All language subtitles for Imposters.S02E05.Maybe.Definitely.720p.AMZN.WEBRip.DDP5.1.x264-NTb

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish Download
pt-BR Portuguese (Brazil) Download
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

وارز تقدیم میکند IRWAREZ.COM

آنچه گذشت در "امپاسترز"...

بدون انگشتر داریم فرار می‌کنیم مکزیک؟

- انگشتر رو کجا قایم کردی؟

- اوم، اصلاً خوشت نمیاد.

- خانم جانسون، دختر شما یک کلاهبردار حرفه‌ایه.

و تا وقتی پیداش نکنیم،

جونش قطعاً در خطره.

- چی می‌شد اگه می‌رفتی پیش پلیس

و چیزی که همین الان به من گفتی رو بهشون می‌گفتی؟

- مردی که براش کار می‌کنم،

اون از پلیس هم زرنگ‌تره،

و منو می‌کشه.

- ازرا، باید به پدر و مادرت زنگ بزنی.

همین الان.

- بیاین جاش و سالی رو از هم دور کنیم.

فکر می‌کنم بهترین کار اینه که یه تغییر محیط داشته باشیم.

آرتور، نیاز دارم که باهامون همراه باشی.

- چه خبره؟

- وقتشه برگردیم آمریکا. الان.

- این قاچاقچی چقدر می‌گیره؟

- ده هزار دلار اضافه.

- من می‌دونم چطور تا فردا ۱۰ هزار دلار جور کنم.

- پول رو داری؟ - بله.

- - و نه.

خواهرم داره.

- ریچارد ایوانز. - پاپی لنگ‌مور.

- اون آلیسه.

مدی خودش رو جای پاپی جا زده بود تا بشه آلیس.

داشت، یه جورایی، نسخه‌ی اون رو اجرا می‌کرد.

- وای خدای من. - این آلیس واقعی‌ئه.

- فقط با این تفاوت که من واقعاً پولدارم.

- خب، سوفیا یک ساعت و نیم دیگه میرسه اینجا.

خب رفقا، ما باید بریم.

همین الان باید بریم. یالا.

- دکتر چی میخواد؟ چقدر عصبانیه؟

- وقتشه بیای و دکتر رو ببینی.

ببین، من انجامش دادم و هنوز زنده‌ام.

- قبولش می‌کنم.

- ماشین زمان راک اند رول پنسیلوانیای مرکزی،

WURG،

از پاتس‌ویل به شما تقدیم می‌شود.

- ♪ وقتی جوونی و مثل ما عاشقی ♪

♪ و از دنیایی که می‌بینیم گیجیم ♪

- بعداً میبینمت!

♪ چرا مردم اینقدر ما رو آزار میدن؟ ♪

♪ فقط اونایی که عاشقن می‌دونن ♪

♪ یک شهر بی‌رحم چه کاری می‌تونه بکنه ♪

♪ اگه برای خیره شدن به یک ستاره مکث کنیم ♪

♪ مردم حرف می‌زنن که چقدر بد... ♪

- سلام، خوش‌تیپ. آماده‌ای؟

- استیک سالزبری چطوره؟

- تا حالا خوردی

توی استیک‌خانه‌ی تاکر اون طرف خیابون؟

- اوه، حتماً. البته نه با خرج من.

- پورترهاوس ما دقیقاً همون برشه.

همون تأمین‌کننده.

- ولی اون یه برش ۵۰ دلاریه.

- اینجا، تقریباً نصف اون قیمته.

- من خودم مدیوم‌رِر می‌خورم.

- شماها واقعاً مایه دلگرمی بودین

درست وقتی داشتم دلتنگ خونه می‌شدم.

بذار بقیه‌ی پولتون رو بیارم.

- نه، نه، بقیه پول برای شما. لطفاً.

شما یک فرشته‌ای.

- خدا خیرتون بده.

- ببخشید عزیزم.

- بله؟

- میشه یه کم دیگه برامون بریزید؟

- اوه، البته.

چیز دیگه‌ای براتون بیارم؟

کیک «فاج بلک‌اوت» ما معرکه است.

- نه ممنون، دخترم. ما خوبیم.

- واقعاً همینطورین.

یه روز، وقتی منم اینجا، تو همین رستوران نشستم

با شوهر آینده‌ام،

امیدوارم به جذابیت و خوشحالی شما دو نفر باشم.

- حرکات این یکی رو می‌بینی؟

- آره، باید انعام‌های حسابی بگیره.

- هی، دوباره دیدنتون خوبه.

این چیزیه که من همیشه سفارش می‌دم. خیلی خوبه.

- این دختر استعداد ذاتیش بالاست.

- ♪ می‌تونه بکنه

- آره.

چی؟

شوخی می‌کنی؟

این تنها شانس ماست.

نفر سوم ما حتی تا وقتی...

