All language subtitles for El Hijo de la novia (Son of the Bride) [2001] DVDRip XviD

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Μετάφραση "Μυρτώ"

Ο ΓΙΟΣ ΤΗΣ ΝΥΦΗΣ

Μαμά!

Μαμά!

Φύγετε από 'δω!

Σπίτι σας γρήγορα!

Μια ζωή φασαρία...

Δεν ξέρω αν το αξίζετε, παλιόπαιδα, αλλά...

θέλετε μερικά μπισκότα;

Πάλι ξύπνιος; Είναι σχεδόν 5.00.

Βλέπω τηλεόραση. Κοιμήσου.

Τι κάνεις;

Τίποτα. Εγώ περαστική ήμουν...

Χειλάκια μου.

Όχι, μην μ' αφήσεις χωρίς κρασί.

Θα κλείσω και δεν πρόκειται να δεις δεκάρα.

Φέρε μου το κρασί μετά τις 3.00 το μεσημέρι και θα στο ξοφλήσω. Γεια.

-Βρήκες τον Ροζάλες; -Δεν τον βρίσκω πουθενά.

-Σπίτι του; -Δεν ήθελα να τον ενοχλήσω.

-Στο γραφείο του; -Δεν έχω τον αριθμό.

Τότε πού κοίταξες, ανόητε;

200 κουτιά ραβιόλια δεν είναι αρκετά.

Δεν καλύπτει τη ζημιά απ' ό,τι κλέβουν οι εργάτες.

-Ευχαριστώ, φίλε. -Θα σου φέρω νέα επιταγή.

-Τι κάνεις; -Δοκίμασε αυτό.

Αυτή η τιραμισού είναι πικρότερη κι απ' τη ζωή.

Χρειάζεται μασκαρπόνε. Η κρέμα τυριού είναι χάλια.

-Είναι ακριβό, δοκίμασε να προσθέσεις ζάχαρη. -Δοκίμασε να προσθέσεις λίγη τσίπα.

Σάντρα, τι θέλεις;

Το ξέρω ότι είναι Πέμπτη.

Δεν θα το ξεχάσω. Θα πάω να την πάρω.

Δεν θα το ξεχάσω!

Είναι και δική μου κόρη.

Σιακάλι, συγχώρα με.

Η πρώην μου. Μακάρι να ήμουν χήρος.

-Εγώ είμαι χήρος. -Συγνώμη.

Όχι, μ' αρέσει.

-Νάτσο, τον βρήκες τον Ροζάλες; -Μη στενοχωριέσαι.

Εκτιμώ το ενδιαφέρον της εταιρείας σου για το ρεστοράν μου...

αλλά δεν πουλάω.

Το καταλαβαίνω ότι είσαι περήφανος για το ρεστοράν σου...

αλλά μ' αυτή την κρίση θα έπρεπε να το ξανασκεφτείς.

"Αυτή" την κρίση; Πάντα κρίση υπάρχει.

Δεν είναι πληθωρισμός, είναι ύφεση,

το ΔΝΤ ή το Λαϊκό Μέτωπο.

Μας γαμούν κι από δεξιά κι απ' αριστερά. Δεν υπάρχει διέξοδος.

Αγόρασε την "Αρτοποιία του Μπουένος ’ιρες". Θέλουν να το πουλήσουν.

Αυτό στη γωνία;

Έχει κλείσει. Τουλάχιστον εσύ έχεις πελατεία.

"Τουλάχιστον";

Διόρθωσέ με αν κάνω λάθος.

Τα τελευταία δυο χρόνια, το περιθώριο κέρδους σου συρρικνώθηκε κατά 5 μονάδες.

Βάλε και την πίεση απ' τη φορολόγηση.

Περνάς τη μέρα σου κυνηγώντας προμηθευτές, πελάτες,

εργάτες...

Η ζωή σου είναι σαν ένας μαραθώνιος.

Μου θυμίζεις ζογκλέρ που προσπαθεί να κρατήσει τα μπαλάκια σε συνεχές στριφογύρισμα.

Τα οικογενειακά μαγαζάκια έχουν σβήσει.

Αναβαθμίζουμε τις επιχειρήσεις.

Ξέρουμε καλά τι κάνουμε.

Είναι ώρα να πουλήσεις.

Αν ξέρεις όντως τι κάνεις και αν έχεις αποφασίσει ν' αγοράσεις,

ε, είναι ώρα να αγοράσεις.

Όσο για μένα, θα διευθύνω αυτό το ρεστοράν εγώ ο ίδιος.

Μη βιάζεσαι να πάρεις αποφάσεις. Ορίστε η κάρτα μου.

-Απίθανο κονιάκ. -Θα σου στείλω μια κούτα.

Συγνώμη,

κάναμε μια κατάθεση πριν δυο μέρες και δεν έχει πιστωθεί.

Δώσε μου να μιλήσω με κάποιον που ξέρει.

Κανείς δεν ξέρει τίποτα.

’νοιξε τα γυαλιά, σήκωσε τα μπρατσάκια...

Συγνώμη, έχω μια κλήση.

Ξέρω να χρησιμοποιώ τα γυαλιά, ανόητε.

Τότε φόρεσέ τα.

Ποιος είναι ο ανόητος;

Ποιος Χουάν Κάρλος;

Δεν σε ξέρω, αντίο.

Εμπρός, δεσποινίς.

Εμπρός! Ναι!

Γαμήσου! Γάμησε την Τράπεζα του Μανχάταν...

και γάμα και τον Ροκφέλερ!

Αρχηγέ! Καφέ;

-Σκέτο. -Εντάξει.

Γεια σου, μπαμπά.

-Για πού το 'βαλες; -Πάω να δω τη μαμά σου. Θες να 'ρθεις;

Δεν μπορώ, είμαι πολύ απασχολημένος.

Πάντα απασχολημένος είσαι.

Έχεις ένα χρόνο να τη δεις.

Όχι. Πότε ήταν η τελευταία φορά που την είδα;

Τον περασμένο Οκτώβρη. Αυτό ήταν... ένα χρόνο πριν.

Κι ήταν για όλους μας μια κακή περίοδος.

’σχημα ήταν και πριν, ακόμα χειρότερα είναι τώρα.

Ούτε που θυμάται τίποτα. Έλα τώρα.

-Θα συνέλθει. -Όχι, δεν μπορώ.

Είναι τα γενέθλιά της.

Καλώς τον.

Πού ήσουν;

Οι προμηθευτές με κυνηγάνε και δεν έχω φράγκο.

-Δεν ξέρεις τι... -Όχι, ΕΣΥ δεν ξέρεις!

Μόλις έχασες τη δουλειά σου.

-Φέρε τα χρήματα ή δίνε του! -Μη μ' αγγίζεις!

-Ράφα, σταμάτα! -Τρελάθηκες;

Θα σε σκοτώσω!

Θα σε σκοτώσω, αρχιτεμπέλαρε!

-Σταμάτα, Ράφα! -Θα σε σκοτώσω!

Τρέχει ο δειλός.

Φτυστός ο Ζορό!

Να ο πιστός μου Μπερνάντο, που καμαρώνει σαν βλάκας.

Βλάκα!

-Φραντσέσκο! -Τι;

Αγόρασε μασκαρπόνε.

Σπεσιαλιτέ της ημέρας: Tιραμισού "Νόρμα".

Ο Νάτσο είναι πολύ αργός, μπαμπά.

Πρέπει να τον έχεις από κοντά... αλλιώς σ' έχει καταστρέψει.

Είναι ξοφλημένος. Κανείς άλλος δεν θα του έδινε δουλειά.

Ξάδελφός σου είναι, δος του ένα χεράκι.

Ένα μυαλουδάκι περισσότερο θα τον βοηθούσε.

Το αστείο είναι ότι εγώ ήμουν ο αλήτης και τώρα είμαι ο Νονός.

Ποιος είπε ότι ήσουν αλήτης βρε Ράφα;

Μπαμπά...

Αποχαιρέτισες τον Γκάλιβαν;

Του έστειλα τον Νάτσο να τον βοηθήσει να μετακομίσει.

Καημένε Γκάλιβαν.

Έχασε τα πάντα.

Δύσκολα τα πράγματα.

Οι αλυσίδες παίρνουν τιμές χονδρικής.

Είναι αυτό για το οποίο πάντα αγωνίστηκες, ένας παραγωγικός κόσμος.

Ποτέ δεν αγωνίστηκα για έναν παραγωγικό κόσμο.

Εμπρός. Ποιος είναι;

Δεν ξέρω κανέναν Χουάν Κάρλος.

Γαμώτο!

Ναι, μιλούσα στο τηλέφωνο.

Η γυναίκα μου είναι έγκυος και περιμένω από στιγμή σε στιγμή...

Την άδειά σου.

-Δεν γίνεται να το διαπραγματευτούμε; -Πώς;

Μόνο πενήντα πέσος έχω.

Ολοταχώς για έναν καλύτερο κόσμο...

-Είναι πλαστά. -Τι;

Μια χαρά μου φαίνονται!

Σ' αυτό δεν θα τα χαλάσουμε.

Έχεις 20;

Μια στιγμή.

-Γεια. -Τι κάνεις;

Καλά.

-Τι έκπληξη! Πόσο καιρό έχω να σε δω. -Ένα χρόνο.

-Η Νόρμα; -Εδώ είναι.

-Έφερα τη βαφή. -Ωραία.

Αύριο θα φέρω καθαρά ρούχα.

Νόρμα.

Κοίτα ποιος ήρθε.

Μπαμπά!

Όχι. Μην κλαις.

Μην κλαις, γλυκιά μου.

Έλα, εντάξει.

-Μπαμπά. -Μην κλαις.

-Είμαι εντάξει. -Κοίτα ποιον σου έφερα.

Τον ξέρεις;

Γεια.

-Έλα. -Έλα.

Μου επιτρέπεις; Θα λείψω για λίγο.

Θα επιστρέψω.

Αυτός ο τύπος είναι παλαβός.

Γεια σου, μαμά.

Γεια σου.

-Ευτυχισμένα γενέθλια. -Ποιανού γενέθλια είναι;

Τα δικά σου. Κοίτα τι σου έφερε ο μπαμπάς.

Σου αρέσουν;

-Πανέμορφα! -Χρόνια πολλά.

-Κάρμεν! -Ναι;

Τα βάζεις στο νερό;

Νόρμα! Είναι υπέροχα!

Για να δούμε τώρα αν σ' αρέσει αυτό.

Ένα αρκουδάκι!

Κοίτα το αρκουδάκι μου. Σου δίνει φιλάκια.

Προσοχή στο σκαλοπάτι.

Γλυκιά μου, κοίτα το αρκουδάκι.

’ντε γαμήσου.

Συγνώμη. Έλα, μαμά.

Όλα άνω-κάτω είναι.

-Όλα άνω-κάτω είναι. -Η βασίλισσά μου!

Πώς είσαι;

-Γεια. -Ο γιος μου, ο Ραφαήλ.

-Καλημέρα, γλυκιά μου. -Τι μαλάκας.

-Μαμά, με κάνεις να φαίνομαι χάλια. -Ναι, σαν μαλάκας.

Χυμό πορτοκάλι για σένα,

-καφέ και σάντουιτς γι' αυτήν... -Καφέ για μένα.

Δεν φαίνεσαι ούτε μέρα πάνω από 35!

Τι 35;

Χρονών. Είναι τα γενέθλιά σου.

Τι μου λες; Ποιος νοιάζεται; 35 χρονών.

Κοίτα ανακατωσούρα.

-Σκέτη αηδία. -Τι λες;

’κουσες;

Δες πώς σε αντιμετωπίζει.

Είσαι ένας εσύ...

Ράσκαλ!

-’στο, είναι βρόμικο. -Όχι, είναι υπέροχο.

Ταμιευτήριο;

Για έναν λογαριασμό.

Με κάποιον να συνεννοηθώ, γαμώτο!

Λοιπόν, για να δούμε.

-Ένα ποίημα. -Όχι, δεν έχω διάθεση.

60 μπαλκόνια...

"70! Σ΄αυτό το σπίτι υπάρχουν 70 μπαλκόνια και ούτε ένα φυτό.

Τι δεν πάει καλά με τους κατοίκους του; Τι αίμα τρέχει στις φλέβες τους;

Εαν δεν αγαπούν τα λουλούδια, θα πρέπει να μην αγαπούν ούτε τα πουλιά.

Δεν θα ξέρουν από μουσική ούτε από λόγια συμπόνοιας.

Ένα φιλί δεν θα σημαίνει τίποτα γι' αυτούς ούτε το τραγούδι ενός βάρδου.

70 μπαλκόνια, ούτε ένα φυτό."

Σα να λέμε: Μαλάκες!

Αυτό είναι! Πολύ σωστά!

"Οίκος Ευγηρίας."

