Original subtitles

Είναι όλα εντάξει Τζοκ;

'Eσπασε ο φράχτης...

Τα γελάδια αγρίεψαν αλλά βρήκαμε κάποια...

Θα πάμε να βεβαιωθούμε ότι όλα είναι εντάξει.

Είσαι καλά; Σε άκουσα να φωνάζεις!

'Ηταν το αγαπημένο σου!

Νιώθω τόσο χαζή! Τρόμαξα από το ρολό του παραθύρου.

-Παράξενη καταιγίδα. -Συμφωνώ.

Υ πάρχει κάτι στον αέρα...

Ο κεραυνός παραλίγο να χτυπήσει το σπίτι.

Ευτυχώς, δεν έγινε. Ξέρεις τι λένε. Ποτέ δεν χτυπά...

Καιρό έχω να τρομάξω τόσο από καταιγίδα!

Υ πάρχει κάτι διαφορετικό σ' αυτήν. Το νιώθω κι εγώ.

Ξάπλωσε στο κρεβάτι και θα έρθω εδώ να διαβάσω!

Τι ήθελαν οι άντρες;

Είχε πέσει ένα κομμάτι φράχτη και τα ζώα περνούσαν.

Το επιδιόρθωσαν.

Αύριο θα πάμε στο κάτω λιβάδι να δούμε τις ζημιές.

Ο άνεμος είναι πολύ δυνατός.

-Τι συμβαίνει, μαμά; -Δεν ξέρω...

Κάτι άλλο συμβαίνει... Κάτι διαφορετικό.

Σαν τι δηλαδή;

Ίσως είναι ο Θάουρα εκεί έξω.

-Ποιος είναι ο Θάουρα; -Το Ασημένιο ’ γριο ’λογο.

Πήρε το όνομά του απ'τον άνεμο που φυσούσε όταν γεννήθηκε.

Είμαι σίγουρη ότι είναι αυτός.

Δεν τον ακούω.

Κλείσε τα μάτια σου.

'Eτσι μπράβο!

Τώρα απομόνωσε όλους τους άλλους ήχους. Συγκεντρώσου.

Συγκεντρώσου στον άνεμο.

’κου.

Όχι τον ήχο του ανέμου, αλλά αυτό που ακούς.

’κου προσεκτικά.

Mιλάνε για τον Θάουρα από πολύ παλιά.

Κ άποιοι λένε ότι ζ ει, άλλοι ότι δεν υπήρξε ποτέ...

κάποιοι λένε ότι είναι φάντασμα.

Λ ένε ιστορίες για το μεγάλο άγριο άτι, το παλομίνο...

που είναι ο βασιλιάς των άγριων αλόγων.

Τον ακούς;

Δεν είμαι σίγουρη!

’κου προσεκτικά.

Θα τον ακούσεις.

'Ηταν μια τέτοια νύχτα, όχι πολύ καιρό πριν.

Ήταν από τις πιο άγριες νύχτες της άνοιξης.

Τα ζώα της νύχτας αναδεύονταν στις φωλιές τους.

Οι νυχτερίδες έφευγαν από τις φωλιές τους.

Μόνο κάποια γενναία καγκουρό αψηφούσαν τη θύελλα.

Και η Μπέλμπελ, μία άγρια φοράδα, όμορφη και σοφή...

ετοιμαζ όταν να γεννήσει το πουλάρι της.

Στον αέρα πλανιόταν κάτι μυστηριώδες, συναρπαστικό.

Κ άτι σημαντικό επρόκειτο να συμβεί.

Τον ονόμασε Θάουρα, που σημαίνει άνεμος.

Από τον άγριο άνεμο που φυσούσε όταν γεννήθηκε.

Το χρώμα του ήταν κρεμ, πιο ανοιχτό από της μητέρας του.

Μεγαλώνοντας, η χαίτη και η ουρά του γυάλιζ αν ασημένιες.

Η Μπέλμπελ ήξερε πως θα τον κυνηγούσαν...

