Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Anna ma się dobrze.
Zaopiekuję się nią.
Co się z panem dzieje, do diabła?
Pod pokład! Natychmiast!
To koniec, Tennstedt!
Nie wiem, kto z was jest bardziej żałosny, ty...
- czy ten drugi, którego mają zabrać. - Kto to?
Wrangel.
Dowódca U-Boota, który niedawno zatonął.
Jesteś śmieciem jak kapitan?
Strzelił mu prosto w twarz.
- Hoffmann? - A niby kto?
Jeden z oficerów, Forster, wie, kim jesteś. Ma twoje akta.
Coś mi mówi, że dopiero zaczynamy.
Wreszcie mamy zdjęcie Carli Monroe.
Miałaś to przez cały czas?
Tak.
Wykorzystacie to, żeby zabijać niewinnych?
Takiego pytania oczekiwałby od ciebie Forster.
To oni stworzyli ten świat.
Musisz to zrozumieć.
To ich świat, a my jesteśmy ofiarami i mamy prawo się bronić.
A co tymi ludźmi, którzy umierają? Jak Nathalie? Co z niewinnymi?
Wiem, że była twoją przyjaciółką. Żal mi też Franka.
Po co mu były te paszporty?
- Żeby uciec. - Tak.
Bo zakochał się w Żydówce i ma z nią dziecko.
I pamiętaj, że sama przespałaś się zeszłej nocy z kobietą.
Oboje zasługujecie na zesłanie do obozu i na śmierć.
Po czyjej jesteś stronie?
- Po twojej. - A zatem przestań coś przede mną ukrywać.
Co to?
Snajper. W Hiszpanii.
A to...
zazdrosny kochanek.
Muszę już iść. Zaraz wróci pani domu.
Skąd wiedziałaś?
Co?
O mnie. Skąd wiedziałaś?
Nie wiedziałam. To miła niespodzianka.
- To wszystko? - Tak, panie inspektorze.
Eksplozja spowodowała znaczne szkody.
Te fragmenty utkwiły w błotniku pod wpływem wybuchu.
Nie umiemy określić ich pochodzenia.
Proszę zanieść to do mojego biura.
Panno Strasser. To komunikat prasowy na temat tej kobiety.
Przedwczoraj podeszła do Forstera.
Jest pewien, że odpowiada za zamach.
Proszę to przetłumaczyć. Dziękuję.
OKRĘT
- Daj mu prontosil. - Co?
Ten kaszel wskazuje na zapalenie płuc.
- Skąd to wiesz? - Mój ojciec jest lekarzem.
Mówisz poważnie?
- To prawda, że studiowałeś w Mürwik? - Marynarka to moje życie.
Kucharzu,
jak on się czuje?
Niedobrze. Nadal ma wysoką gorączkę.
Jak się pan nazywa, pierwszy oficerze?
Tennstedt, panie kapitanie.
Co pan tu robi, Tennstedt? Czemu nie jest pan na swoim stanowisku?
Zostałem...
zdegradowany.
Przez kapitana Hoffmanna.
Kapitan pozwolił, by mechanik prowadził do domu,
podczas gdy nasi towarzysze oddają życie za Niemcy.
U-612...
to hańba dla marynarki wojennej.
Nie.
Załoga jest zdeterminowana, robi dobrą robotę.
Nasz dowódca to hańba.
Pan wraca do domu jako bohater.
Ja stanę przed sądem wojskowym w Lorient.
Tam kapitan będzie musiał odpowiedzieć na pytania.
Przywracam pana na stanowisko, pierwszy oficerze.
Oto informacje na temat Carli Monroe.
Widziałem wiele bomb, ale nie taką.
Ten, kto to uruchomił, musiał wiedzieć, kiedy przypłynie Schulz.
By zdetonować urządzenie, dając sobie czas na ucieczkę,
musiał ustawić licznik jak najbliżej chwili dokowania.
Wygląda jak coś, co było wyprodukowane wcześniej.
Tak, wyjęte z czegoś o innym przeznaczeniu.
Z czego?
Zbliżymy się o krok, kiedy się dowiemy.
Panno Simone.
Znowu muszę prosić panią o pomoc.
Kolejne informacje na temat tej Monroe. Z wojny w Hiszpanii.
Bomba w kościele.
Wolałbym pani tego oszczędzić, ale muszę wiedzieć, czy jest tam coś o mechanizmie.
I jeszcze jedno.
Chciałbym postawić pod pani drzwiami człowieka. Będzie stał dzień i noc.
Dla bezpieczeństwa.
