Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
- Naprawdę ją kocham. - Czemu jej nie przedstawisz ojcu...
Zamierzam kandydować do Senatu.
...jako przyszłej pani Greenwood?
Czy ty byś się ożenił z Żydówką?
- Niech pan mnie przerzuci do Niemiec! - Chce pan tego?
- Tak. - Pomoże mi pan.
Hoffmann pracuje dla Greenwooda.
Co on knuje?
Thomas O’Leary.
W tej wojnie walczymy po niewłaściwej stronie.
Nadal ich pani chroni?
Niech szybko opuszczą Francję.
- Był pani bliski? - To mój brat.
A co z von Reinhardtzem?
To nadużycie pozycji i zaufania.
Ile U-Bootów pan straci,
jeśli von Reinhardtz przekaże okręt wrogowi?
To jedyny moralny wybór, który mamy.
Kapitanie, uciekamy przed swoimi towarzyszami?
Rozkaz, by zatopić okręt.
Zostaje pan pozbawiony dowództwa, kapitanie.
Jeśli wyjdę z tego cało, znajdę cię, von Reinhardtz.
Muszę się stąd wydostać.
Nawet jeśli to ostatnie, co zrobię.
Panie kapitanie!
Kapitanie, Sokoły Von Reinhardtza!
- Kapitanie. - Kapitanie.
Kapitanie.
Sokoły Von Reinhardtza.
- Kapitanie. - Sokoły Von Reinhardtza.
Sokoły Von Reinhardtza.
Dobrze.
Strasser, Grund,
zaprowadźcie oficerów i resztę załogi do przedziału torpedowego.
Kapitanie,
niektórzy z nas są po pańskiej stronie.
Wiem. Ale mogę polegać tylko na tych, z którymi rozmawiałem.
Strasser, niech pan postawi dwóch strażników.
- Za mną. - Pflug i Heitmann, za mną!
- Precz z łapami. - Nie możecie nam tego zrobić.
Przeciek w centrali!
Szybko!
Cisza.
Nasłuch.
Radiotelegrafisto, raport.
Już nie strzelają, kapitanie.
Nie mają bomb.
Żadna korweta na świecie
nie ma tylu bomb głębinowych, żeby mnie zatopić.
Grothe, co z silnikami elektrycznymi?
Kapitanie.
Silniki elektryczne działają.
Uruchomić je. Główny sterniku.
Tak jest.
Obrać poprzedni kurs, na głębokości persykopowej.
Tak jest.
Kapitanie?
Proszę pójść ze mną.
Lüders?
Główny maszynisto?
- Nie daje mi spokoju. - Kto nie daje panu spokoju?
Lutz. Nie daje mu spokoju Lutz.
Patrzy na mnie.
Lutz nie żyje.
Zginął podczas ostatniego patrolu.
Dlatego tu jest.
Niech pan na mnie spojrzy.
Dlatego tu jest.
Proszę na mnie spojrzeć.
Teraz na nas kolej.
Lutz nie żyje.
A my schwytamy parszywego zdrajcę von Reinhardtza
i pokażemy mu, że żyjemy i mamy się dobrze.
Zrozumiał pan, maszynisto?
Kapitanie?
Co?
Niech pan go ogarnie, Grothe.
Chodź tu.
Raport uszkodzeń.
Lewy diesel to nie problem, padła głowica cylindra.
Ale korbowód prawego jest zupełnie zniszczony.
Wymieńcie go.
Nie mamy zapasowego.
Nie poddam się z powodu korbowodu.
Niech pan wykaże się pomysłowością.
Trochę porządniej, Grothe.
I więcej warstw.
Myśli pan, że wytrzymają?
To się okaże.
Co to za nóż?
Należał do Hoffmanna.
Pamięta go pan jeszcze?
Gdzie Lüders?
Powiedział, że w skrzyni z amunicją jest więcej sreberka.
