Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Alarm!
- Alarm! - Alarm!
Zalać!
Wszyscy pod pokład! Zanurzamy się!
Szybko!
Pospieszcie się!
Szybko!
- Szybko, ludzie! - Szybko!
Do włazu!
Pospieszcie się, powiedziałem!
Szybko, ludzie!
Zamknąć właz!
Stary wypadł za burtę.
Schodzimy na 30 metrów.
Wszyscy na dziób!
Szybko!
Ruchy!
Na dziób!
Szybko!
Biegiem! Ruchy!
Śruba!
Oba silniki dziobowe, powoli. Na 120 metrów.
Przód mocno, tył poniżej 10.
Namiar!
Śruba na 1-1-0. Coraz głośniejsza.
Pewnie niszczyciel.
Głębiej, mechaniku!
Przód mocno, tył pośrodku.
WSKAŹNIK GŁĘBOKOŚCI
Bomby głębinowe!
Raport uszkodzeń. Sprawdźcie wszystkie zęzy.
Utrzymać głębokość! Po cichu.
Druga śruba na 3-5-0, coraz głośniej!
Bomby głębinowe! Dziesiątki!
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje,
przyjdź królestwo Twoje, jako w niebie,
tak i na ziemi...
Biedacy.
Co? Walić ich.
Trochę szacunku.
Szanuję tylko to,
że ja tu jestem żywy, a oni są martwi na dnie.
Na tym polega wojna.
Nic więcej się nie liczy.
OKRĘT
Dokumenty.
Chwileczkę.
Proszę.
- Dokąd pani jedzie? - Do La Rochelle.
- Heil Hitler. - Heil Hitler.
Dokumenty.
Dokumenty.
Simone Strasser?
Tak. Margot Bostal?
Otwarte. Pierwsze piętro.
Dziękuję.
Może pani poskarżyć się Niemcom. To oni panią tu zakwaterowali.
Palenie zabronione.
Żadnego sprowadzania mężczyzn. I liczę na czystość.
Ja też.
Przywiozłam coś dla pani.
Mydełko z Paryża.
Dziękuję.
Skąd taki dobry francuski?
Urodziłam się w Alzacji.
Wychodząc, proszę zamknąć na oba.
Muszę iść do pracy.
- W którym szpitalu pani pracuje? - Jest tylko jeden.
W kuchni jest chleb.
Dziękuję.
Podsumowując, działania oskarżonego, mechanika Joachima Weißgerbera,
były aktem tchórzostwa w obliczu wroga.
Czy zeznaje pan pod przysięgą
jako pierwszy oficer podczas rzeczonego patrolu?
Zgadza się.
Zatem zarzuty wobec oskarżonego
zostały potwierdzone przez oficera.
Chce pan coś dodać?
Byliśmy pod obstrzałem.
Jak mówią, taka chwila to prawdziwy sprawdzian.
A ja go nie zaliczyłem.
Trwał obstrzał, a ja się ukryłem.
Zawiodłem siebie i swoich towarzyszy
Zawiodłem pana. I bardzo mi przykro.
Pańskie tchórzliwe zachowanie staje nam na drodze
do zwycięstwa, która i tak jest wyboista.
Zasady marynarki wojennej są jednoznaczne.
Niniejszym skazuję pana na śmierć przez rozstrzelanie.
Zamykam rozprawę.
Kapitanie poruczniku Hoffmann. Chciałbym skorzystać z okazji,
by pogratulować panu awansu na stanowisko dowódcy.
Pański ojciec na pewno jest z pana dumny.
Gratuluję.
Dziękuję.
- Simone! - Frank!
- Poszukajcie sobie pokoju! - To starsza siostra!
Idiota!
- Tęskniłam za tobą. - Ja za tobą też.
- Jak się masz? - Dobrze.
Przeniesiono mnie wcześniej, więc postanowiłam ci zrobić niespodziankę.
A ty?
Jesteś zmęczony?
