Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
... در آغاز، زمان بود
.و زمان، دَم بود
... از آن دَم
.باد زادهگشت
و از آن باد .نغمهاي پديد آمد
... و از آن نغمه
،ما، ساکنينِ طبيعت .هستي يافتيم
،من در ميانِ آنان بودم .و در آن هنگام، يک پرنده بودم
و شکلِ يک زن را داشتم .و جهان را پديد آوردم
... سپس
.جهان، «آيورئو» بود [قومي بومي در پاراگوئه]
.انسان، «آيورئو» بود
.ببر، «آيورئو» بود
.آتش، «آيورئو» بود
،و من، که يک پرنده هستم ... و نامم «آسوخا»ست
.من هم «آيورئو» بودم
... من در روحِ خودم
روحِ تمامِ کساني را حمل مينمودم .که جنگل را ترک گفتهبودند
ما سابقاً .اينجا زندگي ميکرديم
ما سابقاً .با همديگر زندگي ميکرديم
اما سپس ،همهچيز تغيير يافت
و ما شروعکرديم به احساسِ سرما ،در حينِ گرما
و شروعکرديم به داشتنِ خورشيد .هنگاميکه آن ديگر زمان نبود
زيرا آن صداهايِ غريب ... از راه رسيدند
و همراهشان ... مردان و زناني بياحساس
.که آنان را «کونيونه» ناميديم [بياحساسها]
پدربزرگمادربزرگهايِ ما ... رؤيايِ آتش را ديدند
.و سپس خاکستر را
،ما شيونها را شنيديم
.آنها شيونهايِ درختان بودند
و من قومم را ديدم .که جنگل را ترک ميگفتند
امروز من بر فرازِ جهاني پرواز ميکُنم ... که در جنبوجوش است
همانگونه که قومم زماني .در جنبوجوش بودند
امروز بالهايم ،آسيب ديدهاند
... امروز
... چشمهايم
.چشمهايم بستهاند
!«کونيونه» !«کونيونه»
تو کي هستي؟ تو کي هستي؟
،من مارمولک هستم .«ائامي»
و دوستم «آئوکوخاي» کجاست؟
.نميدونيم
.ما تنهاييم
.«ما گُم شديم، «ائامي .ما همگي گُم شديم
،شفا پيداکُن .«ائامي»
.ما جون به در برديم
.روحت رو شفا بده
غم و اندوه رو .دور نگهدار
«روحت رو از شرِ «کونيونه .شفا بده
اين پرواز رو .آغاز کُن
بالهايم ،مجروح شدهبودند
.چشمهايم بستهبودند
من تماميِ خاطرات را .در اندرونم حمل ميکردم
.من ديگر والدينم را نداشتم
و حالا نميدانم که برايِ دوستانم هم .چه اتفاقي افتاد
آيا زندهاند؟
آيا گريختهاند؟
آئوکوخاي»؟»
!«آئوکوخاي»
!دوستِ من
!تو قادر به فرار شدي
چرا نميتوني صِدام رو بشنوي؟
آئوکوخاي»؟»
.دوستم گريختهبود
من دوباره پرواز کردم .و جنگل را به دنبالش گشتم
تلاشم بر اين بود که دستکم .صدايش را بشنوم
.من صداهايي شنيدم
.و دنبالِ صدايش گشتم
،در آن زمان ... زندگي در جنگل بسيار دشوار بود
زيرا ما دائماً .هراسان بوديم
در آن ايامِ ... زندگيمان در جنگل
از هواپيماهايِ کوچکي ... ميترسيديم
که از آسمان ... عبور ميکردند
... زيرا فکر ميکرديم
ممکن بود در هر زماني .بر قلمرويمان فرود بيايند
و صداهايِ والدينم .و پدربزرگمادربزرگ آمدند
آنها هم داشتند .عزيزانشان را جستجو ميکردند
ميخواهم «آئوکوخاي» را .پيدا کُنم
آيا او را دوباره خواهم ديد؟
آيا ممکن است گُم شدهباشد؟
آيا آب دارد؟
آيا ممکن است مخفي شدهباشد؟
