Original subtitles

Stop. Daar ligt iemand op de trap.

Mevrouw. Mevrouw, hoort u mij? Knijp eens in m'n hand.

Licht even bij.

Ze ademt niet. Bel een ambulance.

Er ligt hier een bewusteloze persoon. Stuur een ambulance.

Julien.

PAULINE JARIG - 5 JAAR 17 MEI 1995

PAPA IK HOU VAN JE

DODELIJKE ONTMOETINGEN

Dag, Chevalier. En?

Het slachtoffer is Ludivine Ramonin, 26, studente.

Vannacht gevonden door collega's.

Tijdens het reanimeren raakte brigadier Dax buiten kennis.

Is z'n familie op de hoogte?

Dag, Alex.

En? - Schuimresten rond de mond.

Roze huid. Vergiftiging, waarschijnlijk cyanide.

Geen sporen van geweld. Minstens zes uur dood. Rond 02.00 uur.

Weet je hoe laat het gif is toegediend?

Dat hangt af van de concentratie, de levensstijl van de persoon, z'n voeding.

Een halfuur tot een uur voor de dood.

Kan het een ongeluk zijn? - Daarvoor is de hoeveelheid te groot.

Ze is opzettelijk vergiftigd. - Een zaak voor ons.

Kom je langs voor Paulines 23e verjaardag?

Ik denk het niet. Ik doe later wel iets met haar alleen.

Om te voorkomen... - Dat je me op m'n bek slaat.

Precies.

Goed, bedankt.

Het slachtoffer had een etentje met vrienden.

Om 01.30 uur ging ze naar huis, omdat ze vandaag een examen had.

Wat weten we over die vrienden? - Nog niks.

Ze kunnen haar die troep hebben gegeven.

Het is inderdaad cyanide. - Hoe toegediend?

Geïnjecteerd, oraal, ingeademd of via de huid.

Dat moet de autopsie uitwijzen.

Eva, kijk of iemand in de omgeving van het slachtoffer toegang had tot cyanide.

Nog een slachtoffer. Ja? - Verdomme.

Hier, luitenant.

En? - Dezelfde symptomen...

...als de dode van vannacht. Ze zat opgesloten in de wc in de kelder.

Die schoonmaker vond haar een halfuur geleden.

Ik ga controleren of hij de dode aangeraakt heeft.

Was de bar al open? - Nee, die gaat over twee uur pas open.

Wat is dit voor gelegenheid?

Trendy bar-restaurant. Drie keer per week singles-avond, ook gisteravond.

Waar alleenstaanden elkaar kunnen ontmoeten. Iets voor jou.

Hij is in orde. - Waar is ze?

Wij nemen het nu wel over.

En? - Zelfde verhaal. Cyanide.

Maskers op en handschoenen aan.

Julie Fromanger, 44. Ze was de hele avond hier...

...aan deze transactiebon te zien. Ik vraag Eva om haar na te trekken.

Lijkt op alcoholmisbruik. Mogelijk was ze misselijk en ging ze naar de wc.

Tijdstip van overlijden?

Circa een uur tijdsverschil met het eerste slachtoffer.

Niemand miste haar nog? Breng haar naasten op de hoogte...

...en start een onderzoek. - Heb jij een kaart?

Een plattegrond van Parijs. Nee, een echte, met een echt potlood.

De bar is hier. Om 01.30 uur gaat het eerste slachtoffer naar huis.

Via deze route, logischerwijs. Ze stierven ongeveer tegelijkertijd.

En mogelijk op dezelfde plek vergiftigd.

We staan midden op z'n jachtterrein.

Zou Ludivine op de terugweg dit café in zijn gegaan?

Het wordt uit voorzorg gecontroleerd op cyanide: drankjes, vaten, ventilatie.

Heb je de eigenaar gesproken? - Hélène Coltas. Bericht ingesproken.

Spoor de andere klanten van de bar op, om zeker te zijn...

...dat er niet meer vergiftigd zijn. - Waarom ging Ludivine naar dat café?

Ze ging naar huis omdat ze een examen had.

Van mening veranderd? - Ik heb de prefectuur gesproken.

We krijgen de videobeelden. Licht de nabestaanden in.

Gebeurt al. - En de werkwijze?

Chéron belt als hij iets weet.

Zolang we niet weten hoe ze vergiftigd zijn, hebben we niks.

Een idioot die rondloopt met cyanide en zo weer kan toeslaan.

Ik roep jullie op discreet te zijn.

Als de pers hier lucht van krijgt, breekt er collectieve hysterie uit.

