Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
ترجمه و زیرنویس: یوســف کارگر
یه بار دیگه.
نگهش دارید!
پر طنین!
عمیق، پیروزمندانه!
عالیه! داریم از پسش برمیآییم!
برای سازهای بادی، مخصوصاً ابوا اول،
یه چیزی حتی ملتمسانهتر میخوام.
با اغراق و حالتی نزدیک به ناله اجرا کن
همینطوره.
ملتمسانه.
ممنون.
جدی.
ادامه بده!
محکم نگهش دار!
پیروزمندانه!
خیلی خوبه. خیلی ممنون.
ببخشید، یه لحظه حواسم نبود.
همینه.
نفس بکشید!
برو جلو!
آره!
یک، دو، سه، چهار...
زود باشین، برین جلو!
همه چی خوبه؟
چطوری کار میکنه؟ آمپول کمری بهم میزنن؟
نه لزوماً...
میتونه یه آزمایش خون هم باشه. بستگی داره.
شانسم برای سازگاری چقدره؟
با یه خواهر، یک به چهاره.
- اگه با من نشد چی؟ - یه اهدا کننده دیگه پیدا میکنیم.
پیدا میشه؟
به نظر میاد آره.
یه احتمال یک در میلیونی وجود داره.
شوخی میکنی؟
قسم می خورم.
یالا، بیخیال...
یه کم از زندگیت بگو. با اون چطوری؟
آنتوان؟ تموم شد... مهم نیست.
و مامان؟
زنگ زدم بهش. حالش خیلی خوبه خیلی سرحاله.
بس کن، تیبو. مامان نمیتونه مغز استخونش رو بهت بده؟
- چیه؟ میترسی؟ - اگه سازگار نباشم چی؟
جواب نمیده، سنش خیلی بالاست.
- اون میدونه؟ - هنوز نه.
نمیتونم این یکی رو هم تحمل کنم.
کنسرتهات رو چیکار میکنی؟
خب...
مرخصی میگیرم.
توی یه اتاق استریل.
آرامش تضمین شده، همهچیتموم.
یه رویا.
آره...
یعنی دوستم داری؟
احساس میکنم مغز استخونت سازگاره.
خب...
خبرهای خوبی ندارم.
- خواهرت... - سازگار نیست.
متاسفانه نه.
اما نگران نباش.
یه پروتکل تنظیم میکنیم
و دنبال یه اهدا کننده میگردیم.
یعنی فقط ۲۵٪ شانس سازگاری دارم؟
از یک به چهار تبدیل میشه به یک به یکمیلیون.
در واقع، احتمالش برای خواهرت هم همینقدر بود.
ببخشید؟
متاسفم که باید اینو بهتون بگم، ولی با بررسی دیاناِیتون...
هیچ نسبت خویشاوندی با هم ندارین.
ببخشید، متوجه نشدم...
برای پدرتون، یه شکست وحشتناک بوده.
براش سخت بود به فرزندخواندگی متوسل شه.
براش سخت بوده؟
سی و هفت سال دروغ، بعد واسه اون سخت بوده؟
تیبو...
چرا بهم نگفتین؟
چه فایدهای داشت؟
برای ما، شما همیشه یکسان بودهاید.
پس پدر و مادرم کین؟ من از کجا اومدم؟
گوش کن...
وقتی گرفتیمت، نوزاد بودی...
- منو از کجا آوردین؟ - لطفا.
- دست بردار، فایده نداره! - فایده نداره؟
گفتن حقیقت و اینکه از کجا اومدم فایده ای نداره؟
لازم نیست بهم بگی کی هستم؟ داری شوخی میکنی؟
لعنتی!
دروغها آدم رو میکُشن!
میدونستی؟
دارن منو میکشن!
دیوونهها!
چرا اون آزمایش رو انجام دادید؟
بهم بگو.
عزیزم، خواهش میکنم.
- تیمبالو یا گراتن؟ - تیمبالو.
ممنون.
گراتین سیب زمینی.
بفرمایید.
جرمی...
راجع به کفگیر چی بهت گفتم؟
- من این کارو نکردم. - فکر میکنی این یه یخه؟
- چى؟ - فكر میکنی يخ در بهشته؟
که چی؟
خب، بهتر بتراش، اونجا هنوزم هست.
- ولی من تراشیدم. - نه، داری تنبلی میکنی.
این ساییده شدهس و اون یکی نه. یه سینی دیگه هم مونده.
بیا، راکی!
- جیمی؟ - حمله کن!
حمله!
ولم کن.
لعنت بهت، ولم کن!\nحرامزاده...
صبح بخیر.
بیا پسرم. باید باهات حرف بزنیم.
بخواب!
- چیه؟ - گوش کن...
خب، بهتون توضیح میدم.
اسم من تیبو دزورمو هست.
و ۱۵ روز پیش فهمیدم که سرطان خون دارم.
گندش بزنن.
آره... خب،
برای معالجه نیاز به پیوند مغز استخوان دارم.
در اسرع وقت.
اینطوری خواهر کوچیکترم
یه آزمایش داد که بفهمه میتونه مغز استخونش رو بهم اهدا کنه یا نه،
- ولی سازگار از آب در نیومد. - لعنتی.
- و از این گذشته، اون خواهر من نیست. - لعنتی...
منظورم این بود: گه.
و اون موقع بود که فهمیدم که به فرزندی گرفته شده بودم.
خب که چی؟
و اینجام.
من به یه اهدا کننده نیاز دارم،
که یه برادر یا خواهر باشه.
یهو دیگه خواهر ندارم، ولی فهمیدم
یه برادر دارم.
همینه.
اون برادر، خود تویی.
- این یارو چی میگه؟ - صبر کن، جیمی.
میدونم یکم دیوونهبازیه.
کی بهت گفته که منم؟
اسم مادرت فابین ولگ بود؟
ول کن مادرم رو. چون من برادر ندارم.
فهمیدی؟
این چه مزخرفاتیه؟
- جیمی، صبر کن. - صبر کن...
ما بررسی کردیم.
- ما برادریم. - من برادر ندارم، باشه؟
اگه تو مریضی تقصیر من نیست. تو هم دیگه درو روی هر کسی باز نکن!
لعنتی!
متاسفم.
- نمیدونستم دو نفرید... - دو نفر چی؟
ما هیچ چیز مشترکی نداریم.
اونوقت این با قیافه نخبهها میاد ازم مغز استخون میخواد...
من مغز استخونمو به اون تیبو نمیدم.
خوب میدونی مادرت چطور آدمی بود.
ممکنه یه پسر دیگه هم داشته باشه.
وگرنه چراتا اینجا میومد؟ یه کم فکر کن.
دیگه این ادا اطوارا رو تموم کن. من اینجوری بزرگت نکردم.
این پسر بهت نیاز داره.
ایناهاش.
جیمی؟
صبح بخیر، من کلیر هستم.
درست به موقع اومدی، بیا.
دارن دوباره آداجیو رو شروع میکنن. هدفونتو بذار.
راستی، اینو بگیر.
از طرف کلودین هستش.
- این چیه؟ - یه جعبه شکلاته.
واقعا مهربونی.
آره، "بِتیز دِ کامبره"...
میشناسمشون.
- خیلی لطف داری. - از طرف کلودینه، نه من.
به هرحال، ممنون.
خستهام.\nمیشه شام رو خونه بخوریم؟
باشه، اگه مُردی... منظورم خسته بوذ.
ببخشید...
آره، چطوری؟
من خوبم.
نه، زودتر از شش ماه دیگه در دسترس نخواهم بود.
فقط به زمان نیاز دارم تا چهارچوب قطعه رو بسازم.
میدونم.
باشه.
میشه فردا بهتون زنگ بزنم؟
خداحافظ. ممنون.
منو این وقت شب صدا میزنه...
