All language subtitles for Das Boot (2018) S02E08 [10Bit] [1080p.WEB-DL.H265.EAC3-AS76-FT] [GER-Lektor PL] [Alusia][pol]

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese Download
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Odkąd znalazłem się w Ameryce, pragnąłem wrócić do domu.

Ale teraz nie wiem już, kim jestem.

Dwunastego dotrze tu trzech towarzyszy.

Wróci pan do domu tym samym okrętem.

Chciałem oczyścić swoje imię z kłamstw,

które o mnie mówiono.

- Kłamałeś. - Nie.

Będą transportować aresztowanych Żydów.

- Musimy ich powstrzymać. - Nie jest pani sama.

Potrzebuję pomocy.

Gdzie David i Ruth?

- A świadectwa chrztu? - Wiedzieli, że są fałszywe.

O czym pan rozmawiał z panną Bostal?

Panu wszystko jedno, czy pan przeżyje, czy zginie...

Pan jest ekspertem autodestrukcji.

Chodzi o to, czy zabijemy czy zostaniemy zabici.

Zaraz pan zrozumie, że to ja pana aresztuję.

Sieg heil.

Wracam do domu.

Ty też powinieneś.

Panowie, szykujcie się.

Ostatnie życzenie?

Straciłeś język? Nie, to nie to, co straciłeś.

Zostaw go w spokoju.

Cel!

Pal!

OKRĘT

Kiedy w 1920 zostałem żołnierzem, przysięgałem bronić Rzeszy.

Ale jej nie broniłem.

Wręcz przeciwnie.

Nie walczymy o coś, my niszczymy.

Słuchanie rozkazów Führera oznacza niszczenie.

Zrozumiałem to za późno. Zrobiłem jedyną honorową rzecz,

jaką mogłem.

Z całym szacunkiem, kapitanie, na wojnie nie ma miejsca na honor.

A jeśli tracimy swoje człowieczeństwo?

Przynajmniej jesteśmy żywi.

Pozwoliłem Schillerowi umrzeć, a pan o tym wiedział.

Pan zastrzelił tego esesmana.

Znałem kiedyś 40 facetów.

Z U-612.

Ralfie, Pips, Thorsten...

Wszyscy już nie żyją.

Sumienie należy do świata, który już nie istnieje.

On to wie.

Wrangel rozumie.

Co z silnikami diesla?

Lewy działa,

prawy nie jest w pełni sprawny.

Śruba jest naprawiona prowizorycznie.

Co z uszkodzeniami górnego pokładu?

Wyciek ze zbiornika naprawiono.

Reszta to powierzchowne szkody.

- Fischer... - Tak jest.

- Zbierz grupę. - Z przyjemnością.

Za mną.

- Ile paliwa nam zostało? - Prawie nic.

Ale wystarczy na sto mil morskich, prawda?

Przy połowie prędkości.

Dobrze.

Nie popłyniemy jeszcze do domu.

Mamy von Reinhardtza.

Wypełnimy misję i dostarczymy to, co zostało z ładunku,

na miejsce dziś wieczorem.

Za dziewięć godzin.

Sturmbannführer...

Friedel, panie kapitanie.

Friedel zapewnił mnie, że ta misja jest istotna dla działań wojennych.

Pańskie czyny bardzo ucieszą ojczyznę, kapitanie.

Z całym szacunkiem,

ale jak znajdziemy dojną krowę?

Radiotelegrafisto!

Panie kapitanie?

Raport uszkodzeń.

Ktoś idzie.

Strasser.

Słyszałem, że uszkodził pan radio.

Bez nadajnika będzie po nas.

Powinienem pana zastrzelić na miejscu.

Albo naprawi pan radio.

A wtedy szepnę o panu dobre słowo na sądzie wojskowym.

No, Strasser. Pływaliśmy już razem.

Wiem, że jest pan realistą.

Niech pan mu nie pomaga.

Jeśli utkniemy, zgarnie nas marynarka amerykańska.

Zapomniał pan, kapitanie von Reinhardtz,

że robię to, by przeżyć dla córki,

nie dla świata.

- Zaryzykuję. - Niech pan mu nie ufa.

Dlaczego?

Bo nie jestem tak dobry, jak pan?

Nie taki mądry?

Bo nie urodziłem się w czepku?

Bo nie jestem człowiekiem honoru? Dlaczego?

Honor...

Co dał honor pani von Reinhardtz?

