All language subtitles for Das Boot (2018) S01E07 [10Bit] [1080p.WEB-DL.H265.EAC3-AS76-FT] [GER-Lektor PL] [Alusia][pol]

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Potrzebuję plan patroli wybrzeża.

Albo wyślę jego rodzinę do obozu koncentracyjnego następnym transportem,

albo może wrócić do domu.

Niemcy. Musimy zabrać stąd wszystko,

co mogłoby wpaść w ich ręce!

Musimy uruchomić sprężarkę.

Obyśmy mogli skondensować tyle powietrza, by nadmuchać zbiorniki.

- Trzeba tam wejść. - A kwas?

Ktoś musi to zrobić, inaczej się nie wynurzymy.

O co chodzi?

Musisz iść. Niedługo wraca gospodyni.

- Z nocnej zmiany. - I co?

Nie może cię tu zobaczyć.

- Wybacz, lura. - Dziękuję.

Załatwię ci prawdziwą kawę.

Moja gospodyni jest na liście.

Rozumiem.

A ponieważ ona i ja się zaprzyjaźniłyśmy,

pomyślałam...

Znasz sytuację, Simone.

Dowództwo polowe zatwierdziło nazwiska. Nie mogę nic z tym zrobić.

Nie martw się.

Kiedy schwytamy Monroe, wszyscy na liście będą bezpieczni.

I to nie potrwa długo.

Simone...

Kocham cię.

Hagen, ja...

Ten dom, który kupiłem...

jest zbyt duży tylko dla mnie.

Dobrze,

nie chcę nalegać.

Poza tym nie pragnąłbym kobiety, którą łatwo zdobyć.

- Muszę iść. - Dobrze.

Do zobaczenia.

OKRĘT

Co mu się stało?

Poparzył się.

Podczas spawania zbiornika.

Czego pan chce? Mam dużo pracy.

Znaleźliśmy to wczoraj w nocy. W kryjówce ruchu oporu.

To stara partia. Przeterminowana.

Proszę mnie zrozumieć.

Chcę uniknąć dalszych aktów przemocy.

Słyszała pani o liście

stu zakładników?

Konsekwencje będą straszne.

Anioł stróż La Rochelle.

Czuje pan to? To zapach śmierci.

Ludzie umierają tutaj codziennie. A wie pan dlaczego?

Bo Niemcy walczą z całym światem.

Ale i tak ich leczymy, choć brakuje nam wszystkiego, zwłaszcza morfiny.

Mogę pana zapewnić, że to nie pochodzi od nas.

Czy o to właśnie pan pytał?

Wykonuję swój obowiązek, to wszystko.

Tak, jak my wszyscy. Niestety.

Proszę to zatrzymać. On tego potrzebuje.

Panie inspektorze, zidentyfikowaliśmy obie ofiary.

Jedna z nich to Francuz, Claude Martin. Robotnik z doków.

Znaleźliśmy to w domu.

Samochód przyjechał z zachodu?

Tak.

- Którędy biegnie ta droga? - Wzdłuż wybrzeża.

Bomby głębinowe uszkodziły zbiorniki.

Na jak długo starczy paliwa?

Na jeden dzień, najwyżej.

Nie możemy zużyć wszystkiego, bo wysiądą tłoki.

- A akumulatory? - W pełni naładowane.

Musimy pogadać.

Odprawa w centrali.

Jesteśmy gdzieś tutaj. Nie wiemy dokładnie, gdzie.

Nie da się określić dokładnej lokalizacji, bo nie ma słońca.

- A co z radiem? - Złom.

Nie naprawię go bez części.

Zostało nam radio VHF, ale tutaj do niczego się nie przyda.

A jeśli się zanurzymy? Mogę nasłuchiwać.

Może napotkamy inny okręt.

Módlcie się, żeby to był któryś z naszych.

Tutaj możemy tylko napotkać konwoje.

I co, w takim razie? Poddamy się?

Nie chcę się poddawać. Ani dalej walczyć.

Zależy mi tylko na powrocie.

Jasne, wrócimy do domu,

a na miejscu od razu staniemy przed sądem wojskowym. Wszyscy.

- Zdasz im raport? - Co?

Powiesz im?