όλη του τη ζ ωή για την ασημένια χαίτη και ουρά...

και το υπέροχο κρεμ χρώμα του.

Το πρωί η καταιγίδα είχε κοπάσει.

Στο ήρεμο φως της αυγής...

η Μπέλμπελ βγήκε από τη σπηλιά για να δείξει στο πουλάρι...

την απεραντοσύνη του νέου του κόσμου.

Με το κρεμ χρώμα και την ασημένια χαίτη και ουρά...

ο Θάουρα δεν θα μπορούσε να κρυφτεί όπως τα άλλα άλογα.

Θα βασιζ όταν στην ταχύτητα και την πονηριά...

και όλη τη σοφία που μπορούσε να του διδάξει η μητέρα του.

Νωρίς σηκώθηκες.

Δεν ξάπλωσα.

Πότε άλλοτε θα έβρισκα την ευκαιρία να γράψω;

Κι άλλο βιβλίο;

-Για τα υψίπεδα; -Περίπου.

Για το Ασημένιο ’ γριο ’λογο.

Θέλεις να διαβάσεις λίγο;

Πάω να πλυθώ. Να ετοιμαστώ για τη μέρα.

Ξέρεις τι θα ήθελα;

'Eνα φλιτζ άνι ζεστό, δυνατό καφέ.

Υ πάρχει περίπτωση;

Τι;... Συγνώμη. Θα φτιάξω καφέ.

Οι μήνες περνούσαν και τα χιόνια έλιωσαν.

Η Μπέλμπελ δίδασκε στον Θάουρα όσα χρειαζ όταν για να ζήσει.

Του δίδασκε όσα είχε μάθει για τα υψίπεδα.

Τις διαθέσεις τους, τις χαρές και τους κινδύνους τους.

Ο Θάουρα σύντομα αντιμετώπισε τον πιο μεγάλο κίνδυνο.

Τον άνθρωπο!

Τι έχουμε εδώ;

Πώς θα το βγάλουμε;

Θα το κάνεις εσύ;

Mάλλον θα το βγάλω εγώ.

Ηρέμησε!

Για να δούμε τα πόδια σου.

Εντάξει είσαι.

Πήγαινε στη μαμά σου.

Mείνε ακίνητος...

'Ηρεμα...

Χ άρη στη μητέρα του, ο Θάουρα γ λίτωσε...

από την πρώτη του επαφή με τον άνθρωπο.

Η οποία όμως δεν ήταν και η τελευταία.

Ο Θάουρα δεν συνειδητοποίησε ότι πια αποτελούσε πρόκληση.

Ένα βραβείο που πάση θυσία θα το κυνηγούσαν.

Η Μπέλμπελ ήξερε ότι ο Θάουρα μια μέρα θα γινόταν δυνατός.

Περήφανος και ανεξάρτητος όπως κι εκείνη.

Θα ακολουθούσε το κοπάδι μόνο όταν εκείνος θα ήθελε.

Μα έπρεπε να μάθει να επιβιώνει και μόνος του.

Δεν θα μπορούσε να είναι πάντα κοντά του στον κίνδυνο.

Του έμαθε να κρύβεται.

Να ταξιδεύει σε ρυάκια χωρίς να αφήνει ίχνη.

Να αναγνωρίζ ει τη μυρωδιά των ζώων του δάσους.

Τέλος του έμαθε και τη μυρωδιά του ανθρώπου...

τη μυρωδιά των σκυλιών του και της φωτιάς του.

Σύντομα ο Θάουρα αποφάσισε να εφαρμόσει τις γνώσεις του.

Ακολούθησε τα ίχνη ξένων αλόγων.

Ακολουθούσε τα χνάρια μέχρι τα λιβάδια που έβοσκε...

ένας άφοβος γκρίζ ος επιβήτορας, ο Μπρόγκερ.

Επειδή ήταν πάντα στο πλευρό της...

η Μπέλμπελ δεν του είχε διδάξει τον κίνδυνο του να εισβάλει...

