Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Atak!
Spalić tę budę!
NINJA
W KRATKĘ
3
TRZYNASTOLATEK POKONUJE BARONA ZABAWEK
JĘTOWY NIE ŻYJE
E. To tylko ty.
No, na to wygląda.
Wiesz, gdzie Alex?
Pewnie jest w szkole.
Serio? O tej godzinie? Rety.
Myślisz, że notuję, kiedy wychodzi?
Spoko, nie wtrącam się.
- Cześć, tato! - Cześć!
Mógłbyś szybko nakryć do stołu?
Ale Alexa jeszcze nie ma
Ale powinien być... za cztery sekundy.
Śledzisz go?
- No... - Hej.
Cześć, Alex.
Trochę cię nie było.
Stół niegotowy...
- Masz dodatki? - Tak.
Dzięki.
Cześć, skarbie.
Pychotka, frytki.
Mogę się poczęstować?
Bierz. Tylko zostaw coś dla Sebka.
Nie mogę przyzwyczaić się do tego niskiego głosu.
Brzmisz jak duży facet.
Nie słyszę.
Tak już jest. Głos zmienia się w trakcie dojrzewania.
Wszystka wygląda świetnie.
Postarałem się.
Alex pomógł z dodatkami.
A kebabownia pomogła z frytkami.
Wyglądają na pyszne...
To kurczak, mamo.
- Tego nie jemy, prawda, Janie? - Wykluczone.
Dzięki tobie otworzyłem się na weganizm, Sylwio.
Czuję się wspaniale!
Tak, jest super. Ta sałatka też jest z kebabowni?
- Nie... - Nie, jest z delikatesów.
Skąd wiesz?
Cały czas cię śledzi.
Apka „Zagubione dziecko".
Co? Janie?
Każdy ma prawo do prywatności.
O, i do żarcia!
- Długo nie przychodziłeś. - Szpiegujesz mnie?
Nie przesadzajmy.
Tylko szukałem informacji.
Wielu ojców ma oko na dzieci, nie?
Nie jesteś moim ojcem. I nie chcę, byś mnie kontrolował.
Usuń mnie z tego.
To może się przydać, gdyby a nuż coś się stało.
O to mi chodziło.
Wtedy da się sprawdzić... „Gdzie mój synek?”
Tak, mama też tu jest.
Co?
- Ale nie ma dorosłych? - Wszyscy są.
- Zobacz, jesteś obok mnie. - Super...
Może ustalmy, że nie będziemy się nawzajem podglądać.
Chyba, że komuś by się coś stało.
- Dobra... - Obiecujesz?
Tak, popełniłem błąd.
Próbuję być na bieżąco.
To część moich obowiązków jako tata na pełen etat.
Tak, naprawdę szkoda, że cię zwolnili z siłowni.
Lepiej nie przypominać.
Wybaczcie, ale muszę lecieć.
Co? Wychodzisz? Tak późno?
- Znowu? - Co?
Tak, jadę do domu opieki, żeby uporządkować resztę rzeczy babci.
W sobotę po pogrzebie będę sprzątać jej pokój.
- To mnie wykończy... - Była stara, skarbie...
Niestety tak już jest.
Dokładnie, Janie.
A jakie wy macie plany na wieczór?
Spotkam się z kolegami, w klubie.
Tak, ja też pójdę.
Moja kapele gra!
A nie rozstaliście się?
Nie, tylko Benjamin odszedł.
Nie było was tylko dwóch?
Tak, ale ja nie odszedłem.
Razem, jak zwykle osobno.
Muszę się przebrać, później przyjdę.
Wróćcie przed dziesiątą, nie później.
Dobra, to narazka.
W ostateczności przed jedenastą, okej?
Sylwio, ciężko jest pełnić rolę głowy
rodziny, jeśli to ty masz ostatnie słowo.
Dobry wieczór!
Nie strasz mnie!
Jesteś gotowy na trening ninja?
Spakowałem parę rzeczy.
Na wszelki wypadek.
Tak, co do klubu...
Tak, fantastycznie.
Rodzinka nie musi wiedzieć.
- W sumie to już mam pewne plany... - Dziś?
W czwartek?
Zawsze trenujemy w czwartki.
- Wiem... - To w końcu treningowy czwartek.
Tak.
Ale może nie ma sensu tyle trenować, nie?
Co ty pleciesz?
Ninja musi trenować i być gotowy na wszystko.
Tak, wiem.
Ale już nie mamy żadnej misji, co nie?
- No tak, tylko, że... - Zobacz...
- Jętowego już nie ma, więc... - Słuchaj, czaję.
Doskonale wiem, co chcesz powiedzieć.
- Potrzebujemy... nowej misji! - Co?
Złoczyńcy do przyłapania. Nowego dreszczyku emocji!
Całkowicie się zgadzam.
Znajdźmy podejrzanego typa!
Do boju, człowieku!
Akurat znam miejscówkę, w której aż roi się od podejrzanych typów.
Serio? Gdzie to?
- Cześć! - Cześć!
Potańcówka w klubie?
Tak.
Stąd możesz mieć oko na wszystko.
Co to za goście?
Nie wiem, ale wyglądają podejrzanie.
Pewnie są też w środku.
Pomyślałem, że podzielimy się na dwie drużyny.
Ja rozejrzę się w środku, a ty będziesz obserwować z zewnątrz.
- Eee, okej. - Tak.
Nie mogę tam wejść z...
Z czym?
- Z pluszakiem? - Skądże!
Lepiej, żeby nikt cię nie zobaczył.
Dyskrecja jest mile widziana, co nie?
Wejdę i będę po prostu sobą.
Powodzenia! Uważaj!
Ty też. Czekasz na zewnątrz, okej?
Zrozumiano.
Ty za linią wroga, a ja człowiekiem w centrali.
O rety, to będzie ekstra!
Wracamy do akcji!
Hej.
- Alex, mój ziom! - Cześć!
Chcesz pograć w bilard?
W sumie to pool.
To coś zupełnie innego.
- Gra się większą liczbą... - Dobrze, dobrze.
- Dołączysz? - Pewnie.
Tylko skoczę po picie.
Siemka, Alex.
Miło cię znów widzieć.
- To co zwykle? - Tak.
Helloł, Szefuńciu.
Coś tu dostaniemy?
Dwa bezalkoholowe mojita z mango.
I małe ice latte, ale bez laktozy.
- Jest tylko cola. - OMG!
- Rejczel. - Podaj colę, podaj colę.
- Cześć! - Cześć!
- W sumie to muszę... więc... - Alex, myślałam... pewnie...
Nic się nie stało.
Tak...
- Jessica, co zamawiasz? - Helloł, możesz się zdecydować, Jessica?
Chyba po prostu colę.
Więc... Kto wygrywa?
Wychodzi, że ja.
Cześć!
Heja!
To Emilia! Nowa w klasie!
Tak, ale dopiero po wakacjach.
O, super!
- Dołączysz? - Nie w trakcie gry!
No wiecie, na pewno będzie chciał je obmacać.
- I co? - Będzie musiał za nie zapłacić.
- Za obie? - A co, za jedną?
Hasztag błyskotki!
- Pięknie! - Kurde!
Tobie też skopać tyłek?
Eee, co?
Chcesz zagrać?
Uważaj na nią, Alex! Nie bierze jeńców!
Ej, patrzcie!
Ta laska nie potrafi oderwać od Ciebie wzroku!
Tak mu powiedziałam, helloł.
To Jessica!
- Była Aleksa! - Serio?
Co nie? Niezły odlot.
- Rzuciła go prawie od razu! - Skończ gadać!
- Dla Marca! - Marca?
A kto to?
- Hej, kolo! - Hejka, brachu!
- Wziąłeś towar? - No pewnie, sam zobacz.
Nie, nie tutaj.
O wilku mowa!
To właśnie on!
- Hej! - Od tego gorąca się spociłam...
Cześć!
O-M-G, Jess!
- Pozer! - Niestety.
Jeden z podejrzanych typów z Blokowiska.
Niegrzeczny łobuz.
Haha, ale niektórym się to podoba.
Ta...
Dobrze, dzieciaczki!
Raz, dwa!
Zapraszam na dzisiejsze show!
Mam nadzieję, że pierwszy muzyczny występ rozkręci imprezę!
- Gotowy, Sebek? - Tak!
Powitajcie gorąco...
Funky Boys!
Dzięki, dzięki, psorku!
Czas na nowy hit o wiecznej przyjaźni:
„B F F E N M W H...”, joł?