Nikt, oprócz nas, nie wie.

Ci w La Rochelle nie mają pojęcia.

W dzienniku pokładowym

nic nie ma, odkąd doszło do wymiany Greenwooda.

Tak.

A zatem można napisać, co się wydarzyło.

Ale musimy wrócić do domu.

Jak to zrobimy bez paliwa?

Nie mam pojęcia.

Musimy znaleźć jakiś niemiecki statek.

Będziemy płynąć pod wodą, dopóki nie znajdziemy się daleko od konwojów.

Ile przepłyniemy na akumulatorach przy trzech węzłach?

180 mil.

Kierując się na południowy wschód, zbliżymy się do wybrzeża Francji.

Nowy kurs: 1-3-5.

Przygotować się do zanurzenia.

Simone.

Ona jest na górze?

Nie, ale wiem, gdzie jest.

Masz gdzie ją ukryć? Poza miastem?

U mnie w gospodarstwie. Ale nie na długo.

- Musi opuścić La Rochelle. - Wszędzie kręcą się żołnierze.

- Boję się. - Ja też.

Przyjechałeś autem?

Chodź.

Carlo?

Mogłam go zabić.

Było ci dobrze?

Przepraszam.

Na jak długo ci wystarczy?

Na parę dni.

- A potem? - Potem...

Załatwisz mi więcej.

Musisz wyjechać z La Rochelle. Złapią cię.

Załatwią cię jak Jacqueline.

Nie pozwoliłabyś na to, prawda?

Nie mogę.

Sinclair był moją jedyną nadzieją. Nie mogę wsiąść do pociągu do Calais.

Muszę iść do pracy.

Będzie coś podejrzewał.

Emile czeka na dole.

Kocham cię.

Naprawdę.

Było ci dobrze.

Widziałam.

Musimy trzymać się razem.

Jeśli oficerowie nie będą milczeć, to nie ma sensu.

Równie dobrze możemy zostać tutaj.

Może powinniśmy powiedzieć, co zrobiliśmy Hoffmannowi.

I Maxowi.

- Czy to przywróci im życie? - Nie.

Ale przynajmniej kilka świń zawisłoby na szubienicy.

Nie martwcie się,

będę trzymał swój pysk na kłódkę.

Jeśli Wrangel się się nie zgodzi, i tak możecie zapomnieć.

Frank! Frank!

Posłuchaj.

Jakieś stukanie.

S.O.S.

Namiary?

45 stopni.

Gdzieś z prawej.

Słyszysz sygnał wyraźnie?

Tak. Coraz głośniej.

Na stanowiska bojowe!

Na stanowiska bojowe! Szybko, leniwi dranie!

Szykować się na aliantów!

Hej! Mały!

Co się z tobą dzieje?

- To na nic, bo jestem na pokładzie. - Co?

- Przynoszę pecha. - Bo jesteś popychadłem dziwek?

- Co? - Kimś, kto płaci, a nie pieprzy.

To nie ty nam przyniosłeś pecha.

A teraz rób swoje, bo inaczej ja ciebie wypieprzę.

Nic.

Jest coraz głośniej.

Może potrwać, zanim go znajdziemy. Szukamy igły w stogu siana.

Kilometr 223,5. W pobliżu Royan.

Stamtąd przyjechał ten samochód.

Pół godziny ciszy i spokoju, bez łodzi patrolowych.

- Dostawa drogą morską? - Materiałów wybuchowych i broni.

Kto jeszcze o tym wiedział, oprócz pana?

Trasy Straży Wybrzeża zmieniają się co tydzień.

To zadanie Francuzów, Żandarmerii Morskiej.

Ja dostaję rozkład.

Mam nadzieję, że znajdziemy zdrajcę u nich.

Czy mamy jakieś straty?

Tak.

Zatopione trzy okręty, jeden zaginął. Hoffmann.

Ostatnią wiadomość nadali cztery dni temu.

Od tamtej pory cisza.

Panna Strasser powinna wiedzieć.

- Nie odpowiadam za straty. - Forster...

Nie jestem głupi.

Wiem, że wybrał pan akurat ten okręt do misji

z powodów nie do końca zawodowych.

Powinien pan jej powiedzieć.

Simone...

