Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Frachtowiec na 10 stopniach,
dziób na lewej, pozycja 90,
odległość 1 200 metrów.
Cała na lewą.
Nowy kurs: 0-3-4.
Jedynka i dwójka do strzału po powierzchni.
Przygotować jedynkę i dwójkę do strzału po powierzchni.
Ciągnąć, ciągnąć.
Stać. Odbezpieczyć.
Na bok. Do dołu.
Naprzód.
Do środka!
Torpedy jeden i dwa gotowe do strzału.
Torpedy jeden i dwa gotowe do strzału, kapitanie.
Jedynka,
ognia!
Jedynka, ognia!
Dwójka, ognia!
Dwójka, ognia!
52... 53... 54... 55...
Trafiliśmy pośrodku, panie kapitanie.
Tak!
Tak, ludzie! Dwanaście trafień dla Sokołów!
Winterberg!
Tych ludzi jest zbyt wiele!
Kobiety i dzieci!
To nie był frachtowiec.
Mieli na pokładzie pasażerów!
Nie mógł pan wiedzieć.
Niszczyciel na ósmej!
Alarm! Przygotować się do zanurzenia!
Stanowiska zanurzeniowe! Przygotować się do zanurzenia!
Sprzęganie jest wyłączone.
Wszyscy na dziób!
Wszyscy na dziób!
Szybko!
Szybko, szybko!
- Dawać, dawać! - Szybko!
- Szybko! - Wszyscy na dziób!
- Ruszać się! - Ruszajcie się, ludzie!
- Szybciej! - 30 metrów.
Szybko!
40 metrów. Okręt opada.
- Szybko! - Ruszać się!
- Pospieszcie się! - Ruchy!
Szybko!
50 metrów.
60 metrów.
- Okręt opada. - Bomby głębinowe.
Jedna.
Dwie.
Bomby głębinowe.
Jedna. Dwie.
70 metrów. Okręt opada.
WSKAŹNIK GŁĘBOKOŚCI
Przeciek!
Musimy zejść głębiej.
To na nic. ASDIC tam też nas trafi.
Nowy kurs?
0-0-8.
1 100 metrów, przetniemy im drogę.
Pod frachtowcem?
Pod rozbitkami.
Oba silniki powoli naprzód.
Będą musieli wpłynąć na rozbitków, żeby zrzucić na nas bomby.
Gdzie jesteście?
Pomocy!
Pomocy!
- Tutaj! - Chodź!
Pomocy!
Nie słychać śruby.
Zawrócili.
Nie słychać śruby. Zawrócili.
Brawo, panie kapitanie.
Będą zbierać rozbitków.
Genialny manewr.
Wynośmy się stąd.
Po cichu.
Po cichu!
OKRĘT
Najnowsze wydanie!
To z wczoraj, prawda?
Papierosa?
Telefon!
Panno Strasser.
Proszę pana.
Poczta.
Z dzisiaj.
GRAMATYKA FRANCUSKA
Ćwiczył pan w szpitalu swój francuski?
Pielęgniarki były wobec mnie cierpliwe,
ale obawiam się, że muszę jeszcze wiele się nauczyć.
Nieźle!
Z centrali SS w Paryżu.
Gratulują mi skutecznego unieszkodliwienia komórki oporu Carli Monroe.
I proponują stanowisko łącznika
we wspólnej operacji SS i marynarki wojennej.
Chce pan podyktować odpowiedź?
Dziękuję. Później sam napiszę.
Gdzie będzie pani spędzała Święta?
Jedzie pani do domu?
Tutaj.
Tutaj jest mój dom. Innego nie mam.
To bardzo odważne, że pani wróciła, panno Bostal.
- Wiem, że pan mnie nie aresztuje. - Niby za co?
Nie zrobiła pani nic złego.
Słyszałam, że anulowano listę jeńców.
Zgadza się.
Ale zauważono pani nieobecność.
Wróciłam.
Nawet pan Forster uważa,
że pielęgniarki są ważne podczas wojny.
Ostatnio jest od nich mocno zależny, ale...
Wiem.
Zniknęłam na ponad miesiąc bez pozwolenia.
Jak się miewa pani matka?
Sądzę, że dobrze.
Tak, ale nagle zachorowała, prawda?
I musiała pani być u jej boku w...?
W Marsylii.
Zgadza się.
