Original subtitles

(dramatische muziek)

(vlammen brullen) (dramatische vocalizing)

(ruimteschip whooshing)

(dramatische muziek)

- [Kem] Het Zeta-schip gaat dicht, kapitein.

- Stop met zwiepen!

- Ik heb ze op slot, vuur!

- Vuur!

- [Evil Queen] Niet schieten!

- [Piloot] Vuur!

- Vuur! - Stop met vuren, idioten!

We zullen het vernietigen!

- Vernietig het!

- Ik heb de bron intact nodig!

- We, ah, hebben de bron nodig!

- De bron moet zijn koste wat kost beschermd.

- [Evil Queen] De bron is mijn enige hoop!

- Welke hoop?

- Enige hoop!

- Kun je het rust geven?

- Als een dutje?

Ah!

- De bron is alles en overal,

zoals het hier nu bij ons is.

(gespannen muziek)

- Ze verminderen hun snelheid!

(ruimteschip whooshing)

- Werp het uit, waar het verborgen blijft.

(laserstralen afvuren)

- Naar het wormgat!

Ze werpen de bron uit!

- De bron uitwerpen?

Waarom zouden ze dat doen?

- Om het te verbergen.

We weten waar het heen gaat, maar niet wanneer.

- Hij heeft gelijk, ze spelen met ons!

Volg het schip!

- De bron levert bijna alle energie

dit schip aandrijven, kapitein.

Als we het uitwerpen, zullen we het niet overleven.

- Ik ben me goed bewust van de gevolgen van het uitwerpen, Lyra.

- Ja meneer.

- Bereid toegang tot de atmosfeer van de aarde voor.

- De bron zal van mij zijn, en het universum zal van mij zijn!

- Kapitein, onze missie beperkt ons specifiek

van het betreden van de Earthling-ervaring.

- Onze missie komt op de tweede plaats

aan onze verantwoordelijkheden tot het grotere goed.

- Vuur het schip af!

- Laten we schieten!

- Nee, niet schieten!

Volg het schip!

Volg het! - Ah!

- [Piloot] Vuur!

- Vuur! - Niet schieten!

Niet schieten! - Ah!

- Dat zullen we niet doen, we moeten het niet laten passeren

in de handen van zulke ellendige wezens,

zelfs als het opoffering betekent onszelf om dat te doen.

- Ja vader.

- Volg het schip!

- Ah!

- Degenen die kwaadaardig zijn trachten zijn zuiverheid aan te tasten.

- We nemen het en wij zal het schip vernietigen,

en het universum zal van mij zijn!

- Vernietig zijn veritas zoals ze ons zouden vernietigen

en alles waar we voor staan,

inclusief

hen.

- [Kem] Het schild bevindt zich op 5%.

- Ze zal vasthouden.

(console zoemt)

- Wacht, er zijn aardbewoners aanwezig.

- Werp de bron uit.

- Kapitein, ze zullen het vinden.

- Ja, mijn dochter, ze zullen het vinden.

Ze zullen proberen het te gebruiken voor hun eigen voordeel,

maar desalniettemin, de bron zal hen leiden.

En wij zullen vertrouwen dat het naar ons terugkeert

op een moment dat alleen zichzelf kent.

(verheffende muziek)

En ons offer zal niet tevergeefs zijn.

Wat zit er nu onder ons?

- Geo-scan bevestigt dat we dat zijn op weg naar een grote woestijn,

meestal van zandsteen.

Geen teken van intelligente levensvormen.

Semi-droge landmassa.

- [Kem] Niets reageert, kapitein.

We zitten in een vrije val.

(console piept)

(ruimteschip explodeert)

(dramatische muziek) (kristal zoemend)

(vogels gieren)

(paarden chuffend)

(olifant trompettert)

(vlammen brullen)

(dramatische vocalizing)

(mensen klapperen) (kristal beltoon)

(baby huilt)

(dramatische muziek)

(geweren vuren)

- [Mam] Waar is het?

Waar is wat?

- Danny?

- Waar heb je het over?

- Denk je dat ik gek ben?

Wil je ooit spelen je videogame alweer?

Waar heeft hij het verstopt?

Achter je rug, geef het af, Danny.

Overhandig het.

Oké jongens, ik moet gaan.

Bedtijd is om 21:00 uur scherp, geef oma geen ophef.

Zijn we duidelijk?

- Dit is je derde dinerbijeenkomst deze week.

Weet je zeker dat het geen date is?

- Het is zakelijk, en geen videogames meer.

Annie, schat, voel je je al beter?

- Ik niet.

- Hé jochie, kinderen kunnen gemeen zijn,

maar als je ze laat zien hoeveel het beïnvloedt je,

dat is hun ticket naar blijf het doen, oké?

Ik hou van jullie.

- Succes.

- Je weet dat je niet hoort te zijn--

- Hou je mond.

(zachte muziek)

- [Oma] Hallo, mijn engelen.

- Hé, oma.

- Je keek niet eens naar me op.

(elektronica piept) (geweren vuren)

Ik ben misschien een wolf gekleed op als je oma,

en je zou het niet weten.

Wat is er mis, prinses?

- Ze is overstuur omdat ze heeft geen vrienden.

- Dat is niet waar, dat zijn niet mijn vrienden!

- Goed, de kinderen die geen vrienden zijn

zijn gemeen tegen haar, dus huilde ze veel.

- Daar heb ik misschien een remedie voor.

En je respecteert drie vrouwen.

Je moeder, die je zei het op te zeggen,

je oma, die het gewoon wegnam,

en vooral, je kleine zusje,

wie je zou moeten beschermen.

Nu denk ik dat ik het perfecte verhaal heb.

Wie wil het horen?

- Ik, oma, ga naast me zitten.

(Oma grinnikt)

(Oma zucht)

(zachte muziek)

- Hoe zit het met degene die luistert naar het verhaal krijgt dessert?

Ik heb misschien wat Mars Bars in de vriezer.

(Oma grinnikt)

Dus er was een meisje dat alleen woonde,

niet helemaal alleen, maar wel voelde op die manier zeker.

Het was alleen zij en haar vader, en hij was meestal erg druk.

Altijd aan het werk, net als je moeder.

Ze was enig kind, nee broers en geen zussen.

Ze verloor haar moeder toen ze jong was,

en haar vader, die echt beschermend was,

hield haar thuis waar zij alleen vrienden waren de paarden

dat met hen op de ranch woonde

en een gek kind op de weg, drie jaar jonger dan ik.

- Huh? - Wacht.

Wat is een ranch?

- Oh, het was maar een huis waar ook dieren leefden.

Dus dit meisje dat dol was op lezen,

wat jullie allebei vaker moeten doen.

- [Kinderen] We weten het, oma.

- Hoewel ze zich eenzaam voelde,

ze wist altijd dat ergens daarbuiten,

het leven hield grote avonturen en vaker wel dan niet,

wat we onszelf voorstellen

wordt echt.

(verheffende muziek)

(adelaar krijst)

(hoeven beukende)

(paarden hinniken)

(hoeven kloppen)

- Dat was heerlijk, dank je, mm.

- Zal ik ooit echt afstuderen?

- Natuurlijk, van je afstuderen.

Ik zie je later, schat.

- [Carmen] Mam zou het me laten.

