Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
1
Umieściłyśmy wirniki na osi,
2
a na ich krawędziach
litery w losowej kolejności.
3
Do tego wykorzystujemy prąd elektryczny...
4
Zaprojektowałyśmy mechanizm
umożliwiający skuteczne szyfrowanie
5
komunikacji biznesowej
i depeszy międzynarodowych.
6
Jest też coraz więcej osób majętnych,
którym zależy na prywatności.
7
Długodystansowa komunikacja przewodowa
zyskuje na popularności,
8
więc potrzeba prywatności również.
9
- Nasze urządzenie...
- Wasze?
10
Tak. Patent przyznano podczas wojny,
11
a armia amerykańska
dobrze je wykorzystała.
12
- Wciąż to robimy.
- To ogromny komplement, majorze.
13
Ale wojna dawno minęła,
a pani Bearden ma prawo zarobić
14
- na swojej pracy.
- Nie odmawiamy pani pomysłowości,
15
ale wciąż wykorzystujemy
elementy kryptograficzne pani autorstwa.
16
Macie do nich prawo,
17
ale moim zdaniem...
18
ja również.
19
Yardley ujawnił nasze działania szyfrujące
podczas I wojny światowej,
20
co zaszkodziło nam podczas drugiej.
Regulamin jest jasny. Odrzucamy wniosek.
21
- Dziękujemy za rozważenie sprawy.
- Chwileczkę.
22
Prawnik pomoże to podważyć.
23
Zgodnie z ustawą o tajności wynalazków
24
udzielanie informacji jest karalne.
25
Powiecie prawnikowi,
pójdziecie do więzienia.
26
Proszę oddać maszynę
i dokumenty techniczne.
27
Jak mamy odzyskać naszą maszynę?
28
Nie odzyskacie.
29
To wspaniała kolekcja, pierwsza,
30
w której nie wycięto
połowy Emily Dickinson.
31
To skarby, pokazują jej prawdziwy głos.
32
Millie! Jak poszła rozmowa?
33
Moje życie nie będzie zbyt poetyckie.
34
Ale dzięki poleceniu tej kelnerki Cherry
35
- zatrudnili mnie w jadłodajni.
- Zyskali świetną pracownicę.
36
Przydałaby mi się ucieczka
od nowej, zatłuszczonej rzeczywistości.
37
Daj spokój! Oddam ją do końca tygodnia.
38
Nie wypożyczamy książek.
Chcesz, żeby mnie wyrzucili?
39
Nie. Przestań.
40
Żeby mieć takie pieniądze,
trzeba oszukać system.
41
Albo odziedziczyć, co oznacza,
że dziadek oszukiwał.
42
Dość tego.
43
Niecodziennie dostaje się zaproszenie
na recital słynnego wiolonczelisty.
44
ZSRR szuka tu przyjaciół.
45
Polska już się przeciw nim buntuje.
46
Nie dzisiaj, Dennis. Błagam.
47
Jestem dumny, że zostałaś zaproszona.
Tata też by był.
48
Rząd musiał zaprosić parę żon wojskowych
po tym, jak ukradł nam maszynę.
49
Ale umiem zbudować kolejny prototyp.
50
Zapomnij o tym.
51
Słyszałaś. Maszyna zagraża ludziom
i może wsadzić nas do więzienia.
52
- Dobra.
- Pójdę tam.
53
Nie. Zostaniesz tutaj
54
i wysłuchasz tego cholerstwa.
55
Dobre określenie.
56
Pani Bearden.
57
- Tak. Dzień dobry.
- Jestem Deborah Mitchell.
58
Alan?
59
- To mój mąż, Alan.
- Mój syn Dennis i przyjaciółka Hailey.
60
- Miło mi!
- Mnie również.
61
Twój ojciec podobno wciąż służy w armii.
62
- Na pewno tęsknisz.
- Przyzwyczaiłem się.
63
Ta sprawa w Wietnamie nie potrwa długo.
64
- O ile to nie plotka.
- To prawda.
65
Skończą szkolić siły południowe
i za miesiąc wrócą do domu.
66
Skoro tak mówi prawdziwy ambasador,
67
- to wierzę.
- Emerytowany ambasador, ale to nic.
68
Chętnie zapuścimy korzenie
69
i zaczniemy się cieszyć własną kulturą.
70
Iris, podobno jesteś muzykiem?
71
Występuję tylko w czwartki w Fillmore.
Nie warto tego słuchać.
72
Nieprawda. Są na fali!
Przyjdźcie posłuchać.
73
Przepraszam. Wzywa mnie zwijany bekon.
74
- Masz fankę.
- Poznałyśmy się podczas wojny. Lubię ją.
75
Podobno w Big Bop's nie ma segregacji?