Mam dużo roboty.
Chodź, pokażę ci wszystko.
Wspaniały!
To prawda.
To wszystko jest takie ogromne!
Mamy siedem miejsc do cumowania, a wkrótce będą kolejne trzy.
Dach jest żelbetonowy, ma grubość siedmiu metrów.
Nie umiem sobie tego wyobrazić.
Jak jest w takim U-Boocie, głęboko pod powierzchnią morza?
Jest 40 facetów bez prysznica, z jednym wychodkiem.
Ten jutro wypływa w morze.
O co chodzi?
Powiedziałam coś nie tak?
Nie.
To skomplikowane.
Nieważne. Zapomnij.
Naprawdę.
Muszę zameldować się w dowództwie.
Przyjdź po mnie później, pójdziemy coś zjeść.
Kiedy?
Zmiana kończy się o siódmej.
Dobrze.
Simone!
Naprawdę się cieszę, że tu jesteś.
Ja też! Do zobaczenia później.
Jedenaście okrętów. W miesiąc. Myśli pan, że Anglicy podsłuchują?
Nie sądzę.
Enigma to najlepsza maszyna szyfrująca na świecie.
Nawiasem mówiąc, dwanaście.
Tutaj.
Zaginęło U-113? Wrangel?
Ostatni kontakt nawiązaliśmy trzy tygodnie temu.
Niech to szlag.
Produkcja nowych okrętów idzie pełną parą.
Problem stanowi rekrutacja nowych załóg.
Niedługo pozostaną nam tylko nowicjusze i zmęczeni wojną weterani.
Proszę wejść.
Hoffmann!
Melduję się na służbie.
Przedstawiam inspektora Forstera z Gestapo.
Miło mi.
Inspektorze, to jest kapitan porucznik Hoffmann.
- Jest pan spokrewniony z tym Hoffmannem? - Jestem jego synem.
I dowodzi pan nowym okrętem?
Nowy dowódca, nowy okręt.
I załoga też dopiero została zebrana.
To idealne połączenie
wieloletniego doświadczenia i młodzieńczego zapału.
Pański dziennik.
Będzie pan w nim zapisywał swoje bohaterskie czyny.
Hej! Czemu to trwa tak długo?
To nie jest takie proste.
Pospiesz się!
- Dlaczego robią to dopiero teraz? - Mogę powiedzieć.
Bo okręty nie są już montowane jak należy w Kilonii,
tylko przez cudzoziemców.
I dlatego wychodzi z tego taka fuszerka.
Poza tym dziękuję, że pan się za mną wstawił.
Nikt nie wątpi w pańską zdolność do walki. Potrzebujemy dobrych ludzi.
- Miło, że pan wrócił. - Miło mieć znowu jakieś zajęcie.
Ruszamy zgodnie z planem?
Problemy z elektryką w kabinie radiowej. Poinformuje pan dowódcę?
Jak tylko go zobaczę.
Mówię w imieniu całej załogi.
Kiedy nadejdzie ten dzień, będzie pan wybitnym dowódcą.
Niech pan sobie daruje.
Miałam to tutaj dostarczyć.
Byłoby dobrze spotkać się znowu w przyszłym tygodniu.
- Kapitanie Gluck? - Tak?
Chciałbym panu przedstawić Simone Strasser, nową tłumaczkę.
Miło mi.
I nawzajem.
- Francuzka? - Niemka.
Naprawdę? Mogę?
Kiedy się urodziłam, Alzacja należała do Niemiec. Jak teraz.
A te 22 lata pomiędzy skreślamy?
O to powinien zapytać pan mojego brata.
Dlaczego?
To radiotelegrafista Frank Strasser.
Cztery patrole. Ranny w walce, odznaczony za dokonania wojenne.
Nieźle jak na Francuza, prawda?
Touché. Serdecznie witamy, panno Strasser.
Mój adiutant zaprowadzi panią na miejsce.
Zapraszam.
