Original subtitles

"Het wordt oma's 75ste verjaardag," dat heb ik dus geprobeerd. Dat is de code.

Ze belt steeds met die vrouw, Claire S.

Hallo. Met rechercheur Annie Cassidy.

Wilt u mij terugbellen?

We konden ongeslagen blijven, en mijn beste speler verpest het.

'De politie behandelt het als een moordonderzoek.'

Weer een moord die ze nooit gaat oplossen.

De situatie is veranderd. - Maar uw vragen niet.

'Daarom blijven mijn antwoorden dezelfde.'

Annie Cassidy.

'Ik moest u terugbellen.'

Hier dan een andere vraag voor u.

Een vraag, die we u nog nooit hebben gesteld.

Heb je je vrouw vermoord, Michael?

Nee, dat heb ik niet.

En ik zal u nog eens wat vertellen.

Hoe langer dit duurt, hier, of met die twee vrouwen bij mij thuis...

hoe minder vertrouwen ik krijg, dat jullie zullen ontdekken wie dit heeft gedaan.

Niet nu. - Heel even?

Annie!

Ik zet dit in de navigatie, Stephen. Stephen is het toch?

Ja, ik heb het adres. Maar, één ding voor de duidelijkheid.

Als die plek niet openbaar is, dan gaat het niet door.

Duidelijk? Niet zonder geüniformeerde assistentie.

Ja.

Dus die vent kende het slachtoffer?

Ja, hij belde haar constant, in de weken voor haar dood.

Alleen dachten we dat hij een zij was, zijn nummer stond onder een vrouwennaam.

Het bekende verhaaltje. -Dat ken jij dus ook, Andy?

Blijf Ivan bellen. Of bel anders Becky.

Ik ga mee. - Ik zou alleen komen.

Annie, het gaat hier om een moordonderzoek.

Ja, maar als we het op zijn manier doen, zal hij eerder met ons praten, niet?

'Ik ben niet achterlijk.'

Ik weet dat je haar telefoonhistorie hebt bekeken...

en zag hoeveel we hebben gebeld.

We, eh...

We werden heel close.

Hadden jullie een affaire? - Nee.

Dat moet duidelijk zijn.

We wilden het wel, maar zijn ermee gestopt.

In het belang van onze huwelijken.

Als Claire, mijn vrouw, hier ooit was achter gekomen,

was ze er aan onderdoor gegaan.

Een mislukt huwelijk, voor een vrouw van haar leeftijd. Hoe moet je dan verder?

Je kunt dan nergens heen, toch?

En hij zou ontploft zijn. - Wie?

Haar hebben laten boeten. - Je bedoelt Michael?

Waarom zitten we hier anders met elkaar te praten?

Ze was een bijzonder mens, die gevangen zat in een...

waardeloos huwelijk. Daarom heb ik je ook gebeld.

En ondanks dat dit slecht overkomt,

moet je weten, wie ze was en en waar ze mee te maken had.

Dank je, Stephen. - Ik vond dat ik moest helpen.

Dank je.

Maar even voor de duidelijkheid, je belde me pas, nadat ik jou had gebeld.

Je belde in feite pas, nadat bekend werd dat het om moord ging.

Dus niet zozeer om behulpzaam te zijn, maar omdat je geen andere keus had.

Nee, ik gaf heel veel om Sarah.

Is dat zo? - Meer dan ik kan zeggen.

Hoe vaak belde je haar nadat ze werd vermist?

Nadat je wist dat ze vermist werd?

Nou....

Hoe vaak, tijdens die lange, angstige dagen dat ze werd vermist...

heb je ook maar gecheckt, of het goed met haar was?

Echt?

Hoe vaak?

Hoe begon het, die affaire, die jullie niet hadden?

Waar was je op maandag de 23ste?

Er zit iemand voor je beneden.

Geef antwoord. - Ik laat je even uit.

Vast heel druk, Stephen, zo'n zaterdag op kantoor.

Ik praat met mijn baas. Ik denk dat hij je wel wil verhoren.

Hoi.

Blijf vanavond bij ons.

Nee, ik moet er voor papa zijn..

Hoi.

Ik pak even wat spullen. -Alana, ik vind het zo erg.

Gisteravond had ik het erover met Mr Halliday...

of we misschien een recital moesten doen met haar favoriete muziek.

Maar dat is veel te snel. Excuses.

Ik weet niet of je dat weet, Michael...

maar in het geval van moord op een vrouw...

is de dader meestal een partner, ex-partner...

of een man, die het slachtoffer goed kent.

Vreemd genoeg, was dat niet bekend bij mij, nee.