Albo „Best Friends Forever No Matter What Happens”, joł!
♪ B F F E N M W H, joł! ♪
Zanim cokolwiek powiesz - to mój brat.
Jest uroczy.
♪ To mój ziomuś po sam grób: ♪
♪ I ty też jesteś cool! ♪
♪ To się wie, stary ♪
Ej! Za mną!
♪ Gdzie ja, tam ty ♪
- Zaraz wrócę, mała. - Okej!
♪ No rejczel, smuty idą precz! ♪
♪ Oł, no to tak, joł Wzajemnie, broł! ♪
♪ Let’s go! ♪
♪ B F F E N M W H, joł! ♪
♪ B F F E N M W H, joł! ♪
♪ Gdy cię spotkałem, krzykłeś: ♪
♪ Więc lukam na ciebie, bo: ♪
♪ Ale czekaj, chwila moment, nagle ♪
♪ I wtedy szybko poczułem, że to ♪
♪ Kocham, brachu, ciebie, si, tyś mój bestie ♪
Hej...
♪ Wciąż krewki – choć noł homo, tak tejsti ♪
♪ A w śmierci kwestii, nie bądź jak Elvis Presley ♪
♪ Choć nie Messi, to dla mnie najlepsti ♪
♪ B F F E N M W H joł! ♪
♪ B F F E N M W H joł! ♪
♪ Dla mnie jak „be” obok Taki... taki Chad ♪
♪ Dajesz tak wiele: ♪
♪ Yeah, nie ma takich gwiazd! ♪
♪ Tak na tip-top znasz hip-hop i bibop ♪
Idę do WC.
♪ Nigdy mnie nie zostawisz, boś nie mikrob ♪
♪ B F F E N M W H joł! ♪
Co ty tutaj robisz?
Puszczaj mnie!
Ej!
Dziękuję!
Jesteście najlepsi!
Przepraszam, potknąłem się...
- Nie... - Hej!
Co to ma znaczyć?
- Sorki, ja... - Zerwała z tobą, czaisz?
Marco, skończ!
To był wypadek!
Dziękuję wszystkim!
Chciałbym też podziękować Benjaminowi, którego niestety dziś zabrakło.
Wielkie dzięki!
Co to miało być?
To ja się pytam, czemu na to pozwalasz?
- Uderzył cię! - Popchnął lekko!
Myślisz, że trenowałem cię
Żebym mógł cię upokorzyć przed wszystkimi byle diler?
- Diler? - Ta, ma towar w tej swojej torebce!
Sprzedał go przed chwilą w klubie!
- Dlatego wbiegłem! - Miałeś został!
Tak było! Machałem do ciebie, ale nic nie zauważyłeś!
- Zapomniałeś o misji? - Gadałem!
Nie sądziłem, że coś nie gra!
Chciałeś się rozerwać?
Ta... Przepraszam, że chciałem się zabawić! Wracajmy!
Nigdzie nie wracamy! Przeprowadźmy śledztwo!
Uspokój się, Batmanie!
Może to było coś nielegalnego, ale nie jest zabójcą dzieci!
A jaka to różnica?
To chłopak Jessiki!
- Będzie trochę dziwne, jeśli nagle... - Ej, Alex!
Czemu uciekłeś?
O co chodziło z tym Marco?
O nic!
Myślałem, że...
Stój, stój!
Nie!
A co ty w ogóle tu robisz?
Eee, ja...
Marco będzie miał nauczkę!
- Jaką nauczkę? - Kurde!
- Co to ma znaczyć? - Ale...
- To nie ja... - Ekstra!
- Będzie się działo! - Przysięgam!
Poczekajcie! Zawołam resztę!
Słuchajcie wszyscy!
Zaraz będzie bójka!
- Jej! - Ale ekstra!
Marco...
Spokojnie...
Skopię ci tyłek!
Wyluzuj!
Ej, Marco! Pokaż mu!
Dawaj, człowieku!
- Podkręć te... - Bijcie się!
- Bijcie się! - Wygrasz, Marco!
Właśnie tak, Alex!
Pokaż mu!
- Juhuu! - Właśnie tak!
- Dalej, Alex! - Dowal mu!
Nieźle, Alex!
Ej, ej!
Przestańcie natychmiast!
Nie chcę tu widzieć żadnej toksycznej męskości!
Wystarczy, koniec show!
Możecie wracać!
Już po wszystkim!
No nie!
I już nie żyjesz...
Aleksie! Chcę z tobą pomówić!
Ze mną? To tylko nieporozumienie!
Ten klub to bezpieczna przestrzeń i każdy jest tu mile widziany!
Ale jesteśmy przeciwko jakiejkolwiek przemocy!
- Przez cztery tygodnie masz zakaz wstępu! - Co?
O rety...
Ale... to nie jest fair!
Musisz to przemyśleć!
Kim tak naprawdę chcesz być?
Czy wybierzesz ścieżkę przemocy i będziesz łobuzem?
A może będziesz kierować się miłością i tolerancją?
- Ja tylko... - Zastanów się, Alex.
Zbierajcie się! Zrobiłem naleśniki!
Super!
Tak, pomyślałem, że coś słodkiego się przyda!
Narazka, Alex!
Doskonale!
Marco nie ma pojęcia w co wdepnął!
Teraz tylko trzeba przygotować zasadzkę!
Hej! W ogóle mnie słuchasz?
Dostałem zakaz na cztery tygodnie!
Naprawdę trzeba było?
Przestań ględzić!
I tak nie masz czasu na ten klubik dla dzieci!
Teraz mamy misję!
A co jak Blokowisko tu przyleci?
To ich wpuścisz!
Nie... Nie...
To... to... to pożar!
Człowieku, pa... pali się!
Co do...
Alex, co się stało?
Nie zbliżajcie się!
Tam, tato, tam też się pali!
Przynieś więcej wody.
O nie, trzeba zadzwonić po straż!
Straż ma ważniejsze zajęcia.
Zawsze trzeba dzwonić po straż pożarną.
Mogło to się skończyć tragicznie.
Tak, sam to mówiłem.
- To państwa grill? - Tak...
- I na pewno go nie używaliście? - Od początku roku nie, co?
Tak. Jesteśmy weganami!
Więc było to podpalenie.
Czy wiecie, kto byłby w stanie to zrobić?
Nie.
- Jacyś wrogowie? - Nie.
A może pokłóciliście się z kimś?
I co?
To Marco i jego koledzy gangsterzy.
Co? Jesteś pewien?
Widziałem czarne auto.
Równie dobrze na blachach mógłby być napis „Blokowisko”!
Nie marnują czasu.
Teraz przyszła kolej na nasz ruch.
Trzeba kontratakować!
Ostro! Bez litości!
Tylko tak możemy ich powstrzymać.
- Nie. - Co?
Zero przemocy.
Nie powinienem się w to pakować.
Jesteśmy kwita i nie dodam więcej oliwy do ognia.
Mięczak!
Nie nazywaj mnie tak.
Okej... A może „cykor”?
Możesz odwrócić się od problemów...
Ale nigdy przed nimi nie uciekniesz.
Dorwać go!
Biegnij, Alex!
Już nie żyjesz!
Ej, ej!
Na zewnątrz z tym, chłopcy!
Punkowi smarkacze!
Nie idź tam! To pole bitwy!
Ej, nie w twarz, Ludwiku!
Jak było rok temu?
Nie chcemy powtórki!
To ta nowa!
- Emilia! - Cześć, Odysie!
Myślałem, że dołączysz do nas po wakacjach.
Tak, ale pani z sekretariatu zaproponowała mi wycieczkę.
Edzia! Królowa krzyku.
Co się stało?
Rozpadam się na kawałki.
- Szlag! - Boli cię?
Jest okej. Muszę wpaść do szkolnego dentysty.
Nieźle.
Ta...
W sumie muszę lecieć.
To, co wydarzyło się w klubie z Marco...
Nie chciałem, znaczy, zwykle nie jestem agresywny.
Okej.
Jaki zwykle jesteś?
Jestem... supermiłym kolesiem.
- Serio? - Tak.
Zapytaj ludzi.
Kto? Alex? Supermiły koleś?
Wiecie, mną się nie pomiata.
Więc powiedziałam mu, ty za wszystko płacisz.
- No pewnie! - Jestem księżniczką!
- No i słusznie, to nie jest fundacja. - Dokładnie.
Widzę, że czaisz czaczę.
W końcu jesteś podobne.
A co ty sądzisz, Jessica?