- هیس.

- یه دقیقه دیگه برمی‌گردم.

- باشه، باشه. بداهه‌پردازی می‌کنیم.

- چی بود؟

- دوستمون داره میره. امشب.

- چی؟ بذار حدس بزنم.

سای رابرتز محبوبت دوباره گند زد.

- اون ما رو با سینسیناتی و آکرون اشتباه گرفت.

- دستت درد نکنه سای.

خدای من.

- پس این یارو سای،

میخوای کارش رو برات بسازم؟

- بامزه است، بچه. آره.

آره، کاش می‌شد.

خب، به این میز مشکی و طلایی نگاه کن.

مثل اینکه اینجا چند تا طرفدار پلنگ داریم.

هو!

آب می‌خواین بچه‌ها؟

با خیال راحت منو رو ببینید، پسرا.

قول میدم سریع برگردم.

اِم، میشه ما... - اوه، آماده حسابید؟

- خوش می‌گذره؟ - البته.

یعنی، من عاشق کارمم.

من عاشق مشتری‌هامم. - جدی می‌گی؟

چون وقتی قیافه جدی‌تو کنار میذاری،

کاملاً مشخصه که ترجیح میدی

تقریباً هر جای دیگه‌ای باشی.

آره، شاید.

قطعا.

فکر می‌کنی علاقه‌ای داری

کارت رو یه مرحله بالاتر ببری؟

یه پول حسابی دربیاری.

باید برم، پس فردا می‌بینمت.

۲۰ دقیقه! بزن بریم!

قطار خط لنسدیل، هم اکنون از سکوی دو حرکت می‌کند.

لنسدیل به سمت فینیکس هیل و ولی فورج

هم اکنون از مسیر دو حرکت می‌کند.

اوه، خدای من. - حالت خوبه؟

اوه خدای من، فقط... - بیا، بذار من بگیرمش.

مواظب باش. خودتو اذیت نکنی.

مرسی! - خواهش می‌کنم.

چه روز مزخرفی.

یعنی، اولین روز کاریم بود،

و رئیس جدیدم نمیتونست

بیشتر از این رو اعصاب باشه.

یعنی، تمام روزِ لعنتی، هی می‌گفت،

"تندتر تایپ کن. تندتر تایپ کن."

من خودم ۱۰۰ کلمه در دقیقه تایپ می‌کنم.

خب، باور کن؛

تو احتمالاً هر جا بخوای کار پیدا می‌کنی.

هم اکنون در حال ورود... - اون قطار منه.

اوه، خب، ممنون. شما خیلی مهربونید.

هی، ممکنه شمارتو داشته باشم؟

اِم، خب، حتماً.

قطارتو از دست ندی.

برای ده دقیقه کار بد نبود، نه؟

نه. اصلاً بد نبود.

هی، تو که شماره واقعی‌تو به اون یارو ندادی، دادی؟

اوه، خب، من یه شماره بهش دادم.

شماره کلانتری پاتسویل رو.

علاقه‌ای داری که دوباره این کارو کنیم؟

حتماً.

مامان بابات اجازه میدن تا دیروقت بیرون بمونی؟

مامان بابام به زور میدونن من زنده‌ام.

اوه. خب، نمیدونن چی رو از دست دادن.

با هم در ارتباطیم.

باشه.

اوه! - ریچارد.

اوه، پام گرفت! - ریچارد.

داره میگیره. من... - ریچارد!

نمیتونی فقط به اون ور خم بشی؟

وقتی اومدی تو، لازم نبود بغلم بخوابی...

که ۶۹ کنیم همدیگه رو؟ نه، مرسی.

فقط لطفاً دستتو از زیر دنده‌هام بردار.

درد دارم.

آره، بیا اینجوری.

اونجا نه! ای بابا!

ببخشید، اون مال تو بود؟

آره! آره، همون بود.

اوه. وای، رفیق.

تحت تاثیر قرار گرفتم.

اصلا نمیدونستم.

و هیچی بیشتر از این خوشحالت نمیکنه

که از هر کاری که من می‌کنم بهت بربخوره.

خوشحال؟

تو به ده هزار دلار کمک من نیاز داشتی.

آره، میدونم، و قدردانشم.

فقط دارم میگم.

شبیه قدردانی نیست.

من فقط دارم میگم که هر وقت دور و بر منی،

فکر نکنم خودت متوجه باشی،

ولی تو نمیتونی حتی یه لحظه بدون قضاوت باشی.

اینقدر زودرنج نباش.

وظیفه منه که باهات سخت بگیرم.

این فعل نیست.

در طول سه سال گذشته،

تو همیشه آشفته‌ترین حالت ممکن بودی.

اگه من کمکت نمیکردم، کی میکرد؟

نه، اصلاً قضاوت کننده نیستی. اصلاً.