Pips, nie!
OKRĘT
PISMO ŚWIĘTE
PACZKA WOLNOŚCIOWA JACKA GREENWOODA
Dziękuję.
Gdybym był w drodze do Afryki Północnej, by walczyć z nazistami,
ta paczka wolnościowa, pełna amerykańskich towarów,
sprawiłaby, że poczułbym się bliżej domu
i naszych kobiet.
Jest pan zwolennikiem wojny?
W stu procentach. Uważam ją za wielką szansę.
Na zarobek?
Na naprawę tego świata.
Dzięki wspólnym interesom z nazistami?
W moim interesie leży pozbycie się zła, jakim jest faszyzm.
Chce pan dowodu?
Greenwood Commercial Ventures opracowuje właśnie przenośny radar,
tak dokładny,
że może namierzyć samolot lub peryskop U-Boota z odległości trzech kilometrów.
Opublikujcie to. Jak się panie miewają?
Dobra robota.
Wykreślcie tego mądralę z listy.
Co robimy dla naszych ludzi za granicą?
Jak nastroje?
Robicie świetną robotę, doceniam to.
KUPUJCIE OBLIGACJE OBRONNE
Przyszedł pan wesprzeć naszych dzielnych chłopców?
Pańscy koledzy będą padać jak muchy,
jeżeli rzeczywiście uda mu się opracować ten radar.
Chce pan, by Niemcy wygrali tę wojnę?
Roosvelt i żydokomuna wiedzieli o Pearl Harbor z wyprzedzeniem.
A i tak na to pozwolili.
W ten sposób mogli przekonać Amerykę do sojuszu z Brytyjczykami i Sowietami.
To prawda.
Wiedział pan, że zbroimy obecnie Związek Radziecki?
Kiedy skończą z wami, obrócą się przeciw nam.
Niech pan to zapamięta.
Dlatego w Białym Domu potrzebny nam nowy przywódca.
Jesteśmy spóźnieni. Są już dziennikarze.
Wspaniale, prawda?
No proszę,
Greenwoodowi nie wystarczą głosy Żydów, chce też czarnuchów.
Przepraszam.
To będzie dla ciebie świetna reklama.
Pojawisz się w białej gazecie z przyszłym senatorem tego stanu.
Cześć.
Gotowa?
Mogę zaczekać z Robinsonem.
W porządku. Zaopiekuj się nią, dobrze?
Przytrzymam ci to.
Cześć, chłopcy. Jak leci?
Mój syn, Samuel Greenwood, przywódca walki z wrogiem.
Jakbym była dzieckiem, które może uciec.
A nie chcesz?
Przepraszam.
Jak Nowy Orlean?
- Jak raj. - A nagranie?
Mam w domu kopię. Wpadnij, jeśli chcesz posłuchać.
Dobrze.
Pójdziesz po nią, Ari?
Przeciwko mnie jest Tammany Hall. Potrzebuję wsparcia Żydów i czarnych.
Tak. Dziękuję.
Tato, może pamiętasz z imprezy Cassandrę Lloyd.
- Jasne. - Dzień dobry.
- Gdzie mam stanąć, Ari? - Tutaj, Jack.
Panowie, proszę zrobić zdjęcie.
Tak.
- Czy mogłaby pani...? - Co mam z tym zrobić?
Niech się pani uśmiechnie.
- Cassie. - Ognista panienka.
Cassie.
Mój płaszcz.
Odpowiem na kilka pytań.
- Jeszcze jedno. - Z panem nie gadam.
Cassie, zaczekaj.
Myślałam, że choć raz biali potraktują mnie na równi,
że biały facet poprosi mnie o głos.
A wy wetknęliście mi do ręki flagę, jakby on był panem,
a ja usłużną niewolnicą.
Nie, to tylko nasza flaga...
- Niech on nią macha. - Cassandro.
- Co? - Jak myślisz, dlaczego to robię?