Δεν αφήνω τον μπαμπά σου εδώ.

Όχι, πρώτα θα πρέπει να τον πιάσεις.

-Νόρμα! -Γεια σου. γλυκιά μου.

-Το φαγητό σου είναι έτοιμο. -Έχω φάει.

Πώς είσαι; Τι ωραία μέρα!

Τι ωραίο αρκουδάκι! Έλα, δώσε μου το χέρι σου.

-Τι ωραία μέρα. -Ναι.

Με προσοχή, θα κλείσω.

-Ξέρεις τι έχουμε για δείπνο; -Τι;

-Μπριζόλα. -Ωραία!

Απίστευτο.

-Ούτε που παρατηρεί ότι δεν είναι σπίτι. -Είναι καλύτερα.

Πιο ήρεμη.

Δεν θα τα έβγαζες πέρα πλέον.

-Είδες πώς σου χαμογελούσε; -Ναι...

-Σοβαρά μιλάω. -Λέει στις σερβιτόρες ότι είμαι μαλάκας.

Δεν φταίει εκείνη, η αρρώστια της φταίει.

Πάντα έτσι ήταν, μπαμπά, πάντα.

Αλλά το είχα συνηθίσει.

Ήθελε να γίνεις δικηγόρος. Πού είναι το παράξενο;

Μητέρα είναι.

"Ο γιος μου, ο δικηγόρος."

Είναι η παλιά νοοτροπία. Θα πείραζε να ζούσε στο σήμερα;

Είμαι πολύ καλύτερα από τους περισσότερους δικηγόρους.

Ζει στο σήμερα.

Θα μπορούσαμε να φέρουμε τη Βικτόρια κάποια στιγμή.

Ναι, ναι. Τα ξέρεις τα παιδιά. Θα της μιλήσω.

Εμπρός; Εμπρός; Σάντρα; Τι τρέχει;

Ηρέμησε!

Πήγα να δω τη μάνα μου.

Είμαι δυο τετράγωνα μακριά.

Το ορκίζομαι, εκεί είμαι.

-Έκτακτο ήταν. -Εγώ δεν εργάζομαι;

Υπάρχουν κι άλλα πράγματα στη ζωή πέρα απ' το ηλίθιο σου ρεστοράν.

-Πώς είναι η Βικτόρια; -Κατενθουσιασμένη με τον πατέρα της.

Μην μιλάς έτσι μπροστά της!

-Και πώς να φερθώ λοιπόν; -Ξέρεις πώς.

Προσβλήθηκες κι από πάνω!

Εσύ έπρεπε να απολογείσαι, κατέστρεψες τη μέρα μου.

Κι εσύ κατέστρεψες τη ζωή μου. Ακόμα μου χρωστάς.

Όχι, χαρά μου, τη δική σου ζωή εσύ την κατέστρεψες.

Βικτόρια, έλα εδώ!

-Δος μου ένα φιλάκι. -Βικτόρια!

Τι τρέχει; Θέλεις να μείνεις;

-Βικτόρια, πάμε! -Ε, περίμενε ντε!

Ο μπαμπάς έχει το σακίδιό μου.

Θέλει να μείνει.

Όχι, είναι Πέμπτη, έρχεται μαζί μου. Έλα, πάμε.

-Είναι Πέμπτη. -Το ξέρω. Θέλεις να πας;

-Δεν πειράζει. -Είναι η μέρα του μπαμπά.

Εντάξει, πήγαινε.

Καλά να περάσεις. Είσαι εντάξει;

Έλα, αγάπη μου.

Σταμάτα, Νάτσο. Μην πανικοβάλλεσαι!

Θα το στείλω το κρασί.

Πες του να με πάρει τηλεφωνο. Όλα θα γίνουν, γεια.

Αυτά τα παϊδάκια είναι πολύ λιπαρά.

Λάθος χαρτί.

Μη μου σπας τα παπάρια, από σένα δεν μπορώ να ζητήσω διαζύγιο.

Όλα τα παιδιά στο σχολείο γράψαμε από ένα ποίημα.

Πάρε τα χέρια σου μακριά.

Μαντεύεις ποιος κέρδισε;

-Ποιος; -Εγώ.

-Πραγματικά; -Ναι.

-Δεν μπορώ να το πιστέψω. -Γιατί δεν μπορείς;

Όχι, εννοώ, σε πιστεύω.

Τι έκπληξη!

Κοίτα μια ποιήτρια!

Θα το απαγγείλω στη σχολική γιορτή.

-Θα έρθεις; -Και βέβαια θα έρθω.

Φάε και σαλάτα. Εμπρός;

Έλα, Μολίνα. Τι έγινε με το κρασί;

Όχι, σταμάτα. Ηρέμησε.

Όχι. Αυτό είναι εντελώς απαράδεκτο.

Μην με αποκαλείς απατεώνα.

Κάναμε την κατάθεση εδώ και τρεις μέρες.

Πάντα δεν σε πληρώνω; ’ι γαμήσου και συ!

Ναι!

Κάτσε, περίμενε μισό λεπτό.

Συγνώμη.

Στείλε μου το κρασί.

Αύριο θα πάρεις μετρητά.

Απλά είμαι κάπως ανάστατος, ζητώ συγνώμη.

Ναι.

Στείλε μου κι άσπρο, πάντα υπάρχει και κάποιος με κακό γούστο.

Εντάξει, γεια χαρά. Και ευχαριστώ.

Καμιά άλλη σχολική δραστηριότητα;

Την άλλη φορά δεν είχες ντυθεί σαν Γκαζπάτσο;

Πίκατσου, μπαμπά.

Ναι, το κίτρινο λουκάνικο.

Βίκυ.

Τι έκανα τώρα;

Βίκυ!

Μωρό μου.

Κοιμάσαι;

Νάτι.

Γεια σου, καλέ μου. Είναι η Βίκυ εδώ;

Κοιμάται.

-Πώς πήγε; -Καλύτερα.

Μόνο 3 ραντεβού με ταλαιπώρησαν.

-Περίμενε! ’σε με! -'Οχι, όχι!

Εμπρός.

Τι τρέχει;

Περίμενε.

Τι συμβαίνει;

Τίποτα δεν μπορείς να κάνεις μόνος σου;

Είμαι με τη Βίκυ σπίτι.

Όχι, τίποτα.

Τίποτα, τίποτα.

Έρχομαι αμέσως.

Συγνώμη, αγάπη μου.

Το στείλαμε σε φορητά ψυγειάκια.

Ναι, σίγουρα. Γεια χαρά.

Κάνεις και τον γευσιγνώστη!

Φέρτε μου "Φετουτσίνι παγωτό."

Καλησπέρα. Καπνίζοντες ή μη καπνίζοντες;

Ιδιοκτήτης ή υπάλληλος;

Ιδιοκτήτης. Θα δειπνήσετε;

Δεκανέας Ρέγιες, αντιπρόεδρος ΣΔΟΕ.

Υπάρχει μια καταγγελία.

Εναντίον αυτού του ρεστοράν;

Συγνώμη, αξιωματικέ.

-Μπορώ να δω το σήμα σας; -Μια στιγμή.

Ένα, δυο, τρία...

Δεκατέσσερα;

-Θα πρέπει να καλέσω το ΣΔΟΕ. -Αξιωματικέ.

Πείτε μου ακριβώς τι θέλετε, θα σας βοηθήσω.

Ακίνητος. ’νοιξε το χέρι σου.

Ποιο χέρι;

Αυτό που κρατάς κλειστό, Νάτσο.

Να δούμε πρώτα το ένταλμα ερεύνης.

’νοιξε το χέρι σου.

Πωπω, μπέρδεμα!

Συγνώμη, αξιωματικέ, από μικρό παιδί έχει προβλήματα.

Είναι κάτι σαν σύνδρομο.

Είναι καθυστερημένος.

Έχει υποβληθεί σε θεραπεία, αλλά...

Δεν μπορούμε να το λύσουμε αυτό με έναν πιο πολιτισμένο τρόπο;

Πας να με δωροδοκήσεις;

Δεν χρειάζομαι ελεεινές δωροδοκίες!

Δεν μπορείς να γλιτώσεις του λοχαγού Ζεράρ...

την αδυσώπητη δίωξη.

-Χουάν Κάρλος Κολομπίνι; -Ανώτατος στρατιωτικός αξιωματούχος.

-Θα σε σκοτώσω. -Όχι, τότε θα πας πραγματικά φυλακή.

Τι κάνεις ρε θηρίο;

Πάντα θα σε ξεγελάω!

Δώσε μου πίσω το "πράμα" μου.

Απίστευτο.

-Θυμάσαι τα μπισκότα της μαμάς σου; -Τα μπισκότα!

Πώς είναι;

Η μαμά μου;

Έτσι κι έτσι.

Έχει Αλτσχάιμερ.

Καινούργιο είναι αυτό;

Χάνουν τη μνήμη τους.

Όχι ρε γαμώτο!

Πες μου για σένα.

-Με τι ασχολείσαι; -Είμαι ηθοποιός.

Μη μου πεις.

Κάνω πολλές ταινίες.

Έχεις δει "Το Καταραμένο Πλοίο";

Όχι, δεν παρακολουθώ Αργεντίνικες ταινίες.

Όλη μέρα δουλεύω, ξέρεις πώς είναι.

Όχι, δεν παρακολουθώ Αργεντίνικη πραγματικότητα.

Λοιπόν...

Θα πρέπει να συναντηθούμε κάποια άλλη στιγμή.

Τώρα που ξαναβρεθήκαμε, έτσι;

Σίγουρα.

Ορίστε μια ταμπελίτσα.

-Να το νούμερό μου. -Η κάρτα μου.

Για το άλμπουμ σου.

-Την έχω διπλή. -Κοίτα ρε.

Ωραίες φωτογραφίες.

Ωραία οικογένεια.

Γεια.

Μπαμπά! Τι είναι;

-Σου έφερα ένα δώρο. -Έλα μέσα.

Τι είναι;

Έχουμε τιραμισού εδώ.

Όχι, ένα συνονθύλευμα κρέμας τυριού με στιγμιαίο καφέ έχετε.

Που δεν τρώγεται!

-Αυτό είναι μασκαρπόνε. -Ναι.

-Για τα γενέθλια της μαμάς. -Αλήθεια.

Τα ποτά είναι στο μαγαζί.

Για να δούμε...

Λοιπόν...

Χρόνια πολλά, μαμά.

Υπέροχο είναι.

Καλά, θεϊκό.

Τελικά πρέπει να γίνεται με μασκαρπόνε.

Μα είναι πανάκριβο.

Σκεφτόμουν...

Εξ αιτίας αυτού που έγινε με τη μαμά σου...

Νιώθω κολλημένος στο σπίτι.

Οι μέρες είναι ατέλειωτες...

Τέλος πάντων.

-Θέλω να κάνω ένα νέο ξεκίνημα. -Αυτό είναι θαυμάσιο, μπαμπά.

Να βγεις έξω, να συναντήσεις φίλους, να τους φέρεις εδώ.

Να κανακέψεις τον εαυτό σου.

Πάντοτε τη μαμά σου κανάκευα.

Και με το παραπάνω.

Το μόνο που είχε να πει ήταν "τι όμορφο φόρεμα"

και το φόρεμα γινόταν δικό της.

Λάτρευα να την κάνω ευτυχισμένη.

Εκείνο το χαμόγελό της...

Κι εκείνη έκανε θυσίες.

Ποτέ δεν θέλησα θρησκευτικό γάμο. Θέμα αρχών.

Εδώ τι να πω;

Το έχω σκεφτεί πολύ.

Φαντάσου, ένα απλό κορίτσι.

Τι ονειρεύεται; Να ντυθεί νυφούλα.

Λουλούδια, όλα τα σχετικά.

Αν δεν το κάναμε, ήταν για μένα.

Βλέπεις λοιπόν, έκανε και κείνη θυσίες.

Αγαπιόσασταν πολύ.

Νομίζω πως δεν πρέπει να έχεις ενοχές.

Κοίτα, Ράφα.

Έχω μερικές οικονομίες, όχι πολλές.

Η μαμά σου κι εγώ πάντοτε ονειρευόμασταν να πάμε στην Ιταλία, να επισκεφτούμε την πόλη μου.

Και τώρα που έχω τα λεφτά...

Γιατί δεν πας;

Πήγαινε στην Ιταλία, άντε.

Θα καλύψω εγώ το γηροκομείο. Κάνε αυτό το ταξίδι.

Ξέχνα το το ταξίδι.

Αυτά τα λεφτά τα θέλω για να την παντρευτώ στην εκκλησία.

Σαν ένα δώρο γενεθλίων.

Καλύτερο από ένα αρκουδάκι.

Αυτό είναι το νέο σου ξεκίνημα;

Και οι αρχές σου;

Είναι τρέλα, μπαμπά.