76
Nie.
77
W takim razie chętnie go odwiedzę.
78
Żona odrabia pracę domową.
To dlatego tak daleko zaszedłem.
79
- Mój bekon!
- Całkiem niezły.
80
U nas nie ma takiego.
81
Myślałam, że ktoś taki jak ty
umie się dzielić.
82
Jesteś z komunistycznego kraju.
83
A ja myślałem, że umiecie robić drinki.
84
To smutny dzień dla nas obojga.
85
Co za dzikus zanieczyszcza wódkę lodem?
86
Co za prostak narzeka na darmowe drinki?
87
Racja.
88
Jestem prostakiem.
89
Jeśli lubisz dobrze zjeść,
zajrzyj na nasze rynki.
90
Lubimy jedzenie tak jak wy muzykę.
91
Prawda. Do tego
nie dzielimy się z wami tą najlepszą.
92
Kto to? Od początku nas obserwuje.
93
Mój wrzód.
94
Na tyłku. Śledzi każdy mój ruch.
95
- Wiesz, o kim mówię?
- Ręce w kieszeni
96
i żółty krawat,
który śni mi się w koszmarach.
97
Dokładnie.
98
- Zawołamy go?
- Nie.
99
Mój wrzód kąpie się raz na tydzień.
100
No dobrze!
101
Oddychaj, póki możesz.
102
Po wojnie uczyłam gry na pianinie,
a potem dostałam pracę w Berkeley.
103
Mam nadzieję, że rozmawiacie
o muzyce, nie o polityce?
104
Ma pan szczęście.
105
Moją żonę interesuje tylko piękno.
106
Aleksiej Orłow, konsul generalny ZSRR.
107
Iris jest muzykiem.
Gra w klubie jazzowym w Fillmore.
108
Musi pan wpaść.
109
Nie każdy lubi jazz.
110
Dzielnica Fillmore,
gdzie kapitaliści przesiedlają
111
dobrych pracowników?
112
- Dokładnie.
- Mieliśmy nie mówić o polityce.
113
Po prostu nie wszyscy żyjemy jak wy.
114
Syn jest bardzo dumny ze swojego domu.
115
Kochać dom to kochać matkę.
116
Proszę.
117
Proszę.
118
- Archie! Co ty tu robisz?
- Byłem w okolicy po oprawę oświetleniową.
119
To skandal,
że policja nie zapłaci za zniszczenia.
120
Mam okazję odnowić lokal.
121
Było warto, jeśli dzięki temu
zwróciłaś na mnie uwagę.
122
Danie dnia to pieczeń rzymska
i jakieś warzywa.
123
Przekonałaś mnie.
124
Dzielą nas kontynenty, ale nasze światy
125
łączy więcej, niż nam się zdaje,
dlatego powitajmy
126
konsula generalnego Aleksieja Orłowa
127
i jego utalentowaną kadrę
na tej ekscytującej wymianie kulturalnej
128
między dwoma państwami.
129
Mimo różnic politycznych
łączy nas zamiłowanie do piękna.
130
Dowodzi tego nasz gość, wiolonczelista...
131
Ilija Sokołow.
132
Dziękuję.
133
Ten palant jest gościem honorowym?
134
Gdzie ten dureń lezie?
135
Jeśli to prawda,
to nie jestem już tu bezpieczny.
136
Błagam, pomóż mi.
137
Proszę cię pierwszy raz.
138
Potrzebuję ochrony.
139
Widziała pani mój płaszcz?
140
- Nie...
- Muszę natychmiast wyjść.
141
Leci panu... krew z nosa.
142
Podróż nadweręża organizm.
143
Proszę pana.
144
Proszę... Proszę poczekać...
145
- Pójdę po...
- Spójrz.
146
To Wład!
147
- To on.
- Nie rozumiem!
148
Kim jest Wład...
149
O Boże.
150
Brzmi jak zatrucie.
151
Paraliż, szybki zator płucny.
152
- Też tak myślę.
- Ten człowiek...
153
powtarzał imię „Wład”
i wskazywał swój tatuaż.
154
To był jakiś emblemat z literami.
Wyglądały jak symbole.
155
Policja spisała moje nazwisko
i odesłała do domu.
156
Zresztą i tak nie wiedziała, co oznaczały.
157
To pewnie cyrylica.
158
W podróżach liznęłam trochę rosyjskiego.
159
To były ostatnie słowa tego biedaka.
160
Czułam się taka bezradna.
161
Zrobiłaś wszystko, co mogłaś.
162
Widziałam śmierć człowieka
i nikogo to nie obeszło.
163
Przeżyłaś coś okropnego.
164
Zwrócę się do Bryce'a.
165
Podobno policjanci lubią ciastka.
166
Czego chcesz?