De Technische Recherche heeft niks gevonden.

Geen sporen van cyanide in het gebied rond het café.

Ze vermoedden niks. Geen teken van paniek, dat ze zich bedreigd voelden.

Eten of drinken was het niet. Een andere dagelijkse gewoonte, dus.

Iets wat ze alle dagen deden.

De eerste dode rookte. Ze had een aansteker bij zich.

De tweede had sigaretten in haar tas.

Bij allebei zijn de longen als eerste aangetast.

Kunnen ze door middel van een sigaret vergiftigd zijn?

Ja. De dader kan de cyanide hebben geïnjecteerd met een dunne naald.

Ofwel iemand loopt overal sigaretten uit te delen uit een vergiftigd pakje...

...of hij heeft het pakje van een slachtoffer vergiftigd.

Oké, bedankt.

De videobeelden van de wijk zijn er. Bedankt, Chéron.

Daar is de vrouw die in de wc gevonden is.

Dat is Ludivine, het slachtoffer op de trap. Eva, kun je dit uitvergroten?

Ze bietst een sigaret bij Julie. Misschien vergiftigd.

Wat doet zij daar?

Ze werkt hier, denk ik. - Kun je dit uitvergroten?

Er is er nog een. Vast de onbereikbare bareigenares.

Eva, zoek haar adres op.

Twee trekjes maar... Misschien hebben we nog een kans.

We gaan. Stuur een medisch team.

Mme Coltas.

Mme Coltas. - Ik laat de centrale de conciërge bellen.

Wat doe je? - Er is geen tijd.

Het is goed. Politie. Gaat u naar binnen.

Ga naar binnen.

Shit.

Ze leeft nog.

Geen familie, ouders dood, vrijgezel, geen kinderen? Oké.

Buiten levensgevaar. We brengen haar naar het ziekenhuis.

Oké, bedankt.

Dat was Chéron. Het vergiftigde pakje was van de vrouw in de bar.

We beginnen opnieuw. We richten ons alleen op Julie Fromanger.

De dader had het op haar voorzien. - De anderen, dat was toeval.

Kom eens kijken. Er staat iets vreemds op de videobeelden.

Kijk maar.

Zie je die man met hoed en fototoestel?

Kent ze die man?

Geen idee. Hij observeert haar. Hij zet haar op de foto.

Wat weten we over haar naasten?

20 jaar getrouwd, zoon studeert in de VS.

Haar man is sinds kort onbereikbaar. Xavier Fromanger, chirurg.

Als mijn vrouw vermist was, zat ik bij de telefoon.

Ik ben erheen gegaan. De huishoudster deed open. Kijk.

Is dat Julie? Lijkt wel een andere vrouw.

Er is geen enkele foto van de man in het huis.

In dat café was gisteravond een vrijgezellenavond, toch?

Een getrouwde vrouw... Vond haar man vast niet leuk.

We houden hem aan. - Eropaf.

Waarom ben ik hier?

Ik word hierheen gebracht, krijg te horen dat Julie dood is.

En ik moet steeds hetzelfde vertellen. Ze was m'n vrouw. Begrijpt u dat?

Uw vrouw. En dat ze 's nachts niet thuiskwam, dat verontrust u niet?

Sinds 'n half jaar leven we gescheiden. Julie wou een pauze inlassen.

Ze was veranderd, de laatste tijd. Die pauze leek haar goed te doen.

Maar dat was niet wederzijds, is mijn indruk. Zie ik dat goed?

Een half jaar terug heb ik iets stoms gedaan. Ik werkte me te pletter.

We waren uit elkaar gegroeid in de loop van de jaren.

Ik maakte een slippertje met een coassistent. Het stelde niks voor.

Je vrouw dacht er blijkbaar anders over.

U weet niks van mijn huwelijksleven. - Dat interesseert ons ook niet.

Uw vrouw is vermoord, en u bent sinds vanmorgen onbereikbaar.

Ik zat midden in een operatie. - Je vrouw ging naar singles-avonden.

Wist je dat? - Nee.

Op de avond van haar dood werd ze gevolgd. Dat weten wij.

Ik was bij m'n vriend waar ik logeer. - Dat trekken we na.

Elke dag vraag ik me af waarom ik zo stom was. Anders leefde ze nu nog.

Kon ik de klok maar terugdraaien. Was dat maar mogelijk.

Binnen. - Kan ik jullie even spreken?

We komen eraan.

Chéron is klaar.

De cyanide is hooguit één uur voor het inhaleren in de sigaret gespoten.

Julies sigaretten zijn in het café vergiftigd door een aanwezige.