!اين حيوونها رو ببند !ببندشون
!ممکنه فرار کُنن
.قبلاً بستهشدن
فکرکُنم هيچکس .اينجا باقينمونده
.بههرحال چشمهات رو خوب باز کُن .و حواست به نيزههاشون هم باشه
من ميخواستم دوستانم را .پيدا کُنم
،مارمولک ما کجا هستيم؟
ائامي»، بايد همين مسير رو» .دنبال کُنيم
ما داريم کجا ميريم؟
،«پيش برو «ائامي .مکانهايي وجود داره که منتظرت هستن
وقتي آن اتفاق افتاد ... ما با همديگر بوديم
.و دنبالِ عسل ميگشتيم
... سپس کسي فرياد زد
.و ما همگي گُمشديم
!«چيکوده»! «اِسوئي»
!اونها فرار کردن
،«چيکوده» لاکپشتت رو گُمکردي؟
فقط سکوت را .احساس ميکردم
.او لاکپشتش را گُمکردهبود
اما بر سرِ او چه آمد؟ و برايِ ديگران چه اتفاقي افتاد؟
مارمولک، چرا اونها نميتونن صدايِ من رو بشنون؟
.«عجلهکُن «ائامي
اونها هم راهشون رو .پيدا خواهند کرد
من پروازم را دوباره .از سر گرفتم
و دوستم «آئوکوخاي» کجاست؟
چطور بدونِ او مسيري را دنبالکُنم؟
آيا ميتوانستم با چنان اندوهي به قدمزدنم ادامهدهم؟
آيا ما همان اشخاصِ سابق هستيم وقتي کساني را از دست ميدهيم که عاشقشان هستيم؟
،به والدينم انديشيدم
و به زمانهايي که چهرههايشان را .تخيل مينمودم
.به دوستانم انديشيدم
به عسل انديشيدم .و به طعمش
... و به باد انديشيدم
هنگاميکه با شدتوقدرت ميوزد .و ما را تکان ميدهد
تمامِ ساکنينِ جنگل .کلماتي دريافت ميکُنند
دوستانم در جستجويِ ... کلماتي بودند
که آنها را به لاکپشتهايشان .راهنماييکُند
،چيکوده» زندگيِ لاکپشت را احساس ميکرد» .و لاکپشت هم زندگيِ «چيکوده» را احساس ميکرد
قبلاً همهچيز در جنگل .زيبا بود
اما غمانگيزترين چيز ... برايِ من
اين حقيقت بود که ديگه از پدرم ،خبري نميشنيدم
درحاليکه هنوز در جنگل .زندگي ميکرد
دوستداشتم دوباره .او رو ببينم
شايد اگه او هم همراهمون بود .جنگل رو ترک ميکرد
حالا ديگه نميتونيم .مطمئنباشيم
.هيچکس بلند نشه شنيديد چي گفتم؟
اين جونورها هميشه .دردسر درست ميکُنن
و اين پيرمرده نميبايست .ادايِ شجاعبودن دربياره
به اين يکي .خوب نگاهکُن
برو به سگها غذا بده .تا خفهبشن
قبلاً بهشون .غذا دادم
اون مادهسگه عصبيه .چون همينتازه زايمانکرده
به تولهها سر زدي؟ - .مشکلي ندارن -
نميتونيم بذاريم .اون سگها بميرن
وگرنه خانم رئيس .يقهمونو ميگيره
.بذارش به عهدهيِ من
!«ديکاسِي»
.ديکاسِي» آنجا بود»
«و «کونيونه .او را گرفت
پيشاپيش به ما هشدار داده بودند .که چنين اتفاقي ميافتد
،باد بهسختي ميوزيد .از اندرونش
،و ما پرندگان .اندرونِ باد بوديم
«ما دايرهوار بر فرازِ «چامياداته .پرواز ميکرديم
!«چامياداته»
!«چامياداته» صِدام رو ميشنوي؟
.بله، تو باد هستي
من برايِ وزيدن به اين سرزمين اومدم .چون کلمات رو آوردم
«آتشِ بدکار بسويِ «ائامي .خواهد اومد
شما مجبور خواهيد شد .رويِ خاکستر قدمبزنيد
و بعد هيچچيز مشابه قبل .نخواهد بود
ما نميدونستيم که اون روز .قرار بود چه اتفاقي رُخ بده