- Jessica! - Bejba!
- Helloł! - Dwie wieże do Jess, laska.
- Hej! - Odleciałaś, laska!
Tak, już idę.
Znam wszystkie dobre miejscówki w mieście.
Całe dwie!
Więc jeśli się zgubię, pomożesz?
Pewnie. Mogę cię oprowadzić.
Ok, mój prywatny przewodnik.
Tak, dokładnie.
To kiedy masz czas?
Tu mamy tunel lub przejście podziemne, typowe dla okolicy.
A jak to cacko powstało?
Cóż, to akurat z cementu.
Ale inne w okolicy zostały zbudowane z asfaltu.
A co to?
Plac zabaw.
To znaczy, kiedyś.
Chcieli tu zbudować centrum handlowe, ale budowa stanęła w miejscu.
Teraz nie można tam wchodzić.
- Przeprowadziłaś się? - Tak, już tak.
Choć sufity nie są jeszcze pomalowane.
Mieszkam na Alei Pigwowej.
Daleko od szkoły.
- A gdzie ty mieszkasz? - Tam.
Tak?
Nie musisz tego robić, jeśli nie chcesz.
Co? Obiecałem, że cię oprowadzę.
Wiesz, co powinieneś mi pokazać?
Eee, nie.
Swój pokój.
- Cześć. - Cześć, syneczku.
O, przyprowadziłeś przyjaciółkę!
Cześć, jestem Emilia.
Sylwio, czy widziałaś maść na hemoroidy?
O, Alex, i... wcześniej wróciłeś.
Tak. To jest Jan.
Cześć. Ojciec Aleksa, witam, witam.
- Ojczym. - Jestem Emilia.
Więc przyprowadziłeś dziewczynę... a Alexa zwykle odwiedzali chłopcy.
Dobra, ale może to już ten etap.
Nie gadaliśmy o kwiatkach i pszczółkach...
- Hej! - A to mój brat - Sebek.
Nie ma chipsów?
Nie miałeś przebrać się za kraba na imprezę na koniec roku?
Tak, zmieniłem plany z szacunku do osób z alergią na owoce morza.
Nigdy w życiu nie chciałbym kogoś urazić.
- Dobrze, wychodzę. - Znów wychodzisz?
Eee, tak.
Obiecałam wujkowi Staszkowi, że pomogę mu
wybrać ubrania na pogrzeb babci...
Eee... pewnie, skarbie.
Babcia ci zmarła?
Tak mi przykro.
W sumie to moja babcia.
Aleksie, czemu nie zaprosiłeś Emilii na pogrzeb?
To jutro. Kościół Świętego Sezamu.
Mamo, nie możesz od tak zapraszać ludzi na pogrzeb.
Pewnie, co ja myślałam!
Cóż, będziesz mile widziana.
Jest przeurocza!
Czuję dobrą energię, wyczuwam takie rzeczy.
- Eee, mamo, ona... - Muszę lecieć.
Na razie! Pa, Emilio.
Na razie.
A-ale... dobrze, skarbie.
Jest bardzo miła.
Na górę?
Eee, tak.
Pokażę ci...
Idziecie do pokoju?
- Ten? - Tak, to ten.
Mój pokój.
Wejdziemy tam w dwójkę, tak?
Dobrze, więc to mój pokój.
Przytulny.
Wow, czy to ty?
Co? No... no tak.
Jesteś bohaterem.
Cóż, nie skrzywdzi już żadnych dzieci, nie?
O, jaki słodki!
Tak, co nie?
Zwykle trzymam go tu.
To urocze, że masz pluszaka.
Nie nazywam go pluszakiem, no bo...
Nie chcę przeszkadzać, przyniosłem coś do picia.
Synku, masz minutkę?
Teraz?
Mhm.
Zaraz wrócę.
- Co? - Aleksie, wspaniale, że masz...
- Przyjaciółkę? - Dokładnie.
To mój obowiązek ojca, żebyś...
był gotowy na to, co czeka cię w dorosłym życiu.
Nężczyźni i kobiety trochę się różnią.
- Boże... - Kobiety zwykle mają...
Co tam, maluchu?
Jak tam się masz?
Podoba ci się tu, ha?
Jeśli użyjesz swoich palców delikatnie...
- Co się stało? - Dźgnął mnie!
- Co? - Tak jakby... ożył.
Tak, no tak. Te oczy... wyglądają jak żywe.
Kurde, to boli.
Co ty odwalasz?
W sumie wszystko zobaczyłaś, serio.
Może cię odprowadzę, co?
Okej, to na razie.
- No cóż, wróć przed... - Tak. Pamiętam.
NOWY KONTAKT: ALEX
I już. Możemy do siebie dzwonić.
Tak.
Sorki, Jan bywa wkurzający.
Tak. A twój biologiczny ojciec?
- Nie poznałem go. - Co?
Pewnie miał burzliwy, przelotny romans z mamą, ale...
Nigdy nie mieszkali razem, ani nawet nie wiem jak się nazywał.
Nigdy nie chciałeś się czegoś dowiedzieć?
Nie... znaczy, mama tego nie chce, milknie, gdy cokolwiek wspomnę.
Może coś przez to tracisz.
Nie potrafię sobie tego wyobrazić.
Mama zmarła, gdy byłam mała, więc... tata jest dla mnie wszystkim.
O nie.
Ktoś nas szpieguje?
Co? Skądże znowu!
I tak dzięki za wycieczkę.
Masz ciekawą okolicę.
Na razie!
Kurde!
Spokój, Morgan.
Siad i cicho sza!
Czekaj na dworze.
On jest bardzo milutki...
Miałeś rację!
Nie zrezygnują.
Chyba nie dosłyszałem.
Marco! Wysłał gangsterów, by mnie dorwać.
Nie to, pierwszą część.
Miałeś rację, okej? Śledzili mnie przez całą drogę.
Dobrze. Czyli jesteś gotowy, żeby wykonać mój plan?
Tak, ale nie chcę z nimi walczyć.
Kto powiedział, że będziesz?
Jest coś o wiele potężniejszego niż przemoc.
Strach! Ale strach trzeba wywabić.
Dobra...
Więc jak to zrobimy?
Wykorzystamy najsłabszy punkt każdego faceta.
Zdzirę.
IMPREZA NA ZAKOŃCZENIE SZKOŁY
- To balsam! - OMG!
Pomadka ledwo mieści się w kieszeni.
Aż tak małe masz kieszenie?
- Malinowy balsam wymiata, nie? - OMG, jest super!
Przyda się też do skórek.
Tam jest. Masz zrobić to, co mówiłem.
Powinni zrobić też paprykowe.
Aśka, Kaśka, hej!
To chyba nie jest twój ostatni dzień szkoły.
No, chyba przyszedłeś rok za szybko.
- Lub dwa. - Lub dwa.
Skoczcie do sekretariatu.
Edzia was wzywa.
- Teraz? - W środku imprezy?
Raczej coś pilnego.
Chyba rozchodzi się o wybór liceum.
OMG, jeśli nie będziemy w tej samej klasie poryczę się!
- Nawet o tym nie myśl! - A co, jeśli trafimy na przedmieścia?
Nie bawią mnie takie żarty.
I może jeszcze dojazd autobusem?
I na miesięcznych!
Nie ze mną te numery.
Dobrze, Bruner.
Cześć.
Przepraszam za Marca.
Tak.
Mogę ci coś pokazać?
E... pewnie.
Musisz położyć tu swój telefon.
- To jakaś sztuczka, czy... - Coś w tym stylu.
- Ej, czekaj! - Co?
Musisz zamknąć oczy.
Okej.
NIE ROZPOZNANO TWARZY
A teraz co?
Czy mogłabyś podać mi dłoń? Prawą.
Teraz pomyśl o ulubionej potrawie i podnieś palec.
- Okej. - Zapytam się kamienia filozoficznego...
Nie wygłupiaj się.
Jeśli włożysz palec do jakiejś mazi, to się wkurzę.
- Świetnie! - Więc mogę już otworzyć oczy?
Jeszcze nie. Sprawdzę... Twoją linię szycia.
Moje co?
Linię... życia? Linię życia.
Jest bardzo długa. Dużo przeżyjesz.
Teraz potrafisz czytać z dłoni?
CO POWIESZ NA DZISIEJSZY WIECZÓR?
Hejka Marco, tu Jessica.
Bardzo tęsknię.
Może spotkamy się w szkole?
Jest coś o miłości?
W sumie to tak.