بذار باشه.
خوشت میاد؟
آره، بد نیست.
"من کلیفورد را به یاد دارم".
منم عاشقشم.
کلیفورد براون، یه نابغه بود، تو ۲۵ سالگی مُرد.
یه نابغه تو ترومپت و پیانو.
ارکسترت کجاست؟
اون تو ایالات متحدهست، تو کلیولند.
- تو پاریس زندگی میکنی؟ - آره.
- بله. وقتی دعوت میشم. - کی دعوت میکنه؟
برای رهبری ارکسترهای دیگه توی اروپا.
- پس تو همیشه در سفری؟ - خیلی زیاد.
کلودین تو چه سنی تو رو به فرزندی قبول کرد؟
وقتی سه سالم بود اوضاع برای فابین داشت بد میشد،
اینجوری شد که شروع کردم به این ور و اون ور رفتن.
بین فابین و کلودین توی رفت و آمد بودم.
وقتی پنج سالم بود، فابین مُرد.
بعد از اون، کلودین و خوزه تصمیم گرفتن منو نگه دارن.
بعدش، حدوداً ۱۲ سالم که بود منو به فرزندی قبول کردن.
فهمیدم.
چطوری منو پیدا کردی؟
خب...
وقتی فابین مُرد، خدمات اجتماعی به پدر مادرم پیشنهاد دادن
تا تو رو هم به فرزندی قبول کنن که ما دوباره دور هم جمع بشیم.
ولی نمیتونستن.
چرا؟
چون اون موقع، مامانم خواهرم رو باردار بود،
رز...
این واقعاً یه معجزه بود و...
آمادهی پذیرش یه بچهی دیگه نبودن.
البته، دیگه نیازی بهش نداشتن.
پیانوت قشنگه.
آره.
من از سه سالگی شروع به نواختن کردم.
وقتی سه سالت بود، تو رو گذاشتن پشت پیانو، منو پیش کلودین.
آره...
- مامانمونو یادت میاد؟ - نه.
- هیچ وقت سعی نکردی که... - نه، برام مهم نیست.
روز بخیر.
- جیمی؟ - آره.
- .من رز هستم - روز بخیر
من مامان تیبو هستم.
بله. روز بخیر.
همه چی خوب پیش رفت؟
آره، همه چی مرتبه.
خیلی ممنون، واقعا.
چه شانسی آوردم که پیدات کردم.
آره، اون خوششانسه.
اونم همین کارو برات میکرد.
هیچکس نمیدونست من یه برادر دارم پس قضیه پیچیده میشد.
نه، ولی همهچی مرتبه.
روز بخیر.
همچنین به شما.
خداحافظ.
- روز بخیر. - تیبو!
- میخواستم یه سورپرایز براتون درست کنم. - خوب کاری کردین!
چهرهت شاداب و سرحال به نظر میاد.
ممنون.
رسماً در حال بهبودم.
میخواستم اینو به جیمی بگم. خونهست؟
خوب نیست.
این ساکسیفونها هستن که درست نیستن.
نه، همش با همه.
- کلارینتها درست کار نمیکنن. - نه، اینطور نیست!
بریژیت...
همیشه دیر میکنی.
میرم دنبال ماری.
- نظرت چیه، شارلین؟ - حالا تقصیر منه؟
تقصیر تو نیست، ولی کلارینتها یه مشکلی دارن.
باید فوت کنید!
شارلین، میزان ۳۲ رو دقت کن: به جای ر بمل، باید ر طبیعی بزنی.
من یه می بمل می شنوم، انگار که ر بمل باشه.
عجب گوشای عجیبی داری.
- خفه شو. - گوش کن...
اینه ها!
خیلی بهتره.
- درسته؟ - ممنون، جیمی.
جیمی بمول!
مرسی، جیمی.
دوباره از "د" شروع میکنیم.
از "ب" گفت؟
نه، از "د".
مرسی رفقا. دوباره شروع میکنیم. نزدیکیم.
- اینجا چیکار میکنی؟ - سلام.
خوبی؟
اومدم یه سری بهت بزنم.
خوبه.
خب، روز بخیر.
تو فرم هستی!
آره، واسه مغز استخونه...
فوق العاده است. همونطور که گفتم، جواب داد.
ولی...
چی شده؟
یه مشکل کوچیک دارم.
یه کلیه لازم دارم. چون با هم سازگاریم...
چی؟
میشه یه ریه دیگه بهش اضافه کنی؟
- گولم زدی! - شوخی میکنم.
همه چیز مرتبه.
بالاخره از خطر گذشتم و میخواستم اینو بهت بگم.
باشه، عالیه.
آره، خیالم راحت شد. نگفته بودی ترومبون میزنی.
اوه، چیز خاصی نیست...
خب، جیمی، بزن بریم.
صبح بخیر، تیبو، برادر جیمی.
- برادر جیمز؟ - آره، بعدا برات توضیح میدم.
- بریم یه چیزی بخوریم، تو هم میای؟ - با کمال میل.
حالا یه برادر داری؟
چی میل داری؟
- یه تازه وارده؟ - اوه، لعنتی...
- صبح بخیر. - این کیه؟
- یه تازه وارده. - عالیه. چی میزنی؟
اومدم به برادرم سر بزنم.
- کی هست؟ - بهتون نگفت؟
این یه چیز شخصیه، به هیچکس نگفتم.
ولی شما رهبر ارکسترید.
بله.
- تیری دورمو. - تیبو.
- ببخشید. - سلام.
خوشبختم.
جیمی برادرشه؟
- آره. - از کِی یه برادر داشتی؟
از شش ماه.
من جرمیام، برادر سابرینا.
و اون جاناتانه.
- با هم رپ میکنیم. - عالیه.
ساکس و پرکاشن!
باشه، کافیه!
این باعث افتخاره که شما رو اینجا داریم.
میتونیم یه بلوند بهتون تعارف کنیم؟ یا یه کهربایی؟ بد نیست.
چیزی بدون الکل دارید؟
ببینیم.\nتو چیزی داری، شارلین؟
نگاه میکنم ببینم آب آناناس دارم یا نه،
ولی قول نمیدم.
تولدت مبارک
تولدت مبارک، گیلبرت...
گیلبرت، یه آهنگ!
وقتی زمانش برسه که بری تعطیلات
خیلی خوشحالی که یه ماه استراحت داری...
این رسمه، باید بخونی.
. و تو میتونی تمام روز لخت حموم آفتاب بگیری
پشهها یه بلان، لامصب، چه نیشی میزنن!
برای اون حرومزادههای کوچولو
وقت جشنه
پشهها یه بلان.
اوه، چه نیشی میزنن!
چه منظره غمانگیزیه.
یه صورت پر از جای نیش.
میتونم یه تاکسی بگیرم.
صبر کن... ولش کن! ولش کن!
خوشت اومد؟ خوب نواختن؟
- تمومش کن. - فقط دارم میپرسم.
از پسش خیلی خوب بر میان.
- شام میمونی؟ - متاسفم، نه.
نیم ساعت دیگه قطار دارم به مقصد پاریس.
- پس بذار یه ساندویچ برات درست کنم. - یه چیزی تو قطار می خورم.
غذای تو قطار مزخرفه.
از من خوشش نمیاد.
نه، ازت خوشش میاد. خفه شو تو!
- چند وقته ترومبون میزنی؟ - خیلی وقته دیگه.
اینجا یا تو دسته موسیقی میزنی یا فوتبال بازی میکنی.
- پاته یا ژامبون؟ - پس ژامبون بده، کلودین.
شما کنسرت هم اجرا میکنید؟
آره، برای ۱۴ جولای\nیا برای سانتا سیسیلیا...
امسال تو مسابقه کشوری ازبروک شرکت میکنیم.