Δεν μπορούμε να της το κάνουμε αυτό.

Αυτό θα την κάνει ευτυχισμένη.

Το μόνο πράγμα που ποτέ δεν της έδωσα.

Ούτε που θα το προσέξει.

Ούτε που θα το προσέξει.

Είναι μια γαμημένη αρρώστεια, αλλά πάρ' το απόφαση, αυτό είναι.

Σύντομα ούτε που θα μας αναγνωρίζει.

Θα το προσέξει.

Ίσως πολύ λίγο, μα θα το προσέξει.

Αυτό εμένα μου φτάνει.

Έχεις πάρει πολλή φόρα.

Φταίνε τα γενέθλιά της.

Ζητάω τη βοήθειά σου.

Ράφα.

Δεν μπορώ να το κάνω μόνος μου.

Δεν θα της κάνει καλό.

’φησέ την να ξεκουραστεί, μπαμπά.

Κάνε εκείνο το ταξίδι.

Θα επιστρέψεις ανανεωμένος.

Αυτό είναι απίθανο!

Γιατί δεν το κάνεις;

Μια χαρά μπορείς να το κάνεις...

κι εγώ θα φτιάξω τιραμισού "Νίνο". Τι λες γι' αυτό;

Νάτι.

Τι τρέχει; Ραφαήλ.

Ραφαήλ, τι συμβαίνει; Ραφαήλ... Θα καλέσω ασθενοφόρο.

Μαμά...

Έλα, ξύπνα.

Νάτι.

Γεια σου.

Το νερό είναι ζεστό. Θα πάω ν' αγοράσω ένα μπουκάλι.

Ξέρεις ποιο είναι τ' όνειρό μου;

Όχι.

Έχω μόνο ένα όνειρο.

Πριν είκοσι χρόνια είχα πολλά. Τώρα μόνο ένα έχω.

Κράτα γερά, κύριε Μπελβεντέρε!

Κοίτα, είμαι 42 χρονών.

Αν κάθε χρόνο όνειρο προσθέτω κι ένα όνειρο, δεν γίνεται τίποτα.

Μαζεύονται πάρα πολλά.

Κι έτσι, πρέπει να τα ξεπεράσω.

Να εγκαταλείψω τα παλιά μου όνειρα και να κρατήσω μόνο ένα.

Αλλά αυτό θα πραγματοποιηθεί.

Ποιο είναι τ' όνειρό σου;

Να ρίξω μαύρη πέτρα.

Δεν αντέχω άλλο.

Είναι όλα λάθος.

Να χαλιέμαι για τον καθένα...

Τόση ταλαιπωρία,

για να είμαι κάποιος.

Όλα όσα έχω είναι ένα ρεστοράν που κανείς δεν το νοιάζεται.

Η μάνα μου είχε δίκιο.

Θέλω να εξαφανιστώ.

Δεν ξέρω πού, πολύ μακριά. Στο Μεξικό.

Πάντα ονειρευόμουν να πάω στο Μεξικό.

Να είμαι εκεί.

Εντελώς μόνος.

Να την αράζω όλη μέρα.

Χωρίς προμηθευτές, χωρίς λογαριασμούς, χωρίς τράπεζες,

χωρίς έννοιες.

Τίποτα.

Να έχω χρόνο για διάβασμα...

Να δίνω λογαριασμό μόνο στον εαυτό μου. Να μην έχω κανένα στη πλάτη μου.

Αυτό είναι το όνειρό μου.

Και το δικό σου;

Ποιο είναι το δικό σου;

Το όνειρό μου;

Δεν ξέρω. Ποιος ξέρει;

Δεν ξέρω.

Για σκέψου το. Στο ζητάω τώρα.

Κοιμήσου.

Καλά είμαι, μην ανησυχείς.

Ναι, εγώ να πηγαίνω.

Είσαι η Νάτι;

-Ναι. -Γεια.

Χουάν Κάρλος, φίλος του Ραφαήλ.

Τι κάνεις;

Καλά.

Υπάρχει πρόβλημα με τον Ραφαήλ;

Όχι, είναι μια χαρά,

κοιμάται σαν μωρό.

Εσύ είσαι εντάξει;

Ναι.

-Τι κάνεις εδώ; -Επίσκεψη.

Είναι 2.00 το ξημέρωμα.

Ναι, είναι κάπως αργά.

Είχα γύρισμα και το καθυστερήσαμε...

Σίγουρα είσαι εντάξει; Ένα καφέ;

Όχι, εντάξει είμαι. Απλά όλα αυτά...

Έχω και μια συνέντευξη αύριο πρωί πρωί.

Κάποια άλλη φορά.

Πολύ θα το 'θελα.

Εντάξει, γεια.

Γεια.

Χουάν Κάρλος.

-Τι κάνεις εδώ; -Ασθενής είμαι, ανόητε.

Νοσοκόμα!

-Τι συμβαίνει; -Στο κρεβάτι σου, γρήγορα.

-Τι τρέχει, γιατρέ; -Το μωρό σηκώθηκε. Βοηθείστε με.

Καλά είμαι.

Αυτό δεν γίνεται. Χρειάζεσαι ανάπαυση.

Καλά είμαι.

Τότε τι δουλειά έχεις εδώ;

-Καλά είμαι. -Σιωπή, γρήγορα στο κρεβάτι.

-Γιατρέ Μαρόι, τον αφήνω στα χέρια σας. -Μακόι.

Μην ανησυχείς.

Θα σε φωνάξω όταν θα είναι ώρα να τον ταΐσεις.

Είναι τόσο άτακτος. Ευχαριστώ, γιατρέ.

Είσαι γιατρός;

Ηθοποιός είμαι. Αλλά αν δεν πω ψέματα, δεν θα με αφήσουν να μείνω.

Για μένα έμεινες;

Όχι, για την αρραβωνιάρα μου. Δεν είναι κούκλα;

Τα εγγόνια της μας πολεμάνε, αλλά εμείς αντιστεκόμαστε.

Φυσικά για σένα είμαι εδώ.

Η κοπέλα σου είναι υπέροχη.

Ναι, είναι.

Και τι βυζάρες!

Παλιόγερε, πώς την κατάφερες;

-Ε, η Νάτι μου. -Τόσο νέα και τόσο τυφλωμένη από έρωτα.

-Είδες την κόρη μου; -Όχι.

Καημένη Βίκυ.

Έχασα τη σχολική γιορτή της.

Μη κουνιέσαι.

Πες μου για σένα.

Είσαι παντρεμένος;

Παντρεύτηκα μια θαυμάσια γυναίκα.

-Και κάναμε μια κόρη. -Και;

Είναι τα δυο μικρά μου αγγελούδια.

-Όμορφες; -Όχι, πεθαμένες.

Αλλά είναι οι δυο φύλακες- άγγελοί μου,

πάντα στο πλευρό μου.

’σε με, μωρέ!

Πράγματι, πέθαναν πριν δυο χρόνια.

-Λυπάμαι. -Δεν πειράζει.

Μπαμπά!

Καλώς την αγάπη μου.

Τι κάνεις;

Καλά, αγάπη μου. Εσύ;

Σ' αγαπώ πολύ.

Κι εγώ. Πάρα, πάρα πολύ.

Κανείς εδώ;

Σε μια ώρα ανοίγουμε.

Όταν λείπει η γάτα...

Ω ψυχή μου...

Δε νιώθεις καλά;

-Είσαι εντάξει; -Αι στο καλό.

Βλάκα!

Θα μείνεις για φαγητό;

Δεν ξέρω. Σεις οι δυο θέλατε να μιλήσετε.

Ναι...

Αφού είναι οικογενειακή υπόθεση, μπορούμε να μιλήσουμε όλοι μαζί.

Ναι, σίγουρα.

Απλά,

όσο καιρό έμεινα...

στην εντατική, κάθησα και σκέφτηκα για ένα σωρό πράγματα.

Είναι πολύ αγχωτική η κατάσταση για μένα.

Δεν θέλω περισσότερα προβλήματα.

Θέλεις να το πουλήσεις;

Λοιπόν, δεν ξέρω...

Αυτές οι εταιρείες χειρίζονται τα πράγματα πιο...

Αποτελεσματικά.

Πούλα το, πούλα το.

Δεν σε πειράζει;

’νοιξα αυτό το ρεστoράν με τη Νόρμα.

Εγώ μαγείρευα,

αυτή ήταν στην υποδοχή. Μόνο οι δυο μας.

Πάντα διαφωνούσαμε για το λόγο που ερχόταν ο κόσμος.

Εκείνη έλεγε πως έρχονταν για τη μαγειρική μου, εγώ έλεγα πως έρχονταν για κείνη.

Η Νόρμα ήταν το κάτι άλλο...

Ήταν σίγουρα η σπεσιαλιτέ του μαγαζιού.

Με κείνο το χαμόγελό της...

Φωτεινότερο από μια πινακίδα νέον.

Φαντάσου: Οι πελάτες έμπαιναν και κοιτούσαν εκείνο το πορτρέτο.

Μετά εμφανιζόταν η πραγματική Νόρμα,

ακόμα πιο ευτυχισμένη, ακόμα πιο λαμπερή.

Τότε εκείνοι σκέφτονταν ότι βρίσκονταν, ποιος ξέρει,

στον Παράδεισο τουλάχιστον.

Μετά εκείνη τους ζητούσε να την ακολουθήσουν,

ότι και καλά θα είχαν το καλύτερο τραπέζι, αυτό έλεγε στον καθένα:

Θα έχετε το καλύτερο τραπέζι.

Και το δέχονταν.

Γιατί, αν εκείνη σε οδηγούσε εκεί,

τότε αυτό ήταν το καλύτερο τραπέζι.

Σ' έκανε να νιώθεις...

ότι ήσουν μοναδικός.

Ο Φραντσέσκο κι εγώ γελούσαμε επειδή,

όποτε πήγαινε στην κουζίνα,

όλοι, εννοώ όλοι:

Γυναίκες, παιδιά, άντρες, όλοι την κοιτούσαν στα μάτια,

ανίκανοι να μιλήσουν.

Ήσαν ακόμα στη γη;

Ήταν φάντασμα; Φοβόντουσαν μήπως δεν επέστρεφε.

Και τότε,

και πάλι τους ξάφνιαζε.

Κατέγραφε με μια ματιά τα πάντα...

στο μητρώο του μυαλού της,

απλώς στεκόμενη εκεί

σαν μάγισσα.

Σαν άγγελος.

Ο δικός μου άγγελος.

Και αν ο δικός σου...

δεν είναι εδώ...

θα πρέπει να ψάξεις κάπου αλλού, ωσότου τον βρεις.

Ράφα.

Είναι για τον εαυτό του που θέλει να παντρευτεί.

-Δεν είναι δική σου δουλειά. -Σιχαίνεται την ιδέα της πώλησης.

Αλλά θα σου δώσει το ρεστοράν αν τον βοηθήσεις.

Σταμάτα τη χαζο-ψυχολογία! Μην αναλύεις τα πάντα!

Και συ σταμάτα να είσαι τόσο κοντόφθαλμος.

-’νοιξε την καρδιά σου. -Ανοχτή είναι!

Και, από ειρωνεία της τύχης,

δεν έχει ιδέα από ρομαντσάδες.

Είναι εύκολο να μιλάς για αγάπες, αγγελούδια και νεράιδες.

-Όταν εγώ πρέπει να αντιμετωπίζω τα πάντα! -Εντάξει, μην αγριεύεις.

Ας αγριέψουμε μαζί.

-"Μ΄αρέσει να κλαίω στους γάμους..." -Δε λέω πως είναι εύκολο.

-Αν ο πατέρας σου έτσι θέλει... -Εδώ είμαστε.

Είναι ο δικός μου πατέρας.

-Ο δικός σου σε παράτησε. -Δεν με παράτησε.

-Εμείς ήρθαμε εδώ, στην πόλη μας. -Αδιαφορώ.

Είναι η δική σου οικογένεια.

Αδιαφορείς επειδή φοβάσαι τη δέσμευση.

Όχι, σταμάτα, σταμάτα.

-Στο κρεβάτι, όχι στον καναπέ. -Δεν μπορώ ούτε να γελάσω.

Νατάλια, δεν μπορώ να εκθέσω τη μάνα μου σ' αυτό.

Θα ήταν βάσανο και για κείνη και για όλους.

Εντάξει, συγνώμη.

Νόμιζα ότι ήμουν μέλος της οικογένειάς σου.

Νάτι, πρέπει να μιλήσουμε.

Τώρα τι κάνουμε;

Όχι έτσι.

Θα 'θελα να είμαστε πιο ελεύθεροι.

Τι εννοείς;

Ελεύθεροι.