Znalazłam właściwą osobę?
Tak. Zdecydowanie.
Dobra. Powinnam już wracać do środka.
Ale jesteś ze złą osobą.
Jestem w piwnicy pod salą gimnastyczną.
Całkiem sama.
Podejdź tu tak, żeby nikt cię nie widział.
To znaczy...
Zasługujesz na więcej.
Na kogoś, kto docenia, że... że jesteś...
Tak...
Tak cudowna.
Liczę, że wpadniesz, łobuzie.
Nie pożałujesz.
Widzę trójkę dzieci oraz pieska i że twój telefon się przesunie.
Niezłe, co nie?
- Helloł! - Ty kłamczuchu!
Wcale nie chciała z nami pogadać!
Nic nie chciała!
Taki z ciebie dzieciak?
To musiała być pomyłka.
- Chciałeś byśmy biegały, czy co? - No, czy co?
Pewnie jej chodziło o Anię i Franię.
Lepiej jak je znajdę, no.
- Co tam, Jess? - Tak, co tam, Jess?
A powiedz, czy to się stało?
- Czy cię nękał? - Coś ci zrobił?
- Helloł, Jess! - Ziemia do Jess!
Czy może musisz to zwymiotować?
- Zrobiłeś to? - Tak!
Idźmy do piwnicy!
Marco może pojawić się w każdej chwili!
Hej!
Jessico!
Jessico!
Jestem tutaj...
Łobuzie!
Ale tu ciemno!
Chyba nie boisz się ciemności?
Pewnie, że nie!
Zbliż się!
Co?
Gdzie jesteś?
Halo?
Chcę coś ci powiedzieć na uszko!
C... co to diabła?
Marco!
Kim jesteś?
Obserwuję cię!
Trzymaj się z dala u Alexa albo zginiesz!
Będę grzeczny! Obiecuję!
Jeśli ty lub któryś z twoich banciorów spróbujecie
choćby na niego spojrzeć, zapłacisz ostateczną cenę!
Zrozumiałeś wszystko?!
Nie tknę go, obiecuję!
Co tu się do diabła dzieje?
Czekaj!
Smarkacze!
Zadziałało?
Tak, musiało!
Od teraz będziesz mi ufać?
- Tak, tak! - Super!
No to czas na wielki powrót!
Musisz na nowo rozpocząć treningi!
Zaczynamy jutro!
Z jutrem może być problem...
- Czemu? - Idziemy na pogrzeb.
Zapomniałeś?
Zebraliśmy się tu dziś, żeby pożegnać Rachelę Fryderykę Hildegardę Morrison.
Babcia zawsze była szczęśliwa i wesoła.
A przynajmniej szczęśliwa.
To znaczy, w sumie to nie wiemy, ale nigdy nie narzekała.
Głównie przez to, że była niema... ale czasem
komunikowała się za pomocą zabawnych małych tików.
Babcia nienawidziła kanapek.
Kanapek z serem, kanapek z szynką, kanapek z szynką i serem.
A nawet tych zwykłych kanapek do kupienia w dyskoncie.
W sumie nie lubiła żadnego rodzaju kanapek.
Poza kanapkami bez glutenu, których wyrzekamy się jak Szatana.
- Hejka! - Co do diabła?
Wyruszyliście bez kapitana na pokładzie?
A teraz kolei brata zięcia babci, Stanisława
Szkorbuta, który zarzą... zechciał powiedzieć parę słów.
- Siema, Henio! - Cześć...
Siema, Alex!
I Sylwio!
Pasuje ci czarny.
Powinnaś częściej go ubierać, a nie tylko gdy ktoś umrze.
Czy nie pomagałaś mu wybrać ubrań?
Tak, ale... niczego innego nie było.
Coś tu nie gra...
- Już, już... - Babcinko...
Więc...
Droga babciu, twoje stare serce już się ostatecznie popsuło.
Byłaś naprawdę wyjątkową kobietą.
Kobietą w moim typie.
Każdego typie.
Świetną babką!
W sumie nie mam wiele do powiedzenia.
Ale przygotowałem specjalną piosenkę.
Właśnie tak chcę ją pożegnać.
- Organistko, gotowa? - Tak.
Tak, tak.
To jest to.
Przesuń się. To miejsce dla gwiazdy!
Dokładnie, łapiesz.
Ruszamy z pełną parą.
♪ Babcia sobie dedła, hej, piwko siódme chleję ♪
♪ Była miła także tej, choć wąchała kleje! ♪
♪ Teraz babuś, sztywny trup ♪
♪ W oczach pustka po sam grób! ♪
♪ Dekadencka pustka ♪
♪ Więc se wlej browurska! ♪
Zdrówka!
No to dalej, lecimy!
♪ Gdy naziole wbiły se, będę z wami szczery ♪
♪ Z oficerem teges ten ♪
♪ Piłaś sobie sherry! ♪
Z mleczkiem!
♪ A po wojnie jasny szlag ♪
♪ Pod pręgierzyk sobie szłaś ♪
♪ W brzuchu dojcze bękart ♪
♪ Cuda czyni wieszaaak! ♪
Tak to się robiło!
♪ W slumsach spałaś niczym szon ♪
♪ Dziwek co nie miara! ♪
♪ Lecz umiałaś dobrze dać ♪
♪ Zdolna myszka szara! ♪
♪ Wkrótce chata glancuś pic ♪
♪ Ssałaś dobrze, to był hit ♪
♪ Bogacz miał stos siana ♪
♪ A w kakale piana! ♪
Co za czasy, teraz to nie ma.
- Przepraszam, czy mógłbym... - Oczczep się, została jeszcze zwrotka!
♪ Cię nie zabił dobry Pan ♪
♪ Kondychę miałaś dobrą ♪
♪ Był za rogiem swingers club ♪
♪ Tegeś śmeges fą fą! ♪
♪ Z batem czekał z wąsem wuj ♪
♪ Już stał jego wielki... ♪
- Wszyscy bardzo dziękujemy za tak gorące pożegnanie...
Nie dotykaj mnie, słyszysz? Oczep się!
Co? Cześć, babciu!
Ostatnie pożegnanie, jak cudownie.
„Żegnajcie, frajerzy!”
Ej, uspokójcie się.
Nie lubicie się bawić?
Odejdź od niej!
Wujku, czy mógłbyś zostawić babcię w spokoju?
To jest niedopuszczelne!
Co tak od razu? Też nie jestem w dobrym humorze, no.
- Puść ją! - Skąd te nerwy?
Postawię ci dziwkę.
Jak śmiesz tak mówić w Domu Bożym!
Przepraszam, prostytutkę.
Złap za nogi, wrzucimy ją do środka.
Miło było cię zobaczyć jeszcze raz, babciu.
Uważaj na siebie!
Zanim dojdzie do kolejnych katastrof, to może powinniśmy
przenieść Rachelę do karawanu, zawiedzie ją do krematorium...
Ej, stójcie!
To trudne, ale trzeba pozwolić babci odejść.
- Puść mnie! - Dokładnie, trzeba puścić ten ból.
- Stójcie! - Tak to... Ej, Alex, naprawdę...
Odczep się ode mnie!
Nie jesteś moim ojcem, okej?
Żegnaj, babciu!
Przepraszam, muszę przejść.
Do zobaczenia w kebabowni, babciu.
Stójcie!
Alex?
- Emilia? - Cześć, Alex.
- Chciałam tylko... - Potrzebuję podwózki.
Muszę dostać się do krematorium.
Co? Czemu?
- To nagły wypadek. - Dobra. Wskakuj.
- Prosto i w prawo. - Alex, gdzie uciekasz?
Jadę z Emilią.
Widzimy się w domu.
KREMATORIUM KREM
Dobra. Już dwunasta.
Czas na lunch, Walterze.
Wspaniale. Nie mogłem się już doczekać.
A na co dzisiaj masz ochotę?
- Na pizzę? - O Boże.
Może przynajmniej raz zjedzmy coś, co nie jest z pieca.
Prawie o tym zapomniałem.
NK!
Szybko! Ratunku!
Pomóż mi!
Co ty odwalasz?
Nie możesz wyskoczyć z ciała do jakiegoś zwierzęcia?
NK!
Pomóż!
O co tu chodzi? Kto jest w środku?
Nie przestrasz się, okej?
Wyciągnij stąd!
No wiem.
Gadający... pluszak...
Nie... nie jestem... pluszakiem!
Miał wrócić po swojej misji, ale na szczęście postanowił zostać.