چه عالیه شرکت کردن تو مسابقات.
- فقط آزناوور میزنید؟ - ساردو هم.
- یهو تصمیم گرفتی بری لیل؟ - نه، فقط واسه تمرینها و کنسرتها.
بعدش کلی کار دارم که باید تو پاریس انجام بدم.
اگه اومدی کنسرت، یادت نره بیای به اتاق گریم یه سلامی هم به من بدی.
آره، اگه وقت کنم...
خب، اینم از این.
به هر حال خوشحالم\nکه جواب داد.
- یعنی مغز استخون سالمی دارم! - آره، اینو بهت تایید میکنم.
زندگیم رو نجات دادی.
درسته.
ممنون.
برادر من.
- ژامبون و خیارشور. - ممنون.
خیلی مهربونی.
ممنون.
صبر کن، یه چیزی برات دارم.
بگیر... "Remember Clifford".
این نسخه لی مورگان با بلیکیه.
کجا پیداش کردی؟
نمیدونم، سالهاست دارمش. مال تو، تقدیم به تو.
ولی چرا؟
بهم گفتی خوشت اومده، پس...
من واقعاً تحت تاثیر قرار گرفتم.
ممنون از اینا بازم داری؟
ایناها.
آها، آره، معلومه...
آره… خوش اومدی.
میشه؟
آره، حتماً.
اوه، بادی!
«رفت و برگشت راه شاه»...\nچاپ مجدد سال 58.
خیلی وقته این علاقه رو داری؟
- آره، جاستین هنوز به دنیا نیومده بود. - جاستین؟
دخترمه. ایناهاش.
۱۳ سالشه.
خیلی شبیه توئه.
کجاست؟ - پیش مادرشه، تو لو توکه.
لعنتی...
عاشقشم.
تو بچگی تو رادیو یه ترومپت شنیدم و یادمه که...
و یادمه که منو...
غرق هیجان شدم.
هنوز اون نت تو سرمه.
اون مایلز دیویس بود، ولی اون موقع نمیدونستم.
پس چرا ترومبون میزنی؟
وقتی وارد گروه شدم، همون مونده بود و...
- ترومبون بد نبود. - آره.
- پیانو هم میزنی؟ - آره، یه چیزایی میزنم.
اون چه نُتی بود؟
چه نتی؟
نت مایلز دیویس.
آهان، همون.
یه سی بِمُل بود.
یه کم پایینی.
نه، مایلز یه دهم پایینتر میزد.
چیه؟
- هیچی. - با صدا خفه کن.
میدونم.
چی؟
- و این؟ - چی؟
تاکسی.
این یه آکورد سل دیز-سی هست.
تیبو!
سل-رِ.
جیمی!
فاـ فا.
بد نیست.
- باید برم. - باشه.
نه، باید بمونم. این دیوونهکنندهست.
- قطارت رو از دست میدی. - فکر کنم آره.
زود باش!
♫ بذارین برم ♫
بخون!
♫ بذار برقصم، بذار بخونم ♫ ♫ در آزادی ♫
♫ کل تابستون ♫
♫ بذارین برقصم ♫
♫ بذارین ♫
♫ بذارید تا آخر رویا برم ♫
سودالپرو! سودالپرو!
[اتحادیه موسیقی معدنچیان والینکورت]
برای عکس ژست بگیرین!
زود باشین.
ژرالد!
ژرالد؟
چی شده؟
تو دردسر افتادم.
- یه جا بهم پیشنهاد شده. - ایول، چه عالی.
- تو رومانی. - واسه چی؟
تشکیل دادن پرسنل.
منظورت تو کارخونهی جدیده؟
لعنتی، این خطرناکه.
جیمی، من غرق بدهیام.
اگه رد کنم، همه چیو از دست میدم: خونه، ماشین...
- و تو سودالپرو اینو میدونن؟ - نه.
جرالد، تیکهتیکهات می کنن.
بهش میگم دارم میرم یه دوره آموزشی یه جایی.
نمیخوام بچههام به خاطر من\nزجر بکشن.
و گروه؟
یه کم به سمت راست جمع شید.
عالیه، همه به من نگاه کنید.
منم بیپولم. همه اینجا مشکل پول دارن!
ولی با هم متحد میمونن.
- نمیرن تولوز آموزش ببینن. - ما هم حسابی بیپول شدیم.
یه کم آروم باش، تا خرخره تو گه گیر کرده.
- خب، جاشو بگیر. - نمیشه.
مسئله رو توی سودالپرو حل کنید.
اینجا به یه مدیر نیاز داریم. ایده ای دارین؟
اگه کمکی ازم بر میاد...
- شوخی میکنی، بتهوون؟ - تو خفه شو.
اون معلم کلارینت انجمن کنکوردیا هست
که به کامبرای نقل مکان کرده.
ورمولن؟
وگرنه رئیس قدیمی دار و دسته فومون...
- فکرشو نکرده بودم! سرژ. - آره، معلومه.
به علاوه خوشحال هم میشه.
- واقعاً خوب بود. - آره.
وگرنه منم میتونم رهبری کنم.
میتونی فراموشش کنی!
هیچوقت نمیذارم تو منو رهبری کنی.
یه احمق از کنکوردیا رو ترجیح میدم.
تمومش کن!
- حق باهاشه. - الو، خانم بوتری؟
من گیلبرت وزنیاک هستم
از اتحادیه موسیقی والینکورت. بله.
میخوام با سرژ صحبت کنم.
نیست...
چه حیف.
منظورم اینه، واقعاً غمانگیزه.
تسلیت میگم.
- بله؟ - جیمی لکوک؟
- منم. - این برای شماست.
من که چیزی سفارش ندادم.
ولی این یه کورتواست!
- آره. - بلیت بخت آزمایی بردی؟
این یه هدیه از طرف برادرمه.
- چه آدم با شخصیتیه. - حق با توئه.
قراره براى اركستر ليل بنوازى؟
دقیقا.
اینجا نوشته «جیمی لکوک».
دست نزن، عزیز!
هیچ فرقی حس نمیکنم.
حسودی میکنی.
وقت رو تلف نکنیم، کار رو شروع کنیم.
وایسین!
یانیک، لطفا... میخوای تصمیمتو بگیری؟
گفته بودم که نمیذارم اون بهم دستور بده.
لعنتی! بزن دیگه! دوباره شروع نکنیم.
برو به جهنم.
نه، تو برو به درک با این مزخرفاتت.
خب، اون یه سوت میزنه و این با دُم لای پاش میپره وسط.
چه عوضی.
احمق!
دیگه بسه! مشکلات جنسیتون رو یه جای دیگه حل کنین.
بیخیال شو، معلومه که یه احمقه.
چطور تونستم هفده سال تحملش کنم؟
ممنون، یانیک.
موسیقی دلها رو به هم نزدیک میکنه.
کسی دیگهای داوطلب هست؟
زود باشین، کی داوطلب میشه؟
یه دلقک دیگه هم اونجا با ساکسیفون هست.
- خفه شو! - دیگه نمیخوای رهبری کنی؟
نمیخوام قیافه نحست رو ببینم.
دوباره شروع نکنین.
باشه، خودم انجامش میدم.
ما اینجا هستیم که ساز بزنیم.
ژان کلود!
- خوب، بلند بزنیم، ها؟ - از اول شروع میکنیم.
نه، از شماره ۱۲ شروع میکنیم که وقت کم نیاریم.
جمله ۱۲.\nاز ۱۲ دوباره شروع میکنیم.
منو شگفتزده میکنه!
میدونی ترومبونِ اولِ ارکسترِ کلیولند هم عیناً همین صدا رو داره؟
اون ترومبونیست، یکی دیگهست.
شاید، ولی در هر صورت، فقط مسئله کاره.
- اوضاع گروه محلیتون چطوره؟ - بند موسیقی.
