All language subtitles for S01E007_Fog of War.Polish

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian Download
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

1

Umieściłyśmy wirniki na osi,

2

a na ich krawędziach

litery w losowej kolejności.

3

Do tego wykorzystujemy prąd elektryczny...

4

Zaprojektowałyśmy mechanizm

umożliwiający skuteczne szyfrowanie

5

komunikacji biznesowej

i depeszy międzynarodowych.

6

Jest też coraz więcej osób majętnych,

którym zależy na prywatności.

7

Długodystansowa komunikacja przewodowa

zyskuje na popularności,

8

więc potrzeba prywatności również.

9

- Nasze urządzenie...

- Wasze?

10

Tak. Patent przyznano podczas wojny,

11

a armia amerykańska

dobrze je wykorzystała.

12

- Wciąż to robimy.

- To ogromny komplement, majorze.

13

Ale wojna dawno minęła,

a pani Bearden ma prawo zarobić

14

- na swojej pracy.

- Nie odmawiamy pani pomysłowości,

15

ale wciąż wykorzystujemy

elementy kryptograficzne pani autorstwa.

16

Macie do nich prawo,

17

ale moim zdaniem...

18

ja również.

19

Yardley ujawnił nasze działania szyfrujące

podczas I wojny światowej,

20

co zaszkodziło nam podczas drugiej.

Regulamin jest jasny. Odrzucamy wniosek.

21

- Dziękujemy za rozważenie sprawy.

- Chwileczkę.

22

Prawnik pomoże to podważyć.

23

Zgodnie z ustawą o tajności wynalazków

24

udzielanie informacji jest karalne.

25

Powiecie prawnikowi,

pójdziecie do więzienia.

26

Proszę oddać maszynę

i dokumenty techniczne.

27

Jak mamy odzyskać naszą maszynę?

28

Nie odzyskacie.

29

To wspaniała kolekcja, pierwsza,

30

w której nie wycięto

połowy Emily Dickinson.

31

To skarby, pokazują jej prawdziwy głos.

32

Millie! Jak poszła rozmowa?

33

Moje życie nie będzie zbyt poetyckie.

34

Ale dzięki poleceniu tej kelnerki Cherry

35

- zatrudnili mnie w jadłodajni.

- Zyskali świetną pracownicę.

36

Przydałaby mi się ucieczka

od nowej, zatłuszczonej rzeczywistości.

37

Daj spokój! Oddam ją do końca tygodnia.

38

Nie wypożyczamy książek.

Chcesz, żeby mnie wyrzucili?

39

Nie. Przestań.

40

Żeby mieć takie pieniądze,

trzeba oszukać system.

41

Albo odziedziczyć, co oznacza,

że dziadek oszukiwał.

42

Dość tego.

43

Niecodziennie dostaje się zaproszenie

na recital słynnego wiolonczelisty.

44

ZSRR szuka tu przyjaciół.

45

Polska już się przeciw nim buntuje.

46

Nie dzisiaj, Dennis. Błagam.

47

Jestem dumny, że zostałaś zaproszona.

Tata też by był.

48

Rząd musiał zaprosić parę żon wojskowych

po tym, jak ukradł nam maszynę.

49

Ale umiem zbudować kolejny prototyp.

50

Zapomnij o tym.

51

Słyszałaś. Maszyna zagraża ludziom

i może wsadzić nas do więzienia.

52

- Dobra.

- Pójdę tam.

53

Nie. Zostaniesz tutaj

54

i wysłuchasz tego cholerstwa.

55

Dobre określenie.

56

Pani Bearden.

57

- Tak. Dzień dobry.

- Jestem Deborah Mitchell.

58

Alan?

59

- To mój mąż, Alan.

- Mój syn Dennis i przyjaciółka Hailey.

60

- Miło mi!

- Mnie również.

61

Twój ojciec podobno wciąż służy w armii.

62

- Na pewno tęsknisz.

- Przyzwyczaiłem się.

63

Ta sprawa w Wietnamie nie potrwa długo.

64

- O ile to nie plotka.

- To prawda.

65

Skończą szkolić siły południowe

i za miesiąc wrócą do domu.

66

Skoro tak mówi prawdziwy ambasador,

67

- to wierzę.

- Emerytowany ambasador, ale to nic.

68

Chętnie zapuścimy korzenie

69

i zaczniemy się cieszyć własną kulturą.

70

Iris, podobno jesteś muzykiem?

71

Występuję tylko w czwartki w Fillmore.

Nie warto tego słuchać.

72

Nieprawda. Są na fali!

Przyjdźcie posłuchać.

73

Przepraszam. Wzywa mnie zwijany bekon.

74

- Masz fankę.

- Poznałyśmy się podczas wojny. Lubię ją.

