Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Czech
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
THE BİG SKY "Yeşil Gözlü Esire"
Birleşik Devletler tarihi, kahramanca girişimlerin tarihçesidir.
Bazıları çayırları ve dağları ilk kez geçti,
bazıları ise altın, gümüş ve bakır bularak,
kültürü ve yeni şehirleri
organize etti.
Bu, Yukarı Missouri'yi tekneyle keşfeden insanların hikayesidir.
St. Louis'den başlayarak,
vahşi Kızılderili topraklarına
3000 kilometreden
fazla yol kat ettiler
ve böylece büyük Kuzeybatı
yolunu açtılar.
Her şey 1832'de
Kentucky'de Louisville'e giden yolda başladı.
Jim Deakins çalılıklarda hareket eden bir şey gördüğünde
sakince yolunda gidiyordu.
Bir şey hareket ediyor.
Bir adam mı yoksa ayı mı?
Ama Jim çok meraklıydı.
Bir insan veya ayı olamazdı
kuş olsa uçup giderdi.
Gerçekten çok teşekkür ederim.
Bıçağımı ver.
Elbette.
İşte.
Kuş gibi ıslık çalan sen miydin?
Neden böyle bir şey yaptın?
Takip edilmek istemiyorum!
Dövülmekten hoşlanmam.
Özellikle de beklemediğim bir anda!
Buda ne?
Bu sefer o kadar kolay olmayacak!
Hayır, bir dakika, topallıyorsun. Yaralı biriyle kavga etmem.
- Benimle dövüşeceksin! - İyileşmeni beklemeyeceğim.
- İyileşmen üç veya dört gün... - Peki
O arabayla nereye gidiyorsun?
- Louisville'e. - Bu güzel.
O zamana kadar iyileşirsin. Beni de almak ister misin?
- Seni kaybetmek istemem. - Gözünün önünden ayrılmam.
İşte böyle tanıştılar.
Jim onu neden kasabaya götürdüğünü bilmiyordu.
Belki de tanımaya çalışıyordu.
Ama dediğim gibi Jim çok meraklıydı.
Islık çalan sendin, değil mi?
Kulağa çok gerçekçi geliyor.
Sanırım artık tanışabiliriz.
Benim adım Jim Deakins.
Benim adım da Boone. Boone Caudill.
- Neyden kaçıyorsun Boone? - Şeriften.
- Neden? - Tüfeğim çalındı.
- Uyurken. - Şerif peşinde mi?
Hırsızı yakaladığımda şerif yakınımızdaydı.
Ona inandı ve beni hapse attı.
Ama kaçtım.
Görüyorum ki tüfeği kurtarmışsın.
Buna değer.
Daha önce böyle bir şey görmemiştim.
Çevirdiğinde ikinci namlu çalışıyor.
- Bazen faydalı olabiliyor. - İkincisine hiç ihtiyacım olmadı.
Louisville'e vardıklarında dost olmuşlardı ve sadece
başkalarıyla kavga ettiler.
Jim arabayı sattı ve ikisi katırla batıya yöneldi.
Ancak durdukları her yerde bir kargaşaya girdiklerinden
oraya varmaları iki ila üç hafta sürdü.
Sonra ay ışığında parıldayan
Missouri Nehri'ni
ve diğer tarafta St. Louis'in ışıklarını gördüler!
Kahretsin, burası büyük bir şehir!
- Kaç nüfusu vardır? - Amcam Zeb'e göre 10 veya 12 bin.
- Gerçekten mi? - Aynen.
Bu şekilde bir araya gelerek
nasıl yaşayabiliyorlar anlamıyorum.
Bir karınca yuvasında yaşamak gibi.
Bence de. Hadi, gidelim...
Şuraya bak, arı kovanı gibi!
Hiç bu kadar çok insanın aşağı yukarı dolaştığını görmemiştim.
Hey Boone, burada insanların nasıl dolaştığını gördün mü?
Ördekler gibi, göğüsleri çıkık.
Kadınlara bak! Ortadan bağlanmış un çuvallarına benziyorlar.
Zeb Amcamı aramaya nereden başlayacağız?
Bence önce katırları satmalıyız.
- Orada bir yer var gibi. - Evet.
Hadi gidelim....
Yirmi beş, yirmi altı, yirmi yedi...
- Ve yirmi sekiz. İşte bu kadar. - İyi bir katır çifti satın aldınız.
- Umarım. - Zeb Calloway diye birini tanıyor musunuz?
- Ne iş yapıyor? - O bir tuzakçı, bir avcı.
Hey, Zeb Calloway adında bir avcı tanıyor musun?
Elbette. Ama onu 6-8 aydır görmüyorum.
- Belki onu Cheyenne'de...
Platte veya Yellowstone' de bulabilirsiniz.
Burası ve Kanada arasında herhangi bir açık arazide.
Zeb Calloway hariç
- beyaz adamın görmediği yerler. - Ben ona beyaz demezdim.
- Yarı Kızılderili görünüyor. - O benim amcam olur!
- Şaka yapıyordu. - Pek şaka gibi görünmüyor.
- Ciddi değildim. - Tamam. Özür dilemen gerekiyor.
- Onu gücendirmek istemedim. - Bu daha iyi.
Yerinde olsam yaşlı Sam Eggleston'a sorardım.
- Yaşlı Sam'i nerede bulacağız? - Kürk şirketinde.
- Sokağın sonunda, köşede. - Çok teşekkürler.
Hiç bu kadar param olmamıştı, ve çok ağırlar.
Al, yarısını al.
Yoldan çekil!
- Bunu neden yaptın? - Kızılderilileri sevmem.
Bak Boone, devam etmeden önce Kızılderilileri sevmiyorsun
ya da biri amcanı sevmiyor diye yada diğeri şaşı diye,
kavga etmeyeceğine söz vermelisin.
- En azından bu gece için. - Tamam.
- Sam Eggelston burada mı? - Evet Sam!...
- Evet? - Zeb Calloway'i arıyorum.
- Onu nerede bulabilirim? - Zeb Calloway mı?
Evet.
Sana bir soru sordum ve hala bana cevap vermedin.
- Nerede olduğunu biliyor musun? - Hayır, umurumda bile değil.
O, Fransız yoldaşı ve Kızılderili arkadaşları,
- şirket bölgesine yaklaşmadığı sürece. - Bu kadar mı?
Hayır. Onu bulursan şirkete, Missouri Kalesi'ndeki temsilcimize
teslim etmediği iki fıçı viski
- borcu olduğunu söyle. - Sadece iki fıçı mı?
- Nerede olduğunu bilmiyor musun? - Hayır.
O zaman teşekkür edecek bir şey yok.
Hadi, Boone.
Bravo, sözünü tuttun.
- Bilmiyorum. Sadece dört kişiydiler. - Sen delisin.
Buradaki herkesin ona çalıştığına eminim.
O zaman öğrenirdik. Amcamla şansım yaver gitmedi.
Burada kalıp bir büyü beklememiz gerekecek.
Bu arada neden bir şeyler içmiyoruz?
Susadım ve bu para bana fazla gelmeye başladı.
Hadi.
Beyazlar!
Şimdi gerçekten susadım. En iyisinden iki viski!
Tamam.
Yoruldum. Bu kadar yeter.
Bir şeyler içelim sonra dansa devam ederiz.
İşte bu! Buyurun prenses.
İyi akşamlar, Beyler. Hizmetinizdeyim.
- Ne istiyorsun? - Neye sahipsen
Hayır, sadece yemek.
- Yemek isteyip istemediğinizi soruyor. - Yemek, evet.
Elbette. İstediğini getir.
Evet, efendim. Hemen.
Sanırım doğru yere geldik.
Sağlığına.
Aynen.
Bir tane daha, lütfen.
Görüyorum ki henüz Zeb Calloway'i bulamamışsınız.
- Açıkçası çokta uğraşmadık. - Hayır.
O ayyaşı bulacak şey senin homurdanmaların değil.
Ayağını nereye koyduğuna dikkat et.
¡Diğerine, Boone!
Cezayı ödediğinizde silahlarınızı geri alacaksınız.
Tamam...
Amcanı bulacaksak buradan hemen çıkmamız gerekiyor.
Başlatmadığımız bir kavga için ceza ödemek zorunda değiliz.
Parmağım her zaman yerinden çıkıyor, neden bilmiyorum.
Teşekkürler.
- Peki yazı tura atalım? - Ne için?
Alt ranza için. Yorgunum ve boynum ağrıyor.
- Üzerime bir şey düşmüş olmalı. - Yazı.
Yukarı çıkarken ayaklarını bana vurma.
Ne yapmaya çalışıyorsun?
Bu şehirde dinlenmenin bir yolu yok mu?
- Bilmiyordum... - Burada bile uyuyamıyorsam,
- nerede uyuyabilirim? - Zeb Amca.
- Ne dedin? - Beni tanımadın mı?
İblisler adına!
¡Boone Caudill!
- Aynen, buda arkadaşım Jim Deakins. - Nasılsın Zeb Amca?
- Burada ne yapıyorsunuz?
- Seni arıyorduk, Zeb Amca. - Hapiste ne işin var?
Hapishanede akraba ile karşılaşmak utancın zirvesidir!
- Umurumda değil. - Umurunda değil mi?
Bence dikkat etmelisin. Senin gibilerden yardım istemiyorum!
Kendinden utanmalısın. Annen duysa ne derdi?
- Ya sen? - Kaçmaya çalışma.
