Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Jednego straciliśmy.
Wiem.
Sprawdźcie jutro, czy go wyrzuciło na brzeg.
A właśnie. Gdzie jest Yonah?
Pojechał do domu. Brzuch go rozbolał.
Co za mięczak.
Jedziemy.
Mogę?
Bierz.
A to?
Tylko nie szczoteczkę do zębów.
Może być.
- Wybierasz się gdzieś? - Na piwo.
Też czasem piję.
Gaci do tego nie zmieniam.
Żartuję.
- Co? - Wywaliło korki.
Przecież umiesz wymienić.
Jasne. A gdzie są świeczki?
- Nie wiem, ale rano wracam. - Ale tu jest ciemno.
Byli po tę kobietę?
Dlaczego pytasz?
Jak noga? Bardzo boli?
No proszę, czasem myślisz o innych.
Roboty jest mniej,
więc wyskoczyłem do Sztokholmu.
I co tam robiłeś?
Byłem tak wykończony,
że nawet nie zszedłem z promu. Cały czas przespałem.
Co mi tam.
Jesteś sam?
Tak.
A co ciebie tu sprowadza?
Seminarium na promie.
W drodze w tamtą stronę. Nie zostałam na zakupy, jak inni.
Nie poszedłeś na studia?
- Nie. - Czym się zajmujesz?
Prowadzę firmę, ciągle remontuję dom.
Takie sprawy.
Coś ci pokażę.
To Eevi.
- Ma tatę? - Tak, ma.
Zobacz, co jeszcze tu mam.
Długo masz ten telefon?
Niektóre rzeczy są naprawdę ważne.
To co? Jeszcze raz to samo?
Nie.
Nie lubię schodzić do piwnicy.
Tata mnie tu zamykał, kiedy się wkurzył.
Co?
Mogę pomóc?
Tak.
To trzeba wymienić.
- Który? - Ten najniższy.
Nie, ten na lewo.
- Tutaj? - Trzeba tam włożyć.
Tak. I wkręcić na miejsce.
I fajnie.
Ani śladu. Poszedł na dno.
Mówię ci, to strata czasu.
Powiedz to Sharifowi.
Cholera...
- Co? - Ta smarkula mnie podrapała.
- Widziałeś ją już? - Nie.
Barbara mówi, że jest urocza.
Jak dotąd najmłodsza.
Nic tu nie ma. Spadajmy stąd.
- Znalazłeś wóz Sammy'ego? - Nie.
To jedno to on umie: gubić samochody.
- Zjedz coś. - Nie.
- Mandarynkę. - Nie.
- Proszę. - Nie.
Zapraszamy.
Smacznego.
Jest bardzo głodna.
Przepraszam.
Pyszne.
Jak masz na imię?
- Kiki. - Ja - Carmela.
A ja Giulia.
Mówisz po włosku?
Trochę.
Ale niezbyt dobrze.
Jestem z Erytrei.
Jest z Erytrei.
- Co to jest Erytrea? - To taki kraj w Afryce.
Dawna włoska kolonia.
Dzień dobry.
Cześć, kochanie.
Kto ją tu zaprosił?
Nie jest bezdomnym psem.
Co tu robisz?
Zgubiłam rodzinę.
- Dokąd jedziesz? - Do Finlandii.
Pokaż mi dokumenty.
Nie mam.
Niezarejestrowana?
Będę musiał ją zabrać do obozu.
Jest wyczerpana.
- Niech odpocznie. - Muszę.
- Kolegom aż tak nie zależy. - Nie jestem taki.
Mnie zależy.
Muszę ją zabrać do centrali i ustalić jej tożsamość.
- Natychmiast. - Przykro mi.
Wsiadaj.
Znam was.
Wszyscy mówicie, że nie chcecie tu zostać.
Że jesteście przejazdem.
Na chwilę.
Mijają dni, tygodnie, miesiące...
i chcecie zostać w naszym kraju na zawsze.
Podoba się wam. Czujecie się tu bezpiecznie.
Ile lat ma pana córka?
Liah, moja córeczka, ma cztery.
Nie widziałam jej od wielu dni.
Odeślą mnie do Erytrei.
Pójdę do więzienia i już nigdy jej nie zobaczę. Rozumie pan?
Tego pan chce?
Co pan na tym zyska?
Muszę kupić prezenty.
Mogę zadzwonić?
Fajnie było cię spotkać,
ale...
Pozdrów ode mnie brata.
Kiki?
Aman nie dzwonił.
Nie wiem.
Gdzie jesteś?
Daj mi pięć minut.
Mój ojciec za chwilę oddzwoni.
Na dziś, do Mediolanu.
Malpensa.