75

Podobno w Big Bop's nie ma segregacji?

76

Nie.

77

W takim razie chętnie go odwiedzę.

78

Żona odrabia pracę domową.

To dlatego tak daleko zaszedłem.

79

- Mój bekon!

- Całkiem niezły.

80

U nas nie ma takiego.

81

Myślałam, że ktoś taki jak ty

umie się dzielić.

82

Jesteś z komunistycznego kraju.

83

A ja myślałem, że umiecie robić drinki.

84

To smutny dzień dla nas obojga.

85

Co za dzikus zanieczyszcza wódkę lodem?

86

Co za prostak narzeka na darmowe drinki?

87

Racja.

88

Jestem prostakiem.

89

Jeśli lubisz dobrze zjeść,

zajrzyj na nasze rynki.

90

Lubimy jedzenie tak jak wy muzykę.

91

Prawda. Do tego

nie dzielimy się z wami tą najlepszą.

92

Kto to? Od początku nas obserwuje.

93

Mój wrzód.

94

Na tyłku. Śledzi każdy mój ruch.

95

- Wiesz, o kim mówię?

- Ręce w kieszeni

96

i żółty krawat,

który śni mi się w koszmarach.

97

Dokładnie.

98

- Zawołamy go?

- Nie.

99

Mój wrzód kąpie się raz na tydzień.

100

No dobrze!

101

Oddychaj, póki możesz.

102

Po wojnie uczyłam gry na pianinie,

a potem dostałam pracę w Berkeley.

103

Mam nadzieję, że rozmawiacie

o muzyce, nie o polityce?

104

Ma pan szczęście.

105

Moją żonę interesuje tylko piękno.

106

Aleksiej Orłow, konsul generalny ZSRR.

107

Iris jest muzykiem.

Gra w klubie jazzowym w Fillmore.

108

Musi pan wpaść.

109

Nie każdy lubi jazz.

110

Dzielnica Fillmore,

gdzie kapitaliści przesiedlają

111

dobrych pracowników?

112

- Dokładnie.

- Mieliśmy nie mówić o polityce.

113

Po prostu nie wszyscy żyjemy jak wy.

114

Syn jest bardzo dumny ze swojego domu.

115

Kochać dom to kochać matkę.

116

Proszę.

117

Proszę.

118

- Archie! Co ty tu robisz?

- Byłem w okolicy po oprawę oświetleniową.

119

To skandal,

że policja nie zapłaci za zniszczenia.

120

Mam okazję odnowić lokal.

121

Było warto, jeśli dzięki temu

zwróciłaś na mnie uwagę.

122

Danie dnia to pieczeń rzymska

i jakieś warzywa.

123

Przekonałaś mnie.

124

Dzielą nas kontynenty, ale nasze światy

125

łączy więcej, niż nam się zdaje,

dlatego powitajmy

126

konsula generalnego Aleksieja Orłowa

127

i jego utalentowaną kadrę

na tej ekscytującej wymianie kulturalnej

128

między dwoma państwami.

129

Mimo różnic politycznych

łączy nas zamiłowanie do piękna.

130

Dowodzi tego nasz gość, wiolonczelista...

131

Ilija Sokołow.

132

Dziękuję.

133

Ten palant jest gościem honorowym?

134

Gdzie ten dureń lezie?

135

Jeśli to prawda,

to nie jestem już tu bezpieczny.

136

Błagam, pomóż mi.

137

Proszę cię pierwszy raz.

138

Potrzebuję ochrony.

139

Widziała pani mój płaszcz?

140

- Nie...

- Muszę natychmiast wyjść.

141

Leci panu... krew z nosa.

142

Podróż nadweręża organizm.

143

Proszę pana.

144

Proszę... Proszę poczekać...

145

- Pójdę po...

- Spójrz.

146

To Wład!

147

- To on.

- Nie rozumiem!

148

Kim jest Wład...

149

O Boże.

150

Brzmi jak zatrucie.

151

Paraliż, szybki zator płucny.

152

- Też tak myślę.

- Ten człowiek...

153

powtarzał imię „Wład”

i wskazywał swój tatuaż.

154

To był jakiś emblemat z literami.

Wyglądały jak symbole.

155

Policja spisała moje nazwisko

i odesłała do domu.

156

Zresztą i tak nie wiedziała, co oznaczały.

157

To pewnie cyrylica.

158

W podróżach liznęłam trochę rosyjskiego.

159

To były ostatnie słowa tego biedaka.

160

Czułam się taka bezradna.

161

Zrobiłaś wszystko, co mogłaś.

162

Widziałam śmierć człowieka

i nikogo to nie obeszło.

163

Przeżyłaś coś okropnego.

164

Zwrócę się do Bryce'a.