Δεν ξέρεις τη λέξη ελεύθεροι;

-Ελεύθεροι, όπως ελευθερία. -Όρισε τη λέξη ελευθερία.

Έλα τώρα! Όλοι το ξέρουν αυτό.

Τι θα είχε συμβεί αν οι στρατιώτες του Αγ. Μαρτίνου είχαν πει: Στρατηγέ, όρισε την ελευθερία.

-Δεν καταλαβαίνεις την ελευθερία; -Εσένα είναι που δεν καταλαβαίνω.

Εμπρός. Γεια.

Χουάν Κάρλος; Τι κάνεις;

Όχι, ανέβα, ανέβα.

Τι διάολο θέλει;

-Είχαν κάτι για το οποίο να αγωνίζονται. -Την ελευθερία.

Για μας δεν αξίζει να αγωνιστούμε;

Εντάξει, δεν ήταν και το καλύτερο παράδειγμα.

Αλλά ήταν ένας ήρωας. Με τα προβλήματά του, εντάξει.

Μα τα κατάφερε. Δεν θέλω περισσότερα προβλήματα.

Πώς πάει, συντρόφι;

Νάτι, τσίου τσίου ο Τουίτι!

-Τι μου κάνεις; -Καλά.

Νόμιζα πως μια φορά όλο κι όλο βρεθήκατε.

Μεγάλη άνεση έχετε.

Περάσαμε μαζί πολλές άγρυπνες νύχτες στο νοσοκομείο.

Βγήκαμε μαζί για δείπνο. Δεν στο είπε;

Όχι.

Φαίνεται ότι ήμουν ο μόνος που υπέφερα.

-Είναι μήπως μια κακή στιγμή; -Όχι, εγώ έφευγα.

Πάνω στην ώρα, να αποφευχθεί η τραγωδία.

-Ας παραγγείλουμε πίτσα. -Όχι, πρέπει να φύγω.

Έλα μωρέ.

Εντάξει, αλλά για σένα θα μείνω.

Ξέρω πως είναι η μέρα της μικρής.

-Είναι εδώ; -Ναι, εδώ είναι...

Πού είναι η θεά;

-Χουάν Κάρλος; -Ναι, αγάπη μου!

Τι κάνεις;

Γιατί άφησες μουστάκι;

Η μύτη μου ικετεύει να υπογραμμιστεί.

-Θέλεις πίτσα; -Χωρίς αντζούγιες.

Οι αντζούγιες βρομάνε.

Το "φαΐ της μισής ώρας."

’ργησε πάρα πολύ. Μια φορά τη χρονομέτρησα. 28 λεπτά.

Την πήγα πίσω στο μαγαζί, μου έδωσαν άλλη.

Δοκίμασέ την σήμερα.

Μισής ώρας χαζομάρα.

Παντρεύτηκαν, σου λέω.

Δεν παντρεύτηκαν, απλώς συζούν.

Η Νάτι θα ξέρει. Ο Μάξουελ Σμαρτ δεν παντρεύτηκε την ’τζεντ το '99;

-Ποιος νοιάζεται; -Δεν ξέρει.

Ο γάμος είναι σπουδαία ιδέα.

Και συ; Σταμάτα.

-Του είπα. -Και να ξεχάσεις το ρομαντισμό;

Τι λες;

Δεν είσαι ο Ζορό.

Είσαι ο διαβολικός καπετάν Μοναστέριο.

Ο μπαμπάς έμενε μαζί της

ώσπου έγινε ξεκάθαρο ότι χρειαζόταν ιατρική παρακολούθηση.

Τώρα την επισκέπτεται καθημερινα.

Με βροχή ή λιακάδα...

-αυτός είναι 'κει, δεν την εγκαταλείπει ποτέ. -Αυτό είναι θαυμάσιο.

Θαυμάσιο.

-Πάω να ξαπλώσω. -Πας;

-Γεια. -Καλόν ύπνο.

Ο μπαμπάς σου με θυμάται άραγε;

Αμφιβάλλω.

-Τα καταφέρνεις; -Ναι.

’σ' το σε μένα. Ώστε να μείνεις λίγο μόνη σου.

Ξέρω τι κάνω.

Θα του μιλήσω αργότερα.

Ξέρεις;

Αγάπη μου.

-Γεια σου, γλυκιά μου. -Γεια.

Έγινε στην ενάτη λεωφόρο.

Όπως έρχεσαι απ' το Ροζάριο.

Το θέμα είναι ότι εκεί που νομίζεις πως ξέρεις πάνω-κάτω το μέλλον σου,

ένας νταλικέρης αποκοιμιέται στο τιμόνι και συ παίρνεις τη ψυχρολουσία.

Μένεις στα κρύα του λουτρού.

Τα 'φτυσα, φίλε μου.

’ρχισα να πίνω σαν τρελός.

Έχασα τη δουλειά μου.

Τους φίλους μου σιγά-σιγά...

-Είσαι εντάξει; Ραφαήλ... -Ναι.

Ναι, απλώς ζαλίστηκα λίγο.

Έλα, ας περπατήσουμε. Ο γιατρός είπε 10 τετράγωνα τη μέρα.

-Αργά; -Ναι.

Μου μιλούσες για τους φίλους σου...

Τίποτα, με βαρέθηκαν. Δεν τους κατηγορώ.

Χόρεψα ένα μακρόσυρτο δίχρονο ταγκό.

Κι έπειτα, δεν ξέρω πώς,

μια νύχτα που ήμουν εντελώς λιάρδα,

Ξύπνησα στις 5 το πρωί σε μια λίμνη από εμετούς.

Μια αηδία.

Μπήκα στη μπανιέρα και καθώς έπλενα τα πόδια μου...

Η ματιά μου έπεσε στο καθρεφτάκι του ξυρίσματος.

Μ' αρέσει να ξυρίζομαι στη μπανιέρα γιατί ο ατμός μου καθαρίζει...

-Όχι, ανοίγει τους πόρους. -Σίγουρα.

Τέλος πάντων...

Κάθησα εκεί κοιτάζοντας τον εαυτό μου επί τουλάχιστον ένα μισάωρο.

Και: ταρατατζούμ!

Και;

Αυτό ήταν. Το ταγκό τέλειωσε.

Σταμάτησα τα δάκρυα.

Ανέκτησα τη ζωή μου, βρήκα πραγματικούς φίλους και προχώρησα.

Αυτό ήταν όλο; Αν είχε συμβεί σε μένα, θα είχα...

Ναι, ίσως είμαι τυχερός άνθρωπος.

Αλλά η αλήθεια είναι πως... πρόσεχε πού πατάς...

Όταν δεν μπορεί να γίνει τίποτα χειρότερο απ' ό,τι έχει ήδη συμβεί, νιώθεις πολύ δυνατός.

Τώρα δεν με ανησυχεί τίποτα.

Το σπίτι, το αμάξι, τα λεφτά...

-Δεν ανησυχώ. -Αδερφάρες!

Γαμήσου, μαλάκα! Γαμημένε παλιοφασίστα!

Ηρέμησε, μη στενοχωριέσαι.

-Μα τους άκουσες; -Μη σε νοιάζει.

Για όνομα του Θεού!

Λοχία Γκαρσία! Μας φεύγει!

Στρατιώτες, στ' άρματα! Φέρτε το μαστίγιο, το μαστίγιο!

Σταμάτα, ρε βλάκα.

Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί μάλωσες με τη μαμά σου, βρε Ράφα.

Είναι πολύ καλή.

Εξήγησέ μου το.

Τα θαλάσσωσες;

Όχι.

Συνηθισμένα πράγματα.

Ήμουν λίγο αγρίμι για ένα διάστημα,

αυτό είναι όλο.

Όταν αποφοίτησα από τη Νομική,

άρχισε ο πόλεμος.

Δεν ξέρω τι είχε στο νου της για μένα

αλλά δεν ανταποκρινόμουν στις προσδοκίες της.

Ήταν φριχτό.

Σα να είχα καταστρέψει τη ζωή της.

Σαν εγώ να ήμουν υπέυθυνος για...

δεν ξέρω για τι πράγμα.

Δεν μιλιόμασταν επί μεγάλο διάστημα.

Μια δουλειά άφηνα, άλλη έπιανα,

όλα πήγαιναν στραβά.

Τελικά πήρα το ρεστοράν, δεν είχα άλλη επιλογή.

Και τότε,

άρχισα να είμαι καλός.

Έγινα κάποιος.

Αυτό κατέστρεψε τον γάμο μου, αλλά ήμουν καλός.

Όλα καλά καμωμένα.

Έσωσα το μαγαζί, είχε πάρει τον κατήφορο.

Αυτό ήταν καλό.

Πραγματικά καλό.

Και τότε...

Ακριβώς τότε που είχα πια κάτι να της δείξω,

να της αποδείξω ότι κάτι μπορούσα να κάνω.

Να την κάνω να σωπάσει και να πάψει να μου λέει ότι ήμουν ένα τίποτα...

Να την κάνω ευτυχισμένη,

έρχεται αυτή η γαμημένη αρρώστεια,

και τώρα δεν μπορεί να το δει.

Δεν μπορεί να το δει.

Τώρα δεν μπορεί να το δει.

Έλα, τι συνέβη;

Τίποτα, μπαμπά. Εγώ είμαι, ο Ραφαήλ.

Κοιμάσαι;

Όχι, κατουράω. Τι θέλεις;

Όχι, τίποτα...

Σχετικά με τον γάμο...

Λοιπόν...

Θα σε βοηθήσω.

Αλήθεια;

Αύριο θα το πω στη μαμά σου.

Ποιο πράγμα;

Ε, καλά, πρέπει να της κάνω πρόταση, έτσι δεν είναι;

Ναι.

Έλα να με πάρεις στις δέκα. Εντάξει; Γεια.

-Τα λέμε αύριο. -Τα λέμε.

Έι, έι!

Σ΄ευχαριστώ, γιε μου.

Πώς φαίνομαι;

Σαν σταρ του σινεμά.

’ψογος.

Και μια γυναικεία γνώμη;

Απίθανος, παππού. Πιάσε τα τριαντάφυλλα.

Γεια σου, Νίνο. Ουάου, τι κομψός!

-Πρέπει να δω τη Νόρμα, επειγόντως. -Πέρασε.

Έλα.

Νάτη, όμορφη και ήρεμη.

Μαμά.

Μαμά.

Λοιπόν, λοιπόν.

Κοιτα ποια είναι εδώ.

Κοίτα.

Τι όμορφο κορίτσι.

Μια κούκλα. Δώσε μου ένα φιλάκι.

Τι όμορφη. Πώς σε λένε;

Βικτόρια.

Η εγγονή σου, μαμά.

Είδες πόσο μεγάλωσε; Αγνώριστη έγινε.

Αμέσως την αναγνώρισα.

Μαμά, το ξέρεις πως η Βίκυ αγαπάει την ποίηση;

-Γράφει ποιήματα. -Ε, και;

Και η μαμά επίσης αγαπάει τα ποιήματα, σωστά;

Εμπρός, πες το.

-"Εβδομήντα μπαλκόνια έχουν..." -Εβδομήντα μαλάκες.

Σίγουρα, και καθόλου λουλούδια.

Μαμά.

Κοίτα ποια είναι 'δω.

Τι ομορφούλα.

-Τι όμορφο κορίτσι. -Δεν είναι;

-Πώς σε λένε; -Βικτόρια.

Τι ωραίο όνομα.

Έλα εδώ, αγάπη μου.

Κοίτα,

είναι τόσο χαριτωμένη...

με το καπελάκι της.

Γιατί δεν πάτε μια βόλτα;

Βάλε πουλόβερ. Τι ομορφούλα.

Πάμε.

Κοίτα ανακατωσούρα.

-Τι κάνεις; -Κι εδώ.

Κοίτα εδώ ανακατωσούρα.

-Τα παιδιά φαίνονται υπέροχα, έτσι; -Όχι, είναι υπέροχα.

Αυτό πάει εδώ.

Αυτό δεν πάει εδώ.

44 χρόνια.

Ποιος; Εσύ;

Εσύ δεν είσαι 44. Είσαι τρελός.

Λέω ότι ζήσαμε 44 χρόνια μαζί.

Αυτό είναι ψέμα. Κοίτα εδώ ανακατωσούρα.

Κοίτα εδώ.

Αυτό που εννοώ είναι...

Πώς θα σου φαινόταν να παντρευτείς;

Είσαι τρελός.

Κοίτα εδώ.

Ναι.

’κουσέ με.

Μ΄ακούς;

Θέλεις να με παντρευτείς;

Το αγόρι μου.

Αυτό το παλιό κρασί είναι εξαιρετικό.

Έλα, Σανιέτι.

Εδώ Νίνο.

Νίνο Μπελβεντέρε! Τι κάνεις;

Καλά, καλά.

Σου τηλεφωνώ για να σου πω ότι παντρεύομαι.