- Weet je, er gaan geruchten,

er is een nieuwe panter-tentoonstelling in de dierentuin,

en als iemand papa een kleine glimlach geeft,

Ik zal haar beschermen tegen de panter.

Hier komt de panter.

- Nee, papa, doe het niet!

(Thomas gromt)

Je kunt niet ontsnappen aan de machtige eenhoorn.

- De wat?

De Eenhoorn?

Ik zie geen eenhoorn.

(Carmen hinnikt)

Oh, er is hier een eenhoorn!

- [Carmen] Ik haal je wel!

- Hoe is dat gebeurt?

(Thomas lacht)

Ah, oké, ik zie je zo.

- Dag, ik hou van je.

- [Thomas] Ik hou ook van jou, schat.

(nors muziek)

- Welkom, vrienden en familie en ouders,

en vooral voor de afgestudeerden van 2015.

(toejuichend publiek)

En nu wil ik graag de winnaars bekendmaken

van dit jaar overnachten excursie naar de Grand Canyon.

Hier om me te helpen dat te doen is de heer Thomas Landry.

(toejuichend publiek)

(Thomas en Principal Garcia lachen)

- [Publiekslid] Klinkt goed voor mij.

- Bedankt, ik ben zo blij hier te zijn

en een onderdeel van dit prachtige evenement,

afgelopen drie jaar zijn geweldig geweest.

- Ze zijn ook geweldig voor ons geweest,

dank je. - Ja ja.

- En natuurlijk, Thomas is te bescheiden om u te laten weten,

maar nogmaals, hij heeft gedoneerd

het gebruik van zijn persoonlijke privévliegtuig.

(publiek klapt)

Geweldig.

En ook voor alle kinderen om te blijven

in uw zeer exclusieve hut net ten noorden van de Canyon.

(publiek klapt) - Woo!

- [Publiekslid] Woo!

- Het is niet zo exclusief.

(Principal Garcia lacht)

- [Principal Garcia] En nu, alsjeblieft

doen de eer?

- Ja, natuurlijk, de voornaam.

- Oké, hier gaan we.

Zoey Cristopolos, kom hier, Zoey.

(publiek klapt)

- Zie je, ik zei toch dat je dat zou doen winnen, het is een grote kans.

- Daar is ze, geef haar een moer hand iedereen, kom op.

Laten we het opgeven voor Zoey.

Geef het op, iedereen.

Gefeliciteerd, Zoey.

- [Zoey] Bedankt.

- Oké, daarna heb Jessica Patterson.

- [Studenten] Boo!

Boe-geroep!

Boe-geroep!

Boe-geroep!

Boe-geroep! - Oké, dat is genoeg.

(upbeat muziek)

Ik weet niet hoe zij naam kwam hier ook binnen.

- Proficiat.

- Zoek een nieuwe outfit, Zoey.

- Ik hou eigenlijk gewoon van kocht dit onlangs.

- Jessica, misschien moet je gaan winkelen,

misschien kun je het vinden andere helft van je broek.

(publiek grinnikt)

Oké, daarna hebben we onze valedictorian, Henry Jefferson.

Gefeliciteerd, Henry.

Geweldig.

- Ik zei het toch, het is opgetuigd.

- Fantastisch.

- Ja.

- Jessica.

- En vervolgens hebben we Theodore Williams.

(publiek klapt)

Theodore, daar is hij.

- Kun je wat sneller lopen, Teddy?

- Ja, Tubby Teddy.

- Oké, doe het dicht.

Oké, gefeliciteerd, Theodore.

En last but not least, Mateo Experanzo.

(publiek juicht)

- Dat is mijn broer!

- Felicitaties aan de winnaars

en gelukkige afstuderen iedereen!

(toejuichend publiek)

(zachte muziek)

- Huh?

Zie je, nu kun je afstuderen zoals iedereen vandaag ook.

- (zucht) Ik wil echt afstuderen.

- Carmen, we hebben dit meegemaakt.

Ik stuur je niet naar de openbare school,

en ze zijn er geen goede particuliere scholen

in dit gebied niet meer.

Plus, je doet het goed in je onafhankelijke studies.

Je bent de andere kinderen ver voor.

Internaat is gewoon buiten de vraag.

- Maar het is niet eerlijk, ik wil wees zoals de andere kinderen.

Ik ben dit huis zat, ik wil je echte vrienden hebben.

- Je hebt echte vrienden.

Hoe zit het met die jongen Ralphy in de straat?

Rechtsaf? (Carmen zucht)

En er is genoeg van dingen om hier te doen.

Ik heb een Arabië voor je gekocht merrieveulen afgelopen kerstmis,

en je rijdt haar nauwelijks.

Dat komt omdat je het niet laat ik breng haar de arena uit.

- Carmen, we plaatsen het niet dit ter discussie, oké?

Je gaat niet naar de openbare school.

Hé schat, op een dag je zult me ​​hiervoor bedanken.

- Nee, ik haat je erom.

Je zegt altijd tegen iedereen dat ze onzelfzuchtig zijn,

maar jij bent degene die egoïstisch is.

Je bent gewoon bang dat je me gaat verliezen

zoals wij de meeste mama tot kanker.

- Hé, dat is niet eerlijk, jongedame.

Breng je moeder hier niet bij.

Nog zo'n uitbarsting, en een week lang geen elektronica.

Ga nu naar je kamer.

- prima.

- En doe de deur niet dicht.

(deur slaat dicht)

(Thomas zucht)

(bel rinkelt)

Hallo Ralphy.

- Hallo, mijnheer Landry Carmen hier nu?

- Nu niet, dit is geen goed moment.

- Weet je het zeker?

Ze zei dat ik moest komen.

- [Thomas] Oh, dat deed ze, hè?

Kijk, waarom vertel je het je niet ouders dat je hallo zei,

en we zullen het een andere keer doen.

- Nou, we kunnen huiswerk maken.

(Thomas lacht)

- Oké, waarom niet?

kom morgenavond terug voor het diner, oké?

- Eerlijke deal.

Tot ziens, Mr. Landry. - Dag vriend.

- Wacht even, als de meisje had geen andere vrienden,

waarom stuurde de vader die jongen gewoon weg.

- Ja, en waarom niet liet hij haar naar school gaan?

- Ik weet het niet, het was moeilijk voor hem om een ​​school te kiezen,

en onthoud dat in elk verhaal,

karakters hebben lessen om te leren, zelfs de volwassenen.

- Vooral de volwassenen.

Het spijt me, Gram, maar ik denk het die vader is echt gemeen.

- Misschien denk je dat nu maar er zal nog veel meer gebeuren,

en dat kan veranderen.

- Kan zijn.

- Ik heb nog een vraag.

- Mm-hmm. - Gaan we op reis?

met die kinderen,

of blijven we op de ranch met het trieste meisje.

(Oma lacht)

- Zo veel vragen.

Zullen we het verhaal laten ontvouwen?

Kan ik doorgaan?

Mooi zo.

Dus, die avond bij het avondeten, Carmen was nog steeds heel verdrietig,

en zij zei tegen haar vader: "Je hebt het me beloofd

"dat als ik mijn huiswerk af had,

"je zou me ermee laten spelen wanneer je bij het huis aankomt. "

(nors muziek)

- [Carmen] Hallo.