165

Podobno policjanci lubią ciastka.

166

Czego chcesz?

167

Z cukrem cynamonowym.

168

Nie urodziłem się wczoraj. Mów.

169

Sprawdzam, co u ciebie.

Jeśli przyszłam nie w porę...

170

Nie, nie. Zawsze mnie to cieszy.

171

- Wyglądają poważnie.

- FBI.

172

Wczoraj zmarł konsul generalny ZSRR.

173

- Po to tu przyszłam.

- Liczyłem na inny powód.

174

Millie, on zmarł na zawał.

175

Mając krwotok z nosa

i problem z oddychaniem?

176

- Według raportu lekarskiego tak.

- Raport jest błędny!

177

Mogę przetłumaczyć jego tatuaż.

178

- Jaki tatuaż?

- Nie wiesz?

179

- FBI przejęło sprawę.

- Jaką sprawę?

180

Mówiłeś, że zmarł na zawał.

181

Sprawa jest politycznie wrażliwa.

182

I zależy od jego przedśmiertnego wyznania.

183

Jakiego?

184

Daj spokój. Musisz się trochę zrewanżować.

185

- To znaczy?

- Wycieczka do kostnicy?

186

Ale z ciebie romantyczka.

187

Czuję bekon.

188

- Dzień dobry, panno McBrian.

- Dzień dobry.

189

Dobrze spałeś?

190

Podobno wczoraj byłeś na niezłej jatce.

191

Tak, byliśmy świadkami prawdziwej bitwy.

192

Jeden z naszych sprzątnął jednego z nich.

Jesteśmy tacy sami jak oni.

193

Wątpię.

194

Dennis pasjonuje się polityką.

195

Ludzie zawsze walczą.

196

Nieważne, po której stronie

Żelaznej Kurtyny jesteś.

197

Myślisz, że walka jest rozwiązaniem?

198

Nie tylko ja.

199

Mama robiła kiedyś niezły raban.

200

- Czasy się zmieniły.

- Może dla ciebie.

201

- Pani Iris Bearden?

- Tak. Mogę pomóc?

202

Walker, FBI. Przepraszamy za wczesną porę.

Mamy parę pytań.

203

- Mam gości i muszę przygotować dzieci.

- Jako ostatnia

204

widziała pani konsula żywego.

205

- Bardzo nas to ciekawi.

- Co się dzieje?

206

- Macie nakaz?

- Tylko rozmawiamy.

207

Będzie pani wygodniej w biurze.

To nie potrwa długo.

208

- Jean?

- Zabiorę ich do szkoły.

209

Słuchaj się panny McBrian.

210

Nie martw się. To nic takiego.

211

I gdy zaczął grać na wiolonczeli...

212

- pani wyszła.

- Poszłam po syna.

213

Więc on też nie był widziany

w czasie śmierci konsula?

214

Nie, korzystał z toalety.

215

Widzę, że jest aktywistą politycznym.

Wiece, protesty.

216

- Nie ma ojca, który by go zdyscyplinował.

- Mąż broni interesów kraju za granicą.

217

A syn szaleje coraz bardziej.

218

W tych czasach dzieci

kwestionują wszystko.

219

Co powiedział konsul przed śmiercią?

220

Nic, co bym rozumiała.

221

Może przyprowadzę tu pani syna.

222

- Ja...

- Albo współpracuje pani z krajem,

223

albo mu szkodzi.

224

- Nic ważnego.

- Może dla pani.

225

„Wład”. Powiedział tylko tyle.

226

Pan Alan Mitchell.

227

Co robił w czasie śmierci konsula?

228

Jakie to ma znaczenie?

229

Jeśli Orłowa otruto,

to na długo przed jego śmiercią.

230

Kto mówił o otruciu?

231

Po prostu... Umarł w taki sposób...

232

- Myślałam...

- Nie jest pani od myślenia.

233

To po co mnie wezwaliście? Po co groźby...

234

Grozi nam kryzys międzynarodowy.

235

Potrzebujemy historii nie do podważenia.

236

Z pani akt wynika,

237

że dochowywała już pani tajemnic.

238

Nigdy nie zdradziłam zaufania,

jakim obdarzył mnie ten kraj.

239

A ja upewnię się, że tak zostanie.

240

Jak mawiają Rosjanie:

241

„Nie uciekniesz przed przeznaczeniem”.

242

W raporcie piszą

o niewydolności mięśni i narządów

243

spowodowanej zażyciem

substancji chemicznej.

244

- Nie napisali jakiej.

- Nie musieli.

245

To pewnie kurara.

246

- Kurara?

- Tak. Pasuje do raportu.

247

Ulubiona trucizna w ZSRR.

248

Wyciąg ze śmiercionośnej rośliny

z Ameryki Południowej.