Chcesz mi powiedzieć, że mieszkasz z 400-letnim duchem zemsty z Japonii?
- Tak, ale... - Co miało być wielką tajemnicą.
Powiesz jeszcze, w jakim kolorze majtki nosisz?
To jest pokręcone.
Jak z jakiejś taniej animacji z celebrytami.
To brzmi jak fabuła najlepszej animacji!
Więc co robicie?
Czy wymykacie się nocą i ratujecie świat?
Dokładnie. I nie potrzebujemy pomocników.
Nie musisz się bać, że stanę między tobą a Alexem.
Niczego się nie boję.
Boisz się ognia, co?
Dalej, człowieku.
Mamy misję do wykonania.
- Ale jesteś pewien, że to był Marco? - Pewnie.
Nie wystraszyła go piwnica, ale mam plan.
Te plany chyba jeszcze bardziej pogarszają sytuację.
Czy twoja dziewczyna może przestać do mnie gadać?
Cześć!
- Tutaj jesteście. - Wychodzisz gdzieś?
Chciałam tylko... wyjść na dwór.
Wszyscy są w środku.
Zaraz wrócę.
A potem wyszła z piwnicy...
Cześć Alexie!
I koleżanko! Niech mnie diabli, wyrywasz laskę, gdy opłakujemy biedaczkę?
Nie, nie...
Muszę pójść po pół Marlabaro.
Wytrzesz naczyń?
Z radością. Anno Beato.
Koniec leniuchowania!
Staszku, nie rób tak więcej.
Do tego się nadaję.
Ohyda, to jest czysty rasizm.
Nie, chodziło mi o wszystkie dziwki.
Ale to prawda, do tego się nadają.
Gdzie poszła Sylwia?
- Po prostu wyszła. - Co, teraz?
- Gdzie ona ucieka? - Nie wiem.
Często gdzieś wychodzi, co nie?
Nie sądzisz, że sprzedaje różne usługi?
Może ruchy posuwisto-zwrotne z listonoszem w motelu, co?
- Sprawdzę, gdzie ona jest... - Dostanie specjalną przesyłkę.
Tato, ale czy w sumie cokolwiek się stało?
Chwila. Ptysiu, czy mógłbyś...
A, tutaj jest.
To jest gdzieś w centrum.
- Na górę? - Okej.
Obok supermarketu.
No tak. To obok Hotelu Pożądanie.
Pewnie szybko wróci.
Wynajmują pokoje na godziny.
- Alex? - Co?
Goście?
Tak, no wiem, Sebek.
To znaczy, do ciebie.
Nie szkodzi. Zadzwonię po tatę.
Cześć, Alex!
- Jessica? - Zrobiłam to.
- Co? - To, co powiedziałeś.
A co dokładnie?
Zerwałam z Marco.
Ty... serio?
Tak.
- Dobrze, więc... - Zbladł, gdy wspomniałam o tobie.
O mnie?
Jak mogłam tego nie widzieć.
Czasami musisz dostać kopa w tyłek.
Więc... dziękuję, Alex.
- Drobnostka. - To zawsze byłeś ty.
- Co? - Przy tobie czułam motyle w brzuchu.
Alex?
Tak sobie myślałam...
- Hejka. - Cześć.
Tak, to jest Emilia.
A to Jessica.
O rany! Hej, Alex.
Masz może zapasową szczotkę do klopla?
O, przepraszam.
Przyprowadziłeś więcej rybek.
O rety, sorki. Nie chciałam przeszkadzać.
Poczekam w twoim pokoju.
Jessica?
- Upsik. - To chyba jest rodzinne.
Sam też i grałem z ogniem.
Kiedyś miałem trzy lube jednocześnie.
Ale później straciłem pracę w Domu Seniora.
Do zobaczyska!
Kurde...
- I po nim! - Okej, już nie żyję.
- Marco mnie ukatrupi. - A co się dzieje?
Czy naprawdę trochę nie przesadzasz?
NIEZNANY NUMER
„Załatwmy to jeden na jeden.”
„Plac zabaw o dwudziestej.”
„Chyba, że tchórzysz. Marco”
- Tchórzysz? - Skąd on się urwał?
Już nie żyje!
Już łapię za broń...
Czemu z nim nie pogadasz?
To za bzdurny pomysł, nie?
Prawda?
Emilia ma rację.
- Że co? - Muszę z nim pogadać.
Przy okazji zapytaj się go, jakiego szamponu używa.
Odwal się.
I czy ma jakiegoś zwierzaczka?
Idę tam sam. Poczekajcie tu.
Na pewno nie chcesz mu dać bukietu róż?
Skończ już.
Gadam z tą drugą cizią.
Marco!
Jestem!
Możemy pogadać?
Halo?
Marco!
Za tobą!
Mówiłem, co nie?
Zajmę się nim.
Gdzie pobiegł?
Tam jest!
Dostanę się od tyłu!
Kretyn!
- Wszystko w porządku? - Nie, nie mogę!
Czy możesz powiedzieć co się stało?
W sumie nie pamiętam.
A co z numerem do rodziców?
Pamiętasz go?
Nie... chyba nie.
Wygląda to na wstrząs mózgu, bez żadnych widocznych obrażeń.
I co, fajnie się rozmawiało z Marco?
Pojedziesz z nami na kontrolę.
A co z tobą? Jedziesz z nami?
Nie. Muszę się zająć pewną sprawą.
Czy to nie zaszkodzi?
To smak jabłkowy, samo zdrowie, brachu.
Ej, no i jest!
Gdzie cię wywiało?
Sorki, musiałem się czymś zająć.
Co tam, masz towar?
- Ta, pewnie, jak zawsze. - Super!
Marco!
Pędzi jak kur de Pologne!
Ej, kolo, luz blues!
Nie zbliżaj się tu!
O co mu chodzi?
- A to za Emilię! - Spadam stąd!
Kurde!
Więcej mnie nie nękaj!
- Zrozumiano? - Ej, skończcie natychmiast
bo wiecie... e.
Teraz już skończysz z podpalaniem!
I to już koniec ze sprzedawaniem z tej małej, dziwnej torebki jakiegoś szajsu!
Masz pojęcie, ile był wart ten towar?
Masz pojęcie, jak skopię ci tyłek, jeśli się nie zamkniesz?
Czaję, czaję...
Bez spiny...
Spisałeś się, człowieku.
Super, że w końcu wziąłeś się do roboty!
Jestem z ciebie dumny!
Hejka, z tej strony Emilia.
Skoro nie odbieram, zostaw wiadomość.
Emilio, tu Alex.
Czy wszystko okej?
Marco już nie będzie nam przeszkadzał.
Rozprawiliśmy się z nim, po swojemu!
Więc odezwij się, jak będziesz mogła.
Pa.
Słuchaj, ja...
Mogę w czymś pomóc?
Jezu, przestraszyłeś mnie.
Co?
Witaj, Aleksie.
Znam pana?
Tak... lub nie.
To znaczy... Pewnie, że mnie nie kojarzysz.
Kim pan jest?
Jestem twoim ojcem.
Przepraszam, pewnie ostatnio czułeś, że cię śledzę.
Ale nie wiedziałem, od czego mam zacząć.
Tata?
Wiesz, nie musisz mnie tak nazywać.
Mam na imię Lucjan.
Ale jak?
Sylwia... to była przylotna znajomość.
Nie chciała, żebym był częścią twojego życia.
Mama mówiła, że to ty odszedłeś.
Tak było.
Uszanowałem jej decyzję.
Jednak zawsze marzyłem o spotkaniu.
I w końcu do niego doszło.
Tak...
- Ja... - Nie chciałbym wywierać na tobie presji.
Nie zdziwię się, jeśli stwierdzisz, że to za późno.
Ale naprawdę chcę cię poznać.
Czy mogę podać ci mój numer?
Lucjan Izak... Lucjan?
Nic na to nie poradzę.
Niezły obłęd.
Tak.
- Ale muszę... po prostu... - Pewnie.
Muszę wiele przemyśleć.
Rozumiem.
Wyjeżdżam za parę dni.
Jeśli potrzebujesz czegoś lub chcesz pogadać o czymkolwiek, możesz zadzwonić.
Okej.
Więc przemyśl to, Aleksie.
Liczę, że się jeszcze spotkamy.
Uważaj na siebie.
Pewnie. Do widzenia.
Więc... w aucie... to był twój tata?
Eee... Tak.
Najwidoczniej.
No weź, nie wygłupiaj się.