στην περιοχή ενός ξένου κοπαδιού.

Και ειδικά στην περιοχή του Μπρόγκερ.

Ο Μπρόγκερ ποτέ δε θα γινόταν γρήγορος σαν τον άνεμο...

ούτε θα είχε υπερβολική χάρη.

Έδειχνε όμως σημάδια του τι θα γινόταν.

Ένας άσχημος, αποφασισμένος μαχητής.

Που τον ενδιέφερε μόνο να πάρει αυτό που ήθελε.

Η Μπέλμπελ οδήγησε τον Θάουρα στη δική τους περιοχή...

υπό την προστασία του δυνατού επιβήτορα...

του Γιάραμιν.

Ο Γιάραμιν ήταν το καλύτερο και πιο δυνατό άτι...

όλων των κοπαδιών του βουνού.

Ήταν ο βασιλιάς των άγριων αλόγων.

Τώρα θα προστάτευε τον όμορφο, αλλά ακόμα ανόητο γιο του...

και την ευνοούμενη φοράδα του.

Όταν έχεις ζήσει εδώ αρκετά, νιώθεις το δάσος.

Σου μιλάει. Mε τον άνεμο.

Α ν ακούσεις, ακούσεις αληθινά και κοιτάξεις προσεκτικά...

χωρίς να σου ξεφεύγει τίποτα θα σου πει την ιστορία του.

Σκέψου πώς η Mπέμπλελ δίδασκε τον Θάουρα.

Είναι ζώα. 'Eχουν διαφορετικές αισθήσεις.

Τις ίδιες έχουμε, μα δεν τις χρησιμοποιούμε τόσο συχνά.

Α ν τις χρησιμοποιήσεις, θα καταλάβεις τον άνεμο...

και θα ακούσεις τι σου λένε τα πουλιά.

Α ν θες να μάθεις τα μυστικά του δάσους, γίνε μέρος του.

Χρησιμοποίησε τα χέρια σου.

’ γγιξε το λείο κορμό.

-Θα νιώσεις τη μαγεία. -Είναι μαγεία στ' αλήθεια;

Είναι κατανόηση. Αυτή είναι η πραγματική μαγεία.

Οι ιθαγενείς το ξέρουν εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Πιστεύουν ότι η Γη είναι η μητέρα τους.

Δεν είναι κακή φιλοσοφία!

Α ν είσαι ανοιχτός, θα διαβάσεις τα σημάδια.

Στον άνεμο, στο σχήμα των σύννεφων, στα χνάρια...

Δεν έχει νόημα, αν δε νιώθεις ένα με το δάσος.

Συχνά διαβάζεις ένα βιβλίο μα δεν το καταλαβαίνεις.

Είναι το ίδιο και με το δάσος.

Κάτι συμβαίνει.

Τι συμβαίνει, μαμά;

'Eχεις χτυπήσει...

Πώς ήξερες;

Καλύτερα να τον πάρουμε σπίτι μαζί μας.

Κ άθε καλοκαίρι οι άνθρωποι επέστρεφαν στα υψίπεδα.

Έφερναν τα ασπροκόκκινα γελάδια τους, σκυλιά...

και τα άλογά τους.

Για τον άντρα ήταν μία θερινή κατοικία...

που τον ανακούφιζ ε από τη ζέστη των πεδιάδων.

Ήταν ένας τόπος ομορφιάς και μία πηγή εισοδήματος.

Για τα περισσότερα πλάσματα που ζ ούσαν εκεί...

ο άνθρωπος ήταν μία ενόχληση, ένας εισβολέας.

Για τα άγρια άλογα, η άφιξη του ανθρώπου...

σήμαινε την άφιξη κινδύνου.

Καλύτερα δεν είμαστε εδώ;

Το άκουσες αυτό;

Το άκουσες;

Mάλλον έχουμε επισκέπτη.

Πού είναι το κρεμ πουλάρι;

-Πόσα πιάσαμε, Mάρεϊ; -Περίπου 20.

'Eρχονται! Τραβήξτε τα ξύλα!