249

Orłow został zamordowany

przez jednego ze swoich?

250

Albo ktoś tak to upozorował.

251

Liczyli, że Amerykanie to zatuszują.

252

Jean McBrian?

253

Nigel Beamish.

254

W biurze mówili, że tu jesteś.

Nie mogłem uwierzyć.

255

- Co robisz w Ameryce?

- Mieszkam tu.

256

- Pasujesz tu.

- Widziałam cię w zeszłym tygodniu,

257

gdy teleksowałam wypowiedzenie do Londynu.

258

Pracowałaś w bibliotece.

259

Przyznaję, śledziłem sprawę.

260

- A ty pracujesz w konsulacie.

- Haruję głównie na briefingach.

261

- Ale to długa droga od Bletchley.

- Dopóki cię tu nie zobaczyłem.

262

Moją amerykańską przyjaciółkę

męczyło dziś rano FBI.

263

- To wykracza poza moje kompetencje.

- Chodzi o śmierć Orłowa.

264

Po co pakujesz się w tę sprawę?

265

Znasz mnie. Zawsze lubiłam zagadki...

266

I katastrofy międzynarodowe?

267

Chciałam ci tylko powiedzieć, że...

268

znów jestem do twojej dyspozycji.

269

Cóż...

270

Mogłabyś coś dla mnie zrobić.

271

To ściśle tajne,

ale dostaniesz to, o co prosisz.

272

Jak za dawnych lat.

273

- Jak mnie znalazłeś?

- Dzwoniłem tu i tam.

274

Miałaś zabrać mnie na rynek!

275

- Nie jestem przewodnikiem.

- Proszę.

276

Wszyscy są zajęci śmiercią Orłowa.

277

To moja jedyna szansa.

278

Mam wiele spraw na głowie.

279

Odmówisz człowiekowi,

którego gra wzruszyła cię do łez?

280

Może trochę mnie poruszyłeś,

ale to by było na tyle.

281

Wiesz, kto naprawdę zabił twojego Orłowa?

282

- Nigdy nie był mój.

- Dobra.

283

Pokaż mi swój świat...

284

to ja pokażę swój.

285

Iris? Co tu robisz?

286

Pewien pan chciał,

bym dotrzymała mu towarzystwa.

287

- Nie przyjmował odmowy.

- Ty też?

288

Przetrzymują mojego męża od paru godzin.

289

Muszą mieć wiele pytań.

290

To straszne. Nie przeprowadziliśmy się tu,

żeby wciągali nas w skandal.

291

FBI chce kontrolować historię.

292

Mój mąż miewał konflikty z Orłowem,

293

ale Alan nigdy by...

294

To dyplomata. Nie wierzy w przemoc.

295

FBI też nie.

296

Według nich zmarł na zawał.

297

- To nieprawda.

- Ja i pani to wiemy.

298

Dopóki będziemy siedzieć cicho,

nikomu nic się nie stanie.

299

Grozili, że moja rodzina

będzie na liście obserwowanych.

300

- Mogą wmieszać w to mojego syna.

- To farsa.

301

Pocieszałaś tego człowieka

w ostatnich chwilach życia.

302

Zajmę się tym. Za dużo się nacierpiałaś.

303

Byłabym wdzięczna.

304

Co pani wie o tym Orłowie?

305

Przyszedł nasz adwokat.

Dziękuję. Odezwę się.

306

Wciąż widzę,

jak wykrztusza ostatnie słowa.

307

Jeśli my nie odgadniemy,

co chciał powiedzieć, to kto?

308

Na pewno nie FBI. Chcą wszystko uciszyć.

309

Dopóki tego nie rozwiążemy,

moja rodzina będzie zagrożona.

310

Mamy punkt zaczepienia.

Tatuaż znaczy po rosyjsku:

311

„Perła nad Morzem Czarnym”.

312

Co perła albo morze

ma wspólnego z tym człowiekiem?

313

Wyniki sekcji wskazują, że został otruty

314

przy pomocy radzieckiej toksyny,

pewnie przez tego Włada.

315

A FBI celuje w tego dyplomatę,

Alana Mitchella.

316

Może mają powód. Jego żona mówiła,

że nie lubili się z Orłowem.

317

Myślisz, że Mitchell jest w zmowie

z tym Władimirem Nikołajewem?

318

Nie wiem, ale wszyscy chcą jak najszybciej

zamieść sprawę pod dywan.

319

FBI bardziej interesowało grożenie

niż znalezienie zabójcy.

320

Jean. Co za fryzura.

321

To nie żadna fryzura.

322

- Tylko moje włosy.

- Co z nimi zrobiłaś?

323

- Nic.

- Nic?

324

Nic!

325

Pamiętasz Beamisha z Bletchley.

