Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
U-612 to hańba dla marynarki wojennej.
Nasz dowódca to hańba.
Jako najstarszy rangą oficer rozkazuję panu
opuścić U-612.
Pójdę z panem!
Forster chce, żebym dla niego pracowała.
I pomogła mu cię schwytać.
Dobrze.
To najlepszy sabotażysta w Brygadach Międzynarodowych.
Jeśli chcesz tu zostać, zrobisz to po mojemu.
Musimy wykonać unik!
- Utrzymać kurs. - Co?
Nie rozumie pan, o co chodzi? O nieśmiertelność.
Zamknąć klapy!
WSKAŹNIK GŁĘBOKOŚCI
80 metrów.
Nowy kurs: 1-4-5.
Nie słychać już śruby.
Nie słychać już śruby.
Zatrzymali silniki?
Niech to szlag!
Śruba! Na 1-6-0.
Cholera.
Wezwali posiłki.
Musimy zejść głębiej. Głębiej, pierwszy oficerze.
Schodzimy na 150 metrów.
Przód mocno, tył poniżej 10.
Schodzimy na 200 metrów. Cała naprzód.
Niech to szlag. Gaśnica!
Gaśnica!
Okręt opada.
Wszyscy na rufę!
Na rufę! Chodźcie! Wszyscy na rufę, no dalej.
Szybko, ludzie.
No dalej!
No dalej!
Awaria głównej pompy.
Trymujemy!
Okręt nadal opada.
Oba silniki cała wstecz!
WSKAŹNIK GŁĘBOKOŚCI
Nadmuchać!
Nadmuchać!
Otwarte.
Podnieś się!
Podnieś się!
Okręt nie staje.
- Okręt nie staje. - Okręt nie staje.
220 metrów.
230 metrów.
250 metrów.
- Okręt osiadł na dnie! - Na jakim dnie?
Tu nie ma dna,
głębokość wody osiąga tu 4 000 metrów!
Gdzieś osiedliśmy!
Włączyć światła awaryjne!
Zostałem wysłuchany.
Pan Bóg włożył rękę pod nasz kil.
Sprawdzić przewody.
Cholera.
Lutzi!
Kuk, szmata!
Szmata? Po co? Krwawię?
Będziesz miał ogromną bliznę.
Tak?
Blizny wiążą się z dobrymi historiami.
Można je opowiadać dziewczynom. Zawsze chcą poznać szczegóły.
Woda!
- Woda na pokładzie! - Woda!
Raport uszkodzeń! Natychmiast!
Przeciek w centrali.
Panie podporuczniku.
Panie podporuczniku.
Pęknięty przewód chłodzący.
Zacisk! Szybko!
Czego pan chce?
Rozkazów?
Podróż się skończyła.
ORKĘT
Simone. Po rozmowie z dowództwem burmistrz musiał
wymienić kilka nazwisk z listy
i uzasadnić tę wymianę.
Nie chcemy rozstrzelać kogoś, kto jest po naszej stronie.
Kiedy pani skończy, proszę przekazać kopię kapitanowi Gluckowi.
Oczywiście.
Zarezerwowałem stolik w "La Marée". Będę na panią czekał o siódmej.
Francuzi przemawiają do Francuzów.
Posłuchajmy najpierw wiadomości osobistych.
W agencji ubezpieczeń wybuchł pożar.
Catherine nie czuje się najlepiej.
Athalie znalazła się w ekstazie.
Powtarzam. Athalie znalazła się w ekstazie.
Transportują broń drogą morską.
Przypłyną...
tutaj.
Co z patrolami?
Na pewno są jakieś przerwy.
Tak, ale rozkład się zmienia.
Musimy go zdobyć.
Hej.
Nie będziemy słuchać rozkazów.
Właściwie, skarbie, będziecie.
Bo na razie sikacie pod wiatr i wszystko wam leci na twarz.
Chcecie coś zmienić? Na przykład pomóc wygrać wojnę?
To posłuchajcie. Posłuchajcie.
Tak jak Carla. Jasne?
Sprawdźcie godziny pływów. Tego możemy być pewni.
Możecie?
I furgonetka. Jeśli się zepsuje, będzie po nas.
Musicie ją sprawdzić dwa lub trzy razy.
Daj.
Simone może to zrobić.
Zdobyć plan patroli.
Jesteś pewna tej swojej dziewczyny?
Już ci mówiłam. Kocha mnie.
Naprawdę myślisz, że będzie skłonna dla nas umrzeć?
Dla mnie.
Jest moją małą żołnierką.
To pielęgniarka.
- Jak długo to trwa? - Od wczorajszej nocy.