(Thomas zucht)

- Ik weet dat het moeilijk is sinds mam stierf.

En ik weet dat ik te beschermend ben geweest.

Het is slechts,

Ik zal proberen het wat rustiger aan te doen, dat beloof ik.

- Ik wil gewoon zoals de andere kinderen zijn.

Ik wil vrienden hebben, ik wil plezier hebben.

- Ik weet het, schat, ik weet het.

Luister, ik heb een extra stoel in het vliegtuig

voor de reis met de achtste nivelleermachines naar de Grand Canyon.

Wil je gaan?

- Wacht echt, de acht klassers, serieus?

Oh mijn god, dat zou zo leuk zijn.

(Thomas lacht)

- Eigenlijk wel middelbare scholieren nu.

- Ja, bedankt, bedankt, ik hou van je.

(paard hinnikt) (avontuurlijke muziek)

- [Teddy] Sorry.

- Hallo. - Hallo.

Ja.

Alles goed?

- Hallo jongens, ik ben Carmen, mijn vader is Mr. Landry.

- Oh Hallo. - Oh ja, hoi.

- [Teddy] Hallo, hallo, Carmen.

- Hoi. - Ik ben Teddy.

- Hé jongens, kijk, het is de schoonheid en de kracht.

- Wie woont hier, de Lone Ranger?

- Geef het een kans, Jess.

- Zo aardig van je om te gratie ons met uw aanwezigheid.

- Ik ben een dag weg, mam.

Hé jongens, wie is er klaar voor een geweldig avontuur

naar de Grand Canyon, hè?

Wie is er klaar voor een geweldig avontuur naar de Grand Canyon?

- Woo! - Ja.

- Okee.

Nu weet ik dat jullie dat hebben gedaan heb gewacht op deze dag

voor de afgelopen weken, en hier is het.

Ik wil dat je een kijkje neemt aan de overkant.

Weten jullie dat dat zo is?

Lady Luck, ze is geweest met mij voor 10 jaar.

Nooit een probleem gehad, altijd haar onderhoud gehad,

dus maak je geen zorgen, je bent in goede handen.

Nu wil ik niet opscheppen, maar ik ben een ex-marine piloot,

dus het is allemaal goed.

Oké, over ongeveer anderhalf uur,

we landen gewoon ten noorden van de Canyon.

We zullen onze gids ontmoeten,

en ze zal ons meenemen naar beneden de Canyon en ons rondleiden.

Ik hoop dat je er klaar voor bent voor een aantal fantastische uitzichten,

wat dieren, geweldig foto's en een geweldige tijd.

- Woohoo! - Ja.

- Ja, ik hou van je geest, schat.

- Bedankt. - Oké, dus ik wil je

om je ouders te sms'en

dat we terugkomen hier morgen om 16:00 uur

Zeg ze: "Wees hier of wees vierkant. "(lacht)

- (lacht) Wat?

- Oké, dus laten we beginnen.

Hier gaan we, kom op, Carmen.

En op een gegeven moment ben ik dat krijg je een glimlach op je.

(avontuurlijke muziek)

Oké, we zijn er helemaal klaar voor.

Wacht nu even, juffrouw, je maakt me voorin.

Kom op.

Laten we proberen ons best te gedragen,

en vergeet vooral niet de regels van het vliegtuig.

- Welke regels?

- Kijk daar eens.

- Een, twee, drie, Ranger Rick hier, dames en heren,

jongens en meisjes, honden, riffraff, wie is daar ooit.

Luister, we hebben nieuws voor je.

Je gaat naar Grand Canyon,

en het wordt een hobbelige rit,

maar je gaat naar één man luisteren

en slechts één man, kapitein Thomas Landry.

- Dat ben ik.

- Je weet dat het zo is.

Als kapitein Thomas Landry vertelt je: "Draai rond

"en doe een kleine disco," dan doe je de disco.

Je gaat naar de regels luisteren.

Het wordt leuk, je gaat ervan genieten.

Ranger Rick, weg.

- Hi-tech, hè?

Oké, kom op, schat.

- Maak je geen zorgen, Jess, het wordt leuk.

(vliegtuigmotor zoemt)

- [Thomas] Oké, jonge kinderen,

u kunt uw veiligheidsgordels omdoen.

- Jongens, kijk daar, dat is een alluviale fan.

Er komt water langs de heuvel af,

en in de convergenties waar--

- Geef het rust, nerd, we zijn op vakantie.

- Hé, dat was niet erg aardig.

- Wie ben jij eigenlijk?

Ik zal je laten weten dat mijn vader dat is

degene die je meeneemt op deze vakantie.

- Cijfers, verwend nestje.

- Oh, kom op, Jess, dat is ze acht jaar oud.

- Ik ben 11 1/4.

- Zie, misschien 10 jaar oud laat haar ook met rust.

- Ik ben eigenlijk heel volwassen voor mijn leeftijd.

- Ik wed dat je bent.

(zachte muziek)

- Wat is er gaande?

- Oh, het vliegtuig gaat door verschillen

in de dichtheidslaag is het--

- We gaan gewoon door wat hobbelige lucht.

Het heet turbulentie.

- Het is volkomen normaal in dit gebied.

De kapitein is ingeschakeld het teken van de veiligheidsgordel.

Ben snel voorbij.

- Het kan maar beter snel voorbij zijn.

Ik voel me niet zo goed.

- Het zou snel voorbij moeten zijn, wat moet dat betekenen?

- Het is allemaal goed, het gaat voorbij.

- Soms als ik dat niet ben zich te goed voelen in een vliegtuig,

Ik draag deze en stel me voor dat ik dat ben op de top van achtbanen.

- We zijn niet allemaal vijf, Zoey.

- Probeer aardig te zijn.

(Teddy retches)

- Wat was dat?

Hou je me voor de gek, teddybeer?

Je had het niet kunnen houden die graham-crackers

in je buik voor om nog een paar minuten?

Dit zijn gloednieuwe schoenen.

- [Teddy] Het spijt me, Jessica.

- [Thomas] Is alles goed daar achter?

- [Zoey] Ja, we zijn goed.

- Technisch gezien, jij mag geen nieuwe schoenen dragen

op dagen als deze vanwege mogelijke slijtage.

- Hier.

(gespannen muziek)

- Wat is er aan de hand?

- Ik weet het niet, het reageert niet.

- Wat reageert niet?

- Maak je geen zorgen, ze is geweest door erger dan dit.

- Wie is zij?

- Ze is een algemeen gebruik voor iedereen mechanisch aangedreven apparaten.

- [Mateo] Serieus?

- Mr Landry, ik heb het gehoord motorstop, ik hoorde het stoppen!

- Venuscontrole, dit is Lady Luck 134.

Mayday, mayday, we hebben de controle verloren.

We zitten in een vrije val.

- [Jessica] Ik heb het jullie verteld dit, we gaan allemaal dood.

- 112.12 West, ik heb verloren controle, we gaan naar beneden.

- Mr Landry, u moet iets doen.

We gaan allemaal dood.

- Wat? - iedereen,

we gaan naar beneden, zet je hoofd tussen je benen,

vasthouden aan iets, zet u schrap.

- [Zoey] Ga naar beneden, ga naar beneden.

(gespannen muziek)

(wormgat zoemend)

- Wat is er gaande?