Szybciej, panowie!
Rozmieśćcie produkty zgodnie z wykazem.
To ważne. Łódź ma być idealnie wyważona.
Przez cały czas!
Dalej.
Dalej.
Dalej.
Dalej.
Ralf Grothe. Maszynista.
Zostałem do was przeniesiony.
Pips, diesel. Wyłączcie!
- Skąd jesteś? - Z Windhuk.
Afryka? Posuwałeś kiedyś Murzynkę?
Tak.
Serio?
Tak, serio.
Na rogu Rue Pernelle i Rue Aufrédi, za kościołem.
- Kobieta. - Kiedy?
Dziś wieczorem. Tuż przed 22.00.
Niech im pan da to, czego potrzebują, a oni się odwdzięczą.
Dzisiaj nie mogę.
Mógłby pan to przełożyć na inny dzień?
A jak pan myśli?
Jestem tylko pośrednikiem. To oni ustalają zasady.
Niemcowi trudno się z tym pogodzić?
Albo pan przyjdzie, albo z transakcji nici.
Do widzenia.
Ile masz lat?
17 lat, dwa miesiące i sześć dni.
Ja pierniczę. Mamy dziecko na pokładzie!
Nie martw się. Zaopiekujmy się tobą.
Pewnie!
Trafił do małej, ciasnej dziury. Tak jak mój fiut dziś wieczorem.
Tak duży to nie jest.
Ani dziury tak małe.
Zachowajcie to na później.
- Odbezpieczyć! - Odbezpieczone.
Góra!
Zabezpieczyć!
Zabezpieczone.
Naprzód.
Z drogi.
Herrmann, weź łyk. Od szalonego rolnika. 60 procent.
Oślepniesz od tego.
Peter! Golnij sobie.
Nie, dzięki.
Jak idzie?
Broń jest kompletna.
- Zamknąć i zabezpieczyć skrzynię! - Tak jest!
Ostatni raport pogodowy?
Dziś w nocy gęsta mgła, ale do rana powinno się przejaśnić.
Wszystkie torpedy sprawdzone i załadowane.
Miło pana znowu widzieć.
I nawzajem, Josef. Wyruszamy o szóstej rano.
- Kucharz ma coś dla was. - Dobrze. Na górę!
Silniki działają doskonale, co bardzo mnie cieszy.
- Czy dowódca już się pojawił? - Nie musi.
Przygotowanie okrętu do wypłynięcia to moje zadanie.
Tylko jedna? A jeśli będę potrzebował więcej?
Zostaw sobie.
Nie zgubcie, przyda wam się wieczorem.
Był taki jeden sternik na U-491. Niestety już nie żyje.
Złapał coś w noc przed wypłynięciem.
Tak go swędziało, że zwinął mi tarkę do sera, żeby się drapać.
- Nie... - Mówię prawdę.
Musisz wiedzieć jedno.
Prawiczek na pokładzie przynosi pecha.
Dzisiaj go przegonimy.
Chodźmy, mały. Trzeba ochrzcić łódź.
Spryskamy ją, inaczej czeka nas nieszczęście.
Przygotować namiar!
- Przygotować namiar! - Zmiana kursu!
Zmiana kursu! Kurs zero!
Odsuń się. Ja to zrobię!
Niech to szlag! Gaśnica!
Chcę cię przeprosić.
Być może się myliłem, nie powinieneś był nic mówić.
Poczułem się lepiej, kiedy się przyznałem.
Nie jestem bohaterem.
Gdyby okręt zatonął, nikt by się nie dowiedział, prawda?
Nikt by nie wiedział, czyja to była wina.
Gdyby łódź zatonęła,
umarłbym jako bohater.
Będzie pan tam?
- Jutro rano? - Oczywiście.
Czy mogę coś dla ciebie zrobić?
To adres mojej matki.
Mógłby pan jej napisać, że zachowałem się jak mężczyzna?
Trzeba to naprawić.