Chce pan, żebym dla pana pracowała? Ona będzie miała na mnie oko.
Widziała panią ze mną.
Nie wybaczyłbym sobie, gdyby coś się pani stało.
Pani Monroe chyba ma coś ciekawszego do roboty
niż zajmowanie się jakąś tłumaczką.
Chcę jak najlepiej.
Sama o siebie zadbam. Obiecuję.
I dziękuję, że pan się o mnie tak bardzo martwi.
Proszę zadzwonić, kiedy pani coś znajdzie.
- Hoffmannowi nie wolno opuszczać koi. - Tak jest.
Tennstedt, miałeś trzymać się z dala od centrali!
Poruczniku Ehrenberg,
jako najstarszy rangą oficer obejmuję dowodzenie U-612,
do czego upoważniło mnie
naczelne dowództwo niemieckiej marynarki wojennej.
Słucham?
Porucznik kapitan Hoffmann nie jest w stanie dowodzić tym okrętem.
Jakakolwiek niesubordynacja wobec mojej decyzji
zostanie potraktowana jako bunt.
Nie może pan.
Kapitanie Wrangel, to zaszczyt służyć pod pana dowództwem.
Nie mogę się doczekać naszej współpracy, mechaniku.
Co się dzieje, drugi oficerze?
Pogonimy brudnych jankesów. Nie wracamy.
Nie możemy!
Mamy jasne rozkazy z Lorient!
Wszyscy, którzy się sprzeciwią, będą aresztowani.
Tak jest.
To nie może być prawda.
Klucz do skrzyni z bronią, mechaniku.
- To rozkaz. - Pan już nie jest pierwszym oficerem.
Jestem pańskim przełożonym i ma pan mnie słuchać!
Proszę go aresztować. Ogłuchł pan?
Niech pan go zabierze do przedziału torpedowego i obserwuje do rozkazów.
Zrozumiano?
Za mną!
To nowy okręt? Śruby śpiewają?
Trochę.
Potrzebny mi raport, na ile godzin starcza paliwo na wysokich i pełnych obrotach.
Kapitan Wrangel jest zdeterminowany, by zaprowadzić na okręcie porządek.
Może liczyć na maszynownię?
- A Hoffmann? - To nie pańska sprawa.
Nie obchodzi mnie, kto nosi czapkę kapitańską. Chodzi o protokół.
Nie chcę trafić pod ścianę.
Odpowiadają za to oficerowie.
Wiele przeżyłem, ale buntu jeszcze nie.
I co teraz zrobimy?
To, co zawsze, wykonamy rozkaz.
Co się stało?
Co się dzieje, do cholery?
Kapitan Wrangel przejął dowodzenie.
Słucham?
Poruczniku Schiller,
niech pan aresztuje porucznika Tennstedta i kapitana Wrangela za bunt.
To rozkaz.
Z całym szacunkiem, ale nie jest pan już dowódcą tego okrętu.
Mechaniku!
Robert.
Czy wy poszaleliście?
Chcecie stanąć przed sądem?
Znam pańskiego ojca, Hoffmann.
Wspaniały człowiek. Wzór do naśladowania dla nas wszystkich.
Niestety, pan taki nie jest.
Mieliście okazję zatopić amerykański statek.
Wolał się pan zanurzyć.
Na pokładzie był jeden z moich ludzi. Ranny.
Ten, którego pan oddał jankesom? Z własnej woli?
Co się z panem dzieje? Brata się pan z wrogiem?
Wykonuję rozkazy.
Wie pan, że trwa wojna?
A pan był jeńcem! I tylko tyle!
A teraz jestem dowódcą U-612.
Schiller, zaprowadź go z powrotem do jego koi.
Panie Hoffmann.
Proszę mnie nie dotykać.
Klaus. Proszę.
Idź na swoją koję. I wyzdrowiej.
Mam nadzieję, że to jasne.
Wszyscy odpowiecie przed sądem wojskowym.
- Główny sterniku! - Tak jest!
Zmiana kursu.
Skieruj nas na trasę konwoju. Uderzymy po zmroku.
Zniszczymy jankesów, zanim zorientują się, co się stało.
Tak jest, panie kapitanie.
Nie spodziewałem się, że jesteś kimś, kto czasem płynie pod prąd.
Kuk rozmawiał ze mną o Hinzu.
Ja też broniłem tej cioty.
Przepraszam, kolego.
Chciałbym wrócić do domu.
Ohyda. Kiepskie ujęcie.
- Zauważono cię. - To niczego nie zmienia.
Nasz kontakt jest w drodze, żeby to odebrać.