Dat pleit de echtgenoot vrij, mits z'n alibi klopt.

De dader nam het risico dat hij meer mensen zou doden.

Alleen om z'n doelwit te treffen.

Zodra we weten dat uw alibi klopt, mag u gaan.

En ik wil u nog condoleren met het verlies van uw vrouw.

Falco, daar staat een lekker ding op u te wachten.

Zullen we jij en jou zeggen? - Graag.

Als je nog eens zo over m'n dochter praat, steek ik je ogen uit.

Sigaret? - Ik rook niet.

Het stinkt en is slecht voor je huid.

Kom je op m'n verjaardag?

Beter van niet. Het ligt momenteel wat gevoelig, met je moeder en Philippe.

Ik weet het.

Ik zou het echt leuk vinden.

Zullen we later eens uit eten gaan? Met z'n tweetjes?

Je hebt al 22 verjaardagen gemist. - Ik weet het.

Elk jaar als ik de kaarsjes uitblies, wenste ik dat jij er was.

Ik weet dat het moeilijk voor je is, maar je kunt het toch proberen?

Ik denk erover na, oké?

Afgesproken.

Ik moet ervandoor. Groetjes.

Dat is nepmuziek, je hebt gelijk.

Daar gaan we wat aan doen. We gaan rock-'n-roll opzetten.

Dames, heren, goedemorgen. - Dag, Falco.

Hoe staat het ermee?

Julie kreeg sinds een maand e-mailtjes van ene 'Casanova'.

Eerst antwoordt ze hem.

Hij gaat haar volgen en stuurt stiekem gemaakte foto's.

Wacht, er is meer.

De wei is giftig maar mooi in de herfst

grazende koeien worden langzaam vergiftigd

de blauw-lila herfsttijloos bloeit

jouw ogen zijn violet als deze bloemen en deze herfst

en voor jouw ogen wordt mijn leven langzaam vergiftigd

Colchiques van Apollinaire. Dat klopt met de man op de video.

Een gek die haar volgt, bang maakt en ten slotte ziet sterven.

De verzender heeft gebruikgemaakt van de wifi in het Café du Passage.

De laatste avond van de slachtoffers, de vergiftiging, en nu deze gek.

Het draait om dat café. - Op naar de eigenares.

Als ik die sigaret had opgerookt...

Hoe laat ging u weg uit het café? - 01.45 uur, ongeveer.

Omdat ik duizelig was, nam ik een taxi naar huis.

Maar het werd erger. Daarna alleen nog een zwart gat.

Tot ik hier wakker werd.

Kende u Julie Fromanger? - Ja.

Ze kwam vaak, sinds ze gescheiden leefde.

Niks bijzonders gemerkt, die avond? - Nee. Ik heb haar zien binnenkomen.

Later had ik er geen erg meer in. Het was druk.

Ontmoette ze mannen bij u? - Ja. Ze was wat vastgeroest, zei ze.

Ze had nooit andere mannen dan haar echtgenoot gehad.

Ze merkte dat hij haar bedroog, en wilde zich niet uit het veld laten slaan.

Dit silhouet, zegt dat u iets? - Kijk goed.

Nee, dat zegt me niks.

Wanneer is de volgende singles-avond?

Vanavond. - Bent u fit genoeg om ons te helpen?

Hoe dan?

We zoeken iemand die z'n prooi bij u zoekt. We denken dat hij terugkomt.

Al was het maar uit nieuwsgierigheid.

Goedenavond. - Een spa.

Met ijs?

Wat doet u? Kennen wij elkaar? Hou op met foto's maken.

Wie ben jij? Idioot. Vind je dat leuk?

Blijf staan.

Blijf staan.

Geen beweging.

Zoek alles wat wijst op een link tussen Didier Fantin en Julie Fromanger.

De vrouwen op de foto's lijken het niet te begrijpen.

U volgt ze, u maakt ze bang. Wat is precies uw werkwijze?

Brigadier... - Luitenant.

Ik heb een afspraak met klanten. U kunt me niet vasthouden.

Die man is me onopvallend gevolgd.

En over die foto's is bij mijn weten nooit een aanklacht ingediend.

Oké, we doen het anders. Let op, want ik heb een pestbui.

Foto, sjaal. Kijk goed.

Zegt dit je iets? Dit is op de avond van haar dood.

Ik hoor niks. - Het stinkt hier naar tabak.

Mr Fantin, we hebben uw computer bekeken. We weten dat u haar volgde.

Dat u haar stalkte. Ook op de avond van haar dood.