Potrzebuję części zamiennych. Potrwa to co najmniej dobę.
Zrobi to pan dziś w nocy.
- Panie poruczniku... - Proszę dać Müllerowi listę części.
Dostarczy też pańskie rzeczy.
Moje rzeczy?
Został pan przydzielony do kabiny radiowej U-612.
W trybie natychmiastowym.
Z całym szacunkiem, ale czy nie ma możliwości, by ktoś mnie zastąpił?
Główny radiotelegrafista leży w szpitalu.
Zastąpi go pan.
Mam pana aresztować za odmowę wykonania rozkazu?
Nie...
Świetnie. Proszę mu powiedzieć, gdzie pan śpi.
Okręt odpływa jutro.
Z panem na pokładzie. I z działającym radiem.
Poruczniku, mam jedną prośbę.
Czy może dostarczyć mi rzeczy siostra?
Dzisiaj tu przyjechała. Pracuje u kapitana Glucka.
Bardzo by mi pomogło w pracy, gdyby...
Przepraszam.
Radiowcowi nie wolno opuszczać okrętu. Jego rzeczy przyniesie kobieta.
- Ale... - Zachowaj te głupie przesądy dla siebie.
I upewnij się, że nie przeszkodzi mu w pracy.
Dobranoc.
Dobranoc.
Panno Strasser.
Jeszcze się pani nie przedstawiłem.
Inspektor Forster.
Dobry wieczór.
Pierwszy dzień w pracy i wychodzi pani ostatnia.
Nic dziwnego, że w Paryżu się nie kwapiono, by panią puścić.
Uważnie pan przeczytał moje akta.
Czytam wszystko. Zawodowe zboczenie.
Powiedziałem Gluckowi, że szkoda by było marnować
pani umiejętności na przyziemne prace.
Dziękuję.
Proszę to potraktować jako rodzaj przeprosin.
Za co?
Sprawiłem wrażenie, jakbym kwestionował pani lojalność wobec Niemiec.
Jestem lojalna,
bo dorastałam w Alzacji
i mogłam podziwiać Niemcy tylko z daleka.
Jako Niemka zawsze czułam się we Francji obca.
- Tutaj nie będzie pani tak się czuła. - Panno Strasser?
- Przepraszam. - Tak?
Chodzi o pani brata.
Tak?
Jakie to uczucie, kiedy odpalasz torpedę?
Wali mocno?
Zgadza się.
Prawie tak jak to.
Tak, draniu! Przekaż jej pozdrowienia.
Już skończyłem!
Jesteś!
Teraz ty, idź!
Zawsze trafi się głupol!
Ja też chcę.
Dziękuję. Proszę zatrzymać resztę.
Dzięki.
- Pani jest z La Rochelle? - Tak.
- Jak ma pani na imię? - Nathalie.
Pięknie.
Piwo dla mojego towarzysza.
Towarzysza?
Właśnie. Duch wspólnoty.
- Byłeś już na górze? - Za pieniądze? To nie dla mnie.
- Jesteś ciotą czy co? - Dlaczego?
Znasz francuski, nie chcesz się pieprzyć...
Kastrat?
Hej, czego tam szukasz?
Lepsza ślepa w łóżku niż głucha...
na dachu, dupku!
- Na zdrowie! - Na zdrowie!
Na zdrowie!
Odważysz się?
Zobaczmy.
Dobra partia.
Ty nędzny sukinsynu! Ty oszuście!
Wezwijcie policję!
Proszę wejść.
Melduję, że okręt U-612 jest gotowy do wypłynięcia.
Jakieś problemy?
Żadnych.
Wspaniały okręt.
Czy chciałby pan przyłączyć się do załogi, jak tego wymaga tradycja?
Tradycja jest przereklamowana.
Inni dowódcy przekonali się, że ich obecność podnosi morale.
Jestem pewien, że załoga wolałaby pić i spółkować prywatnie.
Prawda?
