Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Przeciek!
Przeciek!
Łódź opada na 140 metrów.
Łódź opada.
Trzymajcie wszystko!
Szybko!
Gdzie posiłki?
Szybciej!
Kolejny wzorzec, sir?
Mamy go. Wiem o tym.
Dopilnuj, by McCoy stał w pogotowiu z czterocalówkani.
Łódź opada!
190 metrów!
Raport do inżyniera!
220 metrów!
230 metrów!
Niech pan wyda rozkaz, kapitanie!
- Napompować! - Napompować!
Powoli naprzód!
Nadal trzyma?
Nie puścił od początku polowania.
Łódź podwodna wroga się wynurza. Czerwony 355.
Dystans 3000 metrów.
Całkowicie się zatrzymać!
Mamy ich. Dajmy im w kość!
Czerwony 355, ognia!
Sir?
Biała flaga, sir.
Sir, tak się nie robi.
Przejmijmy urządzenia szyfrujące.
Wstrzymać ogień!
Przerwać ładowanie!
Popłyniesz ze mną, żeby przyjąć kapitulację.
To wbrew rozkazom.
Zajrzymy do wnętrza bestii.
Porucznik Walsh przypilnuje interesu.
Proszę!
Litości!
Litości, proszę!
Zlitujcie się!
- Dobra rozgrywka. - Maszyna szyfrująca?
Mój człowiek jest za burtą.
Wygrał pan, ale nie do końca.
Sir!
Oddaję się wraz ze swoimi ludźmi pod pańską opiekę.
Tak to robię, pierwszy.
Dobrze.
Wracajmy i wysadźmy ten złom w powietrze.
A ocalali?
NA PODSTAWIE POWIEŚCI OKRĘT I TWIERDZA
OKRĘT
Dzień dobry.
Kim ty jesteś?
To pańska łódź?
Tak.
Trochę stara.
Można nią jeszcze pływać?
- Powiedzmy, że pracuję nad tym. - Fanny!
Fanny Nussmeier!
Słyszysz? Matka cię woła.
Mogę wejść na pokład, gdy pan skończy?
Oczywiście.
Niech pan potem nie powie, że nie, bo jest wojna.
Musi pan mi obiecać.
Zmykaj do niej.
Jest pan taki, jak wszyscy!
Düsseldorfer Zeitung z przemówieniem ministra Goebbelsa.
Kupujcie Zeitung z przemówieniem ministra Goebbelsa.
Düsseldorfer Zeitung z przemówieniem ministra Goebbelsa.
Spóźniłem się. Wybacz.
To jak?
- Chcesz dziś coś zjeść? - Jasne.
Ten w brązowym garniturze. Koło kiosku.
Jesteś pewien?
Idź.
Düsseldorfer Zeitung dziś z przemówieniem...
Idź.
...ministra Goebbelsa.
- Ma pan dla mnie markę? - Niestety, nie.
- Proszę pana. - Zejdź mi z drogi.
Jestem głodny.
To tylko chłopiec!
Wstań i zmykaj.
Popchnął go pan. Widziałam. Policja!
Nie popchnąłem go, sam upadł.
No chodź, chłopcze.
Chodź.
- Policja! - Stać!
Pieprzony glina!
Co?
Co my tu mamy?
Ojciec?
Matka?
Od czasu bombardowania żyjesz na ulicy?
Tak.
A więc cztery miesiące na ulicy. Cała zima.
A ty?
Ja nie miałem domu do stracenia.
Szczęściarz ze mnie, prawda?
Kradzież, stawianie oporu policji i brak dokumentów.
Kiedyś wysłano by was do Służby Pracy, a teraz do obozu pracy dla młodzieży.
I co?
I tak stamtąd wyjdę.
Nikt nie wychodzi z Moringen.
Gdy skończycie 18 lat, wykastrują was. Żeby wasze przestępcze geny wymarły.
A potem...
przeniosą was do prawdziwego obozu.
Dla dorosłych.
Ale mam rozkaz przymykać oko na drobne wykroczenia,
o ile przestępca zgłosi się na ochotnika do wojska.
Albo nam obetną jaja, albo mamy jechać do Rosji?
- Tam jest piekło! - Gdzie tak słyszałeś?
Na ulicy słyszy się różności.
Nie powinieneś plotkować.
Są też inne rodzaje sił zbrojnych.
Marynarka.
U-Booty.
- Tam potrzeba ludzi. - Na okrętach?
Dadzą nam tam jeść?
- Oraz łóżko i pensję. - Tuż przed śmiercią.
Jest jeden problem.
Trzeba mieć ukończone 17 lat.
Po co nam pan o tym mówi?