Odebrała sobie życie,

bo przyniósł pan jej wstyd.

Strasser, za mną.

Neumann.

Proszę mieć oko na Strassera

i dopilnować, by wykonał rozkaz.

Broń.

Jestem pańskim pierwszym oficerem, kapitanie.

Może na U-612.

Na tym okręcie się pan tylko szkoli.

Niech pan sobie golnie, Ehrenberg.

Nie jest pan sobą, odkąd U-612 zatonął.

- Co masz dziś do roboty? - Jeszcze nie wiem.

Nie dzisiaj, drogie panie.

- Co się dzieje? - Wracajcie do siebie!

Boję się.

Ruszać się.

Proszę, nie.

Wszystko będzie dobrze.

- Uwaga. - Naprzód.

Z drogi!

Stanąć w rzędzie.

Tato, boję się.

Pociąg miał wyruszyć dziś wieczorem.

Chciałem pokazać Berlinowi, jaką pracę pan tu wykonuje.

W zwyczaju leży nocne transportowanie więźniów.

Załadujemy wagon teraz.

Transport wyruszy o zmroku.

Hagen. Myśli pan o swoim awansie?

Proszę tu podejść.

Chcę uwiecznić dla przyszłych pokoleń chwilę,

w której region Charentes Maritime zostaje oczyszczony z wrogów.

Oznacza to, że potrzebuję zdjęcia całej scenerii -

ja i pan Forster na pierwszym planie, a za nami więźniowie.

Czy ktoś może uciszyć te dzieci?

Cisza!

Nie słyszę własnych myśli.

Stać!

Jest fotografem ślubnym.

No cóż.

Nie rozumiesz ani słowa, prawda?

Mógłby pan...?

Chce, żebyśmy stali z przodu.

Reszta ludzi, więźniowie, z tyłu.

Na Boga!

Czy możemy prosić o ciszę?

Proszę pana.

Tylko Niemcy na zdjęciu.

Hagen, proszę bliżej.

12 STYCZNIA O 20.45

Tym razem sam?

Ten sam stolik, przy oknie?

MAPA NEW HAMPSHIRE

Chyba przyda się panu kawa.

Dzisiejsze danie dnia to znów klops i szarlotka.

Mogę się przysiąść?

Dla niego danie dnia.

Proszę nie słuchać, jeśli powie, że nie jest głodny.

Przyniosę danie dnia.

Zawsze był delikatny.

Jaki piękny dzień!

Cudowny do żeglowania.

Dobrze się pan czuje?

Dobra, domowa kuchnia na pewno mu pomoże.

Mogę?

Przypomina mi klopsiki babci. Pamiętasz?

Kochałem ją, ojcze.

Kocham ją.

Murzynkę?

Tak.

Ona jest tym, czym ja nie jestem.

Mimo tych ograniczeń,

jest wolna.

I ją straciłem.

Czy ty kochałeś matkę?

Kochałeś mnie?

Bardzo za wami obojgiem tęskniłem.

Zastanawiałeś się, dlaczego my, bohaterowie I wojny światowej,

tak nalegaliśmy, żeby nasi synowie

byli bohaterami kolejnej wojny?

Czy dlatego, że byliśmy z siebie dumni?

Nie.

Dlatego, żebyście naprawili nasze błędy.

Zrobiliśmy coś strasznego.

Z powodu własnej urażonej dumy

naraziliśmy życie naszych synów.

Przykro mi.

To mnie jest przykro, synu.

Max? Max.

Jest tylko dla jednego.

Szybko.

Zrób to dla mnie.

Dawaj.

Nie możesz?

- Nie przypominasz swojego ojca. - Zamknij się!

To obłęd. Nie ma pani od niego żadnych wieści.

Nie wiemy, czy przekonał maszynistę ani czy przygotował pociąg.

Wątpię, żeby Duval się do nas odezwał.

Widziano nas razem w St. Rémy.

Oby zrobił to, co obiecał.

Nigdy nie zatrzymywałam pociągu.

Nieważne.

I tak musimy spróbować ich uratować.

Oczywiście.

We czworo?

Trzy kobiety i staruszek ze starymi pistoletami?

To samobójstwo.

Możliwe.

- Poświęcimy się na próżno. - Żadna ofiara nie jest na próżno.

Owszem, jeśli nic nie daje.

Jeśli da nadzieję innym, to warto ją ponieść.

Nie mamy wyboru.

Szukają nas wszędzie.

Widziano kogoś?