Να το κρεμ!

Κλείσε την πύλη. Κόψε τους το δρόμο.

Κάρτα από τη Mελβούρνη. Από τον μπαμπά και τη γιαγιά.

Και ένα δέμα.

Λέει ότι του λείπει το σπίτι. Κι εγώ.

Ξέρω και κάποιον άλλο που του λείπει το σπίτι του.

Είναι νωρίς ακόμα.

Ξέρεις πολλά καγκουρό που όλη μέρα είναι μέσα σε κουβέρτες;

-Χρειάζεται φροντίδα. -Πρέπει να φύγει, Ίντι.

Α ν δεν το κάνεις δε θα μπορέσει ποτέ να επιβιώσει μόνος του.

Ας αρχίσουμε βάζοντάς τον πίσω.

Θα κοπανιέται και θα τραυματιστεί πάλι.

Δε θα βγάλει το χειμώνα αν έχει μάθει σε κουβέρτες.

Κάνε αυτό που σου λέω!

Θα είναι μια χαρά πίσω με το σάκο του.

Να οδηγήσω εγώ;

Ο χειμώνας ήταν πολύ άσχημος.

Έκανε παγωνιά και χιόνιζ ε συνεχώς.

Οι λίμνες είχαν παγώσει.

Τα λιβάδια κρύφτηκαν κάτω από τη λευκή κουβέρτα του χιονιού.

Έκανε κρύο. Τόσο πολύ κρύο!

Το χειμώνα τα άλογα δεν κινδύνευαν από τον άνθρωπο.

Έπρεπε όμως να παλέψουν με τα στοιχεία.

Με το σκληρό πρόσωπο της φύσης.

Επιστράτευαν όλα τα ένστικτα και τη γνώση τους...

για να επιβιώσουν.

Η Μπέλμπελ ήξερε να βρίσκει φαγητό και δίδασκε τον Θάουρα.

Η Μπέλμπελ και ο Θάουρα δεν υπέφεραν πολύ.

Α ντίθετα από κάποιους άλλους...

Ο Γιάραμαν προβληματιζ όταν από το δριμύ χειμώνα.

Ακόμα και τα μυστικά λιβάδια του σκεπάστηκαν με χιόνι.

Κι αναγκάστηκε να κάνει μία δύσκολη επιλογή.

Α ν κρατούσε το κοπάδι του στην ασφάλεια των υψιπέδων...

θα πέθαιναν της πείνας.

Α ν κατέβαιναν χαμηλότερα για να τραφούν...

θα πλησίαζ αν επικίνδυνα στον άνθρωπο.

1 Και όπου κι αν πήγαιναν θα υπήρ χαν άλλοι επιβήτορες...

εξίσου απελπισμένοι, που θα υπεράσπιζ αν την περιοχή τους.

Για τα άγρια άλογα...

αυτή ήταν η πραγματικότητα της επιβίωσης το χειμώνα.

Νόμιζα ότι θα πήγαινες για ψώνια.

Θα πάω.

Είναι έτοιμος για να γυρίσει στο δάσος σήμερα.

Τα έχουμε ξαναπεί. Αρκετά ανακατευτήκαμε στη φύση του.

Θα γυρίσει εκεί που ανήκει. Να δει αν θα επιβιώσει.

Γεια σου Ίντι.

Κυρία Mίτσελ!

Θα ανοίξετε ζωολογικό κήπο;

Όχι, όσο περνά από το χέρι μου.

-Πώς πάνε τα πράγματα; -Όχι άσχημα.

Πιάσαμε κάποια άγρια άλογα τις προάλλες.

Είναι πανέμορφα!

Θα αρχίσουμε αύριο να τα δαμάζουμε.

-Είναι εδώ ο κ. Mίτσελ; -Είναι ακόμα στη Mελβούρνη.

Σκέφτηκα ότι ίσως ενδιαφερόταν για τα άλογα.

Θα του το πω μόλις γυρίσει.