ببخشید، بند.
دیگه ژرالدو، مدیرمون رو نداریم.
- مرده؟ - نه، رفته.
بدون هیچ ملاحظهای قال گذاشت رفت.
پس ما توی دردسر افتادیم.
جایگزین ندارین؟
مرده.
واقعاً؟
- آره. - خودشو دار زده.
گندش بزنن. لعنتی.
معلومه که نمیتونید بدون رهبر ارکستر بمونید.
مشکل این قطعهی درخواستیه: آیدا، مارش تریومفاله.
عالیه!
دو سال پیش تو ورونا رهبریاش کردم.
چه خاطرهای...
آره، ولی...
پس شاید تو... بتونی یه کمکی به ما بکنی؟
- کی، من؟ - آره.
- جیمی... - چیه؟
منظورت از یه کمک کوچیک چیه؟
میشه بیای...
به رهبری بیا تا کمکمون کنی. تو این قطعه رو بلدی.
آره، ولی نمیفهمم چطوری...
نه، داره شوخی میکنه.
- از پسش برمیایم. - دارم از برادرم کمک میگیرم.
قرار نیست بیاد رهبری ارکستر محلی رو به عهده بگیره.
- بس کن. - وقتشه یه نفر دیگه پیدا کنیم...
فکر میکنی وقتشو داره؟
وقت نداری؟
نه، دقیقا.
دیدی؟
به جای اینکه از برادرت بخوای، خودت انجامش بده.
این بساط رو جمع کن.
دست از گفتن « نمیتونم » بردار.
دقیقا، من عرضه ندارم.
جیمی...
جیمی!
حق باهاشه، تو باید رهبری کنی.
تو هم دیگه شروع نکن.
- آره بابا، تو که بلدی. - نه، بلد نیستم.
من هیچوقت رهبری نکردم.
کمکت میکنم.
حالا میخوای کمک کنی. فکر میکردم وقت نداشته باشی.
نه، زیاد نه، ولی...
چی؟
هی، تو به من هیچ بدهی نداری.
کمک میخوای یا نه؟
زود باش، بیا.
صبر کن، من که نگفتم آره.
این یک دو ماژوره.
این یه توافق همگانیه.
راول از راه می رسه.
هفتم ماژور و نهم را اضافه میکند.
شخصیسازیش میکنه.
بعدش اِرل گارنر از راه میرسه...
یه هفتم نمایان هم اضافه میشه،
نهم مینور هم اضافه میکنی و...
تریتون.
موسیقی کلاسیک و جز خیلی چیزا دارن که مشترکه.
و برای برگشتن به آیدا...
ما این ریتم جهشی رو داریم... یه چنگِ نقطه دار، مثلِ جز...
- سبزا رو نگه دار، ولی اگه ادامه پیدا کنه... - یه جور بوگی میشه.
یه جور رقص میشه.
دقیقا.
عالیه!
بزن بریم!
- خب؟ - ولی این رهبری نیست.
شیپورها.
کلارینتها.
مچت سفت شده. نرمتر.
و چوبدستیتو بالا نبر، چون صورتت رو قایم میکنه.
از همون نقطه رد شو، که مرجعته، وسط.
یک، دو، سه، چهار.
دست راستت باید مصممتر باشه.
راه رو نشون بده.
ریتم رو نشون میده.
در رابطه با دست چپ...
صبر کن. خیلی داری تند میری.
داری عالی پیش میری، جیمی.
ولی هیچی حس نمیکنی.
ولی میبینمت. تهشه، بهت قول میدم.
- دیدی؟ - استاد...
نمیخوام بیرونتون کنم، ولی... باتنتون (چوب رهبر ارکستر) رو پیدا کردین؟
باتن من؟ آره!
پیداش کردم. پنج دقیقه دیگه بهم وقت بده.
پنج دقیقه، قسم میخورم. خیلی ممنون.
دست چپ اما دست قلبه،
که رنگ و سایهها رو اضافه میکنه.
صبر کنید، لطفا.
این دیگه چیه؟
یه کم باید تیبو رو نگاه کنیم.
دوباره شروع میکنیم. از میزان پنج.
حواستون به ترومپتها باشه سعی کنین با هم شروع کنین.
دهانهی سازها رو خوب آماده کنین. اون اولیِ سی بِمُل خیلی مهمه.
ممنون.
ممنون. صبر کنید، لطفا.
دوباره امتحان میکنیم.
خانوم، نت آهنگش کجاست؟
- یکی میتونه یه دونه بهش بده؟ - نمیخواد.
- نمیخوادش؟ - با گوش کار میکنه، احتیاجی بهش نداره.
اوکی، باشه.
تفاوت بین نتهای پیوسته و جدا از هم رو میدونی؟
- مهم نیست... - معلومه که هست.
نه، ببخشید...
به دل نگیرین. من کلاً...
از مسیر خارج شدم، قبول دارم
دوباره شروع میکنیم. حواستون به شروع و لحن صدا هم باشه.
ببخشید، آکسانش کجاست؟
آکسان کجاست؟ کجاست؟
ضرب اول رو خفه نکنید، بذارید نفس بکشه!
ببخشید، وایستید.
تقصیر منه، نتونستم منظورمو خوب برسونم.
فکر کنم همینطوره.
صبر کنید.
- چجوری بگم... - باید سادهتر باهاشون حرف بزنی.
پس تو امتحان کن.
- نه، نمیتونم. - یالا.
جیمی، یه جا باید شروع کنی دیگه.
بزن بریم.
جانشینمو بهتون معرفی میکنم.
- برو کارایان (رهبر ارکستر مشهور اتریشی)! - دست از مسخره کردن بردار.
خب، پس. روز بخیر.
سلام، جیمی.
یه کم چیدمان رو عوض میکنیم.
کلارینتها،
متوقف شوید.
بازم کلارینتها.
شما صدای یک و صدای دو خواهید بود.
خب، یکم سر و سامون میدم به همه چی.
همینطور برای ساکسفونها.
جلوی سوپرانوها و پشت تنورها.
همون قانون کلارینتها.
من فلوتها رو وسط میخوام.
و تو، يانيک...
تکون نخور.
خب، چون قصد نداشتم این کارو بکنم.
چه دردسریه این!
موافقم.
دقیقتر.
آکسان.
همین.
برای تو.
توی گروهتون جوونای زیادی ندارین.
دیگه علاقهای ندارن.
اینجا مدرسهی موسیقی ندارین؟
خیلی دلمون میخواد ولی شهردار اصلا براش مهم نیست.
از موسیقی کانتری خوشش میاد.
یه طرفدار پروپاقرص موسیقی کانتریه.
ولی اگه تو مسابقه برنده بشین چی؟
نباید خودمونو گول بزنیم...
ولی خب، باید رویاپردازی کرد.
آدم بايد تو زندگی بلند پرواز باشه.
و تو مدرسه موسیقی رو اداره خواهی کرد.
مدیریت یه مدرسه؟ میخوای کارنامههامو ببینی؟
ایناهاش. جولیا.
خیلی قشنگه.
آره، ولی ما زندگیهای پیچیدهای داریم. هیچوقت همدیگه رو نمیبینیم.
تو چی؟ با سابرینا خوبی؟
سابرینا چی؟
شما باهم نیستید...
نه، اصلا.
اون احتمالا باید حواسش به جرمی، بچه هاش، شوهر سابقش و مامانش باشه...
کارخونهای که داره تعطیل میشه...
به من نیازی نداره.
من شوهر خوبی نیستم.
با دخترت چطوری پیش میری؟
با مادرش راحت نیست.
ولی سعی میکنم.
- اگه مجبوری، جواب بده. - میتونه صبر کنه.
- دخترت ساز میزنه؟ - واسه اون دیگه دمدهست.