167
Z cukrem cynamonowym.
168
Nie urodziłem się wczoraj. Mów.
169
Sprawdzam, co u ciebie.
Jeśli przyszłam nie w porę...
170
Nie, nie. Zawsze mnie to cieszy.
171
- Wyglądają poważnie.
- FBI.
172
Wczoraj zmarł konsul generalny ZSRR.
173
- Po to tu przyszłam.
- Liczyłem na inny powód.
174
Millie, on zmarł na zawał.
175
Mając krwotok z nosa
i problem z oddychaniem?
176
- Według raportu lekarskiego tak.
- Raport jest błędny!
177
Mogę przetłumaczyć jego tatuaż.
178
- Jaki tatuaż?
- Nie wiesz?
179
- FBI przejęło sprawę.
- Jaką sprawę?
180
Mówiłeś, że zmarł na zawał.
181
Sprawa jest politycznie wrażliwa.
182
I zależy od jego przedśmiertnego wyznania.
183
Jakiego?
184
Daj spokój. Musisz się trochę zrewanżować.
185
- To znaczy?
- Wycieczka do kostnicy?
186
Ale z ciebie romantyczka.
187
Czuję bekon.
188
- Dzień dobry, panno McBrian.
- Dzień dobry.
189
Dobrze spałeś?
190
Podobno wczoraj byłeś na niezłej jatce.
191
Tak, byliśmy świadkami prawdziwej bitwy.
192
Jeden z naszych sprzątnął jednego z nich.
Jesteśmy tacy sami jak oni.
193
Wątpię.
194
Dennis pasjonuje się polityką.
195
Ludzie zawsze walczą.
196
Nieważne, po której stronie
Żelaznej Kurtyny jesteś.
197
Myślisz, że walka jest rozwiązaniem?
198
Nie tylko ja.
199
Mama robiła kiedyś niezły raban.
200
- Czasy się zmieniły.
- Może dla ciebie.
201
- Pani Iris Bearden?
- Tak. Mogę pomóc?
202
Walker, FBI. Przepraszamy za wczesną porę.
Mamy parę pytań.
203
- Mam gości i muszę przygotować dzieci.
- Jako ostatnia
204
widziała pani konsula żywego.
205
- Bardzo nas to ciekawi.
- Co się dzieje?
206
- Macie nakaz?
- Tylko rozmawiamy.
207
Będzie pani wygodniej w biurze.
To nie potrwa długo.
208
- Jean?
- Zabiorę ich do szkoły.
209
Słuchaj się panny McBrian.
210
Nie martw się. To nic takiego.
211
I gdy zaczął grać na wiolonczeli...
212
- pani wyszła.
- Poszłam po syna.
213
Więc on też nie był widziany
w czasie śmierci konsula?
214
Nie, korzystał z toalety.
215
Widzę, że jest aktywistą politycznym.
Wiece, protesty.
216
- Nie ma ojca, który by go zdyscyplinował.
- Mąż broni interesów kraju za granicą.
217
A syn szaleje coraz bardziej.
218
W tych czasach dzieci
kwestionują wszystko.
219
Co powiedział konsul przed śmiercią?
220
Nic, co bym rozumiała.
221
Może przyprowadzę tu pani syna.
222
- Ja...
- Albo współpracuje pani z krajem,
223
albo mu szkodzi.
224
- Nic ważnego.
- Może dla pani.
225
„Wład”. Powiedział tylko tyle.
226
Pan Alan Mitchell.
227
Co robił w czasie śmierci konsula?
228
Jakie to ma znaczenie?
229
Jeśli Orłowa otruto,
to na długo przed jego śmiercią.
230
Kto mówił o otruciu?
231
Po prostu... Umarł w taki sposób...
232
- Myślałam...
- Nie jest pani od myślenia.
233
To po co mnie wezwaliście? Po co groźby...
234
Grozi nam kryzys międzynarodowy.
235
Potrzebujemy historii nie do podważenia.
236
Z pani akt wynika,
237
że dochowywała już pani tajemnic.
238
Nigdy nie zdradziłam zaufania,
jakim obdarzył mnie ten kraj.
239
A ja upewnię się, że tak zostanie.
240
Jak mawiają Rosjanie:
241
„Nie uciekniesz przed przeznaczeniem”.
242
W raporcie piszą
o niewydolności mięśni i narządów
243
spowodowanej zażyciem
substancji chemicznej.
244
- Nie napisali jakiej.
- Nie musieli.
245
To pewnie kurara.
246
- Kurara?
- Tak. Pasuje do raportu.
247
Ulubiona trucizna w ZSRR.
248
Wyciąg ze śmiercionośnej rośliny
z Ameryki Południowej.
249
Orłow został zamordowany
przez jednego ze swoich?