- Sende buradasın? - Takdir-i ilahi. Ya sen?
- Evet, ama neden hapistesin? - Baban gibi konuşuyorsun.
Çok fazla konuşuyorsun. Kız kardeşime söylemiştim:
"Bir çeteyle evleniyorsun".
- Babamı bu işe karıştırma. - Sakin ol, Boone!
O da senin hakkında da iyi düşünmüyor.
- Alkolik olduğunu söylüyor. - Suçlunun yanı sıra yalancı.
Seni namussuzun oğlu! Canın cehenneme.
Bak avucundan ne düştü.
Sana öğrettiklerimi unutmamışsın ama hala yavaşsın.
- Avucunda kurşun torbası vardı. - Benim gibi.
O yüzden bu kadar sert vuruyorsun...
- Parmaklarını kırmaman için. - Çok kurnazca!
İçecek bir şeyin yok mu?
İçecek bir şeyin var mı?
Pekala, torbanı al ve bana burada ne yaptığını anlat.
Senin ayyaş olduğunu söyleyen bir adamla kavga ettik.
Kavga etmek için bir sebep değil ama adını bilmek istiyorum.
Un tal Eggleston.
- O alçak sana vurdu mu? - Yalnız değildi.
Bütün kürk şirketi üzerimize atıldı.
- Senden hoşlandıklarını sanmıyorum. - Bende onlardan.
İlk ortağım öldürüldüğünden beri kavgalıyız.
Siyuların onu öldürdüğünü söylüyorlar ama bu bir yalan,
- onlar yaptı. - Onu neden öldürdüler?
Özgürce ticaret yapıyorduk, görünüşe göre rekabeti sevmiyorlar.
Missouri'yi tekeline almak istiyorlar ve pay alamazlarsa kimsenin
Kızılderililerle ticaret yapmasını istemiyorlar.
Bu meseleyi geçelim. Ne gibi planların var?
- Nereye gidiyorsun? - Ya sen Zeb?
Buradan çıkınca tekneyle Missouri'ye gideceğim.
- Bana uyar. - Size katılmayı düşünüyorduk.
Bana katılmak mı? Bu o kadar kolay değil.
Yanlış hatırlamıyorsam, iyi silah kullanıyordun, Boone.
- Peki ya sen? - Neredeyse benim kadar iyi.
Neredeyse benim kadar iyi mi? Illinois'deki o olayda...?
Boş ver. Sözüne güveniyorum.
- Ama önce ... - Calloway, neredesin?
Büyük avcı! İşte buradasınız...
- Fransız, neredeydin? - Her yerde seni arıyordum.
Neden önce buraya bakmadın? Zaman kazanabilirdin.
- İngilizce konuş. - Sis nehri kaplıyor.
- Doğru zaman, ha? - Aynen öyle.
Problemler var. Mürettebettan biri planı anlatmış.
- Kim? - Buradayım çünkü şirketteki
bazı adamlar teknemizi engelleyeceklerini söylediler.
- Hayır. - Leavenworth Kalesine gitmemizi de.
- Kim söyledi? - Bilmiyorum.
- Anlat, kim söyledi? - Sanırım Labadie ağzından kaçırdı.
Sen ve Labadie! Nehir boyunca nereye gitsem bana,
''Sarhoş oldular ve sonra ortadan kayboldular'' dediler.
Bir iftira! kavga çıktığında ikinci şişede bile değildim.
- Ne yapacağız, Calloway? - Sis mi var diyorsun?
Öyleyse devam edin ve
gün doğmadan buradan iyice uzaklaşmaya çalışın.
Ben de öyle düşündüm, gidelim.
Bizi buradan çıkarmak için cezaları ödemek zorundasın.
Bizi mi? Seninkini ödeyeceğim,
ama o iki mahkum için...
- Asla! - Peki, öyleyse ben yatmaya gidiyorum.
Bir dakika, Calloway. Sensiz gidemem.
Dinle......
- Arkadaşların kim? - Bu yeğenim Boone.
- ve bu... - Jim Deakins.
Onun bir arkadaşı. İkisi de iyi avcı.
- Hapiste ne avlıyorlar? - Bizim için yararlı olabilirler.
- Daha fazla zaman kaybetme ve cezaları öde. - Zamanımı boşa harcıyorum!
- Hapishanedeki büyük avcı... - Haydi...
Biraz gergin, ama ona güvenilebilir.
- Bize iş bulduğun için teşekkürler.
- Evet teşekkürler. - Ben olsam...
teşekkür etmek için beklerdim.
Sis konusunda haklıydın, mükemmel bir gece.
- Bizim için daha iyi. - Labadie'siz ayrılmamız çok kötü.
- La Badie kim? - Dünyanın en iyi aşçısı.
Dinleyin. Bu La Badie, şarkı söylüyor.
Çocuk gibi yuvarlak yüzlü, kısa boylu bir Fransız mı?
- Aynen. - Gidelim. Belki Eggleston buradadır.
Sen buna karışma. Romaine ve ben hallederiz.
- Hadi, Romaine. - Orada görmek istediğim bir kız var.
Ona dört ya da beş ay içinde döneceğini söyleyeceğim.
- Ne yapıyorsun. - Merak etmeyin,
sadece aşçımızı geri alıyoruz.
İyice ıslat.
- Onu boğacaksın. - Bir fıçıyı yutabilir.
- Şimdi nasılsın? - Gayet iyi.
Yeterince içtiğini sanmıyorum, ama şimdi gitmemiz gerek.
Hey, enstrümanım!
- Ama patron, peki ya kadınlar? - Sessiz ol!
Eğilin. Kafanıza dikkat edin.
Sence bizi nereye götürdüğünü biliyor mu?
- Umarım. - O bilir.
Mandan...
Mandan...
Yanaş.
Hemen yelken açalım.
Gürültü yapmayın.
Beyler, yukarı çıkın ve engel yapmayın.
Uçlara doğru...
Işığı kapatın!
Ben hallederim.
Hazırız patron.
Gidelim.
Burada uyumak zorundayız.
Uzun bir yolculuk olacak.
Sakin olun. Chouquette! orada ne yapıyorsun?
- Bir kadın. Burada ne işi var? - Doğrudur, gemide bir kadın var.
- Evet? Ama neden? - Seni ilgilendirmez. Yerine geç.
Gidelim.
Kimse konuşmasın.
Sende uyu. Gürültü yapmayın.
- Zeb, bir kadının gemide ne işi var? - Duymadın mı? Kapa çeneni de uyu.
Kahretsin, ilk gün uzun sürdü.
Bütün ekip kadının kendini göstermesini bekledi.
Ya da en azından o çılgın Fransız,
bir kadının gemide ne halt ettiğini açıklamasını.
Hey, Calloway!
- Ne düşünüyorsun? - Bazen seni daha çok seviyorum...
O bir kadın değil, küçük bir kız.
- O bir Kızılderili. - Evet, bu doğru.
Onu gördün demek? Aklına bir şey getirme çünkü...
Lanet olsun!
Sakin ol.
- İngilizce konuş. - Ona nasıl baktığını gördün mü?
- Tabii, anlat onlara. - Anlatayım.
Konuşma zamanı geldi. Beni dinleyin!
Beni iyi dinleyin! Size daha önce anlatmadım
çünkü bazı erkekler sarhoş oluyor ve boşboğazlık yapıyorlar.
Sarhoş Labadie gibi!
Şarlatan! Seninle sonra konuşacağım.
Ama önce iş konuşalım.
Şimdiye kadar sizi her zaman ayda 10 dolara,
günde üç öğün yemek ve viskiye işe aldım.
Bu sefer daha fazla olacak.
Herkes kârdan pay alacak.
Çünkü bu sefer daha ileri gidiyoruz.
Nehrin yukarısına 3.000 km'den fazla.
Belki de daha fazla. Hiçbir beyaz adam bu kadar uzağa gitmemiştir.
Kara ayak kabilesinden kürk
- almaya gideceğiz. - Kara ayak mı?
- Oraya varmak en az 2 veya 3 ay sürer. - Hatta daha fazla.
Ama bu sefer şirketten arta kalanları almayacağız.
Onların kalelerinin ve ticaret
yerlerinin ötesine geçeceğiz. Gitmeye cesaret edemedikleri bir yere.
- Bizi işe almadan önce neden söylemedin? - Sana daha önce söylerdim ama
çok fazla içip etrafta konuşuyorsun.
- Ama anlamıyorum... - Bakın efendim...
Şirket Kara Ayak ile ticaret yapamadıysa, biz nasıl yapabiliriz?
- Neden? - Çünkü Kızılderili kızımız var.
Fransızca değil İngilizce konuşun.
Bana neden Kara Ayak ile kürk ticareti yapabileceğimizi
şirketin yapamayacağını soruyorsun.
Çünkü Kızılderili kızımız var.
Çünkü o... Calloway, onlara sen anlat.
Kız Kara Ayak kabilesinin bir şefinin kızı.
Onu geri getirdiğimiz için bize minnettar kalacaklar.
- Nehrin sonuna gideceğiz... - Nehrin sonuna gideceğiz.
Sırf Kızılderilimiz var diye!
- Sen de söyleyebilirdin.. - Şüphesiz.
Bizim için bir, bir ...
bir...
- Nasıl söyleniyor? - Rehine.
- Rehine.
O bizi koruyacak.
Halkına Kara ayaklarla dost olmak istediğimiz için onu yanımızda
getirdiğimizi söyleyecek.