اوه، این پیام‌ها حتی ارسال نمیشن.

لعنتی.

خیلی امیدوارم اون بچه اون یادداشت رو بهش داده باشه.

پس برنامه‌ت اینه که،

تو و سوفیا یه زندگی مجرمانه داشته باشید؟

در حال حاضر واقعاً برنامه‌ای ندارم

به جز اینکه، یعنی،

پدر و مادرم گروگان گرفته شدن.

هی، من قضاوت نمیکنم، رفیق.

فقط دارم میپرسم، چون، یعنی،

فکر نمیکنم من به درد این کلاهبرداری‌ها بخورم.

یعنی، شاید بتونم باشم،

ولی من برای کارهای بزرگتری ساخته شدم.

توی تخمام حسش میکنم.

این حرفا از دهن یه مردی درمیاد که قراره آدم بزرگی بشه.

لعنتی!

از اینجا متنفرم! - منم!

خب، پس همه‌چی رو در مورد ریچارد اوانز بگو.

چی؟

نه. چرا؟

نمی‌دونم. کنجکاو شدم.

هی، گوش کن.

اون پسر خوبیه، باشه؟

خیلی سختی کشیده.

نمی‌ذارم با این پنجه‌های خوش‌رنگ و لعابت سراغش بری.

اوم هوم.

چی اینقدر خنده‌داره؟

باورم نمیشه آلیس واقعی پیداش شد.

اون آلیس نیست.

خب، اون آلیس اصلیه.

شاید یه نشونه‌ست.

نشونه‌ی چی؟

نمی‌دونم.

که مثلاً دوباره همه‌چی محشر میشه.

شاید همه‌چی اتفاق افتاد...

به یه دلیل.

که لازلو قهر کرد و رفت.

تو همیشه تو اون دور بودی،

حتی وقتی با هم قرار میذاشتید.

آره، فکر کنم.

نظرت در مورد لازلو چیه؟

اون شوهرته.

جواب بده.

به نظرم اون...

شوهرته.

فقط نمی‌دونم دیگه این حرف درست باشه.

آه، عزیزم، متاسفم.

آه، اشکال نداره.

خوبم. فقط...

اوف.

اما اون ریچارد.

اونجوری که بهم نگاه می‌کنه،

اونقدر شیرین و بی شیله پیله بود،

اصلاً مثل لازلو نبود.

از این مسیری که داره میره خوشم نمیاد.

قرار نیست جایی بره.

هنوز.

ای وای.

تازه، داری عبری حرف می‌زنی؟

دارم میرم پیکنیک،

و یه سیب با خودم میارم، یه برونتوسور،

یه کلاه ایمنی، یه دیوراما، یه تخم مرغ، و...

چند تا ماهی.

دارم میرم پیکنیک، و یه سیب میارم،

یه برونتوسور، یه--

آه، داریم وایمیستیم؟

داریم وایمیستیم؟ - هیس!

وای خدای من.

احتمالاً فقط یه بازرسی سرپاییه.

خودتو به مردن بزن. - چی؟

رفیق، فکر کردم کارمون تمومه.

فکر کردم می‌خوان بهمون شلیک کنن.

چی؟

مهاجرت اینطوریه؟

رفیق، این یه مشکل بزرگه.

سلام مامان.

آه، خدای من. آه.

سلام مادی.

سلام.

موهات رو عوض کردی.

بعضی چیزا هنوز برات میاد.

شاید باید بدی برات بفرستنشون هیوستون.

ناراحتم که کریسمس امسال پیش ما نبودی.

می‌دونم. متاسفم بابتش.

خلوته.

دلمون برات تنگ شده بود.

منم دلم براتون تنگ شده بود.

مامان، باید یه چیزی بهت بگم.

مهمه.

من هیوستون زندگی نمی‌کنم.

هیچ وقت هم نکردم.

و برای یونیسف هم کار نمی‌کنم.

باشه.

خب، نمی‌خوای چیزی بگی؟

چه جوری پول در میاری؟

واقعاً، فقط از این کار به اون کار.

کار موقتی.

آره، من، امم،

فقط داشتم سر و سامونش می‌دادم.

مطمئنم این حرفا از نظرت آبکی میاد،

درست مثل هر کار دیگه‌ای که کردم.

من هیچ وقت فکر نکردم کار کردن برای یونیسف آبکی باشه.

چیز دیگه‌ای هم هست که بخوای بهم بگی؟

فقط اینکه متاسفم بابت اینکه صادق نبودم.

آره.

ممنون که گفتی.

بابا تو اتاقشه؟

خوابه، مثل همیشه.

ولی لطفاً صبر کن تا بیدار بشه و سلام کنی.

شب میمونی؟

اشکال نداره؟ - معلومه.

باشه.

وای، چقدر دستشویی دارم.

پام خواب رفته. - اوه!

