All language subtitles for Mektoub.My.Love.Canto.Due.2025.7264.AAC-[YTS.BZ]

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic Download
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French Download
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

جزئیاتی از فیلم دومِ سه‌گانه‌» :«که تا به‌امروز اکران عمومی نشده است

...اوفلی متوجه‌ می‌شود که از تونی باردار است و»

نگهداری یا سقطش در پاریس «تبدیل به چالش اصلی او می‌شود

امین بیشتر در نقش ناظر روابط دیگران» ...در فیلم حضور دارد

و همزمان رابطه‌ای پنهانی را «با شارلوت آغاز می‌کند

یک شب طولانی از حضور شخصیت‌ها» ...در یک کلاب شبانه

که با محوریت رقص، نوشیدن ...و رابطه‌ی جنسی‌ست

«هسته‌ی اصلی فیلم دوم را شکل می‌دهد

،قوی‌تر از همیشه باشید .ایران آزاد نزدیکه

‫"بگذر ای پرنده، بگذر؛ و رسمِ گذشتن را به من بیاموز." ‫فرناندو پسوآ

‫مترجم: اشکان هیدی

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫می‌تونی حرف بزنی.

‫تو خودت نریز.

‫کمک می‌کنه. برام تعریف کن

‫یه داستان، کتابت، یه فیلم...

‫ژوزف کسل،

‫"تور دو مالور." ‫{نوبت بدشانسی}

‫- می‌خوای بدونی در مورد چیه؟ ‫- آره

‫ام...

‫داستان تو آگوست ۱۹۱۴ اتفاق می‌افته.

‫درست اوایل جنگ.

‫در مورد ریچارده،

‫که از یه خانواده‌ی معمولیه.

‫و کسیه که...

‫رویای تبدیل شدن به یه ‫وکیل بزرگ رو در سر داره.

‫می‌ره دانشگاه سوربن.

‫اونجا با اتین آشنا می‌شه،

‫یه جوون خیلی باهوش، مثل خودش،

‫ولی از یه خانواده‌ی خیلی پولدار.

‫اونا می‌رن جنگ.

‫و وقتی از جنگ برمی‌گردن، اتین می‌فهمه

‫که مادرش با دنیل، برادر ریچارد خوابیده.

‫اون زنیه که شوهرش بهش بی‌توجهی کرده.

‫اون می‌ره سمت...

‫جوونایی مثل اون تا یکم از ‫این چیزا به دست بیاره،

‫عشق فیزیکی و عشق مادری.

‫و...

‫با اینکه از قبل از مادرش متنفر ‫بود، تنفرش بیشتر هم می‌شه.

‫و یه شب، مادرش رو می‌کشه.

‫- اتین؟ ‫- آره.

‫و در نتیجه، پدرش، ژان، وقتی اینو می‌فهمه،

‫از ریچارد می‌خواد که از پسرش دفاع کنه.

‫ریچارد، از بچگی،

‫رویای وکیل شدن داشت، مفاهیم رو بلد بود،

‫همه چیز رو خونده بود،

‫و کسی بود که اتین رو بهتر از همه می‌شناخت.

‫اونا با هم تو جنگ بودن.

‫اون زمان، این معروف‌ترین پرونده ‫بود، همه در موردش حرف می‌زدن.

‫ریچارد، یهو خودش رو می‌بینه

‫تو همه‌ی روزنامه‌ها، همه در موردش حرف می‌زنن.

‫و خیلی پرطرفدار می‌شه.

‫از اون زندگی خیلی معمولیش،

‫خودش رو تو مراسم‌های بزرگ می‌بینه

‫با آدمای پولدار.

‫شروع می‌کنه به خوابیدن با زنا.

‫یکم کنترلش رو از دست می‌ده، می‌دونی؟

‫بشقاب امین رو بذار تو ماشین.

‫بعدش می‌تونی بری.

‫- اگه کارت تموم شده. ‫- خیلی خوشمزه به نظر می‌رسه.

‫فردا بیشتر درست می‌کنم.

‫ممنون، عزیزم.

‫سِت، سپتامبر ۱۹۹۴

‫- عصر بخیر. ‫ - عصر بخیر.

‫ما تعطیل کردیم.

‫- تعطیل؟ ‫ - بله.

‫تعطیل؟

‫متاسفم، تعطیله.

‫- واقعاً؟ ‫- بله.

‫رستوران‌های ست بسته‌ان.

‫ولی ما همیشه اینجا غذا می‌خوریم.

‫باید یکم زودتر می‌اومدین.

‫- الان دیگه خیلی دیره. ‫- نه...

‫ما دی‌دی رو می‌شناسیم.

‫خیلی دیره، متاسفم.

‫- تونی... ‫- تونی اینجا نیست.

‫صاحب‌اینجا کجاست؟

‫- ببخشید؟ ‫- ام...

‫صاحبش.

‫- صاحبش؟ ‫- سرش شلوغه.

‫می‌تونید صداش کنید. لطفاً.

‫- دلیندا؟ ‫- بله؟

‫چند تا مشتری می‌خوان غذا ‫بخورن. گفتم امکان نداره.

‫می‌خوان تو رو ببینن.

‫بگو که تعطیل کردیم.

‫آخه اون بازیگر تلویزیونه.

‫جسیکا پترسون و شوهرش.

‫آره...

‫ان‌شاءالله.

‫- تو جفتش ۴۲۱ آورد. ‫- دو بار.

‫این برای توئه.

‫آتیکا،

‫باید تو آشپزخونه به دلیندا کمک کنی.

‫چند تا مشتری تازه اومدن.

‫بهم گفت بیام دنبالت.

‫من وسط حساب‌کتابم.

‫به کاملیا بگو.

‫مشتری اومده. ‫کاملیا، بیا تو آشپزخونه کمک کن.

‫- نه، ما داریم می‌ریم بیرون. ‫- باید کوسکوس درست کنیم.

‫این یارو... اسمش چیه؟ ‫تو سریال "شعله‌های عشق" بازی کرده.

‫جسیکا پترسون. ‫با شوهرش اومده.

‫- نشسته. ‫- کی؟

‫جسیکا پترسون و شوهرش.

‫- بهشون بگو "گمشین بابا". ‫- بهش گفتم.

‫- آخه تعطیل کردیم. ‫ - آخه داد و بیداد کرد.

‫- تو هم بلندتر واسش داد بزن. ‫ - برو به دلیندا بگو.

‫ما که تو آمریکا نیستیم. ‫امکانش نیست.

‫مگه برنگشتید لس‌آنجلس؟

‫

‫نه، ما تو تعطیلاتیم.

‫فکر کردم برگشتین.

‫نه.

‫ما فعلاً اینجاییم.

‫- تونی بهم گفت، لس آنجلس. ‫ - ببخشید.

‫- بله؟ ‫ - یه ویسکی.

‫بله. الان میارم.

‫دخترا نمیان.

‫- ببخشید؟ ‫- بله؟

‫- دو تا ویسکی، لطفاً. ‫- ایشون براتون میاره.

‫بله، بله، بله.

‫اینو ببین.

‫ایشون نوشیدنیتون رو میاره.

‫و...

‫به این چی می‌گید؟

‫- بریک. ‫- آه، بریک.

‫و سالاد. مشویه.

‫فقط همینه.

‫فقط همین؟

‫این فقط پیش‌غذاست.

‫یه لحظه صبر کنید.

‫امم، راه حل...

‫فقط یه دقیقه.

‫ما جایی نمی‌ریم.

‫ممنون.

‫اون مهربون، گرم و دلنشینه.

‫اون خوبه، اما اون یکی کوچیکه...

‫فکر کنم با دوست‌پسرش دعواش شده.

‫اسمشو گفت؟

‫نمی‌دونم.

‫- ببخشید. ‫- بله؟

‫امم، تو اسمت چیه؟

‫اسمت چیه؟

‫اسم من چیه؟

‫چیه، بله.

‫دنی.

‫- دنی؟ ‫- بله.

‫باشه، دنی.

‫- دنی، زیرسیگاری؟ ‫- و شما؟

‫- جک. ‫- جسیکا.

‫باشه.

‫با یخ.

‫بفرمایید.

‫و همین‌طور آب.

‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.

‫- و یه زیرسیگاری. ‫- زیرسیگاری.

‫به غذامون.

‫غذا رو بیخیال شو.

‫سلام.

‫عصر بخیر.

‫کمک کنم.

‫گوش کن...

‫گوش کن، ببین...

‫براشون سالاد مشویه می‌ذاریم.

‫باشه.

‫نمی‌دونم قراره بهمون غذا بدن یا نه.

‫اسپاگتی می‌خواید؟

‫- کوسکوس هم هست. ‫- آره، قبل از کوسکوس.

‫ما خیلی صبوریم.

‫معلومه.

‫ولی اون واقعاً...

‫می‌دونم، خوش خوراکه.

‫باشه.

‫ممنون.

‫راستی. بشقاب امین تو ماشینه.

‫- امین چی می‌خواد بخوره؟ ‫- اون معمولاً بشقابش رو جا می‌ذاره.

‫برو، عزیزم.

‫اون گفت من خوش خوراکم؟

‫آره، می‌گه خوش‌اشتهایی.

‫این تعریف نیست.

‫از نظر اونا، این خیلی خوبه.

‫اگه خوش‌اشتهایی، یعنی از غذا لذت می‌بری.

‫همین.

‫وقتی زیاد می‌خورم، عصبی می‌شی.

‫آره...

‫اما خودت می‌دونی چرا.

‫باید فوق‌العاده (خوش هیکل) بمونی.

‫واسه آمریکایی‌ها، یه بشقاب یعنی این.

‫- آره. ‫- یه بشقاب یعنی این؟

‫یه چیز بزرگ برای یه نفر.

‫این حجم از اسراف رو ببین؟

‫اونا پولدارن.

‫درست می‌شه.

‫دارم از گشنگی می‌میرم.

‫دست بردار.

‫باید حواست به قند خونت باشه.

‫تو باید حواست بهش باشه.

‫دیدی؟

‫به قشنگی تو تلویزیون نیست.

‫تلویزیون آدمو بهتر نشون میده.

‫انتظار بیشتری داشتم.

‫- پول داره. ‫- آره واقعاً.

‫خوبه.

‫خیلی سر و صداست.

‫دارن گپ می‌زنن.

‫از آشنایی‌تون خوش‌وقتم.

‫منم همین‌طور.

‫دختر قشنگیه.

‫- خوبی؟ ‫- عصر بخیر.

‫کاملیا، خوش‌وقتم.

‫- کاملیا. ‫- سلام. جک.

‫خوش‌وقتم.

‫- عصر بخیر. ‫- عصر بخیر.

‫- آتیکا. ‫- آتیکا؟

‫کاملیا. خوش‌وقتم.

‫- عصر بخیر. ‫- جسیکا.

‫می‌دونم.

‫من عاشقتونم.

‫شما خیلی زیبا و بازیگر خوبی هستید.

‫ممنون بابت... غذا.

‫- خواهش می‌کنم. ‫- خیلی ممنون.

‫ممنون.

‫می‌شه یه امضا بدید؟

‫- البته. ‫- آخرش...

‫می‌تونم همین الان انجامش بدم.

‫اون همیشه امضا می‌ده.

‫- دنی؟ ‫- بله؟

‫آب.

‫بله.

‫پس حق با توئه، غذا دارن.

‫چند تا بشقاب بیار.

‫آه! جک زیر لب آواز می‌خونه.

‫سس. می‌دونم که خیلی دوست دارید.

‫بازم بریز

‫از اون سس بازم بریز.

‫- نوش جان. ‫- ممنون.

‫اگه چیز دیگه‌ای لازم داشتید..

‫- خوبه. ‫- ما اینجاییم.

‫- خیلی ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.

‫اسپاگتی‌ها بد نیستن.

‫بیشتر می‌خوای؟ این فقط پیش‌غذاست.

‫گشنمه.

‫می‌تونم این، کوسکوس و بریک‌ها رو بخورم.

‫گشنمه، راحتم بذار.

‫دیدید چطوری غذا می‌خوره؟

‫تابلو نکنید.

‫با دو تا قاشق، همه‌شو تموم کرد.

‫اصلاً شبیه ستاره‌های آدم‌حسابی نیست.

‫گشنشه.

‫- چندش‌آوره. ‫- داره می‌بلعه.

‫آدم خوش‌اشتهاییه.

‫- با مانکن‌ها فرق داره. ‫- آره.

‫ولی کاش تمیزتر غذا می‌خورد.

‫داره لذت می‌بره.

‫آدمای خوش‌اشتهایی هستن.

‫عصر بخیر.

‫خوش‌وقتم، من «امه» هستم.

‫مثل معنی کلمه‌ی "love" تو انگلیسی.

‫- خوش‌وقتم. ‫- سلام.

‫خوش‌وقتم.

‫این خواهرمه. یه رقصنده‌ی بزرگه.

‫برادرتونه؟

‫اگه خبری از یه اجرای رقص تو هالیوود شنیدید...

‫دنی؟

‫ویسکی، لطفاً.

‫بفرمایید!

‫آه... تادا!

‫کوسکوس!

‫ما تو یه رستوران شرقی هستیم.

‫توی فیلم «شعله‌های عشق»،

‫شما فوق‌العاده بودید.

‫انگلیسی‌م خوب نیست، ‫اما شما زیبا و عالی بودید.

‫ممنون.

‫این شوهرمه، اون بزرگ...

‫خیلی ممنون.

‫خیلی تاثیرگذار بود.

‫بشقاب رو بیار. ماهی خوبه؟

‫اوه، ممنون. بشقاب... بشقاب...

‫بله، بشقاب.

‫چند بار ازدواج کردید؟! ‫(انگلیسی‌ش تعطیله، اصرار هم داره حرف بزنه!)

‫- چند بار؟ ‫- فقط یک بار، خداروشکر!

‫چند ساله؟

‫سال‌های زیادیه.

‫و چندتا فیلم بازی کردید؟

‫توی اون سریال بازی کردی و بعدش...

‫آره، چهار تا.

‫چهار تا فیلم، بعد از سریال.

‫شغل قشنگیه.

‫می‌تونه باشه.

‫این دفعه، اجازه دارم کوسکوس گرم بخورم؟

‫و شما بازی نمی‌کنید؟

‫- نه، من تهیه‌کننده‌ام. ‫- تونی سرد میارتش.

‫اون پسرمه.