.و ناگهان يه وسيلهيِ نقليه اومد
و فکرکرديم اونها قصد دارن .زنها رو بکُشن
ما ميدانستيم که مکانمان .موردِ هجوم قرار خواهد گرفت
و فقط ميتوانستيم .برايش مهيا گرديم
تصميم اين بود که ... موقعِ ترکِ اونجا
،همگي با هم بريم .بدونِ هيچ ترسي
،اگه قراره اونها ما رو بکُشند ... بهتره که تماممون رو بکُشند
تا هيچکس باقينمونه .که تأسفش رو بخوره
تمامِ زنها ... در باغِ سبزيجات بودند
.همراه مردها
اما با اين وجود، وقتي اونها رو ديديم .که دارن سراغمون ميان، جيغ کِشيديم
.چشمهات رو باز کُن
آيا بهتر نيست که بطورِ ابدي شفا بيابيم؟
ولي آيا زخمها هيچوقت شفا مييابند؟
.چشمهات رو باز کُن
دوستم «ديکاسِي» هم .زخمي برداشتهبود
.او پرندهاي داشت
و اونها از هم .جداييناپذير بودند
در زمانِ تهاجم، بخاطرِ شليکِ گلولهها .پرنده پر زد و متواري شد
ديکاسِي» اکنون يکي از زندانيانِ» ،کونيونه» بود»
اما نميتوانست غير از پرندهاش .به چيزِ ديگري فکرکُند
.«عجلهکُن «ائامي .نبايد گيرِ شب بيفتيم
«ولي «ديکاسِي .پرندهاش رو گُمکرده
.«عجلهکُن «ائامي
من نميخوام «ديکاسِي» رو .ول کُنم
ما بايد دوستانمون رو .پيدا کُنيم
من به پرواز .ادامه دادم
!«ائامي»
.من به زندگيهامان انديشيدم
به آن کساني انديشيدم .که به سرزمينمان تهاجم نمودهبودند
،به ما بچهها انديشيدم .هنگاميکه مُردنِ کسي را ميبينيم
.به وداعها انديشيدم
آيا من هم بايد با اين مکان خداحافظي کُنم؟
ميشه بري ببيني تمامِ سگها هستن يا نه؟
.هستن ديگه
آيا «کونيون» ميتواند روحمان را نيز از مکانش جابجا کُند؟
آيا کسي ميتواند قلبِ دوستِ يک پرنده را بشکند؟
.«عجلهکُن «ائامي .حواست رو پرتنکُن
.ديگه تقريباً رسيديم
کجا داريم ميريم؟
يهچيزي هست که .بايد بفهمي
.«اينجاست «ائامي
اين همونيه که قبلاً ازش رفتيم؟
.بهياد بيار
ما کساني بوديم که .اينجا زندگي ميکرديم
.بهياد بيار
آن روز مارمولک .زندگيِ مرا نشانم داد
پدرم سابقاً .اينجا ميآمده است
برايِ شکارِ خرسهايِ وحشي .ميآمده است
او از اين تالاب عبور ميکرده .و واردِ آن جنگل ميشده است
در اين خاطره، من چهرهيِ او را .برايِ اولين دفعه ديدم
،هنگاميکه اين يک جنگل بوده است .مادرم اينجا آمده است
اکنون ميتوانم ... بخاطر بياورم
آن زماني را که گاهياوقات مادرم .خود را چنبره ميکرد تا کنارم بخوابد
.بدنش مرا ميپوشانيد
ميخواستم برايِ ابد .همانجا بمانم
،امروز برايِ ابده .«ائامي»
.بهياد بيار
ميتوانستم .چهرهيِ مادرم را ببينم
چهرهيِ من چهرهيِ او بود .و چشمانم چشمانِ او
چهرهيِ مادرت .چهرهيِ توئه
چشمانِ مادرت .«چشمانِ توئه، «ائامي
اين مکانيست که ،پدربزرگمادربزرگم زندگي ميکردند
اينجا جاييست که برايِ برگزاريِ مراسمشان .گرد ميآمدند
«اينجا جاييست که دوستم «ديکاسِي .چشمهايش را باز کرد
اينجا جاييست که ... او به من آموخت