Θα τα δώσω την άλλη βδομάδα αλλά αν θέλει...

ας έρθει πρώτος για να διαλέξει.

Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου!

Κανένα πρόβλημα. Ας πηγαίνω.

Mπορείς να έρθεις να δεις τα άλογα αν θέλεις Ίντι.

Σε ευχαριστώ, Τζοκ.

'Ηταν αγένεια το ότι δεν απάντησες.

Δεν τον συμπαθώ.

Γιατί όχι; Είναι καλός γείτονας, κάτι σπάνιο.

Το άλογό του είναι μαύρο.

Υ ποθέτω ότι έτσι είναι!

Όπως ο άντρας στην ιστορία.

Δε χρειάζεται να είσαι αγενής. Πολλοί έχουν μαύρα άλογα.

Διάβασα όσο έχεις γράψει μέχρι τώρα.

-Αλήθεια; -Τι γίνεται στη συνέχεια;

Θα πρέπει να περιμένεις να το διαβάσεις.

Ας τελειώσουμε πρώτα με το αυτοκίνητο.

'Eλα.

-Τι συμβαίνει; -Είναι τόσο σκληρό!

Το δάμασμα των αλόγων;

Ο τρόπος του Τζοκ δεν είναι ο μόνος.

Πώς μπορούν να είναι τόσο σκληροί με ένα τέτοιο άλογο!

Πάμε να καθίσουμε.

-Εσύ επέμενες να πας. -'Eπρεπε να δω τι γίνεται.

Τώρα ξέρεις.

Σε είχα προειδοποιήσει ότι δε θα σου άρεσε.

Σα να μην ήταν πια το ίδιο άλογο!

Πρέπει να μάθεις να μην κρίνεις.

Ο Τζοκ θέλει να δαμάσει το άλογο για να το πουλήσει.

Το άλογο θέλει την ελευθερία του.

Ούτε σε μένα αρέσει αυτό που κάνει ο Τζοκ.

Αλλά έτσι βγάζει το ψωμί του. Τι να κάνουμε;

Mπορεί να βγάλει λεφτά με άλλο τρόπο.

Κάποιοι πιστεύουν ότι κάνει καλό στην περιοχή.

Τα άγρια άλογα προκαλούν πολλές καταστροφές.

Δε χρειάζεται να είναι σκληρός.

'Eχεις δίκιο.

Πέρασαν δύο χειμώνες.

Ο Θάουρα έγινε από πουλάρι, ο ωραιότερος επιβήτορας...

που είχε υπάρξει ποτέ στα υψίπεδα.

Είχε μάθει καλά τα μυστικά του δάσους...

και κάλπαζ ε με αυτοπεποίθηση και τόλμη.

Το γυαλιστερό του τρίχωμα και η χαίτη του...

που κυμάτιζ ε ασημένια, τον ξεχώριζ αν από τα άλλα άλογα.

Η πρόβλεψη της Μπέλμπελ έβγαινε αληθινή.

Ήταν περιζήτητο βραβείο.

Όπου κι αν πήγαινε, τον ακολουθούσε ο άντρας.

Πάντα στην πλάτη του μαύρου του αλόγου...

πάντα μαζί με το σκύλο του...

πάντα κυνηγώντας τον Θάουρα...

Αποφασισμένος.

Επίμονος.

Αλλά ο Θάουρα απολάμβανε τη χαρά και την ορμή της ζ ωής.

Πίστευε ότι ήταν πιο έξυπνος από τον άντρα...

και τον οδηγούσε εκεί που άρ χιζ ε το χιόνι...

κρυμμένος στη βλάστηση...

πάντα ένα βήμα ή ένα άλμα μπροστά από το μαύρο άλογο.

Ο καιρός πέρασε και ο Μπρόγκερ ωρίμασε.

Την άνοιξη διεκδίκησε την κυριαρ χία του Γιάραμαν.

Πάλεψαν ασταμάτητα.

Καθώς το σκοτάδι κυνηγούσε τις σκιές του ήλιου που έδυε...