‫- پسرت؟ ‫- آره.

‫تونی پسرته؟

‫آره.

‫آه، باشه.

‫و این برادرزاده‌مه.

‫- برادرزاده‌ت؟ ‫- آره.

‫پس اون خواهرته؟

‫نه.

‫پیچیده‌ست.

‫یه خانواده‌ی بزرگه.

‫- و امین؟ ‫- من امین رو نمی‌شناسم.

‫اون پسرشه.

‫می‌خواد وارد سینما بشه.

‫می‌نویسه.

‫فیلمنامه؟

‫عکاسی هم می‌کنه.

‫قبلاً دکتر بود.

‫اون دکتره؟

‫اون پزشکی خونده.

‫الان تمرکزش روی نوشتنه.

‫پزشکی رو به‌خاطر فیلم‌ها رها کرد.

‫شاید بتونید همدیگه رو ببینید.

‫آره، البته.

‫نمی‌دونم.

‫می‌تونن همدیگه رو ببینن.

‫می‌تونید ۱۰ دقیقه ببینیدش؟

‫می‌تونم ببینمش، آره.

‫نمی‌فهمم. می‌خواید یه فیلمنامه بخونم؟

‫اول با هم ملاقات می‌کنید، بعد ‫می‌تونید فیلمنامه‌ش رو بخونید.

‫نظرتون چیه؟

‫فقط ۱۰ دقیقه.

‫می‌تونید بیاید...

‫خب، شما به ما...

‫لطف بزرگی کردید.

‫درِ خونه‌تون رو به روی ما ‫باز کردید، بهمون غذا دادید.

‫ما خیلی سپاسگزاریم، فیلمنامه‌ش رو می‌خونم.

‫براتون یه کوسکوسِ به این گندگی درست می‌کنیم.

‫باشه، قبوله.

‫معامله خوبیه.

‫قهوه هم مهمون ما.

‫- چای یا قهوه؟ ‫- چای!

‫می‌بینی چیکار کردی؟

‫- من کاری نکردم. ‫- چرا، کار خودته.

‫می‌تونستیم بریم خرید، ولی ‫نه، تو کوسکوس می‌خواستی.

‫- باید یه فیلمنامه بخونم. ‫- منم تا جایی که بخوام کوسکوس دارم.

‫باید بخونمش.

‫- می‌تونی یه نگاه بهش بندازی. ‫- همین کار رو می‌کنم،

‫و ده صفحه‌ی اولش رو می‌خونم.

‫تا ببینم چطوریه.

‫نمی‌تونم نه بگم، اونا در ‫رو به رومون باز کردن.

‫نمی‌میری که.

‫نه، البته.

‫- این سگ خوشگله رو زیر نگیرم. ‫- برو جلو.

‫- اوه، ندژ! ‫- سلام.

‫- خوبی؟ ‫- تو خوبی؟

‫چطوری، رفیق؟

‫- خوبی، ندژ؟ ‫- آره، تو چطوری؟

‫خوبی؟

‫- تو خوبی؟ ‫- تو تعطیلاتی؟

‫- کوچولو چطوره؟ ‫- خوبه، اون بالاست.

‫باشه.

‫خوبی، عزیزم؟

‫آره، تو چطوری؟

‫- همیشه در حال کار. ‫- چطوری، کامل؟

‫آره.

‫- همیشه. ‫- کارتت به دستمون رسید.

‫گرفتیش؟ دعوت‌نامه رسمی رو.

‫- بالاخره رسید. ‫- خیلی قشنگن.

‫- تاریخش مشخص شده. ‫- تاریخش مشخص شده.

‫- باید استرس داشته باشی. ‫- یکم.

‫آره والا.

‫- نباید کار کنی. ‫- نه، می‌بینی که؟

‫اینو به بابام بگو.

‫- کلمان، خوبه؟ ‫- آره، خوبه.

‫- کی میاد؟ ‫- دو هفته دیگه.

‫- خوشحالی؟ ‫- معلومه که آره.

‫این همیشه کار می‌کنه.

‫امین؟

‫باید استراحت کنه.

‫داره ازدواج می‌کنه.

‫تبریک می‌گم.

‫اون یکی دیگه شوهر نداره.

‫خیالش راحته.

‫جشنی در کار نیست.

‫ازدواج رو جشن می‌گیریم، نه طلاق.

‫ولش کن بابا. از شر یه بار سنگین خلاص شد.

‫عروسی اینجاست؟

‫- آره، همونجاست. ‫- واقعاً؟

‫- ارکستر داری؟ ‫- اونجا.

‫من خودم یکی دارم.

‫با کمال میل میارمش.

‫تا وقتی که نخونه...

‫اون یکی رو استخدام نکردیم.

‫نگران نباش، مجانیه. ‫خیالت رو راحت می‌کنه.

‫تو رو چی فرض کرده...

‫مجانیه. یالا، برید جلو.

‫مجانیه. یالا، بریم.

‫چرا تونی نیومد؟

‫پیداش نکردیم.

‫مادرت واسه چی اینجاست؟

‫خودش خواست بیاد.

‫خیلی وقته که به اینجا سر نزده.

‫چون جواب ندادی، بهت زنگ زدم.

‫برنامه‌هام رو ردیف کردم.

‫برای چی؟

‫برای پاریس.

‫- و اینکه... ‫- دوباره تست دادی؟

‫- تست چی؟ ‫- مطمئنی بارداری؟

‫آره، مطمئنم. سه بار تست دادم.

‫اوفلی!

‫بله؟

‫این برچسب رو دیدی، چطوری چسبیده؟

‫کجه.

‫اینقدر سرش داد نزن.

‫- خب کار دستیه دیگه، بابا. ‫- عالیه!

‫عجب جوابی!

‫همش دارم بالا میارم.

‫اون روز صبح، بیدار شدم،

‫قرار بود بریم بازار.

‫تو اتاقم شروع کردم به بالا آوردن.

‫بابام اومد تو.

‫گفت: "چت شده؟" ‫گفتم: "هیچی."

‫گفتم خونۀ تو غذا خوردم. ماهی.

‫بهم نساخته.

‫ببین، گفتم که می‌خوام برم یه لباس بگیرم.

‫که تو هم میای برای قرارت با تهیه‌کننده.

‫۲ روز می‌مونیم.

‫و خونه تو می‌خوابیم.

‫تو هم میگی که یه نامه به دستت رسیده.

‫که باید بری اونجا.

‫من دیروز اینو گفتم در مورد نامه.

‫می‌تونی الان اینو بگی.

‫- و من، میرم... ‫- تونی می‌دونه؟

‫که می‌خوام سقط کنم؟ آره خب، می‌دونه.

‫- می‌دونه که من می‌دونم؟ ‫- نه.

‫فکر می‌کنه تو باهام ‫میای تا لباسم رو بگیرم.

‫من اینو گفتم. چرا؟ تو ‫اصل ماجرا که فرقی نداره.

‫- می‌خوای بهش بگی؟ ‫- آه نه.

‫باهات نمیاد بالا؟

‫نه، براش مهم نیست.

‫گفت:

‫"بدن خودته، خودت می‌دونی."

‫حتی نگفت خودش باهام بیاد.

‫گفت: «امین هست.»

‫اون باید بیاد.

‫اون باید حواسش بهت باشه.

‫قبلاً بهم گفته بود: «روزی که حامله بشی،

‫«می‌خوام بچه رو نگهش داری، خوشگل می‌شه.

‫«اگه دختر باشه، شبیه تو می‌شه.

‫«اگه پسر باشه، شبیه باباش می‌شه.»

‫امیدوارم پسر نباشه.

‫می‌خوای نگهش داری؟

‫نه، می‌خوام سقطش کنم. نگهش نمی‌دارم.

‫می‌خوای چیکار کنم؟

‫چی بگم؟ کلمان خودکشی می‌کنه.

‫اگه تونی بچه رو گردن ‫می‌گرفت، رسمیش می‌کردم،

‫همه باهاش کنار می‌اومدن.

‫اما حالا نه. من می‌شم مایه ننگ خانواده.

‫اگه نگهش دارم، رها می‌شه.

‫همین الانشم پدرش رهاش کرده.

‫پدرم منو طرد می‌کنه.

‫من مثل خواهرم نمی‌کنم.

‫بدون شوهر با یه بچه برگردم.

‫آدمو بدبخت نشون می‌ده، ‫من این کارو نمی‌کنم.

‫بچه باید بزرگ شده باشه.

‫- آره. ‫- خیلی وقته ندیدمش.

‫هر دفعه سراغشو میگیرم بهم می‌گی: «خوابه.»

‫می‌خواد تراکتورسواری کنه.

‫- اوفلی با خودش می‌برتش. ‫- درسته.

‫آره، خیلی دوست داره.

‫باباشو می‌بینه؟

‫پیچیده‌ست.

‫باید یه توافقی بکنین.

‫- اون به باباش نیاز داره. ‫- حتی اگه داغون باشه.

‫آره...

‫داغون... کلمه کوچیکیه براش، داغون.

‫ولی اونم جوونه. چی کار می‌شه کرد.

‫می‌بینی، مونیک کوچولوی من،

‫چیزی که تو بهش می‌گی عشق،

‫عشق واقعی،

‫یه تله‌ست.

‫آره دیگه.

‫یه تله برای آدمای ساده‌لوح.

‫فقط هوس وجود داره.

‫و بعدش، دلزدگی.

‫همین.

‫خیلی حال می‌ده.

‫ماری،

‫خواهرم، دنی.

‫خوشگله، نه؟

‫ملیندا، دخترخاله‌م.

‫- خوش‌وقتم. ‫- ماری.

‫- شباهت خانوادگی داریم؟ ‫- بین شماها؟

‫آره، شباهت خانوادگی دارین.

‫- سلین، دوستم از نیس. ‫- سلام.

‫خوش‌وقتم.

‫- ماری، خوش‌وقتم. ‫- سلام.

‫و اوفلی.

‫- خوش‌وقتم. ‫- بهترین دوستم.

‫اشکالی نداره یه نوشیدنی بخوره؟

‫ممنون.

‫همه‌تون اهل اینجایین؟

‫- آره. ‫- همه اهل ست هستیم.

‫شما کل سال تو تعطیلاتین.

‫دقیقاً. با وجود رستوران، کار می‌کنیم.

‫آره.

‫مدیریت یه رستوران،

‫استراحت نداره.

‫آره.

‫تو کجایی هستی؟

‫اهل پاریسم.

‫اینجا چیکار می‌کنی؟

‫اومدم تعطیلات

‫با پدر و مادرم. تو هتل بیچ سنتر هستیم.

‫بهش بد نمی‌گذره. باکلاسه.

‫- چند سالته؟ ‫- ۱۸.

‫- بالغ و واکسینه‌شده. ‫- جوونه.

‫دقیقاً.

‫- همه‌تون بزرگترین؟ ‫- بعضیامون.

‫خیلی بزرگتر، آره.

‫۲۷، خیلی بیشتر نیست.

‫تقریباً ۱۰ سال می‌شه.

‫- ۸ سال. ‫- نه، ۹ سال.

‫۱۸، ۲۷...

‫هی، نینی، اونم مثل تو می‌خونه.

‫- چی می‌خونی؟ ‫- علوم تربیتی.

‫- منم همین‌طور. ‫- می‌خوای چیکاره بشی؟

‫معلم.

‫- مطمئنی؟ ‫- آره.

‫من بهش پیشنهاد دادم.

‫برو بابا تو هیچ پیشنهادی بهم ندادی.

‫نه، ولی من...

‫فقط بهم گفت

‫که دوست داره این کارو بکنم.

‫خیلی باهوشه.

‫می‌بینی، محصولات تازه و خوبی هست.

‫حومه نزدیک.

‫امین بومجن رو می‌شناسی؟

‫تو یه کافه رستوران کار می‌کنه.

‫نه.

‫- مال اینجاست؟ ‫- پورت دورلئان.

‫آه نه، اصلاً.

‫- نه، تو مال اینجا نیستی؟ ‫- پسرعمومه.

‫اهل پاریسه؟

‫برای درس خوندن رفته ‫اونجا و فیلم‌نامه می‌نویسه.

‫تونیه، فقط چند سال جوون‌تر.

‫باشه.

‫دیگه پزشکی نمی‌خونه.

‫آه.

‫- داره برمی‌گرده اینجا. ‫- باشه.

‫- الان عکاسی می‌کنه. ‫- نویسندگی هم می‌کنه.

‫آره، نویسندگی هم می‌کنه.

‫دوست‌پسرته؟

‫نه، اصلاً!

‫دوست‌پسر آینده‌ی منه.

‫اصلاً.

‫دوست بچگیمه.

‫مثل امه، تونی.

‫مثل کامل.

‫- همون اکیپ. ‫- آره.

‫باید دعوتش کنیم رستوران.

‫- دقیقاً. ‫- تا با خاله آشناش کنیم.

‫می‌بینی، محصولات تازه و خوبی دارن.

‫محصولات مزرعه.

‫مزرعه‌ی اوفلیه.

‫اوکی، مزرعه‌داری می‌کنی؟

‫- ام، پدر و مادرم. ‫- آها.

‫مزرعه‌ی پدر و مادرمه.

‫یه بخشی از زمانتو اونجا کار میکنی؟

‫زمان نسبتاً زیادی اونجام. ‫روشون کار می‌کنم.

‫پنیر هست. دوست داری؟

‫- آره. ‫- خب، بفرما.

‫مال شماست، مال مزرعه‌تونه؟

‫آه، عالیه.

‫من یکم می‌خوام.

‫چاقو هست؟

‫با دست بخور.

‫می‌دونی، اینجا با دست می‌خورن.

‫نون رو برنمی‌گردونیم.

‫ممنون.

‫- بدشانسی می‌آره؟ ‫- مخصوص جلادها بود.

‫خیلی خوبه.

‫- یه تیکه به من بده. ‫- از پنیر؟

‫این یکی طعمش تندتره.

‫رنگ قشنگی دارن.

‫آخر فصله. این‌طور نیست...

‫- خیلی خوشگلن. ‫- ممنون.

‫درشت، قرمز و اینا...

‫پیک‌نیک‌های لب ساحل، چیزای خوبی دارین.

‫معلومه.

‫- دوست‌پسر داری؟ ‫- نه.

‫- تو چی؟ ‫- آره.