326

- O Boże! Co za głupek.

- Nie był taki zły.

327

Zwariowałaś?

328

Przekazał Niemcom informacje,

bo źle odczytał

329

przechwycony szyfr, który mu dałam!

Prawie mnie zwolnili!

330

Cały Barak nr 3 tworzył fałszywe szyfry,

331

żeby kryć tego głupka!

332

Jest w mieście.

Uznałam, że może się przydać.

333

Tobie tak! Rozwiązałaś każdy jego problem

i pozwalałaś mu to sobie przypisywać.

334

W ten sposób wykonałyśmy zadanie.

335

Po co odgrzebujesz to starocie?

336

Bo pracuje dla Konsulatu Brytyjskiego.

337

Tego, który cię odrzucił?

338

Ma w pracy dostęp do informacji,

więc się z nim skontaktowałam.

339

Zmartwiłam się, gdy do Iris przyszło FBI.

340

On może coś wiedzieć

o tym Władimirze Nikołajewie.

341

Nie mów, że cię nie ostrzegałam.

342

Nie sądziłem, że istnieją takie bogactwa.

343

Rozumiem pomarańcze.

344

Były rzadkością,

póki nie przeniosłam się do Kalifornii.

345

- Ale pasternak?

- Nigdy takiego nie widziałem!

346

Cóż za urodzaj.

347

Wiem.

348

W niektóre zimy mieliśmy

tylko zgniłe ziemniaki

349

- i zwierzęta, które mogliśmy zastrzelić.

- Szczęściara, jadłaś mięso.

350

Mieszkałem w Leningradzie

podczas oblężenia.

351

Głodowaliśmy przez 900 dni.

352

My tak nie głodujemy.

353

W Ameryce nie głoduje brzuch, tylko dusza.

354

Widzę, że amerykański sen...

355

- jest dla bogaczy.

- Próbowałam go osiągnąć.

356

Zbudowałam z przyjaciółką

357

coś wyjątkowego,

ale zniszczył to pewien komitet rządowy.

358

Gdy państwo kradnie nam marzenia...

359

To największa zbrodnia.

360

Ale nie da się nic zrobić.

361

Nieprawda.

362

Słyszałaś o Siergieju Prokofiewie?

363

- Nie.

- To kompozytor.

364

Stalin zakazał jego muzyki.

Uznał, że zagraża społeczeństwu.

365

Napisał sonatę na wiolonczelę.

366

Związek kompozytorów się ociągał,

367

żeby świat jej nie usłyszał,

ale Prokofiew...

368

nigdy nie porzucił swojej wizji,

369

bo świat straciłby najlepszą muzykę.

370

Co się stało z sonatą?

371

Grałem ją wczoraj

dla amerykańskich marzycieli.

372

A ty...

373

rozbeczałaś się.

374

Śledzi nas twój wrzód.

375

Idź spokojnie.

Jeśli pobiegniemy, będzie gonił.

376

Czy ochroniarze nie są od chronienia?

377

KGB. Śledzi każdy ruch.

378

Miło się zdziwiłem na twój widok.

379

Zawsze cię lubiłem.

380

Aplikowałam do konsulatu, ale...

381

- Marzyłam o tym.

- Popełnili głupstwo.

382

Muszę się zgodzić.

383

Choć służenie Królowej i państwu

to bardzo samotne zajęcie.

384

Może najlepszym sposobem na awans...

385

jest odpowiednia kobieta u boku.

386

Całkowicie się zgadzam.

387

Czy „Perła nad Morzem Czarnym”

388

- coś ci mówi?

- Kolejny fragment układanki.

389

Jak za dawnych lat.

Znasz wszystkie odpowiedzi.

390

„Perła nad Morze, Czarnym”

to radzieckie miasto Odessa.

391

Szyfr, przy którym musisz mi pomóc,

392

też dotyczy ZSRR.

393

Chodzi o śmierć tego dyplomaty?

394

- Nie mogę powiedzieć.

- Ale potrzebujesz mojej pomocy.

395

Przejęliśmy siedmiocyfrowy szyfr

z rozmów ZSRR.

396

- Proszą, bym to ja go rozszyfrował.

- To oczywiste.

397

- Odniosłeś w Bletchley ogromny sukces.

- Tak.

398

Ale gdy patrzę na cyfry,

widzę tylko numer telefonu.

399

Gdy ja patrzę na numery telefonu,

widzę tylko szyfry.

400

To dla kogoś bardzo ważne.

401

Równie ważne

jak nasze działania podczas wojny.

402

Wróg nie chce,

żebyśmy zdobyli tę informację.

403

To lepiej mi to pokaż.

404

Jean McBrian.

405

Czas naświetlić sprawę.

406

Odbierz, Jean.