Yani ona bir şey olursa,
herhangi bir şey...
her şey duman olurdu.
O yüzden ondan uzak durun, onu rahat bırakın.
Konuşma yok, oyun yok, şaka yok, hiçbir şey yok.
Eğer denerseniz, Bay Calloway, etrafta dolaşan herkesi
öldürmek için ateş edecek.
- Öyle değil mi Calloway? - Bu doğru.
Şimdi her şeyi biliyorsunuz? Ne düşünüyorsunuz?
Şimdi konuşma zamanı.
İsteyen geri dönebilir.
Ama kalmaya karar verirseniz
sonuna kadar kalmalısınız, tamam mı?
O zaman hepiniz kalıyor musunuz?
Gerçekten çok iyi.
Pekala, şimdi bir şeyler içelim.
Birlikte sıkı çalışarak nehrin yukarısına çıktılar.
Azimle çalışan erkekler gibi.
Aralarında tartışarak Fransız'ın planını kabul ettiler.
Leavenworth Kalesine ulaşmak sadece 10 gün sürdü.
Bu kadar viski ve gemideki kız varken
tekne kale denetiminden geçemezdi.
Kaledekilere yakalanmamak için
geceyi bekleyip karanlık kıyılardan ilerlediler.
Sessiz ol!
Hey Fransız, gemide izin verilenden
- biraz daha fazla viski bırak. - Onu elimden almaları için mi?
Birkaç fıçı alırlar, böylece şüphelenmezler.
Tamam.
Bizi sorarlarsa, onlara avcı olduğumuzu ve bizi yukarıda
- alacağını söyle. - Pekala.
- Tekne Leavenworth Kalesine mi dönüyor? - Bir şey anlamadın değil mi.
Bu gece Leavenworth Kalesine gidecekler.
Sabah muayeneyi girip, sonra buraya gelecekler ve her şeyi geri yükleyeceğiz.
Hadi gidelim!
- Kız bizim dilimizi biliyor mu, Zeb? - Kim, Ördek Göz mü?
Pek konuşmaz.
Ördek Göz mü? Adı bu mu?
Bu ismi ben verdim.
Hiç yaban ördeğinin gözlerini gördün mü?
Kocaman, tatlı...
güzel.
Ve... neden yüzünü hiç açmıyor?
Fransız, böylesinin mürettebatımız için daha iyi olacağını düşünüyor.
Ama şüphelerim artmaya başladı.
Garip, değil mi? İşte buradayım ve bir kadın için endişeleniyorum.
Erkek, etrafındayken kadınları umursamıyor.
Ama onlardan uzaklaştığınızda, bizim şimdi yaptığımız gibi ve
biliyorsunuz ki daha da uzaklaşacağız...
Bu tamamen ayrı bir konu dostum.
Demek istediğim, bir kadına aşık olduğunda,
daha önce ne kadar önemli olduklarını görmediğin için
aptal olduğunu anlıyorsun.
Bir kadının yüzünü görmek gibisi yoktur.
Bir keresinde Kentucky'de posta arabasındaydım.
Bütün gece yüzü peçenin altına gizlenmiş
bir kadının yanında oturdum.
Araba sallandıkça, onunla çarpışmaktan kendimi alamadım.
- Güzel kokuyordu. - Beni merakta bırakma.
- Sonra ne oldu? - Hiçbir şey.
Sonunda arabanın bir tekerleği çıktı ve devrildik.
Buna sevinmiştim çünkü tam üstüme düştü.
- Yani - Kendime geldim
ve ayağa kalktığımda,
yüzünü görmeyi başardım.
- Güzel miydi? - Çok güzel.
Merakın kediyi öldürdüğünü söylerler.
- Daha fazla dayanamadın, ha? - Bir Kızılderili için fena değil.
Kabilesinden nasıl ayrıldı, Zeb?
Kuzgunlar tarafından esir alınmıştı.
Kuzgunlar ve Kara ayaklar birbirlerinden nefret eder.
Öldürülmeden önce mucizevi bir şekilde kaçmış.
- Fransızlar onu nasıl buldu? - Onu sürüklenen bir kanoda
yarı ölü halde buldular.
Platte nehrinin ötesinde. Üç ya da dört yıl önce.
Sonra aklına bu keşif gezisi fikri geldi.
Dilimizi konuşmuyorsa onunla nasıl anlaşacaksınız?
Dillerini biliyorum.
Onlarla yaşadım.
Bu gördüğünüz adam birçok Kızılderiliyi ve
bu ülkenin tamamını gördü.
Büyük ve vahşi.
Colter's Cehennemi, bulutlardan daha yüksek
Sidskidi ve Teton.
Yukarı Missouri'den daha güzel bir yer olamaz!
Bir bakire kadar güzel ve vahşi.
Ama en güzel kısmı Kara ayak halkına ait.
Gururlu Kızılderililere.
Ve beyaz adamın topraklarını yok etmesine izin vermeyecekler.
Beyaz adamın hastalığından korkuyorlar...
- Ne hastalığı? - Açgözlülük.
Beyaz adam güzel bir şey görür görmez ona sahip olmak istiyor.
Ne kadar çok alırsa, o kadar çok isterler.
Ateş gibi ve tedavisi yok.
Her şey kendinin olana kadar istiflemeye devam eder.
Sonra da birbirlerinden almaya başlıyorlar.
Sanırım Kızılderililerin beyazları sevmek için bir sebepleri yok.
Kara ayak bölgesinde yaşamayı ne kadar çok isterdim!
Çoğu zaman onları atlattım,
ateşsiz kamp kurdum, zamanımın tükendiğini düşündüm.
Ve hayattan her zaman zevk aldım,
taviz vermeden ve göletteki bir su samuru kadar özgürdüm.
Bu bölgeyi seviyorsun, değil mi Zeb?
- Aynen. - Kardeşimi orada öldürdüler, değil mi?
Bu doğru. Ben orada öldürüldü.
Senin yaşlarındaydı.
Ben de senden büyük değildim.
- Onu unuttuğunu sanıyordum. - Neden unutayım ki?
- Bunu hatırlıyor musun? - Kafa derisine benziyor.
Onu bana sen verdin. Kardeşimi öldüren Kızılderilinin kafa derisi.
- Bu doğru. - Bu yüzden Kızılderilileri sevmiyorsun.
- Haklı değil miyim? - O zamanda sana söylemiştim.
- Aynen öyle. - Uzun bir zaman önce.
- Attığını sanıyordum. - Neden?
Her zamanki aptal sorular... At onu, ondan kurtul.
Ben olsam karışmazdım.
Tamam mı?
Bir kediden daha kötü.
Neyse ki hançeri yoktu, yoksa seni tavuk gibi keserdi.
- Ama, onu neden istedi? - Bir Kara ayak'ın kafa derisiydi,
biliyorsun. Kızılderililer neden kafa derisini yüzüyor biliyor musun?
- Neden? - Düşmanı aşağılamak için.
O saçlar gömülene kadar cennete giremeyen
bir ruh olarak kalacaklarına inanıyorlar.
- Hepsini gömmek zorundalar mı? - Elbette.
Çok ilginç bir düşünce tarzı.
Herkes istediği gibi düşünebiliyor, değil mi?
Neden geri vermiyorsun?
Sen bilirsin. Ama senin yerinde olsam
bundan sonra tek gözüm açık uyurdum.
Hiç dinlendirici değil.
İki gözü kapalı uyumak daha iyi!
Eylül ayında Platte nehrini çoktan geçmiştik.
Nehrin 1.600 km yukarısında
kürk şirketinin bölgesine giriyorduk.
Her şey sorunsuzdu, fazla sorunsuz.
Aslında, Şirketin bizi durdurmaya çalışmadan yeni kürk
kaynaklarına ulaşmamıza izin vermesi doğal değildi.
- Nereden geliyorsun Calloway? - Biraz dolaştım.
- Çevreyi inceledim. - Bir şey gördün mü
- Hiçbir şey, insan izi yok. - İyi, iyi...
Bunun nesi iyi? Tıraş olmayı kes ve beni dinle.
- Dinliyorum. - Bütün Fransızlar aynı.
Her zaman parti yapıyormuşsunuz gibi kendinize bakıyorsunuz..
- Neden endişeleniyorsun? - Kürk şirketi.
Misilleme yapacaklarını ve
deneyeceklerse zamanının yaklaştığını düşünüyorum.
- Ne yapabilirler? - Bilseydim endişelenmezdim.
- Ne yapabiliriz? - Adam gönderebiliriz.
- Tamam. - Üç adam yeter.
Adamları seç, ben onlara ne yapmaları gerektiğini söylerim.
- Yarın değil, bugün! - Tamam Tamam.
- Romaine, Marcel, Pierre! - Silahlansınlar.
Eğer yardımcı olursan bir adamın kıçına
ya da çadır direğine çarpmazlar.
Kürk şirketi ne yapabilir?
Nehrin yukarısına çıkmamızı engellemeye çalışır.
Romaine, sen benimle gel.
Ve siz ikiniz, biri aşağı, diğeri yukarı doğru gidiyorsunuz.
Burada her şey yolunda gibi görünüyor.
Otur ve kıpırdama. Sakin bir yerde kal.
- Anlaşıldı mı? - Evet.
Bir şey görürsen ateş et.
Nişan almaya çalışma, çünkü hiçbir şeyi vurabileceğini sanmıyorum.
Bu müzik insanın kalbine dokunuyor, sence de öyle değil mi?
Evet.
Ne anlatıyor?
