All language subtitles for Miś 1980-pl

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian Download
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian Download
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

[Muzyka]

[Aplauz]

Jeszcze, jeszcze, jeszcze, jeszcze,

jeszcze, jeszcze, jeszcze, już, już,

już, już, już, już. Macu z krzyża, z

krzyża.

Jest to obywatelu kapitanie,

opuszczaj linę południową.

Szybko, szybko. Ustawcie ich tu w

kolejce. Musi być jakieś życie na

osiedlu.

Ja szczupak, Jaszczupak. Do wszystkich,

do wszystkich. Zaciągamy sieć.

Można zaczynać.

[Muzyka]

[Aplauz]

Morde kochanie.

Co jest? Nic. Panie kierowniku. Oczko mu

się odlepiło. Czemu misiu?

[Muzyka]

Pani dadwa mi się tego rudego i tego w

czerwonej czapeczce.

Jem przecież.

[Muzyka]

[Aplauz]

[Muzyka]

Przepraszam, że przeszkadzam.

Nie, wcale nie przeszkadzasz. Misie

zapakowane?

Tak.

Ile weszło?

Jak zwykle.

Wczoraj jechałem tędy. Tych domów

jeszcze nie było.

Tak mówicie?

A gdyby tutaj staruszka przechodziła do

domu starców, a tego domu wczoraj by

jeszcze nie było, a dzisiaj już by był,

to wy byście staruszkę przejechali? Tak.

A to być może wasza matka.

Jak ja mogę przejechać matkę na szosie,

jak moja matka siedzi z tyłu?

Halo, tu brzoza, tu brzoza. Źle cię

słyszę.

Powtarzam, powiedział, że matka siedzi z

tyłu.

Matka siedzi z tyłu. Tak powiedział.

[Muzyka]

Przede wszystkim nie popadajcie w

panikę. Jakiś lepszy cwaniak.

Matkę poszie wozić staruszkę, żeby nas

tylko wrobić.

Tak to wskazuje na to, że życie stawia

przed nami ciągle coś nowego i to jest

raz.

A po drugie, musimy mieć jednak różne

warianty i to jest dwa. I dlatego

proponuję wariant następujący.

A gdyby tu było nagle przedszkole w

przyszłości? A gdyby tu było przedszkole

w przyszłości i wasz synek mały

przechodził

w przyszłości,

a gdyby tu było nagle przedszkole

przyszłości i wasz synek mały tędy

przechodził w przyszłości, którego

jeszcze nie macie, więc nie mówcie mi,

że siedzi z tyłu.

Jedziecie do stolicy kraju

kapitalistycznego.

który to kraj ma być może nawet tam i

swoje plusy. Rozchodzi się jednak o to,

żeby te plusy nie przesłoniły wam

minusów.

[Muzyka]

[Muzyka]

[Muzyka]

No to tradycyjnie panowie na prawo, a

panie na lewo.

U, ale tu narodu.

No więc co to jest teren zabudowany? Co?

Teren zabudowany to jest minimum trzy

budynki w odległości nie większej jak 15

m. Trzy, prawda? W odległości, prawda,

15 met, a tu jest 14.

Weźcie i zmierzcie sami, jeśli nie

wierzycie milicji.

On wierzy, panie milicjancie. On we

wszystko wierzy. Bóg mnie pokarał takim

głupim chłopem.

Ale trzy, a nie dwa. Chyba, że tego tam

też należy uważać za dom.

[Muzyka]

115

powinno być 119 4 kil wam brakuje.

Schudłem 4 kil.

No słowem przywozicie do kraju. 4 kg

obywatela mniej.

Tak.

A gdyby tak każdy wracał ze stratą paru

kilo, byłoby nas mniej coraz Polaków. To

co mam zrobić?

60 za każdy brakujący. A wykształcenie

macie jakieś?

Wyższe.

A przepraszam, to po 75.

Tu są paszporty.

Obywatel Ochudki Ryszard.

Tak, to ja.

Proszę za mną.

[Muzyka]

Co to? Kto to zrobił?

Ja.

Pan.

To ja się pytam, kto

pytam się

przecież. Ja.

Co to jest?

paszport

paszport

to był paszport

był

przynieś moją walizkę słuchajcie

jedziecie sami trenerze jest pan

odpowiedzialny za mecz za wyjazd za

wszystk

tak

ale co się stało

nic się nie stało wszystko jest w

porządku dawaj to zadzwońcie do rady

ministrów że zaraz tam jadę

jak Kogo cofnęli?

A to jak to to pani nie wie. Na ministra

ma iść. Dzwonili wczoraj po meczu.

A skąd pani wie?

Bo sama odbierałam telefon. Nikogo tu

nie było i jego też nie było, bo

widocznie tak go namawiali naszego

ministra. Głupi by był, jakby się dał

wziąść na ministra.

Albo mu tu źle,

gdzie mu będzie lepiej.

A za Marciniaka też wziął swoje.

No tak, tak, ale Marciniak, proszę pani,

to się skarżył, że go orżnął. Nic nie

orżą. Nic nie orżą, bo takie są stawki i

Marciniak nie jest dziecko. 300 000 i

mieszkanie i on jeszcze płacze. Nic mu

się więcej nie należy. Mnie to prezes ma

do zapłacenia 500 zł za t szafkę, co mu

przewoziłem.

O, a nam to co niewinien? Jak wtedy co

szklankę stłuk?

To ja mu mówię, że szklanka 4 zł

kosztuje, a ona dobra, dobra i nie

zapłaci.

Miś miś świńska rura. Nie miś. 500 zł.

500 zł dla mnie nie ma. Sam forsą.

[Muzyka]

[Aplauz]

[Muzyka]

Ja chciałem powiedzieć, że nasz prezes

to wszystkie rozliczenia bardzo dobrze

prowadzi. Jak tylko coś,

że też

na przykład jest komu winien, to zaraz

odda. W ogóle to nigdy nic nie jest, bo

bardzo jest w tych sprawach dbające.

klub prowadzi dobrze. Eh

[Aplauz]

[Muzyka]

[Aplauz]

No dzień dobry miśku. Wiesz, wpadłam na

chwileczkę po po swoje meble. Słuchaj,

mam nadzieję, że ci nie przeszkadzam.

Pozwól, że

przedstawię ci

napijesz się czegoś?

Nie, dziękuję.

A ja, jeżeli pan pozwolę, z

przyjemnością.

Oj, ostrożni panowie, uważajcie.

[Muzyka]

We dwóch nie damy rady.

Przecież jest was trzech.

Miśku, pozwól jeszcze raz. To jest

właśnie Władek.

Strasznie przepraszam. Najmocniej

strasznie przepraszam. Bardzo proszę,

niechże pan minister siada. Bardzo

proszę.

Dajcie spokój z tym ministrzem. Stare

dzieje,

proszę bardzo.

Jak ci na imię?

Rysio.

Ryszard. Ryszard, wszystkie ryśki to

porządne chłopy.

Szkoda, że musieliście się rozstać. No

ale z drugiej strony

tego kosaka,

tego kosaka

i tego Buddę.

Czekaj, czekaj, czekaj. Zaraz, zaraz.

Jakiego Buddę?

Władeczku? Kosaka to bym chciała do

sypialni, a tego Buddę do twojego

gabinetu.

Ale czekaj chwileczkę.

Bardzo cię polubiłem, chłopie. Musisz

kiedyś do nas paść. Tylko zadzwoń przed

tym, żebyśmy byli w domu. A to też

ładne,

co?

No ale

a ty skąd wiedziałaś, że mnie

zastaniesz? Przecież wiedziałaś, że

wyjeżdżam.

Przychodziliśmy po prostu i wpadliśmy.

Jak to przechodziłaś? Z tragarzami?

Tak, przychodziliśmy strażami. Bardzo

cię polubiłem, chłopie.

[Muzyka]

mówi, że

że razem możemy korzystać z naszego

konta.

[Muzyka]

To ja się pytam, kto?

Pytam się, co to jest?

Proszę pana, proszę pana, poproszę

wszystkie pieniądze z naszego konta.

Proszę bardzo.

Hej, młody junaku, smutek zwalcz i

strach. Może na tym piachu za 30 lat

przebiegnie być może jasna, długa,

prosta, szeroka jak może trasa

łazienkowska. A tego nie rozumiem.

A dlaczego? Być może?

No być może, bo on jeszcze tego nie wie.

Dlaczego nie wie? No jak to nie wie?

Ty popatrz, bracie.

No młody człowiek, chłopak. Tak, na

warszawskim brzegu i dookoła pracują

jego koledzy. Ty widzisz to? Tak. Teraz

tak. No widzisz.

I on ją zaczyna widzieć powoli jakby tę

trasę.

On ją bracie widzi w swoich marzeniach i

ja bym tu dawał od razu giz.

Jak to od giz?

Od giz od gitary i w miejsce słów być

może dajemy z pewnością. Uwaga.

Hej młody Jonatu. Smutek walczy.

Przecież na tym piachu za 30 lat

przebiegnie z pewnością wiadka druga

prosta szeroka jak może wracała się

zęgowa i cegie pewnie drugi brzeg na

którym twój ojciec wej

[Aplauz]

[Aplauz]

Brawo. Pięknieś pan nam to wszystko

wyśpiewał. Panie Scar,

ja wam zawsze wszystko wyśpiewam.

No widzisz, masz rację.

Mówiłem ci. Przekonałeś mnie.

Powstrzymaj.

I z brzegiem zepnie drugi brzeg, na

którym twój ojciec biegł. Pom.

Tak, nie przeszkadzam.

Cześć, Rysiu. Co jest?

Już myślałam, że pani nie przyjdzie.

Co miałam nie przyjść? Tyle, że na

zachodnim wysiadłam, bo na centralnym

strach jak łapią.

A no co robić? No mówi się trudno. Rok,

najmniej rok

to jest sprawa.

Tak jest. To jest

rok.

[Muzyka]

Te baby to jednak są. Daj spokój. Tak

wziąć i wydrzeć.

Ale co można było zrobić? Nic.

Nic.