η δύναμη του γηραιότερου ζώου έφθινε.

Ο Θάουρα παρακολουθούσε, ξέροντας ότι αυτή...

ήταν η τελευταία μάχη του περήφανου πατέρα του.

Ο Μπρόγκερ ήταν στην ακμή του.

Οι αντοχές του ξεπερνούσαν αυτές του Γιάραμαν.

Ο Θάουρα ήξερε ότι μία μέρα τα βουνά θα αντηχούσαν...

από τις δικές του κραυγές.

Η γη θα ποτιζ όταν από το αίμα του καθώς θα αγωνιζ όταν...

για να ξανακερδίσει το βασίλειο.

Ήταν συνηθισμένο ο ένας επιβήτορας να νικήσει.

Όχι όμως και να σκοτώσει τον άλλο.

Ο Γιάραμαν ήταν πολύ περήφανος για να νικηθεί.

Έτσι ο Μπρόγκερ τον άφησε να πεθάνει.

Μετά το θάνατο του Γιάραμαν ο Μπρόγκερ κληρονόμησε...

το κοπάδι του, μαζί με τη σοφή φοράδα, τη Μπέλμπελ.

Ο Θάουρα ήταν τώρα πραγματικά μόνος.

Αλλά το πνεύμα του ανέμου και τα βουνά τον αγκάλιαζ αν...

σα να ήταν ο γιος τους.

Σύντομα είχε ένα δικό του κοπάδι να υπερασπίζ εται...

από φοράδες και πουλάρια που είχε διεκδικήσει...

από άλλους επιβήτορες.

Σύντομα θέλησε κάποια, που τον έβαλε σε πειρασμό...

χάρη στην πονηριά του ανθρώπου.

Πουλήθηκε στον κύριο Τζεφ Φίλιπς, για 82 λίρες.

Ξεκινάμε με 1 0 λίρες. 1 5 λίρες!

20 λίρες... 22 λίρες...

23 λίρες... 24 λίρες...

24 λίρες... Πουλήθηκε.

Το επόμενο άλογο είναι μια θαυμάσια φοράδα παλομίνο.

Κοιτάξτε το χρώμα της, την κομψότητά της.

Ξεκινάμε στις 50 λίρες. 60 λίρες...

70 λίρες...

Πάμε στις 80 λίρες... Α νεβαίνουμε στις 90 λίρες...

90 λίρες... 1 00 λίρες...

1 00, μία φορά... 1 00, δύο φορές...

1 00, τρεις φορές! Πουλήθηκε για 1 00 λίρες...

200 λίρες!

200 λίρες. Mισό λεπτό.

200 λίρες, μία φορά... 200 λίρες, δύο φορές...

Πουλήθηκε για 200 λίρες!

'Ηρεμα...

Πάμε.

Σ ταθερά...

1 Η θωριά της χρυσαφένιας φοράδας στοίχειωνε τον Θάουρα.

Η ομορφιά και η χάρη της τον συνέπαιρνε.

Ήξερε ότι την ήθελε.

Όμως ήξερε ότι ανήκε στον άντρα.

Τώρα θα σε πιάσω!

Το ορκίζομαι!

Χρυσαφένια...

Σε είδε.

Του αρέσεις!

Και θα γυρίσει.

Οι κρύες νύχτες και ο πρώτος παγετός...

σήμαναν το τέλος του καλοκαιριού.

Οι άνθρωποι άρ χισαν να μαζ εύουν τα ζώα τους.

Μαζί τους έφυγε ο άμεσος κίνδυνος.

Και πήραν μαζί τους ιστορίες για το μυστηριώδες...

Ασημένιο ’ γριο ’λογο και τα κατορθώματά του.

Έφυγε και ο άντρας.

Χ ωρίς την πολύτιμη Χρυσαφένια του.

Ο Θάουρα ήξερε ότι θα γυρνούσε γι' αυτήν.

Ειδικά τώρα που θα γεννούσε το πουλάρι του.

