idę do kibla.

Twoja kolej, Weidner.

Czyje to jest?

Leżał na kiblu.

Omal nie podtarłem sobie nim tyłka.

Idźcie.

Wracajcie na pozycje. Ruchy!

Sterniku, jakim kursem płyniemy?

2-7-0 na zachód.

- Dzięki Bogu. Gdzie był? - Pod stołem w mesie oficerskiej. Gotowi?

Alarm, jeszcze raz!

Alarm, jeszcze raz!

Alarm!

Gotowi!

Alarm!

Właz wieży zamknięty.

Szybko zejść na 20 metrów!

Teraz.

Zamknąć zawory dolotowe!

Zawór główny zamknięty!

Nie przejmuj się tym. Zamknąć zawory wydechowe.

Przełączyć wał korbowy na silnik elektryczny!

10 metrów, okręt opada.

20 metrów, okręt opada.

Wyrównać. Oba silniki na pół prędkości.

Oba silniki na pół prędkości.

Müller. Niech pan się skoncentruje.

Przykry koniec.

Dzień dobry.

Inspektor Da Costa ze Służb Policji i Ochrony Państwa.

Wiem, że to dumny tytuł dla zwykłego policjanta.

A pan?

Nazywam się Giese. Reprezentuję Kapp Holdings.

Dorfmann był naszym pracownikiem.

Wyrazy współczucia.

Znał go pan za życia?

Nie.

Nasze ścieżki się nie skrzyżowały, aż do tej pory.

Czym się zajmuje pańska firma?

Importem i eksportem.

Przyjechał pan na jego miejsce?

Nie, mam załatwić sprawy administracyjne i pomóc w transporcie zwłok.

Jeśli pójdzie gładko, wkrótce wyjadę.

Rozumiem.

Rzeczy osobiste pańskiego kolegi. Obawiam się, że jest ich niewiele.

Dziękuję.

Wydamy ciało po zakończeniu śledztwa.

Zdaje się, że to prosta sprawa. Pewnie jest wiele innych...

Tamte łatwo wytłumaczyć.

Ludzie przyjechali do nas z innych miejsc w Europie,

by uciec.

Ale trudno zdobyć bilety i wizy.

A gdy kończą się pieniądze i nadzieja, oni trafiają tutaj.

Niestety.

Tragiczną śmierć obcokrajowca traktujemy bardzo poważnie.

Zwłaszcza jeśli to Niemiec.

Nie chcemy was prowokować do inwazji, prawda?

Z pewnością do tego nie dojdzie.

Zbliża się pora lunchu.

Zbyt wiele czasu ze zmarłymi źle wpływa na trawienie.

Mam nadzieję, że ta krótka wizyta będzie przyjemna.

Powinien pan trochę odpocząć, poopalać się...

Wygląda pan na przepracowanego.

Jedna próba zanurzenia i myśli, że jest Waltherem Forstmannem.

Wiesz, że się do tego nie nadaje.

Potrzeba mu więcej czasu.

Tu nie chodzi o czas.

Może udawać dowódcę przez sto lat. To i tak niczego nie zmieni!

Po prostu brakuje mu jaj.

Ale, jasne, Robercie. Co cię to obchodzi?

Nie musisz z nim pływać.

Poruczniku Ehrenberg! Kapitan Lessing chce z panem rozmawiać.

Proszę usiąść.

Napije się pan czegoś?

Nie, dziękuję.

Mój teść chciałby się z panem spotkać.

Ma dziennik pokładowy pierwszego patrolu U-612.

Chciałby coś wyjaśnić.

- Z całym szacunkiem, kapitanie... - Zna pan odpowiedzi na jego pytania.

Wolałby pan, by dziennik pokładowy został oficjalnie skorygowany?

Odmaszerować.

Stoczniowcy już sobie poszli?

Nic na to nie poradzimy.

W tym tempie nigdy nie skończymy remontu.

Dupki...

Wiesz, że jestem za związkami, Jack...

To przynosi ruchowi robotniczemu złą sławę. Powinno być inaczej.

Jack...

Słyszałem plotkę.

- Tak? - W biurze...

wpadłem na ekipę ze statku kupieckiego, która wróciła.

Podobno ich konwój był jeszcze w strefie ryzyka,

gdy podjęto decyzję.

Nie wiem, dlaczego, ale eskortę wycofano.

Tak słyszałeś?

W jednej chwili tam była. Fregaty, niszczyciele, wszystko.

A chwilę później zniknęła. Zostali na celowniku, bez ochrony.

Mówisz o konwoju mojego syna?

Ci dranie z U-Bootów pomyśleli, że to już Gwiazdka.

Kiedy Peters wyszedł z kibla z czarnym zeszytem... Bezcenne.

Nie sądziłem, że ktoś go znajdzie.

Ty go tam podłożyłeś?

- Gdzie go znalazłeś? - Ukradłem.

Nadal mam smykałkę.

Czemu to zrobiłeś?

Czemu? Bo to burżuj. Całe życie żył jak pączek w maśle.

Dobrze mu tak.

Ale po co robić coś tak głupiego?

Wszyscy mogliśmy wpaść w tarapaty.

I co? Stul pysk.

Nikt cię nie lubi.

Właśnie. Spadaj.

A ty co?

Czasami jesteś dupkiem, Pauli, wiesz o tym?

Chcę tu zostać i to robić.

Może to najlepsza rzecz, jaka nam się przytrafiła.

Może tobie.

Boisz się to przyznać.

Stul pysk.

Jeśli coś schrzanisz...

możesz udawać, że masz to gdzieś.

W porządku.

Ale mnie w to nie mieszaj.

To idź sobie.

Spadaj!

Nie potrzebuję cię.

Nie potrzebuję żadnego z was!

Teraz.

Poduszka.

Nie chcę więcej do piwnicy.

Chodź.

Jeszcze trzy minuty.

Chodźcie.

No, chodźcie.

Tłumaczenie: Patrycja Miljević

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.