Nie.

Niech pan wróci do La Rochelle. Musi pan znaleźć się w pociągu.

- Mogę wrócić z panem. - Nie.

Proszę na mnie nie czekać.

Jak pan chce.

Spotkamy się na moście pod lasem.

Idziemy.

Matko Boska, Królowo Niebieska, pomóż upadłym znowu powstać.

- Chodźmy. - Amen.

Jeszcze mamy czas.

Dlaczego w ogóle tu jesteś?

Chcę ci pomóc wrócić do domu.

Poradzę sobie sam.

Oczywiście.

Naprawdę mieliście zamiar popłynąć w górę rzeki Hudson

i przekazać wszystko wrogowi?

Taki był jego plan.

A pański?

Chcę zobaczyć, jak dorasta córka.

To zdrada. Lepiej niech pan zamilknie.

Zastrzelcie mnie.

Jeśli chce pan pomóc, Neumann,

niech pan powie kapitanowi, że naprawię nadajnik krótkofalowy,

kiedy dostanę aktualne dane prognozowanych fal radiowych.

Dla pana jestem pierwszym oficerem, radiotelegrafisto.

Rozkazano mi pana pilnować.

Ja popilnuję.

To ważne.

Ruchy.

To, co pan powiedział, to absolutna bzdura.

Może nam pan pomóc?

Wystarczy.

Co za bzdury!

- To tylko mały żart. - Bardzo zabawny.

I kto teraz dosypuje węgla? A kto trzyma bat?

To tutaj.

Schowajmy się tam.

Bizet jest na miejscu.

Jedzie.

Kryjcie się.

- Coś nie tak? - Jakiś problem z kołem.

- Musiała odpaść nakrętka. - Co teraz?

Niczego się nie nauczyłeś o pociągach? Muszę sprawdzić.

Jesteście gotowe?

Chodźmy.

Pospiesz się.

Jest tu ktoś?

- Margot? - David?

Jesteśmy tutaj.

- David. - Tutaj.

- Tutaj. - David.

Poszukajcie dziury w podłodze. Wydostaniemy was.

Tutaj.

- Margot, to pani? - Jest.

Tak.

Za wąska.

Nie damy rady.

Nie zmieścimy się.

Dzieci mogą przejść. Podajcie mi dzieci.

Dzieci.

Powinniśmy zajrzeć do więźniów.

- Chodź. - Szybko.

Trzymam.

Już dobrze. Mam go.

- Proszę dać mi dziecko. - Nie mogę.

Przykro mi.

Idźcie.

Camille. Weź go.

Chodź.

Nie chcę iść, tato. Proszę cię.

Spójrz na mnie. Musimy być silni dla Eliasa.

Zgoda? Naszej miłości nikt nie zniszczy. Rozumiesz?

David.

Ruth.

Nie, tato.

Już dobrze. Trzymam cię, Ruth.

- Musisz żyć, Ruth. - Tato, proszę cię.

Przykro mi.

Biegnijcie, będę was kryć. Szybko!

Naprzód.

Musimy biec. Gotowa?

Chodź.

Biegnij.

Niespodzianka!

Naprzód!

Bizet?

Bizet!

Bizet.

Panno Bostal.

Taka mała grupa,

niewarta tak skomplikowanej operacji!

Pan Duval nie znał dokładnej liczby.

Ale to, co powiedział, nam wystarczyło.

Może pan jeszcze je puścić. To tylko dzieci.

Prawo jest prawem, panno Bostal.

Błagam pana jako człowieka.

Litości.

Litości dla dzieci.

Zabrać ich do pociągu.

Wszystkich.

Szybko.

Może pan skrywać się za prawem,

ale jes pan odpowiedzialny za swoje czyny.

Ameryka.

Cholernie jasno.

Nasz kontakt jeszcze nie wysłał sygnału.

Dosyć daleko.

- Nie możemy zbliżyć się do brzegu? - Mielizna. Utknęlibyśmy.

- Będziemy musieli wiosłować. - Długa droga.

Kapitanie, chcemy zejść z pokładu.

Będziemy wypatrywać sygnału, wiosłując.

Jak sobie panowie chcą.

Przygotować wodowanie pontonu.

Tak jest. Przygotować ponton.

...w tej chwili w drodze do Afryki, by umilić czas żołnierzom.

WCSH, Portland, Maine.

Gotowe.

Powinien pan powiedzieć Wrangelowi.