‫- بیشتر از یه دوست‌پسر. ‫- اینجا زندگی می‌کنه؟

‫اینجا نیست.

‫- شوهر آینده‌شه. ‫- واقعاً؟ کِی؟

‫یه ماه دیگه.

‫تبریک می‌گم، خیلی نمونده.

‫بهترین دوستمه.

‫- اینجاست؟ ‫- از بچگی می‌شناسیمش.

‫دوست بچگیم.

‫عالیه.

‫- یه هیکل گنده‌ست. ‫- بهش می‌گیم رمبو.

‫کماندوی نیروی دریاییه.

‫- آه آره. ‫- برای همین "رمبو".

‫کارش چیه؟

‫یه واحد ویژه از نیروی دریاییه.

‫مراقبت می‌کنه.

‫در معرض خطره.

‫یه ماه دیگه، شاید نبینیمش.

‫اوه، هی!

‫اینا خطرات شغله.

‫می‌تونن یه شبه بفرستنش مأموریت؟

‫آره. وقتی برمی‌گرده، چند ماه می‌مونه.

‫و بعد، دوباره می‌ره.

‫شاید بتونی بیای عروسی، شاید.

‫یه ماه دیگه، درسم دوباره شروع شده.

‫پول بلیت قطارت رو می‌دم.

‫آه، لطف داری.

‫می‌تونیم بریم،

‫تا ببینیم چطور می‌رقصی.

‫معلومه که رقصیدن رو دوست داری.

‫بیشتر معلومه

‫که آرومه، به نظر بافرهنگ می‌آد.

‫و در کل خیلی به امین می‌آی.

‫آدم درستی رو انتخاب کردین.

‫اون به درد شما نمی‌خوره.

‫- خوش‌هیکله. ‫- در مورد کی حرف می‌زنی؟

‫اوه... تو تازه‌واردی؟

‫خب؟

‫با این دو تا چیکار می‌کنی؟

‫- مراقب باش. ‫- نه، نگران نباش.

‫مادرت همه‌جا دنبالت می‌گرده.

‫یه پری دریایی خوشگل آوردین.

‫- خوبی؟ ‫- عمو کامل.

‫- ماری از پاریس. ‫- خوش‌وقتم.

‫- پاریس؟ اونجا دو تا بوسه. ‫- بله.

‫خوبی؟

‫خواهرم نیومد؟

‫همم، خیلی خوشمزه‌ست.

‫خیلی میوه‌ای و شیرینه.

‫مثل تو.

‫ناراحتی؟

‫- هان؟ ‫- نه.

‫انگار ناراحتی.

‫نه.

‫حس می‌کنم تکون می‌خوره.

‫الان حس می‌کنی تکون می‌خوره؟

‫به هر حال، بهت میاد.

‫جذاب‌تر هم شدی.

‫امشب میام پیشت.

‫- هوم؟ ‫- نه.

‫می‌خوای چیکار کنی؟ می‌خوای بری؟

‫- چی؟ ‫- برای سقط جنین.

‫- همین قرار رو گذاشتیم. ‫- من گفتم: "هر جور خودت می‌خوای."

‫آره خب.

‫هر جور تو هم می‌خوای.

‫اگه می‌خوای نگهش داری، باشه.

‫موافقی؟ همین؟

‫- همین که نه... ‫- یعنی چی؟

‫نگهش می‌داری و می‌مونی؟

‫- هان؟ ‫- نگهش می‌داری و همین‌جا می‌مونی؟

‫نه، تو نگهش می‌داری.

‫من مراقبتونم.

‫بهتون اطمینان می‌دم.

‫چطوری؟

‫کار می‌کنم. پول درمیارم.

‫هیچی واستون کم نمیذارم.

‫با ما میای؟

‫آره، باهاتون میام.

‫باهام ازدواج می‌کنی؟

‫- اگه باهات ازدواج کنم، حله؟ ‫- آره

‫ازدواج می‌کنی، می‌ری پیش کلمان،

‫می‌ری پیش پدرم، بهشون می‌گی.

‫جفتشون با هم؟

‫اول می‌ری پیش کلمان.

‫می‌رم پیشش و بهش می‌گم.

‫اوفلی عاشق منه، ما یه بچه داریم.

‫- و تموم. ‫- آره؟

‫نگفتم اینو بگی.

‫بگو: "من اوفلی رو دوست دارم.

‫"می‌خوام باهاش زندگی کنم. زن زندگی منه.

‫"می‌خوام باهاش ازدواج کنم."

‫اینو بگو.

‫من قراره یه ماه دیگه ازدواج کنم.

‫بهش بگو عروسیش رو

‫به هم بزنه، زنش رو فراموش کنه.

‫برو اینو بهش بگو. به خاطر خودت.

‫تو خیلی به امین میای.

‫بی‌خیال امین بشید. اون با یکیه.

‫نمی‌دونم چطور باهاش برخورد کنم.

‫ناراحت نمی‌شی اینو بهش می‌گی؟

‫حسودیش نمی‌شه؟

‫- من حسود نیستم. ‫- نمی‌خوایش؟

‫چرا، نامزد آینده‌مه.

‫ولی ترجیح می‌دم قبلش حالشو ببره.

‫ترجیح می‌دم بسپرمش به تو.

‫- آه، عاقلی. ‫- اون برنامه خودشو داره.

‫اون مکتوبش رو نوشته.

‫خودش می‌نویسدش.

‫نه، من هیچی ننوشتم.

‫کار من نیست، کار ستاره‌هاست.

‫مثلاً الان، ماهه.

‫که در مقارنه است

‫با زحل و اورانوس.

‫من اسفندیم با طالع اسفند.

‫اون دی‌ماهیه با طالع اسفند.

‫پیچیده‌ست، ولی همه‌شون به هم ربط دارن.

‫می‌دونم که این‌طوری پیش می‌ره.

‫نوشته شده. این مکتوبه.

‫بسیار خب، باشه. پس می‌دونی.

‫برای همین، فعلاً ترجیح می‌دم تو باشی.

‫تو قبل از من باشی.

‫من حقشو دارم، ولی نه برای مدت طولانی.

‫تو چیکار می‌کنی؟

‫هنرستان موسیقی.

‫- عالیه. ‫- رشته آواز.

‫آواز می‌خونی؟ چه جالب.

‫تو خانواده

‫- هنرمند داریم. ‫- معلومه.

‫آره، همین‌طوره.

‫رقص، آواز...

‫اگه آفتاب دوست داری، باید بیای اینجا.

‫برای درسام باید برگردم.

‫اینجا هم می‌شه درس خوند، می‌دونی؟

‫فقط که روستا نیست.

‫فرصت‌های بیشتری هست.

‫برای فرهنگ. اون بافرهنگ‌تره.

‫یه میلیون چیز می‌دونه.

‫اون طبیعی‌تره.

‫آره، زندگی، آفتاب، ساحل، طبیعت واقعی.

‫سال‌ها بود که اروپا این‌قدر گرم نشده بود.

‫برمی‌گردیم لس‌آنجلس تا یه حالی عوض کنیم.

‫اینم از پسرعموم

‫- سلام تونی. ‫- کوسکوس رو آوردم!

‫اومدم.

‫بطری‌ها رو بردار.

‫این‌طوری؟ آه، صبر کن.

‫- استخر رو نگاه کن. ‫- جسیکا اونجاست.

‫تا حالا دیدیش؟

‫امم، نه.

‫یه بمب اتمه.

‫جسیکا!

‫- خوبه؟ ‫- خوبه.

‫منم باهات میام!

‫برات کوسکوس دارم.

‫- کوسکوس؟ ‫- آره!

‫تونی، خوش اومدی!

‫این پسرعمومه.

‫خب،

‫- امینِ معروف. ‫- از آشناییتون خوش‌وقتم.

‫ممنون که اومدی.

‫جس کجاست؟

‫باک رو پر کردم، همه‌چی.

‫- بقیه‌اش رو نگه داشتم. ‫- نه، نگه دار.

‫لطفاً. برای خودت.

‫بیا.

‫کجا داره می‌ره؟

‫عزیزم، مهمون داریم.

‫دیدم، الان می‌آم.

‫تونی، برو کمکش.

‫بیا با زنم آشنا شو.

‫الان میاد. ‫این رو نگاه کن.

‫باشه.

‫این جسیکاست. ‫جسیکا، اینم امین.

‫- سلام علیکم. ‫- علیکم السلام.

‫شبیه همیم، نه؟

‫اون از تو بانمک‌تره.

‫بهت اطمینان می‌دم.

‫اون خجالتی‌یه.

‫دارم می‌بینم.

‫انگار ستاره‌ی سینماست.

‫شبیه عمر شریف هستی.

‫منم همین‌طور! ‫منم می‌تونم عمر شریف باشم.

‫با لهجه حرف می‌زنم، این‌طوری.

‫این مونتگومری کلیفت‌ه!

‫تیپش خوبه.

‫بشینید. ‫بیاید کوسکوس بخوریم.

‫الان می‌خوایدش؟

‫تونی...

‫ویسکی و شراب هم همین‌طور.

‫همین‌جا هست.

‫(شیرینی‌های کوچیک.)

‫دو تا بهت می‌دم.

‫تونی، یه کم ویسکی، شراب، آبجو می‌خوایم...

‫امین ویسکی دوست داره؟

‫گفت آره.

‫یخ می‌خوای یا...

‫هیچی؟ خالص؟

‫انتخاب خوبیه.

‫تشکر نکردم...

‫از مادرت تشکر کن که درباره‌ی ‫فیلمنامه باهام حرف زد

‫و ازم خواست که بخونمش.

‫اون عالیه. دمت گرم.

‫- خوش اومدی. ‫- ممنون.

‫- برات می‌کشم. ‫- خیلی طولش می‌دی.

‫- دانشجو هستی؟ ‫- بله.

‫شروع کردم به درس خوندن...

‫توی سس.

‫برای اینکه پزشک بشم.

‫کُندی.

‫سه سال پیش، ولی ولش کردم...

‫مادرت بهمون گفت که رفتی دانشگاه برای...

‫پزشکی خوندن.

‫آره، پزشکی.

‫- برای اینکه دکتر بشی. ‫- و اون ولش کرد...

‫همه‌ی ماهی رو نه

‫چرا پزشکی رو نخواستی؟ نظرت عوض شد؟

‫آره، نمی‌دونم...

‫فکر می‌کنم خیلی شجاعانه است.

‫ول کردن پزشکی برای فیلمنامه‌نویس شدن.

‫به استعدادت ایمان داری.

‫یا اینکه از فکرِ پزشک بودن متنفر بودی.

‫از خون خوشش نمی‌اومد.

‫از خون خوشت نمیاد؟

‫قبلش نمی‌دونستی؟

‫می‌دونستم، مشکلش همون بود.

‫سس بیشتری می‌خوام.

‫- ممنون، تونی. ‫- خواهش می‌کنم.

‫خیلی زیاده، خیلی زیاده.

‫یه ذره.

‫برای جس خیلی زیاده.

‫باشه. حواسم هست.

‫پسرعموت گشنه‌شه.

‫هنوز این غذا رو دوست داری؟

‫- کوسکوس؟ ‫- آره.

‫امروز خیلی خوشمزه شده.

‫مخصوص تو درستش کرده.

‫همون‌طور که دوست داری.

‫مخصوص من.

‫می‌دونی، داشتم به جس می‌گفتم...

‫من حدود...

‫۵۰ تا فیلمنامه در هفته دریافت می‌کنم.

‫کسانی رو دارم که اون‌ها رو برام می‌خونن.

‫خیلی وقت‌ها می‌گن: نه، نه، نه، نه، شاید.

‫نه، نه، نه.

‫پس می‌تونم بگم از اون ۵۰ تا، ‫حدود ۴۸ تاش جواب منفی می‌گیرن.

‫این اولین چیزی بود که ‫خودم خوندم و بهترینشونه.

‫بهش گفتم که تا حالا چیزی ‫شبیه این نخونده بودم.

‫تو خیلی چیزها بهم گفتی.

‫در مورد فیلمنامه برام بگو.

‫شما خوندینش؟

‫متاسفم، من نخوندمش.

‫مادرت یه چیزهایی در موردش بهم گفت.

‫فکر کنم علمی-تخیلی باشه.

‫چه نوع علمی-تخیلی‌ای؟

‫سعی کردم آینده‌ای رو روی زمین تصور کنم

‫که در اون انسان‌ها

‫ربات‌هایی ساختن که شبیه خودشون هستن.

‫اون‌ها از نظر ظاهری واقعاً ‫شبیه انسان‌ها هستن،

‫اما برنامه‌ریزی شدن

‫که از اون‌ها بهتر باشن.

‫یعنی مثل انسان‌نماها هستن؟

‫آره؟ باشه.

‫دیگه چی پیش میاد؟

‫داستان مردی هست که با یه زن آشنا میشه.

‫این برام جالبه.

‫داستان مردی هست که...

‫اون میره بیمارستان و اونجا ‫با یه پرستار آشنا میشه.

‫اون‌ها جذب همدیگه میشن و عاشق هم میشن.

‫ربات جذب اون مرد میشه؟

‫آره.

‫و اون مرد هم جذب دختره.

‫می‌دونم، ولی دارم از خودش می‌پرسم.

‫این یه داستان عاشقانه‌ست.

‫اون زنِ ربات فقط برنامه‌ریزی شده

‫که احساسات رو تقلید کنه، مثل یه انسان.

‫پس اولش عاشق نمیشه.

‫اما اون‌ها با هم زندگی می‌کنن و...

‫این دقیقاً همونی نیست که می‌گفتی.

‫نکته شگفت‌انگیزش همینه.

‫اینکه اون جهش بین انسان و ربات رو انجام میده.

‫چون وقتی اون مرد می‌میره،

‫چیزی که شگفت‌انگیزه،

‫اینه که اون یه اشک می‌ریزه.

‫اون فقط یه ماشین نیست.

‫اون کاملاً انسانیه.

‫خیلی زیبا، مهربان و دلسوز.

‫این وظیفه‌شه.

‫برای همینه که پرستاره.

‫متاسفم، شوهرم داره کل بحث رو قبضه می‌کنه.

‫اون مرد در پایان داستان می‌میره.

‫ربات احساسات رو تجربه ‫می‌کنه، اما نه مثل همیشه.

‫اون‌ها کپی‌شده یا جعلی نیستن.

‫واقعاً دوست دارم

‫همه چیز رو خراب کردی، چون ‫این اتفاق فقط در پایان میفته.