250
Albo ktoś tak to upozorował.
251
Liczyli, że Amerykanie to zatuszują.
252
Jean McBrian?
253
Nigel Beamish.
254
W biurze mówili, że tu jesteś.
Nie mogłem uwierzyć.
255
- Co robisz w Ameryce?
- Mieszkam tu.
256
- Pasujesz tu.
- Widziałam cię w zeszłym tygodniu,
257
gdy teleksowałam wypowiedzenie do Londynu.
258
Pracowałaś w bibliotece.
259
Przyznaję, śledziłem sprawę.
260
- A ty pracujesz w konsulacie.
- Haruję głównie na briefingach.
261
- Ale to długa droga od Bletchley.
- Dopóki cię tu nie zobaczyłem.
262
Moją amerykańską przyjaciółkę
męczyło dziś rano FBI.
263
- To wykracza poza moje kompetencje.
- Chodzi o śmierć Orłowa.
264
Po co pakujesz się w tę sprawę?
265
Znasz mnie. Zawsze lubiłam zagadki...
266
I katastrofy międzynarodowe?
267
Chciałam ci tylko powiedzieć, że...
268
znów jestem do twojej dyspozycji.
269
Cóż...
270
Mogłabyś coś dla mnie zrobić.
271
To ściśle tajne,
ale dostaniesz to, o co prosisz.
272
Jak za dawnych lat.
273
- Jak mnie znalazłeś?
- Dzwoniłem tu i tam.
274
Miałaś zabrać mnie na rynek!
275
- Nie jestem przewodnikiem.
- Proszę.
276
Wszyscy są zajęci śmiercią Orłowa.
277
To moja jedyna szansa.
278
Mam wiele spraw na głowie.
279
Odmówisz człowiekowi,
którego gra wzruszyła cię do łez?
280
Może trochę mnie poruszyłeś,
ale to by było na tyle.
281
Wiesz, kto naprawdę zabił twojego Orłowa?
282
- Nigdy nie był mój.
- Dobra.
283
Pokaż mi swój świat...
284
to ja pokażę swój.
285
Iris? Co tu robisz?
286
Pewien pan chciał,
bym dotrzymała mu towarzystwa.
287
- Nie przyjmował odmowy.
- Ty też?
288
Przetrzymują mojego męża od paru godzin.
289
Muszą mieć wiele pytań.
290
To straszne. Nie przeprowadziliśmy się tu,
żeby wciągali nas w skandal.
291
FBI chce kontrolować historię.
292
Mój mąż miewał konflikty z Orłowem,
293
ale Alan nigdy by...
294
To dyplomata. Nie wierzy w przemoc.
295
FBI też nie.
296
Według nich zmarł na zawał.
297
- To nieprawda.
- Ja i pani to wiemy.
298
Dopóki będziemy siedzieć cicho,
nikomu nic się nie stanie.
299
Grozili, że moja rodzina
będzie na liście obserwowanych.
300
- Mogą wmieszać w to mojego syna.
- To farsa.
301
Pocieszałaś tego człowieka
w ostatnich chwilach życia.
302
Zajmę się tym. Za dużo się nacierpiałaś.
303
Byłabym wdzięczna.
304
Co pani wie o tym Orłowie?
305
Przyszedł nasz adwokat.
Dziękuję. Odezwę się.
306
Wciąż widzę,
jak wykrztusza ostatnie słowa.
307
Jeśli my nie odgadniemy,
co chciał powiedzieć, to kto?
308
Na pewno nie FBI. Chcą wszystko uciszyć.
309
Dopóki tego nie rozwiążemy,
moja rodzina będzie zagrożona.
310
Mamy punkt zaczepienia.
Tatuaż znaczy po rosyjsku:
311
„Perła nad Morzem Czarnym”.
312
Co perła albo morze
ma wspólnego z tym człowiekiem?
313
Wyniki sekcji wskazują, że został otruty
314
przy pomocy radzieckiej toksyny,
pewnie przez tego Włada.
315
A FBI celuje w tego dyplomatę,
Alana Mitchella.
316
Może mają powód. Jego żona mówiła,
że nie lubili się z Orłowem.
317
Myślisz, że Mitchell jest w zmowie
z tym Władimirem Nikołajewem?
318
Nie wiem, ale wszyscy chcą jak najszybciej
zamieść sprawę pod dywan.
319
FBI bardziej interesowało grożenie
niż znalezienie zabójcy.
320
Jean. Co za fryzura.
321
To nie żadna fryzura.
322
- Tylko moje włosy.
- Co z nimi zrobiłaś?
323
- Nic.
- Nic?
324
Nic!
325
Pamiętasz Beamisha z Bletchley.
326
- O Boże! Co za głupek.