Chociaż wiesz, taka myśl przychodzi mi

do głowy.

Nie skąd?

Posłuchaj.

Serca mego zatrzymały ciędzie

mordzie pełnym czułości w stróże

i dalej. Żadnych kartek ja w twoim

paszporcie.

Byś był ze mną wyrywać nie muszę.

Żadnych kartek ja w twoim paszporcie

żadnych kartek wyrywać nie możę. Byś był

ze mną.

Wyrywać nie muszę.

Sama pani słyszała?

Powiadam pani, kogoś tam namawiał, że

jego ciotka przyjedzie z Londynu i

pieniądze przywiezie.

To on kłamał.

Więc widzi pani, że on też kłamie w tych

papierach na paszport, co pani u niego

widziała.

Rodzina za granicą nie posiada. Tak

napisał.

A posiada, bo ciotkę ma i to w Londynie

to za granicą jest.

A forsę na koncie w Londynie ma, nie

ciotkę. Rośniak jak z klubu odchodził to

mi wszystko powiedział. To mnie każe

zawsze do siebie dzwonić i wtedy

idiotyzmy do mnie różne gada. A to

ciocia z Londynu do mnie dzwoni się

dziwi się.

Patrz pan. No

duperele różne takie taka ciotka jego.

Patrz pani to ciotko to też nie prawda.

Ten człowiek w życiu słowa prawdy nie

powiedział.

Panowie, no co jest? Trzy dni już miało

być rozebrane.

Będzie rozebrane. Śniadanie kończymy i

już robimy. Panie kierowniku. Śniadanie

to wy w domu jedzcie, bo mi tu reżyser

na głowę włazi,

że dekoracja niegotowa.

Ty, co on za jedyny jest?

Kierownik produkcji Hoffander przyszedł

z kobitą i szpanuje.

No końź Władziu i robimy.

Hej,

hej,

nasza gwiazda. Olu, przedstaw się panu.

Aleksandra Kozęł.

Ochódzki Ryszard.

Bardzo mi miło.

Dobrze.

No co słychać, Rysiu?

Powoli.

Olu, idź, zobacz, co jest dziś na obiad

w bufecie.

Bardzo porządna dziewczyna.

Trudno. Co robić?

Serio,

bardzo bym chciał, żeby się jakoś w

życiu ustawiła. No więc

Janek,

wiesz jak było. Była wojna. 5 lat wojny,

5 lat okupacji. Wiesz,

28 filmów o tym zrobiłem. Robię 29. No

to już samych filmów wiesz jak było.

Było ciężko. A przed wojną jak było?

Zasanacji proszę ciebie

18 filmów mam o tym. Co to za brat?

Gdzie on jest?

Nigdzie.

On jest tylko w świadomości tej mojej

ciotki. Bardzo bogata, 79 lat. Mieszka w

Londynie. Wystarczy ci? Rodzice wysłali

mojej ciotce zdjęcie. No lekko

przesadzone. Na zdjęciu było mnie dwóch,

że niby nas się dwójka urodziła

bliźniaków i ciotka przysyłała po 50 na

każdego z nas, czyli razem 100. Dla niej

50 czy 100 to wiesz było bez różnicy. A

dla nas? Janek co ci będę dużo mówił.

Nam było ciężko. Ojciec, bracie.

Przestań, bo zwariuję. Wiem, że było

ciężko. 18 filmów mi było ciężko. Czego

ty ode mnie chcesz? Ciotka za tydzień

przyjeżdża do kraju. Pierwszy raz po 50

latach. Musi nas być dwóch braci

bliźniaków i do ciebie z tym przychodzę.

No Janek, to co ciotka przywiezie dla

brata jest twoje. No

skąd ja mogę wiedzieć

ile ona przywiezie dla brata?

Janek, masz ze mną złe układy?

No powiedzmy. Zagrałbyś epizod w moim

filmie. Potem zachorujesz i to byłaby

podstawa do poszukiwania sobowtóra na

dublera. No i co? Zadowolony jesteś?

Rozmień sobie 5 zł na jakieś złotówki,

żebyś znów nie mówił, że ci zabrakło i

nie mogłeś się dodzwonić. Słyszysz?

No dobrze, to z panem prezesem będę

rozmawiał.

Telefon przyjmie jedna pani, potem

podejdę ja. Wtedy zaczniesz.

Jak zwykle. Jak zwykle. Tylko nie

spóźnij się. Jak zwykle napis sobie

przygotuj, żeby ci butki nie zajęli. Po

trzeciej zmianie świata będziesz

pamiętał tej kartki nie zgub. No i idź

już

będę pamiętał.

O, znowu idzie. Mój mąż miał

przeziębiony pęcherz. To ja wiem, co to

za ból.

A nic nie mam przeziębione, tylko lepiej

na zapas, bo dziś mam znowu stanie przy

tej cholernej budce. To człowiek na

marzch pies.

O, widzi pani, ta sama budka, co ją w

klubie mieliśmy. To zawsze można było

gdzie zadzwonić czy coś.

Tak. A ta świnia przeniósł ją pod dom i

trzyma.

A dzisiaj to co będzie? Też jako ta jego

ciotka?

Pewnie tak. Z Londynu będę liczył.

Zjesz coś, misiu?

Ciebie zjem.

[Muzyka]

Wiesz, nie wiem jak to możliwe, ale

bardzo cię kocham.

Jak to?

No po prostu

po prostu cię kocham.

Aha, rozumiem.

[Muzyka]

Halo, halo.

Proszę pana, ona nieczynna ta budka.

Nawet napis był, ale jakiś obóz zdjął.

Zawsze jak mnie całujesz włączasz różowe

światło. Dlaczego?

Po prostu dla nastroju. Na przykład jak

o czymś myślę, to zapalam niebieskie.

[Muzyka]

Misiu, nie lubisz już mnie?

Najbardziej nie lubię umawiać się z

baranami.

Jakimi baranami?

Odbierz. Nie ma mnie.

Halo.

Będzie rozmowa międzynarodowa

z Londynu.

Proszę nie odkładać słuchawki.

Misiu, Londyn. Do ciebie.

Londyn?

Znajdź mi papierosa.

Halo? Ja bardzo przepraszam panie

prezesie, że tak późno dzwonię, ale

budka była nieczynna, także dopiero w

aptece znalazłem telefon i tam jestem.

Także jeszcze raz przepraszam.

Teraz będę liczył tak jak pan prezes mi

kazał.

Raz, dwa, trzy, cztery, pięć.

Cześć Romeczku.

Co tam u ciebie?

Polański,

co? Do Londynu.

82 83 84 85 86 87 88

Proszę pana

czego?

Proszę pana, już obliczyłem sto 121

osób.

Czuwaj.

Czekaj, czekaj, czekaj, czekaj, czekaj,

czekaj, czekaj. Zapiszę, zapiszę.

88 89

121 121

No dobra, no dobra. No dobra, to do

zobaczenia.

To ten polański reżyser.

Oni chyba wszyscy poszaleli.

Fronczewskiego chcą ze mnie zrobić. Tu

mnie Janek do filmu namówił. Teraz ten

mnie tu do Londynu ciągnie. Przecież ja

nie mam do tego głowy. No oszaleli.

Jeszcze aktorkę jakąś muszę mu znaleźć.

Jaką aktorkę?

Partnerkę jakąś dla mnie, bo to jakaś

tam taka rola, że ja tam jestem Polak z

żoną Polką w Londynie. Ja się Janka

Howandera, muszę o to spytać. On to się

zna na tych aktorkach.

Misiu, misiu, nie wolno ci tego zrobić?

Przecież wiesz jaki on zazdrosny. On by

mnie wtedy nie puścił.

Kocham cię.

Ja cię też kocham bardzo. Wiesz

ty jednego zająca można było zostawić.

A na cholerę?

Popchnij go,

zając gotów? Gotów.

Co to? Co to za jedni?

Nagonka.

Dzieci do nagonki z czworaków.

No to jest słuszna koncepcja.

Tak jest. To jest słuszna koncepcja.

Ubrać w pocięta, zdjąć buty i ogolić mi

to całe towarzystwo.

Ja podpisałem umowę na gajowego z

wąsami.

A ja ogolić się nie pozwolę. Noszę

zarost od przedwojny.

Obwiązać twarze szmatami, że że niby

dzieci zęby bolą. Dzieci wtedy nie miały

opieki dentystycznej. I tak jest

najlepiej.

Tak jest. Obwiązać szmatami.

A co to?

Co to jest?

To ten znajomy odwandera.

Propozycja na dziedzica.

Ochudki. Ale co on ma na sobie?

No to ewentualnie można zdjąć,

bo to jest bardzo dobra koncepcja.

Ona jest bardzo dobra ta koncepcja. Ale

dlaczego on ma pruski mundur na sobie?

Pruski? Bo to jest dziedzic pruski.

O,

mam napisane w scenopisie. Wchodzi

dziedzic pruski.

Pruski. Pruski, bo on się nazywa pruski.

Wawrzywiec pruski. Polski dziedzic.

No to mogę go przepać po prostu.

Zdjąć to. To jest profanacja. To jest

polityk w twarz dla całej ekipy.

Uspokój się, przecież to jest sana

dziedzic. Pamiętaj, z kim oni się wtedy

kumali. A zresztą niech zdejmie.

Myśliwi gotowi?

Gotowi.

Nagonka gotowa.

Gotowa.

Kamera

łączyć.

Ostatnia paróweczka hrabiego barykenta

701.

[Muzyka]

No i co? No i co teraz?

Trzeba będzie powtórzyć.

Co powtórzyć? Co powtórzyć? Osiele

jeden, przecież to jest kot. Zawsze ci

wejdzie na drzewo.

To można ściąć drzewo. Taką mam

koncepcję.

Od koncepcji to jestem tutaj ja.

Rozumiesz?

Na każdą rzecz można patrzeć z dwóch

stron. Jest prawda czasów, o których

mówimy, i prawda ekranu, która mówi.

Prasłowiańska grusza chroni w swych

konarach plebejskiego uciekiniera.

Zróbcie mi przebitkę, zająca na gruszy.