Nie macie papierów, więc ktoś musi potwierdzić datę urodzenia.
Na przykład ja.
Co pan chce w zamian? Wy zawsze czegoś chcecie.
Chcę wam pomóc.
Daję wam szansę, byście coś osiągnęli.
A zatem...
ile macie lat?
Siedemnaście.
Twoje oświadczenie.
Musisz podpisać.
Pauli?
Jesteście szumowinami, hańbą dla ojczyzny.
Nie macie czego szukać w Wehrmachcie.
Ale nasz wspaniałomyślny Führer daje wam jeszcze jedną szansę.
Tylko najlepsi dołączą do U-Bootwaffe.
Tylko silni, sprytni, posłuszni.
Pozostali pojadą do Rosji.
- Cholera, stary. - Co powiedziałeś, gnoju?
- Zapytałem, czy jeszcze daleko. - Aż padniesz ze zmęczenia.
Plus pięć kilometrów.
To się niczym nie różni od obozu pracy.
Drut kolczasty, strażnicy, banda dupków i bieganie do upadłego.
Tu jest lepiej.
Wciąż mamy szansę. I jaja.
Nie można im ufać.
Ani temu pedogliniarzowi, ani jemu.
Wszyscy kłamią.
Desperacko potrzebują ludzi.
Co z tego?
Nigdy niczego nie pragnąłeś?
Czegoś innego? Lepszego?
Po co? I tak tego nie dostanę!
Ty też nie, z tą astmą.
- Wsadzą cię do pociągu do Rosji. - Nie.
Zostanę marynarzem.
Mieliśmy nie zostawiać nikogo w tyle.
Jeśli ty nim zostaniesz, to ja też. Czy to jasne?
Chrzanić to wszystko.
Dam wam tak mocno w dupę, że na każdym okrążeniu się zesracie.
Hop, hop, hop!
Robert Ehrenberg.
Rudi.
Wreszcie jakaś znajoma twarz.
Dla odmiany od tych mięczaków.
Witaj w domu.
Chodź, muszę ci kogoś przedstawić.
Patrz, tam są nasze miejsca.
Panowie, przedstawmy się.
Porucznik Buchner, mój nowy dowódca.
Porucznik Ehrenberg.
Będzie nadzorował wodowanie nowych okrętów.
To zaszczyt z panem pracować.
Z pewnością wiele się od pana nauczę.
To jest porucznik Erdmann, mój pierwszy oficer na U-949.
Na pewno stworzymy jedną wielką, szczęśliwą rodzinę.
Też tak myślę.
Jesteś gotów, tato?
Albrechtowi zależy na tym, żebyśmy byli punktualnie.
Mam ci pomóc?
Poradzę sobie.
No tak.
Albrecht bardzo docenia to, że przyszedłeś.
Ale obiecaj, że jeśli uznasz, że to dla ciebie za dużo...
Nie będzie za dużo.
Muszę nauczyć się radzić sobie sam,
inaczej zawsze będziesz się mną opiekowała.
Już.
No chodź.
Jak dawny kapitan, Wilhelmie.
Wyglądasz cudownie, kochanie.
Jak się czuje?
Przez kilka godzin nie wspominał o Klausie.
To dobrze.
Wilhelmie.
To dla mnie bardzo ważny wieczór pod względem politycznym.
Dziękuję ci.
Albrechcie.
Nie zapominaj o naszym układzie.
Nie zapomnę.
Podobno został dowódcą tylko dlatego, że jego rodzina była lojalna wobec partii.
Ale z tobą jest inaczej.
Wciąż masz swój mały, urokliwy posterunek na lądzie.
Co się zdarzyło podczas ostatniego patrolu?
W każdym razie,
oddałeś nam wielką przysługę, pozbywając się Ulricha Wrangla.
Najgorszy drań, jaki kiedykolwiek wszedł na pokład U-boota.
Jak zginął?
Od kul wroga?
Mam nadzieję, że cierpiał.
- Heil Hitler! - Heil Hitler!
Kim jest ten pingwin?
To komandor Schulz. Zastępca Albrechta.
Bardzo proszę.
Albrecht powiedział, że Dönitz osobiście przydzielił go do sztabu.
Albrecht raczej nie był z tego zadowolony.
Schulz ma na koncie najdłuższy patrol.
Długość podróży nic nie znaczy.
Prawda.
Oficerowie marynarki wojennej,
moi dostojni goście.
To dla mnie wielki zaszczyt
powitać w Kilonii,
w naczelnym dowództwie bałtyckiej Marynarki Wojennej,
komandora Ido z Cesarskiej Marynarki Wojennej Japonii.
To początek nowej,
bliższej współpracy z naszymi sojusznikami.