- Nie był taki zły.
327
Zwariowałaś?
328
Przekazał Niemcom informacje,
bo źle odczytał
329
przechwycony szyfr, który mu dałam!
Prawie mnie zwolnili!
330
Cały Barak nr 3 tworzył fałszywe szyfry,
331
żeby kryć tego głupka!
332
Jest w mieście.
Uznałam, że może się przydać.
333
Tobie tak! Rozwiązałaś każdy jego problem
i pozwalałaś mu to sobie przypisywać.
334
W ten sposób wykonałyśmy zadanie.
335
Po co odgrzebujesz to starocie?
336
Bo pracuje dla Konsulatu Brytyjskiego.
337
Tego, który cię odrzucił?
338
Ma w pracy dostęp do informacji,
więc się z nim skontaktowałam.
339
Zmartwiłam się, gdy do Iris przyszło FBI.
340
On może coś wiedzieć
o tym Władimirze Nikołajewie.
341
Nie mów, że cię nie ostrzegałam.
342
Nie sądziłem, że istnieją takie bogactwa.
343
Rozumiem pomarańcze.
344
Były rzadkością,
póki nie przeniosłam się do Kalifornii.
345
- Ale pasternak?
- Nigdy takiego nie widziałem!
346
Cóż za urodzaj.
347
Wiem.
348
W niektóre zimy mieliśmy
tylko zgniłe ziemniaki
349
- i zwierzęta, które mogliśmy zastrzelić.
- Szczęściara, jadłaś mięso.
350
Mieszkałem w Leningradzie
podczas oblężenia.
351
Głodowaliśmy przez 900 dni.
352
My tak nie głodujemy.
353
W Ameryce nie głoduje brzuch, tylko dusza.
354
Widzę, że amerykański sen...
355
- jest dla bogaczy.
- Próbowałam go osiągnąć.
356
Zbudowałam z przyjaciółką
357
coś wyjątkowego,
ale zniszczył to pewien komitet rządowy.
358
Gdy państwo kradnie nam marzenia...
359
To największa zbrodnia.
360
Ale nie da się nic zrobić.
361
Nieprawda.
362
Słyszałaś o Siergieju Prokofiewie?
363
- Nie.
- To kompozytor.
364
Stalin zakazał jego muzyki.
Uznał, że zagraża społeczeństwu.
365
Napisał sonatę na wiolonczelę.
366
Związek kompozytorów się ociągał,
367
żeby świat jej nie usłyszał,
ale Prokofiew...
368
nigdy nie porzucił swojej wizji,
369
bo świat straciłby najlepszą muzykę.
370
Co się stało z sonatą?
371
Grałem ją wczoraj
dla amerykańskich marzycieli.
372
A ty...
373
rozbeczałaś się.
374
Śledzi nas twój wrzód.
375
Idź spokojnie.
Jeśli pobiegniemy, będzie gonił.
376
Czy ochroniarze nie są od chronienia?
377
KGB. Śledzi każdy ruch.
378
Miło się zdziwiłem na twój widok.
379
Zawsze cię lubiłem.
380
Aplikowałam do konsulatu, ale...
381
- Marzyłam o tym.
- Popełnili głupstwo.
382
Muszę się zgodzić.
383
Choć służenie Królowej i państwu
to bardzo samotne zajęcie.
384
Może najlepszym sposobem na awans...
385
jest odpowiednia kobieta u boku.
386
Całkowicie się zgadzam.
387
Czy „Perła nad Morzem Czarnym”
388
- coś ci mówi?
- Kolejny fragment układanki.
389
Jak za dawnych lat.
Znasz wszystkie odpowiedzi.
390
„Perła nad Morze, Czarnym”
to radzieckie miasto Odessa.
391
Szyfr, przy którym musisz mi pomóc,
392
też dotyczy ZSRR.
393
Chodzi o śmierć tego dyplomaty?
394
- Nie mogę powiedzieć.
- Ale potrzebujesz mojej pomocy.
395
Przejęliśmy siedmiocyfrowy szyfr
z rozmów ZSRR.
396
- Proszą, bym to ja go rozszyfrował.
- To oczywiste.
397
- Odniosłeś w Bletchley ogromny sukces.
- Tak.
398
Ale gdy patrzę na cyfry,
widzę tylko numer telefonu.
399
Gdy ja patrzę na numery telefonu,
widzę tylko szyfry.
400
To dla kogoś bardzo ważne.
401
Równie ważne
jak nasze działania podczas wojny.
402
Wróg nie chce,
żebyśmy zdobyli tę informację.
403
To lepiej mi to pokaż.
404
Jean McBrian.
405
Czas naświetlić sprawę.
406
Odbierz, Jean.
407
Zamknięte.