Wat gebeurt er, wat gebeurt er?

- [Zoey] Zien jullie dit?

Dit zien, dit zien?

- Ik denk dat we in een andere dimensie zijn.

Een andere dimensie denk ik we zitten in een andere dimensie.

(verward spreken)

- [Zoey] Zien jullie dit?

Zien jullie dit?

- Ja. - Ik weet dat ik droom.

Dromen, dromen.

Papa, wat is er aan de hand?

Papa, wat gebeurt er, wat gebeurt er?

(dramatische muziek)

- [Zoey] Jongens, wat gebeurt er?

- Ik heb het gezien--

- [Zoey] Ik zie het ook.

- [Henry] Dat is het, het is de woestijn, we kunnen ...

- [Zoey] We komen op de grond.

- Alles goed, is iedereen daar goed?

Je hebt ons bijna vermoord! - Ik denk het.

- Wacht even, we gaan hier landen.

- Oke. (Jessica zucht)

- Mooi zo. - Mooi zo.

(spannende muziek)

- Ik ga ons goed landen daar, wacht even, jongens.

(vliegtuigmotor zoemt)

(kinderen hijgend)

- Oke. - Waren goed.

Waren goed. - Het gaat goed.

Waren goed.

Waren goed.

(Jessica hapt)

- O mijn God!

(Jessica zucht)

O mijn God. - Het spijt me.

(Jessica jammert)

- Oma, ik ben in de war.

Waar zijn ze?

- Niet hier, dat is zeker.

- Nou, het is een beetje ingewikkelder.

- Ik snap het, het is gewoon een andere planeet,

maar niet in ons zonnestelsel.

- Dichtbij, maar niet precies.

- Wat was dat ding ze reisden door?

Een diamant, eh, dimen--

- Oh, dimensie. - Ja.

- Dat weten jullie allebei reizen omvat twee dingen,

ruimte en tijd, dus ruimte waar je ging.

Tijd, tijd is niet zo eenvoudig.

- Jawel.

Tijd is seconden, minuten, uren, dagen.

- Ja, maar dat is het niet alleen.

Oké, bijvoorbeeld wanneer je speelt je games

je moeder zegt: "Je hebt nog 10 minuten"

maar het voelt alsof er twee minuten voorbij zijn,

en dan doe je iets anders,

zoals in een klas zitten

en de klok aan de muur zegt 10 minuten

tot het einde van de les, maar het voelt voor altijd.

- Ik haat dat gevoel.

- (grinnikt) Ik weet het.

Dus hoe weet je dat zeker? ze waren beide 10 minuten?

Ze voelden compleet anders,

maar de klok zei dat ze hetzelfde waren.

Wat denk je tot nu toe?

- Ik hoop alleen dat het goed met ze gaat.

(Oma grinnikt)

- Ik vind dat vastzitten leuk meisje werd overgegeven.

(Oma lacht)

En ik ga werken aan een nieuwe planeetkolonie als ik groot ben.

- Ben je nu?

Ooh, klinkt gevaarlijk.

Maar weet je, je moet goede cijfers halen

zelfs om te worden overwogen.

- Ik ben niet bang, en dat kan ik wel let op als ik dat wil.

- Oh.

Betekent dit dat als je slecht bent,

kun je het beheersen?

(zachte muziek)

- Ik snap het.

(Oma grinnikt)

- Zullen we zien waar ze zijn?

- Ja, klaar.

- Oké, waar waren we.

Ah ja, dat waren ze broeierig in de woestijn

proberen te achterhalen waarom daar waren twee zonnen aan de hemel.

(Oma zucht)

(Thomas zucht)

Oké jongens, ik ga het gewoon doen ga even naar buiten.

Ik ben zo terug.

Ik ga het vliegtuig controleren op schade.

- Waarom ziet de zon er zo uit?

- Oh, omdat we gingen door een dimensionale verandering.

- Wat moet dat betekenen?

- Het betekent, denkt Henry we zijn niet meer thuis.

- Natuurlijk zijn we niet thuis.

- Beseft iemand dat Ik heb barf helemaal over me heen?

Henry, als je zo slim bent,

kan je me alsjeblieft zeggen waar is de dichtstbijzijnde douche?

- Sorry, Jessica, ik ...

- Hou je mond, vet, je hebt genoeg gedaan.

- Nou, meer specifiek,

Ik denk dat we zijn uitgegleden in een tijd / ruimte vortex.

We kunnen echt overal zijn.

- Dat volg ik nog steeds niet de woestijn, dat weten we.

- En ik weet zeker dat Mr. Landry

zullen ons hier zo weg hebben.

- Ik zou het niet plannen.

- Oké, hier is wat er aan de hand is.

Het vliegtuig ziet er meestal goed uit, maar beide motoren zijn neergeschoten.

(kinderen kreunen)

Maak je geen zorgen, ik kreeg een noodoproep.

- Serieus? - Oke?

We moeten alleen gevlogen hebben natuurlijk een paar kilometer.

- Ik voel me niet zo goed.

Ik moet mijn moeder bellen.

Hé, mag ik je telefoon gebruiken?

De mijne stierf.

- Natuurlijk, niet te lang.

Ik ben er vrij zeker van dat ik het krijg hier extra in rekening gebracht.

- Ja, geen grapje, we gingen door een tijd / ruimte vortex.

- Wacht, de mijne is ook dood.

- Ook van mij.

- Ja, dat is het andere.

Onze elektronica werkt niet.

Het enige dat lijkt te werken

is mijn vertrouwde oude Timex-liquidatie.

Het is een Timex, dus--

- Ik weet het, ik weet het, het duurt een likje

en het blijft maar tikken.

(Henry grinnikt)

- Geen telefoons?

- Wacht! - Geen telefoons?

- Hé, ik heb je gezegd dat ik het heb de noodoproep af.

Ze komen ons halen.

Kijk, toen ik in Desert Storm was,

Ik zat in een situatie zoals deze,

behalve achter vijandelijke linies.

- pap. - We moesten dekking zoeken

in een oude put om niet gevonden te worden.

- pap. - En toen,

nou, er was een lokale boer,

en hij kwam naar buiten om de put te gebruiken,

- pap! - en toen was er--

- We weten alles wat je had was een kameel en een Timex.

- Oké, schat, sorry wat ik probeer te zeggen is,

alles komt goed.

Geloof me, het kan veel erger zijn.

- Heb je ooit meegemaakt eerder een dimensionale verandering?

- Wat?

- Een dimensionale verandering, weet je,

zoals het ding dat we net gingen?

- Heb je je hoofd gestoten?

- Dat zegt Henry tenminste.

Je weet wel, zoals de dingen die jij zie op de educatieve kanalen.

Heb je die aflevering ook gezien?

- Ja!

- [Teddy] Nee.

- Het was een elektrische storm,

en dat verklaart waarom de meters

en onze telefoons werken niet.

Iedereen ontspan gewoon, oké?

Ze komen ons halen.

Jessica heeft het, kijk.

Ontspan je zo, oké?

(gespannen muziek)

(donder gerommel)

(Jessica zucht)

- Ik kan dit niet meer aan.

Niemand komt eraan.

- Ze komen eraan, Teddy.

Het is goed, wacht even, ik weet dat het heet is.