Παντρεύομαι!

Θα ήθελα να έρθεις στο γάμο.

Ο Nίνο!

Nάτσο!

-Βγάλε το τηγάνι απ' τη φωτιά! -Εγινε!

Φτου γαμώτο!

Μαγειρέψαμε τα μακαρόνια χωρίς λάδι ή βούτυρο.

Και το τυρί λιώνει στα ίδια τα μακαρόνια που είναι καυτά.

Κύριε Μαρκιόλι, αυτό δεν το βρίσκεις πουθενά στην Ιταλία.

Είναι συνταγή του πατέρα μου.

Ακούγεται ενδιαφέρον.

Κανένα πρόβλημα με το μενού;

Κοιτούσα αυτό. Φαίνεται πολλά υποσχόμενο.

Συνταγματάρχα Μαρκιόλι

-Ο Φραντσέσκο, ο σεφ μας. -Χαρά μου.

-Ιταλός; -Εντελώς!

-Από ποια περιοχή; -Το νότο.

Λαβαλόλ, επαρχία του Μπουένος ’ιρες.

Οι πελάτες τον λατρεύουν.

Να κανονίσουμε να υπογράψουμε τπ συμβόλαιο την Πέμπτη.

-Τόσο γρήγορα; -Γιατί να το καθυστερούμε;

-Στη βράση κολλάει το σίδερο. -Βέβαια.

Θα φέρω σαμπάνια.

Κανόνισε εδώ.

Πιρούτσα; Νίνο Μπελβεντέρε εδώ.

Πώς είσαι; Έχω υπέροχα νέα.

Δώσε μου τον μπαμπά σου.

Επιτρέπονται οι επισκέψεις;

-Τι συνέβη τώρα; -Το χέρι μου κάηκε στη φωτιά.

-Είσαι ηλίθιος. -Μπαμπά, πονάει.

Συγνώμη!

Λοχία Γκαρσία, τι κάνετε;

Ο μπαμπάς μου δεν σας θυμάται, θα σας συστήσω.

Πάρε αυτό στο τραπέζι.

-Τα πήρα και τα τρία χάπια. -Μάρτα; Νίνο, Νίνο Μπελβεντέρε.

Τι κάνεις;

Και ο Χούλιο;

Κανείς δεν μου το 'πε.

Δεν μπορώ σήμερα.

Είμαι μ' αυτούς τους ανθρώπους...

Ίσως αύριο. Ναι, αύριο. Τι;

Τι;

Ναι, να κλείσω πρώτα.

Nίνο Μπελβεντέρε.

Ωραία.

Πείτε μου,

ο Αλμπέρτο είναι ζωντανός;

-Ναι; -Η Βίκυ, μαμά!

-Περίμενε, ανεβαίνω να πω ένα γεια. -Εντάξει.

-Γεια. -Γεια.

Δεν ήξερα ότι θα 'ρχόσουν.

-Συγνώμη. -Δεν πειράζει.

Ώρα για ένα ποτό.

Έλα!

Αυτός είναι ο Ντανιέλ.

-Πώς είστε; -Ραφαήλ, ο πατέρας της Βίκυ.

-Έχω δει φωτογραφίες σας. -Δικές μου;

Μόνο μια έχει ξεμείνει αλλά είναι πριν κάνω το λίφτινγκ.

-Όχι, οικογενειακές φωτογραφίες. -Του έδειξες όλα τα άλμπουμ;

-Βέβαια, είναι όλα μια χαρά. -Ξέρω.

Σάντρα, πετάγομαι να πάρω κάνα σάντουιτς, εντάξει;

-Πήγαινε. -Τοστ με τυρί για μένα.

Θα μείνετε;

Όχι, αστειεύομαι.

Όχι, όχι, εγώ δεν έχω πρόβλημα.

-Σάντρα, θα πάρω τη Βίκυ. -Θέλεις να πας;

Πάρε ένα πουλόβερ, κάνει κρύο.

Τα παπούτσια σου, είσαι ξυπόλητος.

Πιο ωραίος είμαι έτσι.

Τα λέμε.

-Λεφτά έχεις; -Ναι.

-Να πάρω μερικές σοκολάτες; -Όχι, αφού δεν τις τρως.

-Γιατί; -Και υπάρχει ήδη μια στο ψυγείο.

-Πάνε 3 χρόνια τώρα. -Είπα εγώ τίποτα;

-Σε ξέρω. -Καθόλου, μου άρεσε ο τύπος.

-Θέλεις καφέ; -Προτιμώ τσαγάκι.

-Από πότε προτιμάς τσαγάκι; -Από τότε που ήμουν αρρωστάκι.

Κατέβασε τα πόδια σου.

Δεν πίνω καφέ.

Έχω αλλάξει πολύ τελευταία.

Μη μου πεις! Κάτσε να κρατήσω σημειώσεις.

Έι, άκου, γλίτωσα απ' του χάρου τα δόντια.

15 μέρες στο νοσοκομείο σε κάνουν να επανεξετάσεις τα πράγματα.

Ποια πράγματα επανεξέτασες;

Σκέφτηκα πολύ σχετικά με τη Βίκυ.

Δεν είναι καλό γι' αυτήν να μας βλέπει έτσι.

-Πώς έτσι; -Έτσι, αποξενωμένους.

Θα έπρεπε να τη σκεφτόμαστε περισσότερο.

Εγώ τη σκέφτομαι όλη την ώρα, δεν ξέρω τι κάνεις εσύ.

Είναι πολύ ευαίσθητη, χρειάζεται συγκράτηση.

Και συ επίσης. Πάρε το χέρι σου από πάνω μου.

-Πλάκα κάνω. -Μη μ' αγγίζεις.

-Πλάκα κάνω. -Μου έλεγες πως έχεις αλλάξει.

-Πλάκα έκανα! -Δεν μ' έχεις αγγίξει επί 3 χρόνια.

Συναντάς τον φίλο μου και μετά μου τρίβεσαι.

-Είσαι κλασσική περίπτωση. -Ένα αστείο έκανα.

Τι έλεγες λοιπόν;

Πουλάω το ρεστοράν.

-’ντε ρε! -Θέλω ν' αλάξω τη ζωή μου.

Θαυμάσια!

Καιρός ήταν. Δεν σου ταίριαζε.

Τέλεια επιλογή. Και τώρα;

Απλά ονειρεύομαι φωναχτά...

Τι;

Σκέφτομαι το Μεξικό.

Τι;

-Θυμάσαι που κάναμε εκεί τον μήνα του μέλιτος; -Ναι.

Στο νότιο Μεξικό.

-Και τι μπορείς να κάνεις εκεί; -Ποιος ξέρει.

Να εκτρέφω άλογα...

Πώς;

Να εκτρέφω άλογα.

’λογα.

Και τι ξέρεις εσύ για τα άλογα; Εκτός απ' τον κο Εντ.

-Πάλι μου βάζεις φρένο. -Όχι, Ραφαήλ, κανένα φρένο δεν σου βάζω.

Με κάνεις να γελάω. Είσαι 42 χρονών.

Όπως και να 'χει θα πάω στο Μεξικό.

Το θέμα είναι: Τι κάνουμε με τη Βίκυ;

Τι να κάνουμε δηλαδή με τη Βίκυ; Τίποτα.

Θα σε επισκέπτεται στις διακοπές, θα την επισκέπτεσαι κι εσύ.

Θα μπορούσε να σπουδάσει εκεί.

Όχι, όχι, όχι.

Είμαι κουρασμένη, είναι αργά...

Έχω και την περίοδό μου, δεύτερη μέρα, μόνο μαλακίες δεν θέλω ν' ακούω.

-Μεθυσμένος είσαι; -Όχι.

Μεθυσμένος είσαι;

Η Βίκυ να πάει σε σχολείο εκεί;

Να της κάνει μάθημα ποιος; Ο Σίσκο Κιντ;

’κου τον εαυτό σου.

-Θα έρθει και η μικρή; -’σε με!

-Η κοπέλα σου. -Α, σ' ενοχλεί.

-Τι μ' ενοχλεί; -Σ' ενοχλεί.

Τίποτα δεν μ' ενοχλεί. Τι μ' ενοχλεί;

Το τι μ΄ενοχλεί εμένα δεν είναι δική σου δουλειά.

Και αν είναι; Δεν μπορεί να γίνει;

Ραφαήλ αν ανοίξω τα ’παντα του Φρόιντ...

θα βρω την ακριβέστατη περιγραφή σου.

Κόφτο. Κόφτο.

Θα 'πρεπε να σκεφτείς ότι έχουμε έχουμε πάρει ένα μάθημα.

Ο γάμος μας ήταν ένα νεανικό λάθος.

Αλλά η Βικτόρια δεν είναι λάθος. Αυτή υπάρχει, έχει μια ζωή:

Έχει τη μητέρα της, μερικές φορές έχει και τον πατέρα της,

και πάει και σχολείο. Στο Μεξικό; Στο Μεξικό;

Καημένη Βίκυ.

Ξέρεις κάτι; Πήγαινε 'κει.

Ευτύχησε, ωρίμασε, αναπαράξου, πέθανε, κάνει ό,τι τραβάει η καρδιά σου.

Εμένα άσε με να βράζω στο ζουμί μου, πράγμα που μου κοστίζει χρόνια θεραπείας.

Μην μου 'ρχεσαι με τις μαλακίες σου και τις κλάψες σου.

Πήγαινε να βρεις τον εαυτό σου, χαρά μου.

Κι όταν το κάνεις, θα σε συστήσω στην κόρη σου:

"Βίκυ, από 'δω ο πατέρας σου. Από 'δω ένας ΑΝΤΡΑΣ".

Ζάχαρη ή ζαχαρίνη;

Τίποτα.

-Κοίτα, πάντα στην ώρα του. -Εγώ άργησα.

-Τι; -Τίποτα, το έχω στη "δόνηση".

Εμπρός; Nάτσο.

Α στο καλό σου, με φόβισες.

Νίνο!

Μπαμπά!

’ργησες.

’ντε, πρέπει να πάω πίσω κάποια στιγμή. Περίμενε εδώ.

Ναι.

Η Εκκλησία ευλογεί τον γάμο και δεν χρεώνει.

Αλλά αυτό είναι μόνο ο βασικός γάμος, μόνο ο ιερέας, τίποτ' άλλο.

-Όχι η τελετή που θα περίμενε κανείς. -Και πόσο κοστίζει αυτή η τελετή;

Έχουμε για κάθε πορτοφόλι. Από απλή μέχρι υπερπολυτελή.

Απλή θέλουμε.

Όχι, όχι. Πολυτελή, πολυτελή.

Η βασική ταρίφα είναι 600 πέσος. Μουσική ηχογραφημένη ή ζωντανή;

-Τα ηχογραφημένα όργανα ακούγονται χάλια. -Συν 400.

-Παπαδοπαίδια θέλετε; -Πόσο πάει το καθένα;

-200. -Δώστε μου δυο.

Χορωδία θέλεις, μπαμπά;

1.000 επιπλέον.

-Να είναι σαν άγγελοι όλα τα παιδιά. -Όλα γαλανομάτικα. Αγγελούδια σκέτα.

Κλιματισμός υπάρχει;

Όχι, η εκκλησία είναι δροσερή, στη θέση σας θα έφερνα πουλόβερ.

-Εκείνη θα πρέπει να φέρει το μπεζ. -Ναι, μπαμπά.

Μπαμπά...

Το αγαπάω αυτό, το "μπαμπά".

Θα είναι τιμή της να σας παντρευτεί.

Καλώς, ως εδώ κοστίζει 3.700.

Θα προσθέσω μερικά ακόμα έξτρα. Λαμπάδες, χαλιά, λουλούδια.

Θα σας δώσω λεπτομερή λογαριασμό.

Είμαστε γύρω στα 5.000 πέσος.

Για να δούμε...

Σε τρεις βδομάδες έχω ένα κενό στις 9.45 το βράδυ. Είναι εντάξει;

Όχι, όχι.

Αδύνατο, η μαμά τη νύχτα...

-Δεν γίνεται μέρα; -Μπορεί να είναι κι ακόμα φτηνότερα.

Όχι, αδύνατο.

Δεν μπορείτε να παζαρεύετε με τον Θεό.

Φέρτε μου τη νύφη την ερχόμενη βδομάδα και το βλέπουμε.

Πρέπει οπωσδήποτε να έρθει;

-Έχει πρόβλημα μετακίνησης; -Περπατάει καλύτερα από σένα.

Η μαμά μου έχει Αλτσχάιμερ, αυτός είναι ο λόγος.

Λυπάμαι που ο Κύριος σας δοκιμάζει έτσι.

Κι εγώ.

Θα χρειαστούμε εξουσιοδότηση απ' τον επίσκοπο.