- خب، میشل ساردو... - چرا؟ مگه موسیقی وردی فقط برای جوونهاس؟
وردی، وردیه.
این منم، با خوزه.
عالیه.
- قیافه مهربونی داره. - آدم خوبی بود. یه معدنچی.
اون یه پدر خوب هم بود.
- از فابین عکس داری؟ - نه.
ولی بوش یادمه.
از سیگار.
و همینطور از چکمه هاش، توی کمد، وقتی تنبیه میشدم.
اونا قرمز بودن با ستاره های طلایی.
چیزی که یه کم منو اذیت میکنه اینه که اون با حرکات خیلی بزرگ رهبری میکنه.
فقط با تماشاش خسته میشم.
دارم شوخی میکنم.
نگران نباشید، همه تون خیلی خوبید.
پس یکم مینیمالیست تر باش، مخصوصا توی قسمت های تقسیم شده.
به فلوتها گوش کن.
همین.
توجه.
بهتره.
با اون پرده گوشمونو پاره کردی.
من؟ اونم بهتون رحم نکرد.
من نخواستم ویولن بزنم.
عزیزم، اصلا استعدادشو نداشتی.
- که ثابت میکنه... - چی رو ثابت میکنه؟
نشون میده که تو ژنهاست.
میخوای نگهش داری؟
میدونی جیمی گوشش خیلی قویه؟
فقط اینکه هیچکس نتونسته اینو بهش بگه.
دلم برای باغچه تنگ میشه، ولی یه بالکن بزرگ خواهم داشت.
اگه اونو به فرزندی قبول کرده بودین، اون جای من بود.
- تمومش کن. - ولی چی؟
- قبلاً بهت توضیح دادم. - آره، معلومه. پیچیده بود.
تیبو، داری زیادهروی میکنی.
میمونه تو غذاخوری خودش، پوره میده. خیلی هم عالیه، نگران نباشین.
خب، این مال توئه.
چرا با مامان مشکل داری؟
دارم سعی میکنم بفهمم چرا من اینجام و اون اونجاست.
ما باید با هم میبودیم.
از خودت نمیپرسی من چه حسی دارم؟
تو همیشه سر جایت بودی. این هدیه آسمانی یه گزینه دومِ درجهدو بود، درسته؟
تو واقعاً...
نمیدونی چقدر به اون پسر فکر کردم...
برای سال ها...
رز؟
انقدر اخم نکن.
برو گمشو!
جدی میگی؟
باز کن.
رز، بیخیال...
بذار بیام تو.
فوتش میکنم!
خونه پرواز میکنه میره!
همونطور که از لهجهم مشخصه، من ایتالیایی-آلمانیام.
و آسم هم دارم.
باز کن وگرنه به مامان میگم سیگار میکشی!
من گرگ آسمیام، زیادی سیگار کشیدم!
خب، خیلی عالیه.
تمرکزتون رو حفظ کنید.
به پیشروی ادامه بدید.
فکر کنم واقعاً باید از تیبو تشکر کنیم چون
اون وقت گذاشت برامون.
چی بگم؟
یاد گرفتم که مهمه دهنی رو آماده کرد.
این رو از ته قلبم میگم:
ممنون، حضور تو همیشه باعث خوشحالی ماست.
برای تو، تیبو!
تیبو؟ میدونیم که خیلی برات جذابیم
- به سلامتی تو - به سلامتی بند
- به سلامتی تو. - به سلامتی گروه.
جیمی، ۱۵۵ تا لایک، تو یه ستارهای!
چیه؟
چه احمقی!
این یکی رو ازم پنهون کرده بودی!
تو استعداد داری!
یک یادگاری از اتحادیه موسیقی.
شما دیوونهاید.
حالا تو رهبری کن.
نظرتون چیه؟
ازش فیلم بگیر، اینجوری فقط من نیستم که مثل احمقا به نظر میام.
نه، عالیه.
خیلی ممنون.
تو معدن!
- چه باحال! یه عکس می خوام. - از کلاه ایمنی یا از مرد؟
صبر کنید.
این برای شماست.
آره، نگران نباش.
- اشتراک نذاریدش، چون... - فقط برای خودمونه.
دیگه نمیتونم کار کنم.
یه گیلاس شراب؟
یه پیک به سلامتی.
فقط خوش بگذرونیم.
چه خبره؟
شهرداره.
میخواد جای شنبههامون رو ازمون بگیره.
- چرا؟ - برای اینکه بدن به مربی کانتری.
ببخشید.
بگیر.
اگه بری شهرداری، بهت میگن برو کنکوردیا، ولی اونجا خودشون یه گزینش دارن
و خیلی از ماها انتخاب نمیشدیم.
ما هیچوقت انتخابی نکردیم، این تو روحیه ما نیست.
بعدش، نمی خوام برم وازیه. اونجا خیلی بده.
- واقعا؟ - از اینجا هم بدتره.
اینجا هم بد نیست.
نه، نیست، کلودین.
کجاست؟
- نمیدونی وازیه کجاست؟ - نه.
- نمیدونی؟ - جرمی!
- نه، نمیدونم. - من نمیدونم!
- کجا؟ - تو کونت!
جرمی!
- یه شوخیه! - زیاده روی میکنی.
حسابی منو سوزوند.
چه آدم بیتربیتی.
ـ اون گولت زد. ـ آره، منو گول زد.
خداحافظی کن، دهاتی زشت.
من دهاتی نیستم!
زود برمیگردم.
- خداحافظ، جرمی. - خداحافظ.
هی، «والینکورت روی نقشه»!
«والینکورت روی نقشه»!
خب...
به زودی تعطیلات شروع میشه.
آره.
یه سفر دریایی کوچیک حالشو خوب میکنه.
باشه.
مالِ اونه قایق؟
نه، مال یه دوسته.
چرا به گروه برنگشتی؟
نه...
من با خوزه بود که موسیقی میساختم.
از وقتی که رفته دیگه هیچ میلی ندارم.
فکر میکنی مسابقه خوب پیش بره؟
آره، همه چی خوب پیش میره.
جیمی واقعا ماهره.
زود یاد می گیره.
از وقتی که اومدی، خیلی بهتر شده.
اعتماد به نفسش بیشتر شده.
- واقعا؟ - آره.
خوبه.
بعد از طلاق، براش سخت گذشت.
میتونم درک کنم.
نمیخوای صمیمی بشی، کلودین؟
آره. میدونی...
اگه پیش من اومده بودین،
هر دوتاتونو نگه میداشتم.
ممنون، کلودین.
مهربونی.
ولی اینجوری رهبر ارکستر نمیشدی.
کی میدونه؟
ولی تو رئیس یه چیزی میشدی.
واقعاً؟
یه بوس، استف. تا فردا.
تا فردا، سابرینا.
- قوی باش و شجاع. - ممنون، سفرت بخیر.
اینجا چه کار میکنی؟
هیچی، دارم وقت میگذرونم.
- وقت میگذرونی؟ ساعت ۲ نصف شب؟ - تو هم که اینجایی ساعت ۲.
آره، ولی شیفت کاری من تو کارخونه بود.
چیه؟
ببخشید استاد.
شخصیه.
- داری چیکار میکنی؟ - هیچی.
جیمى، با من این اداها رو در نیار.
من تو زندگی تو دخالت نمیکنم.
تو احمقی، باید بکنی.
اوه، لعنتی...
"سمفونی شماره ۳ ماهلر"
اون "ما-لِر" ـه. برش گردون.
بده به من! چه گیری هستی تو.
- چى رو بدم؟ - چه مسخره. بده دیگه.
چه آدم رو مخی هستی. بدش به من!
- مال یه تست بازیگریه. - چه تستی؟
برای ارکستر لیل.
- چی؟ - آره.