Nie ma nic wcześniej?
Tata?
Dzięki.
Do zobaczenia.
Ojciec po mnie przyleci.
Dobrze.
Możesz iść.
Dziękuję.
Kogo widziałeś?
Idź za nim.
Musisz mi pomóc.
Do Mediolanu?
Po co mam tam lecieć?
Chciałeś robotę? To masz.
Loty.
I kasa. Trzy tysiące.
Plus wydatki.
- Co mam zrobić? - Przywieźć kogoś.
Kogo? Jakiegoś mafioso?
Moją córkę.
Policja!
Jakie plany na dziś?
Jak zwykle.
Do wieczora.
Znów nie ma prądu.
Nie włączaj wszystkiego na raz.
Jak używasz tego, to tylko tego.
- Mówiłem. - Potrzeba ciepłej wody.
To stary dom.
Masz dobrą mamę, co?
Fajnie mieć mamę.
I raz, dwa, trzy, cztery, w lewo, w prawo.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięta, palce.
Klaśnięcie. Raz, dwa, trzy i do partnera.
Obrót, obrót i pozycja wyjściowa.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięta, palce. Dobrze.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięta, palce.
Grałeś w hokeja? Co jest?
- Pomagałem w warsztacie. - Praca szkodzi.
- Co ci się stało? - Nic.
- Nie dałem rady. - To krew?
- Chodź do pielęgniarki. - Nie.
- Dlaczego nie przyszedłeś? - Zaspałem.
Rozumiem. Nie spóźniaj się więcej.
Dobra, pokaż.
Co?
Mam czterech braci. Widziałam gołe tyłki.
No już.
Veera!
Co?
Spójrz.
Jest na medycynie.
- Mogę? - Proszę.
Byłeś z tym u znachora? Co się stało?
Sam to szyłeś?
Mamy warsztat samochodowy.
Potknąłem się i nadziałem na coś ostrego.
To "coś" to nie był nóż?
Bo tak to wygląda.
Dokąd poszła?
Nie kazali ci tego oczyszczać?
Nie.
Rano i wieczorem. Dokładnie.
Bo wda się zakażenie.
Trochę zapiecze.
Chciałabym wiedzieć, kto to szył.
Dobra. Gotowe.
A właśnie. Przyniosłam podręczniki na egzamin.
Proszę.
- Te dwa są co rok, a resztę... - Tak, wiem.
Żyjesz?
Co to naprawdę było?
Mówiłem.
Co teraz? Nie możesz z tym tańczyć.
Ani normalnie chodzić.
Idź na bal z kimś innym.
Nawet tak nie mów.
Gdzie byłeś?
Domyśl się.
Dlaczego one wciąż tu są?
Nie powiedziałeś mi o tym.
Co tu robią?
Mieli je zabrać.
- Przyszli? - Fajnie, że jesteś.
Coś bym z tym zrobił.
Co robią w pokoju rodziców?
Odpowiedz!
- Słyszysz? - Odwal się.
Nie jesteś ojcem. O co się czepiasz?
- Wynoś się. - A popłacisz rachunki?
Za szkołę, podręczniki, żarcie i biały frak?
Przestań!
Dosyć!
Przestań.
Moja noga...
Przepraszam.
Nie chciałem.
Poradziłeś sobie. Z prądem i w ogóle.
Muszę coś załatwić.
Wrócę późno.
- Kamal Hanano. - Cześć.
- Co tak długo? - Nieważne.
Mam dobre wieści.
Możesz zabrać siostrę.
- Nie mam pieniędzy. - Jasne, że nie.
Zadzwonię rano.
O, już jesteś.
Mam ważną sprawę.
- Jest pan umówiony? - Nie...
- Można telefonicznie. - Wiem, za tydzień.
- Chodzi o pożyczkę. - Wniosek online.
Nie mogę. Dopiero niedługo dostanę obywatelstwo.
Nic nie poradzę, sam pan rozumie.
Petteri?
Dzięki. Przepraszam, że aż tyle.
- Daj ten numer. - Nie.
To on zadzwoni do ciebie.
- To chociaż imię. - Sharif.
- Ile? - Potem ci powiem.
Oboje jesteśmy zmęczeni.
Ale dlaczego chcesz zrezygnować?
Czekaliśmy pięć lat.
Już nie umiemy ze sobą żyć.
Oboje chcemy mieć dziecko.
Tak myślałam.
- Nie można mieć wszystkiego. - Ale można próbować.
Jak długo?
Nie chcę być zależny od innych.
Od rządu, urzędu miasta i ludzi z agencji adopcyjnej.
Brak mi miejsca dla własnych myśli.
I znajdziesz je tutaj?