Γιατί πάτερ; Ουσιαστικά υπήρξαν παντρεμένοι από πάντα.

44 χρόνια κλείσαμε πριν 37 μέρες.

Θα μιλήσω με τους δικηγόρους μας.

Είναι μια τυπική διαδικασία.

Αφήστε το πάνω μου. Θα δω τι μπορεί να γίνει.

Ραφαήλ!

Σ΄ευχαριστώ που ήρθες.

-Έπρεπε να σε δω. -Τι πανζουρλισμός!

Ναι, χαμός γίνεται.

Το κάνω αυτό χρόνια ολόκληρα και πάντα μ' εντυπωσιάζει.

Έλα. Πλησιάζει η σκηνή μου.

Τι γίνεται; Πού να πάω;

-Εκεί. -Εδώ; Έλα.

Όχι, θα μείνω εδώ.

Είμαι μέρες άυπνος. Κάθησε.

Τι τρέχει;

Πρέπει να σου μιλήσω.

Έχω φάει.

Όχι, εντάξει.

’κου, Ραφαήλ.

Είχαμε πάντα μια πολύ καλή σχέση, έτσι δεν είναι;

Ναι.

Δεν σε είδα επί 20 χρόνια...

κι ήταν σα να μη πέρασε μια μέρα.

Για μένα, τουλάχιστον.

Ησυχία όλοι!

Τι τρέχει;

Ήχο!

Μια τεχνική χαλάρωσης.

-Με ηρεμεί. -Πλάνο!

Είσαι νευρικός;

Πάμε!

Τι;

Τι;

Στοπ!

Τι; Κομπάρσοι είμαστε;

Είμαστε σημαντικοί. Δίνουμε αληθοφάνεια στη σκηνή.

-Είμαστε διακοσμητικοί. -Αυτά έχει η ζωή.

-Τι τρέχει; -’κου.

Γίνεται φασαρία εκεί πίσω.

Κουνιούνται. Να σταματήσουν αμέσως!

Κανείς δεν κουνήθηκε, τ' ορκίζομαι.

Εννοείς πως λάθος κατάλαβα;

Όχι, όχι βέβαια! Είστε εντάξει;

Υπάρχει λόγος να μην είμαι;

Η κίνηση επηρεάζει όλους τους ηθοποιούς.

-Δεν είναι μόνο για μένα. -Ζητώ συγνώμη.

-Παρακαλώ! Ησυχάστε! -Συγνώμη.

Όλα καλά;

Βαρέθηκα, νομίζει πως είναι ο Ολίβιε.

Σκηνοθέτα!

Εδώ. Φαίνομαι πολύ;

Μείνε ήσυχος.

Δεν φαίνομαι πολύ,

μπορούμε να μιλήσουμε.

Κοίτα...

Ραφαήλ...

Πρώτα απ' όλα, σε νιώθω σαν αδελφό μου.

Κάθησα και σκέφτηκα πάρα πολύ πριν σου μιλήσω.

Και δεν μπορώ να το καταπιέσω άλλο.

Όπως και να 'χει,

αυτό αισθάνομαι.

Και πρέπει να δείχνουμε κατανόηση στα αισθήματα των άλλων.

Μπορώ να σ' εμπιστευτώ;

Και βέβαια μπορείς.

Ήχο!

Σε παρακαλώ, μη νομίζεις...

πως προδίδω τη φιλία μας.

Απλά το λέω.

Πλάνο!

-Είμαι βαθιά ερωτευμένος με τη Νάτι. -Πάμε!

Όπως είπε ο βάρδος: Να ζει κανείς ή να μη ζει...

ιδού η απορία.

Είναι άραγε καλύτερα...

να υπομένουμε και να νικιόμαστε απ' τον χρόνο...

ή να αγωνιζόμαστε δυναμικά μέχρι θανάτου;

Καλύτερος ο θάνατος. Όχι;

Είναι σα να σε παίρνει ο ύπνος.

Φέρεσαι σα να μη συμβαίνει τίποτα.

Θάνατος, ύπνος...

όνειρα... Αλλά...

Αλλά ποιος ξέρει τι όνειρα βλέπουμε...

μες στο φέρετρο;

Η απόλυτη ησυχία.

Αυτό είναι το αίνιγμα.

Ποιος θα άντεχε τους καυγάδες;

Τη γρουσουζιά,

τα παιχνίδια της εξουσίας.

Την αόρατη δικαιοσύνη, τη διαφθορά της κυβέρνησης.

Έχεις τρελαθεί;

-Είναι δική μου! -Μακάρι να είχα τρελαθεί.

Πάντοτε ήμουν ο "λοχίας Γκαρσία" σου...

και η μοίρα με μετατρέπει στον καπετάν Μοναστέριο.

Τι χαζο-μουρμουρίζεις εκεί-πέρα;

Είσαι κάθαρμα!

-Σου μιλάω για τη ζωή μου... -Δεν μπορείς να της δώσεις αυτά που θέλει.

-Κι εγώ μπορώ. -Μην της μιλάς!

Με σας τους δυο δεν λειτουργεί.

Αυτό δεν είναι δική σου δουλειά!

Ούτε που σε ξέρω!

Μοιαστήκαμε τα παιδικά μας χρόνια.

Αυτό με τη Νάτι απλά συνέβη.

Τι συνέβη; Τίποτα δε συνέβη!

Είσαι τρελός! Τίποτα δε συνέβη!

-Ούτε καν της αρέσεις! -Είσαι αδελφός μου.

Όχι! Ούτε η Νάτι είναι γυναίκα σου, ούτε η Βίκυ κόρη σου!

Δική μου οικογένεια είναι, όχι δική σου.

Έτσι έχουν τα πράγματα.

-Είσαι πουτάνα! -Σταμάτα!

Πουτάνα!

Είσαι πουτάνα! Θα σε σκοτώσω!

Μην την αγγίζεις!

-Είναι ο μπαμπάς μου! -Τι;

Αχ, συγνώμη, συγνώμη.

Συγνώμη. Ήθελα να σας γνωρίσω.

-Αυτός είναι ο Ραφαήλ; -Συγνώμη.

Νόμιζα πως θα ήσασταν μια φιγούρα πιο...

πατρική, σπιτική... Συγνώμη.

Είσαι εντάξει;

Ναι, γλυκιά μου, είσαι εντάξει;

Ναι, καλά είμαι.

Γαμώτο.

Ο καημένος ο γέρος μου.

Τώρα νιώθει ενοχές.

Θέλει να περνάει χρόνο μαζί μου.

Μου ζήτησε να γυρίσω στην Ισπανία.

Θα πληρώσει για το μεταπτυχιακό μου.

Πάντα ήθελα να δουλέψω στις υπηρεσίες Ανθρωπίνου Δυναμικού.

Έχει μέλλον αυτό;

Δεν πεθαίνει σιγά σιγά αυτός ο τομέας;

Όχι.

Εδώ-πέρα δεν συμβαίνει τίποτα.

Χρειάζομαι αλλαγή του σκηνικού.

Νομίζω πως θέλω να τα παρατήσω όλα κι εγώ.

Ναι, βέβαια.

Φυσικό είναι.

Νάτι, όταν μιλούσα...

για ελευθερία,

δεν εννοούσα να χωρίσουμε.

Είναι μόνο ότι δεν θέλω να νιώθουμε αλυσοδεμένοι.

Καταλαβαίνεις;

Κοίτα...

Δεν θέλω να παίζω μαζί σου.

-Θέλω να τα σκεφτούμε καλά τα πράγματα. -Κάτσε, περίμενε.

Τα έχω σκεφτεί.

Δεν είμαι σίγουρη πως είμαι ερωτευμένη μαζί σου.

Δεν έχεις το μυαλό του Αϊνστάιν,

ούτε τα λεφτά του Μπιλ Γκέιτς.

Δεν ξέρω. Ούτε...

ο Ντικ Γουότσον είσαι.

Αλλά εγώ σ' ερωτεύτηκα.

Δεν ξέρω γιατί.

Σταμάτησα ακόμα και τη θεραπεία γιατί ήξερα πως θα σταματούσα να σ' αγαπώ.

Αλλά σ' ερωτεύτηκα.

Τώρα, δεν είμαι πια τόσο σίγουρη.

Δεν είσαι ο άντρας που νόμιζα...

πως ήσουν.

Σ΄ευχαριστώ που δεν παίζεις μαζί μου.

Αλλά δεν θα σ' άφηνα ούτως ή άλλως να παίζεις.

Επειδή τ' αξίζω.

Ξέρεις;

Το αξίζω.

Ποιος είναι ο Ντικ Γουότσον;

-Βλέπεις; Δεν μ' ακούς. -Σ' ακούω.

Σ' ακούω προσεκτικά.

"Τρελοί από έρωτα."

Είμαστε ενήλικες αυτά είναι παιδικά πράγματα.

Γιατί είναι παιδικά;

Ο μπαμπάς σου δεν αγαπάει τη μαμά σου;

Ακριβώς αυτό θέλω κι εγώ.

Σήμερα, 13 Μαΐου 2001, Ο Ραφαήλ Μπελβεντέρε,

Αργεντινός, διαζευγμένος, γεννημένος στις 11 Οκτωβρίου του 1958,

γιος του Αντόνιο και της Νόρμα...

και ο Μάριο Μαρκιόλι, γεννημένος στις 7 Νοεμβρίου του 1945, ως εκπρόσωπος...

που έχει διαβάσει...

το συμβόλαιο, επιθυμεί να παραχωρήσει...

στην Μαρκιόλι Ιντερνάσιοναλ την ανάληψη όλων των ευθυνών.

Αυτή η πώληση δεν συνεπάγεται ότι οι υπάλληλοι πρέπει να κρατήσουν τις θέσεις τους.

Το προσωπικό θα αντικατασταθεί από υπαλλήλους εκπαιδευμένους από την Μαρκιόλι Ιντερνάσιοναλ.

Η Μαρκιόλι Ιντερνάσιοναλ υποχρεούται να καταβάλει αποζημίωση στον κύριο...

Φραντσέσκο;

Φραντσέσκο Νεγκρέτε, Ιγνάτσιο Ραμάλο...

Όλες οι ρήτρες έγιναν δεκτές από τα συμβαλλόμενα μέρη.

Θέλεις να με ξεκάνεις;

Όχι, σε κοίταζα.

-Γιατί; Τι θέλεις; -Τίποτα.

Ήθελα...

να σ' ευχαριστήσω για όσα έχεις κάνει.

-Μη στενοχωριέσαι. -Όχι...

Σαν ξάδελφός μου, έχεις μια υποχρέωση να με βοηθάς...

αλλά εσύ παραήσουν εξυπηρετικός. Το εκτιμώ.

Θα μας λείψεις εδώ.

Αν ποτέ ανοίξεις άλλο μαγαζί,

γάμησέ τον αυτόν τον Μαρκιόλι...

η τον Γαριβάλντι ή τον έναν ή τον άλλον. Εγώ θα είμαι μαζί σου.

Εντάξει.

Μα δε νομίζω.

Δεν θέλω άλλους μπελάδες.

Απλά στο λέω, θα είμαι μαζί σου.

Εντάξει.

Γιατί με κοιτάζεις έτσι επίμονα;

-Θα μπορούσες, τουλάχιστον, να μ' ευχαριστήσεις, ρε φίλε! -Εντάξει.

Σ' ευχαριστώ.

Μην είσαι ανόητος, δεν χρειάζεται.

Νάτσο.

Ξέρεις τον Ντίκ Γουότσον;

Ναι, βέβαια, είναι...

πώς τον λένε; ο Ντικ Γουότσον μωρέ,

έλα, πες το, άσπρα μαλλιά, μεγαλόσωμος.

Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο Μπιλ Κλίντον;

Δεν τον ξέρω τον Ντίκ Γουότσον.

Φραντσέσκο, τι κάνεις;

Τίποτα.

Σε βλέπω να κατεβάζεις τις φωτογραφίες και νιώθω...

δεν ξέρω.

Η ζωή προχωράει μπροστά.

Ναι.

Τώρα που πουληθήκαμε,

είναι ώρα να τα μαζεύουμε;

Κοίτα.

Η αλήθεια είναι πως είμαι κάπως κουρασμένος.

Θέλω να έχω χρόνο να περνάω με τη Χούλια,

με τα εγγόνια μου.

Θα σου ζητήσω μια τελευταία χάρη.

Πες σ' αυτούς τους τύπους

ότι με αυτούς...

εγώ δεν μένω εδώ.

Τίποτα προσωπικό, αλλά...

με ανθρώπους που δεν γνωρίζω... Καταλαβαίνεις;

Μαμά!

Mαμά, μαμά...

-Τι είναι; Έλα. -Γεια.

Οι Ιταλοί τους απολύουν όλους;

Ναι.

Προτιμούσα τους Αμερικάνους...