Papa, het is echt heet, en het is echt heel lang geleden.

- Ik weet het, pompoen.

- Waren jullie ons niet te voorzien

toch met lunches?

- Ja, dat kan ik niet doen daarover nu iets.

- Hoe zit het met water en elektrolyten?

- Oké, oké, jongens.

Omdat het alleen maar wordt heter en heter hier,

en zoals Zoey aangaf, zijn wij al bijna op water.

Dus we gaan eruit, nemen een korte wandeling naar die bergkam

en probeer wat water te vinden.

Wie weet, zou er een stad kunnen zijn

aan de andere kant van de heuvel of een veer langs die rotsen.

- Een wandeling?

Oh man, ik heb me hier echt niet voor aangemeld?

- Nou, dan kun je rollen

terug de berg af, teddybeer.

- Noem me niet zo.

- Kom op jongens, laten we houd het bij elkaar, oké?

Kijk, het zal niet ver zijn.

Dus, iedereen plaatst een enkel bestand,

pak alleen wat je nodig hebt,

en als je water hebt, breng het dan.

(spannende muziek)

- [Zoey] Hier.

- Bedankt.

- Ik wil dat je in de buurt blijft, oké?

Houd je ogen open voor ratelslangen.

- Wat?

Ratelslangen?

- Maak je geen zorgen, blijf gewoon dichtbij, alles komt goed.

(Fluitend) - Wat was dat?

- Niets, Jess.

Het is maar een wandeling door de woestijn.

Wees niet zo'n baby.

- Weet je wat, Mateo, hou je mond

omdat je de griezelige kriebels kent

en spinnen en slangen zijn niet mijn ding.

- Emesis is blijkbaar ook niet.

Emesis, jongens.

Barf, overgeven.

- Ga een boek lezen of zoiets, Henry.

- [Henry] Zoals wat, Vanity Fair?

- [Mateo] Kom op.

Kom op jongens, stop ermee.

Ga zo door, oké?

Dit is serieus.

Er kan niets gebeuren aan een van jullie, oké?

Oké, ben iemand van jullie geweest? een padvinder of een padvinder?

Ik wist dat ik een verkenner in jou zag, Mateo.

Oké, jij brengt de achterkant naar voren.

Als er iets met mij gebeurt, jullie luisteren naar Mateo.

(Jessica zucht) Oke?

Zoey, jij komt naar voren met mij en Carmen.

We hebben een gids nodig.

Honing?

Carmen!

- Carmen! - Carmen!

- Carmen! - Carmen!

- Carmen! - Carmen, waar ben je?

- [Henry] Waar ben je, Carmen?

(dier gromt) (spannende muziek)

(Carmen schreeuwt)

Carmen! - Carmen.

- Carmen. - Carmen!

- Waar ben je naartoe gegaan?

- Precies daar.

Heb je me niet gehoord?

Ik zei: "Blijf hier."

- Maar ik zag-- - Nee, je was me ongehoorzaam.

- Maar ik, maar het ...

- Luister, als ik zeg, "Blijf hier", blijf hier.

Nu, iedereen, blijf hier.

Ik ga dat verkennen Ridge, ik ben zo terug.

(Carmen zucht)

- Ik zag iets.

- Hé, hé, hé, ik geloof je,

maar wat heb je precies gezien?

Ik bedoel, wolven zijn dat niet hier heel gewoon.

- Het was geen coyote

want die leven in de heuvels rond mijn huis, we--

- Oh, het was geen coyote

omdat ze leven de heuvels bij haar huis.

Spelen ze met je pony's?

- Nee, mijn Arabische volbloeden

worden altijd in de stal gehouden.

- Wat een verwend nest.

- Hé, hé, ze is gewoon bitter

omdat haar ouders er nooit zijn.

- Bedankt, Henry.

(dramatische muziek)

- [Thomas] Op deze manier, jongens.

Ik moet doorgaan.

Pas op voor deze bergrug.

- [Mateo] Kom op, Teddy, ga verder.

Dat was een lange wandeling.

(donder gerommel)

- [Henry] Ik heb zo'n dorst.

- Ik heb ook dorst, papa.

- Ik weet het schat, iedereen heeft dorst, oké?

Ik ben gewoon blij dat we het hebben gemaakt het hier in één stuk.

- Dat is raar, daar is het vliegtuig.

Dat is niet logisch.

- Ik snap het niet.

We waren meer dan een uur aan het wandelen.

De hitte speelt me ​​parten.

- Dus wat nu?

We beklimmen deze berg om wat te doen?

Er is geen water.

Het is gewoon woestijn in elke richting,

en er komt niemand voor ons, Mr Landry.

- Wacht even. - We zijn erbij!

Ze komen voor ons, jongens, oké?

- Wanneer ga je halen Is dit uw hoofd, Mr. Landry?

We weten niet waar we zijn zijn, en voor zover ik weet,

we konden doorgaan

dat gekke ding dat de nerd suggereerde.

Ik bedoel, we doen het niet eens weet of we in Arizona zijn.

(donder gerommel)

- We zijn in Arizona, zie je?

Moessons.

- Wat is een moesson?

- Nee, een moesson traditioneel gedefinieerd

als seizoensgebonden omkerende wind vergezeld van neerslag.

Het betekent gewoon snelle en zware regenval.

- Precies, we zijn in Arizona.

- Wacht, regenval, net als bij zware regenval,

zoals in barf-reinigende regenval.

- [Henry] Ja, het zou voldoende moeten zijn.

(Thomas zucht)

- [Thomas en Henry] Regen vangen.

- Wacht, waar gaan jullie heen?

- Regen vangen, bedoel ik alleen als we iets groots krijgen

om alle regen te vangen.

- Het zeil.

Oké jongens, ik moet ga terug naar het vliegtuig.

- Wat, nee papa.

- Ja, schat, we hebben het nodig water, het is de enige manier.

- Maar het is zo ver.

- Nee, zo ver is het niet.

En ik zal heen en terug rennen, oké?

Mateo, jij hebt de leiding.

Iedereen, luister naar me, blijf hier.

Oke.

- Mr Landry.

- Ja?

- Kun je kijken onder de stoel waar ik in zat?

Ik denk dat ik misschien ben vertrokken een doos snoeprepen daar.

- Natuurlijk, Teddy.

Honing.

Je hebt altijd gezegd dat je dat wilde bij je vrienden zijn, toch?

Dus nu wil ik dat je blijft hier bij hen, oké?

- Oké, papa, veel geluk.

- Bedankt lieverd.

Maar ik heb geen geluk nodig.

Ik heb geen kamelen gezien, of wel?

(Thomas lacht)

Ik ben zo terug.

(donder gerommel) (gespannen muziek)

- [Jessica] Kom op, teddybeer.

- [Mateo] Overhandig de goederen.

- Kom op! - Waarom ben je

ons volhouden?

- Welke goederen?

- Je weet welke goederen.

- Ik weet niet waar je het over hebt.

- Werkelijk?

- [Carmen] Geef ze af!

- Ik wilde het je vertellen, ik beloof het,

maar ik wachtte gewoon op het juiste moment.

(dramatische muziek)

- Carmen!

Carmen!

- [Carmen] Jongens, jongens, mijn vader.

- [Henry] Waar is hij?

Hij had er nu al moeten zijn.