Nie, nie. Zamieńcie go na psa. Zamieńcie

go na psa. Niech on się odszczekuje

swoim prześladowcom z pańskiego dworu.

Niech on nie miałczy.

Wodę brzozową można prosić

Politechnik.

Dziękuję bardzo. Proszę.

Schabik

300. Pojutrze będę miała poradnik

spelologiczny.

Poradnik Co to jest? Wątróbka. Dziękuję.

Do widzenia.

Do widzenia.

Pani zostanie.

Pani będzie jako świadek. Przepraszam.

Postawcie tu. Tak. Drzwi. Drzwi

pani tu sprzedaje.

Słucham pana.

Ten szampon sprzedała pani. Tak.

Zadałem pani pytanie. Duchem świętym nie

jestem.

Jak pani śmie

szampon do włosów regeneracyjny.

Matka dzieciom.

30 lat małżeństwa. Moja żona. I oto o

to, co mi zostało. Co mi zostało? O co

mi zostało?

O to co mi zostało.

Daj spokój, Kaziu.

Cholera jasna. On mi stą jeden z drugim.

Będzie mi tu kłaki rozrzucał. Panie, to

nie jest salon damsko-męski, to jest

kiosk ruchu. Ja, ja tu mięso mam.

[Muzyka]

Przyniosłaś wszystko?

Tak, ale ja nie wiem czy dobrze, bo ty

mi dałeś formularz na paszport służbowy.

A po co masz sama płacić za paszport i

bilet? Lecisz na służbowy paszport jako

zawodniczka klubu tęcza. Masz paszport

służbowy motylku i sobie fruwasz po

całym świecie.

Nosisz stale paszport przy sobie. Pokaż

jak wyglądasz.

Tak.

Och ty mi ty.

Zdjęcia podpisałaś do legitymacji

sportowej też dobrze. Daj mi jeszcze

dowód osobisty.

O dowód.

Dobra. Dwie kawy i dwie wzki. I co

jeszcze?

Dlaczego dwie kawy i dwie wzki?

Kawa i wzka są obowiązkowe dla każdego.

Bijemy się o złotą patelnię.

Dobrze. Pani pozwoli dwa razy zestaw

obowiązkowy.

Szatnia też jest u nas obowiązkowa.

Dobrze,

znowu zgubiłam. A nie są.

Więc słuchaj, tu masz napisane, co jest

w mojej kurce. dowód osobisty,

kwestionariusz i tak dalej, i tak dalej,

i tak dalej. Numerek masz 10. Czaj,

zapiszę ci, żebyś wiedział. 10.

Kochanie, dolej trochę więcej wody.

Jakaś oklapła jestem dzisiaj, mówię

pani.

Pani Iwanka, pani wytrześminkę, bo

klient znów się będzie pieklił.

Trzeba dać napis, żeby wpuszczać tylko w

krawatach. Klient w krawacie jest mniej

awanturujący się.

Odbierałem. Przecież pan trzyma mój

numerek w ręku.

No masz pan ten płaszcz.

Ale to nie jest mój płaszcz,

bo pański numerek jest pusty, więc

kolega na płaszcz sąsiedni. Jasne.

Ale przecież miałem paszport, proszę

pana. Dowód osobisty tej pani. Ja tam

miałem papier.

No pan odbierał ten płaszcz. Mówił pan.

Dowód osobisty był paszport, jakieś

papiery, dwie dychy dał za zgubiony

numerek.

Zgubiony numerek? To ja trzymam w ręku i

proszę, żeby pan mi wydał płaszcz na ten

numerek.

Niech pan nie krzyczy na naszego

pracownika. Ja tu jestem kierownikiem

tej szatni. Nie mamy pańskiego płaszcza.

I co pan nam zrobi?

Cham się uprze i mu daj. No skąd wezmę

jak nie mam?

Tu pisze. Niech pan se przeczyta.

[Muzyka]

Dlaczego nie wezwałeś milicji?

Bo ja będę wcześniej tam u nich niż oni

tam u mnie.

[Aplauz]

Poczekaj tu na mnie. Zaraz wracam. A ja

przecież to mnie ukradli kurtkę, a nie

tobie.

Obok.

Co to? Przepisów nie znacie.

Tak, słusznie. Jak człowieka przyze

zapomina o regulaminie.

Macie rację.

No. Długo jeszcze będziecie siedzieć?

15 lat, ale będę apelował.

No jak załatwiłeś?

Co mogłem, to załatwiłem.

Misiu, Misiu,

Misiu, patrz,

patrz,

patrz. Odesłali mi, odesłali mi.

Odesłali.

Co?

Chyba znowu mnie ukradli.

Co?

A nie jest mój dowód.

Bomba. Słuchaj, to może i mój paszport

odesłali.

O misiu, misiu, pójdźmy zobaczyć.

Jest list,

jest. Otwórz.

jest. Patrz, jacy uczciwi.

Sama okładka. Znam uczciwszych.

To błęd. Dlaczego ci odesłali okładkę?

Bo pewnie złodziej miał własną

ładniejszą, a paszportu nie miał, to

sobie wyjedzie na ten mój paszport.

Ale złapią go, bo zgłosiłeś kradzież.

Złapią, złapią. Tak, za rok albo i

później.

Romeczku, przyjazd nieaktualny.

Całuję Rysiek.

Bardzo żałuję. Nie chodzi mi o mnie.

Chciałem, żebyś ty zagrała Romka.

Misiu, Misiu, wymyśl coś. Czy jesteś

taki mądry?

Nie mogę wysłać tej depeszy. Nie ma

takiego miasta. Londyn, jest Lądek.

Lądek zdrój. Tak,

Londyn, miasto w Anglii.

To co mi pan nic nie mówi?

No mówię pani właśnie.

To przecież ja muszę pójść i poszukać,

zobaczyć gdzie to jest. Cholera jasna.

Ukradnij komuś. Ty

ja ukradnę.

Gdzie jest moja herbatka?

Tam stoi na biurku.

A dziękuję.

Pani Krysiu, ma pani tu zwolnienie

chorobowe.

Dziękuję, panie kierowniku.

Za co mi pani dziękuję? Aktor nam

zachorował. Pan Ryszard Ochui ma trzy

tygodnie zwolnienia. Pani da do prasy

ogłoszenie z tym zdjęciem, że szukamy

dublera.

A co mu jest?

Cokolwiek by mu nie było, leży w łóżku.

Mój Boże.

Masz. Oddasz to ogłoszenie jako pilne do

gazety z tym zdjęciem.

Kiedy mnie już tu zupę nalewają.

Taksówka czeka, artysta zachorował. Ja w

tym wieku nie jadłam. Masz.

No idź. Na co czekasz? Idź.

Pan jeździ w ostatniej paróweczce

hrabiego barykę.

Tak. Albo co?

Bo pojedziemy najpierw do Wiktorii.

Niech pan tu na mnie zaczeka.

Muszę w końcu coś zjeść.

[Muzyka]

Pire ze smalcem.

Nie ma smalcu. Z dżzymem są pire.

Dobrze, niech będą.

Proszę panią do mnie. Pani podejdzie

zaraz. Niech pani wróci tu jeszcze

gryczano.

Numerek 78, miejsce 13 stolik 3.

No i co tak grzebie? Jeszcze talerz

przekręci. Do widzenia.

Do widzenia.

Proszę.

Który masz numery?

78.

A ja 74. Tylko w kiblu byłem.

Ty uważaj.

[Muzyka]

Straszne się tu chamstwo zjeżdża z

całego świata. Kasza niedogotowana.

Jedziemy do redakcji dać ogłoszenie.

Przepraszam pana. Za czym ta kolejka?

Do ostatniej paróweczki. Proszę panią.

E, to już dla mnie nie starczy.

Słucham. Po co tu panie przyszły?

No bo my jesteśmy takie podobne do

siebie.

Wszyscy znajomi o tym mówią. U nas w

biurze.

Dziękujemy. Dziękujemy panią bardzo.

Zadzwonimy do pań.

Nie były najlepsze

mężczyzn samych.

Tak jest. Tylko mężczyzn. Tylko

mężczyźni. I pan proszę.

Dzień dobry. Cześć. I czołem. Pytacie

skąd się wziąłem. Jestem wesoły Romek.

Mam na przedmieściu domek, a w domku

wodę, światło, gaz. Powtarzam zatem

jeszcze raz jestem wesoły romowa.

Co? Dlaczego chciał?

Niech pan wyjdzie. Dreektor

Bon, bon, koniec przyjęć. Odesłać

wszystkich do jasnej cholery. Niech im

zapłacą popłudniówki.

Niech idą w diabły.

Cholera jasna. Sami dublerzy, same

sobowtóury.

Cz mnie podkusił z tym ryśkiem, cholera

jasna.

No i jak

człowiek? Czyś ty też zwariował?

Przecież ty masz być chory. No ty jesteś

chory. Ciężko chory.

50 000 zł ten dzień mnie kosztował. Czy

chcesz siedzieć razem ze mną?

Jak ci się nudzi, to wyjedź na grzyby

pojedź. Szlak nie trafi.

Tak jest. To jest bardzo dobra

koncepcja. Bardzo dobra koncepcja. Niech

pan jedzie na grzyby. Niech pan jedzie

na grzyby. Proszę.

Halo, Rysiek, przepraszam, że na ciebie

nakrzyczałem. Przepraszam za te grzyby,

ale chodzi o to, żebyś nie wychodził z

domu.

Tak, tak.

Posłuchaj,

za jakie grzyby on cię przeprasza.

No ale ale przecież ja jestem w domu

i bardzo dobrze, że jesteś w domu.

Tak jest.

Przyprowadź tego faceta, co tu był przed

chwilą. Tak jest. No

panie Krysiu, ten facet co tu był jest

potrzebny. Wyszedł. Potrzebny jest.

Zawołaj tu tego pana, co tu był.

Ej,

no leć, że no szybciej.

Zaraz odwiozą mnie do tworek.

Gdzie jest ten pan, panie kierowniku?

Dawać go.

Dzień dobry. Cześć i czołem. Pyta się

skąd się wziąłem. Jestem wesoły Romek.