Gdzie wczoraj byłaś, Sylwio? Odpowiedz mi!
Po prostu poszłam do sklepu kupić kawę.
Ale wówczas wpadłam na Helenę Brady z lekcji ceramiki.
O, rozumiem. Więc poszłaś z Heleną Brady do Hotelu Pożądanie.
Śledzisz mnie?
- Naprawdę? - Tak.
- Mieliśmy umowę. - Co się dzieje?
Twoja mama jest...
Nie miałeś się uczyć na egzaminy?
Poszłyśmy do kawiarni na parterze.
Na kubek herbatki.
Kubek herbatki?
Z rachunku wynika coś innego.
Grzebałeś mnie w torebce?
- Każdy ma prawo do prywatności. - Tak, i żarcia!
Średnio wysmażony stek.
Tak, Helena ma wilczy apetyt.
Mam nadzieję. Prawie kilo.
Dużo jak na kobietę 50 kilo.
Teraz to ma sens!
Spotkania, makijaż, późne godziny pracy.
Kim on jest, Sylwio?
Otworzę.
Dzień dobry.
Pani to mama Alexa?
Tak. A w czym problem?
Marco i ja przyszliśmy, bo domagamy się przeprosin.
A co?
Alex zaatakował mojego synka bez powodu.
- Co? - Aleksie, jak mogłeś to zrobić?
- Ale, mamo, ja nie... - Nigdy się nie wie wszystkiego
o bliskich, co nie, Sylwio?
- E... herbatki? - I to jeszcze nie wszystko.
- Nękał go przez calutki tydzień. - Czy to prawda?
A może pogadamy o tym, co pani syn robi?
- Co masz na myśli? - To grzeczny chłopak.
Zaatakował mnie na placu zabaw wczoraj wieczorem.
I zranił Emilię! Jest w szpitalu!
- Co? - O czym ty w ogóle gadasz?
Marco cały wieczór robił prace domowe.
Potem poszedł spotkać się z przyjaciółmi i ty go zaatakowałeś!
Widziałem go!
Rozpętałeś pożar!
Odjechałeś na skuterze!
Skuter mi ukradziono.
Wczoraj ktoś ukradł skuter Marca, i kask i całą resztę.
Jeśli państwa syn go wziął, musi oddać!
- Alex? - To nie ja!
Słuchajcie! Pani syn sprzedaje dragi wszystkim w klubie.
- Co? Bzdura! - Patrzcie!
Ej, ostrożnie!
Alexie, nie...
Co ty robisz?
Co to...?
Marco rozwinął prężny biznes.
Zarabia sprzedając rzadkie karty z Kupemonami.
Kupemony? Są słodziutkie.
Janie, tylko popatrz.
Wolałbym wiedzieć, co jeszcze „Helena” przekąsiła.
- Janie, czy mógłbyś... - Ej, ostrożnie.
- To nie są tanie rzeczy. - Przepraszam.
Państwa syn wrzucił torbę Marca do fontanny
niszcząc karty warte ponad tysiąc dolarów.
Ogniomander.
Trzecia ewolucja.
Rany boskie...
- Ale myślałem, że... - Alex za wszystko zapłaci.
- Krewetki... - I to dwa razy!
- Janie, skończ. - Jesteśmy w stanie no to przymknąć oko
jeśli Alex przeprosi.
- E, chwila... - Tak, zaraz to zrobi, nie?
A pożar w składziku?
O czym ty gadasz?
I żeberka „Jesz-ile chcesz”?
Spłonął tego samego dnia, kiedy mnie zaatakowałeś w klubie.
- Marco? - Ty przebiłaś mi opony.
- Stripsy z kurczaka... - Co z pożarem składzika?
O czym on mówi, Marco?
- To nie byłem ja! - Pewnie, że to ty!
- Przyznaj się! - Miodowy udziec z dzika...
Już nie oskarżaj o wszystko, Alex.
W plastrach boczku...
Mamo, on chciał się zemścić!
Aleksie, Marco nie podpalił składzika!
- Stek... - Skąd wiesz?
- Bo... ponieważ... ponieważ... - Wątróbka...
- Ponieważ... - Kiełbaski!
Ponieważ to byłam ja!
Co?
To byłam ja.
Podpaliłam składzik.
To był wypadek.
- Zapomniałam wyłączyć grilla. - Grilla?
Tak, Janie, grillowałam kiełbaski w tajemnicy!
Nie mogłam oprzeć się pokusie.
Jadłaś mięso?
- Czy to znaczy... - Nie musisz mi tego wypominać, naprawdę.
To byłam ja. Tylko ja.
Zjadłam wszystko.
I naprawdę się tego wstydzę.
- Moje żądze... - Twoje żądze?
Myślisz, że jem sałatki, ponieważ taką mam żądze?
- Może lepiej, gdybyśmy... - Żeberka!
Myślałem, że masz niewinny romans za moimi plecami, ale okazało się, że tak naprawdę
zajadasz się mięsiwem za każdym razem, gdy się odwrócę.
Powiesz, jak długo to trwało, Sylwio?
Tylko mięsiąc...
Mamo...
Widzę, że macie swoje problemy, więc... wychodzimy, Marco.
Czy były smaczne?
Czy na żeberkach był sos barbecue?
- Marco, przepraszam, myślałem, że... - Odczep się.
Już swoje zrobiłeś...
Jestem wielkim zerem!
Cóż, nie wiem, czy jestem w stanie wybaczyć taką zdradę.
To ja sprawdzę, co u Emilii.
Wykluczone, młody!
Uziemiam cię za atak na tamtego chłopca!
- Co? - Nie jesteś moim ojcem!
- Nie masz prawa! - Jestem twoją matką i zgadzam się z Janem!
W ogólę cię już nie poznaję.
- Mamo! - Do pokoju!
Miesiąc szlabanu!
To jest wspólna decyzja!
Tak samo wspólna, jak przy przejścia na weganizm?
Janie!
Słyszałem wszystko, człowieku.
Jeśli to nie Marco, gościu z placu zabaw wciąż gdzieś tam jest.
- Sądzę, że powinniśmy... - Zamknij się w końcu!
- Co? - To wszystko twoja wina!
- Po prostu myślałem, że... - Dużo myślisz, ale cały czas się mylisz!
Był niewinny!
A ja go pobiłem!
Przez ciebie!
Wyluzuj!
Przez ciebie stałem się kimś, kim nie chcę być!
Dzięki mnie stałeś się ninją!
Okej, zrozum to.
Naprawdę już nie chcę być ninją!
Mam czternaście lat!
Teraz sam potrafię o siebie zadbać!
Gratulacje! Misja wykonana!
Jeśli pójdziesz, nie ochronię cię!
Tak, ale zadzwonię na policję.
Jak robią to inni!
O, tak?
To może powinienem wrócić do wieczności, ty niewdzięczny... bachorze!
Tak, może to jest wyjście.
Ty... tak nie myślisz!
Oszaleję od tego, że w kółko mi mówisz, co mam robić!
Nie jesteś moim ojcem!
Jesteś...
Nie mów tego!
Tylko pluszakiem!
Cześć, Emilio!
Właśnie jadę do szpitala!
Spróbuję cię znaleźć!
Pa!
IZBA PRZYJĘĆ
- Emilia? - Hej, Alex!
Nic ci nie jest?
Tak, wszystko gra.
Na szczęście jednak to nie był wstrząs.
Uf!
Ostatecznie okazało się, że na placu to wcale nie był Marco.
Wiem.
Widziałam, kto to był.
CO ROBISZ? MOŻEMY SIĘ SPOTKAĆ?
Teraz pójdziesz z nami.
- Za mną! - Tato!
Ale, kochanie...
- Jessico! - Tato!
Puszczcie mnie!
W porządku?
Odszedł. Kto?
NK... wrócił do siebie.
A co z tobą?
Chyba też musisz już wracać.
Zostanę tutaj. Z tobą.
Wszystko gra. Gadałam z tatą.
Ej, ja w sumie też gadałem z tatą.
- Prawdziwym? - Zjawił się i chce się ze mną spotkać.
Co? Spotkaj się z nim!
No... nie wiem...
Za parę dni wyjeżdża.
Zrób to teraz!
Hej!
Pójdę z tobą.
Nie powinnaś się zamykać.
- Mogłaś pogadać ze mną. - Tak, zawaliłam...
Chcę się dzielić z tobą wszystkim!
Wszystkim?
Nawet wielkim, kilogramowym, średnio wysmażonym stekiem?
Janie!