408
Dlatego tu jestem.
409
Przejrzałem informacje FBI,
410
telefony z domu Mitchella
411
w noc śmierci Orłowa.
412
Telefon dzwonił
do biura Mitchella w centrum.
413
Ale Alan Mitchell wydawał wtedy przyjęcie.
414
Ktoś tam był i odebrał.
415
Więc tych dwóch coś łączy.
416
Jeśli chcesz się wszystkiego dowiedzieć...
417
mogę cię odprowadzić.
418
To była dość nowatorska trasa.
419
Przez osiem lat patroli
420
odkryłem parę skrótów.
421
Ja...
422
Przez te wzgórza trochę zasłabły mi nogi.
423
Mogę wejść i upewnić się,
że nic ci nie jest.
424
Nie. Mam niezłego stróża.
425
Tak.
426
No to...
427
- Dobranoc, Bill.
- Dobranoc.
428
Jean?
429
Przyniosłam ci kawałek jabłecznika.
430
Zrobić herbaty?
431
Jean?
432
Czegoś tu brakuje.
433
Może greckiej rzeźby,
którą nabyliśmy w Atenach.
434
Brzmi wspaniale.
435
Co z panem Mitchellem?
436
Jest wolny. Nasz adwokat tego dopilnował.
437
To pewnie nie było łatwe,
skoro pani mąż i pan Orłow
438
byli poróżnieni.
439
Po prostu obaj
żarliwie podchodzili do polityki.
440
Ale Alan jest teraz na emeryturze,
a pan Orłow...
441
- Nie żyje.
- Musimy żyć dalej,
442
dlatego cię tu zaprosiłam.
443
Wiele nas łączy, Iris.
444
- Nie wydaje mi się.
- Studiowałam w Wellesley
445
w oczekiwaniu na zamążpójście,
gdy mnie zwerbowali.
446
Uznałam, że ślub może poczekać,
skoro najlepsi wyjeżdżają,
447
więc poleciałam na Hawaje.
448
- Po co?
- Żeby złamać japoński szyfr.
449
Tak jak ty.
450
- To znaczy?
- Daj spokój.
451
Przed przyjęciem zostałaś sprawdzona.
452
Alan często szepcze mi sekrety do ucha.
453
Kiedyś były bardziej romantyczne.
Pewnie dlatego za niego wyszłam.
454
- A od tego zachodzi się w ciążę i...
- Traci pracę.
455
I dostaje kolejną...
456
Dekady spędzone na byciu żoną ambasadora.
457
Ale...
458
Mam tu bałagan,
którego nie potrafię posprzątać.
459
Reporter z
chce wyciągnąć ode mnie historię.
460
Insynuuje skandaliczne rzeczy.
461
Nie wolno, FBI jasno powiedziało...
462
Gazety nie odpuszczają.
463
- Wyobrażam sobie.
- Więc wydasz oświadczenie?
464
Jako ostatnia osoba,
która widziała pana Orłowa żywego,
465
możesz powstrzymać gazety
przed rozsiewaniem kłamstw.
466
Mam z nimi rozmawiać,
żeby pani nie musiała?
467
Właśnie.
468
Dziękuję, że tak mi to ułatwiasz.
To proste oświadczenie.
469
- Wystarczy, że podpiszesz.
- Nie...
470
Nie mogę.
Moja rodzina byłaby na świeczniku.
471
Może drzewko w doniczce.
472
Figę albo cytrynę. Coś, co będę mogła...
473
podlewać i podtrzymywać przy życiu.
474
FBI kazało trzymać się ich wersji,
ale Deborah Mitchell chce wystawić mnie
475
- na pierwsze strony gazet.
- Odkryjmy prawdę pierwsze.
476
Według Bryce'a Orłow wykonał
ostatni telefon do biura Mitchella.
477
Ale Mitchell był w domu.
478
Jean?
479
Już późno. Jest tu Iris.
Przydałaby nam się twoja pomoc.
480
Jean?
481
- Co się stało?
- Nie ma jej tu.
482
Wyszła wcześniej?
483
Nie bez płaszcza i torebki.
484
Wieczorem na pewno wróciła do domu.
485
Gdzie ona jest?
486
Mówią, że wczoraj wyszła po zamknięciu.
487
Ale gdy wieczorem dzwoniła do domu,
nikt nie odbierał.
488
Dowiedziałaś się czegoś na policji?
489
Za wcześnie na zgłoszenie zaginięcia.
Muszę czekać kolejny dzień.
490
Wypisała się o szóstej.
491
Napisała obok „Raj”.
492
- „Raj”?
- Tak.
493
To książka z opowieściami
nowego pisarza, Jamesa Michenera.
494
Czytałam świetną recenzję
i chciałam ją wypożyczyć.