Co? Myśli pan, że znowu uszkodzę?

Murzyńska muzyka.

Dźwięk luzu oparto o rytm ludzkiego serca.

Teraz ma pan szansę zrewanżować się swojemu przyjacielowi.

Bardzo dziękuję za pomoc.

Życzę panu spokojniejszego powrotu do domu niż droga tutaj.

Mogę tylko życzyć panu powodzenia.

Sieg heil, kapitanie.

Panie mechaniku. Kiedyś ta wojna się skończy.

Dziękuję.

- Rozkazał pan uruchomić silniki? - Nie.

Chciałem panu powiedzieć, że radio działa.

Płyniemy w kierunku brzegu, prosto na mieliznę.

- Mogli nas podrzucić bliżej. - Odbiło im! Wszystkim!

Powstrzymajcie tego pijaka! Zatrzymać oba silniki!

- Cała wstecz! - Zatrzymać oba silniki! Cała wstecz!

Co się dzieje? Myślałem, że jesteśmy blisko wybrzeża.

Jesteśmy.

I zaraz uderzymy w brzeg.

Mechanik jest pijany. Powstrzymajmy go, zanim okręt utknie na mieliźnie.

- Co? - Idziemy.

Tak jest.

Szybciej! Szybciej!

Mówiłem, że uderzymy.

Jesteśmy przy samym brzegu.

Ameryka! Szybko! Luk torpedowy.

Rainer. Łap za klamkę. Nie mamy zbyt wiele czasu.

Szybko.

Kapitanie!

Maszynownia.

Kapitanie.

Co się stało, Ehrenberg?

Co pan robi?

Walczę ze swoimi demonami, kapitanie!

Drugi oficerze!

Kapitanie, na mostek!

Więźniowie uciekają!

Więźniowie.

Przedział torpedowy.

Niech pan wyłączy silniki.

Heil Hitler!

Heil Hitler!

Otwierać!

Von Reinhardtz, nich pan otworzy!

Szybko, na zewnątrz!

Stać!

- Mam strzelać? - I obudzić całą zatokę? Broń w dół.

Pospieszcie się!

Niech pan idzie!

Musi pan iść. Słyszy pan? Dla naszego dobra.

Pod pokład.

- Zatrzymajcie ich. - Dwóch ludzi pod pokład!

Precz z wami!

Sokoły von Reinhardtza na zawsze!

Zatrzymajcie go!

Niech to szlag!

Kapitanie!

Rainer.

Cofnąć się!

Macie się cofnąć!

Strzelajcie, jeśli trzeba.

Chce pan się pożegnać z panną Bostal, zanim pociąg wyruszy?

Hej!

- Ruszamy. - Drabinka.

Otworzyć.

Cofnąć się.

Zamknąć.

Ruszać!

Co pan robi?

Proszę mi otworzyć!

Forster! Forster!

Już pora.

Do widzenia, mój chłopcze.

Do widzenia, tato.

Ja się tym zajmę.

Jestem z ciebie dumny.

I zawsze będę.

Udało nam się!

Jesteśmy wolni.

Dobrze, że pan wrócił.

Hej...

Jesteś jeszcze z nami?

Podobno od paru godzin rozmawiasz sam ze sobą.

- Umarłem. - Nie.

Wciąż jesteś na tej ziemi, Robinsonie.

Wróciłaś.

No dawaj!

No dawaj!

Tak jest!

Poczułem ulgę, Ehrenberg.

Ma pan szczęście.

Na stanowiska manewrowe.

Na stanowiska manewrowe.

Nowy kurs.

- Dokąd, panie kapitanie? - Na wschód. Wynośmy się stąd.

Nowy kurs: 0-9-0, w prawo.

Oba silniki cała naprzód.

- Radiotelegrafisto? - Kapitanie?

Zameldować do Lorient

naszą pozycję. Zadania U-612 i U-822 wykonane.

Potrzebne zaopatrzenie na pełnym morzu.

Wrangel.

Czegoś tu nie rozumiem, Ehrenberg.

Skoro tak chciałeś im pomóc,

czemu z nimi nie popłynąłeś?

Nie umiem pływać.

POLICJA STANOWA

- Dzień dobry, panowie. - Dzień dobry.

- W czym możemy pomóc? - Zapodziali panowie kapelusze?

- Słucham? - Zdaje się, że też płaszcze.

Najwyraźniej.

Proszę pokazać walizki.

Tłumaczenie: Patrycja Miljević

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.