Z. Ekstra. sosem mięsnym?
Ależ ty niegrzeczny!
O, Janie!
Sakura-chan!
Otwieram kokoro!
Cześć, Ptysiu!
Co się stało?
Podjęliśmy wspólnie decyzję, że spędzimy noc w hotelu.
Tak, musimy wyjaśnić sobie pewne rzeczy.
No pewnie.
Zadzwoń, jakby coś się stało.
Albo lepiej nie dzwoń!
Powiesz Aleksowi?
Pewnie się na nas obraził...
Jest uziemiony, ma siedzieć w domu.
Cieszę się, że zadzwoniłeś.
Mama nie miała żadnego problemu, tak?
- Tak, pewnie. A to Emilia. - Witam.
Nie szkodzi, że ją zabrałem?
Tak, żaden problem.
Im więcej tym lepiej. Chodźcie.
Więc, to mój mały domek.
Wynajmuję go zanim postanowię co dalej.
- Przytulny, nie? - Tak. Fajowy.
Dobrze, a co powiecie na domowe chili?
Powiem „No pewnie”.
Co?
WYCISZONE
To coś ważnego, Alexie?
Nie. Jakiś spam.
Alex!
Halo!
Co tam u ciebie?
Starzy sobie poszli.
Halo?
Hej, NK!
To ja!
Możesz wstać!
Ej!
Wstawaj!
NK?
Nie... Nie mogę opuścić tego ciała!
Co?
- Chciałem wrócić do wieczności, i... - Dlaczego?
Myślałem, że nie jestem już potrzebny, ale...
Co?
Człowiek!
Musi coś mu grozić!
Gdzie jest Alex?
Idę! Alex, czy to...
Gdzie jest Alex? Z Emilią?
Chyba tak.
Tu go nie ma...
Przybiegłam prosto z komisariatu.
Sądzili, że to ja wczoraj podłożyłam ogień na placu zabaw.
Zajęło mi ponad godzinę, żeby przekonać, by zadzwonili do Kaśki i Aśki.
Kiedy w końcu mnie wypuścili, zauważyłam to na tablicy z ogłoszeniami, widzisz?
Co do...
I wtedy dostałem pracę w dużej agencji reklamowej w Oslo.
A później zacząłem sprzedawać kredę.
- Tak? - Białą i kolorową.
- Ciekawe. - E, nie powiedziałbym.
To... co powiecie na deser?
Mam tort lodowy w zamrażarce.
Może ja to wyjmę, nie będę wam przeszkadzać.
Dzięki, to bardzo miłe.
Nie zapomnij przynieść noża.
Pewnie, poszukam naostrzonego.
Tak czy owak... piękne miejsce, nie?
Jest tu cisza i spokój.
Niczego nie ma w pobliżu.
Cały las masz dla ciebie.
Ej, co się stało?
Noż kurde, co za pech.
Pewnie tylko przepalił się bezpiecznik.
Już się to zdarzało. Zaraz wrócę.
Dobra, okej.
Wszystko gra, Emilio?
Tak, nic mi nie jest.
Sebek, co tam?
Alex, gdzie jesteś?
Jest tam Emilia?
Tak.
- Tylko, że... - Musisz stamtąd w te pędy uciekać!
- O co ci chodzi? - Zobacz zdjęcie, które wysłałem!
POSZUKIWANA
To... Emilia!
Policja ją poszukuje, uciekła z zakładu Bornedal.
Że co?
Była tam odkąd zmarł jej ojciec w Tajlandii rok temu.
W Tajlandii?
Spójrz na zdjęcie, Alex.
Na jej nazwisko.
Emilia?
Jętowa?
To córka Michała Jętowego.
- To jakaś wariatka. - Rany.
Pragnie zamsty.
Może cię zabić.
Z kim rozmawiasz, Aleksie?
To tylko Sebek.
Muszę już lecieć.
Mama się pochorowała.
Co jej jest?
To świruska!
Uciekaj stamtąd!
Nigdzie się nie ruszysz.
Chyba powiedziałam stój!
- Kurde! - Szlag!
Emilia!
Wyluzuj!
Może wezwijmy policję?
To diabła z policją!
- Musimy mu pomóc! - Zgadzam się.
Była poszukiwana od dwóch tygodni, a oni nawet...
Co ty, kurde, odwalasz?
Alex!
Alex!
Co robisz?
Aleksie... Uspokój się.
Twoja... twarz...
Co?
O co tu chodzi?
Chyba nie ma sensu tego przeciągać.
Kupa czasu, co nie, Alex?
Tęskniłeś za mną?
- Jętowy? - Ja o tobie myślałem przez cały czas.
To niemożliwe!
Wszystko da się załatwić w Tajlandii, jeśli ma się kasę.
Fałszywe świadectwo zgonu też.
E-e! Nie ruszaj się, Aleksie.
Zabawimy się.
Hejka, Alex!
A, poznałeś moją cudowną córkę.
Tak chciała pomóc biednemu staruszkowi, że nie miała czasu się zabawić.
Więc to byłeś ty! W kościele...
I na placu zabaw...
Tak, chcieliśmy się pozbyć tego wkurzającego pluszaka...
Na szczęście sam nam pomogłeś.
Oboje oszalaliście!
I mieliśmy kupę frajdy niszcząc ci życie: powoli, kawałek po kawałku.
Tak samo jak ty zniszczyłeś moje.
Dorwij go!
Tak, totalne wariactwo.
Od tamtej pory mieszkamy z 400-letnim duchem zemsty z Japonii.
Brzmi jak jakiś tani... film animowany.
Tak, ale tak nie jest!
Musimy znaleźć człowieka!
Może mu się coś stało!
Tata ma apkę „Zagubione dziecko”!
O, cudowne!
O, idealne!
O, wspaniałe!
Już ledwo to mieszczę!
- Doskonałe! - Został może pasztet?
Nie odbierają.
Więc co zrobimy?
Może zalogujemy się na laptopa taty?
Dobra... Hasło...
Nic trudnego.
Czy napisałeś „Jessica”?
- Tak, to trochę dziwne... - Znalazłeś?
Sorki, wystraszyłoś mnie!
Wolę zaimki on/jego.
- Bingo! - Wiesz gdzie jest?
Tak, ale co on porabia w środku dziczy?
Gdzie jesteś, Aleksie?
I tak cię znajdę!
Wujek Staszek?
Rany, Aleksie.
- Możesz wałęsać się tak późno? - Uciekam przed Emilią i jej ojcem.
- Chcą mnie zabić. - Tak, tak.
Często tak bywa. Rozbiłem obóz przy stawie Kaczki-Gdaczki.
- Na zachód. - Dobrze...
Potem skończyło mi się piwo, to łowić nie mogę
Lecz... coś mi to przypomina.
Mógłbyś mnie podwieźć do miasta?
Pewnie. Wszystko dla siostrzeńca!
- Dokąd? - Gdziekolwiek.
Już tam byłem. To na wprost.
Suń się.
Chcemy przejechać.
- Stójcie. - Przejedź obok niej.
Dobrze, więc tak.
Jesteś ładną dziewczyną, ale nie na tyle by
mnie sprał tak, że będą cię słyszeć z oddali.
- Zmiataj stąd. - Tata zaraz tu będzie.
Alex, zaliczyłeś tę dziewczynę, czy co?
Spokojnie, my...
Nie!
Wujku!
Witaj, Aleksie.
Teraz pójdziesz z nami.
Niezła akcja, co nie, tato?
Ta, no pewnie.
- Mamy go. - Miej na niego oko.
Ja zaraz wrócę.
Tak, tato.
Czemu to robisz?
Tata pragnie zemsty.
A potem będziemy mogli żyć gdzie chcemy.
Długo i szczęśliwie.
Naprawdę w to wierzysz?
W ogóle mu na tobie nie zależy.
Wykorzystuje cię.
To nieprawda!
Twój tata jest złolem.
- Mordował dzieci. - Stul pysk!
Chcę także z ciebie uczynić morderczynię.
Naprawdę tego chcesz?
- To od ciebie zależy. - Masz się zamknąć!
Ej! Odsuń się!
Jessica?
Sebek?
Wynoście się stąd!
To koniec, psycholko!
- NK! - Co?
- Kurde... - Już jestem, Alex.
- Wisisz mi cztery stówy za taksówkę. - Co?
NK, podasz mi ten miecz?
Pewnie!
Rzucam!
Znów się spotykamy, pluszaku.
- Ty... - Ale tym razem też mam zabawkę.
