Original subtitles

Úr fyrri þáttum.

Ég heiti Karvel

og bý í Silfurskógi ásamt fjölskyldu minni.

Bíddu, það gæti verið hættulegt.

Míra, litla systir mín, hafði fundið hreindýr hjá skautasvellinu.

Viltu köku? Hún er svo góð.

Svona, já.

Til þess að jólasveinninn gæti fengið það aftur

hengdi mamma upp auglýsingu í verslunamiðstöðinni.

Heldurðu að jólasveinninn sjái þetta?

Það getur vel verið.

Það er sveppur hér, sveppur í húsinu.

Út af myglusveppnum gátum við ekki haldið jólin heima.

Eigum við að halda jólin hér?

Já, öll saman með Pétri og Rannveigu.

Jæja, ég ætla að sýna ykkur sundlaugina. Já!

Fullorðna fólkið hélt að við Pétur værum vinir

en það vorum við ekki.

Þetta eiga eftir að vera verstu jól sem þú hefur lifað.

Ef þú ert heppinn.

Ég fann líka dularfullan hanska í hellinum mínum.

Hvað ertu að gera? Taka töskuna þína.

En hann var í töskunni sem Pétur tók.

Hanskinn hafði vísað mér leiðina að svolitlu enn stærra.

Undarlegum stað þar sem var sumar um hávetur.

Höllin.

Leynilegum riddaradal.

Eruð þið alvöru riddarar?

Ertu að gera grín að okkur? -Nei.

Hvað varð um hann?

Átti ég að þora að fara þangað aftur?

Jæja, öll sömul. Á fætur eins og skot.

Við höfum 17 mínútur.

Alda og Katrín, drífa sig.

Karvel, Jóna hringdi

og sagði að rafmagnið hefði farið af skólanum í nótt.

Hann er allt of kaldur til að vera þar núna.

Er þá frí?

Já, en þegar búið er að laga það verðurðu að vera klár að fara.

Ég skal segja ykkur það. Þetta er dugnaður.

Míra, þú verður að drífa þig fram úr.

Áfram nú, öll sömul.

Já.

Já.

Já. Auðvitað, Rannveig. Ég geri það.

Já, já.

Já, já.

Ég skal reyna. -Ég fer núna.

Bless.

Já.

Nei, ég er með það hér.

Ég skal mala þig.

Ég mala þig, skrímslið þitt.

Ég skal mala þig, mannhundur.

Ég vinn.

Ég skal mala þig, skrímslið þitt.

Og ég vinn þig.

Ég skal mala þig, skrímslið þitt.

Heiðarleiki, djörfung, fórnfýsi.

Nei!

Silva, ég fann strák.

Ég heiti Karvel. -Ég heiti Kuggur.

Hvaðan kemurðu?

Ég fór í gegnum...

í gegnum...

Endalausaskóginn?

Já.

Það fer enginn inn í hann.

Hvers vegna er ekki vetur hérna? Það eru að koma jól.

Jól?

Já.

Ætlarðu að halda upp á jólin? -Já.

Hvers vegna?

Hvers vegna ekki?

Ég hef aldrei haldið upp á jólin. -Er það ekki?

Það er enginn snjór.

Við getum ekki haldið jól án snjós.

Ha?

Ég hef aldrei séð snjó.

Er það ekki?

Nei.

En það hef ég.

Ég sé snjó á hverjum degi.

Í alvöru?

Já.

Ég veð snjó.

Það er svo mikill snjór að ég verð stundum leiður á honum.

Það myndi ég aldrei verða.

Þá geturðu fyllt þessa af snjó.

Já, já.

Hvað viljið þið mikinn snjó?

Nei! Ég gleymdi klukkunni. Ég kem aftur á morgun.

Klukkunni?

Halló? Er einhver þarna?

Já. Hver ert þú?

Ég heiti Karvel.

Sæll, Karvel. Sérðu hvort reipið er fast einhvers staðar?

Já, það er fast. Á ég að losa það?

Já, takk. En ekki koma hingað. Þetta er Endalausiskógurinn.

Þú gætir villst og aldrei ratað út aftur.

Svona, þá er það komið.

Hvað ertu eiginlega að gera þarna inni?

Halló?

Halló?

Gaman að geta hjálpað sjálfum jólasveininum.

Þar leystum við þessa ráðgátu.

Ertu alvöru jólasveinn?

Það held ég ekki.

Hann er einn af aðstoðar- mönnum hans, er það ekki?

Já, það má segja það.

Flott.

Nú verður þessi hérna að komast aftur heim til hjarðar sinnar.

Ertu að fara til Norðurpólsins?

Norðurpólsins? Já.

Heyrðu!

Geturðu farið með ósk frá mér til jólasveinsins?

Já, það gæti ég.

Mig langar svo mikið í mitt eigið herbergi.

Ég veit ekki hvort ég get lofað nokkru

en ég skal sjá hvað ég get gert.

Vertu sæll, Rúdolf.

Vertu sæll.

Bless, bless.

Næsta þriðjudag er stóra piparkökuhúsakeppnin

niðri í verslunarmiðstöðinni.

Og í ár hefur öllum fjórða bekk verið boðið að taka þátt.