Co?
Dlaczego załatwiłem wam busik i studio w Nowym Orleanie?
Dlaczego przychodzę co wieczór cię oglądać?
Zrobiłbym dla ciebie wszystko.
- Cassandra... - Sam.
- Tak. - Przestań udawać.
Nie kocham cię.
I myślę, że ty mnie też nie,
inaczej już byś poprosił mnie o rękę.
Przepraszam.
Inne kontakty musiały być w wioskach na północy i na południu.
Jean-Luc pewnie wydał nazwiska.
Nie ma nadziei.
Mnie dało nadzieję to, że pani do mnie przyszła.
To jest Sylvie, moja sąsiadka, piekarka z wioski.
- Można na niej polegać. - Margot.
- Zna pani Bizeta. - Dobry wieczór, David.
Usiądźcie.
Mamy komplet.
Niewielu, jak na niemiecką armię.
Mniej nas zginie.
Musimy zastąpić tych, których zniszczył Forster.
I nawiązać kontakt
z ich poprzednikami.
Możemy posłać ludzi, których znamy.
Pani skontaktuje się z Marsylią.
Ruth i ja nie możemy czekać, aż zorganizujecie linię.
Wyłapują uchodźców w całym regionie.
Wiedzą, że uciekliśmy.
Jak to zrobimy?
Jeśli uda się pani zabrać nas najdalej,
jak to możliwe,
na południe, spróbujemy sami.
Nie możemy poruszać się po omacku.
Raz w tygodniu jeżdżę po mąkę do Angoulême.
Pojadę jutro.
Mam pozwolenie na poruszanie się po godzinach.
Schowam was w furgonetce.
A potem co? Potrzebujemy papierów.
- Jeśli będziecie z tyłu... - Po to, by przekroczyć granicę.
Hiszpanie zaczęli odmawiać wstępu Żydom.
Franco robi to, czego żąda jego kolega Adolf.
Znam kogoś, kto może nam pomóc.
Dobrze.
Mam nadzieję,
że kiedy przyjdą po nas ci dranie,
będziemy walczyć trochę dłużej niż biedny Jean-Luc.
Proszę. Prezenty od byłych pacjentów.
Ojcze?
- Tak? - Przepraszam,
ale czy mogłabym się wyspowiadać?
Proszę za mną.
Dzień dobry.
Dzień dobry.
Dzień dobry.
Proszę powiedzieć Duvalowi, że musimy porozmawiać.
Oczywiście.
To niezgodne z prawem.
Jeśli tu zostaną, zginą.
Musimy ich wywieźć jutro.
Moim zadaniem jest czuwanie nad duszami.
Nie mogę tu wypisać świadectwa chrztu. Proszę zaczekać w zakrystii.
Nie pojechał pan do Clermont?
Nie, chciałem się przyjrzeć ostatniemu transportowi Żydów.
Proszę spojrzeć.
Imponujące.
Co to jest?
To nasze nowe obozy pracy na Wschodzie.
Miałem okazję zobaczyć je na własne oczy.
To są baraki sypialne,
to - fabryki,
a to ośrodek badawczy.
- Rozległe. - To tylko jeden,
organizujemy jeszcze trzy.
W Polsce możemy działać w niezbędnym zakresie bez zakłóceń.
To prysznice.
Stamtąd przechodzi się do pieców.
A wie pan, co jest najlepsze?
Dzięki nim ogrzewane są fabryki i baraki sypialne.
To bardzo efektywne i logiczne.
Cud planowania.
Wykonane w parę miesięcy, po kosztach, w ramach akcji "Reinhardt".
Hagen.
Jest pan teraz na najlepszej drodze.
Wie pan, że nie może odmówić tego awansu?
Oczywiście.
Jeśli pan i w Berlinie uważacie, że jestem właściwym człowiekiem.
Doskonale.
Ojciec i córka.
