Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Potrzebuję plan patroli wybrzeża.
Albo wyślę jego rodzinę do obozu koncentracyjnego następnym transportem,
albo może wrócić do domu.
Niemcy. Musimy zabrać stąd wszystko,
co mogłoby wpaść w ich ręce!
Musimy uruchomić sprężarkę.
Obyśmy mogli skondensować tyle powietrza, by nadmuchać zbiorniki.
- Trzeba tam wejść. - A kwas?
Ktoś musi to zrobić, inaczej się nie wynurzymy.
O co chodzi?
Musisz iść. Niedługo wraca gospodyni.
- Z nocnej zmiany. - I co?
Nie może cię tu zobaczyć.
- Wybacz, lura. - Dziękuję.
Załatwię ci prawdziwą kawę.
Moja gospodyni jest na liście.
Rozumiem.
A ponieważ ona i ja się zaprzyjaźniłyśmy,
pomyślałam...
Znasz sytuację, Simone.
Dowództwo polowe zatwierdziło nazwiska. Nie mogę nic z tym zrobić.
Nie martw się.
Kiedy schwytamy Monroe, wszyscy na liście będą bezpieczni.
I to nie potrwa długo.
Simone...
Kocham cię.
Hagen, ja...
Ten dom, który kupiłem...
jest zbyt duży tylko dla mnie.
Dobrze,
nie chcę nalegać.
Poza tym nie pragnąłbym kobiety, którą łatwo zdobyć.
- Muszę iść. - Dobrze.
Do zobaczenia.
OKRĘT
Co mu się stało?
Poparzył się.
Podczas spawania zbiornika.
Czego pan chce? Mam dużo pracy.
Znaleźliśmy to wczoraj w nocy. W kryjówce ruchu oporu.
To stara partia. Przeterminowana.
Proszę mnie zrozumieć.
Chcę uniknąć dalszych aktów przemocy.
Słyszała pani o liście
stu zakładników?
Konsekwencje będą straszne.
Anioł stróż La Rochelle.
Czuje pan to? To zapach śmierci.
Ludzie umierają tutaj codziennie. A wie pan dlaczego?
Bo Niemcy walczą z całym światem.
Ale i tak ich leczymy, choć brakuje nam wszystkiego, zwłaszcza morfiny.
Mogę pana zapewnić, że to nie pochodzi od nas.
Czy o to właśnie pan pytał?
Wykonuję swój obowiązek, to wszystko.
Tak, jak my wszyscy. Niestety.
Proszę to zatrzymać. On tego potrzebuje.
Panie inspektorze, zidentyfikowaliśmy obie ofiary.
Jedna z nich to Francuz, Claude Martin. Robotnik z doków.
Znaleźliśmy to w domu.
Samochód przyjechał z zachodu?
Tak.
- Którędy biegnie ta droga? - Wzdłuż wybrzeża.
Bomby głębinowe uszkodziły zbiorniki.
Na jak długo starczy paliwa?
Na jeden dzień, najwyżej.
Nie możemy zużyć wszystkiego, bo wysiądą tłoki.
- A akumulatory? - W pełni naładowane.
Musimy pogadać.
Odprawa w centrali.
Jesteśmy gdzieś tutaj. Nie wiemy dokładnie, gdzie.
Nie da się określić dokładnej lokalizacji, bo nie ma słońca.
- A co z radiem? - Złom.
Nie naprawię go bez części.
Zostało nam radio VHF, ale tutaj do niczego się nie przyda.
A jeśli się zanurzymy? Mogę nasłuchiwać.
Może napotkamy inny okręt.
Módlcie się, żeby to był któryś z naszych.
Tutaj możemy tylko napotkać konwoje.
I co, w takim razie? Poddamy się?
Nie chcę się poddawać. Ani dalej walczyć.
Zależy mi tylko na powrocie.
Jasne, wrócimy do domu,
a na miejscu od razu staniemy przed sądem wojskowym. Wszyscy.
- Zdasz im raport? - Co?
Powiesz im?
Nikt, oprócz nas, nie wie.
Ci w La Rochelle nie mają pojęcia.
W dzienniku pokładowym
nic nie ma, odkąd doszło do wymiany Greenwooda.