‫وقتی اون تبدیل به انسان میشه.

‫در اون لحظه،

‫اون صاحب یه روح انسانی میشه،

‫به لطف عشق.

‫روح به کسی داده نمیشه، بلکه ‫از یه عشق خالص متولد میشه.

‫برای همینه که انسان‌ها

‫دنبال عشق می‌گردن تا روحشون رو پرورش بدن.

‫خیلی رمانتیکه.

‫بله، عالیه! عاشقشم.

‫داستان درباره یه دختره؟

‫وقتی می‌نوشتیش کسی رو مد نظر داشتی؟

‫نه واقعاً.

‫دخترهای زیادی؟

‫من فقط از یه ایده انتزاعی استفاده کردم.

‫اون دخترهای زیادی داره؟

‫نمی‌دونم.

‫- نمی‌دونی؟ ‫- رازه.

‫رازه؟

‫این پسر یه راز بزرگه.

‫می‌خوای یه فیلم در اروپا ازش بسازی؟

‫یه فیلم اروپایی؟

‫می‌فهمم، یه جورایی فیلم هنریه...

‫اما فکر می‌کنم...

‫نظرت چیه که یه...

‫فیلم هالیوودی ازش بسازیم؟

‫واو!

‫- با یه بازیگر هالیوودی. ‫- می‌خوای اونجا بسازیش؟

‫آره، فکر می‌کنم

‫ارزش دیده شدن رو داره و هالیوود ‫جای فیلم‌های هنری خالیه.

‫چرا که نه؟

‫- یه فیلم هنری هالیوودی. ‫- این یه تناقضه...

‫می‌خوای تهیه‌کنندگی فیلم ‫رو بر عهده بگیری، جک؟

‫می‌خوای تهیه‌کننده‌اش باشی؟

‫البته! فقط فکر می‌کنم عنوانش طولانیه.

‫"عناصر بنیادینِ اصلِ وجود"

‫- چیه؟ ‫- می‌تونیم کوتاهش کنیم.

‫عنوان رو بهش بگو.

‫در مورد عناصر ضروری

‫اصل وجود جهانی صحبت می‌کنه.

‫- خوشت نمیاد؟ ‫- خیلی طولانیه.

‫خیلی طولانیه.

‫اما درک می‌کنم. قراره...

‫چیزی باشه که انسان‌ها برای

‫بهتر شدن بهش نیاز دارن.

‫اگه یه فیلم اروپایی بود، عنوانش عالی بود،

‫اما فکر می‌کنم باید جهانی‌تر باشه.

‫کوتاه‌تر.

‫اسم فیلم رو می‌ذاریم دختر ‫رباتی یا یه همچین چیزی.

‫آره، "روبات لاو".

‫- عشق رباتی؟ ‫- من عنوان اصلی رو دوست دارم.

‫عنوان عالی‌ایه، خوشم اومد.

‫اسم فیلم رو می‌ذاریم عشق رباتی.

‫فقط یه سوال. پول برام مهم نیست، اما...

‫یه فیلمنامه مثل این چقدر درآمد داره؟

‫نه، متاسفم.

‫نه، سوال خوبیه.

‫- این مدیر برنامه‌ته؟ ‫- فقط می‌خواستم بدونم.

‫می‌تونم بگم حدوداً...

‫برای فیلم‌نامه، ۲۰۰ هزار دلار.

‫شاید.

‫عالیه.

‫تاییدش می‌کنی؟

‫آره!

‫به سلامتی!

‫به سلامتی عشق رباتی.

‫از عشق رباتی خوشت میاد؟

‫روبات لاو.

‫- مطمئنی؟ ‫- آره.

‫بصحه.

‫- بصحه. ‫- الحمدلله.

‫- وقتی تموم می‌شه، می‌گیم: ‫- "الحمدلله"، مثل هله‌لویا.

‫هله‌لویا.

‫الحمدلله.

‫باید الان فیلم‌نامه رو بخونم.

‫نخوندیش؟

‫اون هیچ‌وقت نخوندتش؟ باید ‫بهش ایمان داشته باشه.

‫من به پسرعموم ایمان دارم.

‫وقتی بچه بود، توی دفترچه‌های کوچیک می‌نوشت.

‫هر چیزی که می‌گفتیم...

‫بچه که بودی چی می‌نوشتی؟

‫- ببخشید؟ ‫- بچگی‌هات چی می‌نوشتی؟

‫فقط ایده‌هام رو می‌نوشتم،

‫داستان‌ها...

‫یه فیلم کوتاه.

‫دیدمش، خیلی خوبه. اشکت رو درمیاره.

‫واقعاً دیدیش؟

‫اون کارگردانیش کرده؟

‫- خودش کارگردانیش کرده؟ ‫- آره!

‫اون کارگردانیش کرده، می‌خواد کارگردان هم بشه.

‫کارگردان که مهم نیست.

‫مهم‌ترین چیز تویی، فیلم‌نامه.

‫من، پول، این «مایه تیله».

‫و بعد بازیگر زن، که از همه مهم‌تره.

‫شما دختر مناسب این نقش رو پیدا ‫کنید، این فیلم همه‌جا می‌ترکونه.

‫و یه بازیگر خوب، مثل من.

‫- می‌خوای توش بازی کنی؟ ‫- آره، می‌تونم انجامش بدم.

‫نگاه کن، ادای دنیرو رو خیلی خوب درمیارم.

‫باید برات یه دستیار نویسنده پیدا کنیم.

‫از دنیرو بازی‌ت خوشم اومد.

‫تا کمکت کنه فیلم‌نامه رو بازنویسی کنی.

‫نه اینکه فیلم‌نامه رو ‫ازت بگیره، فقط برای کمک.

‫دنیرو بازی‌ش رو ببین!

‫خوب تقلید کرد.

‫می‌تونم ادای آل پاچینو رو هم دربیارم.

‫آل پاچینو؟

‫ادای کی‌های دیگه رو درمیاری؟

‫داریم یه تیم جمع می‌کنیم، ‫برات یه جا پیدا می‌کنیم.

‫تونی می‌تونه بیاد پیشت، ‫این‌ور و اون‌ور ببرتت...

‫- می‌تونم ادای جو پشی رو دربیارم. ‫- جو پشی؟

‫با آفتاب.

‫اون یه قلدر عوضیه.

‫این قضیه هیچ‌وقت اتفاق نمی‌افته.

‫چرا داری جوش می‌زنی؟

‫من این فیلم رو می‌شناسم.

‫از حفظ بلدمش.

‫- منم همین‌طور. گاو خشمگین. ‫- می‌شناسیش؟

‫گاو خشمگین؟

‫چون من گفتم شناختش.

‫می‌دونی؟ با دنیرو، پشی

‫و اون بازیگر زن، اسمش چی بود؟

‫کتی موریارتی.

‫ولی بهترین‌ها، جو پشی و دنیرو هستن.

‫توی این فیلم، عاشقشونم.

‫یه صحنه هست که عاشقشم،

‫همونی که دارن حرف می‌زنن و...

‫- دارن دعوا می‌کنن. ‫- همینه!

‫آره، این صحنه مورد علاقه‌مه.

‫می‌تونم اجراش کنم.

‫می‌تونم بهت نشون بدم که ‫لیاقت لس‌آنجلس رو دارم.

‫توی تست بازیگری شرکت می‌کنی.

‫با شوهرم.

‫دنیرو رو می‌خوای یا پشی؟

‫من دنیرو میشم.

‫باشه، من پشی میشم.

‫یالا.

‫بریم؟

‫- یالا؟ ‫- باشه.

‫هدایتمون کن، شاید تو کارگردان فیلم شدی.

‫براش یه دستیار نویسنده ‫پیدا می‌کنیم. خوب میشه.

‫ولی اون کارگردان خوبیه. ‫بهم میگه که خوبه یا نه.

‫باشه، ما... نگاه کن.

‫شاید تو فیلمت کارگردانی‌ش کنی.

‫نخند عزیزم. بریم.

‫این‌طوری؟

‫شاید یه کم بیشتر.

‫باشه؟

‫کوچیک‌تر.

‫بزن تو صورتم.

‫چی؟

‫بهم مشت بزن.

‫بی‌خیال.

‫بزن تو صورتم. محکم‌ترین ضربه‌ت رو بزن.

‫بی‌خیال، انجامش نمیدم.

‫بیا، ما همیشه داریم دعوا می‌کنیم. بزن، یالا.

‫نه.

‫- ترسیدی؟ ‫- از چی بترسم؟

‫یالا، سوسول‌بازی در نیار.

‫من سوسول نیستم.

‫ترسیدی یا چی؟ یالا، بزن تو صورتم...

‫الان باید انجامش بدی.

‫بزن تو صورتم.

‫بی‌خیال.

‫بیا، ما همیشه داریم دعوا می‌کنیم. بزن، یالا.

‫بی‌خیال، انجامش نمیدم.

‫سوسول‌بازی در نیار.

‫من سوسول نیستم.

‫بیشتر این‌طوری...

‫آره، همین‌طوری.

‫یه بار دیگه.

‫اون بهترین بازیگر زنه

‫برای این نقش.

‫جک!

‫بی‌خیال.

‫آره، من باهاتونم.

‫بیخیالش شو!

‫جو، بهت گفتم بزن تو صورتم، انجامش بده.

‫من انجامش نمی‌دم.

‫من برادر بزرگترتم و ازت ‫می‌خوام که این کارو بکنی.

‫برام مهم نیست اگه عصبانی بشی.

‫من انجامش نمی‌دم.

‫دستکش ندارم، می‌خوای با میز بزنمت؟

‫- از این استفاده کن. ‫- چی؟

‫جک!

‫این رو دور دستت بپیچ.

‫- چند بار باید بگم؟ ‫- باشه، فهمیدم.

‫- بزن. ‫- می‌خوای بزنمت؟

‫با تمام قدرتت. لعنتی، منو بنداز زمین.

‫- مطمئنی؟ ‫- آره.

‫خیلی خب.

‫محکم‌تر.

‫مثل یه ترسو مشت می‌زنی! یالا.

‫محکم‌تر.

‫بسه دیگه، چی می‌خوای؟

‫دیدی چی بهت می‌گفتم.

‫می‌خوام تمومش کنم...

‫اوه...

‫دیدی چی شد؟

‫تو یه دختربچه‌ای؟

‫چی گفتی؟ یه دختربچه؟

‫بسه.

‫- محکم‌تر! ‫- نه، دستات زخم شده.

‫می‌خوای چی رو ثابت کنی؟

‫هدفش چیه؟

‫- عالی بود! ‫- ممنون.

‫- خوب بود. ‫- خوب بود.

‫خیلی خوشم اومد. اونم همین‌طور.

‫- مشتی اصلاً نگاه نمی‌کردیا. ‫- چرا، نگاه می‌کردم.

‫پس منو توی فیلم می‌ذاری؟

‫اینجا پر از استعداده.

‫به نظرت خوب نبود؟

‫اینا رو می‌گی که مهربون باشی؟

‫خوشت اومد.

‫خوب بود؟

‫چک رو دیدی؟

‫امین خیلی خوشش اومد.

‫منم همین‌طور.

‫تونی، شراب بیار.

‫- شراب بیشتر می‌خوای؟ ‫- آره.

‫- عزیزم، شراب می‌خوای؟ ‫- آره.

‫این بشقاب تونیه.

‫قبل از شنا کردن کیک می‌خوای؟

‫کیک نه.

‫یه کوچولو.

‫- شیرینی بی شیرینی. ‫- ببخشید.

‫می‌دونم، ولی اینا سبکن.

‫آره، آره...

‫استعدادش رو دیدی.

‫الان که تعطیلاته. داره خوش می‌گذرونه.

‫اما وقتی کار می‌کنه،

‫با تمام وجودش درگیر می‌شه، تمرکز مطلق داره.

‫نقش جودی رو توی فیلم راننده تاکسی دیدی؟

‫اون ردش کرد.

‫اوه...

‫نمی‌خواست بازیش کنه.

‫از اجرای جو پشی تو خوشم اومد.

‫اجرا کردنش از دنیرو سخت‌تره.

‫- آسون نیست. ‫- نه.

‫ها؟

‫جو پشی اینطوری حرف میزنه...

‫این‌طوری تکون می‌خوره.

‫هوشمندانه‌ست، جذابیت داره، فوق‌العاده‌ست.

‫عالی می‌شه.

‫این قراره بهترین نقشش باشه. بهترین فیلمت.

‫و می‌دونی چیه؟

‫شرط می‌بندم می‌تونه قسمت دومی هم داشته باشه.

‫توی فیلم اول، اون یارو...

‫- چی؟ ‫- نگاه کن.

‫من نقش آل پاچینو رو بازی می‌کنم.

‫توی آب؟

‫همزمان.

‫خدای من، چه استعدادی.

‫یالا، یالا.

‫مثل ماچونه بپر.

‫ببین، می‌دونم می‌خوای پایان ‫فیلم همون‌طور که هست بمونه.

‫وقتی اون یارو می‌میره،

‫ما گریه کردنش رو می‌بینیم،

‫این پایانشه.

‫می‌فهمیم که یه اتفاقی افتاده...

‫جک!

‫اون ولم نمی‌کنه.

‫اون یه حلقه نجاته، عزیزم.

‫بعد، توی قسمت دوم، با اون یارو شروع می‌کنیم

‫که بیدار می‌شه و فکر می‌کنه ‫همه‌اش یه خواب بوده.

‫بعدش، دختره رو پیدا می‌کنه.

‫و به یه طریقی،

‫متوجه می‌شه که اون دختره ‫بوده که زنده‌ نگهش داشته.

‫اون نمی‌خواست، ولی دختره زنده‌ نگهش داشت.

‫اون قدردانه، اما حالا مشکل اینجاست که،

‫دختره با سازنده‌هاش به مشکل خورده.

‫اونا می‌خوان به وجودش پایان بدن.

‫پس برای یه مدت، اون باید خاموشش کنه.

‫آره، جواب می‌ده.

‫حالا نوبت اونه که بهش اعتماد کنه.

‫اون قراره خاموشش کنه

‫و بعد دوباره روشنش کنه.

‫موافقم، بهت اعتماد دارم.

‫خوشت اومد؟

‫بهت می‌گم.

‫فکر کنم یه اثر موفق داریم.