وای، حواستون باشه. حواستون باشه. حواستون باشه.

- اوه، جیش، جیش، جیش... - خیلی بده.

- جیش، جیش. - خیلی بده.

- اوه! - آه!

- چی؟ اونجا باید جیش کنیم؟

- دقیقاً مثل اردوئه!

- من از اردو متنفر بودم!

- هی، هی، برو عقب، رفیق.

تو دقیقاً چسبیدی به من.

- آه، لعنتی.

- اوه! اوه، ای بابا.

- یارو داره به اسپانیایی سرمون داد می‌زنه.

- می‌دونم؛ انگار تو یه قبر بودیم.

- نه؟ انگار تو یه گودال گیر کرده بودیم.

- من قطعاً باید سوزونده بشم.

- من فکر می‌کردم لحظات خوبی هم داشتیم، واقعاً.

- بچه‌ها.

دو تا کار هست که باید انجام بدیم.

اول، باید خونواده‌م رو از دست مکس نجات بدم.

- نه، صبر کن، صبر کن.

تو این کارو تنها انجام نمی‌دی.

- خونواده‌مه.

اگه با کس دیگه‌ای برم،

ممکنه همه چی رو به گند بکشه.

قبوله؟

- خب، لعنتی، فکر کنم آره.

- خوبه. که منو می‌رسونه به هدف شماره دو.

شما باید برید اسکازدیل و اون حلقه رو بگیرید.

شاید بهش احتیاج داشته باشیم،

و قطعاً به پول نیاز داریم.

وقتی کارتون تموم شد و فرض بر اینه که من با مکس کنار اومدم،

یه جای خلوت همو ملاقات می‌کنیم.

فقط باید بفهمیم کجا.

- هی، این روزا تو کلبه چه خبره؟

- اوه، مامان اصرار داره

که همه فامیلامون واسه روز کارگر بیان بالا.

و منظورم اینه که همه‌شون.

- منظورم الانه.

- اوه، هیچی.

چرا شما ازش به عنوان مخفیگاه استفاده نمی‌کنید؟

- وای، ایده خوبیه.

اون خیلی بالاست تو نیویورک، انگار تو دل جنگله.

- خوب، پس یه نقشه داریم.

ریچارد، اول یه چیزی لازم دارم.

- هی، چه مدل سوتینی پوشیدی؟

- اِیجنت پرووُکاتور، مدل لورنا، رنگ بژ.

- و سایزت چنده، ۳۴بی؟

- بله قربان.

- باحاله. درش بیار.

فقط اگه کسی تا ۴۰-۵۰ فوت نزدیک شد بهم خبر بده.

عادی به نظر بیا.

یک میسیسیپی، دو میسیسیپی،

سه میسیس...

آه، آره! هنوز تو دستمه.

- قطعاً همینطوره.

- با سوفیا تماس گرفتی؟

- نه، حدود پنج بار زنگ زدم.

نمی‌تونم بفهمم می‌ره رو پیغام‌گیر

یا کلاً در دسترس نیست.

- احتمالاً شاکی شده که بدون اون رفتیم.

- آره، منم همینو گفتم.

- ممنون. - پیداش می‌کنی.

مواظب باش، باشه؟

- بله، مامان.

قول می‌دم سر راه خبر بدم.

- هی، تند نرو.

- آره، تند نرو.

- شاید باید یه مینی‌ون رو سیم‌کشی می‌کردی.

- اه. - لطفاً.

- همیشه رو به جلو.

- آره.

- نمی‌تونم صبر کنم تا به مامان بگم...

- بفرما.

سعی کن، می‌دونی، کسی رو نکشی

یا... یا نمیری.

- نصیحت عالی.

- مدی جانسون بالاخره.

از آشناییتون خیلی خوشحالم.

- منم همینطور.

ممنون بابت لطفتون.

- مکس میگه تو ذاتی این کاره‌ای.

گفت یه پدیده هستی.

- من سعیم رو می‌کنم.

- یه جورایی دنیا دیده به نظر میای.

خودتو یه روح قدیمی می‌دونی؟

- واقعاً هرگز بهش فکر نکرده بودم.

شاید هم باشم.

- آه، یه غریبه و یه ناظر؟

- بله، همیشه همین حس رو داشتم.

- مکس، سالی، تو و من،

ما دنبال‌کننده‌ایم.

- دنبال‌کننده‌ها؟ - آها.

ما می‌خوایم زندگی رو با قوانین خودمون زندگی کنیم

و مرزهای کنترل رو کشف کنیم.

- بهش یادآوری کردی

که بیشتر از اون چیزی که لازمه حرف نزنه؟

- بله، اون خوب از پسش برمیاد.

همونطور که گفتی، دکتر چشمش دنبال استعداده.

- می‌دونم. می‌دونم.

ولی دکتر می‌تونه بیش از حد سختگیر باشه.

