Original subtitles

Ég hefði aldrei trúað að snjór gæti glatt mig svona mikið...

og gert mig leiðan um leið.

En það gerði hann.

Það sem ég ætla að segja er kannski ekki mjög trúlegt

en það er satt.

Þið ráðið hvort þið trúið því eða ekki.

Áður fyrr trúði fólk því

að byggi dularfullt fólk út í skógi.

Á dimmum kvöldum í desember sáu menn silfursáldur á himninum.

Þess vegna heitir staðurinn þar sem ég á heima Silfurskógur.

Það er alla vega það sem ég hef heyrt.

Ég heiti Karvel og hér á ég heima með fjölskyldu minni.

Pabbi minn elskar tölur og hann er mjög góður.

Það eru aldrei nein vandræði með hann.

Þetta gekk upp.

Sara, sko! Það er núll hérna megin og núll hér.

Frábært.

Og mamma mín... er lögga.

Hún er alltaf í vinnunni.

Stans! Þetta er lögreglan.

Hún er besta og líka eina löggan í Silfurskógi.

Þú mátt ekki setja pappír í venjulega tunnu.

En hinar eru fullar.

Það er eitt annað með Silfurskóg, það kemur aldrei neitt fyrir hér.

Hún er ekki full lengur.

Engin innbrot og engin rán. -Allt í lagi. Allt í lagi.

Míra, litla systir mín, fær alltaf allt sem húm vill.

Prinsessur borða bara súkkulaðiálegg.

Og svo eru það tvíburarnir, Alda og Katrín.

Gerðu eitthvað, Anton. -Gerðu sjálf eitthvað.

Ert þú ekki í þjálfun fyrir svona laga?

Ég á hann. Hættu þessu. -Ég á hann.

Þetta er fjölskyldan mín.

En ég á líka leynilegan felustað.

Minn eigin helli.

Mér finnst gaman að búa til hluti

og í hellinum fæ ég að hafa uppfinningarnar mínar í friði.

Ég var búinn að ákveða

að jólin í ár yrðu bestu jól lífs míns.

Og þess vegna hafði ég undirbúið mig sérstaklega vel.

Enginn veit um hellinn minn

og ég vil ekki að neinn uppgötvi hann.

Þetta er minn staður og bara minn.

En ég vissi ekki þá hvað leyndist í hellinum.

Og að það myndi breyta lífi mínu um alla tíð.

Hvað er þetta?

Gjafir í jóladagatalið í skólanum.

Þarftu tvær?

Ha? Hver tók súkkulaðið mitt?

Þið verðið að fara vel í öll horn. Allt í lagi? -Já.

Þið byrjið að taka allt niðri fyrst. -Já, já.

Farið svo bara hægt stig af stigi. Allt í lagi? -Já.

Og vandlega. -Já, já.

Drífið ykkur nú.

Það hefur snjóað svo við verðum 10 mínútum lengur í skólann

og vinnuna í dag. Og við höfum þær ekki.

Hver tók súkkulaðið mitt?

Örugglega Alda. Hún borðaði mitt líka.

Ég hef ekki borðað neitt súkkulaði.

Pabbi, má ég fá súkkulaði á brauðsneiðina mína?

Auðvitað máttu það.

Hvað í ósköpunum...? Hverjir eru þið?

Sveppaskoðunin. -Sveppir? Hér?

Rannveig Kron vildi láta leita að myglusveppi

í öllum húsunum sínum.

Ræður Rannveig því? -Já, það er víst.

Rannveig á þetta hús

og við sem vinnum hjá henni megum teljast heppin

að fá að leigja svona ódýrt.

Við verðum að fá að skoða allt frá kjallara og upp á háaloft.

Já, en við erum bara á einni hæð.

Fyndinn. Hvern millimeter.

Sveppaleit hér?

Ég er farinn, pabbi.

Flott.

Karvel er alltaf á tíma.

Aldrei neitt vesen með hann.

Vaskaðu upp diskinn þinn. -Þú getur vaskað hann upp sjálf.

Sjáið þið.

Þið hafið aldrei séð svona, alvöru kyrkislöngutönn.

Eina í öllum heiminum.

Vá!

Með eitri í og allt.

Heyrðu!

Hvað er þetta?

Gjöf í jóladagatalið?

Já, hvað með það?

Hvað er þetta?

Ekkert sérstakt.

Svaka trúlegt. Þú býrð til svo flotta hluti.

Við ættum að skiptast á gjöfum. -Af hverju?

Áttu eitthvað erfitt með það? -Nei. Hvað ætlar þú að gefa?

Nei. Ég gleymdi henni heima.

Óheppilegt.

Í dag ætlum við að byrja á jóladagatalinu okkar.

Nú mega allir taka pakkana sína og hengja á eitthvert númer.

Ég ætla að setja minn á 15.

Hvað ert þú með?

Ég ætla að hengja pakkann minn hér.