Mam na przedmieściu domek, a w domku

wodę, światło, gaz. Powtarzam zatem

jeszcze raz. Jestem wesoły Romek. Anna.

Tam co on może wiedzieć?

Wszystko może wiedzieć. Jakaś rozmowa?

Wszystko, wszystko może zrobić. Tak

specjalnie dał ogłoszenie, że mnie

znalazł i ostrzegł.

Tak powiedział.

A jak mówianie

jedź mówi na grzyby, bo i ja pójdę

siedzieć, ty pójdziesz siedzieć.

Skąd teraz grzyby wziąć?

Znasz go

w życiu pierwszy raz z twarzy podobnej,

zupełnie do nikogo.

Ale o co tu chodzi? O te 4 tony we

wtorek?

M A te 12 ton zeszłego tygodnia. A to 8

ton koksu.

A ten lofix?

No tak,

ten lofix. Tak.

Jedźmy, jedźmy na te grzyby.

Jedź.

Po drodze winko kupimy. Córeczka mi się

urodziła. To jest okazja.

Co znowu?

A ta ctery lata temu. Dziecko jest

dziecko. Wypić zawsze można. Nie.

No i jak znaczy się ona ma na imię?

Zasadniczo pobieżnie my ją nazywamy

Marysia.

Ale tak chcemy je dać jakoś bardziej

nowocześnie.

Aha.

Jest takie jedno imię dobre dla

dziewczynki.

Jakie?

Tradycja.

Darmozjadów i matołów banda. Nikomu się

nie chce, za przeproszeniem, siedzenia

ruszyć. Ja na głowie staję, pieniądze

wydaję, żeby atrakcyjne w treści

ogłoszenia przyciągnęło jak najwięcej

osób. Zjawia się wreszcie poszukiwany

dubler do filmu, a film jest

najważniejszą ze sztu. Tak jest. I tego

dublera najważniejszych ze sztuk

wypuszcza się.

Widać przeszedł jako jedna z osób.

Ile osób zgłosiło się na przegląd z

ogłoszenia?

Daj mi dziennik.

886.

Kobiety opuścić, resztę wszystkich

sprawdzić.

Ale jak to wszystkich w domu?

W domu. W domu. Ty lepiej głupiego nie

udawaj.

To trzeba będzie całą noc jeździć.

Znajdziemy go, panie kierowniku. Dwie

noce będę jeździł, a go znajdę. Żeby mi

tylko był na rano. Na rano.

[Muzyka]

A ty?

Hono, hono. A kto podkręci licznik?

Uwaga chłopak.

Kotłownia. Słucham.

Teraz zaśpiewamy naszą

moje uszanowanie dla pani kierowniczki.

Raz, dwa. Raz, dwa, trzy, pi 6, s.

Proszę chwilowo o spokój, gdyż ADM do

mnie dzwoni.

Słucham pani kierowniczko.

Tak jest.

Ale

pani kierowniczko,

pani kierowniczko, ja to wszystko

rozumię. Ja rozumiem, że wam jest zimno,

ale jak jest zima, to musi być zimno.

Tak pani kierowniczko, takie jest

odwieczne prawo natury.

Czy ja palę? Pani kierowniczko? Ja palę

przez cały czas na okrągło.

Nie no, nie ma za co.

Moje uszanowanie dla pani kierowniczki.

Moje uszanowanie.

Dwie. Jedna. Wodzem jestem.

[Muzyka]

No to co panowie, walczymy czy

przyglądamy się na siebie? Czekaj,

podpisz to

jutrzejszą datę. Przecież to jutro rano

będzie. Dobra, jest.

Pokaż.

My niżej podpisani po sprawdzeniu 538

osób męskich w ciągu 14 godzin i po

przejechaniu 728 km zgodnie ze stanem

licznika.

No,

no. Według listy pod wskazanymi adresami

nie stwierdzili nigdzie obecności

człowieka uwidocznionego na zdjęciu.

Dobrze,

podpisz.

Dobrze. Na jakim zdjęciu? Znasz tego

faceta?

Nie. To znaczy, że podpisałeś prawdę.

[Muzyka]

Babciu, ja będę za Heroda.

Za młody jesteś na Heroda.

A co? Herod nigdy nie był młody?

Nie.

O Jezu.

Dzieci, zbieraj tatę zabawki. Już, już.

Ala, bier kubełko.

Jakie kubełko mam?

No to od wingla. Szybko leć i korytko

świniowe bierz szybko, dzieci. Gdzie

ojciec? A piany śpi. To dobrze, dobrze.

Ty stary, budź się, budź się. Bier

siekiera przywieźli wel, wngiel, wngiel

je wyosę.

Wojna będzie. Przed wojną ty był.

Ja jednego nie mogę zrozumieć.

Za dwie tony węgla dali nam cały wóz

choinek.

Może im potrzebny był węgier.

Do czego?

Do palenia w piecu.

A choiną co nie można palić?

Lenia.

Nawet lepiej.

Chłop to u nas ciemny jest.

Ale, ale te z filmu to mają łby do

interesu.

Mają.

Przecież ja mówiłem wam, że

Co staje? Co staje? Cztery kopyta o

drogę pyt.

A co byś chciał? Stworzenie czujesz jak

chcesz go orżnąć robi tak samo jak my. A

o suchym pysku cały dzień dob

już.

No twoja dola. Ciągnij doda

No tak, tak.

No dobra.

No tak, tak.

Masz, masz, masz. Ale nie było pół było.

Przyniósł pół było

skrzynki, która przyniosłem ja.

[Aplauz]

No co? Powąchajcie, powąchajcie. Co?

Koniec piany? Tak.

Koń to ona.

Piwko wypiła kranę. No pół piwka. W

poniedziałek idzie naad wyków 3:00 i

będzie miała sposój.

Słuchajcie włazy bym nie kłamał.

Tak ten wasz koń czy też ta wasza ona

nie dość pijana to jeszcze brudna.

To to fakt. Jest trochę fleja. Nie

zawsze się umyje po robocie. Tu pan

władza ma absolutnie rację.

Tak? No jak wy myślicie, co ja wam mogę

powiedzieć? Co?

Że pana proponuję mandat wysokości 100

zł. Wy mówicie 100 zł? Zgoda. Ja wam

mówię drugie 100, czyli razem 200.

To może pan weźmie choinkę, panie

władzo. 230 sztuka to jest pan trzy

dychy do przodu. Ładny krzaczek.

Pokaż się.

No

ale drogo.

Łaska Boska, że nas o te chojny nie

spytał, bo byśmy

Hej, wy tam zaczekajcie.

Czekaj,

czekajcie, czekajcie, zaczekajcie

chwilę.

Dajcie mi jeszcze jedną dla brata. Co?

Czekaj, czekaj, czekaj, czekaj, czekaj,

czekaj. Co znaczy dajcie? Co znaczy

dajcie? Darmo mamy dać? Przecież towar

kosztuje. Tak.

No

dobra, potrzymaj się. Zaraz wracam.

Chodź, Robuś.

Panie reżyserze kochany, ja ja pana to

widziałam we wszystkich filmach i w

polskich i zagranicznych, i

amerykańskich, ale żeby tego łobuza, to

żeby mu nie dać ani grosza, albo lepiej

żeby mnie wszystko wysłać, bo on to do

mojej siostry, do tej suki uciekł. A

przecież to jest jego dziecko. W sądzie

był, mówi, że w więzieniu siedział, a

przecież dwa razy w więzieniu jak byłam

u niego. No to czyje to może być

dziecko, jak nie jego?

Tego łobuza robuś zaświadcz, żeby nie

była nasza krzywda. No powiedz, no, no

powiedz, kto to jest. No

tatuś,

tatuś,

tata.

Szukamy pana Palucha.

Słucham.

Pan się nazywa Paluch.

Tak, bo co?

A może pana brata, panie Paluch?

Panowie, pozwolą, że się przedstawię.

Zdzisław Dyrman.

Zasadniczo

pan Hogwander Chrostowicz.

Proszę siadać. Szukamy pana Palucha.

Stanisława. Stanisława Palucha.

Zosiu,

jest

Stasiek,

milicja do ciebie.

Panowie pozwolą.

Moja żona

Zofia.

[Muzyka]

tu za te choinki. Dola.

Żyjecie to na planie filmowym niczym w

jednej wielkiej rodzinie. Prawda czasu,

prawda ekranu, prawda. Wasz film mówi tę

bolesną prawdę o sanacyjnej

rzeczywistości. Prawda?

Pjadanie myśliwskiej Sfory i strzelające

korki szampanów nie są w stanie zgłuszyć

naciągającej burzy.

Tak jest.

Nie są w stanie. Staramy się oddać tę

atmosferę. Mamy pełne zaufanie do

reżysera. Wszyscy do wszystkich.

Nie chcę być kontrowersyjna.

Oto młody wykonawca. Amator.

Panie Staszku.

Amor. Panie Staszku. Prosimy bardzo

panie Staszku,

pierwszy raz w filmie może być wzorem

dla nas wszystkich. Dziękując jemu

dziękuję symbolicznie całej ekipie.

Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo.

Cztery dni za nim jeździłem bez snu, bez

jedzenia. Trafiony w dziesiątkę. I to

właśnie wzajemne zaufanie to jest

podstawa naszej współpracy tu.

Uwaga, próba generalna. Proszę bardzo,

ruszamy. Uważaj. Jesteście smutni.

Polowanie nie wyszło. Zające przed wami

pouciekały. O, przepraszam. A teraz

dziedziczka. Uważaj, uważaj. Bierz

dziedziczkę. Płaczesz, płaczesz,

płaczesz i do niego, na niego, na niego.

Jemu w mankiet. Tak, tak. Proszę bardzo.

Konie teraz uważaj. Bierz konie. Tak,

konie by pospuszczać, czy konie mnie

słyszą.

Podchodzimy do ogniska wszyscy uważaj.

Panoramuj na kocioł masz i najeżdżaj.

Kucharz. Szerokim gestem. Szerokim

gestem. Więcej, więcej pary, idioto. I

wyciągasz parówki. Parówki wyciągasz

parówki.