495
Jean zostawiła w środku wiadomość?
496
Może. Albo coś ukryła.
497
Millie.
498
- Siedem cyfr i słowo „Odessa”.
- Ukryte na stronie tytułowej
499
opowieści „Czego się nauczyłem”.
500
Ten symbol.
501
Jean zaznaczała tak
szyfrowane wiadomości w Bletchley.
502
Wygląda znajomo,
ale nie mogę skojarzyć, co to za szyfr.
503
Chodź.
504
Mam nadzieję, że pani odpoczęła.
505
Byłam zbyt rozemocjonowana
spotkaniem z porywaczem.
506
Proszę mi mówić „panie Zujew”.
507
Interesuje nas pani kontakt
z Nigelem Beamishem.
508
- Kim?
- Proszę przestać.
509
To pani przyjaciel.
510
Pracuje tutaj w Konsulacie Brytyjskim.
511
Służyliśmy razem podczas wojny.
To nie przyjaciel.
512
- Kto chodzi na piknik z wrogiem?
- Powspominaliśmy trochę.
513
- To nie pana sprawa.
- Przeciwnie, panno McBrian.
514
Przekazał pani informacje.
515
Nie traćmy czasu na łgarstwa.
516
Nie wiem, co to było. Spytajcie jego.
517
Jestem zwykła kobietą
pracującą w księgarni.
518
Mogę polecić wam książkę...
519
Niektóre rzeczy wiesz, a inne nie...
520
ale powiesz mi.
521
Zrozumiano?
522
Cóż...
523
Skoro mam zacząć śpiewać...
524
mogę prosić o szklankę wody?
525
Pomocy!
526
Zdaniem policji nie zaginęła,
bo zostawiła numer telefonu w książce.
527
To nie numer telefonu.
Napisała też „Odessa”.
528
- To miasto na wybrzeżu Ukrainy.
- Rozumiem.
529
Nasza przyjaciółka zniknęła.
530
- Powiadomię kolegów.
- Tak?
531
Czy zamiecie pan sprawę pod dywan
tak samo jak śmierć Orłowa?
532
- Słucham?
- Moją przyjaciółkę porwano w naszym domu.
533
Może to za mało, żeby ruszył pan tyłek,
534
ale jeśli potrzebuje pan kopniaka,
chętnie go dostarczę.
535
Coś do picia?
536
To prawda, mam dużą miotłę.
537
Proszę trzymać się od niej z dala.
538
Dziękujemy. Proszę nas informować.
539
- Jakieś wieści?
- Głucha cisza.
540
Co ktoś mógłby chcieć od Jean?
541
Spotkała się wczoraj
ze znajomym z konsulatu.
542
Notatka musi być od niego.
543
Orłow też zostawił ślad.
544
- Jego telefon do biura Mitchella.
- Mitchell coś wie.
545
Musimy się z nim spotkać.
546
Jego żona chciała posłuchać, jak grasz.
Zaprośmy ich.
547
- Powiedz, że masz dziś koncert.
- Powiem, że podpiszę oświadczenie.
548
- Wtedy przyjdzie.
- Tak. Proszę.
549
Dopilnuj, żeby przyprowadziła męża.
550
Idę spotkać się z Nigelem Beamishem.
551
- Ma pani coś do powiedzenia?
- Auć.
552
Dla pani dobra mam nadzieję,
że pani pamięć nie ucierpiała.
553
A więc...
554
ta kartka, którą dał pani Nigel...
555
Przeszukaliśmy pani płaszcz, torebkę...
556
Gdzieś ją pani schowała.
557
Proszę powiedzieć, co tam jest napisane,
to panią puścimy.
558
Jego numer telefonu.
559
Mieliśmy parę wojennych schadzek
560
podczas nalotów. Chciał odnowić romans.
561
- I co?
- Wyrzuciłam go do kosza.
562
Przysięgam, to prawda.
563
Ta prawda musi się zmienić.
564
Dobra! To był siedmiocyfrowy numer.
565
- Nie rozgryzłam go.
- Jest pani kryptologiem.
566
Może to nawet nie był szyfr?
567
Na pewno się pani nauczyła, że...
568
wszystko jest szyfrem.
569
Przepraszam.
570
Co z panem Beamishem?
571
Szukałam go po całym mieście.
572
W końcu odebrał telefon.
Twierdzi, że nic nie wie
573
o zniknięciu Jean.
574
- Wierzysz mu?
- W życiu!
575
Powiedz, że idzie ci lepiej z dyplomatą.
576
Jeszcze nie, ale czekam na Olivię.
Może ma jakiś trop.
577
Przeprowadzisz wywiad?
578
Z przyjemnością.
579
- Mam nadzieję, że się panu podoba.