Karvel, þetta er flott gjöf.

Takk.

Flottur pakki. -Sjáðu þessa gjöf.

Í dag drögum við út fyrsta pakkann í ár.

"Ari" stendur á þessum miða.

Steinn!

Hann er hluti af jörðinni.

Hann fékk stein.

Ég myndi klikkast ef ég fengi stein.

Hey, Karvel.

Já.

Þú plataðir mig.

Ég skil ekki hvað ég hef gert rangt.

Ég kom með tvær gjafir, þú komst ekki með neina.

Heldurðu að þú sleppir svona auðveldlega?

Þú platar ekki Pétur Kron.

Bö!

Ég giftist örugglega alvöru prinsi einhvern tíma.

Nú?

Já.

Örugglega.

Að minnsta kosti riddara á hesti. -Heldurðu það?

Já. En ekki þú?

Jú, auðvitað, kæra prinsessa.

Nennirðu að halda á mínum? -Já.

Míra, sjáðu!

Bíddu, kannski er það hættulegt.

Hæ.

Hæ. Hver á þig eiginlega?

Ha?

Almar, varst þú ekki með köku í vasanum? -Jú.

Láttu mig fá hana.

Sko, hérna er kaka. Langar þig í köku?

Hún er alveg rosalega góð.

Svona.

Hérna.

Tökum það með okkur.

Komdu.

Að þú skulir þora. -Þora hvað?

Það sem þú gerðir við Pétur.

Hann hefur gert þetta áður.

Hann tók jólagjöfina mína í fyrra líka.

Ég vildi bara vera tilbúinn í ár.

Hvers vegna segirðu engum frá?

Það þýðir ekki neitt. Það gerir bara allt verra.

En þá þarftu að hafa vin.

Mig.

Ég er búin að ákveða að við tvö verðum bestu vinir.

Takk fyrir boðið en ég er ekki alveg viss.

Hvers vegna ég?

Ég kann best við þig.

Eigum við að vera samferða heim? Það gera bestu vinir.

Já, en... við búum ekki á sama stað.

Það er rétt.

Uss!

Hvað er nú?

Eruð þið ekki að verða búnir?

Finnið þið nokkuð yfirleitt?

Eruð þið með gæludýr hérna?

Gæludýr? Nei, engin.

Hvað í ósköpunum er þetta?

Þetta er hreindýr. -Já, ég sé það en...

Við fundum það hjá skautasvellinu og ég held að því líki við mig.

En það á það örugglega einhver.

Kannski á jólasveinninn það.

Já, en við getum ekki haft það hérna.

Það er nógu þröngt hérna fyrir.

Já, en við verðum að hjálpa jólasveininum

að finna hreindýrið sitt.

Það er það sem jólin snúast um að hjálpast að.

Nei, nei... Það gengur ekki. Það fer út. Svona nú.

Út öll sömul. Koma svo.

Alveg rétt. Þið verðið að fara út. Öll sömul.

Hvað meinarðu?

Húsið er fullt af myglusveppi.

Þið verðið að fara héðan svo við getum hreinsað allt út.

Það hentar kannski að við skjótumst frá í kvöld.

Í kvöld?

Þetta tekur viku.

Hvenær getið þið þá gert það?

Halló!

Pabbi!

Veistu hvað gerðist?

Það er sveppur hérna.

Sveppur? -Sveppur í húsinu.

Húsasveppur.

Húsasveppur sem étur veggina.

Við getum ekki verið hérna um jólin.

Við verðum að fara út fyrir 20. desember.

Það er ekki hægt að vera hérna. Það þarf að taka sveppinn.

Getum við þá ekki haldið jólin heima?

Nei.

Hvar eigum við þá að halda jól? -Æ, ég veit það ekki.

Oj, en sú lykt. Mjólkin er súr.

Það er ekki mjólkin sem lyktar, það er hreindýrið.

Það er mjólkin.

Mamma! Hreindýrið er búið að skíta á teppið.

Þetta er viðbjóður. -Þetta er allt í lagi.

Ég ætla ekki að koma nálægt þessu.

Það er vond lykt af þessu meira að segja. -Ég redda þessu.

Hvað ertu að borða.

Oj, mysuost. Oj.

Hvað varstu að gera? Þú ert allur svartur í framan.

Ég var að æfa mig á skautasvellinu.

Heyrðu, Míra, hreindýrið má sofa hér í nótt

en í fyrramálið finn ég eiganda þess.

Skilið? Flott.

Hvar eigum við að halda jólin, Karvel?

Ég veit það ekki.

En það bjargast örugglega, pabbi redda þessu.

Hvað er þetta, Karvel?

Ekkert. Förum að sofa.

Ef við ættum nú okkar eigið hús.

Höll, með fullt af plássi og eigið herbergi.

Einmitt, Míra. Góða nótt.

Góða nótt, Karvel.