Α ντίθετα από τα άλλα άλογα, η Χρυσαφένια δεν ήταν...

συνηθισμένη στις αντίξοες συνθήκες του χειμώνα.

Για δικό της καλό κυρίως, ο Θάουρα μετακινούσε...

διαρκώς το κοπάδι ψάχνοντας για καλύτερα λιβάδια.

Εδώ περίπου τον βρήκαμε.

Είναι το σπίτι του.

’ ντε, πήγαινε!

Θέλει να φύγει!

Είδες; Mας έχει συνηθίσει. Του αρέσουν οι ανέσεις.

Τι θα κάνουμε; Δε φεύγει!

Κοίτα!

Θα είναι εντάξει τώρα.

Ο καιρός έφτιαξε.

Κανείς δε συνειδητοποίησε ότι η Χρυσαφένια...

μαθημένη όπως ήταν στην ανθρώπινη παρουσία...

δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει τη γέννηση του πουλαριού της.

Την τελευταία στιγμή, η Χρυσαφένια άφησε το κοπάδι.

Αποζήτησε τη σιγουριά δίπλα στον παλιό της αφέντη.

Δευτέρα, είναι η μέρα μπάνιου για όλα τα σκυλάκια!

Τώρα είσαι καθαρός.

Θα σε βάλω μέσα στο σπίτι.

Χρυσαφένια!

'Ησυχα...

Για να σε δω...

Γύρισε σε μένα, Ασημένιο ’λογο!

'Ησυχα...

Ηρέμησε.

Αποφάσισες να φύγεις από τον κόσμο του.

Καλό κορίτσι.

Mπράβο.

Α γνόησέ τον...

'Eχω την κόρη σου τώρα, Ασημένιε Δαίμονα!

Πάμε να ρίξουμε μια ματιά.

Νιώθεις ποτέ ότι σε παρακολουθούν;

Ο Θάουρα επίτηδες κρατούσε μικρό προβάδισμα...

παρασύροντας τον άντρα, αφήνοντάς τον να πλησιάσει...

για να νομίζ ει ότι κέρδιζ ε έδαφος.

Ο Θάουρα ήξερε τι έκανε και ποτέ δεν άφησε τον άντρα...

να πλησιάσει πολύ.

Θα σε μάθω εγώ, που παίζεις μαζί μου!

Ο Θάουρα παρέσυρε τον άντρα ολοένα και πιο μακριά.

Ακόμα και τα στοιχεία ήταν ενάντια στον άντρα.

Το φως άρ χισε να λιγοστεύει και τα σύννεφα μαζ εύτηκαν.

Ο άνεμος σηκώθηκε σαν για να τον βοηθήσει κι έφερε...

βροχή από τα ανατολικά.

Αυτό ήθελε ο Θάουρα.

Εξαφανίστηκε σαν φάντασμα στην ομίχλη και τη βροχή.

Ο άντρας δεν κατάλαβε αμέσως πως τον είχε χάσει.

Σ χεδόν είχε χαθεί και ο ίδιος.

Και δεν καταλάβαινε ότι την καταιγίδα...

την είχε καλέσει το άγριο άλογο που το όνομά του...

σήμαινε "’ νεμος που Φυσά στα Υ ψίπεδα".

Χρυσαφένια!

Θα σε πιάσω!

Το ορκίζομαι! Θα σε πιάσω!

Ο Θάουρα πρόσεχε πολύ τη φοράδα και το πουλάρι.

Πλησίαζ ε ο χειμώνας και ένιωσε ασφάλεια...

ότι η απειλή του άντρα είχε περάσει.

Αφού έψαξε μάταια για τη φοράδα και το πουλάρι...

ο άντρας έφυγε από τα βουνά.

Η καλύβα του έμεινε άδεια και σιωπηλή στο φως του πρωινού.

Δεν έβγαινε καπνός από την καμινάδα.

Δεν ακουγόταν γάβγισμα.

Ο Θάουρα ήξερε ότι ο άντρας δε θα γύριζ ε πριν την άνοιξη.