Kogo wysłano?
Kogoś z większej komórki.
Z kontaktami spoza Francji.
W każdym razie przekaże im, że działamy na poważną skalę
i jesteśmy zaangażowani.
Przyślą więcej broni i materiałów wybuchowych.
Ale musisz się z nim spotkać.
Tak.
- A ty? - Mam inne plany.
Idziemy?
Panie kapitanie?
Jakie mamy szanse, według pana?
Przed sądem?
Myśli pan o tym teraz?
W najlepszym przypadku, zakład karny.
Co?
Nie będzie żadnego sądu wojskowego.
Dowódca, który jako jedyny przeżył z całej swojej załogi,
i pierwszy oficer, którego zdegradowano za niesubordynację.
Trzeba coś z tym zrobić, prawda?
Nie ma nic gorszego niż niepewność.
Kiedy to jedyne wyjście, trzeba działać zdecydowanie.
Ale to wymaga odwagi, Tennstedt.
Jest pan odważny, pierwszy oficerze?
Tak, panie kapitanie.
Dobrze. Wyrzucimy Hoffmanna za burtę.
To są prości marynarze. Zrobią to, o co poproszę.
Psy potrzebują mocnej ręki. Tylko wtedy się słuchają.
Aż do śmierci.
Panie kapitanie. Proszę ze mną.
Niech pan zachowa się honorowo.
Jak pan, kiedy pan strzelił temu biedakowi w twarz?
- Albo pił piwo z Żydem? - Zamknąć się.
- Chcą zabić Hoffmanna. - Co?
Już postanowili.
I nikt nic nie zrobi?
Nie.
Nawet Ehrenberg?
Hoffman sam mówił, że rozkaz to rozkaz.
A co zrobią z nami?
To samo, co z Hoffmannem.
Mam was zaprowadzić do centrali.
Co to ma być?
Proszę sobie wyobrazić, że wrócił pan do La Rochelle.
Z jakimi osiągnięciami?
Jeden trup. Jeden ranny, którego oddał pan w ręce jankesów.
I jeden statek, bo jesteście zasranym, żydowskim parowcem.
Jak pan myśli, czemu Dönitz zgodził się na wymianę?
Bo chce wygrać wojnę.
Mam patrzyć, jak nowy okręt z kompletną załogą
ucieka przed wrogiem?
U-612 jest w idealnym miejscu -
na trasie konwoju.
I ja tu dowodzę.
To niedorzeczne, Wrangel.
Poruczniku kapitanie Hoffmann, jako najstarszy rangą oficer na pokładzie
rozkazuję panu opuścić U-612.
Dostanie pan ponton i trochę prowiantu.
Co?
Wiecie, jaki był rozkaz.
Nie możecie na to pozwolić.
Załoga nie ma nic do powiedzenia.
Ja jestem najwyższym rangą oficerem na pokładzie. Decyzja należy do mnie.
Dwaj pozostali...
Maas i Strasser.
...pójdą z panem.
Dlaczego?
Za niesubordynację.
Bo pana nie posłuchali, Tennstedt? Zdegradowałem pana.
Maas i Strasser nie byli winni posłuszeństwa.
Nie mogą być karani za wykonanie swojego obowiązku.
Chyba że kapitan chce, żeby załoga podążała za każdym,
kto stwierdzi, że jest dowódcą.
Lojalność, Wrangel.
I honor.
Te pojęcia nic dla pana nie znaczą.
Uwolnijcie ich.
A pan, Hoffmann,
może powiedzieć coś załodze.
Zwracam się do was, do marynarzy,
ludzi, którzy codziennie stawiają czoło śmierci.
Wierzę, że wykonywanie rozkazów oznacza powodzenie misji.
Ale to, co tu robicie, to bunt.
I wiecie o tym.
Wszyscy o tym wiecie.
Ufam kapitanowi Hoffmanowi i pozostanę wobec niego lojalny.
Niech pan nie gada bzdur, von Haber.
Pójdę z panem!
Max, nie.
Nie.
Poszedłem do szkoły oficerskiej,
bo myślałem, że są tu dobrzy ludzie.
Na U-Bootach.
Ale gdy was widzę,
wiem, że to jeden wielki syf.
Zamiast oddychać tym samym powietrzem, wolę iść z kapitanem.
Jak pan chce.
Ehrenberg?
Pan też chce iść?
Tak?
To rzeczy Nathalie, które zabrałam ze szpitala.
Tylko ubranie.
Żydówka, wołająca pani brata w środku nocy,
która niedawno urodziła...