Możemy to uczcić razem, pierwszy oficerze. Koniaku?
Dziękuję.
Proszę nikomu nie mówić, ale nie przeczytałem do do końca.
Próbowałem rozgryźć paragraf 15.
Może się zdarzyć,
że dowódca okrętu uzna, że kontynuowanie operacji nie ma sensu.
Gdy dowódca pozbędzie się
tych wątpliwości,
odniesie sukces.
Dosyć ważny punkt.
Czy powinien ryzykować życie swoich ludzi, wiedząc, że sytuacja jest beznadziejna?
Beznadziejność to nie fakt, lecz stan umysłu, który należy przezwyciężyć.
Kluczowe jest pozbycie się wątpliwości.
Jak się miewa pański ojciec? Mam nadzieję, że dobrze.
Jakoś się trzyma.
Przeczytałem jego książkę, gdy byłem młody.
Była dla mnie inspiracją przez całą karierę.
- Od jak dawna pan tu służy? - Od 1937.
Brak mi tego doświadczenia.
Ale pan tu dowodzi.
To pański okręt.
Dobranoc.
- Frank? - Simone?
Frank!
Powiedzieli, że jutro wypływasz.
Czy to prawda?
Chodź.
Najpierw nogi.
Przyniosłam ci twoje płyty.
- Dziękuję. - Uznałam, że za nimi zatęsknisz.
To koniec.
Muszę wyruszyć, inaczej czeka mnie sąd wojskowy.
Chcę cię o coś poprosić. Dziś wieczorem.
Rue Pernelle 42. Na rogu Rue Aufrédi. Za kościołem.
O 22.00 przyjdzie kobieta.
Daj jej to. W środku jest koperta.
Da ci coś w zamian.
Zanieś to do mojego prywatnego mieszkania pod tym adresem.
- Frank... - Nie idź tam w mundurze.
To nie jest nic nielegalnego? Powiedz mi, że nie.
Stawką jest moje życie i wszystko, co mam.
Sam bym się tym zajął, ale...
Co się stało?
Kapitanie,
radiotelegrafista, Frank Strasser. To moja siostra, Simone Strasser.
Wie pan, że dla kobiet nie ma miejsca na pokładzie?
Miło mi.
Przyniosłam rzeczy brata.
Dopiero mnie przydzielono.
Naprawa i patrol. W kabinie radiowej wybuchł pożar.
Pożar?
Tak, dzisiaj po południu.
Simone. Dowódca ma rację. Kobieta na pokładzie przynosi pecha.
Dbaj o siebie!
Najpierw nogi.
Poradzi pan sobie?
Myślę, że tak.
W takim razie do jutra.
- Mówi, że oszukiwałeś. - Nie rozumiem ani słowa.
Mówi, że oszukiwałeś.
Ja? Nie...
- Zabrać go. - Monsieur...
Pan - Francuz, ja - Niemiec. Jutro wypływam.
Mam informacje...
Dla policji.
Jakie?
Przepraszam.
Zastanawiałam się,
czy mogłaby pani załatwić kawę
lub cukier. A może papierosy?
Nie.
SCHEMAT OKABLOWANIA URZĄDZENIA RADIOWEGO FU G 25 A
- To niemożliwe. - Nie proszę o ułaskawienie.
Proszę o wstrzymanie wykonania wyroku.
Dlaczego nie poprosił pan o to na rozprawie?
Nie było okazji.
- Czuję się za to odpowiedzialny. - I słusznie.
Ten człowiek zostanie jutro rozstrzelany ze względu na pańskie zeznania.
Jako oficer i dowódca musi pan się nauczyć żyć
z tą odpowiedzialnością.
Tę władzę daje panu marynarka.
A czy mogę mu pomóc?
- I uratować życie towarzysza? - Hoffmann...
Dlaczego pan się nad tym teraz zastanawia?
Ponieważ mam dowodzić załogą, która myśli,
że awansowałem tylko dlatego, że...