Çok eski bir şarkı.
Karısı olmadan kendini yalnız hisseden bir adam ve
rüyasında dudaklarını onun dudaklarında hissettiğinden bahsediyor.
Özünde onun sevgisi olmadan
kendini çok yalnız hissettiğini anlatıyor.
Çayı yüzüne atacağını sandım.
Silahlarınızı alın ve ateşi söndürün!
- Bir Kızılderili. Ona ateş ettim. - İngilizce konuş
- Kızılderili. Ateş ettim. Vuramadım. - Tahmin ettiğim gibi.
Kim var orada?
- Kim var orada? - Ben mi.
Açığa çık, seni görelim.
- Sen kimsin? - Ben kara ayaklıyım.
- Ne istiyorsun? - Viski!
- Viski! - Sanırım içki istiyor.
Ona bir içki ver, Fransız. Belki böyle konuşur
- ve ne olduğunu öğreniriz. - Kim bu?
O bir gezgin kara ayak. Zavallı şeytan.
Arada bir onunla karşılaşırım.
Fakir, kabilesi ve hatta silahı bile yok, kafası da biraz kırık.
Al bakalım.
Neden beyaz adamın
suyunu içiyorsun?
Babam, Kızıl At, çok kızardı.
Daha fazla içmeyeceğim.
Bu iyi.
Ne konuştular?
Ona içki için yalvararak tüm Kara Ayakları
utandırdığını söyledi.
Günah kadar çirkin ama komik bir yüzü var.
- Onunla ne yapacağız? - Artık gitmesine izin veremeyiz.
Kızın kim olduğunu öğrendi, tüm yolculuk boyunca bizimle kalacak.
Zavallı Şeytan, konuştukça sadece kürk şirketi için değil
kızılderililer içinde endişelenmemiz gerektiğini anladık.
İlerledikçe, Missouri'de tekne yolculuğu giderek daha zor hale geldi.
Kürekler ve sırıklar artık yeterli değildi.
Daha hızlı ilerlemek için tek yol tekneyi çekmekti.
Fransızların "cordelle" dediği şey.
Nehir çok hızlı akıyor.
O Fransız biraz düşünse, geri döner ve
daha iyi bir akıntı için beklerdi.
Halatı bağla.! Halatı bağla.!
Demirlemek istiyorlar ama başaramayacaklar.
¡Jourdonnais!
Hey, Jourdonnais! Kuş beyinli, aptal.
- Suyun gürültüsünden sizi duymuyor! - O zaman git ona da söyle.
Sen de git. Halatı bağlamamasını söyle!
Hey, Jourdonnais!
Çek! Daha güçlü çek!
Çek!
Artık çok geç, dengesi bozuldu. Alabora olacak.
Kes şunu.
- Nasılsınız? - Sırılsıklam ama düzelecek.
- Şimdi ne yapacağız? - Elini mi incittin?
- Hayır. Sadece bu parmak. - Acıyor mu?
Artık pek hissetmiyorum.
Onu götürecek miyiz?
O bir eşya değil. Anladığım kadarıyla yanında
kimsenin olmasını istemiyor. Gemiye tek başına dönecek.
- Gitsek iyi olacak. - Hadi gidelim.
- O gömlek üzerini örtmüyor. - Etek.
- Etek, etek.... - Ah, eteğin.
Zavallı Şeytan, etrafa bir göz at.
- Tamam. - Ona etrafı incelemesini söyledim.
İyi.
Hey amca, bir dakika buraya gelebilir misin?
Hadi ama, Amcan olduğumu herkesin bilmesine gerek yok.
- O kadar yaşlı değilim. - Jim'in parmağına bir bak.
- Ördek Göz nasıl? - Hala öfkeli. Biraz üzgün.
Çekme. Sana bir mesaj ve gömleğini gönderdi.
- Ne mesajı? - Artık huzurlu olduğunu söylüyor.
Bugün onun hayatını kurtardın ve o hala seni öldürmedi.
- Bunu nasıl yaptın? - Nehirde bir ağaçta.
- Herhangi bir duyarlılık var mı? - Acıyor mu?
Bak, Fransız, yerinden çıkmış.
- Bu korkunç! - Artık o parmağa ihtiyacın olacağını sanmıyorum.
- Ne? - Sana sorun çıkartabilir.
- Sizce...? - Evet.
Fransız, bol viski.
Boone, bir parça demir al ve ateşe koy.
Labadie. Bileme taşın var, değil mi?
Parmağı kesmek için acele etmenin bir anlamı yok.
Bir içki daha iç.
Yavaş ol oğlum.
- Bu boş. - Tabii, elimden aldın.
Şimdi sana nasıl doldurulacağını göstereceğim.
- Kendin için hiçbir şey saklama. - İlk ve son kez.
Bak, kendine hiçbir şey saklama! Zavallı şeytan, düşünebiliyor musun?
Zeb kendisi için hiçbir şey saklamadı!
Kesmeden önce bir sürahiye daha ihtiyacım var.
- Bir sürahi daha, ha? - Utanmalısın.
- Onu sarhoş etmeliyiz, değil mi? - O mu içti, sen mi içtin?
Arkadaşına eşlik etmeden ona içki içiremezsin, değil mi?
Hayır yapamazsın.
Biraz yara merhemi ve
bandajlayacak bir şey getir, tamam mı Fransız?
- Demir hala ısınmadı mı? - Bir saat oldu.
O zaman fazla içme, yapmamız gereken işler var.
Arkadaşına eşlik etmeden ona içki içiremezsin, değil mi?
Bu saçmalığı sana kim öğretti?
- Kahretsin, tıpkı baban gibisin! - Belki de senden öğendim.
Çok konuşuyorsun evlat.
Ama belki de haklısın.
Çığlık atmaya başlamamın zamanı geldi.
Dinle Zeb.
Kara ayak gibi konuşabilirim.
- Bunun anlamı ne? - Hiçbir fikrim yok.
Ne diyor?
Evet, ben de bunu söyledim. Aynısı.
- Ne dedi, ne dedi? - Bundan sonra adı Dört Parmak olacak.
Oh hayır! Parmağını da mı kesecekler?
- Hayır. O söyledi. - Zavallı Şeytan da mı?
Parmağını neden keseceksin? Benim mi?
Hiç mantıklı değil. Sefil bir parmak yüzünden mi tüm bu yaygara!
Ya iki parmağımı kesmek zorunda kalsaydın? O zaman ne yapardınız?
İki parmağımı da keser misin?
Bunlara gerçek arkadaş denir.
Hey Boone! İki parmağını da keser misin?
- Sanırım hazır. - Böyle arkadaşlarım olduğu için şanslıyım.
Bir elimi bile kesmene izin verirdim.
Bu arkadaşlar! Gerçek arkadaşlar!
- Şu demiri getir. - İnsanlar çok kıskansa da.
- Tut onu, Romaine! - Ben bir parmağı kestim, onlar da kesti.
İstediğini yapmana izin vermiyorlar...
Nasıl hissediyorsun dostum?
Çok iyi.
- Çok iyi... - Birazını da bana bırak.
Kestiğimi hissettiğini sanmıyorum.
Parmağım kimde? Onsuz ne yapacağım?
- Ne için istiyorsun? - Bir Kızılderili tek parça halinde
- olmazsa cennete gidemez dememiş miydin? - Bu doğru.
- Evet, sen söyledin. - Evet seni duydum. Ve bu doğru.
- O olmadan cennete nasıl gideceksin?
Ben de öyle dedim. Kim aldı?
Bunu bir arkadaşına yap! Parmağını kaybet!
- Konuşmayın. - Sende daha çok var.
- Parmağımı kaybettiniz! gidin arkadaşlar! - Onu ateşe atmış olmalıyım!
- Lanet olsun! - Parmağımı kaybettim!
Bunu sana yapmazdım. Hayır, efendim! Parmağımı bul.
Parmağımı bulun!
2 hafta sonra, Kürk Şirketi'nden hala bir iz yok.
Çoğu zaman avlanıyorduk.
Ne büyük bir ülke!
Sadece gökyüzü buradan daha geniş olabilir.
Tanrı onu doldurmayı unutmuş gibi görünüyor.
Sivrisinekleri unutmamış!
Pirelerden daha beter!
İnsanın kanını emerek bitirebilirler.
Onlar sivrisinek değil, yavru.
İleriye gittikçe büyüyecekler.
Pipet gibi iğneleri var.
Tanrı'nın onları neden yarattığını anlamıyorum.
Düşündüğümüz kadar güçlü olmadığımızı hatırlatmak için.
Bunu unutmamız pek olası değil.
Belki de bu yüzden bize iki el verdi.
Bahse girerim sivrisinekler şöyle diyor:
"Teşekkür ederim Tanrım ama neden insana el verdin?"
İşte geliyorlar.
Hazır.
Sizin için taze etimiz var!
Daha fazlasını avlayacağız. Bizi nehrin yukarısında bekleyin.
- Kimsin? - Daha dikkatli olmalısın.
Kızılderili olabilirdik.
- Sorun ne? - Kız yüzünden Chouquette'i kırbaçlıyorlar.
- Yüzüyordu ve onu tuttu. - Durumu nasıl?
- Nöbetteydim. Bilmiyorum. - Peki, nöbette kal. dikkatli ol.
Yoksa, daha büyük sorunlarımız olur.
- Calloway! - Haberim var. Kız nerede?
Teknede. Onunla konuş. Ne dediğini anlamıyorum.