- [Carmen] We kunnen hem niet verlaten.

- [Thomas] Waar is die heuveltop.

- Jongens, laten we hier weggaan.

- [Mateo] Je ver vooruit.

Gaan!

(kinderen schreeuwen)

- [Jessica] Wacht even, Mateo!

- [Mateo] Jongens, in de grot!

- Kom op, schiet op,

we moeten binnenkomen, jongens. - Ga, jongens, kom op!

- [Carmen] Jongens, kom op!

Kom op, het komt dichterbij.

(gespannen muziek)

Jongens, kom op.

(kinderen babbelen)

Je bent goed, goed.

- Oke oke.

- [Carmen] Ja, ja, je hebt het, kom op.

- Zie je, dat viel wel mee.

Is iedereen in orde?

- Ja. - Ja.

- Oké, oké, het lijkt nu duidelijk.

(kinderen grinniken)

- Dus wat gaan we nu doen?

- We wachten.

- [Carmen] Waarvoor?

- [Mateo] De storm gaat voorbij.

- Wat als het niet slaagt?

- Wat is dat?

- Wat is wat?

- [Zoey] Dat.

- [Carmen] Het is de ketting van mijn oma.

(kristal zoemend)

- [Henry] Ik bedoel, waarom doet het dat?

- Ik weet het niet, ik bedoel, het is nooit eerder gebeurd.

- [Zoey] Het is zo mooi.

- Wauw, mag ik het hebben?

- Ik zei het net, het is van mijn oma.

- Dus, hoeveel wil je ervoor hebben?

- Het is niet te koop.

- Wat voor een steen is dat?

- Ja, ik heb nog nooit gelezen over een steen die dat doet.

- Ik weet het niet, ik bedoel, ze heeft het me nooit verteld.

Het enige dat ze ooit zei is dat het was speciaal en belangrijk

en om het te beschermen.

- Ja, geen grapje.

Kan ik het onderzoeken?

- Zeker.

- Hé jongens, kijk, een vuurtje!

Het is dezelfde kleur als die van jou steen, en er is een tunnel.

(inspirerende muziek)

- Het lijkt op metaal of zoiets.

- Zolang het geen modderige kerel is.

- [Zoey] Heel opmerkelijk.

- [Henry] Wat denk je dat het is?

- Ik weet het niet.

- Nou, hoe weten we wat erin zit?

Wat ben je aan het doen?

- Maak je geen zorgen, Jess.

- Hou je mond, Zoey.

- Ik weet het niet zeker, maar iemand anders

denk dat het raar is dat het is dezelfde kleur als haar steen?

Zoals, ze zijn verbonden of zo.

(inspirerende muziek)

Wauw.

- Dit is geweldig.

(Carmen zucht)

- Ow.

Sorry.

- [Mateo] Kom op.

- [Teddy] Misschien moeten we teruggaan.

- Zou net zo goed een avontuur kunnen hebben, toch?

- Maar mijn vader zei ...

- Je vader is er niet, en dat zal hij niet zijn

met al die regen die buiten valt.

- Ik ben bang dat ze gelijk heeft.

We zitten hier vast tot het ophoudt.

- Wil je niet weten waarom? je steen licht op?

Ik denk het hoogst waarschijnlijkheid van een antwoord

moet bij die matching zijn licht door deze tunnel.

Wat het ook is--

Henry, deze tunnel is nooit eindigend.

Wanneer gaan we krijgen naar wat dat ding ook is?

- Wat als het een monster is of zo?

- Monsters zijn niet echt.

- [Mateo] We zijn er zo.

Kijk, er is nog een doorgang.

(Jessica zucht)

(gespannen muziek)

- Kom op.

(water kabbelen)

(Carmen zucht) - Laten we gaan.

- Wauw, ik heb nog nooit een steen gezien.

- Wauw. - Kijken.

- Whoa. - Laten we kijken.

Moet je zien.

Kijk naar deze.

- [Henry] Zeer interessant.

- Schiet op, Ted.

Actie.

Henry, wat is dat?

(licht zoemend)

- Kijk er naar. - Zeer opmerkelijk.

- Wauw.

- Wauw. - Kijk er naar.

- [Mateo] Wat is er?

- Oké, nu wordt dit raar.

- Het wil dat we daarheen gaan.

(rotsen rommelen)

- [Mateo] We moeten gaan!

- [Teddy] Raak het dek!

- Dit is geen naschok.

- [Teddy] Bedek jezelf!

Dat is echt niet goed.

- Mijn god, we zitten vast, wat nu?

Zaten vast!

Ik heb jullie gezegd dat we zouden hier sterven.

(waterspatten)

Wat was dat?

- [Mateo] Wat was wat?

- Dat ding, dat ding in het water.

Heb je het niet gezien?

- Nee, ik heb niets gezien.

- Ik zweer het, ik word gek vandaag.

- Hé, misschien kunnen we het gewoon vind daar een weg naar de top

en ga zo weg.

- Twijfelachtig.

- [Teddy] Ja, dat is onmogelijk.

- Ja, ik ben het ermee eens, ik persoonlijk denk waar het licht is,

dat is waar we naartoe moeten.

- Ja, maar hoe komen we daar?

(Carmen schreeuwt)

- Carmen! - Carmen!

- [Teddy] Carmen!

- [Zoey] Carmen!

(inspirerende muziek)

- [Arture] De bron moet koste wat het kost worden beschermd.

- Kom op! - Kom op, Carmen!

- Kom, word wakker. - Adem, adem!

Carmen, adem, het spijt me Ik heb niets gedaan.

Ik was bang, het spijt me!

(Carmen hoest)

(dramatische vocalizing)

- Wauw.

(dramatische muziek)

- Wauw.

- Gaat het, Carmen?

- Ik denk het.

Wat is er gebeurd?

Carmen, was jij dat in die video?

- Ja, dat is wanneer mijn oma gaf me de steen.

- Ik wist het, ik wist dat ze bestonden!

- [Zoey] Wat bestond er?

- Andere werelden, haar steen komt uit een andere wereld.

- Waar zijn we nu?

- We zijn een wereld weg.

- Wie heeft mij gered?

- Het licht heeft je gered.

Het is een lang verhaal,

maar het lijkt erop er staat iemand aan jouw kant.

- We zullen het je later vertellen.

Ik denk dat we hier weg moeten gaan, jongens.

Deze plek maakt me bang.

- Nee, we moeten het licht volgen.

Het is de reden dat we hier zijn.

- [Henry] Het licht!

Jongens, kijk naar de gang.

- Moeten we geen uitweg vinden

voordat je dieper de grot in gaat?

- Nee, het leidt ons.

En plus, wat dat ook is is, is onze weg hieruit.

We moeten het volgen.

- Wat als het een monster is dat ons probeert op te eten,

zoals in het meer?

- Je zag het, wat gaan we nog meer doen?

- Ik wil niet gaan.

Komt hier alleen bracht ons in de problemen.

- Ja, en als het niet voor jullie was,

we zouden niet down zijn hier in de eerste plaats.

- Wij twee?

- Ja, jullie twee, oh, laten we gaan op een avontuur, het zal leuk zijn.

- Hij heeft gelijk, jij bent de die ons hierheen leidde.

- Je hoefde ons niet te volgen.