Zniknięcie tych parówek

spowodowało niemały zamęt.

To fakt. Był to jednak zamęt grubymi

nićmi szyty i wiemy lep jakiej

propagandy kryje się za tymi nićmi.

Dlatego też te zniknięte parówki zewrą

jeszcze bardziej nasze szeregi.

To niesamowite. Stoimy twardo na gruncie

pryncypialny.

A skąd pan bierze węgiel? które

pozwólcie że przypomnę w konkretnym

zarysie zasadniczo

oszczędność powinna sięą dewizą

produkcję

to imponujące

gospodi się pan tak węgiel wykorzystania

potencjału jako podstawy rozwoju

zasadniczo się zawsze staramy

ta podstawa musiłności

produkcyjnej

jest ogromne

dla szerokich oddolnych inicjatyw.

To wszystko każe nam powiedzieć mocno

i stanowczo

parówkowym

skrytożercom

mówimy nie.

[Aplauz]

Brygada młodzieżowa

zobowiązuje się zaciągnąć wartę

młodzieżową przy nowo zakupionych

parówkach dla uczczenia rocznicy

powstania naszego przedsiębiorstwa 31

rocznicy.

Tak jest. 31 okrągłej rocznicy.

O musztardzie było wspomnieć.

Mam musztardę.

Pokaż.

O cholera, ale lala.

Artystka z tego filmu.

Laleczka.

Takie są najgorsze France.

Oddaj to oddaj to, bo się strzelę jak

rany.

Co ty? No obę będziecie się tłukli, co?

Jak ja jak dzieci. Tak.

O tym imieniu to ci jeszcze powiem, że

takie dziecko, tradycja to się ostatnio

w Gdańsku narodziło. Masz czytaj.

Po ceremonii w Pałacu Ślubów państwo

młodzi udali się do rady zakładowej,

gdzie dostali wiązanki ślubnych kwiatów.

Wszyscy wzruszeni faktem, że są

świadkami narodzin nowej świeckiej

tradycji.

Rzeczywiście to w związkach zawodowych

im się urodziła.

pisze nie

[Muzyka]

[Muzyka]

No

kto to był?

No Stach. No ten twój sobowtór.

Ta oprościęta małpa z czarnym ryjem to

ma być ja.

Ale

[Muzyka]

[Muzyka]

Przyszłem wcześniej, gdyż nie miałem co

robić.

Stasiu, no chodź. Och, przepraszam, taka

jestem.

Dziękuję. Takie śliczne. Wiesz, to moje

ulubione kwiaty.

Tu masz jeszcze.

Po co? Dziękuję. No czuj się jak u

siebie w domu. Musisz jeszcze poczekać

chwileczkę. Jestem tak niezupełnie

gotowa. Gż tak wcześnie przyszedłeś.

Tak.

Co

tam na stole leżą moje zdjęcia? Możesz

je sobie obejrzeć.

[Muzyka]

[Muzyka]

Staszek,

Staszek, strasznie cię przepraszam, ale

czy mógłbyś mnie przepchnąć wannę?

Ależ ty jesteś silny.

Kapciu, coś ty zrobił?

No szczęśliwie. To był tylko szampon, a

przy okazji umyłeś sobie głowę.

No idziemy do teatru.

Do teatru? Po co?

No Stasiu, przecież ja pracuję w

teatrze.

Teraz jest wojna.

Kto handluje? Ten żyje

jak sprzedam kaszankę, słoniny, rąbankę

windru się też napije.

Zod serca kap słonina i schap, salceson

i dwa balerony.

Widzisz synku, tak wygląda baleron.

[Muzyka]

Sie motycha piłka szklanka w nocy a

latła banka siekiera wotyka piłka prąd

kiedy oni pójdą stąd

ale nie tylko satyrą i piosenką nie

tylko żartem walczyła ludność z

okupantem a gdy zabrakło amunicji

a gdy zabrakło amunicji znów najlepszą

pociechą były słowa piosenki

koleżeńskiej, żołnierskiej, prostej.

Posłuchajmy.

[Muzyka]

Hej, młody gwadzisto, smutek, salcz i

strach. Przecież na tym piachu za 30 lat

wszelieknie. Z pewnością jasna długa

prosta, szeroka jak może prasa

łazienkowska i z brzegiem zepnie drugi

brzeg, za którym twój ojciec le.

Niech się pan z łaski swojej odchyli

troszkę, bo ja nic nie widzę.

To niech pan idzie do lekarza od oczu.

Proszę pana, co pan się tak na mnie

kładzie?

Przepraszam.

[Muzyka]

Pani Zosiu, pani Zosiu, pani pozwoli.

Co? O, pani zobaczy.

A ja wiem, co to jest. Ja przed tym 20

lat w innym teatrze też pracowałam. To

tam jeden taki krytyk napisał, że na

przedstawieniu jak był to wyrwał sobie

wszystkie włosy z głowy. To pani myśli,

że to też on?

Nie, jakiś inny. Tamten sobie już

wyrwał.

Stasie, ty się na Amerykana zrobił.

Kodzak w tym filmie tak się ciebie

stało?

Nie,

w mordę kopane. W życiu bym do teatru

nie poszedł.

10 dla gwardii. A oto streszczenie

poprzednich odcinków. Porucznik M Lech

Ryś sprawuje społecznie dyskretną opiekę

nad gromadką urwisów, sprowadzając ich

na dobrą drogę. Dzięki trafnym poradom

zyskuje u urwisów przydomek wujek dobra

rada. Oto nowy orzech dla porucznika.

Tomek używa brzydkich wyrazów. Kolejny

odcinek nosi tytuł Motyla noga Tomka

Mazura.

Ale nasypało motyla nogach, że od

kwadransa nie ma autobusu. Kurczę,

pióro.

Nie do wiary. Jak można się tak brzydko

wyrażać?

A co mam mówić? Jak mi nogi zmarzły.

Motyla noga.

No cóż, widzicie, klimat był zawsze

raczej przeciwko nam. No ale to jeszcze

nie powód, żeby mówić brzydkie wyrazy,

prawda?

Właśnie. My to też mu tłumaczymy.

Dam wam dobrą radę. Kiedy następnym

razem znów wyłączą wam ciepłą wodę,

przestaną grzać kaloryfery albo stanie

komunikacja i wasz kolega znów zacznie

mówić brzydkie wyrazy, wiecie co zróbcie

wtedy?

Co?

Udawajcie, że nie słyszycie co do was

mówi. Że nic nie słyszycie.

Hura!

To jest wspaniała rada.

Pycha.

Wyobrażam sobie jego minę.

Świetna rada wujku. Bardzo dobra rada.

Znajdź dla mnie radę, wuju.

Przecież to dziecinnie proste.

Pieniądze z banku londyńskiego może

podjąć tylko Ryszard Ochucki lub Irena

Ochucka. Dogadaj się szybko z jakąś

Ireną. Ożń się z nią i masz Irenę

Ochucką.

Irena Ochudzka.

Misiaczku.

A i Rusia będzie teraz

całować oczka Misia Rysia.

Prawe oczko Misia Rysia

i lewe. O,

ja pójdę.

Chyba mam prawo.

[śmiech]

Kapitalne.

To trikowe. Czy naprawdę się tak

ostrzygłeś? No kapitalne, misiaczku,

naprawdę.

Łysinko, musisz się jeszcze raz tak

ostrzyc. O, już wiem, wiem. Do ślubu się

tak ostrzyżesz. O tak. Do

jakiego ślubu?

No przecież przed godziną mi

proponowałeś.

Co ty na żartach się nie znasz?

To był żart.

A co?

Zachowałaś się w ogóle jak idiotka.

Nie mogłaś mu zostawić trochę włosów?

No nie mogłam. No jak? Jeśli jestem

idiotka, to

to ty jesteś mądry.

Co debil? Jak ty sobie z nim w ogóle

dasz radę?

Jakoś daję. A dlaczego mam niby nie dać?

Nie wiem. Tak pytam.

Och, ty miśku, ty złośniku, ty

głuptasku. Co ty sobie wyobrażasz, że ja

z nim? Uch, ty świnko, ty.

No to jak ty w ogóle z nim?

Powiedziałam mu, że tak, że owszem,

wszystko, ale dopiero w Londynie.

Ty kłamczucho.

Nie skłamałam mu. Przecież on nie

pojedzie ze mną do Londynu. A kto

pojedzie ze mną do Londynu? Kto

to? Co wy w ogóle robicie?

gadamy.

O, właśnie. Powiedz mi, co to jest

właściwie tradycja? On ciągle o to pyta.

Mówisz, że to jakaś dziewczynka.

Debil.

Tradycja

to jest

coś ekstra.

Ekstradycja

to jest przy porwaniach samolotu. Jak

bandyta porywa samolot, to możemy go

żądać z powrotem właśnie na zasadzie tej

tradycji. To stara tradycja jeszcze od

początku lotnictwa. Ekstradycja

to jest tak, że jeżeli by nam ktoś na

przykład, rozumiesz, porwał naszą furę

i by go złapały,

to nam muszą oddać samolot. Rozumiesz?

To jest właśnie tradycja, że nam muszą

oddać

samolot.

No

jakiego wała nam samolot? A furę?

Furę też.

Moje uszanowanie panu prezesowi. Bardzo

proszę. Będzie pan łaskaw.

Dziękuję.

Jak to? A ja

zamówiony

dzisiaj. Panie Pawle ostrzy mnie pan

kompletnie na łysą pałę.

Na zero?

Wie pan. Chodzi o grubszy zakład.

Bardzo proszę. Wiem,

tu nie wolno palić.

Więc niego pan sobie obejrzy dokładnie,

bo to i telewizja będzie kręcić i

kronika. Więc wie pan technicznie, czy

pan da radę podczepić do tego

helikoptera, bo ja tu jestem głównym

konsultantem do spraw artystycznych. Wie

pan, żeby to wszystko razem miało jakiś

wyraz. Podczepić tą się da. Spokojnie.