407

Zamknięte.

408

Dlatego tu jestem.

409

Przejrzałem informacje FBI,

410

telefony z domu Mitchella

411

w noc śmierci Orłowa.

412

Telefon dzwonił

do biura Mitchella w centrum.

413

Ale Alan Mitchell wydawał wtedy przyjęcie.

414

Ktoś tam był i odebrał.

415

Więc tych dwóch coś łączy.

416

Jeśli chcesz się wszystkiego dowiedzieć...

417

mogę cię odprowadzić.

418

To była dość nowatorska trasa.

419

Przez osiem lat patroli

420

odkryłem parę skrótów.

421

Ja...

422

Przez te wzgórza trochę zasłabły mi nogi.

423

Mogę wejść i upewnić się,

że nic ci nie jest.

424

Nie. Mam niezłego stróża.

425

Tak.

426

No to...

427

- Dobranoc, Bill.

- Dobranoc.

428

Jean?

429

Przyniosłam ci kawałek jabłecznika.

430

Zrobić herbaty?

431

Jean?

432

Czegoś tu brakuje.

433

Może greckiej rzeźby,

którą nabyliśmy w Atenach.

434

Brzmi wspaniale.

435

Co z panem Mitchellem?

436

Jest wolny. Nasz adwokat tego dopilnował.

437

To pewnie nie było łatwe,

skoro pani mąż i pan Orłow

438

byli poróżnieni.

439

Po prostu obaj

żarliwie podchodzili do polityki.

440

Ale Alan jest teraz na emeryturze,

a pan Orłow...

441

- Nie żyje.

- Musimy żyć dalej,

442

dlatego cię tu zaprosiłam.

443

Wiele nas łączy, Iris.

444

- Nie wydaje mi się.

- Studiowałam w Wellesley

445

w oczekiwaniu na zamążpójście,

gdy mnie zwerbowali.

446

Uznałam, że ślub może poczekać,

skoro najlepsi wyjeżdżają,

447

więc poleciałam na Hawaje.

448

- Po co?

- Żeby złamać japoński szyfr.

449

Tak jak ty.

450

- To znaczy?

- Daj spokój.

451

Przed przyjęciem zostałaś sprawdzona.

452

Alan często szepcze mi sekrety do ucha.

453

Kiedyś były bardziej romantyczne.

Pewnie dlatego za niego wyszłam.

454

- A od tego zachodzi się w ciążę i...

- Traci pracę.

455

I dostaje kolejną...

456

Dekady spędzone na byciu żoną ambasadora.

457

Ale...

458

Mam tu bałagan,

którego nie potrafię posprzątać.

459

Reporter z

chce wyciągnąć ode mnie historię.

460

Insynuuje skandaliczne rzeczy.

461

Nie wolno, FBI jasno powiedziało...

462

Gazety nie odpuszczają.

463

- Wyobrażam sobie.

- Więc wydasz oświadczenie?

464

Jako ostatnia osoba,

która widziała pana Orłowa żywego,

465

możesz powstrzymać gazety

przed rozsiewaniem kłamstw.

466

Mam z nimi rozmawiać,

żeby pani nie musiała?

467

Właśnie.

468

Dziękuję, że tak mi to ułatwiasz.

To proste oświadczenie.

469

- Wystarczy, że podpiszesz.

- Nie...

470

Nie mogę.

Moja rodzina byłaby na świeczniku.

471

Może drzewko w doniczce.

472

Figę albo cytrynę. Coś, co będę mogła...

473

podlewać i podtrzymywać przy życiu.

474

FBI kazało trzymać się ich wersji,

ale Deborah Mitchell chce wystawić mnie

475

- na pierwsze strony gazet.

- Odkryjmy prawdę pierwsze.

476

Według Bryce'a Orłow wykonał

ostatni telefon do biura Mitchella.

477

Ale Mitchell był w domu.

478

Jean?

479

Już późno. Jest tu Iris.

Przydałaby nam się twoja pomoc.

480

Jean?

481

- Co się stało?

- Nie ma jej tu.

482

Wyszła wcześniej?

483

Nie bez płaszcza i torebki.

484

Wieczorem na pewno wróciła do domu.

485

Gdzie ona jest?

486

Mówią, że wczoraj wyszła po zamknięciu.

487

Ale gdy wieczorem dzwoniła do domu,

nikt nie odbierał.

488

Dowiedziałaś się czegoś na policji?

489

Za wcześnie na zgłoszenie zaginięcia.

Muszę czekać kolejny dzień.

490

Wypisała się o szóstej.

491

Napisała obok „Raj”.

492

- „Raj”?

- Tak.

493

To książka z opowieściami

nowego pisarza, Jamesa Michenera.

494

Czytałam świetną recenzję

i chciałam ją wypożyczyć.