Szpital to potwierdził, kiedy zadzwoniłem.
Jak ma na imię?
Marianne.
Zapamiętam.
Ale dosyć znikania.
Forster wrócił. Nie będę mógł pani pomagać.
Rozumiem.
Dziękuję, inspektorze.
Jeszcze jedno.
Mógłby pan coś przekazać jednej z koleżanek?
Simone Strasser?
Muszę się z nią spotkać.
Wyniosłaś się?
Tak.
Dziękuję.
Opowiedz mi o Annie.
Co się stało?
Zabrałam dziecko do ciotki
w małej wiosce pod Marsylią.
Ale sąsiedzi zaczęli plotkować.
Ciotka poradziła, bym porozmawiała z zakonnicami
w jej dawnej szkole.
To wspaniałe kobiety.
Są w kontakcie z ruchem oporu.
Umieściły Annę
w klasztorze w Hiszpanii.
W sierocińcu.
Przekażę Frankowi.
Frankowi?
- Żyje? - Tak.
To świetna wiadomość.
Zaczekaj.
Proszę.
To adres sierocińca. Daj mu go.
Będzie mógł do niej pisać...
albo nawet kiedyś ją odwiedzić.
Margot.
Zmieniłaś się.
Tak, po wszystkim, co się tu wydarzyło...
Po tym, co tam widziałam...
Uchodźcy w Marsylii...
Całe to cierpienie...
Ty też to widziałaś.
Podobno Forster zniszczył komórkę ruchu oporu.
Co ty o tym wiesz?
Zniszczenie tej komórki
uratowało setkę ludzi.
Włącznie z tobą.
Ty też się uratowałaś, Margot.
Są jeszcze papierosy i koniak.
Frank Strasser?
Nie ma go.
I jeśli panią tu zobaczą, będą kłopoty.
Frank?
Co ty tu robisz?
Mam dobre wieści.
Anna żyje i jest bezpieczna.
- Co? - Tak.
Gdzie?
W Hiszpanii?
To też dla ciebie.
Słono za to zapłaciłeś.
PASZPORT
Muszę do niej jechać!
Pojadę.
Wesołych Świąt.
I nawzajem.
Jedź do niej.
Ty masz przyszłość, Frank.
- Wesołych Świąt. - Nawzajem.
Sokoły von Reinhardtza!
Za Sokoły!
Najpierw polujemy, potem zatapiamy!
Za Święta, piwo i cycki!
Na zdrowie!
Co ty wiesz o cyckach? Jeszcze ich nie widziałeś!
Zatopili parę nędznych frachtowców i mają się za królów.
Słyszałem, że wpadliście w tarapaty
i ledwo się dotelepaliście to portu.
To dlaczego Wrangel dostał Krzyż Rycerski?
- Ostatnio każdy może go dostać. - Nawet przestępcy.
Co on powiedział?
Nic.
Pan mechanik musi się napić, prawda?
Nie macie jaj, cioty.
Dupek!
Pips!
Puść mnie!
Tylko jedna załoga może być najlepsza.
A zatem?
Jak to załatwimy?
Świece!
Świece!
WESOŁYCH ŚWIĄT
Będziemy niemieckimi żołnierzami. Nie jeden, nie dwóch, nie trzech.
Będziemy niemieckimi żołnierzami. Marmolada prosto na front!
Chyba nie mieliśmy jeszcze przyjemności.
Komandor podporucznik von Reinhardtz, inspektor kryminalny Forster.
Proszę z nami usiąść.
Dziękuję.
Johannes był moim najlepszym uczniem w Mürwik.
A pan był cierpliwym instruktorem.
Dwanaście zatopionych okrętów,
60 tysięcy ton od września.
Mamy szczęście, że udało nam się wrócić.
Słyszałem, że dzięki genialnemu manewrowi.
Schowanie okrętu pod rozbitkami?
Brawo!
Gratuluję!
- Doskonale. - Dziękuję.
Brawo!
Możemy zrobić sobie zdjęcie?
Brawo!
Nową twarzą flotylli jest Wrangel?
Decyzja Berlina.
Jego wyprawa zrobiła wrażenie.
- Opowiedział dobrą historię. - Jedno zwycięstwo
niesie więcej zwycięstw.
Wizerunek bohatera inspiruje innych.
I prowadzi do tego, że kłamstwo zostanie uznane za prawdę.