دارن دنبال یه ترومبونیست جدید می گردن. حالا خوشحالی؟
لعنت بهش.
چه رو مخی هستی.
جدی میگی؟
- این ایده ی تیبو بود؟ - نه، تیبو نمیدونه.
- از هیچی نمیترسی. - فقط یه مسئله کاریه.
حالا مثل برادرت حرف میزنی.
شاید حق با اون باشه.
بهم گفت لیاقتم بیشتر از ایناست.
بهتر از چی؟
از همهی اینها.
آره، ولی "همه اینها" دیگه چیه؟
"همه اینها" دیگه چیه؟
ما؟ گروه والینکورت؟
نه، ولی نمیفهمی.
معلومه، هیچی نمیفهمم.
میذارم تمرین کنی، واقعاً بهش احتیاج داری!
- سابرینا، صبر کن. - چه سمفونی مسخرهای...
یه کم اونجا رو تمیز کن، لطفا.
آقای لکوک، میتونم باهاتون صحبت کنم؟
انگار هنوز دارین ته مونده غذاها رو به اعتصابی های سودالپرو میدین.
- آره، مشکلش چیه؟ - ممنوعه.
نه، دور انداختنشون باید ممنوع باشه.
ما هممون طرفدار سودالپرو هستیم، ولی اگه ادامه بدی اخراج میشی.
- اینو به خاطر خودت میگم. - سادهست، پس.
پس خیالم صددرصد راحته!
اونها چیزی برای خوردن نخواهند داشت.
نه، اعصابمو خورد کردی.
یه کوچولو بیشتر!
حالا خوشحالی؟
- اینجاست؟ - آره، هیس.
بفرمایید.
نامزد شماره ۹.
به حرفاش گوش میدیم.
ممنون.
ممنون. کافیه.
متاسفم، یکم استرس دارم.
میشه دوباره شروع کنم؟
نه، ممنون. خداحافظ.
این دیگه خیلیه.
قربان، میخواهید دنبالم بیایید؟
- جیمی! - آره؟
اینجا چیکار میکنی؟
گند زدم. خجالت کشیدم و...
- چیزی بهم نگفتی. - میخواستم سوپرایزت کنم.
بهت میگفتم نیای.
میدونی جلو کی وایساده بودی؟
نخبههای کنسرواتوار، یه مشت حیوون مسابقهای.
آدمایی که سالهاست دارن تمرین میکنن، روزی ۱۵ ساعت.
میفهمی؟
خودت بهم گفتی هدف رو بالا بگیرم.
ولی نه اینجا...
منظورم اینه که...
روی هازبروک تمرکز کن.
آره، درمورد مسابقه.
تموم شدی؟
- جیمی… - باشه، فهمیدم…
وقتی برگشتم حرف میزنیم.
فوق العادهست. عالیه.
آفرین، متئو!
همه چی مرتبه؟
همه چی روبهراهه.
گل زد، خوشحاله. منم دارم یخ میزنم.
- آره، هوا سرده. - مثل همیشه.
آزمون چطور پیش رفت؟
سخت بود.
فکر نکنم منو بگیرن.
سطح خیلی بالا بود.
- ناامید شدی؟ - نه، برام مهم نیست.
میدونی...
زیاد به خودم دلخوش نکرده بودم.
حداقلش اینه که پیش ما میمونی.
اینجا بهت نیاز داریم.
گند زدم.
گند زدم.
- ولی سعیتو کردی. - افتضاح بود.
اعتراف میکنم، انتظارش رو نداشتم.
مطمئناً توی هازبروک موفق میشی!
دیدمتون!
مواظب توپ خودت باش!
چه مسخره!
چی میگفتی دربارهی...؟
خانمها و آقایان
بند موسیقی معدنچیان والینکورت
که صدوچهلودومین سالگردش رو جشن میگیره
چه ژست باحال و مغرورانهای این تشکیلات داره
جیمی کجاست؟
جیمی، حالا نوبت ماست.
فایده نداره.
- تمومش کن. - ما در حدش نیستیم.
میتونیم! به خودت اعتماد داشته باش.
بیا، دست بردار. بیا.
تو از اون بهتری...
یه دست بزنید به افتخار کنکوردیا،
گروه موسیقی وازییرز.
و بدون درنگ، خوشآمد بگویید به
اتحادیه موسیقی کارگران معدن والینکورت
زیر نظر جیمی لکوک!
بدو! بدو!
هی، آشپز، ملاقه رو یادت رفته؟
برای رهبریکردن.
ولی تو خل شدی!
چه مشکلی داری؟
ولش کن!
یه کم آروم باشیم.
بیا اینجا، چی میخوای؟
مواظب دلقکهات باش!
بهتره لحنت رو عوض کنی!
وایستین!
- کیه؟ - دختر شارلین اومده.
وسط صحنه، با چکمههای سبز.
نمیبینمش. مادرش هم هست؟
به نظر نمیاد.
گه توش!
مربی ما رو دید.
احمق، داری چیکار میکنی؟
جرمی، آچار فرانسه رو بده من.
- سلام. - آچار فرانسه.
تیبو!
جیمی، تیبو اینجاست!
حالت چطوره؟
- حالت خوبه، جرمی؟ - آره.
داریم لوله اگزوز رو عوض میکنیم.
- از پسش بر میآیید؟ - آره.
سلام.
- ماشینو داغون کردی؟ - نه، دارم خوش میگذرونم.
- چی میخوای؟ - پنج دقیقه وقت داری؟
نه، ندارم.
درباره هازربروک شنیدم.
میخواستم بهت بگم نباید جا بزنی.
- همهمون لحظههای سختی داریم. - تو داشتی؟ کی؟
فکر میکنی رهبر ارکستر شدن آسون بوده؟
آره، اگه اسمت تیبو باشه و تو مودون بزرگ شده باشی.
دیگه بسه جیمی.
۲۰ ساله دارم روزی ۱۵ ساعت تمرین میکنم.
نه جوونی داشتم نه زندگی.
با عرق جبین به اینجا رسیدم.
داری راجع به چی حرف میزنی؟
میدونی حقوق من تو آشپزخونه چنده؟
ساعتی یازده یورو.
من با مادرم زندگی میکنم، دخترم رو نمیبینم.
تو یه گُهدونی گیر کردم، تو از پول در آوردن حرف میزنی!
با ژست شاگرد اولها از راه میرسی،
میگی گروه ارکست رو رهبری کنم،
یه مدرسه موسیقی باز کنم! بعدش چی؟ باله بولشویک روسی باز کنم؟
من ازت هیچی نخواسته بودم!
نفهمیدی که من هیچوقت جا نمیزنم... مخصوصا سر برادرم.
برادرت؟
من برادرت نیستم! دست بردار! ما با هم بزرگ نشدیم.
باید اینجا پیش ما میبودی. ولی قرعه درست رو برداشتی.
این چیزیه که وقتی بهت نگاه میکنم میبینم.
برو به جهنم، حالمو بهم زدی!
میشه لطفاً اینجا نگه دارید؟
جیمی تعلیق شده. کلودین بهت نگفت؟
- به خاطر مسابقه؟ - نه، به خاطر غذا.
- غذا؟ - ماههاست که تهمونده غذای سلف رو بهمون میده.
ولی بهش تذکر داده بودن، ولی بازم ادامه داد.
میدونی جیمی چه جور آدمیه.
کارخونه از کِی تعطیل شده؟
تقریباً ۸ ماه میشه.
این تیبوئه، برادر جیمی.
از دیدنتون خوشبختم.
- خوش بگذره. - بعدا میبینمتون.
دستگاهها رو نصف شب بردن.
هفته پیش برگشتن. یه دعوای حسابی شد.
بقیش رو ول کردن، ولی نمیدونیم تا کی دووم میاریم.