Co?
Jestem jego synem.
I muszę się zachowywać tak, żeby mu dorównać.
Co będzie, jeśli nie spełnię oczekiwań?
Musi pan być dla Niemiec taki jak on,
bo właśnie taki pan jest.
Nie ma miejsca na wątpliwości, jeśli chcemy zakończyć wojnę!
"Zakończyć"? Dziś rano jeszcze mieliśmy "wygrać".
Chłopak jutro umrze.
Jego śmierć jest istotna, skoro pomoże panu zrozumieć,
kim pan ma być.
Kim pani jest?
Mam coś dla pani od Franka.
- Nie znam żadnego Franka. - Jestem jego siostrą.
Ma pani coś dla mnie?
To pani ma mi coś dać. Szybko!
Stać!
Policja!
Stać!
Będziemy strzelać!
Stać! Będziemy strzelać!
Nic nie widzę.
Tam. Ktoś tam jest.
- Stać, natychmiast! - Stać!
Nie ruszać się.
Co tu robisz?
Pracuję.
Jesteś w Domu Bożym.
Możesz się tu modlić albo spowiadać.
Chcesz wyznać swoje grzechy, Pierre?
Szybko!
Musi pani uciekać. Wrócą tu z posiłkami.
Załoga! Baczność!
Do meldunku przed dowódcą. W lewo patrz!
Podorucznik Tennstedt melduje, że załoga jest gotowa!
Spocznij!
Jesteśmy ludźmi morza.
Wymaga się od nas stawienia czoła nie tylko żywiołom,
ale także wrogowi.
Będziemy tam zdani na siebie.
Panowie,
ten okręt jest nowy.
My go przetestujemy.
A on przetestuje nas.
Spójrzcie na swoich towarzyszy.
Jest tylko jeden sposób, byśmy to przetrwali -
razem.
Wypływamy!
Co to była za gówniana mowa?
Załoga! Baczność!
Na stanowiska!
Na stanowiska!
Znowu się spotykamy, towarzyszu świnio.
Nie przyszła. Czekałem aż do tej pory.
Wróć tam i dowiedz się, gdzie jest.
Ostatnia latarnia.
Zobaczymy, jak sobie radzi pod wodą. Przygotować się do zanurzenia.
Pod pokład, przygotować się do zanurzenia!
Tak jest!
Pod pokład.
Radio miało wczoraj poważnie uszkodzenia.
Zapomniał mi pan powiedzieć.
Sytuację opanowano.
Więc dlaczego pan zmienił radiotelegrafistę?
Uznałem, że nie było konieczności...
Na łodzi wybuchł pożar, a pan mi nie powiedział.
Nie obchodzi mnie, ile ma pan za sobą lat służby. To jest mój okręt.
To się nie może więcej zdarzyć. Czy to jasne?
Tak jest.
Właz zamknięty.
Przygotować odpowietrzniki.
- Gotowe! - Trzy i pięć gotowe!
Odpowietrzniki gotowe!
Pod wodę!
Na 30 metrów.
Przód poniżej 10, tył poniżej 5.
Dzień dobry, panno Strasser. Drugi dzień pracy i już spóźniona?
- Źle spałam. - Rozumiem.
Może pani pójść ze mną?
Po co?
Potrzebuję pani pomocy.
To był kiedyś urząd celny. Teraz dzielimy go z Francuzami.
Proszę.
Panie Duval, to panna Strasser.
Pan Duval, z policji francuskiej.
On też się nie wyspał. Zapraszam.
Wiem, że to nie należy do pani obowiązków, ale...
Wczoraj w nocy wydarzył się incydent, związany z czarnym rynkiem.
Zwykle tym zajmuje się Duval,
ale teraz zastrzelono policjanta.
Nie jest bezstronny.
Mój francuski wciąż jest fatalny.
Nie powinno to potrwać długo.
Tłumaczenie: Patrycja Miljević
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.