،هنگاميکه به درونِ چشمهايِ يکديگر نگاه ميکُنيم .آزاد هستيم
اينجا جاييست که ... عسل برداشت نمودم
همراه با دوستِ محبوبم .«آئوکوخاي»
.من لاکپشتِ دوستم را ديدم
او پس از تهاجم .گُم شدهبود
او برايم از سوزاندنِ ... آلونکهايمان گفت
و اينکه برايِ نجاتِ خودش .به لاکش پناهبردهاست
،و گفت هنگاميکه بيرون آمده .هيچچيز در «ائامي» مثلِ قبل نبودهاست
،«همهچيز رو بخاطر داشتهباش «ائامي .چون قادر نخواهيم بود برگرديم
يعني ديگه هيچوقت؟
،اگه اينجا رو ترککُنيم .نميتونيم برگرديم
ائامي»، ما مجبوريم» .همينحالا بريم
،دست از بازيکردن بردار .و همينطور دست از فراخوندنِ باد
،«قبل از «کونيونه .ما اينجا زندگي ميکرديم
آنها آخرين تصاوير و صداهايِ جنگلمان را .از آنِ خود کردند
آخرين صدايِ من ... بهعنوانِ يکي از ساکنينِ جنگل
.مربوط به هياهويِ تهاجم بود ... آخرين فريادم
هنگامي بود که اونها .ما رو از جنگل بيرون راندند
،منونيت»ها که يکي از فرقههايِ مسيحي هستند» .اشخاصي رو برايِ پيداکردنِ ما فرستادند
اونها يک وسيلهيِ ضبطِ صوت .با خودشون داشتند
اون صدايي که ميشه در پسزمينه شنيدش .صدايِ من بود
اين من بودم که : به قومم ميگفتم
ما همهيِ اونها رو" ."خواهيم کُشت
چون صداشون رو ميشنيديم که ميگفتن .ما رو دستگير ميکُنن
در اون زمان، برايِ ما .صلح و آرامشي وجود نداشت
... از درونِ اون دستگاه
ميتونستيم فريادهايي رو بشنويم .که موقعِ مواجهه با اونها کِشيديم
.شفا بياب
.شفا بياب
.چشمهات رو باز کُن
ما همگي .به چشمهات نياز داريم
يکي از ما بايد .چشمهايش را باز ميکرد
ما در چشمهامان، تمامِ مناظر و چشماندازها را .نگهداري ميکرديم
جنگلهايي انبوه ... وجود دارند
،تالابهايي وجود دارند .و آسمانهايي در آستانهيِ بارش
ردِ پاهايي وجود دارند .متعلق به تمامِ ما در جنگل
ائامي» در چشمهايمان» .باقيماند
،اما همچنانکه آنجا را ترک ميگفتيم ... تاريکي فرو ميافتاد
درست مثلِ وقتيکه شبها .بر رويِ يک خاربته پا ميگذاشتيم
چطور بايد زخمي را شفا داد که تا اين اندازه دردناک است؟
در آن لحظه، آرزو کردم .صدايِ مادرم را حسکُنم
،چهرهاش ... زيبا همچون يک ميوه
کلماتي را ادا مينمود .که ميدانست چگونه مرا درمانکُند
اين او بود که مرا .ائامي» ناميد»
که برايِ ما، به معنايِ .جنگل و جهان است
ما همگي برايِ کسي .جنگل و جهان هستيم
.«بيا «ائامي .بههمينزودي کُلي بذر هست
«دارم کمي برايِ «آئوکوخاي .جمع ميکُنم
،«عجلهکُن «ائامي .وقتمون تنگه
آئوکوخاي»؟»
دوستِ من؟
آئوکوخاي»؟»
!دوستِ من !دوستِ من
!اونها دوستم رو کُشتن
،بياييد، اي مادرانِ جنگل .و دوستم رو در آغوش بکِشيد
من نميخوام .اون بميره
دوستم رو .نجاتبديد
من نميخوام .دوستم بميره
.آنها دوستم را کُشتند
من در کنارش ماندم .و گريستم
.دوستِ من
به پدرم انديشيدم .و نيرويش را خواستار گشتم
انديشيدم که ... بدونِ دوستم
«در «ائامي .تنها ميبودم