IMIĘ I NAZWISKO
Dubois Didier, Dubois Rosa.
Świetnie.
Podrzucę je później do bistro.
Dziękuję, ojcze.
- Tak? - Inspektorze?
Zna pan kierownika zajezdni kolejowej?
Zgadza się.
Telefon do pana.
Ktoś z St. Rémy. Mówi, że ma poufne informacje.
Dziękuję.
Kiedy zakończę rozmowę, udamy się na dworzec.
Tak jest.
Z kim rozmawiam?
No proszę. Któż to nas odwiedził?
- Lepiej? - O wiele lepiej.
Chciałbym panu podziękować. To miłe...
Pan Baptiste, kierownik zajezdni.
Teraz jestem też dróżnikiem,
głównym inżynierem i maszynistą.
Zorganizuje pan pociąg do transportu więźniów
do Drancy.
Pociągi pasażerskie zarekwirował Wehrmacht.
Pociągi pasażerskie są zarezerwowane dla oficerów i funkcjonariuszy Rzeszy.
Wystarczy mi wagon towarowy.
Te też zarekwirował Wehrmacht.
A ten?
To wagon dla bydła. Nie nadaje się dla ludzi.
Tu chodzi o więźniów.
Doskonale. Wyruszy nocą.
Proszę pana...?
Ma pan zapewnić bezpieczeństwo i sprawność tego transportu.
Pan poprowadzi.
Będzie panu towarzyszył Desjesquier i kilku strażników.
Dobrze. Inspektorze,
proszę wybaczyć, ale muszę sprawdzić w mieście pewną informację.
Nie weźmie pan ze sobą pana Desjesquiera?
To nie jest konieczne.
Chcę się upewnić, czy warto w ogóle tracić na to czas.
Może pan mieć oko na pana Duvala?
Ostatnio wydaje mi się jakiś drażliwy.
Korbowód naszego mechanika chyba się trzyma.
Tak jest.
A co z głowicą cylindra lewego diesla?
Mówi, że będzie gotowa w ciągu godziny.
Daj mu w nagrodę dodatkową porcję.
Tak jest, kapitanie.
Coś jeszcze?
Powinniśmy porządnie pożegnać Pipsa.
Nie zatrzymamy się.
Jeśli to konieczne, niech pan rozkaże strzał w powietrze.
Tak jest.
Niczym łamiące się fale,
nieskrępowany,
odchodzisz od nas.
Oddajemy cię kaprysom morza.
Torpedysto,
jedynka do strzału w powietrze.
Jedynka gotowa do strzału.
Baczność!
Jedynka! Strzał w powietrze!
Mam nadzieję, że odnalazłeś spokój.
Żegnaj, palaczu!
250 mil.
Dokąd?
Do rzeki Hudson.
Płyniemy prosto do Nowego Jorku, tam przekażemy okręt Amerykanom.
To odważny plan.
Płyniemy tam w piętnastu.
Poradzimy sobie.
Zrobię wszystko, by zakończyć wojnę.
Laudrup?
- Zmieniłeś zdanie? - Co?
Nie.
Cztery lata w metalowym pudle pośrodku Atlantyku,
ciągłe słuchanie rozkazów....
Oczywiście, że nie zmieniłem zdania.
Ale Nowy Jork?
To dopiero coś.
- Friedrich. - Thomas.
Masz może tego sznapsa z Alabamy?
Maine...
Wycieczka do Sosnowego Stanu?
Byłem na imprezie Jacka Greenwooda.
Popierasz go?
Zważywszy na to, z kim się pokazuje, raczej nie.
Spotkałem twojego kapitana U-Boota.
Nadal zamierzasz polegać na jego ekspertyzie militarnej?
Jest mi coś winien.
Wyjaśniłem mu zasady amerykańskiej polityki.
- Niech spełni patriotyczny obowiązek. - Sam się zajmę Hoffmannem.