Do widzenia.
Dzień dobry. Noora, prawda?
- Noora Kukkonen, służba socjalna. - Maria Korpi-Heikkila.
Spóźniłam się. A gdzie Kamal?
Musiał gdzieś iść. Ja też wychodzę.
Możemy jutro przejrzeć dokumenty? Już późno.
Tak. Bardzo przepraszam.
To jest Rayan?
Tak, to on.
- No to do jutra. - Tak.
Cześć, Rayan.
Jestem Maria.
Wszystko będzie dobrze.
Nie martw się.
Wiem, że się martwisz.
Rozumiem cię.
Doskonale rozumiem.
Chodź do mnie, skarbie.
Już dobrze.
Załatwione?
Gratuluję!
- Witaj w Szwecji. - Dzięki.
Teraz sprowadzisz rodzinę. Anwar z tobą pojedzie.
- Pomoże ci we wszystkim. - Jasne.
Proszę, weź.
Wszystko straciłem...
Jak my wszyscy.
Każdy z nas.
- Dzień dobry. - Nie, dziękuję.
Przysłał mnie Sammy.
Dlaczego nie przyleciał?
Coś mu przeszkodziło. Mam ci to dać.
Dlaczego go tu nie ma?
Złapali go.
- A Aman i Liah? - Nie znam ich.
Chcę zadzwonić do ojca.
Nie z mojego telefonu, a on nie odbierze.
Mam cię zabrać do Finlandii i nie chcę kłopotów.
Miałem ci dać paszport i dałem.
Czego jeszcze chcesz?
Kupmy ci bilet.
- Czyj on jest? - Nie wiem.
- Chyba prawdziwy. - Ukradziony?
Mam go od Sammy'ego.
Nie wiem, skąd go miał.
Słyszała.
Chodź.
Potrzebny nam samochód.
Chcę zadzwonić do Kamala.
- Nie mogę tak czekać. - Riku ma to załatwić.
Ja się w to nie mieszam.
Mam dość na głowie.
- Ile od ciebie chcą? - Pięć tysięcy.
Zapłacisz im?
A mam wyjście?
To jest człowiek,
który wie, co to znaczy kochać rodzinę.
Masz forsę?
Nie masz, a mimo to do mnie przychodzisz.
Dlaczego?
Bo mamy twoją siostrę?
Nie wiem.
Jorge?
Mamy jego siostrę?
- Nie. - Nie mamy.
My jej nie mamy.
Mieszkasz sam?
Tak.
Masz ładne mieszkanie. Dużo miejsca.
Sukinsyn.
Masz obywatelstwo?
Fińskie.
Jeszcze nie.
- Ale pozwolenie na pobyt masz? - Azyl.
Azyl...
A to farciarz.
Mało kto dostaje pozwolenie na pobyt.
Wielu wierzy, że je dostaną,
ale go nie dostają.
Potrzebują pomocy.
Możemy sobie pomóc.
My pomożemy im,
ty pomożesz mnie, a ja pomogę tobie.
Jak chcesz mi pomóc?
Dam ci pieniądze na wykupienie siostry,
a ty będziesz przyjmował ludzi,
zanim pojadą gdzieś dalej.
To jak?
Zgoda?
Jeszcze 10 godzin. Zostało 1100 kilometrów.
A potem już tylko Bałtyk.
Dobrze znasz ojca?
Właściwie wcale.
To dlaczego przyleciałeś?
Bo mnie prosił.
Dlaczego?
Dlaczego prosił, skoro go nie znasz?
A jak dobrze ty go znasz?
Wiesz, czym się zajmuje w Finlandii?
Importem. Ma firmę handlową.
Co?
No co?
Może skupię się na jeździe.
Witam. Hanna Makela, pańska adwokat.
Proszę mi opowiedzieć, co się stało?
Proszę mnie stąd wyciągnąć.
Właśnie na to chcę znaleźć sposób.
No to nie traćmy czasu.
Chcę stąd zaraz wyjść.
I muszę zadzwonić.
Sammy? Co się stało?
Byłem nieostrożny przez Kiki.
- Kiki? - Tak.
- Jest w drodze do Finlandii. - Coś ty?
Dlatego dzwonię.
Wyjdę najszybciej jak się da i proszę cię o pomoc.
Bądźmy w kontakcie.
No jasne. Niech to szlag...
Zrobię co mogę.
To świetnie, że odzyskasz córkę.
Tak.
Wypij to.
Urocze dziecko.
- Może ją weźmiemy? - Nic z tego.
Sprzedamy ją najszybciej jak się da.
Stój, do cholery!
Tekst: Anna Wichlińska-Kacprzak
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.