Bir insana böyle davranılmaz.
- Kırbacı geri ver! - Al bakayım!
Bırak beni! Bırak beni!
- Yakala onları, Boone! - Bırak beni! Buna gerek yok...
Biraz sakin olun. Birbirimize zarar verebiliriz
Belki de sen haklısın.
- İyi misin? - Evet
İçeriye gir.
- İpi kes. - Tamam.
Bu sana ders olsun.
Bunu bir daha yapma.
Bence bununla daha rahat uyursun. Al senin olsun.
Teşekkür ederim.
Dur!
Beni tırmalamayacaksın.
Elbiselerini parçalayacaksın.
Kes şunu! Dur!
Eğer dursaydın seni öpmezdim.
İlk günden beri benimle kavga arıyorsun.
Ne bekliyordun ki? Gece yarısı bir adama saldırmak...
Suratıma hançer saplatmak istemiyorum.
İsteseydin sana verirdim, ama hayır....
dilimizi konuşamadığını unuttum.
Geveze bir kadınla uğraşmak kötüdür
ama konuşmadığı zaman daha da kötüdür.
Ne düşündüğünü veya hissettiğini asla bilemezsin.
Neden bir şey söylemiyorsun? Seni anlamasam bile,
daha iyi...
- Bir şey duydun mu? - Evet, şuradan. Boone nerede?
- Silahı burada. - Nöbetçi değil.
Bıçağı bana ver.
Ben alırım.
- Ne oluyor burada? - Dikkat et, bıçağı var.
Sarhoş musun? O bıçağı bana ver.
- Peki ya bu? Bunu ona kim verdi? - Ben verdim ve iyi ki de vermişim.
- Sen mi verdin - Evet pişman değilim...
Kurşun torbası olmadan pek iyi değilsin...
Götür onu Romaine. Onu Chouquette gibi kırbaçla.
Tabii, kırbaçlayın ama önce ona ne yaptığına bakın.
- Lanet olsun. - Yaralanmış. İstersen daha fazla vur!
Bana vurmaya çalıştığında yaralı olduğunu anlamalıydım.
- Evet, ama - Onu kırbaçlamalısın, hak etti.
İyileşmesini bekleyeceksin ya da beni de kırbaçlayacaksın.
Sakin ol, dostum. Yaranın dikilmesi gerekiyor.
Yardım et Zeb.
Daha fazla sıcak su.
- Alın. - Bir keresinde hatırlıyorum,
Parker adında tuzakçı ve ben bir boz ayıyla karşılaştık.
Onu öldürmeden önce Parker'ı fena halde hırpalamıştı.
Kulaklarından birini kopardı.
Ama tesadüfen iğnem ve bunun gibi
geyik tendonlarım vardı.
Sonra sıcak olan kulağı aldım
ve başına diktim. Her şey yolunda görünüyordu.
- Bırak ben yapayım. - Gayet iyi görebiliyorum.
Kollarım biraz kısa, hepsi bu.
Ama yanlış bir şey vardı.
Görünen o ki, kulağını baş aşağı dikmiştim.
Parker tüm hayatı boyunca benden nefret etti.
Ne zaman bir çıngıraklı yılan sesi duysa,
yanlış yere döner ve onunla kafa kafaya gelirdi.
Lanet olsun, bunu ona ben yaptım!
Onu dikmemek için mi bu hikayeyi anlattın?
- O günden beri çok gerginim. - Bunu ben yapamam.
İşte, iğneyi al.
Yaranın üstüne biraz viski dök ve dikişe başla.
- Hak ettiğini buldu. - Yaralı bir adama vuramazsın.
- İyileşmesini dört gözle bekliyorum. - Ben yapacağım.
Çok iyi. Dikişe başlamadan önce bundan biraz dök.
Yarayı temizler.
- Şimdi de bunu mu yapacak...? - Kadınların sağı solu belli olmaz.
- Al bakalım. - Teşekkür.
- Ne büyük bir israf. Güzelim viski. - Neler yaptığını gördün mü?
Hiçbir şey yapmazsan kısa sürede iyileşir.
Kes şunu!
Yeter!
Dostum, şuraya bir bak.
Biriyle ödeşmek için iyi bir yol.
Üç günde iki sürahi viski...
Ama kabul etmiyor.
Yağmurlar uzun sürmedi.
Nehir kabarmıştı, ama iyi yol alınıyordu.
Hatta bize yardım eden güney rüzgarı bile vardı.
Böylece Cheyenne'i geçtik ve Yellowstone'a ulaştık.
Nihayet bir gece Kürk Şirketi bize müdahale etti.
Çok kolay oldu. Onu atların yanına götürün.
Tekneye en kolay su yoluyla ulaşabiliriz.
Yeteri kadar barut var mı? Tekneyi yakın.
Sizi nehrin yukarısında bekliyoruz.
Yangın, yangın.
Patron! Patron! Mandan yanıyor!
Battaniye ve su getirin!
- Ateşi söndürün! - Tekne yanıyor!
Kovaları uzatın!
Orda dur! Silahlarınızı bırakın ve karaya çıkın, sizinle konuşacağız.
Silahları atın!
Artık onlara ihtiyacınız olmayacak.
Romaine, git Chouquette'in nerede olduğuna bak.
Onları buraya getirin, yüzlerini görmek istiyorum.
Ateşi söndürün!!
- Hey! Kız! İyi mi? - Gemide değil.
Ne?
- Herkes burada mı? - Kız kayıp.
- Kız nerede? Konuş yoksa seni vururum. - Sakin ol, ateş etme.
- Konuş. - Onlara canlı ihtiyacımız var.
Patron! Chouquette öldü!
- Demek Chouquette'i sen öldürdün? - Sakin ol.
Bana bırak.
Seni McMasters mı gönderdi? Biliyorum.
- Ama senden duymak istiyorum. - MacMasters kim?
Çalıştığın şirketin sahibi. Kirli işleri yapacak cesareti olmayan
ve alçaklara para ödeyen biri.
- Hiçbir şey bilmiyorum... - Romaine.
- Konuşacağım, konuşacağım! - Tamam, konuşacağım.
- Chouquette'i kim öldürdü? - Biz yapmadık,
- biz değildik. - Sizi gönderen MacMasters mı?
- Evet, oydu. - Kız nerede?
- Streak ve diğerleriyle beraber. - Nerede? Kaç kişiler?
- Nehrin yukarısına gidiyorlar. - Altı kişiler.
- Peşlerinden gidelim! - Evet, hemen şimdi.
Bir dakika bekle! Ona zarar vermeyecekler.
Kız bizim için olduğu kadar şirket için de değerli.
- Önce tekneyi yakmalıyız. - Ne dedin?
Dallardan güzel bir şenlik ateşi yakalım.
Böylece bu domuzların tekneyi ateşe vermeyi başardığını düşünecekler.
- Ve yaya olduğumuzu düşünecek. - Onlara yetişeceğiz.
Patron, yangın fazla hasara yol açmadı.
Sadece birkaç çuval fasulye ve un kaybettik.
McMasters'dan onları geri alacağız.
Ona küçük bir ziyaret yapalım. Tazminat istiyorsak, savaşmalıyız.
Kızı kurtarmak için seninle gelmek istiyorum.
Bu iyi. Ben, Sen ve Zavallı Şeytan...
- Pete, iyi ateş ediyorsun. - Biraz cephane al.
Bu kadar yeter. Eşyalarınızı alın.
Fransız, kilometrelerce öteden görülebilen bir şenlik ateşi yak.
Beyler, biraz odun getirin! Büyük bir şenlik ateşi yakacağız.
Zavallı şeytan koşarak izlerini takip etti.
Ördek Göz'ü bulacağımız düşüncesi ayaklarına kanat taktı.
Sanırım Jim ve ben de aynı şekilde hissettik
ve tüm gün onların takip ettik.
- Kız iyi görünüyor. - Evet.
Altısı da burada.
Bir planın var mı?
Bence iki kişi onların arkasına geçmeliyiz.
Mantıklı.
Zavallı Şeytan ile şuradaki kayaya gidiyorum.
Oraya vardığımda baykuş gibi öteceğim, sen ve Pete
üzerlerine yürüyün.
Pete, o ağacın arkasına geç ve beni bekle.
Silahlara dokunmayın.
Nasıl gidiyor, Streak? Hâlâ Şirket için çalıştığını görüyorum.
- Selam Calloway. - Kıpırdamayın ki kimse incinmesin.
- Sadece bir kez ateş edebilirsin. - Arkanı dönme,
- işte başka bir atış. - Güzel sürpriz değil mi?
- Sen delisin. - İşte başka bir deli. Sakın arkanı dönme.
Ve orman da Kızılderililerle dolu.
Pete, silahlarını al.
Geri kalanlarınız ortada toplanın.
Kalkın. Hadi!
Çabuk!
Ne yaptığının farkında mısın?
- Neden? - Tekne olmadan bir yere gidemezsiniz.
- Teknenin durumunu biliyor musunuz? - Yangını gördük. Uzaktan.
Uzaktan ne olduğunu anlayabildin mi?
O bir şenlik ateşiydi.
- Böylece yemi yuttun. - Adamlarıma ne yaptın?
- Tekneyi yakamadılar. - Yapma...
- Kapa çeneni! Zeb, onu rahatsız edip etmediklerini sor.
Seni rahatsız eden oldu mu?
- Kes şunu Zavallı Şeytan. - Ne diyor?
Streak'in gördüğü en güzel saçlara sahip olduğunu söylüyor.