تماميِ جنگل همراه من .بر مرگِ دوستم سوگواري ميکرد
آن روز «ائامي» تماميِ مرگها را ... نشانم داد
.و تماميِ بدرودها را
مادران مرا تسليت ميگفتند ... و دلداري ميدادند
در آخرين رؤيايم .درونِ جنگل
،«ائامي» آماده هستي؟
.بله
.پس بريم
اين آخرين سفرم بود .بهعنوانِ يکي از ساکنينِ جنگل
تمامِ حيوانات ميدانستند که ... اين پرواز در حکمِ وداع بود
و من شفقت و غمخواريِ جنگل را .احساسکردم
و جنگل نيز .شفقت و غمخواريِ مرا احساسکرد
پرندگان .مليحترين آوازشان را خواندند
مار در سفرم .مرا همراهي نمود
ببر مرا با ردِ پاهايش ... راهنماييکرد
و عزيمتم را .محافظتنمود
آنها همگي .رفتنم را همراهيکردند
،برايِ بزرگسالها ... ترکِ جنگل
به اين معني بود که .مرگ در حالِ فرا رسيدنه
... بسياري از ما
زندگي همچون يک «کونيونه» رو ... نميتونستيم تحملکُنيم
و بنابراين برخي خودشون رو .به دستِ مرگ ميسپردند
غم و اندوه ... ما رو در بر گرفت
غم و اندوه برايِ .مرگِ مادرانمون
.خواهرم «اوتاکائه» ناميده ميشد .اين اسمي بود که باهاش صداش ميکردن
او مُرد چونکه مبتلا به ... آنفلوانزا شدهبود
.و ما واکسينه نشدهبوديم
،«چامياداته» ... زنِ شَمَن
،همراه با مادرم ... اولين زناني بودند
که بعد از برقراريِ اون تماس ... مُردند
چون نميخواستند .از غذايِ «کونيونه» بخورند
.همهچيز اندوهگين بود
!حيوونها دارن ميان !بگيريدشون! بگيريدشون
!بريد بيرون !يالا گُمشيد بريد به جهنم
!اون پيريه رو بگيريد !اون پيريه رو بگيريد
!نه! يکي ديگه هم داره مياد - !سگها! سگها -
!سگها زنجير پارهکردن
!بگيريدشون! بگيريدشون !بگيريدشون لعنتيها رو
!گُهمصب !گازم گرفت
دوستِ من، بهت که گفتهبودم .اونها رو محکم ببندشون
حالا بايد به خانم رئيس بگيم .که سگش مُرده
.اون سگهايِ زيادي داره .تولهسگها هم که هستن. هنوز اونجان
همچنانکه جنگل را ... ترک ميگفتم
آخرين دفعهاي را بخاطر آوردم .که همراه دوستم بودم
از پدربزرگمادربزرگم درخواستکردم .زخمهايِ مهلکش را شفا دهند
ازشان درخواستکردم که او را همچون بچهاي .از مرگ شفا دهند
برايم سؤال بود که اکنون .چه بر سرِ دوستم ميآمد
«آيا اکنون «آئوکوخاي ميتوانست يک ميوه باشد؟
يا باد باشد؟
يا نمک؟
يا آب؟
پرندهها رو بالايِ سرم .ميبينم
پرندهها رو بالايِ سرم .ميبينم
پرندهها رو بالايِ سرم .ميبينم
پرندهها رو بالايِ سرم .ميبينم
... مارمولک به من آموخت
جنگل و جهان را .در اندرونم حملنمايم
من بسويِ «کونيونه» ميرفتم .همراه با «ائامي» در اندرونم
،قبل از رفتن .به آخرين کلمات انديشيدم
.به آخرين آهنگها انديشيدم
.به آخرين نگاهها انديشيدم
.به چشمها انديشيدم
به چيزهايي انديشيدم .که ترک گفتهايم
و به چيزهايي انديشيدم .که ترک گفتهايم
،چشمهات رو باز کُن .«ائامي»
: ترجمه زيرنويس hamlethamletian
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.