Tak.
A zatem można napisać, co się wydarzyło.
Ale musimy wrócić do domu.
Jak to zrobimy bez paliwa?
Nie mam pojęcia.
Musimy znaleźć jakiś niemiecki statek.
Będziemy płynąć pod wodą, dopóki nie znajdziemy się daleko od konwojów.
Ile przepłyniemy na akumulatorach przy trzech węzłach?
180 mil.
Kierując się na południowy wschód, zbliżymy się do wybrzeża Francji.
Nowy kurs: 1-3-5.
Przygotować się do zanurzenia.
Simone.
Ona jest na górze?
Nie, ale wiem, gdzie jest.
Masz gdzie ją ukryć? Poza miastem?
U mnie w gospodarstwie. Ale nie na długo.
- Musi opuścić La Rochelle. - Wszędzie kręcą się żołnierze.
- Boję się. - Ja też.
Przyjechałeś autem?
Chodź.
Carlo?
Mogłam go zabić.
Było ci dobrze?
Przepraszam.
Na jak długo ci wystarczy?
Na parę dni.
- A potem? - Potem...
Załatwisz mi więcej.
Musisz wyjechać z La Rochelle. Złapią cię.
Załatwią cię jak Jacqueline.
Nie pozwoliłabyś na to, prawda?
Nie mogę.
Sinclair był moją jedyną nadzieją. Nie mogę wsiąść do pociągu do Calais.
Muszę iść do pracy.
Będzie coś podejrzewał.
Emile czeka na dole.
Kocham cię.
Naprawdę.
Było ci dobrze.
Widziałam.
Musimy trzymać się razem.
Jeśli oficerowie nie będą milczeć, to nie ma sensu.
Równie dobrze możemy zostać tutaj.
Może powinniśmy powiedzieć, co zrobiliśmy Hoffmannowi.
I Maxowi.
- Czy to przywróci im życie? - Nie.
Ale przynajmniej kilka świń zawisłoby na szubienicy.
Nie martwcie się,
będę trzymał swój pysk na kłódkę.
Jeśli Wrangel się się nie zgodzi, i tak możecie zapomnieć.
Frank! Frank!
Posłuchaj.
Jakieś stukanie.
S.O.S.
Namiary?
45 stopni.
Gdzieś z prawej.
Słyszysz sygnał wyraźnie?
Tak. Coraz głośniej.
Na stanowiska bojowe!
Na stanowiska bojowe! Szybko, leniwi dranie!
Szykować się na aliantów!
Hej! Mały!
Co się z tobą dzieje?
- To na nic, bo jestem na pokładzie. - Co?
- Przynoszę pecha. - Bo jesteś popychadłem dziwek?
- Co? - Kimś, kto płaci, a nie pieprzy.
To nie ty nam przyniosłeś pecha.
A teraz rób swoje, bo inaczej ja ciebie wypieprzę.
Nic.
Jest coraz głośniej.
Może potrwać, zanim go znajdziemy. Szukamy igły w stogu siana.
Kilometr 223,5. W pobliżu Royan.
Stamtąd przyjechał ten samochód.
Pół godziny ciszy i spokoju, bez łodzi patrolowych.
- Dostawa drogą morską? - Materiałów wybuchowych i broni.
Kto jeszcze o tym wiedział, oprócz pana?
Trasy Straży Wybrzeża zmieniają się co tydzień.
To zadanie Francuzów, Żandarmerii Morskiej.
Ja dostaję rozkład.
Mam nadzieję, że znajdziemy zdrajcę u nich.
Czy mamy jakieś straty?
Tak.
Zatopione trzy okręty, jeden zaginął. Hoffmann.
Ostatnią wiadomość nadali cztery dni temu.
Od tamtej pory cisza.
Panna Strasser powinna wiedzieć.
- Nie odpowiadam za straty. - Forster...
Nie jestem głupi.
Wiem, że wybrał pan akurat ten okręt do misji
z powodów nie do końca zawodowych.
Powinien pan jej powiedzieć.
Simone...
Musimy porozmawiać.
Tak? O czym?
Nie tutaj. Dziś wieczorem, u mnie.