Myślałam, że to gardło,
ale jest napięta w okolicy żeber.
- Ma pani wykształcenie medyczne? - Nie.
Niańczyłam wiele dzieci w tym mieście.
Ale żadne z nich nie było tak ważne, jak ten aniołek.
Będzie jej potrzebna sulfapirydyna.
Proszę trzymać ją w cieple i dawać jej dużo pić.
- Zajrzę tu jutro. - Dziękuję.
- Dziękuję za wszystko, co pani robi. - To moja praca.
Nie. Tutaj pani nie pracuje.
Wszystko w porządku?
Tak.
Niech pani o siebie dba.
Ona chce cię widzieć.
Jutro odbieramy ładunek.
Potrzebuję planu patroli wybrzeża.
Na liście zakładników jest Margot.
- Nie wiem, gdzie jest ten plan. - Musisz się dowiedzieć.
Ucieknijmy. Wynieśmy się stąd.
- Dokąd? - Dokądkolwiek.
Plany patroli
na południe od La Rochelle.
Jutro między 20.00 a północą.
Liczymy na ciebie.
Jutro po południu. W mieszkaniu Franka.
Palce małej...
Anny...
są niebieskie.
Przez zapalenie płuc ma za mało tlenu.
Potrzebuję penicyliny.
Na pewno gdzieś musi być.
Co za dziwny świat!
Nie spodziewałam się, że kiedyś zaprzyjaźnię się z Niemką.
Kiedy wpadłem do wody, krwawiły mi jaja.
Woda wymyła część mnie.
Chciałem, by to się skończyło.
Chciałem przestać oddychać,
ale nie mogłem.
Nie mogłem.
Nie pozwolił mi ten zasrany wilk we mnie.
A ja w pana uwierzyłem.
Naprawdę pan myślał, że coś nam się stanie?
Woda w maszynowni przestała lecieć.
Mielizna Laura Ethel! To jedyna możliwość.
Jesteśmy dalej na północ, niż myślałem.
Ławica. Leżymy u jej podnóża.
Panie mechaniku. Przedział dziobowy jest cały.
Zawory jedynki i trójki są nieszczelne.
Wszystkie zestawy ewakuacyjne spłonęły.
To nie może być prawda.
Ciśnienie sięga tu 1 050 milibarów.
Na zewnątrz jest 980.
Cholera.
Do łodzi przedostaje się powietrze ze zbiorników?
W łodzi panuje nadciśnienie. W zbiornikach brak powietrza.
Cholera.
I co teraz zrobimy?
Mogliście o tym pomyśleć wcześniej, zasrańcy.
Macie nas wszystkich na sumieniu!
Czego znowu chcesz?
Przestańcie! Obaj!
Teraz to nic nie da.
Ciśnienie cały czas rośnie. Już jest 1 070 milibarów.
Jeśli to tempo się utrzyma, wkrótce będzie po nas.
Stężenie CO2?
5% to granica krytyczna.
Przy ośmiu traci się przytomność. A potem człowiek się dusi.
- Ile mamy czasu? - 24 godziny,
maksymalnie 26.
Niech to szlag.
Niech to szlag.
Czekamy na rozkazy.
Główny mechaniku, niech pan dowodzi.
Dosyć!
Każdy zawór, każdy przewód z powietrzem -
macie wszystko sprawdzić, żeby znaleźć wyciek i go naprawić.
Potem zajmiemy się akumulatorami.
Musimy uruchomić sprężarkę. Módlcie się, żebyśmy byli w stanie
skondensować tl powietrza, by nadmuchać zbiorniki!
- Myślisz, że to kara? - Za co?
Za wszystko. Za Hoffmanna.
Za Maxa.
Może to nie Max był Jonaszem na pokładzie,
tylko ktoś inny.
Jeśli igła podniesie się nad 1 500, będziemy musieli szacować ciśnienie.
Wtedy już nie starczy powietrza, by się wynurzyć.
Tutaj ucieka powietrze.
Szybko.
Zacisk.
Ta dziewczyna z La Rochelle.
Nie spałem z nią.
Wiem.
- Jak to? - W oczach widać, czy ktoś się pieprzył.
Ten cały pech...
Przynosi go panna na pokładzie, prawda?
Na naszym okręcie jest takich jak ty ze dwudziestu,
więc chyba to nie powód.
- Raport. - Wyciek powietrza został zatrzymany.
Dobra robota, mały.
Idziemy szukać dalej.
Ostrygi w "La Mareé" należą do najlepszych,
jakie można znaleźć w okolicy.
Cebula czy cytryna?
Cytryna.
Et voilà.
A teraz się siorbie.
I jak?