- Oh, dus alleen omdat jullie egoïstisch zijn

betekent dat we allemaal moeten lijden?

- Egoïstisch, wie noem je egoïstisch?

- Jij, miss Prissy.

Ik doe wat ik wil, zeg wat ik wil,

maar ik heb echt geen ziel omdat niemand van me houdt,

zelfs mijn ouders niet.

- Technisch gezien veel factoren

zijn hierin samengekomen--

- [Alle] Zwijg, Henry!

- Hé jongens, kom snel, kijk.

- Ik weet het niet, jongens tijd door een tunnel

werkte niet zo goed voor ons.

- Het is ons lot, geloof me, ik weet het.

- Hoe zou je dat weten?

- Ze draagt ​​het buitenaardse apparaat.

- Waarom vinden we niet gewoon een manier hier weg zoals Teddy zei?

- Er is geen andere weg.

We moeten het licht volgen.

Zoeken naar een andere manier

zal alleen maar leiden tot pijn en verdriet.

Volg mij.

- [Jessica] Sinds wanneer deed word je een filosoof?

(gespannen muziek)

- Ik moet een klasse water halen.

- Wacht!

- Nee, oma, blijf!

- [Oma] Ik ben zo terug, schat.

- Kan niet geloven dat ze nu gestopt is.

- Wat gebeurt er zelfs met hen?

- Ik denk dat de aliens alleen Carmen gebruiken

om hun rots terug te krijgen.

- Je bedoelt, de bron in haar ketting?

- Ja, daarom Carmen leidt de groep,

maar de slechte aliens willen het ook.

Wat was er weer in het water?

- Dat was zo eng.

Danny, denk je dat buitenaardse wezens echt zijn?

- Ja, en ik denk het ze liggen in je kast.

- Hou op!

- [Oma] Plaag je je zus?

- Nee, ik zei net als aliens echt zijn,

dan zou ik tegen hen beschermen.

- Ah, ik hoop het.

Maar ga verder, misschien zelfs niet kunnen zien,

en ze kunnen vriendelijk zijn.

- Maar het zijn nog steeds vreemden.

- Ja, en waarom niet kun je ze zien?

- Nou, als ze er vandaan komen een andere planeet, een ander sterrenstelsel,

ze kunnen fysiek worden samengesteld

van een andere zaak dan wij zijn,

iets dat we niet kunnen zien.

(Oma grinnikt)

Ze kunnen hier nu zijn.

Zullen we kijken of de kinderen ontsnappen?

- Ja, klaar!

- Ja, wat is er met de vader gebeurd?

Gaat het goed met hem?

- Wacht maar af, ik ben ik ga het je nu vertellen.

Oké, dit is waar we waren.

Dus hij zat in het vliegtuig.

- Wat heb ik gedaan?

Wat heb ik gedaan?

(gespannen muziek)

God,

Ik weet dat ik al een tijdje niet meer met je heb gepraat.

(donder gerommel)

Het spijt me.

Alsjeblieft, alsjeblieft, niet doen breng Carmen hierin.

Als er iets met haar is gebeurd.

(Thomas zucht)

(dramatische muziek)

(Thomas snikt)

♪ Het is zwart en het is wit ♪

♪ We vechten, we maken het goed ♪

♪ We kussen, we gaan uit elkaar ♪

Op deze manier.

(gespannen muziek)

- uitstekend.

- [Mateo] Dit is geweldig.

- Doe Maar.

- [Henry] Laten we hier rusten. '

Jongens, het lijkt op de ketting van Carmen.

(zucht) Het is koud.

- [Mateo] Het ziet er door de mens gemaakt uit.

- [Henry] Nee, het is buitenaards gemaakt.

- [Jessica] Nou, wat dan ook het is, het ziet er gevaarlijk uit.

- Er is een reden waarom we hier zijn.

- [Ature] Vertrouw op de bron, het zal u begeleiden.

Vertrouw op de bron.

- Oh mijn god! - Ik weet het niet

Wat is er gaande. - Waarom zijn we hier?

- Wat is er aan de hand? - Laat haar gaan!

- [Jessica] Je nam ons mee hier, wat gebeurt er?

- Wat is er aan de hand, oh mijn, mijn hele lichaam lost op.

- [Zoey] Wat gebeurt er?

- [Jessica] Wat is er op dit moment aan de hand?

- [Zoey] Ik weet het niet.

- Ik begrijp het niet.

- [Zoey] Ik snap niet wat er gebeurt.

- [Arture] Geconfronteerd met de duisternis opent je naar het licht.

- Wat heb ik gedaan?

- [Arture] Confronteren je schaduwen.

- Helpen!

Oh mijn god!

Mam, pap, laat me gewoon met rust.

Sinds wanneer hebben jullie toch verzorgd.

Oh, dit is niet grappig!

- [Arture] Delen van jezelf waar je je het meest voor schaamt.

- Het is bijna lachwekkend hoe gemakkelijk was die test.

Hoe heeft iemand geen A gekregen?

Oké, waar ben ik?

Dit berekent niet, dit slaat nergens op.

Wat is er aan de hand, hoe ben ik hier gekomen?

- Vlieg ik?

Ik zou mooie kleding kunnen dragen en doe mijn make-up en mijn haar.

Wat is er aan de hand?

Dat heb ik niet nodig.

- Waar ben ik?

Misschien hebben ze gelijk, ik moet stoppen met het eten van junkfood.

- Wat is er aan de hand?

Wat is deze plek?

Maak je een grapje?

Denk je dat ik die stomme oefeningen nodig heb?

- Vecht met je geest en open je hart.

- Whoa.

(vuur brullend)

(dramatische muziek)

- [Jessica] Kom op, Mateo, Ik wil hier weg.

- Het is magma, of wel, de samenstelling van magma--

- [Mateo] Blijf gewoon weg van de rand.

- Oke.

- Kijk uit waar je loopt.

- Ah, het is heet.

- Echt, we zijn in een vulkaan.

- Technisch gezien niet, maar Ik ben er vrij zeker van dat dat lava is.

- Ah, dit wordt steeds beter.

- Waarom zijn we hier nog?

Het is alsof we kamperen, maar erger.

Ik bedoel, we hebben niet eens wc-papier.

Hoe moet ik zo leven?

Heb je daar niets geleerd?

- Kijken.

(zachte muziek)

Bedankt.

- Bekijk het.

- [Mateo] Zou het niet willen wees daar binnen.

(kinderen schreeuwen)

- Helpen! - Help ons!

- [Teddy] Oh mijn god!

Twee drie vier!

- [Zoey] Oh mijn god, oh mijn god!

- Bedankt jongens.

- Ben je oke?

- Ja bedankt.

- Geen probleem.

Kom op, we zijn er bijna.

- Ze heeft gelijk.

(inspirerende muziek)

- [Zoey] Is dat wat ik denk dat het is?

- Het lijkt er zeker op.

(triomfantelijke muziek)

- Wel, wie is de eerste?

- Ik, ik!

(dramatische muziek)

- Zijn we zeker dat we hier klaar voor zijn?

- Absoluut.

(elektrisch gezoem)

- [Zoey] Wat is er aan de hand?

- Dit is raar.

(gespannen muziek)

- Waar is mijn steen?

- We hebben op je gewacht.