Komandorze von Reinhardtz.
Komandorze Wrangel.
Panowie.
Całe miasto mówi o pańskim odważnym manewrze.
A także o pańskiej ostatniej przygodzie.
Tak czy inaczej, gratuluję.
Dziękuję.
Jak wszyscy wiemy,
ten drobiazg to tylko błyskotka.
Tak naprawdę chodzi o coś innego.
Zabijemy czy zostaniemy zabici?
Proste, prawda?
Czy mogę zaprosić naszego laureata Krzyża Rycerskiego
na szampana?
Przepraszamy panów.
Ciebie też zgłosiłem
do odznaczenia.
- Obejdę się bez tego. - Nonsens.
To jedno wielkie gówno.
Nie tak głośno.
Widziałem w bunkrze chłopców,
którzy potrzebują pieluch.
A w Berlinie wszyscy krzyczą: "Hura!".
Wszystkim tutaj odbija.
Może powinieneś
zrobić sobie przerwę.
Jedź na parę dni do żony na Święta.
To kiepski pomysł.
Johannes.
Bardzo dobrze pamiętam twój ślub.
Chyba nigdy nie widziałem piękniejszej i szczęśliwszej pary.
To było dawno temu.
Teraz ona patrzy na mnie jak na kogoś obcego.
Nie dziwię się.
Kiedy patrzę na siebie w lustrze, sam się nie poznaję.
Muszę wypłynąć w rejs, dopóki jestem w stanie
po tym ostatnim manewrze.
To było zwycięstwo, nie porażka!
Chowanie się pod kobietami i dziećmi to nie zwycięstwo!
Ty też o tym wiesz!
- Laudrup! - Wykończ go!
Wykończ!
- Właśnie tak! - Dawaj, Dieter!
Szybko! Wykończ go, Dieter!
Dawaj!
Wykończ go, Laudrup!
Właśnie tak!
- Właśnie tak! - Laudrup!
Tak!
Sokoły prowadzą pięć do czterech.
Wszystko w porządku? Chodź tu.
U-822, U-822!
Dokąd pan idzie?
Nie odpowiadam przed tobą, podoficerze.
Mam dosyć waszego żałosnego zachowania.
Życie płynie dalej.
Nie dla wszystkich.
Nie uwierzysz, jakie robimy postępy.
Ale mamy tylko jedną szansę
na spotkanie z marynarką.
Plany będą gotowe na spotkanie.
Jeśli nie pójdziemy teraz, konkurencja nas uprzedzi.
Nie sądzisz, że już pora skopać nazistowskie tyłki?
Co ty na to, Bonny?
Gdyby stał tu Adolf Hitler, spoliczkowałabym go.
Zapewniam cię, że zrobi to pan Roosevelt.
Ale potrzebna mu większość w Senacie.
Tak jest.
A jako nasz przyszły senator, dasz mu tę większość.
Jeszcze tego nie ogłosiłem.
Ktoś powinien spoliczkować jego. Co on robi przez cały dzień?
Jako inżynier
wyszedł z wprawy przez wojnę, ale zna się
na technologii okrętów podwodnych.
Oby.
Dużo ryzykujemy, ukrywając go.
Zaufaj mi, tato, to dobry człowiek.
Będziesz na świątecznym obiedzie?
- Matka pytała. - Nie przegapiłbym go.
Ma zadzwonić do swojego kumpla z marynarki. Lepiej miejmy te plany.
Mieliśmy spotkać się z kimś, kto mnie zabierze do domu.
To też.
Taka była umowa.
Ale coś za coś.
Pomieszamy przyjemność z interesami.
Dzisiaj doświadczysz czegoś zupełnie nowego.
Nie będziesz chciał wracać do domu.
Na co czekasz? Chodźmy.
Jedziemy do Harlemu.
Na 110. ulicę.
Dzięki za podwózkę.
Inny świat, prawda?
Jak leci?
Russell, whiskey!
Dzięki, Joe.
Fred, fajnie, że wpadłeś.
Klaus Hofmann. To jemu chciałem cię przedstawić.
Fredrick Berger.
Wychował się w społeczności menonickiej w Pensylwanii.
Pomógł mi zorganizować powrót z Europy.
Miło mi.
To dobry znak. Nie znosi tego miejsca.