Trzy domki ostatnio ustawiłam

milicjantom i to przy jakim wietrze. Tak

mnie dziękowali, że nie wiedzieli w co

mnie całować.

No dobrze, to sprawę umowy dla pana

zaraz omówimy z prezesem komitetu

budowy. Pan idzie ze mną. Dobra, dobra,

już schodzę.

Więc tu pan podejmuje się, można

powiedzieć, całej tej sprawy, bo pan ma

helikopter. Znaczy w każdej chwili może

pan mieć.

Mogę mieć. Z tym, że godzinę wcześniej

muszę o tym wiedzieć.

No i cena jest konkurencyjna, bo pan nam

załatwia za 30 patyków, a oficjalne ceny

zaczynają się od 55 za godzinę.

To jest konkretnie proszę się

komunikować.

Do mnie, do mnie? Tak, ja tu pana numer

mam. Jak tego będzie potrzeba, zadzwonię

do pana i już tam pan wtedy przyjdzie

czy się ze mną skontaktuje, jak tam pan

będzie wygodnie.

Więc moim zdaniem po co mamy trzy razy

przepłacać, jeśli mamy tu faceta i on

sobie też zarobił. Teraz tak, słomę

załatwiłem spod Koszalina, z PGR-u, ale

do środka można dać to społecznie, także

nic nas nie kosztuje. A co ważne, taśmę

będę miał z nadwyżek, więc się nakręci

filmik i też nic nas nie będzie

kosztowało. Także jesteśmy do przodu na

tym jakieś 180, 200 000. Mów, mów, mów.

To już wszystko. A załatwiłem, że Misia

kupi muzeum Ludowe w Olsztynku

i to będzie ekstra 150 000. No i co?

Słuchaj, ty będziesz robił dziadowskie

oszczędności na 100 200 000, żeby nas

byle łajza z kontroli wzięła za tyłek.

Więc wbij sobie w ten twój oszczędny

kierowniczy filmowy łeb. Pieniądze

należy zdobywać legalnie, a nie lewymi

kombinacjami. Ten twój szczurek z

helikoptera może sobie frwać zaświerceny

z twoją żoną. A my zapamiętaj sobie to

wynajmiemy helikopter na 10 godzin za

pełną stawkę godzinową od instytucji. 10

godzin słownie,

ale to jest kilkaset tysięcy.

Zapłacimy. Zapłacimy.

Film zrobi na zlecenie instytucja i

zapłacimy. Rachunki mam z cepeli na 280

000. Zapłacimy i nie sprzedamy misia

żadnemu muzeum, nawet narodowemu za

milion.

To znaczy nie chcesz zarobić?

Powiedz mi,

po co jest ten miś? Właśnie po co?

Otóż to. Nikt nie wie po co. Więc nie

musisz się obać, że ktoś zapyta.

Wiesz co robi ten miś? On odpowiada

żywotnym potrzebom całego społeczeństwa.

To jest miś na skalę naszych możliwości.

Ty wiesz co my robimy tym misiem? My

otwieramy oczy niedowiarką. Patrzcie,

mówimy to nasze, przez nas wykonane i to

nie jest nasze ostatnie słowo i nikt nie

ma prawa się przyczepić, bo to jest

społeczny w oparciu o sześć instytucji,

który sobie zgnije do jesieni na świeżym

powietrzu. I co się wtedy zrobi?

Protokół zniszczenia.

Prawdziwe pieniądze zarabia się tylko na

drogich, słomianych inwestycjach.

Nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie

stać się. Ty musisz oszczędzać.

Słuchaj, Rysiek, ty nie bądź taki

demagog. Jak ty robisz kombinację, to

jest wszystko dobrze. A jak ja coś

zaproponuję,

to mi robisz szkolenie.

Ja kombinację? Powiedz mi jedną dam ci

wypić całą butelkę koniaku.

Daj mi 50kę.

No mów.

A kto nakręcił aferę z fałszywym bratem?

Przerwane zdjęcia, ogłoszenie.

Kosztowało mnie to ponad 300 000. ciebie

pieniądz jest pieniądz kilkaset tysięcy

za niepewne kilkaset dolarów i to jak

ciotka będzie miała gest i to według

ciebie jest w porządku

Janek nie mieszajmy myślowo dwóch

różnych systemów walutowych nie bądźmy

PWK sami dostajemy za tego misia jako

konsultanci 20% ogólnej sumy kosztów i

już więc im on jest droższy ten miś tym

koniaczek podwójny

stać mnie No

masz może duży garnek,

bo mam prawdziwe parówki

w Baranie kiszce z Celęciny.

W baranie kiszce.

E, to ty chyba, proszę ciebie, z desy

masz.

Nie, z filmu mam. Powąchaj,

daj jakiś garnek.

Czasem

aż oczy bolą patrzeć, jak się przemęcza

dla naszego klubu prezes Ochódzki.

Ryszard naszego klubu Tęcza ciągle

pracuje, wszystkiego przypilnuje i

jeszcze inni, niektórzy wtykają mu

szpilki. To nie ludzie, to wilki. To

mówiłem ja, Jarząbek Wacław, trener

drugiej klasy. Niech żyje nam prezes 100

lat.

To jeszcze ja, Jarząbek Wacław, bo w

zeszłym tygodniu nie mówiłem, bo byłem

chory. Mam zwolnienie.

duubu niech żyje nam prezes naszego

klubu. Niech żyje nam. To śpiewałem ja.

Jarząbek.

Zamknij za mną.

Co ci się stało?

Słuchaj, jak ty wyszedłeś, biegł tu

jakiś facet i zaczął gadać do szafy

wierszem, a potem zaśpiewał piosenkę na

twoją cześć.

piosenkę?

Gdybyś ty słyszał te bzdury.

Niech żyje nam prezes naszego klubu.

Niech żyje nam.

To ja żąbek, dobry trener.

To się nagrało

nie tylko to.

Warunki na zgrupowaniach miałyśmy bardzo

dobre. Wszystko to zasługa naszego

prezesa i nie jest prawdą, że raduszkami

dach przeciekał. Szczególnie, że prawie

nie padało. Prezes bał o nas jak ojciec

najlepszy.

Po co to? Chcesz zobaczyć z poprzednich

lat?

Aha. A oni nie wiedzą, że to się

nagrywa?

Oczywiście, że wiedzą. Powiedziałem im o

tym. Jeśli ktokolwiek chce przekazać ci

jakąś krytyczną uwagę o mnie, o mojej

pracy, jakąś skargę, a mnie akurat nie

ma, może w każdej chwili wejść i nagrać,

co mu leży na wątrobie.

Ale oni mogą kadzić ci, kłamać, mogą

upiększać.

A po co by mieli? Przecież i im, i mnie

chodzi tylko o dobro naszego klubu.

Szczerość w naszym klubie to norma.

[Muzyka]

[Muzyka]

Proszę pana

Proszę bardzo, tamte drzwi.

[Muzyka]

Witaj Rysiu. Wiesz jak cię lubię

chłopie. No patrz, tak mnie dopadła ta

astma, że od świtu muszę pić te

świństwa.

Taki przyniosłem. O

to dla mego wnuka. Chłopak tak się

garnie do szportu, niech ma na zachętę.

Właśnie.

O już:30. Musimy znowu zmienić

ciśnienie. Wsiadaj, wsiadaj. Pojedziesz

ze mną. Naciśnij 30estę. Tam

właśnie

nie bardzo wiedziałem co on uprawia,

więc taki napis

taki bardzo.

Nic nie uprawia. Chodzi właśnie o

zachętę. A co napisałeś? Yyy, napisałem

tam Markowi Złotnickiemu za zajęcie

pierwszego miejsca.

Rysiu, bardzo cię lubię, morda.

Słuchaj, Rysiu, jak tyś brał ślub z

Ircią, to mieliście nad głowami takie

szable. Pamiętasz? Chciałbym mieć też

takie szable i ja. No, ale to dopiero na

przyszły wtorek bierzemy ślub.

Oczywiście, rozumiem. Na przyszły

wtorek.

No a potem oczywiście jakaś podróż

poślubna.

A nie, to chyba przyłożymy na zimę. Ja

ci powiem, ja już wszędzie byłem. Nie

chce mi się. Za to Irena lata jak

szalona.

Przywiozła sobie piękne futro z

Leningradu. A teraz co? Dzisiaj mamy

wtorek.

To w piątek leci do Londynu. Kupić sobie

coś tam do sukni ślubnej czy kostium. No

wiesz jak to kobiety

a co do tego ślubu

właśnie chciałem przypomniałem sobie że

do Ireny list przyszedł z zagranicy i

jeszcze na stary adres i zdaje się

właśnie z Londynu.

Z Londynu? A gdzie go masz?

W domu albo albo w klubie.

A no to pojedziemy.

Nie no ale to po co? Zaraz chwyczkę

panie ministrze. No po co ja sam

przyniosę? Po co pan minister ma się

fotygować? Proszę poczekać na mnie.

Zaraz z nim będę. Zaraz będę.

[Muzyka]

Do ciebie.

Cicho, cicho, cicho. Przecież swój

przyszedł pan prezes. Za dwa dni

powinienem mieć nowe serie ze

zwierzętami myśliwskimi. A teraz mam

pojedyncze. O, te z bloku, te

francuskie.

Nie, no mnie chodzi o angielskie.

Przecież ci tłumaczę.

Angelskie właściwie nie mam nic

ciekawego. A tu mam z pierwszego dnia

obiegu i te stare. O, z kopertami też.

A koperty ze znaczkami

i ostemplowane.

Proszę pana. Z tymi rurami to było tak.

Zimą wyleciały okna, u nas dwa, na

szóstym piętrze dwa i na siódmym dwa.

Na siódmym jedno.

Bonjour

pardon. Ja po polsku gwarit.

Przepraszam, przepraszam pana bardzo,

ale myślałem, że to mój synowiec ze

swoim przyjacielem Francuzem mają

przyjechać z Żoliborza, żeby się

wykąpać, bo tam wody nie mają.

Dobrze, dobrze, dobrze, dobrze. Więc

proszę pana, ja bym prosił, żeby pan

napisał to po angielsku, odręcznie tu na

tym papierze. Dobrze.