Skontaktowałem się z ludźmi z McSorley’s.
Telegram z Dublina.
Może potwierdzi jego zamiary.
Przepraszam.
- O co chodzi? - Jeszcze nie wiem.
- Berger. - Tu Klaus.
Potrzebuję pomocy.
Muszę coś zrobić.
Dla ojczyzny.
Może pan naprawić swój błąd.
Jutro o północy.
W porządku.
Mogę jeszcze sznapsa?
WYELIMINUJCIE HOFFMANNA
Nas jest więcej.
Nie wszyscy stąd są przeciwko niemu.
Wystarczy połowa.
- Tamci teraz sterują okrętem. - Właz jest otwarty.
Są uzbrojeni. A my - nie.
Jak tu ładujecie torpedy?
Przez luk torpedowy nad grodzią.
To jest to!
Powodzenia. Jesteśmy pośrodku Atlantyku.
Staram się znaleźć wyjście. Nie ma zastrzeżeń co do mojej lojalności.
- Może on ma rację. - Panowie, usiądźcie!
Von Reinhardtz i my zmierzamy w tym samym kierunku.
Macie słuchać moich rozkazów. Zaczekamy na swoją szansę.
Jedzenie.
Zupa.
Z drogi, Mały.
Żartujesz sobie? Nikt nie będzie żarł tego gówna.
- Spróbujcie. - To ohydne.
Pójdę po coś normalnego.
Darujcie sobie fantazje o kolejnym buncie.
Moi ludzie mają strzelać do każdego,
kto postawi stopę za drzwiami.
Między wami są towarzysze, którzy chcą, by wojna się skończyła.
Zrobię wszystko, by potraktowano was sprawiedliwie.
Niech pan nie myśli, że ujdzie to panu na sucho, von Reinhardtz.
Nie myślę tak.
Jedzcie.
Przyprowadziłam ją. W razie czego będę na górze.
Po co pan ryzykował?
Ktoś z St. Rémy donosi Forsterowi.
Zawisnął na drzewie.
Ktoś zadzwonił dzisiaj.
Nie.
Jeśli pani będzie dalej ich ukrywać, znajdzie panią.
Nie mam wyjścia.
Jest pani bardzo odważna, panno Bostal.
Jestem śmiertelnie przerażona.
Proszę zachować ostrożność.
Jest coś, co może zainteresować pani przyjaciół.
Niedługo będą transportować aresztowanych Żydów do Drancy.
Musimy ich powstrzymać.
Nie jest pani sama.
Znam maszynistę i porozmawiam z nim.
Dobrze...
- Moje panie... - Był pan przy śmierci mojego brata?
Wisielca.
To nie ja, tylko ten kundel Forstera.
Dobry wieczór.
Kogóż to widzę!
Wodziłaś nas za nos. A przez ten cały czas byłaś ukochaną inspektora.
Jakie to urocze!
Pieprzysz starego fiuta?
Dlaczego? Za informacje?
Czy po prostu lubisz stare fiuty?
Wiedziałem.
Dorwę cię, dziwko!
Potrzebuję twojej pomocy.
Skoro pukasz o tej porze i jesteś sam,
to nie chodzi o oficjalną pomoc.
Zgadza się.
Moja żona jest w ciąży.
To ważne i pilne.
Znasz przejazd kolejowy w pobliżu St. Madeleine?
Proszę nam pokazać wagon do transportu więźniów.
Szybko.
Idziemy.
To jest wagon, którego żądał Forster.
Co tu robisz? Wstawaj!
Co to ma znaczyć, sukinsynu?
Jest pan aresztowany, panie Duval.
Słucham? To absurd.
Za co?
Za spiskowanie z wrogami kraju.
To skandal.
Proszę go zabrać do celi.
Będziemy tam kontynuować rozmowę.
To bzdura.
I kto jest teraz sukinsynem?