و حالا اینجا رو امتحان میکنید؟
مگه میشه؟
از وقتی شهردار بیرونمون کرده، حسابی بیانگیزه شدیم.
- انداختتون بیرون؟ - آره، آبروی شهر رو بردیم!
گند زد...
نباید اصرار میکردم که رهبریاش کنه.
حالا ازم متنفره.
اون از تو متنفر نیست. از خودش متنفره.
- چیکار می تونم بکنم؟ - هیچ کاری.
کلهاش باد کرده.
حالا یه ضربه حسابی خورد و یه مدتی طول میکشه تا دوباره رو فرم بیاد.
اینجا میخواستیم یه کنسرت خیریه بذاریم.
فقط تونستیم سازها رو بیاریم.
همین خودش یه شروعه.
این شروع نیست، این پایانه.
پایان گروه، پایان سودالپرو، همه چی.
این شهر لعنتی...
کنسرت رو اجرا میکنید.
اینجا توی کارخونه، با گروه.
من رهبری میکنم.
- ولی همه از گزوه رفتن. - برمیگردن.
میشناسیش؟
کارمن؟
این بولروعه.
راول بولرو، دقیقا.
بزرگترین موفقیت جهانی.
نه، بزرگترین موفقیت "آلومه لو فو" است.
- جانی هالیدی. - نه، دیوید بویی.
تو موسیقی کلاسیک، بولروه!
ما این وسط چی کارهایم؟
صداش رو میشنوید؟
راول بولرو رو بعد از بازدید از یه کارخونه نوشت.
و این...
این صدای دستگاههاست.
قشنگه، ولی با این نمیشه شکم سیر کرد.
- حتماً. - ما برای کنسرت دادن اینجا نیستیم.
برای دفاع از کارمون اینجاییم.
ما چیزی برای از دست دادن نداریم. هیچکس برامون اهمیتی قائل نیست.
کارخونه رو خالی کردن و مطبوعات حتی نیومدن.
حاضر میشه فقط برای یه کنسرت بیاد؟
اگه من رهبریاش کنم، آره.
مطمئن باش پوشش رسانهای ملی داره.
چه خودشیفته.
اونا دربارهی گروه حرف میزنن، نه شغلهامون،
نه خانوادههامون.
- ما برای اونا هیچی نیستیم. - سودالپرو براش چیه؟
این فقط یه سالنه. اون میتونه نمایشش رو هرجا اجرا کنه.
و ما آخرش زیادی هستیم.
ولی بچه ها، یه چیزی بگید دیگه.
- هیچکس اهمیت نمیده. - دیگه بسه!
قبلاً شکایت داشتیم که کسی به ما توجهی نمیکنه...
حالا یه رهبر ارکستر بزرگ هست که بهمون پیشنهاد میده اینجا یه کنسرت اجرا کنیم.
توی کارخونه، برای اینکه در سطح کشور دیده بشیم.
و این براتون مهم نیست؟
بیخیال شو، تیبو.
ترجیح میدن جون بدن،
دارن دور آتیش میخورن و مینوشن، دست تو دست، داد میزنن:
"همه با هم!"
مثل همیشه داری زیادهروی میکنی!
صبر کن، سابرینا، هنوز تموم نکردم.
- یکم بلنده. - سخته.
امتحان کنیم...
جانی خودمونه!
خب، همه به سمت باجه بلیط!
نه، شوخی کردم.
- هنوز نتونستی؟ - نه، هنوز نه.
کوتاه نمیام.
چی شده؟
میخوای دوباره امتحان کنی؟
مطمئنی؟
محشره.
بزن بریم!
بزن بریم!
ایناهاش!
دست از لجبازی بردار، جیمی.
تو واقعا غیرقابل تحملی.
کی به هازبروک اهمیت میده؟! ما سراغ چیزهای دیگه رفتیم!
ببین الان داریم چیکار میکنیم. و این بخاطر توئه.
البته که به خاطر منه!
- تیبو به خاطر تو اینجاست. - تو همش داری دربارهی اون حرف میزنی.
- خفه شو، جیمی. - چیه، دوستش داری؟
"دوست دارم؟"
چی داری میگی؟
این دیگه چه حسادت کوفتیایه؟ من بخاطر تو اومدم.
تو برای من نیومدی، تو فقط به یه ترومبونیست احتیاج داری.
میدونی حق با توئه؟ برادر اشتباهی رو انتخاب کردم.
- میدونی چیه، برو پیش تیبو. - آره، میرم پیشش.
- چى گفتى؟ - ميرم پيش تيبو.
یه کم بازتر...
- دو هفته دیگه میبینمت. - باشه.
به توصیه هات توجه میکنم.
و این نمونهای از "کادِراچورِ" بود،
در طول تمرینهای تحت رهبری او.
بهزودی برای اولین بار در جهان در سنِموزیکال ارائه خواهد شد.
حالا میخوام دربارهی یکی دیگه از پروژههاش صحبت کنم.
که به طور خاص برایش اهمیت دارد.
یک رونویسی از بولرو راول،
برای گروه محلی که اون توی یه کارخونه رهبریش میکنه.
آره، توی یه شرکت کوچیکه
که ممکنه تو والینکورت تعطیل شه
یه داستان خیلی معمول
اما کارگرها هفتههاست دارن
برای دفاع از شغلهاشون میجنگن
تیبوئه!
تو تلویزیون خوب به نظر میاد، نه؟
چی باعث شد به اون شهر کوچیک شمالی بری؟
برادرم.
برادرم، ترومبونیست گروهه
- خداحافظ، استاد. - خداحافظ.
جیمی، سلام، منم.
تیبو هستم
خب... فقط میخواستم بهت بگم که دلتنگتیم.
همین دیگه.
میخوایم برگردی.
آقا؟
ممنون.
- سلام، تیبو. همه چی روبهراهه؟ - آره.
چه استقبالی!
میبینم همه اومدن.
عالیه.
یالا...
پیشنهاد میکنم بدون تلف کردن وقت، شروع کنیم به کار کردن.
- مگه اگزوز رو عوض نکرده بودی؟ - آره.
- تو کدوم هتل موندی؟ - مرکیور.
بله.
- ممنون. - خواهش میکنم.
اون حرفی که زدم، واقعاً منظوری نداشتم.
یه چیزایی گفتم، عصبانی بودم.
البته که منظورت همون بود!
حق نداشتی.
تو هم تو تورکوئن به دنیا اومدی؟
چی؟
- تو تورکوئن به دنیا اومدی؟ - آره.
- تورکوئن چطوره؟ - مثل روبه.
وقتی ژوستین به دنیا اومد، حس کردم داره روم سنگینی میکنه.
با ماشین دور و بر میچرخیدم،\nمثل یه احمق.
نگاه کن، اونجاست.
کجا؟
ما اون بالا، طبقه دوم زندگی میکردیم.
خوشت میاد؟
بچهها رو میبینی؟
میتونستیم ما باشیم.
- خب، بریم. - کجا؟
اینجا دیگه چه غلطی میکنیم، جیمی؟
بیا اینجا.
- چى شده؟ - نگاه كن.
راستی رو میبینی؟
خودشه.
میتونی یه نسخه ازش برام بگیری؟
عمراً.
من دزدیدمش، تو کپیاش کن.
حله.
- میتونست زندگی ما باشه. - آره.
کباب خوردن کنار کانال.
اگه ما هم همین تعداد ماهی گرفته بودیم.
اگه همون شماره رو برداشته بودیم، اسمت تیبو نمیشد.
اسمم چی میشد؟
نمیدونم، یه اسم معمولی داشتی... مثلاً "جردن".
البته که آره.
و تو اسمت ژان-باپتیست میشد.
درسته. خیلی شبیه یه ژان باپتیست به نظر میام.