- Belki onları almasına izin veririz. - Hayır, haydi, gidelim.
Pete, silahlarını al.
Atları da alıyoruz, Streak.
Bizi takip etmeye çalışma.
Streak bizi takip etmeye çalışmadı bile.
Üç gün sonra Şirket kalesine ve
McMasters'a vardık.
Romaine, hadi inelim.
Onları tekneden uzak tutun!
O ikisini buraya getir.
Fransız, birkaç adamı burada nöbetçi bırakın.
André, Léon, girişi tutun.
Seni arıyorduk!
- Daha erken geleceğinizi düşünmüştük. - Ne olduğunu efendine anlattın mı?
- Hayır, ama... - Hâlâ zamanın var.
Çeneni kapa ve sonraya sakla.
Sende gelebilirsin.
- Merhaba McMasters. - Naber Calloway?
- Konuşmak istiyorlar. - Önce sana ait olanı geri al.
- Sende geç. - İki tane daha var.
- Belki de sana ait değillerdir. - Bir çoğunu tanımıyorum.
Elbette ki hepsini tanıyamam.
Ama bir şey çok açık, teknemizi yakmak için
o alçakları sen gönderdin. Ve sadece sekiz çuval un ve
altı çuval fasulye yakmayı başardılar,
bunları geri istiyoruz. Onları içeride bulabilirsiniz çocuklar.
İkinci kapı. Ne isterseniz alın.
- Şey, McMasters.
Planlarını biliyorum. Çılgınca.
- Deli olduğumu... - Kapa çeneni Fransız.
Diyeceğim şu ki, bu bir delilik.
Şirketimizin Kara Ayakların yaşadığı
- topraklarda da planları var. - Neden oraya gitmiyorsun?
Şimdi zamanı değil. Bizim için değilse, sizin için
nasıl olabileceğini düşünüyorsun?
Biz erken hasat yapacağız.
Ve o kızla olan çılgın planlar!
Devam edin, eğer giderseniz, alacağınız tek şey...
Devam edeceğiz. Öyle sanıyorum ki...
Öyle sanıyoruz.
Beni rahatsız ettin, güzel dostum.
Seni tanımıyorum ama hakkında duyduklarım hoşuma gitmedi.
Kadınları kaçırmak için alçaklar gönderiyorsun...
- Sakin ol. - Sana çeneni kapamanı söyledim.
Seni komik bulduğu için şanslısın.
Dediğin gibi, devam ediyoruz.
Bu yüzden kimseyi gönderme, belki bu sefer geri dönemeyebilirler.
Patron, istediğimiz her şeyi bulduk.
İstediğimizi söyledik, istediğimizi aldık.
- Bir şey eklemek isteyen var mı? - Evet, isterim...
Sen değil, başkası. Hadi gidelim.
Şu Kızılderiliyi tutun!
İsteyen varsa, tüfeğin bir namlusu daha var.
- Bırakın onu! - Bırak gitsin Streak.
Tamam, bırak gitsin.
Hiçbir şey olmadan bir hafta geçti.
Fransız, MacMasters'ın yenildiğine inanmaya başladı.
Kendini o kadar neşeli hissetti ki eğlenmek için bile durduk.
Pascal! Senin neyin var?
- Kıyıdan uzaklaşalım! - Çabuk, gemiye binin!
Acele et!
Herkes kendini korusun.
Gizlenin.
Hey, Calloway, ne düşünüyorsun?
Bizi diğer kıyıya çekip saldırmak için bir numara olabilir.
Tekneyi ortada tutalım. Simon, ortada kal.
- Pascal nasıl? - Öldü.
O gün ve ertesi sabah bir Kızılderili gölgesi
bile görmedik.
Hiçbir yerde Kızılderililerden iz yok.
Patron!, Patron!
Kızılderililer! Orada! Tepelerde!
Silahlarınızı hazırlayın.
Siper alın ve kıpırdamayın.
Bak, Fransız. Daha fazlası da var.
Kuzgunlar olduğunu ve savaş boyası sürdüklerini söylüyor.
- Neden bizi rahatsız etsinler ki? - Hiçbir fikrim yok.
Kuzgunlar uzun zamandır düşmanca davranmıyordu.
Birileri onları kışkırtmış olmalı.
Hiçbir şey yapmadan bizi takip ettiler. Bizi uzaktan izliyorlardı.
Bir şey yapsalar daha iyi olurdu.
Beklemek harekete geçmekten daha yorucu.
İstedikleri zaman bize saldırabileceklerini hissettiriyorlardı.
Kızılderililer bazen akıl almaz taktikleriyle insanları çıldırtıyor.
Üç gün boyunca bizi takip ettiler.
Ve her geçen gün bir öncekinden daha uzun sürüyordu.
Sonra birden ortadan kayboldular.
Bu endişelerimizi daha da artırdı.
Calloway, ne düşünüyorsun? Sence gittiler mi?
Gittiler ama asıl soru geri dönmeyi planlayıp planlamadıkları.
- İlerlemek için halatları kullanalım. - Güney kıyısında yapamayız.
- Öyleyse kuzeye gidelim. - Sen delisin.
- Bir şeyler yapmalıyız - Bundan hoşlanmadım. Bence beklemeliyiz.
Beklemek mi? Salyangoz hızında gidiyoruz!
- İngilizce konuş! - Salyangoz hızında gidiyoruz.
Kış geliyor ve hala buradayız. Nehrin yukarısına çıkmak istiyorum,
burada korkmuş bir kadın gibi kalmak istemiyorum. Ne düşünüyorsun?
Bana sormuyorsun ki.
- Haklısın, devam etmeliyiz. - Elbette!
- Bir gün bekleseydik... - Burada hiçbir şey yapmıyoruz.
- Elbette! - Sen ne diyorsun Boone?
- Benim için sorun değil. - Hoşuma gitmedi ama
- karaya çıkalım. - Çok iyi.
Benjamin, birkaç avcı indirelim!
Romaine, kuzey kıyısına çek.
Dinle Fransız, adamları indirmeden
önce bize birkaç dakika ver. Silah sesi duyarsanız,
diğer tarafa geçmek için elinizden geleni yapın.
- Tamam. Dikkatli olacağız! - Bizim için endişelenmeyin.
İki kişi o tarafa, iki kişide nehir boyunca gidecek.
Hadi, Zavallı Şeytan.
- Ya da Boone gelsin? - Onunla gidebilirsin.
Haydi, gidelim. Garip bir şey görürseniz
ya da bir koku alırsanız
ateş edin ve kıyıya dönün. Biz de aynı şeyi yapacağız.
- Kızılderililer tekneye saldırıyor! - Çok kalabalıklar!
Saklanalım.
Burası Kızılderililerle dolu.
Buradan tekneye geri dönemeyiz.
Nehirden yüzerek gidelim.
Suya ne kadar girersek o kadar iyi.
- Jim'e ne oldu? - Onun için endişelenme,
kendini kurtarmayı düşün.
Yere yat yoksa kafa derini kaybedeceksin.
Dikkat!
Hızlı it, artık gizlenmek işe yaramaz.
Hey, Mandan!
- N'aber Fransız? - Onların bizden daha fazla kaybı var.
İyi.
- Jim ve Kızılderili nerede? - Bilmiyorum.
Onları beklemeden kaçtık.
Bana kuru barut ver.
- Gidip onları arayalım mı, ne dersin? - Sakin ol ve ateş etmeyi düşünün.
Kızılderililer gelenekleri gereği geceleyin savaşmayı bıraktılar.
Jim ve Kızılderili'yi beklemek için
bir kumsalda durduk.
- Daha kurumadın mı? - Evet, iyiyim.
Onu merak etme. Kötü ot asla ölmez.
- Sence şansı var mı? - Elbette.
Zavallı Şeytan onunla birlikte. O Kızılderili'nin yanında olması daha iyi.
Kim var orada?
Kıyıya yaklaş.
Ben dostum.
Ateş etmeyin, bu Zavallı Şeytan.
- Ne oldu sana? - Üşüyorum.
Tabii ki üşüyeceksin. Ateşe yaklaş.
- Labadie, ona sıcak bir şeyler ver. - Hemen.
O battaniyeyi bana ver.
Zavallı şeytan, sana ne oldu?
- Büyük bir çatışma. - Jim nerede?
Bilmiyorum. Bana koşmamı söyledi.
Düştüğünü gördüm. Yaralandı. Bir sürü kuzgun geldi.
- Ne söyledi? - Jim'in nerede olduğunu bilmiyor.
Jim ona koşmasını söylemiş sonra düştüğünü görmüş.
- Yaralandığını düşünüyor. - Peki neden ona yardım etmemiş?
Kuzgunlar tarafından kovalandığı için hiçbir şey yapamamış.
- Onu en son nerede görmüş? - Nerede?
Yaklaşık üç km aşağıda.
Kuzgunların etrafından dolaştım.
- Buradan yaklaşık 3 km aşağıda olduğunu söylüyor. - Çatışmanın olduğu yer orası mı?
Evet. Geri dönmek için kuzgunların etrafından dolaşması gerekiyordu.
- Yani yaralı ve aralarında kalmış. - Maalesef öyle görünüyor.
- Endişelenmenin bir yararı yok. - Zavallı Jim.
Bir dahaki sefere beni dinleyeceksin.
Zavallı Şeytan'a bir içki ver. Neredeyse donmuş.
Zavallı adam! Bu çok kötü. Çok üzgünüz ama
- yapabileceğimiz bir şey yok. - Al bakalım.