Po tym wszystkim, co dla ciebie zrobiłem, ty mi odpłacasz w ten sposób?
Okłamałem policję, żebyś uniknął więzienia.
Co z ciebie za człowiek?
Kto odpłaca taką hojność,
próbując odebrać przyjacielowi dziewczynę?
To jej wybór. Nie mój. Ani twój.
Tak. To jej wybór.
Gdyby była w twoim kraju,
już byście ją aresztowali, wsadzili do pociągu i zabili.
Prawda?
Masz 24 godziny, zanim naślę na ciebie policję.
Sam...
Taxi!
Max!
Max!
Powinien był pan pozwolić mi utonąć.
- Przyjechała. - Naprawdę?
Słyszysz, Ruth?
Sprawdź, czy nic nie zostawiliśmy.
- Wszystko w porządku, Margot? - Tak.
Świadectwa chrztu.
Ojciec Etienne dotrzymał słowa.
Dziękuję.
Za wszystko, co pani dla nas zrobiła.
Mam nadzieję, że odnajdzie pan żonę.
Są gotowi.
Musimy ruszać. Schowajcie się z tyłu.
Duval powiedział, że ktoś donosi. Bądźcie ostrożni.
Opiekuj się tatą.
Margot.
Ruszajcie.
Niech pani na siebie uważa.
Dziękuję.
Przykro mi, ale musimy ruszać.
Szybko.
Do widzenia.
Do widzenia.
Idziemy.
Spóźnił się pan.
To był pański pomysł. Jeśli naprawdę pan tego chce, musimy ruszać.
Po tym nie będzie dla mnie odwrotu. Muszę wiedzieć, że wrócę do domu.
Sam zagroził, że wyda mnie władzom,
jeśli nie przekażę mu szczegółów systemu antyradarowego.
Muszę stąd uciekać, ale najpierw zdobędę te plany.
Zamierzałem pokazać to panu później.
Pojutrze dotrze tu trzech towarzyszy.
Wróci pan do domu tym samym okrętem.
Berlin ucieszy się, jeśli pan się zjawi z tymi planami.
Ucieszyli się już, słysząc, że pan żyje.
Naprawdę?
Wie pan, czy Berlin powiadomił mojego ojca?
Tak przypuszczam. Proszę to włożyć.
To wszystko kłamstwo.
Przysięgam, Ari.
Nie mam z nimi nic wspólnego.
Musisz mi uwierzyć.
Zadzwoń doEvening News i powiedz im, że pozwę ich
i tego tak zwanego dziennikarza!
Gdzie byłeś?
Piłem.
Co robisz w moim mieszkaniu? I co tu robi Rosenmeyer?
ZWIĄZKI GREENWOODA Z NAZISTAMI
- Chryste! - Ten przeklęty dziennikarz!
Masz jechać do biura.
Jest późno, tato.
To poważna sprawa. FBI, Sąd Najwyższy...
Jest tam teczka z Bosque Verde,
To nasz holding na Kubie.
Zorientujesz się po przelewie
na milion dolarów do banku Rzeszy.
Tak opłaciłem twój powrót do domu.
Hoffmannem zajmiesz się później.
Dobrze, tato.
Nie wycofają tego.
Wycofają.
Niech pan się pospieszy.
Ma pan je?
Tak, mam.
Do centrum, na przedmieścia,
do Niemiec.
Nie jedź do Szwajcarii.
Wciąż jestem chłopcem na posyłki.
Berger.
Sam?
Sam... Trzymaj się!
Sam.
Co pan zrobił?
Co tam się dzieje?
- Musimy uciekać. - Panie Greenwood?
Przepraszam.
Panie Greenwood?
Panie Greenwood.
Nie mówił pan o broni!
- Toczy się wojna. - Był moim przyjacielem!
Był wrogiem!
Przykro mi.
Rozkaz z Berlina.
Tłumaczenie: Patrycja Miljević
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.