A dobrze. Proszę bardzo.

To będzie taki tekst, proszę pana. Więc

tak. Ireno, najdroższa bogini. Nieśnijmy

się co noc. Twoje piękne ciało.

[Muzyka]

Piękne ciało.

Windy nieczynne. Dopiero od 8:00. Ale ja

do tej windy.

Ta winda jest na górze. Teraz pan ma

relaks.

Jakś z dołu do pana.

Tak, tak, niech wyjdzie.

Przepraszam, że że tak dło trwało.

Dobrze, dobrze masz ten list. Bardzo,

bardzo ci dziękuję. Jasiu, zwieś mojego

przyjaciela windą. Po co ma się jeszcze

męczyć w dół?

O, to prosty tekst. Zaraz panu

przetłumaczy.

Przepraszam

pana najmocniej. Zaraz wracam.

Myślałem, że już nie przyjdziecie, że

wam wodę puścili.

A ty będziesz kto?

Jeszcze nie wiem. O ten właśnie wczoraj

wróciłem z Kenwy.

Masz.

Halo. Mówię sekretariatu to.

Tak, tak.

Halo.

Tak, tak. Paluch. Tak, zanotowałem.

Oczywiście wszystko.

Pani Krysiu

i Aleksandra Kozeł. Tak,

to bardzo dobrze.

A jak tam w waszym życiu prywatnym?

Rozumiem

i bardzo wam gratuluję.

Natychmiast załatwić to w trybie pilnym

i na poduszkach.

Lądy i morza przemierzam,

kulę ziemską z otwartym czołem.

Polski mam paszport na sercu.

Skąd pytam? Skąd go wziąłem?

A wziąłem go z dumy i trudu, ze znoju

codziennej pracy, ze stali, z żelaza, z

węgla.

A węgiel to koks

antracyt.

80 po nich.

No co tak siedzicie? Ubierajcie się.

[Muzyka]

[Aplauz]

[Muzyka]

[Aplauz]

[Muzyka]

No to kiedy jedziemy? Jak

samolotem? Napijesz się czegoś?

Czemu nie?

Może whisky to piją Anglicy.

Może być. Mogę spróbować.

No wypij, wypij. Anglicy to piją bez

przerwy.

Daj drugą szklankę.

Dzień dobry.

Dzień dobry.

Życzenia świąteczne od Inka Zenta.

Dziękuję. Wesołych świąt. W śledzie się

pojawiły na Grochowie na teres Polski.

Zobaczymy ile tu się nabiło.

Czyli że zasadniczo pan się musi na tym

rozeznać całkowicie, żeby wiedzieć ile i

gdzie.

Dotychczas tak było, ale teraz mamy

komputer. Może pan pisać co tylko pan

chce. To nie ma żadnego znaczenia.

Komputer,

on się i tak zawsze pomyli przy

dodawaniu, proszę pana.

Nie było miesiąca, żebyś się nie

pomylił.

Czyli że teraz nie trzeba się tak znać

na robocie,

a teraz już nie. Teraz się dużo łatwiej

jest. Proszę pana,

komputer.

Przepraszam. Muszę na chwilę do

łazienki.

Oczywiście.

[Muzyka]

Proszę pana,

proszę pana,

proszę pana.

Widzisz komputer? Angielska wuda.

To ja otworzę.

Nie, dziękuję. My już mamy.

Proszę pana, proszę pana, proszę pana.

Jakiś facet z lustrem. Powiedziałem, że

mamy lustro.

Zajmij się panem. Zaraz wrócę.

Komputer,

niech ci ten węglarz wyniesie inkasenta.

To raz.

Nie. Poproś dozorcę. Uśpij go.

Dozorcę

węglarza.

Proszę pana, proszę pana, czy może pan

przyjść do mnie wynieść inkasenta?

Dobrze, dobrze.

Przepraszając za nieplanowaną awarię,

zapraszam wszystkich pasażerów na plac

przy skwerze. Powtarzam, miejskie

przedsiębiorstwo komunikacyjne

realizując hasło ludziom dobrej roboty,

rozrywka i humor, w związku z awarią

komunikacji zapraszam pasażerów na

placek.

Tramwaje stoją od godziny. Już mi kilku

wlazło do piwnicy i nalało, a ten sobie

poszedł inkasenta wynosić. Już ja ci

pokażę, ja ci wyniosę.

Proszę państwa pozwólcie, że powitam

tradycyjny dzień dobry i przystąpię,

czyli

[Muzyka]

i z tej właśnie korzystamy okazji, bo w

końcu awaria też jest jakąś okazją,

aby naszym pasażerom, ludziom dobrej

roboty, bo są nimi przecież,

zaprezentować

podczas usunięcia awarii artystyczny

program. Bardzo przepraszam. Gdzie pani

dostała tę herbatę?

A nie, to córka przysłała mi z Womżzy.

Aha.

Dzień dobry. Cześć i czołem. Pytacie

skąd się wziąłem. Jestem wesoły Romek.

Mam na przedmiejściu domek, a w domku

wodę, światło gaz.

Nie bój, nie bój, wyłączą ci.

Śpij, misiu, śpi. Śpi jak bubr.

No to co śpi? Nie, się chce spać.

Logiczne.

No i co, misiu?

Dobrze.

Aha. Daj mi teraz szybko twój paszport.

No przecież muszę szybko kupić bilety na

jutro, a ty tymczasem tutaj

przypilnujesz

i ja zaraz wracam do ciebie.

Dzień dobry.

Pani kierowniczko Podwawelska.

Słucham pana.

Mam tu zarezerwowany bilet lotniczy do

Londynu na nazwisko Paluch. Stanisław

Paluch.

Samolot do Londynu 11:05. Bilet od 4

minut jest przeceniony.

Jest 11:09.

Ja dałem pod Wawelską.

Proszę bardzo. Proszę. Nie zjem panu.

Proszę.

Nie chce pan do Tokio, więc ja radzę.

Niech pan bierze do Melbourne. To bardzo

rzadki bilet, jeszcze aktualny. Samolot

odleciał trzy dni temu, nawet jeszcze

nie wrócił.

Melbourn.

Tak, proszę.

Strasznie państwa przepraszam, ale przed

chwileczką dostałem wiadomość ze

szpitala. Żona urodziła syna, chłopak,

więc chciałem żonie kwiaty, a maleństwu

na przywitanie tego świata jakiś bilet

na dobrą wróżbę.

Pozwolą państwo.

Proszę bardzo,

kochana, ten do Londynu 11:05 kwiaty dla

pani.

Dowód, proszę.

Proszę bardzo.

Przepraszam pana.

Jestem lekarzem pediatrą.

Ja przecież syn. Tłumaczę panu.

Ile waży syn?

12 kil.

12hm.

Słuszną linię ma nasza władza.

Z biletami wpuszczamy. Proszę bardzo.

Dziękuję.

Ale ja mamę odprowadzam.

Chwileczkę,

zajrzę do instrukcji.

[Muzyka]

Matka, matkę możecie pożegnać macniem z

tarasu widokowego.

Przepraszamy. Taras widokowy nieczynny.

Najbliższy czynny taras widokowy dla

odprowadzających we Wrocławiu.

A może ty byś poleciał, synku?

Przecież to mama ma mieć operację, a nie

ja.

No ale tylko walizkę na bagaż.

Nie bądźcie natrętny.

Natrętny pasażer. O, a gdyby tu wasz

synek z grupą stuosobową odlatywał i

każdy z rodziców chciałby wejść, to jaki

byłby tłok? Sami widzicie i nie mówcie,

że nie macie synka, bo w każdej chwili

mieć możecie. Sprawdzić czy nie ksiądz?

Przepraszam, ja mam bilet.

Halo, pan. Halo pan.

Co jest?

Bilecik dla pana.

Co?

Pytam, czy bilecik pan potrzebuje?

Luftanza. Boak, Swiss Air, Air France.

Panie, przecież to nieważne.

Ważne, że na wejście jest ważne. No to

jak to jest pani taka peronówka? Polski

dat czy zagraniczny? i wejdę

[Muzyka]

dychy

zagraniczny tańszy tr dychy naowski pan

wejdzie wszędzie na krajowy też

trzymać w okładce

nie jęć nie niszczyć dwa lata będzie

służyć

[Muzyka]

najmocniej panią przepraszam ale

chciałem zapytać o której odlatuje

dzisiaj ten do Londynu 11:05

A skąd ja mogę wiedzieć no chyba O

pierwzej.

Dobrze, w takim razie czy mogę

chwileczkę, chwileczkę.

Pasażer Stanisław Paluch zgłosi się

natychmiast do odprawy

paszportowo-biletowej.

Wzajemna przyjaźń i zaufanie podstawą

prawidłowego funkcjonowania podstawowej

komórki społecznej rodziny.

[Muzyka]

Stanisław

30 plenum spółdzielni Zenum.

Słucham.

Nie, my po prostu tak nazywamy taki

dzień, kiedy wszystkie samoloty odlatują

o czasie i wtedy jest taki bałagan, że z

niczym nie można zdążyć.

[Muzyka]

Ej, Spóźniarski,

30 planum spółdzielni Zen

[Muzyka]

[Aplauz]

[Muzyka]

[Aplauz]

Dobra, dobra.

A ten list, co spreparowałeś i mu

podsunąłeś, Władek się przejął i mówi:

"W piątek nie polecisz". Mówię: "dobra,

w piątek nie, lecę w czwartek".

Oczywiście takiego jednego wysłał za

mną. siedzi tam

gazetę czyta pracuje. Znaczy

[Muzyka]

ale że ci paszport dali.

Eli, hej, to ja dzwonię do ciebie, bo

niestety nie mogę z tobą rozmawiać, co?

No jest u mnie parę osób. Nie, nie znasz

zagraniczni.

If you would like some fine, please help

yourself, Jerry.

Nie, nie, tu, tu, tu do znajomego

mówiłam.

No i co teraz?

Spóła. A co ci mogę zaproponować?

Przyjmuję.