‫حس عجیبی داره

‫که آدم خودشو این‌طوری ببینه.

‫این یکی خیلی قشنگه.

‫این‌طوری، دو تا شدم.

‫- خوشت میاد؟ ‫- خیلی.

‫این کارو چطوری می‌کنی؟

‫یه عکس می‌گیرم،

‫همون‌جا وایمیستم، یکی دیگه می‌گیرم.

‫تصادفیه. روی تو جواب داد.

‫- روی من جواب می‌ده؟ ‫- آره، جواب داد.

‫این یکی هم همین‌طور.

‫ اینجا منو یاد لیو اولمان ‫میندازی، می‌شناسیش؟

‫- نه. ‫- یه بازیگره.

‫با برگمان چند تا فیلم بازی کرده.

‫نمی‌شناسم.

‫ درباره‌ی یه زوج تو یه ‫ دوره‌ی ۲۰ ساله یه فیلم ساختن.

‫ با هم دعوا می‌کنن ولی ‫ اصرار دارن با هم بمونن.

‫به نظرم شبیهشی.

‫آره؟

‫من شبیه یه بازیگرم؟

‫- بهم نشونش می‌دی؟ ‫- آره.

‫می‌خوام به پدر و مادرم نشونش بدم.

‫نمی‌تونم قبل از رفتنت چاپشون کنم.

‫برام می‌فرستیشون؟

‫آره، آدرست رو بذار.

‫برام می‌آریشون؟

‫یالا، عزیزم، یالا.

‫این یکی

‫بیرون بود.

‫بذارمش اینجا؟

‫مریضن؟

‫گال دارن.

‫مسریه؟

‫- درمانشون می‌کنی؟ ‫- آره دیگه.

‫نمی‌ذارم بمیرن که.

‫- داری خوبشون می‌کنی؟ ‫- سعی‌ام رو می‌کنم.

‫بهم زنگ زدی؟

‫نه.

‫به خونه زنگ زدی.

‫آره، برای پول بهت زنگ زدم.

‫- پول؟ ‫- برای سقط جنین.

‫فکر می‌کنی مجانیه؟

‫بهت می‌دمش.

‫- امشب. ‫- پول بلیت هم هست.

‫مال من، مال امین.

‫بلیت‌ها رو برات می‌گیرم.

‫نه، پول رو بده. خودم بلیت‌ها ‫رو می‌گیرم و پولشون رو می‌دم.

‫برای همین بهت زنگ زدم.

‫این یکی بزرگه.

‫بالغه.

‫بهشون دست نمی‌زنم.

‫ها؟ برو بیرون، ولی نذار اونا بیان بیرون.

‫هولشون بده.

‫برو، عزیزم.

‫باید اونجا بری بیرون بگردی.

‫فکر می‌کنی برای تفریح می‌رم اونجا؟

‫می‌رم سقط جنین کنم و لباسم رو بخرم.

‫- می‌تونی استراحت کنی. ‫- وقت ندارم.

‫فرداش اینجام.

‫یه شب تو پالاس.

‫من تو بیمارستانم.

‫همونجا می‌خوابم.

‫تعطیلات که نیست.

‫به امین گفتی؟

‫نه. بهش چیزی نگو. من بهش نگفتم.

‫امشب می‌آرم. چقدر؟

‫هزار تا.

‫پول لباس رو هم می‌دم.

‫- چرت و پرت نگو. ‫- چقدر؟

‫هیچی، تو پول سقط جنین رو ‫می‌دی. اینو بهم بدهکاری.

‫امشب بهت می‌دم.

‫حتی دو برابرش رو بهت می‌دم.

‫بهت نیازی ندارم.

‫تو هیچ‌وقت پول نداری.

‫انعام‌های خیلی خوبی می‌گیرم.

‫- چرا؟ ‫- من با جک پترسونم.

‫- تهیه‌کننده. ‫- می‌شناسم.

‫آره؟

‫یه کم برات تعریف کرد؟

‫امین؟ آره، برام تعریف کرد.

‫فیلمنامه‌اش رو خونده.

‫می‌خواد ببرتش لس آنجلس.

‫می‌خواد

‫زنش رو بازی بده و امین نمی‌خواد.

‫- بازیگره. ‫- بازیگر سریال، نه سینما.

‫مهم نیست.

‫اگه این کار رو بکنه، کارش تمومه.

‫تازه‌شم، خیلی پرادعاست.

‫- آره؟ ‫- آره.

‫تو آشپزخونه، کوسکوس می‌خواست.

‫داد و بیداد کرد تا باز کنیم.

‫مثل خوک غذا می‌خوره.

‫همه‌جا می‌ریزه.

‫به دنی نگاه هم نمی‌کنه، تحقیرش می‌کنه.

‫«غذام رو بیار.»

‫تو آشپزخونه بهش می‌گه: «گشنمه!»

‫اصلاً براش مهم نیست.

‫«من کوسکوس می‌خوام.» سوزنت گیر کرده.

‫همه‌تون اونجا در خدمتشین. ‫دوباره مغازه رو باز می‌کنین.

‫به لطف اونا، ما موفق می‌شیم!

‫آره دیگه.

‫به من یه پیشنهادی داد.

‫اونجا یه رستوران کوسکوس راه بندازم.

‫- کجا؟ ‫- تو لس آنجلس.

‫آره؟

‫بازار خوبی داره. اونجا از این چیزا نیست.

‫یه ایده عالی دارم. مثل برگرها.

‫روش یه استیک می‌ذاریم با پنیر.

‫یه چیز خیلی بزرگ.

‫نوشابه. می‌خوام یه ماشین بخرم.

‫تو هم با من می‌آی، به من ملحق می‌شی.

‫چی می‌گی؟

‫اول برو اونجا، کارت رو بکن.

‫می‌خوای من چیکار کنم؟

‫- حس می‌کنم مضطربی. ‫- نه.

‫آه، تویی.

‫- خوبی، مامان؟ ‫- بالاخره برگشتی.

‫آره، خوبم.

‫بازم که سر نزدی.

‫باید به فکر خوابیدن باشی.

‫- می‌خوابم. ‫- آره، روزا.

‫شبا باید خوابید.

‫- یه چیزی بخور. ‫- نه.

‫چرا، بخور.

‫داری داغون می‌شی، امین.

‫بیرون موندن، باشه یه شب، نه هر شب.

‫۳ شبه که ندیدمت.

‫نه بابا.

‫در مورد تهیه‌کننده بهم نگفتی.

‫- آقای پترسون رو دیدی؟ ‫- آره.

‫چی می‌گه؟

‫خب...

‫یه کم درباره‌ی فیلم‌نامه حرف زدیم.

‫خوب پیش رفت؟

‫- آره. ‫- حست چیه؟

‫نمی‌دونم، تا ببینیم چی ‫میشه. فعلاً که خونده.

‫گوش کن، تونی از تو پرحرف‌تره.

‫کلی چیز بهمون گفت.

‫می‌خواد ببرتت لس آنجلس.

‫نه، همین‌طوری یه چیزی گفته.

‫آره؟

‫پس چی گفت؟

‫گفت جالب بود، باید یه چیزایی رو عوض کرد.

‫این تازه اولشه.

‫چیو عوض کنی؟

‫می‌خواد پایانش رو عوض کنه.

‫پایانش غم‌انگیزه، نه؟

‫- به خاطر همینه؟ ‫- آره، گفت...

‫در واقع...

‫می‌شه به یه دنباله براش فکر کرد.

‫چون شخصیت داستان آخرش می‌میره...

‫نمی‌خواد بمیره تا قسمت دومش رو بسازه؟

‫- خوشش اومده. ‫- نمی‌دونم.

‫کی می‌بینیش؟

‫دفعه‌ی بعد؟

‫داره تو آمریکا فیلم‌برداری می‌کنه.

‫وقتی برگرده، اگه پیشرفتی ‫کرده باشم، بازم حرف می‌زنیم.

‫باید کار کنی، شب‌زنده‌داری رو تموم کنی.

‫تا ذهنت باز باشه.

‫مهمه. شاید آینده‌ت در میون باشه.

‫آدم نمی‌دونه.

‫ها؟

‫پس پاریس چی؟

‫اون چطور پیش می‌ره؟

‫با یه تهیه‌کننده قرار داری؟

‫بهت که گفتن.

‫۲ تا تهیه‌کننده تو چند روز...

‫با یه تهیه‌کننده نیست، ولی قرار دارم.

‫آه، بفرما.

‫می‌دونستم یه چیزی این وسط عادی نیست.

‫اوفلی این وسط با اون لباسش چی‌کار می‌کنه؟

‫بهش گفتم که دارم می‌رم پاریس.

‫فرصت خوبی بود.

‫شاید با هم قرار دارن.

‫تونی نمی‌دونه ما می‌ریم پاریس.

‫تو که نمی‌خوای دخالت کنی؟

‫نمی‌خوای که روشون سرپوش بذاری؟

‫نه.

‫امیدوارم.

‫ممکنه بدون اینکه بدونی ‫از تو سوءاستفاده کنه.

‫تو آدم روراستی هستی.

‫نمی‌تونه همه‌چیز رو بهت بگه.

‫من حواسم به تونی هست.

‫یه مدت دیگه می‌بینی.

‫بهم می‌گه: «باید برم

‫مارسی.» اینو بهم می‌گه.

‫اون‌وقت وقتی مستقیم می‌آم خونه‌ی تو.

‫جفتشون با من طرف می‌شن.

‫مامان، هیچ خبری نیست.

‫البته. مخصوصاً تونی که خیلی حرف می‌زنه.

‫بعید نیست لو بده.

‫همه‌چیز رو نمی‌گه، ولی سرنخ می‌ده.

‫گردن کی می‌افته؟

‫اگه خونه‌ی تو باشه؟ گردن کی؟

‫گردن تو می‌افته.

‫و در نتیجه گردن ما.

‫این‌طوری برای اون و تونی جای خوبی می‌شه.

‫نه بابا.

‫کارت دعوت رو گرفتم.

‫تموم شد، داره ازدواج می‌کنه.

‫طبیعیه که هنوز با هم سر و سری داشته باشن؟

‫واقعاً، آفرین.

‫- حداقل تلاشت رو کردی. ‫- تلاشم رو کردم.

‫- تقدیم به نینی. ‫- تو که پتانک بازی نمی‌کنی.

‫- داری قطار بازی می‌کنی. ‫- یواش.

‫بلد نیستم.

‫چرا، همین الان انجامش دادی.

‫یالا، نینی، یه ضربه‌ی کوچیک.

‫یه ضربه‌ی کوچیک خفن!

‫دو تا ضربه داری، برو.

‫آروم ضربه بزن.

‫با این نصیحت کردنش، ‫همه‌چیز رو خراب می‌کنه.

‫خیلی آروم. یکم به سمت راست.

‫اوه نه...

‫بذار دوباره بزنه.

‫دو تا ضربه داشتم.

‫خیلی سیگار می‌کشی، خواهر.

‫آره، از وقت ماداگاسکار.

‫منم خیلی دلم براش تنگ شده بود.

‫- سیگار نکشیدم. ‫- هوا خوب بود؟

‫آره.

‫تابستون خیلی خوب بود.

‫عکس گرفتی؟

‫آره، یکم.

‫اینجا ماداگاسکار نیست.

‫باید یه روز بری اونجا.

‫امین، کی میای ماداگاسکار؟

‫منم داشتم همینو می‌گفتم.

‫اونجا کار می‌کردی؟

‫نه.

‫تعطیلات. دو ماه.

‫نینی، این برای توئه.

‫آفرین، ریدفسکی!

‫سلام، خانم پترسون.

‫امین!

‫بیا تو.

‫گرسنه‌ای؟

‫نه، ممنون.

‫نه؟

‫- پسرعموت کجاست؟ - اینجا نیست؟

‫نه، باید یه ساعت پیش می‌رسید.

‫می‌تونم از تلفنتون استفاده ‫کنم تا به رستوران زنگ بزنم؟

‫نه، اون میاد.

‫همیشه دیر می‌کنه.

‫یالا، بشین.

‫نوشیدنی می‌خوری؟

‫- ببخشید؟ ‫- می‌خوای چیزی بنوشی؟

‫نه ممنون، خوبم.

‫چرا، یه لیوان بردار.

‫هر چی خودت می‌خوای.

‫فیلمنامه‌ات رو خوندم.

‫واقعاً ازش خوشم اومد.

‫می‌خواستم در موردش باهات حرف بزنم.

‫- خوبه؟ ‫- آره.

‫می‌خواستم...

‫گرسنمه. می‌تونی کوسکوس رو بیاری؟

‫شراب می‌خوری یا چیز دیگه؟

‫نه، خوبم، ممنون.

‫- مطمئنی؟ ‫- آره.

‫ممنون.

‫ماهی می‌خوری؟

‫کمی ماهی.

‫فلفل می‌خوام.

‫و سس. من سس رو درست می‌کنم، چون...

‫هیچ‌کس هیچ‌وقت به اندازه کافی نمی‌ریزه.

‫باشه.

‫زیرسیگاری من کجاست؟

‫جک بهت زنگ نزد؟

‫که چیزی بهت بگه.

‫نه.

‫بهت نگفت که می‌خواد من بازی کنم...

‫بهت گفت؟

‫چون اون فقط در مورد همین با من حرف می‌زنه.

‫فیلمنامه‌ات و نقش ربات.

‫- کوسکوس می‌خوری؟ ‫- نه، ممنون.

‫بخور بابا.

‫نمی‌شه به یه ذره کوسکوس نه گفت.

‫حتماً از کوسکوس خسته شدی.

‫- یه کم؟ ‫- نه، خوبم.

‫- ماهی می‌خوری؟ ‫- نه، ممنون.

‫ماهی نمی‌خوری؟

‫گوشت نمی‌خوری؟

‫گیاهخواری؟

‫- واقعاً؟ ‫- آره.

‫از گوشت خوشت نمیاد؟

‫چرا؟

‫فکر می‌کنم این یه منبع درگیری تو دنیاست.

‫گوشت؟

‫تو فرانسه،

‫ما نصف تولید غلات رو مصرف می‌کنیم،

‫فقط برای اینکه به حیوونا غذا بدیم.

‫و برای این کار، کلی آب مصرف می‌کنیم.

‫تو خیلی...

‫اون کلمه چی بود؟

‫معصومی.

‫توی فیلمنامه‌ات هم دیدمش.