Αλλά δε θα έμενε σε ησυχία.

Ο Μπρόγκερ θέλησε να κλέψει τις φοράδες του Θάουρα.

Εκείνος, νιώθοντας τον κίνδυνο, βιάστηκε να γυρίσει.

Ο Μπρόγκερ επέστρεψε άπρακτος στην περιοχή του.

Ο Θάουρα όμως ήξερε ότι είχε έρθει η στιγμή...

να διεκδικήσει ο γιος του Γιάραμαν...

τη θέση του ως βασιλιάς των άγριων αλόγων.

Δε θα γινόταν μάχη μέχρι θανάτου.

Και οι δύο επιβήτορες ήταν στην ακμή τους.

Θα ήταν μία μάχη για επικράτηση.

Ο νικητής θα έμενε βασιλιάς. Ο χαμένος θα έφευγε για πάντα.

Ο Μπρόγκερ υποχώρησε μπροστά στα νιάτα του Θάουρα...

δίνοντας τη θέση του βασιλιά, στο γιο του γενναίου Γιάραμαν.

Το ήξερα ότι θα νικούσε τον Mπρόγκερ.

Τώρα είναι βασιλιάς. Ο βασιλιάς των άγριων αλόγων!

Καταπληκτική ιστορία!

Να την πάρω στο σχολείο; Η Σάρα κι η Τζέιν θα τρελαθούν!

Γιατί πιστεύεις ότι έχει τελειώσει;

Λες ο άντρας να πιστεύει ότι έχει τελειώσει;

Κανείς δεν μπορεί να νικήσει τον Θάουρα.

Σε περίμενα, Ντάρσι.

Είδατε καθόλου άγρια άλογα, δεσποινίς Mίτσελ;

Είναι αλήθεια!

Ο Θάουρα υπάρχει!

Και ο Ντάρσι τώρα βοηθά τον άντρα...

και ο Ντάρσι είναι ο καλύτερος ιππέας και ιχνηλάτης.

Θα τον πιάσουν, έτσι δεν είναι;

Δεν ξέρω.

Πρέπει να προσευχηθούμε ότι ο Θάουρα είναι...

πιο έξυπνος από ότι νομίζουμε.

Έπρεπε να κρύψει το πουλάρι και τη Χρυσαφένια...

κάπου που δε θα τις έβρισκαν, μακριά από το υπόλοιπο κοπάδι.

Χρειαζ όταν την πονηριά του, για να είναι σίγουρος...

ότι οι άντρες δε θα πλησίαζ αν πολύ.

Ο Ντάρσι είπε ότι θα τους πληρώσει για τον κόπο τους.

'Eμοιαζαν σα να' χαν γυρίσει από την κόλαση.

Τι τέλος όμως!

'Ηταν απίστευτο.

Το άλογο-φάντασμα πήδηξε από την άκρη του βράχου!

Προτίμησε να πεθάνει παρά να αιχμαλωτιστεί.

-Αποκλείεται... -Δεν υπάρχει ελπίδα.

Mόνο κάτω μπορεί να κατέληξε.

Στα χρόνια που ήρθαν γύρω από τις φωτιές,...

στα πανηγύρια...

στα σχολεία...

έλεγαν ιστορίες για το Ασημένιο ’ γριο ’λογο...

που κάλπαζ ε μέσα στο χιόνι.

Για το ’λογο-Φάντασμα που έπινε νερό στο ποτάμι.

Για το άλογο που όλοι νόμιζ αν νεκρό και που εμφανιζ όταν...

μέσα από την καταιγίδα στη χαράδρα του νεκρού αλόγου...

για να εξαφανιστεί πάλι.

Για μία άγρια κραυγή επιβήτορα...

που μόνο του Θάουρα θα μπορούσε να είναι.

Αλλά άνθρωπος κανείς δεν ξέρει...

πού είναι στ' αλήθεια ο γιος της Μπέλμπελ...

ο Θάουρα, το σπουδαιότερο ’γριο ’λογο από όλα.