- می‌دونی بزرگ‌ترین فریب چیه؟

عشق.

- عشق؟

- تو یه توانایی خاص داری.

تو غریزی درک می‌کنی که چی پشتِ

خواسته‌ها و آرزوهای یه آدمه.

خیلی کمیابه.

این استعداد بهمون کمک می‌کنه تا بررسی کنیم

فرصت‌های جالبی رو.

اولین فرصتت.

هرچی که باید بدونی، همین توئه.

- چه بامزه.

من قراره که...

- راجع بهش یاد بگیری، مطالعه‌اش کنی،

بعدش هم شاید یه جای مناسب باهاش روبرو شی.

ببین به کجا می‌کشه.

مکس و سَلی باهات هستن،

هر کدوم به روش خودشون تو زندگی اون نفوذ می‌کنن.

به اصطلاح، بخشی از یه خانواده جدید.

فقط ازش لذت ببر.

- مطمئنم همین کارو می‌کنم.

- به خانواده خوش اومدی.

- الو؟ - آره، مکس هستم.

مکان عوض شده. - چرا؟

- من و بابات فکر کردیم بهتره

اگه بحث رو خارج از خونه انجام بدیم.

ما الان مسافرخانه راندابوت تو باویل هستیم.

درست خارج از شهر.

ظاهراً بهترین پنکیک‌های

ایندیانا رو سرو می‌کنن، پس طبق نقشه عمل کن.

شاید حتی فرصت کنی ازشون لذت ببری.

- می‌خوام با پدرم حرف بزنم.

- ایزی؟ - حالت خوبه؟

- بابا، چی... چی شده؟

- من خوبم.

همه چی اینجا تا جای ممکن آروم پیش میره.

تو نباید نگران باشی.

- چه جوری انتظار داری نگران نباشم؟

- فقط نگران نباش! تو یه بلوم هستی.

وقتی اوضاع سخت میشه، سرتو بالا بگیر و...

- شونه‌هات رو بده عقب.

آره، فهمیدم، بابا. فهمیدم.

زود میام پیشت، باشه؟

- خیلی خب، خوبه.

اِزرا.

حواستو جمع کن.

- حواسم هست.

- چند وقته تو این کار هستی؟

- تقریباً ۴۰ سال.

- هوم.

تو چطور؟

- هر دومون مدتیه تو این کاریم.

- یه زمانی یه کلاهبردار رو می‌شناختم.

پسری که باهاش بزرگ شدم، گیب سینگر.

خودش رو شبیه یه خاخام می‌کرد

و در به در تومارهای تورات می‌فروخت.

می‌گفت اون‌ها رو از زیر کف‌پوش‌های خونه‌ها

تو گتوی ورشو کشیدن بیرون.

یادگارهای باارزش.

اون‌ها فقط کپی‌های ارزون‌قیمت بودن.

قهوه روشون می‌ریخت، تو خاک لگدشون می‌کرد.

و مردم اون‌ها رو می‌خریدن.

اون‌ها باور می‌کردن.

اون‌ها می‌خواستن باور کنن.

آدم‌های بی‌گناه.

نمی‌دونم شماها چه جوری می‌تونید این کارا رو بکنید.

- منم نمی‌دونم چجوری آدما می‌تونن حق امتیاز یه اختراع رو بدزدن

از برادر خودشون

و بعد بفرستنش تیمارستان.

- هی، می‌خوای یه چیزی رو بدونی؟

اون‌قدرها هم ساده نیست.

- مطمئنم خیلی پیچیده بوده.

- اتفاقاً، همین‌طور بود.

من به اندازه کافی تنبیه نشدم؟

به نظر می‌رسه تو هم تنبیه شدی، نه؟

چی شده؟

بالاخره یه بدبخت بهت رسید؟

- هی، دیگه این همه سؤال نپرس.

- نه، چرا خودت بهش نمی‌گی؟

- چی؟

- چرا بهش نمی‌گی چی شده، مکس؟

- من نمی‌دونم چی شده، سَلی.

- چرا حدس نمی‌زنی؟

- خب، فکر می‌کنی چقدر احتمالش هست

که مارگارت جانسون واقعاً لو بده

دختر خودش رو؟

- تو چی کار می‌کردی؟ تو پدری.

دختر ما تو دردسره.

- آره، ولی دوست دارم فکر کنم به اندازه کافی خوب بزرگشون کردم

که کلاهبردار نشن.

فقط این نظر منه.

- هیچ‌وقت نمی‌دونی.

- منظورت چیه؟

- من بزرگ‌ترینِ سه تا بچه‌ام.

برادرم ری، کوچیک‌ترینمون،

مثل من، خیلی دقیق و منظم بود.

تو وودبریج، نیوجرسی زندگی می‌کنه.

مدیر دبیرستانه.