Musimy porozmawiać.

Tak? O czym?

Nie tutaj. Dziś wieczorem, u mnie.

Dobrze.

Kierowca cię przywiezie.

Widzimy się wieczorem.

- Jak się czujesz? - Dobrze.

Chyba dałem ci zbyt mocną dawkę. Spałaś jak dziecko.

Weźmiemy się do roboty, gdy się rozbudzę.

- To koniec. - Nie.

Koniec będzie wtedy, kiedy ja powiem.

- Emile! - Już idę.

Co powiesz ojcu? Że go opuścisz?

I całą Francję?

Claude i Luc nie żyją.

Mamy czterdzieści nabojów.

- Co chcesz z tym zrobić? - To wystarczy,

o ile trafi się we właściwych ludzi.

Muszę się wysikać. Pomóż mi, proszę.

Kim jest ta kobieta, Emile?

To tylko jedna towarzyszka.

Mówi po angielsku.

Nie podoba mi się, że jest u mnie.

- Rozumiesz? - Wiem, tato.

Statek. Stary ścigacz.

Nie rusza się.

Nie nadaje się do żeglugi.

Przygotować jedynkę i dwójkę do strzału nad wodą.

Przygotować jedynkę i dwójkę.

Wynurzamy się!

Cyrylica.

To statek przybrzeżny. Chyba bez załogi.

Tak daleko?

Może wszyscy przepadli.

Potrzebujemy paliwa.

Wejdźmy na pokład.

Czy ktoś tutaj zna się na walce wręcz?

Ktoś zabił kiedyś gołymi rękami?

Tak,

ja.

Czy ktoś mówi po rosyjsku?

Oprócz mnie?

- Pójdę z wami. - Co?

- Potrzebujecie mnie. - Szaleńca?

Kto poprowadzi załogę? Pan?

Ten okręt potrzebuje dowódcy.

Inaczej paliwo na nic wam się zda.

A Ehrenberg pękłby na pierwszym przesłuchaniu przed dowództwem.

Nie mamy wyboru.

Zwariowałeś?

Nie, on ma rację.

Inaczej cała załoga skończy przed sądem wojskowym.

Przysięgam, jeśli pan nas oszuka,

nie dostanie pan w głowę rosyjskiej kuli, tylko niemiecką w plecy.

To prowadzi pod pokład.

Niech pan tu zostanie i ma na nas oko.

Pan też.

Nie strzelać!

Proszę. Nie strzelać.

- Jest pan Niemcem? - Tak. Szwabem banackim.

- Na rosyjskim statku? - Mamy kłopoty.

Ruchy!

Witamy na pokładzie Kasaka, panowie.

Kapitan Martin Chafroff.

Jesteście Niemcami?

Dwóch Niemców, 4 Rumunów

i jedna pamiątka z w Ukrainy.

To cała załoga?

To mały statek.

Dlaczego się tu chowacie?

Nie chowamy się. Stoimy bez życia na wodzie.

Nasz mechanik oszalał. Przesadził ze sznapsem

i strzelił w silnik.

Chcieliśmy go naprawić,

ale uszkodził rozrusznik.

Gdzie on teraz jest?

Nie żyje.

Dacie radę naprawić ten silnik?

Ile macie paliwa?

Wystarczająco.

Skończyło wam się paliwo?

Można tak powiedzieć.

Mój mechanik naprawi wam silnik,

a wy dacie mi tyle paliwa, ile potrzebuję.

Niech pan rzuci okiem.

Pan niech idzie z nim.

Dobrze.

Sznapsa?

Co za szczęście, że nas znaleźliście.

Zrób miejsce.

Co to za gówno?

I? Dasz radę to naprawić?

Mogę spróbować.

Słyszałeś?

Nie, nic nie słyszę.

Tam!

Chyba trochę za długo stałem obok silników.

Thorsten.

Thorsten.

Co ty robisz?

Rozglądam się.

Ale Wrangel powiedział, że mamy tu zostać.

Thorsten!

Niech to szlag!

Nic ci nie zrobię.

Już dobrze.

Dobrze?

Wszystko w porządku.

Nie zrobię ci krzywdy.

Naszym celem był Halifax.

W Kanadzie?