Dus om u te kunnen elimineren als ondervraagde,

zodat u rustig rouwen kunt en wij ons werk kunnen doen,

willen we ons nu focussen.

Op de middag dat Sarah verdween...

stond u een rugbywedstrijd te kijken.

Te coachen, ja.

Tot hoe laat? -16:15u.

Toen zijn mijn dochter en ik, met Pa...

Dit heb ik jullie ook al allemaal verteld.

Tegen 16:30u waren we thuis.

Toen merkte u dus dat Sarah er niet was. -Alana met name, ja.

Ze is gaan kijken in de kamer waar ze altijd les geeft,

ging naar boven, heeft buiten gekeken...

en uiteindelijk kwam ze bij mij, of ik wist waar ze was. Maar dat wist ik niet.

Ik wil toevoegen dat alles wat ik deed tot die rugbywedstrijd,

ik kan verantwoorden.

Als ik niet aan het lesgaf, begeleidde ik een evenement, òf zat in een vergadering,

en dat alles is vastgelegd.

Dat is het voordeel als je zo'n strak tijdschema hebt.

'Zijn alibi is waterdicht, Sarah is op school tot lunchtijd.'

Door meerderen bevestigd.

Of ze is uit eigener beweging vertrokken óf tegen haar wil meegenomen.

En als ze is meegenomen dan niet door Michael Polly.

De Pollys hadden "gezinstracking" op hun telefoon,

maar Sarah nam die van haar zelden mee.

Wat doen we? Laten we hem gaan?

Nee. Eerst de zoektocht afronden.

We kunnen hem niet dwingen om hier te blijven.

Nee, maar hij gaat nergens heen.

Schuldig of niet, we moeten zien of hij meewerkt.

Annie. - Kan ik je even spreken?

Waar ben je geweest?! - Ik wilde het zeggen...

Ik kon niet, omdat ik bij een belangrijke ondervraging zat.

Ja. - Ja, dus dan wacht je even.

Ik wist trouwens niet eens dat je hem gebeld had.

Ik hoor dit nou voor het eerst. Jij bent de gezinsbegeleidster, Annie.

Hij had een affaire met Sarah. -Dan vertel je me dat,

en dan beslis ik wat we ermee gaan doen. - Sorry.

Sorry, dat het zo is gelopen. Als ik mijn boekje ging...

"Als"? -Dit is belangrijk, Ivan.

Hij wijst naar Michael en dat vind ik ook niet zo gek,

laten we eerlijk zijn...

Michael heeft een alibi.

Zijn naam is Stephen Sedgwick. Een vader op school.

Zijn zoon is de beste rugbyspeler.

Op de dag van de wedstrijd, de grote dag voor zijn zoon, is hij nergens te bekennen.

En Sarah Polly ook niet. -Misschien was dat het wel.

Waarom zou je je telefoon onder het bed verstoppen?

Niet omdat ze in alle haast is vertrokken of ontvoerd was,

ze wilde niet dat Michael wist waar ze heenging.

Ja. - Of met wie ze had afgesproken.

Ik kon het niet opbrengen om het gister al te doen, dus...

We doen het straks wel een keer.

Samen.

Ja.

Ik had Cindy van de bakker gevraagd dat te reserveren. Het is Annie's favoriet.

Als ze 's zondags komt, dan nemen we allebei een plak.

Je had tegen Cindy moeten zeggen dat ik zondags kom, neem jij dan een plakje.

Je hebt gelijk.

Mmm, lekker.

Die, eh...

Die zaak waar je aan werkt, van die school...

werk je ook nog aan die zaak van Tina?

Wat heb ik je nou beloofd in 2004...

jou en Ron toen ik nog in uniform liep?

Dat ik de klotedader zou vinden.

Wat heb ik jou beloofd in 2017, toen ik rechercheur werd?

Dat je de klotedader zou vinden.

En 's zondags, als we samen cake eten?

Dat je de klotedader zult vinden.

En die zal ik ook vinden.

Geen twijfel mogelijk. En dat meen ik.

Alleen...

dat zeg je nu al zolang.

Carol... - Het is goed, schat.

Je hebt ook veel aan je hoofd.

Michael.

Het is het beste voor de school.

Dat snap je toch wel?

Hoelang werken wij al samen? Wij drieën?

Daarom wilden we het ook persoonlijk doen.

Ben je vergeten hoe ik jou heb gesteund, toen je er tussenuit moest?

Al die klagende ouders.

Dat heeft niets te maken... - Ze stond daarbuiten.

En dan jij. Al dat gedoe voor de COVID.

Dat verdwijnt niet zomaar vanzelf.