با یه متخصص قلب ازدواج کرده.

بعدش هم خواهرمون، جون هست.

همون پدر و مادر، همون عشق، همون همه چی.

۱۰ سالش بود خونه پدربزرگ مادربزرگمون رو آتیش زد.

۱۵ سالش نشده بود فرار کرد لس‌آنجلس.

دو روز قبل از ۲۰ سالگیش جسدش توی یه سد پیدا شد.

- یا خدا.

- بعضی وقتا به طرز تربیت برمی‌گرده.

بعضی وقتا به ژن‌هاست.

و بعضی وقتا دیگه انقدر دیوانه‌وار و مسخره‌ست،

که ما توش هیچ نقشی نداریم.

وانمود کردن به خلافش آدمو دیوونه می‌کنه.

بریم صورت‌حساب رو بگیریم.

- و بعدش خونه بلوم‌ها.

- خب، فردا صبح؟

راه طولانی‌ای بود.

وقتشه کمی استراحت کنیم.

صورت‌حساب، لطفا؟

و تو، عزیز من،

بهتره به بچه‌هات زنگ بزنی.

- دارید می‌رید ایندیاناپلیس؟

- اوه، فردا.

امشب فقط می‌خوایم یه هتل پیدا کنیم و ولو شیم.

- باشه. - پیشنهادی داری؟

- یه جایی هست به اسم "راندابوت"

دو تا خروجی پایین‌تر.

مردم میگن بهترین پنکیک‌های ایالت رو اونجا سرو می‌کنن.

- اوه، واقعاً؟ امتحان کردی؟

- من گلوتن نمی‌خورم.

- ♪ همینه که هست

- لعنتی، این یه ماشین خیلی خفنه.

فکر کنم ۲۰ تا بلندگو اینجا هست.

واقعاً بیسش رو تا اعماق وجودت حس می‌کنی، نه؟

اوم. ♪ آره

- ♪ خب، خب، خب، خب، خب، خب ♪

- می‌خوای بدونی چی رو در مورد این ماشینا دوست دارم؟

- چی رو در مورد این ماشینا دوست داری؟

- شاسیشون جداست از بدنه.

- اوه، جالب به نظر میاد.

- جالبه.

قصد ندارم توضیح مردونه بدم.

احتمالاً خودت می‌دونی، مگه نه؟

به خاطر همینه که خریدیش؟

موتور ۶.۲ V8

یا چی، داخلیش که رنگ شیل (خاکستری تیره) با تزئینات قهوه‌ای؟

- راستش، من فقط خریدمش

چون گرون‌ترینشون بود.

- اوه، اینو دوست دارم.

پس یه چیزی در مورد خواهر کوچیکه بگو که من نمی‌دونم.

- وای خدای من.

از کجا شروع کنم؟

- ن-ه میشه "نه".

- می‌دونستی این هنرمند باحال مرکز شهر

یه زمانی یه سوارکار خیلی حرفه‌ای بوده؟

- اوه، چی؟ - یک سال سوارکاری.

دو تا قهرمانی ایالتی. - وای.

- بعدش ول کرد. - پاپی.

- جولز از اسب افتاد و ول کرد.

- من از اسب نیفتادم.

اسمش بنر بود، پاش شکست،

و اونا کشتنش،

و من دیگه نمی‌خواستم سوارکاری کنم.

- لعنتی!

تو یه کادیلاک با چند تا اسب‌سوار دختر.

می‌تونست بدتر از این باشه.

- یی‌ها.

- مصادره شده؟

- این دیگه چه کوفتیه؟

اوه نه، نه، نه...

- این طبیعیه؟

- نه، نه، نه، نه.

وای خدای من.

- چی شد، ریچی؟

قسط وام رو نمی‌دادی؟

- چند قسط عقب افتاده بودم،

و منتظر بودم تا انگشتر رو بفروشیم.

مجبور شدیم بریم مکزیک، و--

لعنت بهت، ریچی.

احمق نادان!

خدا! احمق، احمق، احمق!

- باشه، باشه، بیا بریم تو و چک کنیم

قبل از اینکه کاملاً قاطی کنیم.

- نه، نه، نه، ما نمی‌تونیم بریم تو،

چون اونا احتمالاً عکسای ما رو به هرکی که اونجاست نشون دادن،

و ما می‌شیم اون مجرمای احمقی

که برگشتن سر صحنه جرم.

- من می‌تونم برم تو.

- آره! اون می‌تونه بره تو.

- صبر کن.

نمی‌تونم بذارم تنها بری اونجا.

- وای خدایا.

- بعد از ظهر بخیر، دوستان.

- بعد از ظهر بخیر.

- جی. تی. اس هستم، از املاک "سان برایر".

- آرچر ساتن هستم. ایشون همسرم هستن.

- الی ساتن هستم. - سلام.