- Ne? - Deakins, Deakins.
Onun nerede olduğunu bilmiyoruz. Ah evet, anlamıyorsun.
Kahve içmek istersen, bir süre nöbet tutarım.
Kahve mi? Teşekkürler.
Ne yaptığını sanıyorsun? Neredeyse seni vuruyordum.
Tekneye geri dön. Haydi! Git!
Sensiz bile yeterince sorunum var.
Delisin! Neden benimle gelmek istiyorsun?
Jim'i seviyor musun? Çok iyi bir çift olurdunuz.
O tam bir geveze ve sense tek kelime etmiyorsun.
Belki de ondan hoşlanıyorsun.
Ama nasıl... ?
Geleceklerini nereden anladın?
Kokularını almış olmalısın.
Bana yardım edebilirsin.
Bunu al. Seni yakalarlarsa, çivile. Ama bir daha benim üzerimde deneme!
Gidelim. Hava soğuk. Böyle kururuz.
Orada...
- Artık ümidi kesmiştim. - Sakin ol Jim.
Bacağından vurulmuşsun. Sakın kımıldama.
- Nasıl... beni nasıl buldun? - Şimdi kıpırdama, sus.
- Üşüyorum. Buz gibi. - Biliyorum. Ateşin var.
Isınman için ateş yakacağım.
Hayır!
Ateş yakma.
Ben ısınırım. Kuzgunlar...
Biliyorum ama hayatta kalması için
bir şansa ihtiyacı var.
- Ateş yok. - Başka bir yol yok...
Sizi aramaya geldim.
Seni görmek ne güzel. Bize yardım et.
Zavallı Şeytan, nereden geliyorsun?
Kötü görünüyor.
Lanet olsun! Bir Kızılderili gördüğüme sevineceğimi hiç düşünmemiştim.
Tekne nerede?
- Mandan! Mandan... - Mandan yola devam etti.
- Sadece biz kaldık. - Keşke seninle konuşabilseydim.
Eğer doğru anladıysam, tekneye binmemiz imkansız.
Öncelikle buradan çıkmalıyız.
Sen iyileşene kadar saklansak iyi olur.
Onu neden getirdin?
Onu ben getirmedim. Kendi fikriydi.
Onu götür ve beni Zavallı Şeytan'la bırak.
Yürüyebilir misin yoksa seni taşıyalım mı?
Sen onun tüfeğini al ve önden git.
O ne dedi?
Orada saklanmamızı mı istiyor?
Haydi, gidelim.
Bacağına bakalım.
- Yine kanıyor. - Evet ve çok üşümüşsün.
Zavallı Şeytan ve ben ateş için odun bulacağız.
O zaman kurşunu çıkarırız.
Sanırım küçük bir kesim olacak?
- Sen çıkar. - Hadi Zavallı Şeytan.
Bu işaretlere sahip bir mermi daha önce görmemiştim.
Kalıp ile yapılmış.
Görüyor musun?
Evet.
Artık vücudumda olmadığına sevindim.
Çıkardığın için teşekkürler.
Beni aramaya geldiğin için de
sana teşekkür etmeliyim.
Biraz uyusan iyi edersin.
Hava kararır kararmaz dışarı çıkıp yiyecek bir şeyler bulacağız.
O mağarada neredeyse bir hafta saklanmışlardı.
Jim'in yürüyebilecek kadar iyileşmesini beklediler.
Kızılderilileri atlatmak için gündüz uyudular gece yürüdüler
ve her geçen gün Jim'in bacağı iyileşiyordu.
Atın ağzını kapatın.
Kızılderili değiller. Bunlar kaledeki adamlar.
Evet, bu Streak
Burada ne arıyorlar?
Sana söylemedim ama o gece yaralandığımda
saklandığım yerden atlı bir grup geçti.
Beni arıyorlardı. Birinin
Kızılderili olduğuna yemin edebilirdim, saçında beyaz bir tüy vardı.
- Gerçekten mi? - Ama şimdi Streak'i görünce,
Kızılderili olmadığını anladım, oydu.
- Emin misin? - Kesinlikle.
- Kuzgunların bölgesinde mi? - Kuzgunların arasında.
Tekneye gidiyor olabilirler.
Nehri daha yukarıdan geçeceğiz.
- Tahmin ettiğimiz şey. - Streak buraya geliyordu.
Evet. Neler olduğunu öğrenmemiz gerek.
Jourdonnais, mallar ve viski için iyi bir fiyat ödeyeceğiz.
Senin için iyi bir fiyat ama benim için değil.
Kız olmadan nasıl takas yapacaksın?
Eminim ki bizi gördüğünde söyleyeceği ilk şey:
İblisler adına.
İblisler ...!
- Buraya nasıl geldiniz? - Kaybolduk.
Öldüğünüzü sandık. Kız iyi mi?
Arkada, Zavallı Şeytan ile.
Tanrı aşkına!
- Buraya nasıl geldiniz? - Sonra anlatırız. Orada ne oluyor?
- Streak'in burada ne işi var? - Jourdonnais'ten tekneyi istiyor.
- Tekneyi mi? - Kesinlikle her şeyi.
- Satmayı düşünmüyor, değil mi? - Kızı kaybettiği için çok üzgün.
- Hayal bile edemiyorum. - Sizden sonra Kızılderililer geri döndü.
Mürettebat soğukkanlılığını kaybetti.
Jourdonnais isyan eden bir aptalı vurmak zorunda kaldı.
Bu Fransız çok cesur.
Streak, Mcmasters'ın tutmayacağını
bildiğim sözleriyle onu büyülüyor.
- Onu suçlamıyorum ama... - Buraya nasıl geldiler?
Nehrin bu tarafından, Kuzgunlara görünmeden.
- O bir yalancı. - Onu diğer kıyıdan
- nehri geçerken gördük. - Bizi görmediler.
Diğer kıyıdan mı? Olamaz.
- Kuzgunların bölgesinden mi geçtiler. - Yaptıkları şey bu.
- Ve çok dikkatli değillerdi. - Etrafındakileri pek
- önemsemiyor gibiydiler. - O zaman kuzgunların tarafındalar!
- Onlarla birlikte. - Onları üzerimize sürdü ve
bütün bu yaygarayı başlattı. Alçak!
- Bir dakika, Zeb. - Biz hallederiz.
- Anladım. - Yanında kaç adam var?
Dört ve onunla beş.
Bizi korumaları için birkaç güvenilir adamı uyar.
- Ve başlamamızı bekleyin. - Jim'i vuran Streak mi emin olmak istiyoruz.
- Nasıl? - Jim'in bacağından çıkardığım kurşun sayesinde.
Belki onun gibi bir tane daha buluruz.
Ördek Göz'e onu arayana kadar burada beklemesini söyleyeceğim.
Herhangi bir planın var mı?
Adamlarımızdan hiçbirinin zarar görmemesini sağla.
McMasters seni Kızılderililer konusunda kibarca
- uyarmak istemişti. - Ziyaretçilerimiz var.
- İnanmıyorum! - Sana ne oldu ?
Bu konuyu daha sonra konuşuruz. Şimdi daha acil bir şey var.
Evet.
Streak, onları tanıyorsun, değil mi?
- Evet. - Onu en son kalede Zavallı Şeytan'ı
kovalarken görmüştük.
Çok öfkeliydi. Kızılderili kafa derimi almak istemişti.
- Kafasından rahatsız. Akıl yürütemiyor. - O kadar da değil,
o olmasaydı burada olmazdık.
Bize kin beslemeyin. Bize de bir ders oldu.
Şimdi başınız belada ve size yardım etmek istiyoruz.
- Nasıl? - Kiminle ticaret yapacaksınız?
Kuzgunlar savaş halinde.
McMasters sizi uyarmamız için bizi gönderdi.
Nehrin hangi tarafından geldiniz?
- Bu taraftan, tabii ki. Niçin? - Tüfeği indir.
Ona yaslanmaya devam et.
O halde diğer kıyıya geçmediniz?
Sence biz deli miyiz?
Kuzgunlar soğukkanlılıklarını kaybettiklerinde çok kötü olurlar.
- Kafa derimi korumak isterim. - İnandırıcı, değil mi?
Evet, neredeyse doğru.
Peki Kuzgunlar size karşıyken ve Kızılderili kız olmadan
Kara ayaklarla nasıl ticaret yapacaksınız? Malları ne yapacaksınız?
- Neden bize satmıyorsunuz? - Bir sebebi var.
- Çünkü Kızılderili kız bizimle. - Sizinle mi?
- Ve nerede? - Ormanda.
- Onu buldun mu? - Evet, inanılmaz bir şey.
Nerede olduğunu duymadınız mı? Geri dönün!
- Şimdi dinle. - Yanılıyorsun Streak.
Eskisinden daha iyi bir anlaşma yapabiliriz.
Olabilir. Ama anlaşma yapmadan önce,
tüfeğindeki kurşunlardan birini görmek istiyoruz.
- Kurşun mu? - Evet.
- Tabii, eyerde birkaç tane var. - Bir tane yeter.
- Daha fazlasını verebilirim. - Sadece bir tane.
Tıpa tıp aynısı.
- Bundan emindim. - Sana hiçbir şey yapmadım.
Hadi, Boone.
Kuzgunları üzerimize bunlar sürdü.
Bunu hak etmiyorlar ama
onları gömelim.
Hey Ördek Göz!