- Sebek, nie! - Masz jakiś problem, to uderzaj do mnie!
Nie!
Boli, co nie?
Jak ukąszenie węża.
A co by powiedzieć, trochę na tym się znam.
Sebek!
Dobra! A teraz ty!
Sebek!
NK, musisz wyjść z tego ciała!
Moja córka powiedziała, że nie przepadasz za ogniem.
Nie!
Aleksie, nie zmarzłeś?
Może tu też rozpalimy ogień?
Chwila! Tu chodzi tylko o nas!
Sebek i Jessica nie mają z tym nic wspólnego!
W mojej pracy nazywamy to przypadkowymi ofiarami.
Emilio, weźmiesz torbę?
- Tak, ale... - Emilio, przemyśl to!
Nadal możesz to zatrzymać!
- Emilio? - Tato?
- Może lepiej, gdybyśmy ich... - Wciąż mogę liczyć na córkę, prawda?
- Pewnie, ale... - Więc bierz torbę!
Dobrze, to ja zmykam, a ty zaraz umrzesz.
Będę pamiętał o tobie przy robieniu tostów.
Tato?
Tu jest tylko jeden bilet.
Emilio, daj mi go.
Chciałeś odlecieć beze mnie?
Nie widzę sensu, czemu miałbym się z tobą męczyć.
- Za jeden mały romans z kucharką. - Co?!
Ktoś musi tu zostać i wziąć na siebie winę.
Zrobisz to dla kochanego staruszka?
Ale... obiecałeś, tato!
No tak, ale...
Pieprzyć to!
Kompletny świrus!
„Szalona córka słynnego zmarłego producenta zabawek...”
„...zabiła siebie i miejscowych w tragicznym podpaleniu.”
Brzmi nieźle, co?
To pa, pa!
Alex, co mamy zrobić?!
NK, musisz w coś wskoczyć!
Nie...
Nie... Nie...
Przeszłość to przeszłość, NK!
Nic nie mogłem zrobić...
Było, minęło!
Potrzebujemy cię, NK!
Ja... cię potrzebuję!
NK!
Człowiek!
Okej...
Nie... podoba... mi się to...
Jesteś mój, morderco dzieci!
- NK? - Trzymaj się, to ja!
Nie, czekaj, nie!
Nie, nie, nie!
Alex!
- Alex, wstawaj! - Musimy stąd wiać!
- Alex! - Emilio, wstawaj!
No już!
Człowieku, uciekaj stąd!
A co z tobą?
Muszę tu zostać!
Co się stało?
Nie, nie, nie!
NK...
NK...
- Alex... - Człowieku, przestań!
- Co? - To tutaj kończy się moja droga.
Moja dusza odnajdzie spokój.
Ale co z nami?
Aleksie, już mnie nie potrzebujesz.
- Ale... - Możesz kroczyć własną ścieżką.
Dbaj o siebie.
Alex! Szybko!
Nigdzie nie pójdziesz!
Córeczko!
Puszcz mnie!
Pomóż tatusiowi!
Nie jesteś moim ojcem!
- Alex! - Zbieraj się!
Nie!
NK...
Ej, dzieciaczki, co tam?
Musiałem zasnąć, czy coś.
Ej, zrobiliście ognisko?
Chyba mam kiełbaski w którejś kieszeni.
O nie, musiałem je zjeść.
No niestety...
Nowy grill jest świetny, co nie, skarbie?
- Pewnie! - Wyśmienity!
- Tak, prawie jak w Brazylii. - Może chleb z grilla?
Przepyszne, co nie, Leonie?
Znajdźcie się browarek?
Czy macie ochotę na moją kiełbaskę?
Jak tak śmiesz!
Odczep się, Frodo!
- Lepiej rozpłyń się w powietrzu! - Ta!
Witam serdecznie i gratuluję, Ptysiu, ukończenia szkoły.
- Dzięki, tato! - Nie wiem, kiedy tak nagle wyrosłeś.
Nagle? On od zawsze był wielki.
To już naśmiewanie się z tuszy.
Nie, jesteś silny!
Dasz w sobie radę!
Zdrowie, kochani!
Na zdrowie!
Na zdrowie! Gratulacje, bracie!
Czy mogłabym poprosić o chwilę uwagi?
Jesteśmy tu, by świętować wyjątkowy dzień Sebka, ale, Aleksie...
zrozumiałam, że myślałeś o swoim biologicznym ojcu.
- Kim jest, gdzie mieszka... - No...
Ale ciężko mi było o tym rozmawiać, bo to był zwyczajny ONS-ik...
Twój ojciec i ja spędziliśmy jedną dziką noc.
- Mamo... - O rety, ale była dzika...
W pewnym momencie miałam całą głowę w...
Sylwiu, może lepiej...
Ale każdy ma prawo do tego, by wiedzieć, skąd pochodzi.
- Co? - I do żarcia!
Z tego powodu zaprosiłam tu dziś twojego ojca.
- Co? - Że co?
Chyba to ten moment!
Co?
Co do diabła?
Chyba ktoś tutaj stroi sobie żarty.
Cześć, Alex!
- Już trochę się znamy, nie? - Tak.
I sądzę, że też mnie znacie.
Ale teraz jestem tutaj w całkiem nowej roli.
Taty Aleksa. Pomyślałem, że pośpiewamy, by się do siebie zbliżyć.
Bierzcie za instrumenty!
- Jan. - Więc jestem Aleksa...
Jan to mój drugi tata.
Podjąłeś się odpowiedzialnej funkcji!
Jesteś spoko gościem!
Bejba, to co, idziemy?
Ta, zaraz!
Wiecie co?
- Zostaję tu! - O, nie!
- Cios w plecy! - Jak śmie!
Hasztag zła kumpela!
♪ Czasem mamusię masz ♪
♪ Lub z tatą mieszkasz sam ♪
♪ Jest też trochę bardzo zgodnych par ♪
Do dzieła, to właśnie lubię!
♪ Gdy korzeni brak, historię chciałbyś znać ♪
♪ Czasem chcesz w dorosłych pognać świat ♪
Chore!
♪ Dziś dla ciebie ważnym jest, by miejsce swoje mieć ♪
♪ Dużo czasu masz, nie lękaj się ♪
♪ Czasem ♪
♪ w nocy ♪
♪ cię ogarnia lęk ♪
♪ Do mnie dzwoń, nie będzie klęsk ♪
♪ To ja ♪
♪ To ty ♪
♪ Każde z nas drugiego ma ♪
♪ To relacji pięknych czar ♪
Super!
♪ Zastępczych rodzin moc, miłość działa w nich ♪
♪ Gdzie indziej się dzieci robi w mig ♪
To fakt!
♪ Jedynaczek tu, brat i siostra tam ♪
♪ Czasem w kubeczku dajesz wkład ♪
Łoł, nie pij tego!
♪ No a jeśli nie wiesz czy pasować będziesz tu ♪
♪ To chodź, nie bój żaby, będzie luz ♪
♪ Czasem ♪
♪ w nocy ♪
♪ cię ogarnia lęk ♪
♪ Do mnie dzwoń, nie będzie klęsk ♪
♪ To ja ♪
♪ To ty ♪
♪ Każde z nas drugiego ma ♪
♪ To relacji pięknych czar ♪
Jazda z solówką!
Łuhu!
O sole mio!
♪ Nie ma co ♪
♪ smucić się ♪
♪ tracimy ty i ja ♪
♪ Więc gdy cię woła druh, weź się w garść ♪
♪ Samotny czas ♪
♪ niech skończy się ♪
♪ We dwoje lepiej jest ♪
♪ Siły łączą się aż po kres ♪
Czaisz czaczę? Serduszko mi puka!
♪ Czasem ♪
♪ w nocy ♪
♪ cię ogarnia lęk ♪
♪ Do mnie dzwoń, nie będzie klęsk ♪
♪ To ja ♪
♪ To ty ♪
♪ Każde z nas drugiego ma ♪
♪ To fantazji… ♪
Jeszcze raz!
♪ To farmacji… ♪
Oj, no weź!
♪ Ona miała dziesięć lat ♪
♪ Ale nie ma krat ♪
♪ Dobra, to tylko żart ♪
♪ To relacji pięknych czar! ♪
Taak!
Dobra robota, Janie!
Dzięki!
Starałem się!
Napisy: Studio PDK.
Tłumaczenie: Radosław Roch.
Opracowanie: Agata Sutkowska.
NINJA W KRATKĘ 3
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.