By przyspieszyć ostateczne zwycięstwo nad wspólnym wrogiem,
podpisaliśmy układ o dzieleniu się istotnymi zasobami i technologiami.
Komandorze Ido.
Kapitanie Lessing,
to wielki zaszczyt
być tutaj, w kwaterze głównej niemieckiej marynarki wojennej.
Ale największym zaszczytem
jest spotkać osobiście kapitana Wilhelma Hoffmanna.
Każdy japoński marynarz musi przeczytać jego książkę Nie bać się głębokości.
Podobno stary Hoffmann nie jest sobą, odkąd stracił syna.
Powiedz coś, Robercie, przecież byłeś na tamtej misji.
Chyba masz talent do tracenia swoich dowódców.
I tak dostaniesz to stanowisko.
Kelner!
Trzysta nowych okrętów.
I 40 tysięcy świeżo upieczonych marynarzy.
Mój zastępca chce powiedzieć,
że odkąd Dönitz objął dowództwo,
Berlin chyba wreszcie zrozumiał znaczenie marynarki podwodnej.
Na pewno kapitan Lessing
jest świadom tego, że nasz Führer zawsze to rozumiał.
Ale dodatkowe okręty
przerwą amerykańskie i brytyjskie linie zaopatrzeniowe.
No tak.
A skąd zamierzacie wziąć materiały i załogę?
Ministerstwo zbrojeń obiecało nam surowce do budowy nowych okrętów.
Rudę żelaza, wolfram...
Oraz ludzi. Ich zawsze można znaleźć.
A nasz układ ułatwi nam pozyskanie niezbędnych surowców.
Mam nadzieję, że Kriegsmarine
nie sprzedała za to naszego ostatniego trofeum.
Pora odwieźć Wilhema do domu.
Doktryna wojny totalnej ministra Goebbelsa
jest słuszną odpowiedzią na aroganckie żądanie aliantów
bezwarunkowej kapitulacji Niemiec.
Komandor Ido uważa,
że ta doktryna jest korzystna dla Niemiec.
Prawda?
To znaczy?
Z tchórzami nie negocjuje się kapitulacji.
Walka z honorem aż do śmierci!
- Kampai. - Kampai.
Kampai.
Tak, pierwszy?
Mick.
Już tu jest, proszę pana. Mercer się nim zajmuje.
Niech kotynuuje. Lubi to robić.
Sir?
Już idę.
Idę.
Chorąży McCoy, artylerzysta.
Porucznik Walsh, radarowiec.
Komodor Francombe.
- A to... - Komandor Swinburne.
Pańska wizyta mnie zaskoczyła.
Chciałem powitać powracającego bohatera osobiście.
- Nie sądzę, by zatopienie U-Boota... - Godna podziwu skromność.
Na tym etapie potrzebujemy wszystkiego, co się da.
Wygramy tę wojnę, dzięki wielu pojedynczym zwycięstwom, takim jak to.
Dlatego poleciłem pana do DSC.
Wszyscy jesteście zaproszeni na podwieczorek w Western Approaches.
Podobno ma być ciasto i muzyka.
- Niestety, nie będę mógł... - Oczywiście.
Było nam przykro to słyszeć.
Ahoj, kapitanie!
Jack.
To ty.
Czemu pukasz?
Nie chciałem cię zaskoczyć.
Miło cię widzieć.
Nie zaskoczyłeś mnie. Słyszałam o przybyciu konwoju.
Nie poszłam do pracy. Zrobię ci herbatę.
Nie chcę, dziękuję.
Rozmawiałam z ojcem Maddenem o mszy.
Kościół zbombardowano w zeszłym miesiącu. Mówi, że możemy zorganizować ją tutaj.
Dan, Jack. Twój syn, na Boga!
Oczywiście.
Chyba myślałem...
Minęło sześć tygodni.
Czekałam na ciebie.
Chociaż wiem, że dla ciebie to nieistotne.
Bóg mi świadkiem, że dla mnie też nie.
Nie bardzo.
Ale uznałam, że to da mi...
nam... trochę ukojenia.
Świat kręci się dalej, Jack.
Oczywiście.
Przepraszam.
Dziękuję.
Zaparzę tę herbatę.
Co się z tym dzieje? Lepiej się tym zajmijcie.
Tak jest, poruczniku. Już się robi.
Może pan to naprawić?
Jestem inżynierem, nie szlifierzem.
Trzeba to odesłać do producenta.
Ale to potrwa ponad miesiąc.
Będzie trzeba przełożyć próby morskie.
Załoga będzie w przyszłym tygodniu.
Więc będą obierać ziemniaki.