‫یه ایده داری، می‌خوای به دنیا کمک کنی.

‫نمی‌دونم می‌شه اوضاع رو عوض کرد یا نه، ولی...

‫خجالت نکش.

‫حق با توئه، ازش خوشم میاد.

‫می‌دونم جک بهت گفت

‫که قراره نقش رباتت رو بازی کنم.

‫دعوتت کردم که بگم این اتفاق نمی‌افته.

‫- باشه. ‫- باشه؟

‫من نقش ربات رو بازی نمی‌کنم.

‫از شخصیت خوشت نمیاد؟

‫نه، از شخصیت خوشم میاد.

‫فقط اینه که...

‫این نقشیه که زیاد بازی کردم.

‫خودت متوجه شدی.

‫دختر کامل.

‫فوق‌العاده...

‫که عاشق می‌شن.

‫دیگه از این نقش‌ها خسته شدم.

‫و ربات‌ها، باید رو فرم باشن.

‫باید اندامشون رو حفظ کنن.

‫باید یه کم لاغر کنم.

‫برای همینه که نمی‌خوام، ‫فیلمنامه‌ات رو دوست دارم، ولی...

‫دیگه نمی‌خوام خودم رو درگیر این چیزا کنم.

‫فقط برای همین؟

‫نه، دیگه نمی‌خوام بازی کنم، ‫نقطه سر خط. می‌خوام کنار بکشم.

‫تو یه فیلم کوتاه هم ساختی؟

‫خودت فیلمبرداری، کارگردانی ‫و نویسندگی‌اش رو انجام دادی؟

‫آره.

‫از کارگردانی خوشت میاد؟

‫نمی‌دونم، با فیلم کوتاهم امتحانش کردم.

‫مرددم. از عکاسی و نوشتن خوشم میاد.

‫مطمئن نیستم.

‫وقتی همه کار رو خودت انجام می‌دی،

‫و جوون و معصومی، فرق می‌کنه.

‫سعی می‌کنی چیزی خلق کنی، بدون کمک بقیه.

‫اما نباید کارگردان بشی.

‫چرا؟

‫شغل سختیه.

‫اگه فقط فیلمنامه‌نویس باشی،

‫داستانت رو می‌نویسی، دیدگاهت ‫برای بهتر کردن دنیا رو می‌نویسی،

‫می‌سپاریش به یکی دیگه و خودت می‌کشی کنار.

‫اما

‫اگه کارگردانی کنی،

‫مجبوری با همه اون هرج‌ومرج‌ها درگیر بشی.

‫و کارگردان‌ها، بدتر از اونا وجود نداره.

‫عادت کردن که همه مدام براشون دم تکون بدن.

‫این تو رو فاسد می‌کنه.

‫باشه.

‫دیگه آدم خوش‌مشربی نخواهی بود.

‫دوست‌دخترهای زیادی داری؟

‫نه.

‫نه؟

‫چرا، داری.

‫تو می‌تونی کارگردان بشی.

‫چرا؟

‫همه‌شون همین‌طورین.

‫با چاپلوسی همه دخترها رو جذب خودشون می‌کنن.

‫شاید تو هم کارگردانی.

‫- من این‌طور نیستم. ‫- جدی؟

‫من فقط یه دوست‌دختر دارم.

‫فکر می‌کنم یه کم شبیهشون هستی.

‫شاید باید کارگردان بشی.

‫همه دخترها، مثل من، باید ‫مدام برات دم تکون بدن.

‫خودشون رو برات لوس کنن.

‫و هر چی می‌خوای بشنوی رو بهت بگن.

‫نه، این کار من نیست.

‫اوه چرا، هست.

‫امیدواری؟

‫یا برات مهم نیست؟ دوست داری ‫دخترا رو دور و برت داشته باشی.

‫اونا تو رو می‌پرستن و تو برات مهم نیست.

‫من دارم...

‫صبر می‌کنم تا به جک بگم.

‫بخور.

‫دارم بهت راز می‌گم.

‫- باشه. ‫- باشه؟

‫دارم بهت رازهایی رو می‌گم.

‫یه پیک با من بزن.

‫یه راز بزرگه.

‫اما می‌تونم بهت اعتماد کنم.

‫من...

‫در آستانه طلاق از جک هستم.

‫تعجب نکردی.

‫نمی‌دونم.

‫متاسفم.

‫نه.

‫لازم نیست متاسف باشی.

‫خیلی وقته که با جکم.

‫تقریباً تمام عمرم.

‫و...

‫اون تمام عمرم کمکم کرده.

‫نمی‌دونم چطور بهش بگم. می‌خوام ‫فرار کنم و بهش زنگ بزنم.

‫یه پیغام صوتی بذارم.

‫واقعاً دوستش داشتم، جک رو.

‫واقعاً این کار رو دوست داشتم.

‫عمیقاً.

‫اما وقتی باهاش ازدواج کردم خیلی جوون بودم.

‫مثل تو.

‫واقعاً ساده‌لوح.

‫دنبال ماجراجویی بودم و...

‫هیجان.

‫اما این اصلاً ماجراجویی نیست.

‫نظرت چیه؟

‫بخور! دارم برات درد و دل می‌کنم.

‫یه راز بهت گفتم، هیچ‌کس نمی‌دونه ‫که دارم جک رو ترک می‌کنم.

‫هیچ‌کس. سروصدا به پا می‌شه.

‫با مطبوعات و همه چی.

‫اون دیوونه می‌شه، حتی نمی‌دونم چطور بهش بگم.

‫باید پیش خودت نگهش داری.

‫آره.

‫بهش نگو.

‫باشه.

‫- باشه؟ ‫- آره.

‫به سلامتی.

‫وقتی به سلامتی می‌زنیم باید بخوریم.

‫بیا بغلم.

‫واقعاً ازت خوشم میاد.

‫واقعاً.

‫تو کارت درسته.

‫یه بغل دیگه.

‫خیلی ممنون.

‫امین، ببخشید که این‌طوری می‌رم، ولی ‫واقعاً توی خداحافظی کردن افتضاحم.

‫بازم ممنون بابت عکس‌های فوق‌العاده‌ت،

‫سلام.

‫خوبی؟

‫- آره، تو چطوری؟ ‫- خوبم.

‫- روبه‌راهی؟ ‫- آره. تو هم همین‌طور؟

‫همیشه با دوچرخه‌تی.

‫اوفلی اینجا نیست؟

‫تو سوله‌ست.

‫می‌رم بهش سر می‌زنم.

‫پدر و مادرت خوبن؟

‫خوبن.

‫با عمه تو بیمارستانن.

‫- اوضاع بهتر نشده؟ ‫- مثل همیشه.

‫مثل همیشه.

‫- امیدوارم به عروسی برسه. ‫- منم همین‌طور.

‫- تو میای؟ ‫- آره.

‫- جای شکرش باقیه. ‫- آره.

‫تو عکس می‌گیری؟

‫اگه عکاس ندارین...

‫نه، منتظر تو بودیم.

‫باشه.

‫- تو بهترینی. ‫- حله.

‫پاریس با اوفلی چطور بود؟

‫باید باهاش هماهنگ کنم.

‫اگه وقت داشته باشه.

‫و منم با خودت می‌بری. برای عروسی بعدیم.

‫اگه بخوای.

‫- جسیکا پترسون رو دیدی؟ ‫- آره.

‫- خب؟ ‫- خوب بود، با هم حرف زدیم.

‫خوب بود یا عالی بود؟

‫خوب حرف زدیم. بعدش، تهیه‌کننده‌ها...

‫زیاد مطمئن نیستی؟

‫چون تو فروتنی.

‫نه،

‫تونی درباره‌ی لس آنجلس حرف زد.

‫ما هنوز نرفتیم.

‫آره.

‫- تو خوبی؟ ‫- آره، خوبم.

‫- کوچولو چطوره؟ ‫- خوبه، خوابیده.

‫شانس آوردم، همه‌ش خوابه.

‫- از فرصت استفاده کن. ‫- آره.

‫به‌زودی می‌افته به دست و پات.

‫آره، بزرگ شده.

‫- اگه دوباره سر زدی، می‌بینیش. ‫- آره، با اوفلی هماهنگ می‌کنم.

‫یالا، بخور.

‫خوبی؟

‫- خوبی؟ اومدم. ‫- خوبم.

‫یالا، یالا!

‫امضا کردی؟

‫برگشته، اون...

‫تهیه‌کننده‌ت؟

‫- نه، هنوز نه. ‫- آره...

‫تونی، انگار

‫داره همین روزا قرارداد می‌بنده.

‫- جداً؟ ‫- برای رستوران کوسکوسش.

‫ظاهراً بهش قول داده.

‫- بلیت‌ها رو داری؟ ‫- آره.

‫- همین الان؟ ‫- امروز صبح رفتم گرفتم.

‫- چقدر شد؟ ‫- ۸۰۰ فرانک.

‫پولش رو بهت می‌دم.

‫- نه، بی‌خیال. ‫- چرا.

‫تو نباید پولش رو بدی.

‫بره‌ها چشونه؟

‫یکیشون مرده به دنیا ‫اومد، بقیه هم گال گرفتن.

‫خیلی خوب می‌شه.

‫دور از همه‌ی دغدغه‌ها.

‫- چیزی می‌خوری؟ ‫- آره، بدم نمیاد.

‫- چی، آبجو؟ ‫- آره.

‫رفتن خیلی خوبه. به کسی نگو.

‫به هیچ‌کس نمی‌گیم کی می‌ریم.

‫می‌گیم می‌ریم، ولی نمی‌گیم کی.

‫شاید هم،

‫دیگه برنگردم.

‫می‌ریم و دیگه برنمی‌گردیم.

‫از پاریس.

‫نه؟ بلیت برگشت که نگرفتی.

‫- خوشت میاد. ‫- شاید.

‫اونجا باید چیکار کنم؟

‫- هر کاری که دلت بخواد. ‫- آره، به عنوان توریست،

‫بعدش حوصله‌ت سر می‌ره.

‫نه، همیشه یه کاری برای انجام دادن هست.

‫- مثلاً چی؟ ‫- هر کاری که بخوای.

‫رستوران‌ها، فقط همین یه مورد.

‫چه جور رستوران‌هایی داره؟

‫ایتالیایی، تایلندی،

‫- ویتنامی. ‫- اینا رو که می‌شناسیم.

‫- تایلندی؟ ‫- آره.

‫لبنانی، یونانی...

‫- آفریقایی، هندی... ‫- لعنتی.

‫- تا حالا رفتی؟ ‫- آره.

‫باید جالب باشه.

‫همه‌شون رو امتحان می‌کنیم. همه رو.

‫- ۳ روز وقت داریم، می‌تونیم. ‫- باشه.

‫محله‌های کامل یه سبک خاص رو نشون می‌دن.

‫کامیونیتی‌های کاملی اونجا هستن.

‫واردش که می‌شی، انگار یه شهر کامله.

‫تو هر خیابون کشورت عوض می‌شه؟

‫اونجا بهمون خوش می‌گذره.

‫از مترو که میای بیرون، توی آفریقایی.

‫جداً؟

‫بازارهایی با ماهی‌هایی که تا حالا ندیدی.

‫ادویه‌ها، لباس‌ها...

‫می‌تونه خوب باشه.

‫من می‌مونم.

‫پیش تو.

‫یه جا برای موندن دارم. نه؟

‫چیه؟

‫- خیلی کوچیکه؟ ‫- باید اجاره‌ت رو بدی.

‫- چطوری؟ ‫- کار می‌کنی.

‫قرار نیست...

‫چیکار می‌تونم بکنم؟ اونجا که مزرعه نیست.

‫می‌تونی تدریس کنی.

‫- تدریس چی؟ ‫- کشاورزی.

‫- من به دردم معلمی می‌خورم؟ ‫- می‌تونی باشی.

‫من درس بدم، با عینک، دستور بدم..

‫آره، تو یه آمفی‌تئاتر، با ۳۰۰ تا دانشجو.

‫اوه، من نمی‌تونم!

‫- دکتر آینده. ‫- نه بابا!

‫و اونا هم به حرفت گوش می‌دن.

‫به حرف من گوش بدن؟

‫من درس دادن بلد نیستم. خودشون باید بیان.

‫مستقیم یاد می‌گیرن.

‫- بلیت‌ها رو داری؟ ‫- آره.

‫- اگه می‌خوای پیش خودت نگه‌شون دار. ‫- نه.

‫اوفلی بومجن؟

‫چرا؟

‫ازم یه اسم خواستن...

‫بهش میاد.

‫جور درمیاد.

‫یه حس عجیبی داره.

‫نگه‌شون دار. من گمشون می‌کنم.

‫کارت دعوت عموت پیش منه.

‫بیا.

‫بیا، اینم هست.

‫- موقع رفتن می‌تونی پستشون کنی؟ ‫- هر طور مایلی.

‫می‌چسبونمشون.

‫- انگار زیاد دلت نمی‌خواد. ‫- چی رو؟

‫ازدواج رو.

‫چرا، خوشحالم.

‫خودم انتخاب کردم. همینه که هست.

‫کسی مجبورم نکرده، کرده؟

‫- نمی‌دونم. ‫- خب نه.

‫بعدش می‌بینیم که...

‫زندگی من رو به کجا می‌بره.

‫انتظار نداشتم حامله بشم.

‫فکر نمی‌کردم ازدواج کنم، ‫ولی دارم ازدواج می‌کنم.

‫شاید هم طلاق بگیرم.

‫شاید هم با تو بیام لس آنجلس.

‫فعلاً که پاریس.

‫- هوم؟ ‫- آره.

‫نمی‌دونیم.

‫می‌دونی فردا چی می‌شه؟

‫روز رو به شب می‌رسونیم.

‫من دیگه باید برم.

‫- داری می‌ری؟ ‫- آره.

‫- دیگه چیزی نمی‌خوری؟ ‫- نه.

‫عجله داری؟

‫- من رفتم. اینو پست کنم. ‫- عجله داری؟

‫آره، لطفاً.

‫تو هم مثل بقیه ولم کن.

‫کی دوباره همدیگه رو می‌بینیم؟

‫پاریس؟

‫- فردا شب؟ ‫- باشه.

‫آره، خب آره.

‫- باشه، استراحت کن. ‫- یه بوس دیگه.

‫نه، خب نه.

‫می‌دونم می‌خوای سقطش کنم.

‫چون بچه تو نیست.