Widzisz, Szakalu, przegrałeś.

Z tobą przegrać to jak wygrać?

Złociutka, złociutka, niech mi pani

powie.

To ja powinnam wypełnić po angielsku.

Może mi pani pomóc?

Cukierki roznoszę.

[Muzyka]

Ja pani pomogę.

Bardzo proszę.

Nazwisko, imię, zawód, adres.

[Muzyka]

Alkoholu pani nie ma?

Nie, nie, tylko woda kolońska.

To wszystko. Dziękuję.

[Muzyka]

To pani powiedziała, że wszystko dobrze

jest wypełnione. Pani

[Muzyka]

[Muzyka]

O Boże, idiotka, co ja zrobiłam?

[Muzyka]

[Muzyka]

Boże mój. No kochany pan, skąd się pan

tu

znalazł kraj? Co za niespodzianka i to

na dłużej do świąt pan zostanie. Musi

pan koniecznie tutaj u nas zostać. A

niechżz pan siada i opowiada nowiny.

Nowiny.

Nowiny jak nowiny. Panie Janie kochany,

najważniejsze, że pana widzę w zdrowiu

dzięki Panu Bogu najwyższemu i daj Panie

Boże tak dalej. A ja jak po ogień

wpadłem, bo do mojej kasetki, bo chcę

jeszcze, wie pan, z czekiem przed

zamknięciem banku zdążyć.

Ale przecież musi pan jeszcze coś zjeść.

Nie, nie jestem głodny. Później zjem.

Tu nikt nic nie rusza.

Tak, wiem. Bardzo dobrze. Ja zabieram ze

sobą książeczkę i później wpadnę panie

Janie pogadamy później. Później, panie

Janie kochany. Później. Aha.

Najważniejsza rzecz, żebym zapomniał.

Kamyk, o który pan prosił, z Jeleniej

Góry przywiozłem. Z Jeleniej? Z Jasnej

Góry. Oczywiście pamiątka.

Pan wie, kto pani wstąpał. Tu kładę.

Panie Janie kochany,

wieczorem będzie czas pogadać sobie o

starych Polakach. A na razie

no ale przecież

wieczorem, wieczorem, wieczorem.

Nie bardzo rozumiem, co pan do mnie

mówi, ale przecież mogę się panu

wylegitymować. Proszę bardzo. Nie, pan

sobie nie wyobraża, że ja ten dowodem

osobistym. Proszę bardzo. Już mam dowód

osobisty. Panu służę. Proszę. Ryszard

Ochódzki. Proszę. Wi pan. No jestem ja.

No ja. Podobny. Ten sam podpis. No

proszę bardzo. No

Luksa

jest.

Daj pan nie zjem panu. No

moment. Pan da tego pana.

Pani mówi po angielsku. Niech pani

przetłumaczy tego bał. Nic nie rozumiem

co do mnie mówi. Proszę bardzo. Mów.

[Muzyka]

Tak,

oni mają strajk.

Strajk.

Tak, oni mają za ciemno w pracy.

Zrobili strajk ośrwczy.

On się skończy

o 2:00 godzinie.

8 minut cię zbawi, ty biurokrato.

Strajku wam się zachciewa.

Oj, przewraca wam się w głowach.

Przewraca

dawno.

Pół godziny temu.

Pan jest pewien, że to był on?

Pana Ryszarda bym nie poznał.

[Muzyka]

It's 2 pm. The strike's over.

Sir, you can cash your check No.

[Muzyka]

[Aplauz]

[Muzyka]

Good morning.

Ja chciałbym

moje pieniądze

Money, my many tu umieścić.

Wasz bank. Tu konto na hasło Fstein.

Dlaczego nie Ferstain? My wszystko

Fstein. Proszę bardzo. Pan spocznie, pan

usiądzie, pan poczeka się, załatwi.

[Muzyka]

Halo. Panie Janie, mam gorącą prośbę.

Wie pan, to nie jest rozmowa na telefon.

Krótko. Czy mógłby pan wysłać taką

depeszę na moje nazwisko do kraju? Tak.

Niestety nie mogę przyjechać.

Nie mogę przyjechać, kochani chłopcy.

Całuje was ciotka.

Rozumiem, ciotka.

Tak jest.

[Muzyka]

Masz

co mam niby mieć

bilety? Mam bilety? Oczywiście, że nie

mam. 5 godzin stania i okienko mi

zamknęli przed nosem. Szczęście, że mi

zamknęli. Ładnie byś mnie władowała.

Ty wiesz co się stało?

Co?

Co? Co? Nie gadaj tyle, tylko pomóż mi

go wynieść. Prż. Musimy go wynieść.

Dlaczego?

Ale co się stało?

Nie gadaj tyle. Otwieraj samochód.

Otwieraj samochód. No już. No wiesz, że

mnie w ogóle o mało nie wsadzili?

Dlaczego? Co się stało?

Co się stało?

Milicja szuka tego twojego stacha

palucha.

Ale przecież paszport mu dali.

Dali mu paszport. Tak, ale pamiętaj po

czyim telefonie mu dali paszport.

[Muzyka]

[Muzyka]

Brazczek do wojska.

Odwal się durnie.

[Muzyka]

Dobranoc książę.

Dlaczego książę? Mój kolega z teatru ma

takie powiedzonko, nie wiem dlaczego.

Dzisiaj w godzinach popołudniowych w

Warszawie narodziła się nowa świecka

tradycja. Dzień pieszego pasażera, który

to dzień z pewnością wejdzie na stałe do

naszego kalendarza.

Tańcem i zabawą czcili warszawiacy ten

nowy, a jakże piękny podarunek

tramwajarzy.

Festyn z okazji dnia pieszego pasażera

zakończy się pokazem sztucznych ogni.

Napij się. Bywają w końcu większe

nieszczęścia. Chcesz kupię ci futro?

Prawdziwe.

Prawdziwe.

Do Warszawy przybyła zawodowa drużyna

koszyków w KI, aby rozegrać kilka

spotkań pokazowych. obejrzeliśmy.

Rzeczywiście pokaz jak pokaz, ale z

koszykówką i sportem ma to już coraz

mniej wspólnego. Trochę w tym cyrku,

trochę zabawy, a najwięcej robienia z

nas tak zwanego tata wariata.

Niesamowici są ci murzyni.

No

nie w tym znaczeniu, ale w ogóle. Patrz

jak on się rusza.

Czy ty wiesz jak ja byłem młody to też

byłem murzynem, grałem w kosza?

Poważnie?

Tak robiłem.

Patrz.

Tak robiłem. Potem mi przeszło.

Misiu,

[Muzyka]

[Muzyka]

tak sobie czasem myślę, czy miłość to w

ogóle w życiu jest możliwa, czy to w

ogóle jest takie coś.

Miłość.

No miłość. Czy to w ogóle jest możliwe?

No w telewizji to często pokazują

miłość. Jak jacyś tam się kochają albo

mówią.

No ja też tak myślę. W życiu to jest

niemożliwe.

O,

tam ktuś wisi.

To taka zabawka słomiana. Mówiłem w

telewizorze, że będzie taki fruwał.

Zobacz.

W jakim telewizorze. W twoim. Co ty za

głupoty gadasz? A jak mówiłem, to

tradycja taka jest nowa, że będzie

fruwał.

Jak to fruwał? On wisi na sznurku albo

na drucie.

Dzień dobry.

Ta fura służy do przewożenia osób.

Nad jeziorko. Na glniankę jedziemy rybkę

złowić na wigilię.

Dowód osobisty. Kartę woźnicy, proszę.

Co wy mnie tu dajecie?

A paszport?

Najpóźniej w pierwszy dzień po świętach

należy paszport zwrócić.

W porządku, można jechać.

Ale dlaczego wam zwrócić?

Wróciliście z za granicy.

Ja? Z jakiej zagranicy?

No jak to z jakiejś zagranicy? Byliście

w Anglii? Nie udawajcie głupiego. Można

jechać.

Tak jest.

Gdzieś ty byłś ty w Anglii był? Czegoś

nic nie mówił.

On w ogóle nie gadu jakiś

chłop gadać nie musi.

Długo byłeś?

Jeden dzień.

Krótko.

Trudno wytrzymać człowieku. Tam taką

rudą wodę piją na myszach.

To tam jeszcze bardziej garują jak u

nas.

Bez porównania kochan. Taki malutki

wypijesz.

Ładnie nieprzytomny jesteś. Porany

boskie

lulej że mi lulej

we wszechświecie całym.

Tyś jest moim królem,

mój syneczku

mały.

Ciebie ja otulę.

Ciebie ja nakarmię,

nim świąteczna

nocka

cały świat ogarnie.

Nie płacz mi

na przyszłe dni,

gdy cię spotka krzywda bieda.

Śpi mi, śpij

lulej mi

tradycja. Chodź no do tatusia.

[Muzyka]

Ona nie może się tak nazywać. Tradycja.

Dlaczego niby?

Pytasz dlaczego?

No bo tradycją nazwać niczego nie możesz

i nie możesz uchwałą specjalną

zarządzić, a nie jej ustanowić. Kto

inaczej sądzi, świeci jak zgasła

świeczka na słonecznym dworze.

Tradycja to dąb, który 1000 lat róz w

górę.

Niech nikt tkiełka małego z dębem nie

przymierza.

Tradycja naszych dziełów jest warownym

murem. To jest właśnie kolęda,

świąteczna wieczerza. To jest ludu

śpiewanie. To jest ojców mowa. To jest

nasza historia, której się nie zmieni.

A to, co dookoła powstaje od nowa, to

jest nasza codzienność,

w której my żyjemy.

Uśnię

dziecie

już oczkami swymi.

Śnij o całym świecie.

Śniity o tej ziemi,

by to była ziemia

spokojna i dobra

ziemia sprawiedliwa

wszystkim ludziom szczodra.

Lulina

pięknie gra.

Fujareczka fuj.

Czka tysiąc gwiazd

świeci tam

dla mego syneczka.

Lulej że mi lulej

we wszechświecie całym.

Tyś jest moim królem

mój syneczku.

[Muzyka]

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.