Svo ég ætla að skipta ykkur í tveggja manna hópa.

Lea og Lísa. -Já.

Árni og Filipus. -Já.

Pétur og Ari,

Ída og Emelía,

Nóra og Nína,

Jakob og Emil,

Mikael og Tía,

Jóhannes og Lárus. -Já.

Kristján og Elín

og Karvel og Eirný.

Og nú getið þið sest saman tvö og tvö og byrjað að teikna

hvernig piparkökuhúsin eiga að vera.

Krakkar, sjáið þið Karvel og Eirnýju.

Eruð þið orðin kærustupör?

Ég held við ættum ekki að vera vinir.

Ætlið þið síðan að fara heim á eftir og kyssast?

Pétur, hættu þessu.

Pétur! Svona högum við okkur ekki í skólastofunni.

Veistu hvað við ætlum að gera?

Við ætlum að vinna piparkökuhúsakeppnina.

Sénsinn?

Ég er flink að teikna og Karvel flinkur að búa til hluti.

Það hjálpar ekki neitt. Ég á samt eftir að vinna keppnina.

Hvernig geturðu unnið þegar þú ert svona klunnalegur?

Ég er ekkert klunnalegur.

Pétur, þetta er orðið gott.

Þú mátt ekki segja svona. -Segja hvað?

Allt sem þú hugsar. -Er það ekki gott?

Ekki alltaf. -Ég var að reyna að hjálpa þér.

Ég bað ekki um hjálp.

Ef við eigum að vera vinir verðum við að hjálpast að.

Við getum vel verið vinir, allt í lagi?

Viltu það?

Já, en þá verðurðu að hætta að segja svona.

Það kemur mér í vandræði.

Á ég að ljúga?

Þú þarft ekki að segja neitt.

Er það ekki það sama og ljúga?

Sú ert sú besta sem ég hef kynnst.

Er ég það?

Þakka þér fyrir.

Viltu heyra ævintýrið um prinsessuna á bauninni? -Já.

Það var einu sinni prins sem var að leita sér að prinsessu

en var ekki viss um hvaða prinsessa hún ætti að vera.

Einn rigningardag var bankað á dyrnar

og drottningin fór að dyrunum til að opna.

Þá kom hundvot stelpa inn og sagðist vera alvöru prinsessa.

Þetta varð drottningin að rannsaka.

Hún sagði þjónunum sínum að leggja 20 dýnur og sængur

hverja ofan á aðra.

En undir þessum dýnum ætti að vera lítil baun.

Veistu hvað baunir eru litlar? -Já.

Svona smáar, hnöttóttar kúlur. Hún setti hana allra neðst.

Daginn eftir spurði drottningin stelpuna

hvort hún hefði sofið vel.

Og hún svaraði, nei að hún hefði ekki sofið vel.

Og það var sönnum þess að hún væri alvöru prinsessa.

Svo prinsinn og prinsessan giftust og lifðu hamingjusöm til æviloka.

Í alvöru? -Já. Er þetta ekki frábært?

Eigum við að prófa þetta? -Já.

Hvað eigum við að gera núna?

Okkur vantar baun.

Heiðarleiki, djörfung og fórnfýsi.

Heiðarleiki, djörfung og fórnfýsi.

Heiðarleiki, djörfung og fórnfýsi.

Heiðarleiki, djörfung og fórnfýsi.

Þetta er flott. Nú kemst ég þangað sem ég vil.

Einn, tveir. Mig vantar 10 stykki. -Þú hefur ekki efni á því.

Jess. Sexa.

Sexa? Já.

Þetta er ekki sexa, kjáni.

Hvað meinarðu? Auðvitað er þetta sexa.

Hann liggur á brúninni og vegur salt.

Nei, hættu þessu. -Kastaðu aftur.

Þetta er sexa. -Kastaðu aftur. Jú.

Hann er mest í sexuna. Ég ætla ekkert að kasta aftur.

Eigum við að semja. -Nei.

Nei. -Við semjum bara.

Hvernig þá?

Sá sem á meiri götur á jólunum vinnur allt saman.

En sá sem tapar?

Sá sem tapar þarf að vera þræll hins öll jólin hjá Rannveigu.

Allt í lagi. Flott. -Hvar eru koddarnir?

Míra tók þá. Þú átt að gera. -Hvers vegna?

Ég er að kasta. Ekki trufla mig.

Þú kemst ekkert þarna. -Ég kemst tveir.

Og hvað ætlarðu að kaupa?

Ég kemst þangað sem ég var aftur.

Rannveig verður ekki glöð með það.

Ég ætla að kaupa verslunarmiðstöðina.

Þú átt að gera...

Hvað gerum við á morgun ef Míra vaknar

og hefur fundið fyrir bauninni?

Við verðum bara að leika með.

Hvað meinarðu? -Þú mátt ekki lyfta hærra en ég.

Láttu ekki svona. Þetta eyðileggst bara.

Það verður að vera hér inni svo Alda svindli ekki.

Það er ekki satt. -Æ, farið nú og leggið ykkur.

Frábært.

Góðan nótt. -Góða nótt.

Þú svindlar víst. -Það er ekki rétt.