Panie i panowie, orkiestra klubu Minton!
To inny świat. I zaraz poznasz jego królową.
A teraz, panie i panowie...
Następna wykonawczyni trochę się dziś spóźnia.
Dolejcie sobie drinka,
nie zapomnijcie o lodzie,
bo dziś będzie gorąco.
Panie i panowie,
Cassandra Lloyd.
Spóźniłaś się.
Przepraszam.
Sam wspomniał mi o pańskim małym wypadku.
Okręt podwodny zatonął blisko wybrzeża...
Na szczęście zgarnęli pana kanadyjscy rybacy,
a nie amerykańska marynarka.
Tak.
Jak pan widzi, Sam mi ufa.
Pan też musi, jeśli mam pomóc.
Panie Hofmann,
miło było pana poznać.
Proszę zadzwonić.
Porozmawiamy o pańskiej sytuacji.
Łatwo nie będzie.
Dziękuję.
Odezwę się.
Oto i ona.
To zaszczyt panią poznać.
Zważywszy na maniery, nie jest pan stąd.
Klaus jest ze Szwajcarii.
Jego statek się rozbił,
ale on miał więcej szczęścia niż Robinson Crusoe.
Dziękuję.
Jak się panu podobało?
To było...
prawdziwe.
Daj spokój.
Ma na myśli "cudowne".
- Przepraszam, nie znam się na jazzie. - Podoba mi się "prawdziwe".
I rozumiem, jakie to uczucie, nie być tam, gdzie się chce.
Czy może być lepsze miejsce?
Wolałabym któreś z tych eleganckich w centrum.
Znowu odmówiono mi białej karty kabaretowej.
Segregacja?
W Nowym Jorku jej nie ma, chyba że ktoś jest czarny.
W tym ci nie pomogę, ale...
mogę cię zabrać na kolację
w jednym z tych eleganckich miejsc.
Byłoby miło.
Tak?
A pan Crusoe?
Jasne.
Co ty na to, Klaus? Pójdziesz z nami?
Byłoby cudownie.
No to załatwione.
Cassie, drugie wejście.
Miłego wieczoru, panno Lloyd.
Mam nadzieję, że uda się panu wrócić do domu.
Ale nie przed tą kolacją.
Bergerowi powiedziałeś o mnie prawdę, ale jej nie?
Z prawdą trzeba ostrożnie.
Berger musi wiedzieć, bo pomaga, ale...
Witamy ponownie.
...inni...
o dla wszystkich zagubionych marynarzy.
Jeżeli będziemy wydzielać racje, wodę też, może starczy na cztery dni.
Albo pięć.
Wytrzymamy jeszcze parę bez niczego.
Mamy co najmniej tydzień.
Do tej pory ktoś nas zauważy.
Wie pan, jak wielki jest Atlantyk?
Rozpacz jest wrogiem, proszę pana.
Tak,
zupełnie jak głód,
niepogoda
i morze.
ZWROTNICA LA ROCHELLE
Dziewczyny! Macie dla mnie papierosa?
Ej!
Przelecę was jak należy.
Ty masz pracować,
a nie wkurzać panienki.
Nic nie zrobiłeś.
Daj mi dziesięć franków.
Pięć teraz, pięć później.
Co mam zrobić z pięcioma?
Zatrzymaj je sobie.
Wal się, ty i ta gówniana robota!
Hej...
Chodź.
Przepraszam.
Nie mogę pani wpuścić.
- Dlaczego? - David mi zabronił. Nie mogę.
Dzień dobry.
Panno Strasser, co pani tu robi?
Mówiłem już mojej bratowej, że to zbyt niebezpieczne.
Dobrze pan wie, że nie przetrwa pan na kartkach bratowej.
Proszę wziąć moje.
Dzieci, spójrzcie,
co znalazłam.
Jajka.
Zaczekaj na tatę.
Strasser?
Nie!
Co tu robisz?
Zapytałem, co tu robisz, Strasser.
Hej!
Hej, stój!
Strasser!
Stój!
Nie!
To misja SS przy wsparciu marynarki wojennej.
Ściśle tajna.
Czemu ja?
Komandor podporucznik von Reinhardtz jest najlepszym dowódcą w naszej flocie
i można na nim polegać.
Czy mogę zapytać, co to za misja?
Ma pan dostarczyć
ładunek w określone miejsce.