Bent u dit?

Ben jij dat? - Geef antwoord. Snel.

Julie was knap. Een beetje preuts, een beetje fragiel.

Als een vlinder die uit z'n cocon komt. Ze had een zwakke plek.

Ik voelde haar kwetsbaarheid als ze m'n foto's kreeg.

En die avond, toen u uw plan wilde uitvoeren, probeerde u iets nieuws uit?

Cyanide in de sigaret?

Ik had een contract getekend en ging wat drinken.

Ik observeerde haar. Dat is rustgevend.

Vind je dat grappig? - Ze leek wel dronken door die sigaret.

Dat viel me tegen. Ik ben naar huis gegaan.

Bizar, misschien, maar originaliteit is niet strafbaar.

Dus als u klaar bent, heren...

Vind je die foto's kunstzinnig?

Hoe oud is zij?

Ik snap het niet helemaal. Is dit kunst?

Geef antwoord. Hoe oud is ze? En deze?

Is dit kunst? Dit had m'n dochter kunnen zijn. Ik ben het zat.

Wat doe je nou?

Toe dan. - Hou op.

Rustig. - Wat is er?

Ga even in de frisse lucht.

Gaat het? - Nee.

Sorry, maar sommige dingen kan ik niet uitstaan.

Ik word gek van zulke types.

Heeft hij gepraat? - Nee.

Zonder bewijs dat hij aan cyanide kon komen, hebben we niks.

Eén ding begrijp ik niet. Hij kickt op de angst die hij bij vrouwen opwekt.

Maar door Julie te doden, doodt hij z'n macht. Waarom?

Ik heb geen idee, Falco.

Bedankt.

Vindt u het erg om buiten te zitten? - Geen probleem.

U ziet er uitgeput uit. Wat is er aan de hand, luitenant?

Gisteren was het 22 jaar geleden.

Dat m'n wereld ineens stilstond.

De dag daarna werd m'n dochter één.

Er komen weer dingen boven.

Dingen? - Een soort flitsen.

Van het moment dat ik geraakt werd.

Ik lig op de grond.

Iemand loopt naar me toe. Ik hoor voetstappen.

Ik zie het wapen.

Dat uw herinneringen terugkomen, was te voorspellen. En het is gezond.

Blijf uw nachtmerries de baas.

Waar dacht u aan toen u ontwaakte? Het eerste beeld, wat was het eerste?

M'n dochter.

Ik dacht aan m'n dochter.

Hou daar dan aan vast. Laat het niet los.

Dag, lieverd. - Fijn dat je er bent.

Gefeliciteerd met je verjaardag.

Voor je cadeau moet ik even alleen met je zijn.

Ja, dat is goed.

Hallo.

Carole, waar zijn de kaarsjes? - Ik kom eraan, mama.

Je moeder. - Het komt wel goed, papa.

Gefeliciteerd. Nou?

Ja. Geweldig, bedankt.

Ook van je moeder. - Dank je, mama.

Zullen we de taart aansnijden?

Ik heb te veel champagne gehad.

Dat staat je goed.

Leuk om jullie zo samen te zien.

Echt. - Je hoeft dit niet te doen, Alex.

Wat?

Doen alsof.

Ik doe niet alsof, Carole.

We doen ons best, maar het is moeilijk voor je.

Dank je.

Nu ik jou hier zo zie, is het net...

...of de tijd 20 jaar teruggedraaid is.

Alsof ik weer 20 ben.

Sinds je uit coma bent, lijkt het soms...

...of die 20 jaar nooit bestaan hebben.

Als een sprong in de tijd.

Begrijp je?

Ik geloof het wel.

Niet zo, Carole.

Het spijt me.

Geef onze dochter een kus van me.

Wat is dat? - Een leven.

Een leven in foto's. - Doet u dat ook met uw eigen foto's?

Nee. Daar zouden 20 oninteressante jaren bij zitten.

Goedendag. Politie.

Kent u die vrouw?

Wel eens gezien, ja. De vriendin van Steph, m'n collega.

Dan wil ik Steph graag spreken.

Waarom? - Daarom.

Steph rijdt net weg op de motor.

Ho, ho. Politie. Helm af.

Helm af.

Wat is er aan de hand? - Bent u Steph?

Ja. - We moeten even praten.

Ik ben net terug. Ik hoorde dat er hier iemand vermoord was.

Ik kon Julie niet bereiken. Maar ik had geen idee dat zij het was.

Wanneer leerde u haar kennen?

Drie maanden geleden. Ze was in het Balto, na een avond in het café.