Dobrze.
Kierowca cię przywiezie.
Widzimy się wieczorem.
- Jak się czujesz? - Dobrze.
Chyba dałem ci zbyt mocną dawkę. Spałaś jak dziecko.
Weźmiemy się do roboty, gdy się rozbudzę.
- To koniec. - Nie.
Koniec będzie wtedy, kiedy ja powiem.
- Emile! - Już idę.
Co powiesz ojcu? Że go opuścisz?
I całą Francję?
Claude i Luc nie żyją.
Mamy czterdzieści nabojów.
- Co chcesz z tym zrobić? - To wystarczy,
o ile trafi się we właściwych ludzi.
Muszę się wysikać. Pomóż mi, proszę.
Kim jest ta kobieta, Emile?
To tylko jedna towarzyszka.
Mówi po angielsku.
Nie podoba mi się, że jest u mnie.
- Rozumiesz? - Wiem, tato.
Statek. Stary ścigacz.
Nie rusza się.
Nie nadaje się do żeglugi.
Przygotować jedynkę i dwójkę do strzału nad wodą.
Przygotować jedynkę i dwójkę.
Wynurzamy się!
Cyrylica.
To statek przybrzeżny. Chyba bez załogi.
Tak daleko?
Może wszyscy przepadli.
Potrzebujemy paliwa.
Wejdźmy na pokład.
Czy ktoś tutaj zna się na walce wręcz?
Ktoś zabił kiedyś gołymi rękami?
Tak,
ja.
Czy ktoś mówi po rosyjsku?
Oprócz mnie?
- Pójdę z wami. - Co?
- Potrzebujecie mnie. - Szaleńca?
Kto poprowadzi załogę? Pan?
Ten okręt potrzebuje dowódcy.
Inaczej paliwo na nic wam się zda.
A Ehrenberg pękłby na pierwszym przesłuchaniu przed dowództwem.
Nie mamy wyboru.
Zwariowałeś?
Nie, on ma rację.
Inaczej cała załoga skończy przed sądem wojskowym.
Przysięgam, jeśli pan nas oszuka,
nie dostanie pan w głowę rosyjskiej kuli, tylko niemiecką w plecy.
To prowadzi pod pokład.
Niech pan tu zostanie i ma na nas oko.
Pan też.
Nie strzelać!
Proszę. Nie strzelać.
- Jest pan Niemcem? - Tak. Szwabem banackim.
- Na rosyjskim statku? - Mamy kłopoty.
Ruchy!
Witamy na pokładzie Kasaka, panowie.
Kapitan Martin Chafroff.
Jesteście Niemcami?
Dwóch Niemców, 4 Rumunów
i jedna pamiątka z w Ukrainy.
To cała załoga?
To mały statek.
Dlaczego się tu chowacie?
Nie chowamy się. Stoimy bez życia na wodzie.
Nasz mechanik oszalał. Przesadził ze sznapsem
i strzelił w silnik.
Chcieliśmy go naprawić,
ale uszkodził rozrusznik.
Gdzie on teraz jest?
Nie żyje.
Dacie radę naprawić ten silnik?
Ile macie paliwa?
Wystarczająco.
Skończyło wam się paliwo?
Można tak powiedzieć.
Mój mechanik naprawi wam silnik,
a wy dacie mi tyle paliwa, ile potrzebuję.
Niech pan rzuci okiem.
Pan niech idzie z nim.
Dobrze.
Sznapsa?
Co za szczęście, że nas znaleźliście.
Zrób miejsce.
Co to za gówno?
I? Dasz radę to naprawić?
Mogę spróbować.
Słyszałeś?
Nie, nic nie słyszę.
Tam!
Chyba trochę za długo stałem obok silników.
Thorsten.
Thorsten.
Co ty robisz?
Rozglądam się.
Ale Wrangel powiedział, że mamy tu zostać.
Thorsten!
Niech to szlag!
Nic ci nie zrobię.
Już dobrze.
Dobrze?
Wszystko w porządku.
Nie zrobię ci krzywdy.
Naszym celem był Halifax.
W Kanadzie?
Tak. Wschodnie wybrzeże.