Tu są szczegóły i mapy.
Proszę, żeby nie zrywał pan pieczęci, dopóki nie znajdziecie się
na 20 stopniu długości zachodniej.
Żeby szczegóły tej misji nie wyciekły.
Oczywiście.
Paru moich ludzi wybiera się na urlop. Mój pierwszy oficer...
Załatwiłem zastępstwo.
Popłyną ludzie z U-612 komandora Wrangela.
I tak chciałem rozdzielić jego załogę.
To ludzie Hofmanna.
Podporucznik Schiller będzie nowym pierwszym oficerem.
W takim razie powinienem go we wszystko wprowadzić.
Komandorze von Reinhardtz.
To dla nas kluczowa misja.
Nie tylko dla SS,
ale też dla propagandy i morale w Niemczech.
MAPA NEW HAMPSHIRE
NOWY JORK
Moja ukochana Elli,
podjąłem decyzję
i mam nadzieję, że mnie poprzesz,
kiedy wyjaśnię ci swoje powody.
To bardzo ważne,
byś opuściła Niemcy, kiedy tylko otrzymasz ten list.
Znam cię, Desjesquier.
Wiem, że drań z ciebie.
Sprzedałbyś własną matkę, prawda?
- Ona nie żyje. - Nie dostaniesz ani grosza.
W La Rochelle nie ma już Żydów.
Nie będę marnował z tobą czasu.
Zjeżdżaj albo cię zamknę.
Ma pani coś dla mnie?
To przyszło dziś rano z Berlina.
Dziękuję.
Z kim pan przed chwilą rozmawiał?
Pański francuski się poprawił, tak jak stan pańskiej nogi.
To Anatole Desjesquier, miejscowy złodziejaszek.
Czego chciał?
Rozpowiada o ukrywających się Żydach,
żeby zarobić.
Powiedziałem mu, że pan już się tym zajął.
Panie Desjesquier?
Przepraszam. Proszę chwilkę zaczekać.
Inspektor Duval wspomniał, że ma pan jakieś informacje.
Tak, ale nie za darmo.
Przykro mi, że muszę pana rozczarować,
ale nie otrzyma pan pieniędzy za wykonanie swojego obowiązku.
Jeśli pan coś wie, proszę mówić,
inaczej pana aresztuję.
Żydami opiekuje się pewna Niemka.
Kto?
Ktoś, kogo pan zna.
Pewnie to bzdura, ale ten człowiek mówi,
że w piwnicy na Rue de la Mer ukrywają się Żydzi.
Znam tę ulicę.
Pod numerem 28. Wyślemy kogoś, by to sprawdził.
Po zmroku, jak zwykle.
Nie chcemy przykuwać uwagi.
Dobrze.
Dokąd się pan wybierał?
Do córki.
A gdzie ona jest?
W Hiszpanii, panie kapitanie.
W sierocińcu.
- Przy klasztorze. - Hiszpania, sierociniec, klasztor.
Ma mnie pan za idiotę?
Jej matka nie żyje.
Przykro mi.
Ale to wygląda na dezercję.
Mogę kazać pana rozstrzelać.
Pozbawienie dziecka obojga rodziców
wydaje się podwójnie okrutne,
nawet jeśli ojciec jest idiotą.
Nikt nie zdążył zauważyć pańskiego zniknięcia.
A najważniejsze, że potrzebuję operatora radia z angielskim
do specjalnej misji.
Precz!
Pańska córka jest w bezpiecznych rękach.
Najlepsze, co może pan teraz dla niej zrobić, to przeżyć.
Proszę trzymać się von Reinhardtza.
Pojedzie pan do córki, kiedy wojna się skończy.
Wynocha!
Simone!
Simone!
- Frank? - Aresztowano mnie, gdy ruszyłem do Anny.
- Co? - Ale okazano mi łaskę.
Muszę dzisiaj wypłynąć na specjalną misję.
- Jaką? - Nie mam pojęcia.
Ale wszystko jedno.
Tak, wszystko jedno.
Od tej pory przejmujmy się tylko naprawdę ważnymi sprawami.
Tak.
A ty?
Jak długo tu zostaniesz?
Musisz uciec od tego Forstera.
Wcześniej czy później za to zapłacisz.
Frank.
Braciszku.
Czasem jest, jak jest.
Dbaj o siebie.