Tak. Wschodnie wybrzeże.

Jest tam społeczność niemieckojęzyczna.

Wszyscy Niemcy mogą walczyć za Rzeszę.

Jesteśmy uchodźcami.

Dezerterami.

Ocalałymi.

To moja wina.

To wszystko moja wina, rozumiesz?

Ten pech na pokładzie. To moja wina.

Mam już dosyć wojny.

Opowiedzieć panu o wojnie na wschodzie?

Był pan tam?

Tak. W Charkowie.

57. Armia?

Gorodnianski.

Dobry człowiek.

Mocno nam dokopał.

57. armią

dowodził Podłas,

nie Gorodnianski.

Nie był pan na wojnie.

Niech pan zajrzy do nich.

Proszę go zabrać na pokład. I przygotować wszystko do odbioru paliwa.

Pan pójdzie ze mną. Pan też.

Tam jest nasza córka.

- Widzieliście dziewczynę? - Żydzi.

Dziewczynę, śliczną blondynkę?

Nie?

Proszę, zastrzelcie nas.

To tylko dwa naboje.

Oddaliśmy wszystkie pieniądze

za podróż do Kanady.

Proszę.

Dziękuję.

Niech pan da sygnał.

Oba silniki powoli naprzód.

Może to byłem ja.

Może ja przyniosłem tego pecha.

Chodź.

Dwójka.

Ognia.

Pański plan bezpiecznego powrotu załogi...

Może mi pan zaufać.

Tak.

Puść.

Nie mogę się nią opiekować.

To trwa zbyt długo. Proszę ją wziąć.

Inaczej zostawię ją pod szpitalem.

Niemowlę ze staruszką,

do której przychodzą córki, w ogóle do siebie niepodobne.

Sąsiedzi zaczną plotkować.

Czemu to ja mam ryzykować, a pani nie?

Proszę dać mi jeszcze trochę czasu. Znajdę wyjście.

Dwa dni.

Dlatego że kocham to dziecko. Ale to wszystko.

Mogę?

Usiądź.

Simone.

O niektórych sprawach najlepiej usłyszeć od przyjaciela.

Od kogoś, kto cię kocha.

Być może dzięki temu będzie ci łatwiej.

U-612 zaginął.

Okręt Hoffmanna i Franka.

Wziął udział w operacjach bojowych cztery dni temu.

I kontakt się urwał.

Naprawdę bardzo mi przykro.

Przepraszam.

Gluck został porwany. Muszę iść.

Mój kierowca odwiezie cię do domu.

Nie zastąpię ci brata, ale zawsze będę przy tobie.

- Margot. Musisz uciekać. - Co?

Jak to?

Przyjdą po zakładników.

Jesteś na liście.

Co?

Posłuchaj. To jest fałszywy paszport.

Weź go, zmień fryzurę, żeby wyglądać jak ona,

i zobaczysz, to wystarczy. Zgoda?

I weź ze sobą dziecko. Annę.

- Weźmiesz ją? - Dlaczego?

Frank nie żyje.

A ty?

Ja nie mogę. Nie mogę stąd uciec.

Ale ty możesz. Poradzisz sobie!

"Chcemy głowy inspektora Hagena Forstera.

W ciągu 48 godzin.

W przeciwnym razie Gluck straci życie.

Niech żyje wolność, niech żyje Francja".

Pańska głowa

ma być wystawiona na widok publiczny przed ratuszem. Dosłownie.

To jakiś cyrk.

Dlaczego nie pilnowano go lepiej?

Monroe była skończona... Szczury się rozpierzchły.

Ale zagonione w ślepy róg, gryzą.

Chcę, żeby przewrócono każdy kamień w tym mieście,

sprawdzono każde drzwi i piwnicę.

Znacie standardowy protokół w takiej sytuacji.

Dowódca polowy wydał rozkaz z Paryża pół godziny temu.

Zbierzcie zakładników.

Odmaszerować.

Potrzebujemy jeszcze 50 osób za adiutanta Glucka.

Proszę sprowadzić burmistrza.

A potem niech pan wróci do mnie po kolejne rozkazy.

Jest pan głuchy?

Heil Hitler.

Tłumaczenie: Paytrycja Miljević

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.