Ze was ten einde raad.

Ze kwam vaak.

We zagen elkaar als m'n dienst erop zat.

Jullie werden geliefden? - Ja.

Ze had het moeilijk. Ze had nog nooit een relatie met een vrouw gehad.

Ze begon zich dingen af te vragen:

Wie ze was, wat ze wilde. - U niet?

Nee. Ik heb altijd geweten dat ik niet op mannen val.

Dit met Julie was het begin van iets moois.

Mlle Dazan, waar was u drie dagen geleden, 's avonds?

Onderweg naar Niort, naar m'n moeder.

Kan ze dat bevestigen? - Nee. Ik was daar rond 23.00 uur.

Ze sliep al. - Dat is nou jammer.

Cyanide, zegt u dat wat?

Weet u wat dat is?

Wat is er? - Er is niks.

Ik heb net de vrouw verloren van wie ik hou.

Als u geen vragen meer hebt, wil ik graag weg.

Goed. We lopen even met u mee.

Breng jij Mlle Dazan even naar haar motor?

Uitleg, graag?

Zo doet ze haar mond niet open.

Nu hebben we niks. - Dat is de vraag.

Bedankt.

Ja. Oké, prima.

De telefoongegevens van Stéphanie. - Ik bel u terug.

Eén nummer komt steeds terug. - Weten we wie het is?

Mademoiselle.fr, een webshop die ambachtelijke sieraden verkoopt.

Sieraden, chemicaliën. Dat zou kunnen kloppen.

Van wie is die tent? - Verrek.

Met mij. Ben je daar?

Dit is al m'n tweede bericht.

Ik wacht op je in je atelier.

Hallo.

Hij neemt nog steeds niet op. - Verdomme.

Ben je gek geworden? Dit is een smeris.

Ik kon niet anders.

Ik snap het niet. Wat heb je je in je hoofd gehaald?

Heb je mijn Julie vermoord? Was jij het?

Ze moest verdwijnen.

Voor ons tweeën, zodat wij samen konden zijn.

We zouden toch weggaan uit Parijs, een bar openen in Thailand?

Kijk. Ik heb twee tickets. We vertrekken over drie uur.

In Thailand...

Maar het is uit tussen ons, Hélène.

Afgelopen. - Niet doen.

Dat meisje heeft je gewoon het hoofd op hol gebracht. Meer niet.

Jij weet niet meer wat je doet.

Geef hier. - Ik weet heel goed wat ik doe.

Het is nog nooit zo duidelijk geweest, en zo eenvoudig.

Ik heb die avond tegen Julie gezegd dat je je mobiel kwijt was.

Dat je onbereikbaar was. Toen heb ik haar...

...vergiftigde sigaretten gegeven. Ik heb er zelf nog van gerookt.

Zodat ze mij niet zouden verdenken. Ik weet heel goed wat ik doe.

En ik doe het voor jou.

Je bent niet bepaald dankbaar.

Maar dat is niet erg. Gaan we?

Jij moet naar een inrichting, niet naar Thailand.

Je bent stapelgek, Hélène. Gek en giftig.

Ik, gek?

Jij stond daar te paraderen, voor de ramen van mijn café.

Met die hoer.

Wat had ik dan moeten doen?

Helemaal niks? Toekijken hoe ze jou van me afpakte?

Zonder iets te doen?

We stoppen ermee, Hélène. Laten we er alsjeblieft mee stoppen.

Goed.

We stoppen ermee.

Ik hou van je.

Niet doen, Hélène.

Niet doen. Hélène, niet doen. Alsjeblieft, doe het niet.

Op de eerste etage ligt een gewonde. - Ik bel een ambulance.

Gaat het? - Geweldig.

Wat is dit allemaal? - M'n leven. M'n vroegere leven.

Dit is je cadeau. Kom eens.

Dit was voor je eerste verjaardag.

Dat heb ik voor je laten maken.

Je bent hem misschien een beetje ontgroeid...

Dank je wel, papa.

Als je eens wist hoeveel ik van je hou.

Nu kun je iets anders wensen.

Want ik ben er.

Met mij. Ik gebruik je voicemail om te zeggen wat ik op m'n hart heb.

Die kus was geen vergissing.

Die kus, dat zijn wij. Bel me, dan kunnen we opnieuw beginnen.

Als je niet wilt, begrijp ik dat.

Dan heeft de tijd gewonnen. Maar ik hou van je, dus bel me.

GEWISTE BERICHTEN

Gaat het, Philippe? - Ja. Ik had dorst.

Ga maar weer naar bed. Ik kom zo.