‫اگه نگهش داری، بچه منم می‌شه.

‫جدی؟

‫سونات ویولن در سل مینور (ژان- سباستین باخ)

‫بلیط‌ها! گمشون می‌کنی‌ها!

‫- نه بابا! ‫- چرا بابا!

‫یه جای بهتر بذارشون!

‫- می‌خوای تو نگهشون داری؟ ‫- نه، من گمشون می‌کنم.

‫اون‌وقت نمی‌ریم.

‫نگران نباش.

‫خوبی؟

‫- عروس خانم آینده، خوبی؟ ‫- تو چطوری؟

‫با شلوارک نیستی

‫- جلوی بابات. ‫- غیرممکنه.

‫بیاید کیک سلین رو بخورید.

‫اینجاست؟

‫- یه چیزایی توش ریخته. ‫- مثلاً چی؟

‫چون امین... دیگه خودت می‌دونی.

‫چرت و پرت نگو!

‫- مهرگیاه ریخته توش؟ ‫- دقیقاً.

‫- من نمی‌خوام. ‫- پسرش کجاست؟

‫با سلین تو اتاقه.

‫گذاشتیش پیش سلین؟

‫- امیدوارم تو هم باشی. ‫- آره، میام.

‫امیدوارم به من

‫- رأی بدی. ‫- نمی‌دونم.

‫من به بهترین رأی می‌دم.

‫اون منم. اگه فقط برای تو برقصم.

‫حتماً.

‫مگه برای کس دیگه‌ای هم می‌رقصم؟

‫بقیه،

‫برام مهم نیستن.

‫فقط برای تو.

‫باورم نمی‌کنی؟

‫- اینو به همه می‌گی. ‫- چیو؟

‫نه، فقط به تو می‌گم.

‫چرا باید بگم

‫به همه؟

‫سلین؟

‫دارید چی کار می‌کنید؟

‫آماده‌اید؟

‫آماده‌ای؟ بریم؟

‫- منتظرتیم. ‫- دارم میام پایین.

‫برای امشب آماده‌ای؟

‫برای قضاوت رقصنده‌های بزرگ؟

‫بزن بریم!

‫پاشو، یالا.

‫می‌رم یه سلامی بکنم.

‫همه منتظرتونن. بجنبید.

‫درباره کیکش بهت گفت؟

‫همه جای خونه‌م رو پر کرده ازش.

‫- باشه، جمعش می‌کنم. ‫- چی؟

‫- جمعش می‌کنم. ‫- امیدوارم.

‫نگران نباش، من کلید دارم.

‫- یالا، بریم. ‫- منم بهتون ملحق می‌شم.

‫یالا، با من بیا.

‫- امین چی؟ ‫- اونم بهمون ملحق می‌شه.

‫یالا. چرا، یالا!

‫بعداً لباستو عوض می‌کنی.

‫یالا، بزن بریم.

‫برو دیگه!

‫مواظب باش!

‫تو مراسم ختم کلمان.

‫- بس کن! ‫- مثل اینکه

‫رفته رو مین.

‫چرت نگو تو! شگون نداره.

‫- فکرهات رو کردی. ‫- آره.

‫- کلمان ـه. ‫- البته.

‫عالی می‌شه.

‫داریم می‌ریم پاریس. یکم استرسمون کم می‌شه.

‫این عروسی، منو

‫چرا امین می‌ره لباس عروسی تو رو ببینه؟

‫نه، اون می‌ره تهیه‌کننده رو ببینه.

‫منم لباسم رو برمی‌دارم. با هم می‌ریم.

‫- تهیه‌کننده. ‫- بعدش رو نمی‌دونم.

‫شاید پای یه بلوند هم وسط باشه.

‫یکی دیگه غیر از اون.

‫- کمال. ‫- خوبی؟ یه بوس بده.

‫یه بوس.

‫تصمیمت رو گرفتی، فکرهات رو کردی.

‫- آره. ‫- انتخابت رو کردی.

‫من عاشقم، دیگه...

‫من عاشقم، هیچ...

‫شکی توش نیست.

‫به زودی بازنشست می‌شه.

‫مزرعه رو دست می‌گیره.

‫- خوشحالی؟ ‫- آره.

‫امیدوارم همه چی خوب پیش بره.

‫که واقعاً برای عوض کردن ‫حال و هوات میری پاریس.

‫قراره منو ببره

‫بگردونه، اولین بارمه.

‫ورسای، برج ایفل.

‫همه‌جا رو نشونم میدی.

‫فرصتش پیش اومده.

‫قراره خوش بگذرونی.

‫میریم بیرون.

‫برات چی درست کنم بخوری؟

‫پاستا با غذای دریایی؟

‫آره، آره.

‫- می‌خوریشون؟ ‫- آره.

‫یخچال پر از ظرف غذاهای توئه.

‫موفق باشی مامان.

‫- بوس. ‫- خداحافظ، خوشگله.

‫صبر کن، یه عکس بگیریم.

‫جاش امنه.

‫تنها نمی‌ذارم پیشش.

‫برای دستات زیادیه.

‫خب، عکس چی شد؟ خواهرزاده‌ام!

‫اینجوری تو تختش.

‫- اون چی؟ ‫- داشت نگاهش می‌کرد.

‫تا اومد پایین، سریع بهش سرویس داد.

‫به سلامتی مسابقه امشب!

‫به سلامتی عروسی من!

‫تا سه می‌شمارم،

‫میگیم: «موفق باشی، کلمان!»

‫- اوه، بی‌خیال! ‫- ۱، ۲، ۳!

‫موفق باشی، کلمان!

‫- چه مسخره! ‫- بس کن!

‫هی، اون دوست منه.

‫- به سلامتی عروسی! ‫- اوفلی و کلمان!

‫ممنون!

‫پسرم چی؟ هیچوقت تو عکسا نیست.

‫- دارم عکس می‌گیرم. ‫- امین توش نیست.

‫هی، دنیای کوسکوس!

‫- یالا! ‫- دنیای کوسکوس!

‫به سلامتی عشق!

‫به سلامتی عروسی!

‫خوبه!

‫یالا، بزنیم بریم.

‫یه کم برقصیم، عمو جون.

‫یالا!

‫صدا رو زیاد کن!

‫خوش بگذره بهتون. زیاد الکل نخورید.

‫می‌رقصی؟

‫- هان؟ ‫- می‌رقصی؟

‫امتحان می‌کنم، آره.

‫مامانت بهم فشار آورد.

‫نگران نباش.

‫«چرا با امین؟» «میره ‫تهیه‌کننده رو ببینه.»

‫«و چرا

‫تو میری پاریس؟»

‫«من هیچوقت پاریس نرفتم. ‫آدم حال و هواش عوض میشه.

‫«امین دوست بچگیمه.

‫«خوش می‌گذره، یه آخر هفته‌ست دیگه.

‫«جشن مجردیم رو می‌گیریم.»

‫«امیدوارم تونی اونجا نباشه.»

‫گفتم: «نه، اصلاً.

‫«می‌دونی که اون اونجا باشه، من نیستم.»

‫یالا!

‫آماده میشی؟

‫آره، بهتون ملحق میشم.

‫آماده میشی برقصی؟

‫آره دیگه، پس چی.

‫همینجوری میری؟

‫- امشب؟ ‫- نه، کلاب؟

‫نمی‌دونم، ببینیم چی میشه.

‫- بلیط‌ها یادت نره. ‫- نگران نباش.

‫ولم کن، بس کن!

‫ولم کن!

‫چیکار می‌کنی؟ بیا، خوشش نمیاد.

‫خوشش نمیاد، خوشش نمیاد.

‫- سلین، بیا، یالا! ‫- دو دقیقه.

‫- یالا! ‫- دو دقیقه دیگه میام!

‫- باهام میای؟ ‫- آره.

‫- مطمئنی؟ قول؟ ‫- آره.

‫یه بوس بده.

‫فعلاً!

‫یالا، دلبر!

‫فعلاً می‌بینمت!

‫فعلاً.

‫نکن...

‫دیدمت.

‫فعلاً، عجله کن.

‫الو؟

‫- تونی؟ ‫- میای اینجا؟

‫خوبی؟

‫من با جسیکا هستم.

‫کجا؟

‫یه سورپرایز داریم.

‫من فرانسوی حرف می‌زنم!

‫آره، فرانسوی.

‫اِ...

‫برات یه هدیه داریم.

‫نمی‌تونم. دارم می‌رم پیش بقیه تو بار.

‫خب بیا دیگه!

‫- بیا! ‫- این یه سورپرایزه.

‫امین، بیا!

‫این یه قراره.

‫چه قراری؟

‫اینجا یه قرار داری.

‫بیا دنبالم.

‫آماده شو. میام دنبالت، با هم می‌ریم.

‫بیا. یالا، منتظرتم.

‫بذار باهاش حرف بزنم.

‫دنبال من بیا، باشه؟

‫جک...

‫بس کن!

‫هرزه.

‫جک، احمق، اون مسلح نیست!

‫اسلحه نداره.

‫تهدیدت نمی‌کنه.

‫تونی، درست می‌شه.

‫تونی، همه چی درست می‌شه.

‫سعی کرد منو بکشه.

‫آروم باش.

‫نشونه گرفت سمت من!

‫بس کن!

‫- جک... ‫- جک، خوبی!

‫وایسا! بس کن!

‫جک!

‫- جک! ‫- بس کن!

‫تو آدم معتقدی هستی و اون حتی مسلح هم نیست.

‫جک، لطفاً.

‫جک، داری منو نشونه می‌گیری.

‫بس کن!

‫می‌تونی بهم شلیک کنی.

‫ممکنه بهش آسیب بزنی.

‫بس کن، اسلحه رو بده به من.

‫اسلحه رو بده به من.

‫بس کن!

‫تمومش کن، جک!

‫لعنتی!

‫جک، دیوونه شدی؟

‫نزدیک بود بکشیش.

‫می‌دونی چه اتفاقی می‌افته؟

‫اگه خانواده‌اش رو از وجودش محروم کنی؟

‫برات مهم نیست.

‫اوه خدای من...

‫بیا بشینیم و حرف بزنیم.

‫بیا، بریم.

‫خب...

‫خب...

‫تونی!

‫می‌خوایم حرف بزنیم.

‫مثل آدم‌بزرگ‌ها.

‫نه مثل حیوون‌های لعنتی.

‫تونی!

‫تونی، بیا بیرون.

‫تونی، صدامو می‌شنوی؟

‫آره!

‫الان می‌خوایم حرف بزنیم.

‫خوبه، همه چی تموم شد.

‫دیگه تیراندازی نیست، دیگه اسلحه نیست، هیچی.

‫می‌خوایم حرف بزنیم.

‫تونی!

‫جک آرومه، دیگه اسلحه نداره.

‫یه نوشیدنی می‌خوریم.

‫دیگه دیوونگی بسه.

‫بیا یه گفتگوی متمدنانه داشته باشیم.

‫متاسفم، جک.

‫نمی‌خواستم...

‫تونی، بیا یه نوشیدنی بخور. بشین.

‫این چه وضعشه؟

‫وایسا!

‫امین، چیکار کنیم؟

‫سرشو بگیر!

‫سرشو، سرشو.

‫آروم باش!

‫باید ببریمش بیمارستان.

‫چند تا ملافه لازم دارم، تونی.

‫باشه.

‫نه! جک!

‫درست می‌شه.

‫جک، خوبی؟ دستمو بگیر.

‫جک؟

‫- جک؟ ‫- تونی، بجنب!

‫پارَش کن، نصفش کن.

‫- خوبی، جک؟ ‫- جک؟

‫خوبه.

‫یالا، بگیرش.

‫جسیکا، بگیرش!

‫باشه.

‫باشه.

‫خواهش می‌کنم!

‫کمک.

‫این چیه؟

‫چه اتفاقی افتاده؟

‫ماگالی، برانکارد رو بیار.

‫بهش حمله شده؟

‫- بهتون حمله شده؟ ‫- نه.

‫آروم. یک، دو، سه.

‫حالا.

‫خانم، شما همسرش هستین؟

‫- حله؟ ‫- آره، برو تو.

‫بشینین، بیاین.

‫بگیرین. خانم، این خانم.

‫کارشون رو خوب انجام می‌دن.

‫حالش... حالش خوب می‌شه. باشه؟

‫- حالتون خوبه، خانم؟ ‫- آره، فقط...

‫- چی شده؟ ‫- یه چیزی...

‫من "سردم" شده.

‫کمکم می‌کنی؟ خب، بریم؟

‫بفرمایید.

‫مشکلی نیست؟

‫باشه. بله.

‫آقا، صدای منو می‌شنوین؟

‫متوجه می‌شین؟

‫هنوز درد دارین؟

‫کمی باسنتون رو بلند کنین، آقا.

‫یالا، بلندش می‌کنیم.

‫خوبه، داره درمیاد.

‫نفس بکشین، آروم باشین.

‫یه کم آب بخورین.

‫- آب بخورین، نفس بکشین. می‌خوام ‫- چند تا سوال ازتون بپرسم.

‫شوهرشه که رفته؟

‫برگردین به اتاق انتظار. ممنون.

‫نفس عمیق بکشین. آب.

‫می‌خوام چند تا سوال ازتون بپرسم.

‫- اسم کاملتون. ‫- جسیکا.

‫- فامیلی؟ ‫- پترسون.

‫مثل اون بازیگره؟

‫باشه. شوهرتون...

‫- فرانسوی بلده؟ ‫- یه کم.

‫اِ...

‫شوهرتون بیماری خاصی داره؟

‫مشکل قلبی یا چیز دیگه‌ای نداره؟

‫دارو مصرف می‌کنه؟ هیچ دارویی؟

‫جراحت گلوله‌ست.

‫دیدید گلوله خارج شد؟

‫نه، ندیدمش.

‫فقط یه تیر.

‫فقط یه تیر شلیک کرد.

‫باشه.

‫اطلاعات رو به همکارا می‌دم.

‫میرم هر چی می‌دونم رو بهشون میگم و برمی‌گردم.

‫همین‌جا بمونید.

‫شما پیشش بمونین. نذارین بره.

‫می‌رم بهشون بگم.

‫خانم‌ها...

‫خواهش می‌کنم.

‫اگه می‌شه بنشینید. ممنون.

‫صداتون می‌کنیم.

‫هیچ درمانی، نه جراحی.