Przepraszam, nie chciałam pani sprawiać kłopotów.
Mam prawo wiedzieć, jeśli coś mi grozi.
Myśli pani, że zamierzam na panią donieść?
Nathalie i Frank mają córeczkę.
Gdzie ona jest?
Na razie jest bezpieczna.
Gdyby pani potrzebowała pomocy, wie pani, gdzie mnie szukać.
Tak?
Panie inspektorze.
Mam ostateczną listę stu zakładników.
Do listy dołączono notatki z ratusza.
Do przetłumaczenia i zatwierdzenia.
Dziękuję.
Jeśli chodzi o eskortę dla panny Strasser...
Nie będzie potrzebna.
- Frank niedługo wróci. - A jeśli nie?
- Wróci. - Podobno okręty podwodne ciągle toną.
To prawda, że jest lista osób,
które zostaną rozstrzelane, jeśli do czegoś dojdzie?
Już nie jest, jak kiedyś.
Ludzie reagują inaczej, kiedy się boją.
Widzą kobietę w moim wieku z wózkiem
i zadają pytania, których normalnie by nie zadawali.
On wróci.
Ona chce, żebyś przyszła. Chodź.
Uważaj, jak idziesz.
Zostawcie nas. Zaczekaj na zewnątrz.
Chciałam, żebyś dziś tu była.
Będziemy mieli gościa,
który być może wszystko zmieni.
Cieszysz się?
Jak w dniu, kiedy uciekłam ze szkoły dla dziewcząt.
Chodziłaś do takiej szkoły?
W Szwajcarii.
Pomysł moich rodziców. Myśleli, że tego właśnie mi potrzeba.
Nie znosiłam jej.
Pewnej nocy, kiedy zgaszono światła,
otworzyłam okno
i ześliznęłam się po rynnie.
Wybrałam inne życie.
Czy to ma sens?
Tak.
Santé.
Na zdrowie.
Forster chce, żebym dla niego pracowała.
I pomogła mu cię schwytać.
Dobrze.
Będę musiała się zbliżyć.
Dobrze.
Kiedy wrócą?
Wystarczy czasu.
Tak myślałem. Cholerni amatorzy.
- Co się dzieje? - Ubieraj się.
- Nie... - Znasz go?
Ten drań wciąż mi wisi 20 peset!
Cholerny Philip Sinclair!
Chodź.
Pyszne.
Siedzę tu pół roku i nadal nie mam dosyć francuskiego żarcia.
Nie wyobrażacie sobie, jakie gówno je się w Wielkiej Brytanii.
Pan też walczył w Hiszpanii?
Tam się poznaliśmy.
Patrzysz na najlepszego sabotażystę w Brygadach Międzynarodowych.
To były czasy.
Ty, ja...
Raoul, pamiętasz go?
Nie. Raoul...
I ta twoja przyjaciółka, Jacqueline?
Możemy być z tego dumni.
Z większości.
Pogadajmy.
Przyda się?
Możliwe.
Ta bomba to wasza sprawka?
Nasi nie byli zachwyceni.
Amerykanie rozmawiają o inwazji.
Londyn szuka ludzi,
a De Gaulle nie chce agresywnych działań, które narażałyby ludność cywilną.
To kolejny faszysta.
Ludzie współpracują.
Mogę walczyć tylko na miejscu.
Chryste, Carlo! Nie chodzi o ciebie.
I to nie Hiszpania.
Wciąż mam koszmary po tym, co zrobiliśmy w Oviedo.
W kościele.
A ty nie?
Nie dam się znowu w to wciągnąć.
Spójrz, kto przy tobie walczy.
Komunistyczne ochlejusy i jakiś cholerny rolnik.
A ta dziewczyna?
- Simone. - Simone...
- Czy ona wie? - Co?
Wyglądasz okropnie.
Nie okłamuj mnie.
Pocisk.
Tutaj.
Cholera.
Wyciągnę cię.
Przez naszą sieć.
Do Londynu.
Wiem, że to nuda.
Ale jeśli chcesz tu zostać, zrobisz to po mojemu.
Staramy się wygrać wojnę, a nie sprawić, żeby kolejne państwo się podzieliło.
Zdecyduj.
Tym razem naprawdę możemy wygrać.
Wzięłam od ciebie papierosa.
Mechanizm zegarowy?
Między dwa kontakty włożono kartę.
Żeby uruchomić zegar, wystarczyło ją wyjąć.
Dwa tygodnie temu
otrzymaliśmy zgłoszenie
z odlewni żelaza w Angoulême. Ukradziono zegar.