- Tak.
580
Miło jest być w towarzystwie
i nie musieć wszystkich witać.
581
- Podobno znał pan Rosjanina, który zmarł.
- Tak.
582
Niestety to skomplikowana sytuacja.
583
Wyobrażam sobie.
584
Podobno nie mieli państwo dobrych relacji.
585
Nie rozumie pani wielu spraw.
586
Orłow nie był Rosjaninem.
587
- Oczywiście. Był Ukraińcem.
- Skąd pani wie?
588
- Odessa. Nad Morzem Czarnym.
- Zna się pani na geografii.
589
Nie nazywają jej „Perłą”?
590
- „Perłą nad Morzem Czarnym”.
- Tak.
591
Tak było napisane na jego tatuażu.
592
Nie wiem, za słabo się znaliśmy.
593
A mimo to przed śmiercią
zadzwonił do pana biura.
594
Czyż nie jest wspaniale?
595
Tak. Wspaniale.
596
Przepraszam.
597
Pewnie chciałabyś tam być.
598
- Świat już się mnie nasłuchał.
- A usłyszy jeszcze więcej.
599
Dziękuję, że zgodziłaś się podpisać.
600
Liczę na małą pomoc w zamian.
601
Zaginęła nasza przyjaciółka.
Pani mąż ma wpływy.
602
- To ważne.
- Jak zawsze.
603
- Myli się pani.
- Doprawdy?
604
Przez całą karierę
bazował pan na uprzejmościach.
605
A ten jeden raz przeciwstawił się pan
staremu wrogowi.
606
- Uznał pan, że silniejszy ma rację.
- Moja sekretarka ma klucze.
607
- Mogła odebrać od niego telefon.
- Moja przyjaciółka zaginęła.
608
Nie mam czasu na wywiad z pomocniczką.
609
Kim jest Władimir Nikołajew?
610
Ten tatuaż...
611
odnosi się do Floty Czarnomorskiej.
612
Orłow był oficerem marynarki,
bohaterem Obrony Odessy.
613
Nie wie pani o tym,
ale niektórzy próbują poprawić relacje
614
między naszymi państwami.
615
W tym ja i Orłow.
616
W razie problemów
mógł dzwonić do mojego biura.
617
Więc Orłow był szpiegiem?
618
Tego nie powiedziałem.
619
Zmiana planów. Już nie będę miły.
620
- Rozumiem.
- Tak?
621
Pana przełożeni są panem zniecierpliwieni.
622
To jasne, że pan tu nie rządzi.
623
Ktoś trzyma pana na smyczy.
624
Owszem.
625
Ale ja trzymam pani smycz.
626
Wiem, że to pan zabił konsula.
627
Genialne posunięcie.
Otruć go wśród tylu podejrzanych.
628
Zdrajcy mają wielu wrogów.
629
Podwójny agent.
630
Wiedział, co oznacza numer,
który tak was ciekawi.
631
- Co on mówi?
- Jeden z nas machnął na panią ręką.
632
Ale ja...
633
wierzę, że da się z pani coś wycisnąć.
634
Uznałam, że to może się przydać.
635
Widać było, że agenci ci nie pomagają.
636
FBI się nim interesuje.
637
To pewnie on odpowiada za otrucie.
638
Nazywa się Władimir Nikołajew.
639
Znam go. Był na przyjęciu.
640
- Musimy porozmawiać.
- Gdzie Ilija?
641
- Nie powinieneś zająć się byciem wrzodem?
- Czym?
642
- Nieważne. Zachowaj dystans.
- To niebezpieczne!
643
- Musisz posłuchać.
- Tu jesteś.
644
- Muszę znaleźć przyjaciółki.
- Najpierw muzyka.
645
Muszę szybko coś przegadać.
646
Jasna cholercia. To ochroniarz Ilii.
647
Jest tam.
648
- To na pewno sprawka Włada?
- Tak. Szukają go na całym świecie.
649
Nic dziwnego, że miałam ciarki,
gdy mówił o niebezpieczeństwie.
650
Groźba czy ostrzeżenie?
651
Pójdę się dowiedzieć.
652
- Dobrze grają.
- Co wiesz o swoim ochroniarzu?
653
On obserwuje mnie, a nie ja jego.
654
Nazywa się Władimir Nikołajew.
Szuka go policja
655
w różnych krajach.
656
Odpowiada za zniknięcie
mojej przyjaciółki.
657
Muszę z nim pogadać.
658
On cie zabije, żeby to zatuszować.
659
- To jakiś agent rządowy?
- Nie wiem. Gram tylko na wiolonczeli!
660
Musimy znaleźć najlepszą pomoc.
661
Chodź.
662
Josephine.
663
Napisy: Ewelina Zakrzewska
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.