Jest tam społeczność niemieckojęzyczna.
Wszyscy Niemcy mogą walczyć za Rzeszę.
Jesteśmy uchodźcami.
Dezerterami.
Ocalałymi.
To moja wina.
To wszystko moja wina, rozumiesz?
Ten pech na pokładzie. To moja wina.
Mam już dosyć wojny.
Opowiedzieć panu o wojnie na wschodzie?
Był pan tam?
Tak. W Charkowie.
57. Armia?
Gorodnianski.
Dobry człowiek.
Mocno nam dokopał.
57. armią
dowodził Podłas,
nie Gorodnianski.
Nie był pan na wojnie.
Niech pan zajrzy do nich.
Proszę go zabrać na pokład. I przygotować wszystko do odbioru paliwa.
Pan pójdzie ze mną. Pan też.
Tam jest nasza córka.
- Widzieliście dziewczynę? - Żydzi.
Dziewczynę, śliczną blondynkę?
Nie?
Proszę, zastrzelcie nas.
To tylko dwa naboje.
Oddaliśmy wszystkie pieniądze
za podróż do Kanady.
Proszę.
Dziękuję.
Niech pan da sygnał.
Oba silniki powoli naprzód.
Może to byłem ja.
Może ja przyniosłem tego pecha.
Chodź.
Dwójka.
Ognia.
Pański plan bezpiecznego powrotu załogi...
Może mi pan zaufać.
Tak.
Puść.
Nie mogę się nią opiekować.
To trwa zbyt długo. Proszę ją wziąć.
Inaczej zostawię ją pod szpitalem.
Niemowlę ze staruszką,
do której przychodzą córki, w ogóle do siebie niepodobne.
Sąsiedzi zaczną plotkować.
Czemu to ja mam ryzykować, a pani nie?
Proszę dać mi jeszcze trochę czasu. Znajdę wyjście.
Dwa dni.
Dlatego że kocham to dziecko. Ale to wszystko.
Mogę?
Usiądź.
Simone.
O niektórych sprawach najlepiej usłyszeć od przyjaciela.
Od kogoś, kto cię kocha.
Być może dzięki temu będzie ci łatwiej.
U-612 zaginął.
Okręt Hoffmanna i Franka.
Wziął udział w operacjach bojowych cztery dni temu.
I kontakt się urwał.
Naprawdę bardzo mi przykro.
Przepraszam.
Gluck został porwany. Muszę iść.
Mój kierowca odwiezie cię do domu.
Nie zastąpię ci brata, ale zawsze będę przy tobie.
- Margot. Musisz uciekać. - Co?
Jak to?
Przyjdą po zakładników.
Jesteś na liście.
Co?
Posłuchaj. To jest fałszywy paszport.
Weź go, zmień fryzurę, żeby wyglądać jak ona,
i zobaczysz, to wystarczy. Zgoda?
I weź ze sobą dziecko. Annę.
- Weźmiesz ją? - Dlaczego?
Frank nie żyje.
A ty?
Ja nie mogę. Nie mogę stąd uciec.
Ale ty możesz. Poradzisz sobie!
"Chcemy głowy inspektora Hagena Forstera.
W ciągu 48 godzin.
W przeciwnym razie Gluck straci życie.
Niech żyje wolność, niech żyje Francja".
Pańska głowa
ma być wystawiona na widok publiczny przed ratuszem. Dosłownie.
To jakiś cyrk.
Dlaczego nie pilnowano go lepiej?
Monroe była skończona... Szczury się rozpierzchły.
Ale zagonione w ślepy róg, gryzą.
Chcę, żeby przewrócono każdy kamień w tym mieście,
sprawdzono każde drzwi i piwnicę.
Znacie standardowy protokół w takiej sytuacji.
Dowódca polowy wydał rozkaz z Paryża pół godziny temu.
Zbierzcie zakładników.
Odmaszerować.
Potrzebujemy jeszcze 50 osób za adiutanta Glucka.
Proszę sprowadzić burmistrza.
A potem niech pan wróci do mnie po kolejne rozkazy.
Jest pan głuchy?
Heil Hitler.
Tłumaczenie: Paytrycja Miljević
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.