Ördek Göz'ün eve bu kadar yakınken kaçması oldukça kötüydü.
Jim ve Boone Streak'in atlarıyla onu ararken
bizde yola devam etmekten başka bir şey yapamazdık.
Bak!
Dikkat edin çocuklar!
- Pete, öne git! - Dikkat et! Devam et!
Çek!
Daha güçlü çek!
Gidelim! Geri dönün çocuklar!
Çekmeye devam!
Çek!
Çek!
Çek!
Yapabileceğimiz bir şey yok. Bitti.
Tekne karaya oturdu. İlerlemek imkansız.
- Kızılderili kız da gitti. - ingilizce konuş.
Kızılderili kız gitti.
Ne yukarı ne aşağı gidemiyoruz.
- Ne yapacağız? Ha, Calloway? - Burada bırakamayız.
Mecburen...
- Kızılderililer! Buraya geliyor! - Romaine!
Tekneye geri dönün!
Ateş etme. Ateş etmeyin!
Onlar Kara ayak. Savaş elbiseleri giymemişler.
Barış işareti yapıyorlar!
- Onları Ördek Göz göndermiş. - Ördek Göz?
Bize yardım etmeye geldiler. Ne düşünüyorsun Fransız?
- Bayıldım! - Ne diyorsun?
İnanılmaz. Ne kadar büyük bir servet.
- İngilizce konuş. - Bunun İngilizcesi, bayıldım!
Şuraya bak.!
- Kara ayaklar. - Ördek Göz getirmiş olmalı.
Evet.
Hey! Dostlarım!
Evet, onları Ördek Göz göndermişti.
Orada değildi, ama Kara ayaklar bizi kamplarına çektiler.
Ve takaslar başladı.
Bolca kürk vardı ve onları takas etmeye hevesliydiler.
Derilerin kaliteli olduğunu söylüyor.
Karşılığında istediğini verebileceğini söylüyor.
Ona istediğini alabileceğini söyle.
Çok iyi, Fransız.
Gördüklerimin en iyisi.
Bunlar şimdiye kadar aldığın en ucuz kürkler olacak.
Jourdonnais ona üç battaniye verdi. Her geçtiğinde, farklı birini örtüyor.
Neden avlanmaya gitmiyoruz? Güzel topraklara benziyor.
Gideriz. Burada biraz daha kalacağım.
Benim de kalmak için bir nedenim olabilir.
Elbette.
- Callovay ne dedi? - Diğerleriyle aynı.
- Sadece söylemesi daha uzun sürdü. - Peki!
Takas üç gün boyunca sürdü.
Ve iyi iş çıkardık. Ama Ördek Göz'den iz yok.
Sonra bir gece ortaya çıktı.
Ayağa kalksanız iyi olur.
Bu bölgede önemli bir kişidir.
Hepinize merhaba diyor.
Bize yardım ettiği için ona minnettar olduğumuzu söyledim.
Sana bir hediyesi var Jim.
Bolluk ve uzun ömür getirdiğine inanılan bir tılsımdır.
Seni sevdiği için verdiğini söylüyor.
Seni kardeş gibi seviyor. Artık onun üvey kardeşisin.
Ona teşekkür ettiğimi...
söyle.
Ona yardım ettiğiniz için hepinize teşekkür etmek istiyor
ve Tanrınızın sizi kutsamasını umuyor.
Buraya neden geldim bilmiyorum.
Tek bildiğim sana söyleyeceklerim olduğu ve nasıl söyleyeceğimi bilmediğim.
Keşke birbirimizi anlayabilsek...
Artık benden korkmana gerek yok.
Alabilirsin.
- Bu gürültüde ne? - Düğününü kutluyorlar.
- Düğün mü? - Bilmiyorsan söyleyeyim, artık evlisin.
Evli mi ? Bana sormadan mı?
- Pek tavsiye etmem. - Ama...
Günaydın. Labadie beni görmek istediğini söyledi.
Evet. Boone, bu Ördek Göz'ün babası.
- Şef Kızıl At. - Merhaba.
Seni görmek istedi çünkü kızı için ona ne vereceğini
- bilmek istiyor. - Ördek Gözü için mi?
Onunla evlendin, değil mi? Ona ödeme yapmalısın.
- Sanırım bu bir gelenek. - Evet veya hayır.
Bu durumda, evet.
- Özel bir sebebi var mı? - Ördek Göz söyledi.
- Evet? Ne dedi? - Parasını ödemeni istiyor.
Parasını ödersen gitmekte özgürsün.
- İstediğin zaman. - Nasıl yani?
Tabii ki gidiyorum. Kalmayacak mısın?
- Sen kalacak mısın? - Hayır.
- Ya sen? - Kalmak için bir nedenim yok. - Bende öyle
- Ona gideceğini söyledin mi? - Nasıl yapacağımı bilmiyorum!
Bir yolunu bul. Bu arada, Kızıl At'a ödeme yap.
- Tabii ki! Ne istiyor? - Tüfeği istiyor.
Seninkini istiyor.
- Başka bir şey kabul etmiyor mu? - Tüfeğe değmez mi?
- Tüfek sadece peşinat.
Hadi, ver, acele et.
Streak'ten aldığın atları da istiyor.
- Onların yarısı Jim'in. - Sana düğün hediyem olsun.
Günaydın, çocuklar.
Günaydın patron. Güzel sıcak kahve.
- Soğuk değil mi efendim? - Kesinlikle.
Tenceredeki su buz tutmuştu.
- Bunun gibi bir parça. - Kış geliyor.
Bahse girerim, gitmeliyiz!
- Değil mi Calloway? - Kıştan mı bahsediyorsun?
- Evet. Kış. - Ben de aynı şeyi düşünüyordum.
Biliyor musun? Bence biran önce yola çıkmalıyız.
Bir sürü kürkün var. Eğer donarlarsa, sana bir faydaları olmaz.
Pekala. Bugün gidiyoruz.
Adamlara ayrılacağımızı söyle.
- Ya kadınlar ? - Onları unut.
- Ama patron... - Kapa çeneni!
- Bugün gidiyoruz, değil mi? - Bu doğru.
- Sence gelecek mi? - Kalmak için
sebebi yoksa her adam gider.
- Onun yerinde olsaydım. - Evet, dostum
ama değilsin.
Labadie, acele et!
Sanırım veda etme zamanı.
Dedi ki: "Hoşça kal kardeşim. Yakında geri gel."
Bu jest, kalbinin senin olduğu anlamına gelir.
Hoşça kal, Ördek Göz.
Hoşçakal Zavallı Şeytan. Tüfeği beğendin, değil mi?
Yeterince barut ve mermin var mı?
- İstediğin her şeyi aldın mı? - Viskim yok.
- Bir dahaki sefere alırsın. - Hoşça kal Zavallı Şeytan, tekrar görüşeceğiz.
Ne garip değil mi? İki adam çok iyi arkadaştır.
Ta ki bir kadın
aralarına girene kadar.
Ve şimdi, biri diğerinin dilediğini terk ettiğinde,
nasıl barışacaklarını merak ediyorum.
- İster misin? - Hayır, teşekkür ederim.
Güneye gidiyorlar.
Tıpkı bizim gibi.
Onu terk edeceğini hiç düşünmemiştim.
Onu terk edeceğimi sanmıyordum.
Ona sağduyu aşılamanın faydası yok.
Kalmayı oda istiyor.
Yine o kafa derisiyle oynuyor.
Onu neden verdin? Aptalca bir şey yapmışsın.
Daha kötüsü. Ona yalan söyledim.
- Ne? - Kardeşi bir Kızılderili tarafından öldürülmedi.
Nehre düştü ve boğuldu.
- Ama artık buna inanmayacak. - Ne o ne de bir başkası.
İnsanın bir fikre bağlanması ama her şeyin değişmesi çok garip.
Allah'a şükürler olsun!
Kendini aptal yerine koymanın kaç yolu var bilmiyorum
ama sanırım neredeyse hepsini uyguladım.
Sizinle gelmiyorum. Geri gidiyorum.
Belki beni istemeyecek ama bunu öğrenmek istiyorum.
Emin ol seni geri çevirmeyecek.
- Öyle umuyorum. - Tüfeğin var mı?
Evet, Fransız bana bir tane verdi.
Kızıl at ile anlaşma yapıp
- tüfeğimi geri almak istiyorum. - Yeterince barutun ve mermin var mı?
- Yeterince yok. - Sana biraz vereceğim.
Çocuklar, ateşleri söndürün! Herkes tekneye binsin.
Boone geri dönüyor. Gidip barut ve mermi getireyim.
Kalıyor musun Boone? Gerçekten çok iyi!
Peki ya paran? Kürkleri sattığımda çok şey alacaksın.
- Benim için sakla Fransız. - Senin için saklayacağım.
Hoşça kal, Romaine. - Seneye görüşürüz.
İşte barut ve mermiler. Başka bir şeye ihtiyacın var mı?
Hayır. Teşekkürler, Zeb.
- Seneye görüşürüz. - Hoşça kal Labadie.
Gitsek iyi olur.
Önümüzde 3000 km'den fazla yol var.
- Seneye görüşürüz. - Hoşça kal Zeb.
Peki Jim...
İşte bir torba daha kurşun.
Son birkaç gündür, sana başka bir şekilde vermek isterdim.
Hala yapabilirsin.
Gelecek sene döndüğümde bunun için zamanım olacak.
Açıkçası kalmak isteyeceğini hiç sanmamıştım.
Gidiyoruz!
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.