Dlatego nikt nie był w stanie pilnować godzin pracy.
- Proszę mówić dalej. - Podejrzewano sabotaż.
Odlewnia odgrywa rolę w gospodarce wojennej.
Chcę mieć ten raport i odpowiedzialnego funkcjonariusza.
Dzięki.
Nie wyjadę.
Dobrze. Zgadzasz się na moje warunki?
Tory kolejowe?
- Słupy telegraficzne? - Wiesz, o co chodzi.
Nie ryzykujcie życia cywili.
Podkręć radio. Zobaczymy, co da się zrobić.
Moja smykałka, twój tupet, czego jeszcze potrzeba?
Mamy tajną broń.
Zadbaj o to.
Panno Strasser.
Dzień dobry, panie inspektorze. Melduję się na służbie.
Gdzie mogę usiąść?
Proszę.
Kapitanie, akumulatory są naładowane w 80%.
Mają być w pełni.
Zostajemy na powierzchni.
Tak jest.
Komunikat! Po angielsku!
Tam! Statek handlowy na 350 stopniach!
Cudownie.
Statek handlowy na 350 stopniach! 2 500 metrów!
No proszę.
Myślałem, że atakujemy tylko w nocy.
Tłusty statek handlowy... Chyba możemy to chrzanić.
Na stanowiska bojowe.
- Na stanowiska. - Przygotować się do zanurzenia.
Zaczyna się. Zalać od jedynki do czwórki.
Z drogi!
- Właz zamknięty. - Pod wodę!
Pod wodę.
Głębokość peryskopowa.
Przód poniżej pięciu, tył środek.
Okręt osiągnął głębokość.
Widać eskortę? Niszczyciel?
Torpedy 1 do 4.
Nowy kurs: 1-2-4. Strzał pod wodą.
Torpedy 1 do 4. Nowy kurs: 1-2-4.
-Strzał pod wodą. - Dwójka gotowa.
Jedynka też.
- I czwórka. - Trójka gotowa.
Torpedy gotowe do strzału pod wodą.
Prędkość torped 30.
Prędkość wroga 17. Dziób wroga po lewej.
Pozycja 80. Dystans 300.
To ryzykowne, jesteśmy za blisko!
Powinno być co najmniej 300 metrów!
Jedynka i dwójka, ognia!
Jedynka i dwójka, ognia.
1 i 2, ognia.
4, 5, 6, 7, 8...
Trafiony.
Tak trzymać!
Pozbyliśmy się Hoffmanna i Maxa, i poszło dobrze! Znowu mamy szczęście!
Głośno! Bardzo!
Prawie nad nami!
Myślę, że to cały konwój.
Cały konwój.
Zdradziliśmy swoją pozycję. Będą nas ścigać!
Sięgnęliśmy do gniazda os.
Nie powinno się tego robić, a jeśli już,
to trzeba się mocno trzymać.
Prędkość torped 30. Prędkość wroga 16.
Pozycja 0. Odległość 500.
Prędkość torped 30. Prędkość wroga 16.
Pozycja 0. Odległość 500.
Torpedy 3 i 4, ognia!
- 3 i 4, ognia! - 3 i 4, ognia!
- Przeładować torpedy! - Przeładować!
- Odbezpiecz klapy! - Odbezpieczone.
- Odbezpiecz! - W górę!
8, 9...
10, 11, 12, 13,
14, 15...
Pudło!
Dwa pudła!
Szybko!
Coraz głośniejsza śruba na 1-3-6!
Wróg się zbliża. Zaraz nas staranuje!
Jesteśmy na kursie kolizyjnym!
Kapitanie, jesteśmy na kursie kolizyjnym!
Utrzymać kurs.
To kurs kolizyjny. Musimy wykonać unik!
Kapitanie!
Niech pan powita swoje przeznaczenie.
Co?
Nie rozumie pan, o co chodzi? O nieśmiertelność.
Dokąd pan idzie? Kapitanie!
Zamknąć klapy!
Szybko, schodzimy na 50 metrów!
- Wszyscy na dziób. - Wszyscy na dziób!
Wszyscy na dziób!
Wszyscy na dziób!
Przód na sam dół! Tył poniżej 10!
Pospieszcie się!
- Wszyscy na dziób! - Pospieszcie się!
Dalej, szybko!
Ruchy!
Na lewą. Jakie rozkazy?
- Niech to szlag! - Co?
Śruba. 0-9-8.
Niszczyciel. Zbliża się.
Śródokręcie.
Na prawą, mocno.
Skradamy się!
Tłumaczenie: Patrycja Miljević
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.