Θα νιώθουν σα να γαμήθηκαν απ' τον παππού σου.

Δεν σε είχαν προειδοποιήσει;

Το ήξερα ήδη.

-Είσαι χειρότερος Ζορό κι απ' τον Ντελόν. -Μην το λες.

Είναι η ίδια παλιά κωλο-ιστορία.

Οι δεκατετράχρονοι χτυπούν τους οκτάχρονους.

Ώστε έτσι, έφαγες πακέτο.

Τι μπορώ να κάνω για σένα;

Δεν ξέρω...

Σχετικά με τις προάλλες...

Ζητώ συγνώμη.

-Α, όχι, όχι. -Ζητώ συγνώμη.

Ήμουν πολύ σκληρός.

-Ξεπέρασα τα όρια. -Ναι.

Ε, καλά, όχι και τόσο.

Ήσουν τίμιος μαζί μου.

Αυτό ναι, ήμουν.

Μίλησες με την καρδιά σου.

Είσαι ο μόνος που με ξέρει από παιδί.

Είσαι σαν οικογένειά μου.

Εγώ δεν έχω οικογένεια, Ραφαήλ.

Εσύ έχεις.

Το σακίδιό σου.

-Πώς πήγε το σχολείο; -Κοίτα τι κέρδισα.

-Τι είναι αυτό; -Ο Μπάρνυ.

-Μμαμπά; -Ήρθα να σε πάρω.

-Δεν είναι Πέμπτη. -Και τι έγινε;

Τον Ντανιέλ δεν θα τον πειράξει.

-Θέλεις να πας με τον μπαμπά; -Ναι.

Εντάξει.

Θα το πω εγώ στη μαμά.

-Γεια σου, μπαμπά. -Γεια σου.

Κοίτα τι απέκτησα.

-Είναι ο δεύτερος διαγωνισμός που κερδίζω. -Θαυμάσια.

Αν συνεχίσω να γράφω τόσο καλά, θα λιμοκτονήσω.

Τότε, φάε λοιπόν.

Για να δούμε.

Αυτό είναι δικό μου.

-Και το υπόλοιπο δικό μου... -Δικό σου.

Ο Ντανιέλ έρχεται και σε παίρνει συχνά;

Ναι.

-Θέλεις ν' ακούσεις το καινούργιο μου ποίημα; -Αργότερα. Φάε.

Ξέρεις;

Δεν μπορούσα να έρχομαι να σε παίρνω επειδή εργαζόμουν όλη μέρα.

Τώρα, έχω στη διάθεσή μου όλο το χρόνο του κόσμου.

Ωραία.

Φάε.

Θέλεις να σου διαβάσω το ποίημα;

Εντάξει.

Να το.

-Διάβασέ το εσύ. -Σίγουρα;

Δεν θα το διαβάσεις εσύ;

Όχι.

Εντάξει.

Για να δούμε...

Ωραία γράμματα κάνεις.

Ναι.

-"Εβδομήντα μπαλκόνια..." -Όχι, έλα, μπαμπά!

Εντάξει.

"Ψείρες γεμίσαν τα μαλλιά μου, Γι' αυτό έχω πίκρα στην καρδιά μου.

Διπλό σαπούνι η μαμά τους βάζει Και μετά να ξεπλυθώ φωνάζει.

Ο μπαμπάς για τη δουλειά γκρινιάζει Κι όλο για χρήματα στενάζει.

Συνεχώς γελώ μαζί του αστεία βρίσκω τη ζωή του.

Μια μαμά κι έναν μπαμπά έχω

Οι οποίοι ζούνε πλέον χώρια Εγώ ίδια αγάπη και στους δυο τους έχω

Μα και 'κείνοι μ' αγαπούνε δίχως όρια.

Για μένα νοιάζονται συνέχεια και πάντα κάνουν όλα μου τα κέφια.

Δεν ξέρω πώς να τους το κάνω λιανά ότι δεν είμ' ένα μικρό παιδάκι πια."

"Θα τους φροντίζω πάντοτε πολύ

Για όσο θα ζω σ' αυτή τη γη.

Πολύς καιρός μου φαίνεται εμένα αυτό...

Μα ο παππούς λέει, ο χρόνος φεύγει σα νερό."

Ο δάσκαλος με βοήθησε με το μέτρο.

-Δεν σου αρέσει; -Μα ναι.

Φαίνεσαι αναστατωμένος.

Όχι.

Γιατί...

δεν το διάβασα νωρίτερα;

Έχεις κι άλλα;

Καλωσήρθατε, αγαπημένα αδέλφια.

Καλωσήρθατε, αγαπημένα αδέλφια.

Καλωσήρθατε, αγαπημένα αδέλφια.

Στον Οίκο του Θεού.

Ξέρω, ξέρω.

Μπελβεντέρε!

Με το νέο στερεοφωνικό σύστημα,

ακούγεται πράγματι... πανταχού παρών.

Ναι, πολύ ωραία.

-Ήρθα να μιλήσουμε για τον μπαμπά μου. -Ναι.

Μίλησα με τη Διοίκηση της Αγίας Έδρας.

Ακόμα πήγα στο Δικαστήριο των Εκκλησιαστικών νόμων.

Και;

Όλοι ανεξαιρέτως συγκινήθηκαν από την ιστορία σας.

Ακόμα περισσότερο, θα αναφέρω αυτό που...

Ο επίσκοπος αρχιερεύς Κολόμπο είπε:

Αυτός ο άνθρωπος δεν χρειάζεται τον Θεό.

Αυτός ο άνθρωπος είναι Θεός.

Τι λέτε;

Μας απέρριψαν.

Με βαθύτατη λύπη, σας διαβεβαιώνω.

Ραφαήλ, ο γάμος εκτός από το να είναι ένα μυστήριο,

είναι και μια νομική σύμβαση.

Και έχει τρεις προϋποθέσεις:

Ευθυκρισία,

νόμιμη πρόθεση

και ελευθερία.

Και η μητέρα σου δεν έχει ευθυκρισία.

Όχι, όχι. Δεν μπορώ να το πω αυτό στον πατέρα μου.

Είναι ένας ηλικιωμένος άνθρωπος.

Ο Θεός θα καταλάβει. Κι αυτός ηλικιωμένος είναι.

Ο Θεός δεν είναι ούτε ηλικιωμένος ούτε νέος, ούτε άντρας ούτε γυναίκα,

-ούτε μαύρος ούτε λευκός. -Αυτός είναι ο Μάικλ Τζάκσον.

Έπρεπε να τον βλέπατε, δείχνει 20 χρόνια νεότερος.

Μπορώ να του μιλήσω εγώ.

Θα μιλήσετε για ευθυκρισία σ' έναν άντρα,

που είναι ακόμα ερωτευμένος μετά από 44 χρόνια;

Νομίζετε πως όλα τα ζευγάρια που παντρεύονται εδώ, έχουν ευθυκρισία;

Δε νιώθετε σα να λέτε:

Αυτό το ζευγάρι δεν είναι αυτό που νομίζετε.

Αυτός φαίνεται αλήτης.

Κι αυτή δεν θα σταθεί στο πλευρό του.

Ας πούμε πως παντρεύομαι, πρέπει να μου ζητήσετε να έχω ευθυκρισία.

Όχι, εγώ ήμουν ένα θύμα του έρωτα, πράγμα με το οποίο έχετε να κάνετε εδώ και 2000 χρόνια.

Με υποδέχεστε με ανοιχτές αγκάλες.

Δέκα χρόνια αργότερα, το μυαλό μου ξεκαθαρίζει τελείως.

Θέλω να πάρω διαζύγιο και μου λέτε πως δεν μπορώ.

Δηλαδή, τώρα χρειάζεται να πληρώνω για να είμαι Καθολικός;

Όταν μας βαφτίζετε, δεν μας ζητάτε τίποτα.

Αλλά, βέβαια, το μωρό είναι νέος πελάτης.

Η πρώτη φορά δώρο γνωριμίας, απ' τη δεύτερη μας χρεώνετε.

Αυτό δεν είναι αλήθεια.

-Ο Θεός είναι πάντοτε μαζί σας. -Ναι, αλλά εγώ είμαι πάντοτε αυτός που κερνάει.

Θα μπορούσε και ο Οίκος να ξοδέψει κάτι μια φορά.

Εξακολουθείτε να έχετε μια άλλη δυνατότητα.

Μια δήλωση που να ορίζει τον πολιτικό γάμο ως απαρχή της ένωσης.

Ο μπαμπάς μου δεν θέλει να συμπληρώσει μια δήλωση.

Δεν καταλαβαίνετε;

Θέλει να εκπληρώσει το όνειρο της μαμάς μου.

Έναν θρησκευτικό γάμο. Γιατί δεν μπορείτε να το καταλάβετε;

Είναι μια πράξη αγάπης που εγώ ποτέ δεν θα μπορούσα να κάνω.

Κοιτάξτε ποιο σημείο σας διαφεύγει! 44 χρόνια έρωτα!

Ο πατέρας μου θα έπρεπε να είναι το αγόρι στην αφίσα σας.

Θα μιλήσω εγώ στον πατέρα σας, θα καταλάβει.

Νιώθετε καλά;

Ηρεμήστε.

Ξαπλώστε.

Γκαμπριέλ!

Κάλεσε ένα γιατρό!

Μη στέκεστε εκεί!

Κύριε Μπελβέντερε, το ηλεκτροκαρδιογράφημα είναι εντάξει,

τα καρδιακά ένζυμα είναι φυσιολογικά,

η καρδιά σας λειτουργεί.

Πήρατε πάρα πολύ από το φάρμακο της πίεσής σας, ε;

-Θέλετε να ειδοποιήσω κανέναν; -Όχι, ευχαριστώ.

Πρέπει να αναπαυθείτε.

Σίγουρα δεν χρειάζεστε κανέναν;

Μαμά.

Γεια σου, αγάπη μου.

Κοίτα ποιος ήρθε.

Γεια σου, Νίνο.

Θυμάσαι όταν ήμουν παιδί;

Και βέβαια θυμάσαι.

Θυμάσαι τον Χουάν Κάρλος;

Ουσιαστικά στο σπίτι μας ζούσε.

Πάντα εσύ μας έσωζες.

Για προσπάθησε. Θυμάσαι όταν παράτησα το κολλέγιο;

Όλους μας τους καυγάδες;

Όχι, μην κλαις, μην κλαις.

Η μαμά ποτέ δεν με παίρνει τηλέφωνο.

Η γιαγιά;

Μαμά, η γιαγιά έχει...

-Μην κλαις. Θα της πω να σε πάρει. -Όχι.

Δεν μ' αγαπάει.

Και βέβαια σ' αγαπάει. Όλοι σ' αγαπάμε.

Αρκουδάκι, την αγαπάς;

Κακό παιδί.

Κακό παιδί!

Δεν θέλω να πεθάνω.

Μαμά, μη το λες αυτό.

Το ξέρω ότι δεν είμαι τόσο καλά.

Δεν θα πεθάνεις. Ούτε ο μπαμπάς θα πεθάνει ούτε εγώ θα πεθάνω.

Θυμάσαι το ρεστοράν;

Έλα, τώρα.

Ήταν το μαγαζί σου.

Θυμάσαι το όνομα;

Μπελβεντέρε, μαμά.

-Σαν τον μπαμπά. -Ναι, σαν τον μπαμπά.

Σαν τον μπαμπά.

Περνούσα καλά στο ρεστοράν.

Πραγματικά καλά.

Και τώρα το πούλησα, ακριβώς επειδή περνούσα τόσο καλά.

Αν μπορούσες να με καταλάβεις...

Είμαι σίγουρος...

Ξέρω ότι δεν ήσουν ιδιαίτερα ευχαριστημένη από μένα.

Έτσι;

Αλλά πίστεψέ με, δεν θέλω να είμαι ένας αποτυχημένος.

Θέλω να είσαι ευχαριστημένη.

Και θέλω να καμαρώνεις για μένα.

Δεν θέλω να είμαι ένας βλάκας, θέλω να είμαι κάποιος.

Σ' αγαπώ.

Εγώ θα σε φροντίζω.

-Μην ανησυχείς. -Λυπάμαι, μαμά.

Λυπάμαι.

Μωρό μου.

Φίλα με μωρό μου. Φίλα με μωρό μου.

Καριόλη!

Γλυκιά μου.

Αγκάλιασέ με.

Μην τολμήσεις να με αγγίξεις!

Όχι! Όχι!

Oζβάλντο!

Οζβάλντο, βοήθεια!

-Κλέφτης! -Μη φοβάσαι.

Φύγε από δω ή αλλιώς!

Όχι, σε παρακαλώ!

Νάτι!

Νάτι, άνοιξε!

Είναι το κορίτσι μου!

’σε με να της μιλήσω.