خب، الی، آرچر،

با این یکی حسابی شانس آوردید.

این ملک زیبا با دو اتاق خواب، مناسب یک خانواده

همین الان تو مزایده عمومی با قیمت ۲۵۰۰۰ دلار به حراج گذاشته شد.

آره، این مقدار از وام مسکن باقی مونده

از صاحب قبلی.

وای لعنتی.

بله؟

ما باورمون نمیشه...

خونه‌ها تو حراج عمومی با این قیمت‌های مضحک فروخته میشن.

راستش رو بخواین، ایشون عضو هیئت مدیره کَنِر کلاب هستن،

برای همین اینجا یه جورایی میشه پناهگاه زمستونی ما.

چه پناهگاه قشنگی.

ولی در مورد این سقف‌ها مطمئن نیستم.

خب، آره، باشکوه‌ترین نیست، ولی...

یه نورپردازی مخفی، پنل‌کوبی عمودی اضافه کنیم...

می‌دونی، نور...

مبل‌های پایه‌کوتاه،

شاید هم پنجره‌ها رو پهن‌تر کنیم، نه؟

آره، آره، حتماً.

عزیزم، من میرم یه دوری بزنم.

شما اینا رو با هم هماهنگ کنین.

بله عزیزم.

پس چرا نشونم نمیدی این سرویس‌ها کجان؟

خب، سرویس بهداشتی همین پایین راهروئه.

ببخشید؛ شما گفتین «سرویس بهداشتی»؟

چیزی پیدا کردی؟

ام، آره، در واقع پیداش کردم.

من فقط واقعاً از این آشغال گشتن

با دست خالی لذت می‌برم.

هی.

اشکالی نداره. حلش می‌کنیم.

آره. فقط بیا بریم.

دیگه چیزی اینجا برای من نمونده.

نه. هی، اصلاً...

این رو از اینجا ببر بیرون.

بیخیال؛ عین خودته ولی با شخصیت.

پس اون گفت هر چی چیز باارزش تو خونه بود

برای حراج گذاشته شده و فروخته شده.

اوه، رفیق. خب، پس تمومه.

لعنتی.

ایشالا عزرا حالش از ما بهتر باشه.

جوگیرها.

وقتی از اسب افتادی چیکار می‌کنی؟

بکشیش.

من اتاق‌ها رو می‌گیرم. تو کیف‌ها رو بردار.

من یخ و یه کم نوشیدنی میارم.

دو تا اتاق جدا، هر کدوم با یه تخت دونفره بزرگ.

ما فقط دو تا تخت یک‌نفره برامون مونده.

ببخشید؟

ما فقط...

دستگاه یخ؟

تا ته اون راهرو.

ممنون.

فقط هر چی مونده به من بدین.

متشکرم.

خب، بذار مامانی ازش عکس بگیره

و بفرسته برای بابا، منم میذارمش پس‌زمینه‌ی گوشیم.

شوخی می‌کنی؟

این پنکیک‌ها باید حرف نداشته باشن.

آشپزخونه بسته‌ست.

داریم آبپاش‌های جدید نصب می‌کنیم.

میشه لطفاً بهم پول خرد بدین؟

اگه این برای مهمون دیگه‌ایه،

من باید امضاشون رو داشته باشم.

شما نمی‌تونین به جای اونا امضا کنین.

آقا، شما پول خرد می‌خواستین؟

خانم جانسون؟

چیه؟

من همین الان اون مامور اف‌بی‌آی لعنتی رو دیدم،

همون خانم اَنجی.

چی؟ - وای، پاتریک هم اونجاست.

ببین، درست همونجاست.

اون الان اونجاست؟ - آره.

قصد داره شب رو اینجا بمونه.

بعدش رو نمی‌دونم.

ما تا جایی که بتونیم سریع میرسیم اونجا،

و قول میدم که امنیتش رو تامین می‌کنیم.

من باید برم.

چی شده؟

مارگارت جانسون بود.

مدی برگشته خونه.

زنت یا پسر احمقت به پلیس زنگ زدن.

این بود نقشه‌ات، احمق؟

چی؟ نه!

به خدا قسم کاری باهات می‌کنم

که حتی نمی‌تونی تصورش رو بکنی!

صبر کن، صبر کن، صبر کن، سَلی.

دارن میرن؟ نگاه کن.

دارن میرن.

خب، اگه اون فکر کنه که تو لو دادی،

معلومه که دارن میرن، و پلیس رو می‌فرستن!

فقط آروم باش.

ما همین که اونا از اینجا برن، میریم.

من برای یه مشت کلاهبردار عوضی صبر نمی‌کنم!

دستاتو از روم بردار.

آروم باش. - بذار برم بیرون!

آروم باش! - بذار برم بیرون!

آرتور، وایسا!

وای خدای من. - اوه خدایا.