495

Jean zostawiła w środku wiadomość?

496

Może. Albo coś ukryła.

497

Millie.

498

- Siedem cyfr i słowo „Odessa”.

- Ukryte na stronie tytułowej

499

opowieści „Czego się nauczyłem”.

500

Ten symbol.

501

Jean zaznaczała tak

szyfrowane wiadomości w Bletchley.

502

Wygląda znajomo,

ale nie mogę skojarzyć, co to za szyfr.

503

Chodź.

504

Mam nadzieję, że pani odpoczęła.

505

Byłam zbyt rozemocjonowana

spotkaniem z porywaczem.

506

Proszę mi mówić „panie Zujew”.

507

Interesuje nas pani kontakt

z Nigelem Beamishem.

508

- Kim?

- Proszę przestać.

509

To pani przyjaciel.

510

Pracuje tutaj w Konsulacie Brytyjskim.

511

Służyliśmy razem podczas wojny.

To nie przyjaciel.

512

- Kto chodzi na piknik z wrogiem?

- Powspominaliśmy trochę.

513

- To nie pana sprawa.

- Przeciwnie, panno McBrian.

514

Przekazał pani informacje.

515

Nie traćmy czasu na łgarstwa.

516

Nie wiem, co to było. Spytajcie jego.

517

Jestem zwykła kobietą

pracującą w księgarni.

518

Mogę polecić wam książkę...

519

Niektóre rzeczy wiesz, a inne nie...

520

ale powiesz mi.

521

Zrozumiano?

522

Cóż...

523

Skoro mam zacząć śpiewać...

524

mogę prosić o szklankę wody?

525

Pomocy!

526

Zdaniem policji nie zaginęła,

bo zostawiła numer telefonu w książce.

527

To nie numer telefonu.

Napisała też „Odessa”.

528

- To miasto na wybrzeżu Ukrainy.

- Rozumiem.

529

Nasza przyjaciółka zniknęła.

530

- Powiadomię kolegów.

- Tak?

531

Czy zamiecie pan sprawę pod dywan

tak samo jak śmierć Orłowa?

532

- Słucham?

- Moją przyjaciółkę porwano w naszym domu.

533

Może to za mało, żeby ruszył pan tyłek,

534

ale jeśli potrzebuje pan kopniaka,

chętnie go dostarczę.

535

Coś do picia?

536

To prawda, mam dużą miotłę.

537

Proszę trzymać się od niej z dala.

538

Dziękujemy. Proszę nas informować.

539

- Jakieś wieści?

- Głucha cisza.

540

Co ktoś mógłby chcieć od Jean?

541

Spotkała się wczoraj

ze znajomym z konsulatu.

542

Notatka musi być od niego.

543

Orłow też zostawił ślad.

544

- Jego telefon do biura Mitchella.

- Mitchell coś wie.

545

Musimy się z nim spotkać.

546

Jego żona chciała posłuchać, jak grasz.

Zaprośmy ich.

547

- Powiedz, że masz dziś koncert.

- Powiem, że podpiszę oświadczenie.

548

- Wtedy przyjdzie.

- Tak. Proszę.

549

Dopilnuj, żeby przyprowadziła męża.

550

Idę spotkać się z Nigelem Beamishem.

551

- Ma pani coś do powiedzenia?

- Auć.

552

Dla pani dobra mam nadzieję,

że pani pamięć nie ucierpiała.

553

A więc...

554

ta kartka, którą dał pani Nigel...

555

Przeszukaliśmy pani płaszcz, torebkę...

556

Gdzieś ją pani schowała.

557

Proszę powiedzieć, co tam jest napisane,

to panią puścimy.

558

Jego numer telefonu.

559

Mieliśmy parę wojennych schadzek

560

podczas nalotów. Chciał odnowić romans.

561

- I co?

- Wyrzuciłam go do kosza.

562

Przysięgam, to prawda.

563

Ta prawda musi się zmienić.

564

Dobra! To był siedmiocyfrowy numer.

565

- Nie rozgryzłam go.

- Jest pani kryptologiem.

566

Może to nawet nie był szyfr?

567

Na pewno się pani nauczyła, że...

568

wszystko jest szyfrem.

569

Przepraszam.

570

Co z panem Beamishem?

571

Szukałam go po całym mieście.

572

W końcu odebrał telefon.

Twierdzi, że nic nie wie

573

o zniknięciu Jean.

574

- Wierzysz mu?

- W życiu!

575

Powiedz, że idzie ci lepiej z dyplomatą.

576

Jeszcze nie, ale czekam na Olivię.

Może ma jakiś trop.

577

Przeprowadzisz wywiad?

578

Z przyjemnością.

579

- Mam nadzieję, że się panu podoba.