Σε μένα μιλάς!

-Οζβάλντο, άφησέ τον. -Βλέπεις;

Είναι το κορίτσι μου.

’νοιξε, άκουσέ με.

-Όχι, τι θες; -Να σου μιλήσω θέλω.

-Τι να τον κάνω αυτόν, Νατάλια; -Κάνε πέρα.

Μείνε πίσω.

’κουσέ με, σε παρακαλώ.

Πρέπει να με ακούσεις προσεκτικά.

Όλα λάθος τα έκανα.

Ποτέ δεν σε άκουσα, ποτέ.

Αλλά μάλλον το κατάλαβα το πρόβλημα.

Λένε ότι το πρόβλημα είναι μέρος της λύσης.

Κρίμα που δεν μας λένε πόσο μέρος. 50%, 2%; Δεν ξέρω.

Αλλά...

Η θεραπεία είχε αποτέλεσμα σε μένα.

Εντατική θεραπεία, εννοώ.

Και... Α, ναι.

Λοιπόν...

Δεν είναι αλήθεια ότι δεν θέλω άλλα προβλήματα.

Απλά δεν θέλω άλλα προβλήματα με λογαριασμούς, προμηθευτές. Αλλά τα δικά σου προβλήματα τα θέλω.

Θέλω της Βίκυς, των γονιών μου.

Τ' ορκίζομαι πως τα θέλω.

Εσείς είστε η οικογένειά μου.

Εσάς θέλω να σας βοηθάω.

Και... Κοίτα...

Θέλω...

Να ζήσω στο πλευρό σου, γεμάτος από προβλήματα, δικά σου και δικά μου.

Γιατί αυτά τα προβλήματα είναι αληθινά.

Και το να μην έχει κανείς αυτά τα προβλήματα...

είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα απ' όλα.

Και...

Παρότι δεν είμαι...

ο Μπιλ Γκέιτς,

ή ο Αϊνστάιν ή ο Ντικ Γουότσον,

θέλω να περάσω τη ζωή μου μαζί σου.

Μια ζωή γεμάτη προβλήματα. Θα σε φροντίζω...

Δεν έχει σημασία πόσα προβλήματα θα έχεις.

Θα έχω. Θα έχουμε!

Και...

Αυτό ήταν όλο.

Πες κάτι, σε παρακαλώ.

Δεν απαντάει.

Πρόβλημα, αδελφέ.

-Ποιος είναι ο Ρικ Γουότσον; -Ιδέα δεν έχω.

Νομίζω ότι ο τύπος σοβαρολογεί, Νατάλια.

Ωραία μέρα, δεν είναι;

-Ναι. -Ναι.

Αυτό είναι πολύ νόστιμο.

Όχι, άφησέ το. Συγνώμη.

-Πεινάς; -Όχι.

Κοίτα.

Κοίτα ποιος είναι 'κει.

Βλέπεις;

Περίμενε, περίμενε. Εδώ.

Κοίτα τι σου έφερα.

-Σου αρέσει; -Ναι.

Ναι.

Τι όμορφη που είσαι.

Πάμε.

-Γιαγιά. -Αργότερα.

Πόσο χαίρομαι που ήρθες.

Έλα, μαμά, ηρέμησε, όλα καλά.

Πάμε σπίτι.

Σε λίγο, πρέπει να μιλήσω με κάποιον.

Πάτερ!

Πάτερ!

Νόρμα και Αντόνιο, καλωσορίσατε στον Οίκο του Θεού.

Γεια σου, Νόρμα.

Γεια.

Θέλεις ένα μπισκοτάκι;

Μην κλαις. Σύνελθε.

Ένα φιλάκι.

Σίγουρα έστειλαν αυτόν τον ιερέα;

Ναι, αυτόν διάλεξαν.

Είναι από το Ιερατείο... ’χραντος...

Βοήθεια.

-Πάμε σπίτι. -Ναι.

Θα του το ζητήσω και θα πάμε.

Πάτερ;

Εν αρχή...

Ο Θεός δημιούργησε τον Ουρανό και τη Γη.

Σκότος κάλυψε την άβυσσο.

Την άβυσσο...

Ενώ το πνεύμα του Θεού φτερούγισε.

Φτερούγισε πάνω από τα ύδατα.

Και είπε ο Θεός: Γεννηθήτω Φως.

Και εγένετο Φως.

Κι ο Θεός είδε το Φως

και είπε: Όλα καλά.

Και μετά Εκείνος, ο Θεός,

εχώρισεν το Φως από το σκότος.

Και ονόμασεν το φως "ημέρα".

Και το σκότος το ονόμασεν "νύχτα".

Και ενύχτωσεν, και μετά εξημέρωσεν πάλι...

Και θα μπορούσαμε να συνεχίζουμε έτσι

εις τους αιώνας των αιώνων.

-Αμήν. -Αμήν.

Και ο Κύριος, ο οποίος άγρυπνα παρακολουθεί τας πράξεις και τας σκέψεις μας,

μας επιτρέπει να εορτάσωμεν τον γάμον της Νόρμα και του Αντόνιο.

Ο Κύριος θέλησε όλα του τα δημιουργήματα να είναι

ευαίσθητα και έξυπνα.

Έδωσε στα άνθη άρωμα,

τα τελειοποίησε σαν έργα τέχνης.

Αλλά έδωσε περισσότερα στον άνθρωπο, του έδωσε μια καρδιά.

Τον απελευθέρωσε από τις συγκρούσεις.

Του έδωσε οίνο και άρτο. Έδωσε κίνηση, έδωσε πνοή

στον άγριο πίθηκο.

Αλλά έδωσε περισσότερα στον άνθρωπο, του έδωσε μια σύντροφο.

Αν ήθελα ποιητή, θα είχα καλέσει τον Γουίτμαν.

-Πάμε σπίτι. -Πατέρα, πρέπει να πηγαίνουμε.

Αντόνιο Μπελβεντέρε, δέχεσαι την Νόρμα Πελεγκρίνι

ως σύζυγό σου και υπόσχεσαι να την αγαπάς

μέχρι ο θάνατος να σας χωρίσει;

Και ακόμα παραπέρα.

Πάτερ,

κόφτο.

Ναι.

Νόρμα Πελεγκρίνι,

δέχεσαι τον Αντόνιο Μπελβεντέρε

ως σύζυγό σου μέχρι ο θάνατος να σας χωρίσει;

-Πάμε σπίτι. -Σύντομα.

Κάν' το ευκολότερο, πάτερ.

Νόρμα, δέχεσαι τον Αντόνιο;

-Σκάσε! Ποιος είν' αυτός; -Μαμά, κοίταξέ με.

Κοίταξέ με. Σ' αγαπάω πάρα πολύ.

Μ' αγαπάς;

-Και βέβαια σ΄αγαπώ. -Και τον μπαμπά;

Ο μπαμπάς είναι εδώ δίπλα. Τον θέλεις;

Σαν σύζυγό σου;

Ναι, σε θέλω.

Και σ' αυτήν την λιτή μα συγκινητική τελετή

σας ονομάζω συζύγους. Μπορείς να φιλήσεις τη νύφη.

Ωραία, παππού!

Τι κάνουμε εδώ;

-Όχι νοσταλγίες. -Ούτε μια τελευταία ματιά;

-Πάμε κάπου αλλού. -Δεν μπόρεσα να βρω μαγαζί να νοικιάσω,

γι' αυτό αγόρασα ένα.

Έλα, μαμά.

Έλα, μαμά.

Έλα, να φάμε ωραία πράγματα.

Σ΄αρέσει αυτό το τραπέζι;

Όχι.

-Γεια σου, γιαγιά. -Τι ομορφούλα.

-Πώς σε λένε; -Βικτόρια.

Τι ωραίο όνομα.

Δώσε μου ένα φιλάκι.

-Τι ομορφούλα! -Επιστρέφω αμέσως.

Είναι άρρωστη, γι' αυτό επαναλαμβάνει τα πάντα.

Μπαμπά, μου το 'πες 100 φορές!

Μη μου θυμώνεις.

Πάτερ.

-Εντάξει; -Ναι.

Τι άθλιο γλυκό.

Είναι της κοπέλας σου;

-Είναι κέικ με μαρέγκα. -Δεν είναι μαρέγκα.

Σ' ευχαριστώ, που ήρθες.

-Όχι, συγχαρητήρια. -Σ' ευχαριστώ.

Κόφτο, έρχεται η...

-Γεια σου, Σάντρα. -Τι κάνεις;

Γνωρίζεστε;

-Έχουμε μιλήσει στο τηλέφωνο. -Αρκετές φορές.

Υπέροχο γλυκό, μμμ.

Δεν σε πειράζει. που έφερα τον Ντανιέλ;

Όχι, καθόλου, τον αγαπάω.

-Μην γελάς. -Όχι.

Δεν του φαίνεται, αλλά είναι ένας πραγματικός Ντικ Γουότσον.

Ο πατέρας σου σε χρειάζεται.

-Ξεκινάμε πάλι από την αρχή. -Όχι εσύ.

Αυτή τη φορά είναι δικό μου.

Εσύ μπορείς να φτιάχνεις την τιραμισού,

την πανακότα, ό,τι τραβάει η καρδιά σου, εγώ θα είμαι ευχαριστημένος.

Αλλά αυτό εδώ είναι δικό μου.

Θέλω κι εγώ μια νέα αρχή.

Αλλά, σε παρακαλώ, βοήθησέ με με τ' όνομα.

-Κάτι σκέφτομαι. -Για πες το.

Το όνομα μιας γυναίκας.

Από την πρώτη στιγμή που την είδα...

μ' έκανε να νιώσω πολύ άντρας.

Μια γυναίκα που ο κάθε άντρας θα ήθελε να σφίξει στην αγκαλιά του.

Λολομπριτζίτα.

-Μ' αρέσει. -Μην το πεις στη μαμά σου.

Νάτσο, γύρνα σιγά το φελλό...

Παλιο-ηλίθιε.

Έφερε χαρά σε εκατομμύρια κόσμο

και οι ίδιοι του οι πιστοί τον σταύρωσαν.

-Συμφωνώ. -Με συγχωρείτε, πάτερ.

Η παράσταση τελείωσε.

-Κόψε το χριστιανικό κήρυγμα. -Για τον Μαραντόνα μιλούσα.

-Σε σύστησα στην πρώην μου; -Όχι.

Εκείνη η ξανθιά.

Της αρέσεις.

Αλήθεια;

Είπε ότι αν δεν ήσουν ιερέας, θα σ' έστελνε στην κόλαση.

-Έχει υπέροχο χαμόγελο. -Στη θέση σου θα το προχωρούσα.

Έτσι λες;

Είναι πολύ γυναίκα.

Το 'δες αυτό;

Πού να πάμε ταξίδι του μέλιτος;

Πού; Στο διάολο.

Μια ζωή το ίδιο.

Αλλά δεν με γελάς εμένα.

Ξέρω ότι κάνεις πλάκα

και ότι είσαι πάντα η γνωστή παλιά Νόρμα.

Δεν πρόκειται να γλιτώσεις από μένα.

Θα είμαι πάντοτε δίπλα σου. Πάντοτε.

Τι μαστούρα!

Ναι.

Έλα.

Πότε θα παντρευτείς;

Ποτέ. Πού θα βρω τέτοια πριγκήπισσα σαν εσένα;

Μην είσαι ανόητος.

Είναι σα να βλέπεις τον Φρεντ Αστέρ.

Φαίνεται τόσο αυτονόητο.

Πλησιάστε λίγο.

Θείε, πιο κοντά στη θεία.

-Ραφαήλ, είσαι έξω απ' το κάδρο. -’ντε πια.

-’ντε, τέλειωνε. -’ντε.

Πες "ουίσκι".

Ουίσκι.

Μαμά, χαμογέλα. Ένα μικρό χαμόγελο!

-Κοίτα, έτσι. -Ουίσκι.

Ένα χαμόγελο! ’ντε, χαμογέλα!

’ντε!

Αυτό είναι. Ωραία!

-Περίμενε! -Τι;

-Κοίτα τι σου 'χω. -Γρήγορα.

Κοίτα τι σου 'χω.

Κοίτα.

Αυτό είναι οικογενειακό πράμα.

Οικογενειακό μέγεθος, εννοώ.

-Σαν παιδικό πόδι φαίνεται. -Περίμενε.

-Κοίτα εκεί! -Μεγαλώνει.

Κοίτα, κοίτα.

-Τι είναι αυτό καλέ; -Ένα θερμός;

Ποιος είναι αυτός, είδος προς εξαφάνιση;

Όχι, ο Ντικ Γουότσον.

Μα βέβαια.

Τώρα κατάλαβα.

-Θες φυστίκια; -Πήρα ήδη.

Μετάφραση διαλόγων: Μυρτώ

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.