Śliskie.
Najlepsze są z łykiem szampan. Santé.
Są poławiane tu na wybrzeżu?
To jedna z zalet stacjonowania w La Rochelle.
Ale owoce morza nie były jedynym powodem,
dla którego zdecydowałem się kupić tu dom.
Są dostarczane łodzią?
No bo... ilu może być rybaków w La Rochelle?
Mogą też transportować co innego.
Nie możemy w pełni patrolować wybrzeża.
- Zwłaszcza mniejszych łodzi. - Nie boi się pan?
Często się nad tym zastanawiałam. Jesteśmy raczej bezbronni.
Panno Simone.
Proszę się nie martwić.
Marynarka i Wehrmacht współpracują.
Odpowiada za to Gluck.
Ale nie rozmawiajmy o pracy.
Z Paryża. Od Lelonga.
Kojarzy pani Lelonga?
Jubilera, który rzucił wyzwanie Gestapo?
Kiedy rozkazano mu przenieść swoją firmę do Berlina,
napisał do Führera,
że nie może wyrabiać paryskiej biżuterii poza Paryżem.
To był akceptowalny akt francuskiego oporu.
Myśli pan, że może mnie kupić?
- Simone... - Nie mogę tego przyjąć.
Ciągle chcesz mi imponować.
Myślisz, że sam mi nie wystarczysz, Hagen?
Bez swoich pieniędzy, bez władzy?
Zastanów się.
- Muszę to oddać. - Nikogo nie ma, panno Strasser.
Wiem.
Ale kapitan Gluck musi mieć to na biurku jutro rano.
Panna Strasser?
Przetłumaczyłam listę nazwisk. W końcu.
Inspektor Forster prosił mnie, bym zaniosła to do kapitana Glucka.
Heil Hitler.
Heil Hitler.
Wciąż rośnie.
Sprawdziliśmy wszystko.
Najwyraźniej nie, gdzieś musi uciekać!
Przeszukajcie wszystko ponownie. Szybko!
- Oddaj mi mój zegarek. - Niby dlaczego?
Dostałem go po ojcu.
Nigdy go nie poznałem. Nie żyje.
Miał szczęście.
Mógłby wrócić z wojny tylko po to, żeby zobaczyć, jaki jesteś brzydki.
Znalazłem wyciek. Pęknięcie w głównej rurze rozdzielacza powietrza.
Masz?
Pękła rura z powietrzem.
Kiedy skończycie, zajmijcie się akumulatorami.
Przy odrobinie szczęścia tylko poluzowały się złącza.
Ciśnienie przestało rosnąć.
Czekajmy.
Ciśnienie już nie rośnie.
Teraz miejmy nadzieję, że akumulatory nie zostały uszkodzone.
Skończyliśmy z rurami. Teraz musimy naprawić to.
- Ralf. - Tak?
Gaz! Gaz!
Gaz! Chlor!
Uciekajcie!
Szybko.
Cholera. Pomóż mi. Chodź tu!
Co z akumulatorami?
Otwórzcie!
Niech to szlag.
Wody!
Wody, do cholery!
Tym razem byłeś szybki.
Mamy tylko dwa. Pozostałe się stopiły.
Maszynista miał szczęście, mógł umrzeć.
Bez prądu nie będzie sprężarki,
a bez niej nie wpompujemy powietrza.
Kto się zgłasza na ochotnika?
Ja to zrobię. Zejdę tam.
Zapomnij. Utkniesz.
Ja to zrobię.
Nie, ty jesteś maszynistą. Jeśli coś ci się stanie...
Wszyscy będziemy mieli przechlapane.
- Pójdę z tobą. - Nie, Frank.
Na ciebie czeka dziewczyna.
Ja nie mam nikogo.
Pips.
Dzięki.
Powodzenia.
To trwa zbyt długo.
Kończy im się powietrze!
Niech pan się weźmie w garść.
Wybuchło ogniwo.
Zestaw ratunkowy jest do niczego, z akumulatora leje się kwas.
No właśnie.
Mamy przechlapane.
Do piwnicy z nim. Przyjdę później.
Na dół.
Muszę panią przeprosić.
Miała pani rację. Pomysł z naszyjnikiem był pretensjonalny i nietaktowny.
Wykorzystałem swoją pozycję zawodową,
by zbliżyć się do pani prywatnie.
Tak, lepiej oddzielmy
sferę prywatną i zawodową.
Co to za człowiek?
Pan Anglade. Miał związek z tą bombą.
Jaki?
Tego muszę się dowiedzieć.
Mogłabym się przydać?
- Na przesłuchaniu? - Tak.