We hebben op velen gewacht honderden aardse jaren

voor het licht om je te vinden.

- We volgden het licht en het leidde ons hierheen.

- We zijn je erg dankbaar want breng ons de bron.

- Toen we gescheiden waren van de bron,

we hadden geen manier om naar huis te gaan

omdat de bronnen ons schip voeden.

- Waarom noemde je het de bron?

- We noemen de steen de bron

omdat dat licht is.

Het vertegenwoordigt het begin en het einde.

Het bevat alle kennis en alle dingen.

- Dus, de steenmachten het schip licht op,

en toont ons herinneringen en andere dingen zoals dat?

- Het is een unieke en creatieve essentie

dat doet veel meer dan een schip van stroom voorzien.

- Het heeft ons allemaal iets geleerd in de kristallen grot.

We zagen deze visioenen.

- Alleen degenen met een wil om zie de steen voor wat het is

zijn toegestaan ​​zijn licht.

- Dat vertelde mijn oma me altijd.

- Je grootmoeder was een wijs wezen.

- Hoe gaat het, ik bedoel, we veronderstelden om iedereen hierover te vertellen?

- Wat valt er te vertellen, jonge?

Leid door het voorbeeld, leid met liefde.

Ik zie grootheid in jullie allemaal.

En als u zijn boodschap draagt, zo zal het ook aan anderen doorgaan.

- [Arture] Kem.

- [Kem] Kapitein, de uitbarsting begint.

We moeten nu vertrekken.

(schip piept)

- Volg mij.

(dramatische muziek)

- Maar hoe zit het met mijn vader?

- We communiceren nu met hem.

- [Arture] Omhels het licht.

- [Kem] Ik heb hem nu onderweg.

- Carmen?

Carmen? Papa!

- Hallo.

Ben je oke?

Hé jongens.

Hoe moeders ketting voedt dit schip?

- Ja, de bron.

- En nu reizen we naar binnen een interdimensionale draaikolk

terug naar onze planeet?

- We brengen je naar je huis.

- Wauw, dit is veel om in te nemen.

Het is als een droom.

Ik ben gewoon blij dat alles goed is met jullie.

Oh god, ik was zo bang.

- Er is meer.

- [Thomas] Wat?

- We voelen ons genoodzaakt het te vertellen jij en je dochter,

dierbare, je leven is zal nog een keer veranderen.

Onze scan bevestigt, Carmen heeft drie jaar, 173 dagen om te leven.

- Wat?

- Het spijt ons echt heel erg.

- Ik zag het in een visioen in de kristallen grot.

- [Thomas] Nee.

- Er is echter een andere manier.

- [Thomas] Wat?

Welke weg?

- Helaas moeten we de steen houden

om ons schip terug te voeren naar onze thuisplaneet.

Als Carmen dat verkiest, kunnen we haar terugnemen

naar onze thuisplaneet waar ze zal worden genezen

en de gelegenheid krijgen

om een ​​heel lang en zinvol leven te leiden.

Alleen zij mag echter gaan,

en je wordt teruggestuurd terug naar je planeet en tijd.

Je bent niet slecht, jochie.

- [Carmen] Jij ook niet.

- Bedankt, Carmen.

- [Carmen] Waarvoor?

- Alles.

- Je bent alles voor mij,

en dat zul je elke dag zijn voor de rest van mijn leven.

- Je hoeft niet bang te zijn.

Hier zal goed van komen.

- Ik heb geen keus, toch?

Ik hou zoveel van je, maar Ik kan jou ook niet verliezen.

Ik kan het niet, ik weet niet hoe ik kan leven.

- Op een dag zul je zien wat ik zie,

en hopelijk op een dag, jij zal me vergeven dat ik je heb verlaten.

- Hé, dit is niet jouw schuld.

Luister, je hebt niets verkeerd gedaan.

Het spijt me, het spijt me niet waardoor je je eigen persoon bent.

Ik zal hier altijd zijn.

Ik hou zoveel van je.

- Ik hou van je papa.

- Dat hebben we geleerd er is maar één constante,

en dat is het licht van liefde.

(zachte muziek)

Liefde zal je nooit scheiden.

Je zult altijd samen zijn.

- Het is tijd.

- Zorg goed voor haar.

- [Arture] We naderen nu.

(dramatische muziek)

(nors muziek)

(ruimteschip zoemt)

(inspirerende muziek)

- Gaat het, Mr Landry.

- Iedereen, bel je ouders.

Laat ze weten dat het goed met je gaat.

- Hé, Mr. Landry.

Heel erg bedankt voor het hebben mij voor het avondeten.

Ze zei dat je snel thuis zou zijn.

- [Thomas] Wie zei?

- Kom op.

(spannende muziek)

(elektrisch gezoem)

- Ben je het echt?

- Ja, pap, ik ben het, ik ben het echt.

- Maar hoe?

- Er zijn geen begin of einde.

Tijd kan alleen worden gedefinieerd door hoe je het uitgeeft

en met hoeveel liefde je deelt.

Ik hou van je papa.

(verheffende muziek)

(dramatische muziek)

- Bron, bron, bron is terug!

De bron. - Ah!

- Nu meteen, nu de bron is terug.

Niet schieten!

Ga achter het schip aan.

Start de motoren, snel, snel!

Na 5.723 jaar

eindelijk zal de bron van mij zijn!

Schiet op hen af.

Waarom vertragen we?

Waarom vertragen we?

- I denk-- - Haast je!

- Ik denk dat we--

- Wat?

- Zonder benzine.

- Zonder benzine, zonder benzine!

Zonder benzine?

(ruimteschip knetteren)

(spreken in een vreemde taal)

- Ah!

- Uiteindelijk, het meisje werd genezen door de aliens.

Ze keerde terug naar de aarde waar ze leefde een lang en gelukkig leven

vol met vele andere avonturen. (Grinnikt)

- Ik wil op een dag aliens ontmoeten.

- Misschien wel.

Wanneer je bezig bent een andere planeet. (Grinnikt)

- De vader heeft haar nooit opgegeven.

- Nee, hij heeft de hoop nooit verloren.

(zachte muziek)

En ze konden met elkaar overweg.

En hoewel hij haar bijna verloor,

hij leerde dat een groot deel van de liefde

is het accepteren van de angst die je niet kunt,

die je niet altijd kunt beschermen de mensen waar je om geeft.

- Dat was een geweldig verhaal.

(Oma lacht)

- Beter voelen?

Hé, ben je klaar voor een dessert?

- We hebben het niet nodig.

Mam zou niet willen dat we het voor het slapengaan hebben.

- Zo volwassen van je.

Je weet dat je moeder van houdt jullie beiden meer dan de wereld.

- Ja, en dat is ze altijd werken om voor ons te zorgen.

- Ja.

- We hebben het geluk dat jij ook bent, oma.

(Oma grinnikt)

- Ik heb meer geluk en niet laat die kinderen je storen.

Ze zijn gewoon verloren en bang, hmm?

Jullie twee, wees dapper.

- Ik hoop dat ik geweldige avonturen ga beleven.

- Jij zal.

Het is in onze bestemming.

(kristal zoemend)

- [Kinderen] Oma?

(dramatische muziek)

(plechtige muziek)

(dramatische muziek)

(verheffende muziek)

(dramatische muziek)