‫معده‌اش رو پر در نظر می‌گیریم.

‫و مسمومیت الکلی.

‫حادثه‌ی تیراندازی، یک گلوله ‫از یه اسلحه در داخل جیب.

‫- بدون دریافت خدمات درمانی. ‫- اینجا نیست؟

‫کی بهتون اطلاع داد؟

‫همسرش.

‫بازیگر، جسیکا پترسون.

‫- جدی؟ ‫- همون بازیگره است.

‫این شوهرشه.

‫جسیکا پترسون.

‫تو یه شرایط دیگه، ازش امضا می‌گرفتم.

‫الان ممکن نیست.

‫

‫خانم پترسون...

‫شوهرتون تحت مراقبته.

‫نشناختمتون.

‫شوکه شدین؟

‫به یه نظافتچی بگید بیاد اینجا رو تمیز کنه.

‫شما رو یه جایی می‌بریم که راحت باشید.

‫- جسیکا؟ ‫- بله.

‫وضعیت همسرتون پایداره.

‫خطر جانی تهدیدش نمی‌کنه.

‫متخصص بیهوشی پیششه. تمام پرسنل پیششن.

‫داریم ازش مراقبت می‌کنیم.

‫- هر کاری از دستمون بربیاد انجام می‌دیم. ‫- باشه.

‫باید آروم باشید.

‫شما رو یه جای دیگه مستقر می‌کنیم.

‫نگهبان باهاتون میاد.

‫به محض اینکه خبری بشه، اطلاع می‌دن.

‫چی شده؟

‫میرم ببینم اوضاع چطوره

‫و بهتون خبر میدم.

‫میام ببینم حالتون خوبه یا نه.

‫نمی‌تونیم چیزی بگیم. ایشون یه بیمارن.

‫حریم خصوصی بیمارها رو رعایت کنید لطفاً.

‫خواهش می‌کنم.

‫بفرمایید، برید.

‫بفرمایید، برید داخل.

‫آقا، چشماتون رو باز کنید.

‫از دکتر کوهن خبری نشد؟

‫پروفسور کوهن خواسته شدن

‫به‌صورت اورژانسی به اتاق عمل ۲.

‫تو اتاق عمله.

‫سریع‌تر، داره خونریزی می‌کنه.

‫اون ته مستقر بشید.

‫راحت باشید.

‫ رابطه‌شون عجیبه.

‫کمترین چیزیه که می‌شه گفت.

‫داره یه سریال آمریکایی بازی ‫می‌کنه، به اسم "شعله‌های عشق".

‫- معروفه. ‫- اسمش چیه؟

‫- "شعله‌های عشق". ‫- آها، باشه.

‫خیلی آبکیه.

‫برای شما آبکیه، من که عاشقشم.

‫خیلی لوس و بچه‌گانه‌ست.

‫نه بابا!

‫آروم باشید.

‫حالش خوبه؟

‫دکتر میاد باهاتون صحبت می‌کنه.

‫چیزی لازم دارید؟

‫آب.

‫من یه تلفن می‌زنم.

‫باشه، تو برو، من اینجا می‌مونم.

‫برو.

‫تو نجاتش دادی.

‫برمی‌گردم.

‫دوستت دارم، ازت ممنونم.

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫لعنتی...

‫به کلاب ماکومبا خوش آمدید.

‫لطفاً پیام بگذارید.

‫پاهاش رو می‌گیری؟

‫اومدم.

‫ونسا! کمک لازم داریم!

‫یک... خوبه؟

‫صبر کن، صبر کن.

‫یک، دو، سه.

‫پلیس داره میاد.

‫عصر بخیر.

‫یه تماس با ما گرفته شد.

‫- می‌تونیم مسئول اینجا رو ببینیم؟ ‫- بله.

‫صداش می‌کنم.

‫- طبقه چنده؟ ‫- سوم.

‫کسایی که پایین اومدن،

‫برگردید به اتاق انتظار.

‫اِم، عصر بخیر.

‫جدیه؟ قراره تحقیقی انجام بشه؟

‫نمی‌دونیم.

‫آخه اونا مجروح رو آوردن.

‫تنها بود؟

‫با دو نفر. دو تا پسر.

‫دو تا جوون و یه زن جوون.

‫مثل اینکه بازیگره.

‫جوونا چطور بودن؟

‫به نظر مراکشی میومدن.

‫- عرب؟ ‫- عرب، آره.

‫عربی حرف می‌زنن.

‫سرپرستار در مورد نفر سوم هم حرف زد.

‫- متوجه منظورم می‌شید؟ ‫- بله.

‫- الکل خرفتت کرده؟ ‫- نه.

‫کجا رفت؟

‫- کجا رفت؟ ‫- ماشین رو پارک کنه.

‫باید بره.

‫چه ماشینیه؟

‫یه جگوار. اسم این آقا چیه؟

‫می‌شناسیدش؟

‫پسرخاله‌مه.

‫اسم پسرخاله‌تون چیه؟

‫مهم نیست.

‫اسمش چیه؟

‫- امین. ‫- فامیلیش؟

‫بومجن.

‫چی شده؟

‫تی‌ان ۳۴ از تی‌آی ۳۰۰.

‫در پی خشونت مسلحانه در بیمارستان،

‫آقای امین بومجن رو پیدا کنید.

‫یه اسلحه داشت.

‫می‌خواست بهمون نشونش بده و این حرفا.

‫و بعدش،

‫به خودش شلیک کرد.

‫- همه‌ش چرت و پرته. ‫- نه.

‫اون مرد بین مرگ و زندگیه.

‫تو مشکوک می‌زنی.

‫آره، همه یه کم مستن.

‫- راستش... ‫- می‌خواست به خودش شلیک کنه.

‫و بعدش، ما خواستیم

‫جلوشو بگیریم ولی بازم به خودش شلیک کرد.

‫یه حادثه بود.

‫آره، دقیقاً.

‫- جور درنمیاد. ‫- کی سعی کرد جلوشو بگیره؟

‫- پسرخاله‌م. ‫- شما نه؟

‫نه، من بعدش اومدم.

‫اول اون بود.

‫دیدم که برداشتش...

‫چرا این کارو کرد؟

‫چون مسته و دیوونه‌ست.

‫- شما کی هستین؟ ‫- یکی از دوستای خانواده‌م.

‫براشون غذا میارم.

‫چندین ساله

‫که می‌شناسمشون.

‫آره، خیلی ساله.

‫اون دوست خانواده‌ست.

‫ چهار ساله که می‌شناسمشون ‫ و براشون غذا میارم.

‫و امشب...

‫پس جای درگیری چی؟

‫- یه دوست... ‫- جای درگیری.

‫- منطقی نیست. ‫- خیلی تند حرف می‌زنی.

‫نمی‌فهمم. خیلی تند.

‫من انگلیسی حرف نمی‌زنم.

‫جای

‫درگیری، با این حرفا جور درنمیاد.

‫این داستان بو می‌ده!

‫برو به جهنم.

‫این داستان مشکوکه.

‫- نه، نمی‌فهمم! ‫- حقیقت چیه؟

‫بس کنید! بس کنید!

‫- نمی‌فهمم. ‫- اون فرانسوی بلده.

‫می‌خواست به خودش ‫شلیک کنه. ما جلوشو گرفتیم.

‫- پسرخاله‌م... ‫- کجاست؟

‫- نه. ‫- رفته.

‫چرا؟

‫من آمریکایی‌ام.

‫ترجمه کن.

‫چرا امین اینجا نیست؟

‫چون بهش گفتم بره.

‫- نمی‌فهمم. ‫- اون بهش گفت بره.

‫- چرا؟ ‫- من گفتم...

‫چون اون به من کمک کرد...

‫باید بیاد توضیح بده.

‫اون به من کمک کرد...

‫تنها دلیلی که... شوهرم...

‫نمرده،

‫به خاطر امینه. خب؟

‫رستوران تونسی، روز بخیر.

‫در حال حاضر پاسخگو نیستیم.

‫امین!

‫امین، داداش!

‫چطوری؟

‫لعنتی، کلمان.

‫- نشناختمت. ‫- دارم از مأموریت برمی‌گردم.

‫خوشحالم می‌بینمت.

‫- اوضاع چطوره؟ ‫- خوبه.

‫- اوفلی چطوره؟ ‫- خوبه.

‫- برگشتی؟ ‫- می‌خوام غافلگیرش کنم.

‫یه عالمه نامه برام نوشته.

‫داری روی فیلمنامه کار می‌کنی؟

‫آره، یه کم می‌نویسم.

‫- پاریس، خیلی سخت نیست؟ ‫- نه خوبه.

‫اونجا هوا سرده.

‫- یه کم. ‫- سردتر از اینجاست.

‫بذار همرزم‌هام رو بهت معرفی کنم.

‫- از تونی خبر داری؟ ‫- با ما می‌پلکه.

‫بی‌صبرانه منتظرم اوفلی رو ببینم.

‫اونم همینطور.

‫گشت داشتیم. خیلی طول کشید.

‫خوشحالم که برگشتم.

‫خیلی سخت نبود؟

‫طولانی بود.

‫ما تو قلب درگیری نبودیم.

‫کارمون نظارت هوایی بود.

‫آمریکایی‌ها بیشتر...

‫از ما درگیر بودن.

‫ولی خب...

‫جنگ چیز کثیفیه.

‫معرفی‌تون کنم؟

‫- سلام. ‫- سلام.

‫امین هستم، خوش‌وقتم.

‫اون عکسا رو گرفته

‫که شماها دهنتون براش آب افتاده بود.

‫دمتون گرم بچه‌ها.

‫اگه تو نباشی، عروسی‌ای در کار نیست.

‫مشکلی نیست.

‫من روش حساب می‌کنم، کارش درسته.

‫با اون حس و حال خانوادگی ‫رو دوباره پیدا می‌کنم.

‫- داداشمه. ‫- به سلامتی!

‫اون بیشتر نگران توئه

‫تا شوهرش.

‫ چه اهمیتی داره؟

‫می‌دونی شوهرم ممکنه بمیره؟

‫میفهمی؟ بعد ایستادی داری ازم سوال می‌پرسی؟

‫برو گمشو.

‫ چی می‌خواین بدونین؟

‫ چه خبره؟

‫اون می‌خواد بدونه

‫چه بلایی سر شوهرش اومده؟

‫ چرا اون بیشتر نگران می‌شه...

‫ساکت باش! بهم بگو حال شوهرم چطوره.

‫ جاش امنه.

‫دکتر کوهن خیلی داره بهش رسیدگی می‌کنه.

‫ رابطه‌تون چیه؟

‫می‌خوام بدونم شوهرم حالش خوبه یا نه.

‫- دکتر کی میاد؟ ‫- داره میرسه.

‫- دوستمه. ‫- چه جور دوستی؟

‫ می‌گیم و می‌خندیم، می‌رقصیم.

‫ کار دیگه‌ای جز بگو و بخند نمی‌کنین؟

‫احساس می‌کنم

‫پای یه رابطه جنسی در میونه.

‫ اگه قاضی حرفتون رو باور نکنه، ‫ اوضاع خیلی بد می‌شه.

‫ممکنه اون همین حرف رو نزنه.

‫پسرعموت حرفت رو تایید نکرد.

‫حالا حقیقت رو می‌خوام.

‫ بگین یه دکتر بهش ‫ آمپول بزنه تا آروم بشه.

‫ نه. نه.

‫برید.

‫برنگردین.

‫آروم باشید خانم پترسون. ما زود برمی‌گردیم.

‫برنگردید.

‫ مورگان،

‫می‌تونیم قهوه بخوریم؟

‫ باید برم دستشویی.

‫- منم همین‌طور. ‫- شما همین‌جا می‌مونین.

‫ دستشویی دارم.

‫ ببخشید، لطفاً.

‫ همراهیتون می‌کنم. ‫ نه!

‫بردنش اتاق عمل.

‫ظاهراً، فرض کنیم...

‫ واقعاً افسرده بود.

‫باید پدرش باشه. اون‌طوری که...

‫- شوهرشه. ‫- شوهرشه.

‫ آه، ببخشید.

‫ اون که زخمی نشده بود؟

‫قضیه تسویه‌حسابه.

‫ اسلحه تو جیبش بود.

‫به تخمای خودش شلیک کرد.

‫قسم می‌خورم.

‫تخماشو قطع می‌کنن.

‫ دوست‌پسر جسیکا

‫عقیم شده، دیگه تخم نداره؟

‫ یکیشو از دست داده.

‫ یه خبر داغ داریم.

‫ می‌تونه نعوظ داشته باشه؟

‫ البته.

‫ الان دیگه دستشویی ندارم.

‫برید.

‫ جوری رفتار کنین انگار من اینجا نیستم.

‫ لطفاً.

‫ در رو ببندم؟

‫ لطفاً.

‫ برای امنیت خودتونه.

‫نه، فقط برید.

‫ من می‌رم کنار.

‫ گوش کن ببین چی می‌گم.

‫باید حقیقت رو بهم بگی.

‫یه پیک ساده که با یه زن آمریکایی می‌خوابه.

‫ بذار حقیقت رو بگه. ‫ داستانش بو می‌ده.

‫ الان یه چک می‌خوری.

‫- کاری کردی؟ ‫- نه.

‫ دادستان الان می‌رسه. باید بهش بگم.

‫می‌تونم بفهمم شلیک کردی یا نه.

‫داری بهمون چرت‌وپرت می‌گی.

‫ یالا، بهش دستبند بزن.

‫مقاومت نکن.

‫ جونش رو نجات دادن.

‫اگه ۵ دقیقه دیرتر رسیده بودن...

‫ نجاتش دادن.

‫ دقیقاً.

‫ مست بودن.

‫ داشتن مهمونی می‌گرفتن

‫تو خونه‌شون. لابد با دوستای جسیکا.

‫شراب خوبی نوشیدن.

‫ برای همینه که ‫ کشور ما رو انتخاب کردن.

‫به خاطر کیفیت زندگی.

‫فرانسه، مخصوصاً برای آمریکایی‌ها...

‫ سونات ویولن در سل ‫ مینور (یوهان سباستیان باخ)

‫ ممنون.

‫می‌خواید تنها بمونید، می‌تونم پیشتون بمونم؟

‫ می‌تونی بمونی.

‫- می‌تونم بمونم؟ ‫- باشه.

‫می‌خواین استراحت کنین؟

‫مترجم: اشکان هیدی

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.