- Bywa tam nieprzyjemnie. - Wytrzymam.
Dobrze.
Hagen...
Ten pomysł z naszyjnikiem nie był nietaktowny.
Może pretensjonalny, ale też miły.
Zdobyłaś to?
Forster ma trop w sprawie bomby.
- Jaki trop? - Aresztowali kogoś. Anglade’a.
Dowiedz się więcej.
Jestem z ciebie dumna.
Dzięki mnie zrozumiałaś, kim naprawdę jesteś.
Pan Anglade jest portierem w odlewni żelaza w Angoulême.
Dwa tygodnie temu skradziono tam zegar.
Taki jak ten...
Jak to, co z niego zostało.
Gdzie był ten zegar?
Dwa tygodnie temu z waszej fabryki skradziono zegar.
- Gdzie się znajdował? - Przy wejściu.
Przy wejściu.
Pracował tego dnia? Był w stróżówce?
Tego dnia pan pracował? Był pan w stróżówce?
Tak.
- A gdzie znajduje się stróżówka? - Gdzie jest stróżówka?
Naprzeciwko zegara.
Tak.
Naprzeciwko.
Jest pan komunistą?
Ja? Nie.
Nie?
- Proszę go zapytać, czy jest ślepy. - Jest pan ślepy?
Ależ skąd.
Albo wyślę całą jego rodzinę do obozu koncentracyjnego następnym transportem,
albo może wrócić do domu. Jego wybór.
Pan i pańska rodzina zostaniecie wysłani do obozu
następnym transportem.
Albo wróci pan do domu jako wolny człowiek. Pan decyduje.
Jest taki chłopak, który często potrzebuje części.
Naprawia zegary.
Jest chłopak, który potrzebuje części do naprawy zegarów.
Nazwisko. Adres.
Co teraz?
Jest za wcześnie.
Będą czekali, aż patrol przejdzie. Wypatrujmy znaku.
Ruchaud.
No proszę.
Komunizm pochodzi od słowa "communis", "razem".
Tam, gdzie jest jeden, muszą też być inni.
Do 1940 brał udział w spotkaniach komunistów.
Na liście zakładników jest cały klan.
Jeśli to ten chłopak zbudował bombę dla Monroe,
moje śledztwo zbliża się ku końcowi.
Będę miał czas na sprawy prywatne.
Pańska matka naprawdę potrafi człowieka ugościć.
Rodzina i ruch oporu wykluczają się wzajemnie.
To prowadzi do przedwczesnych porodów. Od kopniaków.
- Claude? - Co tu robisz?
Gdzie Luc? Mamy problem.
- Jest w domu. - A pozostali?
- Czemu pytasz? - Niemcy. Forster.
Musimy zabrać stąd wszystko, co mogłoby wpaść w ich ręce!
Ciągnijcie! Szybko!
Powodzenia.
Schowaj się.
Uciekajcie!
Próbowali posprzątać.
Ktoś musiał ich uprzedzić o naszej wizycie.
Ralf?
Wody?
Poziom dwutlenku węgla: 3,7 procent. Pojawiają się pierwsze objawy zatrucia.
To tylko dwa kontakty.
Wystarczy połączyć klemy i obejść ogniwo.
- Trzeba tam wejść. - Wszędzie jest kwas.
Ktoś musi to zrobić, inaczej się nie wynurzymy.
Musimy zdać się na los.
Chrzanić los.
Wilki...
wolą się pozagryzać niż udusić.
Wszyscy mają losować.
Z wyjątkiem Strassera i Maasa.
To my jesteśmy odpowiedzialni za ten syf.
Mam dwoje dzieci.
Jako najstarszy rangą oficer, ja tu dowodzę. Czy to jasne?
Prąd!
Prąd!
- Znowu mamy światło. - Prąd.
Przejmuję stery.
Czerwone światło!
Ciśnienie spada!
Pompować!
Przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja...
- Podnosimy się! - Podnosimy się!
- Tak. - Podnosimy się!
240 metrów.
230 metrów.
220 metrów.
210 metrów.
200 metrów.
80 metrów!
Przygotować się do pierwszej obserwacji.
70 metrów.
60 metrów.
50.
40.
30 metrów.
990 milibarów.
Ciśnienie wewnątrz okrętu przywrócone.
20 metrów.
10 metrów.
Otworzyć właz.
Tak!
Przepraszam.
Próbowałam cię uratować.
Dotarli do Luca.
Pojechałam do kryjówki i próbowałam pozbyć się dowodów.
Kto to?
Co?
Simone?
Forster.
Hagen...
Co tu robisz?
Simone.
Tłumaczenie: Patrycja Miljević
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.