- Tak.

580

Miło jest być w towarzystwie

i nie musieć wszystkich witać.

581

- Podobno znał pan Rosjanina, który zmarł.

- Tak.

582

Niestety to skomplikowana sytuacja.

583

Wyobrażam sobie.

584

Podobno nie mieli państwo dobrych relacji.

585

Nie rozumie pani wielu spraw.

586

Orłow nie był Rosjaninem.

587

- Oczywiście. Był Ukraińcem.

- Skąd pani wie?

588

- Odessa. Nad Morzem Czarnym.

- Zna się pani na geografii.

589

Nie nazywają jej „Perłą”?

590

- „Perłą nad Morzem Czarnym”.

- Tak.

591

Tak było napisane na jego tatuażu.

592

Nie wiem, za słabo się znaliśmy.

593

A mimo to przed śmiercią

zadzwonił do pana biura.

594

Czyż nie jest wspaniale?

595

Tak. Wspaniale.

596

Przepraszam.

597

Pewnie chciałabyś tam być.

598

- Świat już się mnie nasłuchał.

- A usłyszy jeszcze więcej.

599

Dziękuję, że zgodziłaś się podpisać.

600

Liczę na małą pomoc w zamian.

601

Zaginęła nasza przyjaciółka.

Pani mąż ma wpływy.

602

- To ważne.

- Jak zawsze.

603

- Myli się pani.

- Doprawdy?

604

Przez całą karierę

bazował pan na uprzejmościach.

605

A ten jeden raz przeciwstawił się pan

staremu wrogowi.

606

- Uznał pan, że silniejszy ma rację.

- Moja sekretarka ma klucze.

607

- Mogła odebrać od niego telefon.

- Moja przyjaciółka zaginęła.

608

Nie mam czasu na wywiad z pomocniczką.

609

Kim jest Władimir Nikołajew?

610

Ten tatuaż...

611

odnosi się do Floty Czarnomorskiej.

612

Orłow był oficerem marynarki,

bohaterem Obrony Odessy.

613

Nie wie pani o tym,

ale niektórzy próbują poprawić relacje

614

między naszymi państwami.

615

W tym ja i Orłow.

616

W razie problemów

mógł dzwonić do mojego biura.

617

Więc Orłow był szpiegiem?

618

Tego nie powiedziałem.

619

Zmiana planów. Już nie będę miły.

620

- Rozumiem.

- Tak?

621

Pana przełożeni są panem zniecierpliwieni.

622

To jasne, że pan tu nie rządzi.

623

Ktoś trzyma pana na smyczy.

624

Owszem.

625

Ale ja trzymam pani smycz.

626

Wiem, że to pan zabił konsula.

627

Genialne posunięcie.

Otruć go wśród tylu podejrzanych.

628

Zdrajcy mają wielu wrogów.

629

Podwójny agent.

630

Wiedział, co oznacza numer,

który tak was ciekawi.

631

- Co on mówi?

- Jeden z nas machnął na panią ręką.

632

Ale ja...

633

wierzę, że da się z pani coś wycisnąć.

634

Uznałam, że to może się przydać.

635

Widać było, że agenci ci nie pomagają.

636

FBI się nim interesuje.

637

To pewnie on odpowiada za otrucie.

638

Nazywa się Władimir Nikołajew.

639

Znam go. Był na przyjęciu.

640

- Musimy porozmawiać.

- Gdzie Ilija?

641

- Nie powinieneś zająć się byciem wrzodem?

- Czym?

642

- Nieważne. Zachowaj dystans.

- To niebezpieczne!

643

- Musisz posłuchać.

- Tu jesteś.

644

- Muszę znaleźć przyjaciółki.

- Najpierw muzyka.

645

Muszę szybko coś przegadać.

646

Jasna cholercia. To ochroniarz Ilii.

647

Jest tam.

648

- To na pewno sprawka Włada?

- Tak. Szukają go na całym świecie.

649

Nic dziwnego, że miałam ciarki,

gdy mówił o niebezpieczeństwie.

650

Groźba czy ostrzeżenie?

651

Pójdę się dowiedzieć.

652

- Dobrze grają.

- Co wiesz o swoim ochroniarzu?

653

On obserwuje mnie, a nie ja jego.

654

Nazywa się Władimir Nikołajew.

Szuka go policja

655

w różnych krajach.

656

Odpowiada za zniknięcie

mojej przyjaciółki.

657

Muszę z nim pogadać.

658

On cie zabije, żeby to zatuszować.

659

- To jakiś agent rządowy?

- Nie wiem. Gram tylko na wiolonczeli!

660

Musimy znaleźć najlepszą pomoc.

661

Chodź.

662

Josephine.

663

Napisy: Ewelina Zakrzewska

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.