من پدر و مادر خیلی خوبی داشتم و اونها رو با هیچی تو دنیا عوض نمیکنم.
منم همینطور.
ولی دوست داشتم یه برادر داشته باشم.
من از کلودین یه عالمه داداش کوچولو داشتم.
ولی هیچوقت زیاد نمیموندن.
زود باش، بیا، عجله کن!
لعنتی، کلیدها رو کجا چپوندم؟
تو رانندگی کن، من نمیتونم.
یالا
ممکنه دردسر بشه!
- چرا؟ - گواهینامه ندارم.
گواهینامه نداری؟
بیعرضه بودن یه هنره...
میتونی یه ارکستر رو رهبری کنی، ولی نمیتونی یه ماشین رو برونی!
هیچکس کامل نیست.
نه بابا! گوش نمیدی که!
گفتم چپ رو ببر بالا و با راستت فشار بده.
- دارم همين كارو ميكنم! - نه، دارى گند ميزنى!
باید حرکت متعادل خودتو پیدا کنی.
من دست و پا چلفتی ام.
از پای راست استفاده کن.
داریم دنده عقب میریم!
خیلی زوده.
آره، تقریباً همینه.
چیکار داری میکنی؟
من چوبدستیم رو ندارم!
مشکلی دارین آقایون؟
مشکلی هست؟
بزنید کنار.
- زیادترش کنیم؟ - موتورو خاموش کن!
تیبو؟
- تیبو؟ - چی شده؟
ما برادریم یا ناتنی؟
برادر.
بهت گفتم، طبق آزمایشها، ما پدر مشترک داریم.
فهمیدم.
تو چی ازش میدونی؟
هیچی.
جز اینکه یه حرومزاده بزرگه.
دزومو، لکوک...
بیاین
- تکون بخورید. - لعنت بهش، باید پاشیم.
میخوای تو ایستگاه پیادهات کنم؟
نه.
نه؟
خب...
پس چیکار کنیم؟
جاستین!
بابام اینجاست!
- چه سورپرایزی. - همه چی خوبه؟
چرا اینجایی؟
واسه تیبو، بهت در موردش گفتم.
تيبو، ايشون جاستين هستن...
سلام، جاستین.
- همه چی مرتبه؟ - خوبم، شما چطور؟
من خوبم، یه کم خسته ام ولی...
...بالاخره
سلولهای بنیادی رو برمیدارن و تزریق میکنن توی خون تیبو.
و بعد... یکم فنی میشه.
ولی جواب داد.
اینطور نیست؟
- پس یعنی شما خون پدر من تو رگهاتونه؟ - آره، خون اونه.
به هر حال، باهاش صمیمی باش، چون تیبو عموته.
بعد، میدونی...
تیبو یه رهبر ارکستر معروفه که دور دنیا سفر میکنه.
موزیک های وردی، موتزارت، بتهوون و باخ رو رهبری میکنه.
اوکی.
و خب، یکی تو یه گروه موسیقی میزنه...
و اون یکی یه موزیسین کلاسیکه.
دقیقا، همهچیو فهمیدی.
- واقعاً دیوونهکنندهست. - آره.
مدرسه چطوره؟
آره، خوبه.
و مامانت؟
میدونی دیگه مامان چجوریه...
...آره
ممنون بابت کولا، من رفتم.
صبر کن، تازه رسیدی!
ولی دوستام منتظرمن.
دوستات...
بیا اینجا.
بگیر.
گند نزنی.
سیگار ممنوع.
یه بوس بده.
و یه بغل.
میزنگی، ها؟
- بله؟ - بله.
انجامش میدی؟
خداحافظ، عمو!
خداحافظ جاستین! از آشناییت خوشحال شدم.
- تا حالا ایتالیا بودی؟ - نه، چطور؟
- اونجا آب گرمتره. - ولی اینجا ارزونتره.
من که تمام عمرم فقط آسمان شمال را شناختم
دلم میخواد این خاکستری رو پاک کنم.
تغییر مسیر...
منو ببر
تا مرزهای زمین
منو به سرزمین عجایب ببر
فکر کنم بدبختی
زیر آفتاب درد کمتری داره
لعنتی، سوم بزرگ.
تیبو؟
چه کار میکنی؟ برگرد.
این کارو نکن، خیلی سرده.
تیبو!
چه غلطی داره میکنه؟
چت شده؟
دیگه مزخرف گفتن رو تموم کن.
یه بلایی سرت میاد!
حالت خوبه؟
- جواب نداد. - چی جواب نداد؟
منظورم پیوند عضو بود.
تموم شد.
دیروز فهمیدم.
- پس زدم. - داری چه کوفتی میگی...
اوه، لعنتی!
- داری چیکار میکنی؟ - نمیتونم انجامش بدم.
نمیتونم...
نمیتونی منو ترک کنی، تیبو.
نمیتونی این کار رو با من بکنی.
با من بمون.
♫ به سمت اسکلههایی که سنگینی زندگی ♫ ♫ و دلزدگی کمرم رو خم میکنه ♫
♫ با شکمهای پُر از میوه ♫ ♫ کشتیها میرسند ♫
♫ از مرزهای دنیا میان ♫ ♫ با خودشان می آورند ♫
♫ ایدههای سرگردون ♫ ♫ پر از انعکاس آسمونهای آبی ♫
♫ و سرابها ♫
♫ یه عطر تند به جا میذارن ♫ ♫ از سرزمین های ناشناخته ♫
♫ از تابستونای بیپایون ♫ ♫ جایی که نیمهبرهنه زندگی میکنن ♫
روی سواحل
♫ اون چیزی که در تمام عمرم ♫ ♫ جز آسمون شمال ندیدم ♫
♫ میخوام این خاکستری رو بشورم ببرم ♫ ♫ با یه تغییر مسیر اساسی ♫
♫ منو ببر به مرزهای دنیا ♫
♫ منو ببر به سرزمین عجایب ♫
♫ یه حسی بهم میگه بدبختی ♫ ♫ زیر آفتاب قابل تحملتره ♫
♫ توی بارها، تو گرگ و میش ♫ ♫ همراه دریانوردها ♫
♫ وقتی صحبت از زنها و عشقها میشه ♫ ♫ با یه لیوان توی دست ♫
♫ حسابی گیج میشم ♫ ♫ و یهو فکرم ♫
♫ منو بلند میکنه و میزاره ♫ ♫ تو یه تابستون محشر ♫
♫ روی ساحل ♫
♫ جایی که میبینم، با بازوهای کشیده ♫ ♫ عشقی که مثل یه دیوونه ♫
♫ جلوتر از من میدوه ♫ ♫ و من به گردنش چنگ میزنم ♫
♫ از رویای من ♫
♫ بعد از اینکه بارها تعطیل میشن ♫ ♫ و ملوانها برمیگردن به کشتی... ♫
سابرینا!
- چه خبره؟ - دارن همه چیو می برن.
تموم شد، جیمی.
[سنموزیکال پاریس تقدیم میکند: کادرواچر]
[آخرین ساخته جهانیِ تیبو دزورمو]
میشه یه ذره ازش اینجا بریزی، لطفا؟
اینجا.
سرم درد میکنه.
- خوب نیست؟ - آره.
- فقط گفتم سرم درد میکنه. - ببخشید.
میشه لطفا این گلها رو برداری؟ شبیه مراسم ختم شده.
- یه ترامادول دیگه میخوای؟ - نه، ممکنه هوشیاریام رو از دست بدم.
ارکستر سر جای خودش پنج دقیقه دیگه روی صحنه
میشه من رو تنها بذاری، کلیر؟
ممنون.
زود باش، تو بهترینی.
زودی میبینمت.
میتونی انجامش بدی.
عالیه.
برگرد.
چیه؟
ترجمه و زیرنویس: یوســف کارگر
ارکســتر ناکوک
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.