- Margot Bostal? - W piątce.
Proszę zawołać doktora.
Margot?
Simone? Co tu robisz?
Forster był jeszcze w szpitalu.
Odwiedził mnie młody inspektor,
który sprawdzał spis cywili i zauważył,
że pod koniec sierpnia, po łapankach w Paryżu, przyjechała tu pewna
żydowska rodzina.
W zapiskach nie było wzmianki o wyjeździe.
Powiedziałam mu, że przekażę to Forsterowi,
ale zaczęłam ich szukać.
Znalazłam ich u bratowej Davida.
Ukryli się w piwnicy. Przymierali głodem.
Wymazałam ich ze spisu
i nosiłam im jedzenie.
To tyle.
Wiedziałam, że się nie poddałaś.
A ty?
Jestem w ruchu oporu.
Spotkałam się z komórką, która uratowała Annę.
Mam przygotować nową drogę ucieczki.
Możesz mi pomóc ich stąd wydostać?
Ja nie mogę. Muszę tu zostać.
Forster nigdy mnie nie puści.
Nie spodziewałem się pana tak szybko.
- Ciebie też nie. - Mechaniku!
- Pana też nie, mechaniku. - Strelitz!
Strasser!
Spójrzcie! Są w takiej potrzebie, że dali mi kolejną szansę!
Sprawdziłem radio, wszystko w porządku.
Dziękuję, ale wszystko
ma sprawdzać podoficer Strasser.
Radio to najważniejszy sprzęt.
Oczywiście.
Nasi nowi kamraci.
Mechanik torpedowy?
Tak, panie...
pierwszy oficerze.
Dowódca na pokładzie!
Baczność.
Spocznij.
Ci z was, którzy mnie znają,
wiedzą, że wolę ograniczać hierarchię do minimum.
Mogę dowodzić okrętem sam.
Ale wyruszymy i będziemy walczyć razem.
- Rozejść się. - Tak jest!
Wszyscy na stanowiska.
- Kto to? - Uciekinierzy od Wrangela.
Prawie stracili okręt.
Oby tym się lepiej opiekowali.
Jakie mamy rozkazy?
Za Ile de Ré popłyniemy na zachód.
Na długości 20 stopni otworzę rozkazy.
Nasz ładunek, kapitanie.
Przynieście go.
To jest nasz ładunek?
Niezupełnie.
Komandorze von Reinhardtz?
Sturmbannführer Erwin Friedel, SS.
Moi koledzy, untersturmführer Salz i Freund.
Witamy na pokładzie.
Panowie.
Ulokujemy pana w mesie oficerskiej,
a towarzyszy z podoficerami.
Fischer.
- Pokaż im, gdzie to. - Tak jest, kapitanie.
Sturmbannführerze,
proszę oddać broń.
Rozkazano nam nie dawać jej nikomu.
Powinien pan otrzymać polecenie, by nawet o to nie prosić.
Nie wiedziałem nawet, co będziemy transportować.
W takim razie przywileje i hierarchia są jasne.
Pierwszy oficerze.
To tutaj?
- Co się dzieje? - Róbcie, co wam mówię!
David.
Przyjdą po was. Musimy zniknąć stąd przed zmrokiem.
- Kto to? - Margot, przyjaciółka.
Pomoże wam.
Weźcie rzeczy.
Dzień dobry.
- Idziemy. - Nie bójcie się.
- Macie wszystko? - Tak.
- Chodźmy. - David!
- Słyszysz? - Musimy uciekać, teraz.
Musimy uciekać!
Już tu są.
Szybko! Margot, zabierz dzieci.
David, pan przodem.
Przez okno.
Ja wyjdę tędy.
Idźcie.
- Chodź. - Ruth!
Simone!
Idźcie!
Uwaga! Wchodzimy!
Margot!
Chodźcie za mną.
Idziemy.
Szybko!
Chodź.
Muszą tam być. Szybko!
Ruchy!
No, dalej.
Idziemy przed dom.
Nie czekaliśmy do zmroku.
Chciałem ciebie,
tylko ciebie.
Żydzi zniknęli, proszę pana.
Na pewno ktoś im pomagał.
Szukajcie dalej.
W końcu się pojawią.
Co z nią? Wezwać karetkę?
Zabierzcie ją z podłogi.
Tłumaczenie: Patrycja Miljević
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.