- Nie popłyniemy z zepsutym peryskopem. - Mogę?
Proszę.
- Jest jeszcze jedna możliwość. - Jaka?
Improwizować.
Ale trzeba się trzymać złotej zasady.
Nie mówić o tym przełożonym.
Dokąd idziesz?
Upewnić się, czy łódź nadaje się do żeglugi i walki.
Będzie się nadawała.
Nieźle, jak na przestępcę.
Zostaniesz przydzielony do chrap. To dobre stanowisko do nauki podstaw.
Podstaw czego?
Następny szczebel to maszynista albo nawet inżynier.
OPTYK BACHMANN
Panie Bachmann?
Już idę.
Mogę w czymś pomóc?
Przepraszam, szukam pana Bachmanna.
Przykro mi, zmarł w październiku.
- Proszę wybaczyć mi najście. - Chodzi o okulary?
O peryskop.
Znał się na tym. Rozmawiałem z nim o tym kiedyś.
Jestem jego córką.
Może zdołam panu pomóc. Zapraszam.
Nie nosi pan okularów?
- Skąd pan znał mojego ojca? - Mój syn je nosił.
Pani ojciec opowiadał, że podczas Wielkiej Wojny
pracował w fabryce Zeissa.
Składał narzędzia optyczne do dawnych okrętów podwodnych.
Nauczył panią tego?
Nauczył mnie szlifować soczewki do okularów.
Żebym mu pomagała, gdy miał dużo pracy.
Byłam jeszcze mała.
Ale zasada jest taka sama.
Jedna soczewka musi skupiać się na ogniskowej kolejnej.
A porysowaną soczewkę trzeba przeszlifować.
Inaczej obraz będzie niewyraźny.
To była pani, prawda?
Pływała pani?
To moja jedyna ucieczka.
Pan jest...
kapitanem statku, który rozmawiał z moją córką.
Już jest dobrze.
A zatem...
Naprawione.
Jak nowy.
Ile jestem winien?
To mój wkład w dobro ojczyzny.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Kiedy jestem na łodzi, proszę śmiało przysyłać do mnie córkę.
Może mi pomagać, kiedy pani pływa.
To bardzo miłe. A pański syn?
Może on i Fanny mogliby się bawić razem.
Nie żyje.
Przepraszam, muszę już...
Możecie nadawać się do marynarki,
ale nie zostaniecie marynarzami bez kursu ratownictwa podwodnego.
Zanurkujecie ze sprzętem ratunkowym.
Nabierzecie powietrza jeszcze raz,
wyjmiecie sprzęt, złożycie go
i zapakujecie do skrzynki na dnie. Uwaga!
Tam jest ciemno.
Potem popłyniecie na drugą stronę.
Leży tam stos monet.
Weźmiecie jedną, wrócicie do skrzynki,
włożycie sprzęt i powoli się wynurzycie.
Czemu powoli?
To tylko 12 metrów.
Ale to też oznacza dekompresję.
Schodzicie w parach.
Kapitan Weber chce zobaczyć, jak ze sobą współpracujecie.
Na okręcie będziecie od siebie zależni.
Jeśli któryś z was nie wykona rozkazów lub wynurzy się bez monety, oblejecie.
Monety?
Przebierzcie się i spakujcie. Zgłoście się do sztabu.
Udacie się na duże statki.
Następni. Wy dwaj.
Zejdę na dół z kimś innym, proszę pana. Harri musi złapać oddech.
Nie ma mowy o krótkiej przerwie.
Harri.
Sprawdźmy, czy nasze szczury z kanałów potrafią nurkować.
Przebierzcie się i spakujcie.
Następni.
Panie oficerze, mamy marki.
Straciliście sprzęt.
Nie mówił pan, że musimy z nim wrócić.
- Panie bosmanie... - Kazałem wam się pakować.
Pauli uratował mi życie. Straciłem swój sprzęt.
Mógł umrzeć.
Na okręcie podwodnym nie ma drugiej szansy.
To koniec. Następni!
Nie jesteśmy na okręcie.
Jeszcze nie.
Ma rację, panie bosmanie.
Potrzebujecie ludzi.
Czterdziestu tysięcy. Szczurów z kanałów też.
Wszyscy się pakujcie.
Panie bosmanie, proszę na słowo.
Twoje tabletki.
Nie możesz mi ciągle matkować.
Poradzę sobie.
Przyszła paczka z Lorient.
Mam spotkanie Wspólnoty Kobiet.
DZIENNIK POKŁADOWY
Klaus.
Poproszę paszport.
Dziękuję.
Paszport.
Dziękuję.
Witamy w Portugalii, panie Giese.
Tłumaczenie: Patrycja Miljević
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.