انگار کل اون لعنتی اونجاست.

باشه، تکون نخور. - باشه.

احمق.

بذار ببینمش.

وای خدا، باید این رو تمیز کنیم.

فعلاً از صابون دست استفاده می‌کنیم. بیا. بیا.

- آرتور، اون تو آرومی؟

صابون و یه حوله میخوام و دیگه بس کن این مزخرفاتو.

یالا، احمق. جوابمو بده.

وگرنه میذارم سالی به حسابت برسه.

- این دیگه چه کوفتیه؟

- اوه، لعنتی.

- حرومزاده. لعنتی.

قرار نبود اینطوری بشه.

قرار نبود آدما بمیرن.

- خودش خواست.

- نه، نه، کل این قضیه،

کل این قضیه لعنتی از کنترل خارج شده.

ما کلاهبرداریم؛ قاتل نیستیم.

- هی، خودتو جمع کن، لعنتی.

آروم باش.

شاید باید از هلر بپرسی که ما قاتلیم یا نه.

و یادم نمیاد تو التماس کنی

وقتی منو با لنی کوهن تو اون ماشین انداختی.

اینا قوانین بازیه، مکس.

همینه که هست.

پس خودتو جمع کن،

و مثل یه حرفه‌ای لعنتی رفتار کن.

- و فول بک مستقیم از وسط.

دو یارد پیشروی تو این بازی.

این باعث میشه پاس سوم...

- آها، اون چهره آشنا.

سلام.

مَدی، بابا.

- مَدی.

- چقدر خوبه دیدنت.

- دخترم چطوره؟

- خوبم، بابا. شما چطورید؟

- آره، خودت که میدونی.

یکم حوصله‌م سر رفته.

خوشحالم که هنوز زنده‌ام و می‌بینم چرخ زندگی می‌چرخه.

- می‌فهمم، بابا.

- خب، چه خبر؟ هان؟ فنلاند چطوره؟

ام، گرینلند؟

یکم خسته به نظر میای، عزیزم.

- خب، اوضاع اونقدرام خوب نبوده.

- اوه، نه؟ یالا؛ بگو بهم.

بیا تو دفترم اینجا.

- خب، امم...

بابا، من داشتم کار می‌کردم

برای یه آدم خیلی بد.

کارای خیلی بدی کردم.

مردمو گول زدم،

پولشونو گرفتم، اذیتشون کردم.

میخوام تمومش کنم.

میخوام ازش خلاص بشم.

- تو همیشه اینقدر با اراده بودی.

خودت میدونی، وقتی چیزی رو بخوای،

دیگه هیچکی نمیتونه جلوتو بگیره.

- ممنون که اینو میگی، بابا.

هی، میتونم یه چیزی بهت بگم؟

- امم-هوم.

- رازه. نمیتونی به کسی بگی.

- باشه.

- اون مردی که براش کار می‌کنم، دکتر رو می‌شناسی؟

میخوام بکشمش.

این تنها راهیه که میتونم خلاص شم،

آزاد شم.

- سلام.

اون چهره آشنا.

- سلام، بابا.

من میرم پایین یه سر به شام بزنم، باشه؟

- باشه، عالیه.

- مکس. - هی.

وایسا. وایسا. متاسفم.

- نمیدونستم دارم وارد چه وضعیتی میشم.

- آها، نگرانش نباش. نگرانش نباش.

ببین، یه مشکلی اینجا پیش اومد.

خیلی متاسفم.

قرار نبود اینطوری پیش بره.

- چیکارش کردی؟

- بچه‌... - چیکارش کردی؟

- باشه، بچه‌جان.

وقت رفتنه.

- متاسفم.

- هی، ازرا.

- یالا. یالا.

یالا.

باشه، بیا.

- ♪ شاید ندونم

♪ حالا چی میشه

♪ تو خاکت ترک‌های قدیمی میبینم ♪

♪ اگه میتونستم بیفتم

♪ تو آغوشت

♪ دختر شیرین‌عشق، قسم میخورم آسیبی نرسوندم ♪

♪ دستاتو ببر بالا

♪ عشق من، بعداً میبینمت ♪

♪ نگه دار

- پاشو، جوجوب. رسیدیم.

- ♪ عشق من، بعداً میبینمت ♪

- اوه، واو.

این دیگه کلبه نیست.

این یه قلعه‌ی لعنتیه واسه شروع.

- یالا. میخوام اینجا رو بهت نشون بدم.

- نگران نباشید، بچه‌ها. من کیف‌ها رو میارم.

- قهوه تو سرما.

- قهوه تو سرما.

💫✿ 𝗪𝗔𝗥𝗘𝗭-𝗜𝗥 ✿💫 🌸♡ 𝗜𝗥𝗪𝗔𝗥𝗘Z.𝗖𝗢𝗠 ♡🌸

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.