Het bestuur wil dit zo.

In je eigen belang. -Behandel me niet als een kind.

Noem me geen Mike.

Ik praat nu niet met hem.

Oké. Laten we beschaafd blijven.

Een schorsing is tijdelijk.

Dat woord hoeft geen negatieve lading te hebben.

Oh, je bent het ermee eens?

We hebben de tentamens, we hebben de open dag...

en eerst ook nog die belangrijke wedstrijd.

en dat beschermen we zo.

Ze heeft gelijk. We zijn een bedrijf.

De ouders zijn klanten, en die hebben wensen.

Ze willen dat jij een stap terug doet.

Simone!

Ik wil dat je een e-mail opstelt voor de ouders en de staf.

Daarin moet duidelijk in staan dat het tijdelijk is, twee weken...

en dat het op mijn verzoek is. -We hebben 'm al geschreven.

Dan wil ik 'm graag eerst even lezen.

Ik wil dat iedereen weet, dat het niet om mij gaat.

Dat het geen oordeel is over mijn karakter, of mijn bekwaamheid.

Michael, hij is vanmorgen al verstuurd.

Deze zijn van juni. Een sportwedstrijd. Ouders, staf.

Daar is Michael, kijk.

Die stonden op de laptop, die we in het huis vonden.

Sarah weer.

Ze had haar best gedaan, en wel hierom....

Ga maar verder, alsjeblieft.

Kijkt hij nou naar haar daar, of naar Polly?

We hebben nog een betere. We hebben een live foto.

Ze beginnen een affaire, bellen elkaar elke dag...

en toen ze werd vermist, voor ze weten dat ze weg is...

stoppen de telefoontjes.

Denken we dat hij het is? - Nee.

We zeggen dat hij verdacht is. Hoog op de lijst.

Jouw lijst. Ik ben slechts de gezinsbegeleidster.

Geen woord hierover tegen de Pollys.

Oké. Zoek alles wat we kunnen vinden over Stephen Sedgwick...

daarna pakken we hem op. - Oké, chef.

Weet je, wie ik bedoel met Simon Howell?

Hij was mijn voorganger hier op school.

Je moeder en ik...

kwamen hier het huis bezichtigen, vlak voor dat ik het overnam.

We konden het niet geloven. Het was zoveel mooier dan ons vorige huis.

Jij weet dat waarschijnlijk niet meer.

En toen, je moeder met zijn vrouw sond te praten,

nam hij me mee naar buiten en hij zei dat ik hier niet moest gaan wonen.

Wel de baan accepteren maar ondanks dat je niets mooiers zou vinden,

iets buiten het terrein van de school te zoeken.

"Omdat je anders steeds iedereen aan de deur kreeg."

Hoe bedoel je? -Leerlingen, ouders, leraren.

Ze kloppen aan en blijven aankloppen.

Omdat dit niet jouw huis is, maar dat van de hoofdonderwijzer.

Het is eigendom van de school, het is van hen en jij bent ook van hen.

Je bent niet langer gewoon Michael.

Je bent voor altijd de hoofdonderwijzer.

En het raakt niet alleen jou.

Het raakt iedereen.

Sarah, is niet meer Sarah.

Ze is de hoofdonderwijzers vrouw, en het raakt het huwelijk.

Je bent getrouwd met de school. Dat wilde hij me vertellen,

want daarom gingen hij en z'n vrouw weg.

Zij zagen het gevaar en konden het niet meer aan.

Ik keek naar hem en ik dacht: "Zo word ik niet...

"want ik kan daar wel mee omgaan want ik ben beter dan jij."

Ik bedankte hem voor z'n advies, en deed er niets mee.

Hou op nou.

Ik heb het er nooit over gehad en toen overkwam het ons.

We zijn niet op tijd weggegaan.

Dus vroeg ik het bestuur om verlof, wat ze goed vonden.

Zo kort mogelijk natuurlijk, gezien de drukte.

Maar ik denk dat het belangrijk is, om wat meer thuis te zijn bij Alana.

Goed, fijn dat te horen.

Wil je me gaan vragen hoe het ervoor staat? Ik herken die blik.

Wel, het is mijn en Becky's taak je op de hoogte te houden.

Maar er is niks te melden behalve dan dat we alles nog een keer checken.

En we praten nog met de mensen in Wales van die pub, waar haar pasje is gebruikt..

Is dat het?

Is het gelukt haar telefoon te openen? -Ja, dat is gelukt.

Oké, dat is dan wel een update, of niet?

Normaal gesproken wel...

maar je moeder was niet zo verslaafd aan de telefoon, zoals wij, dus...

Mag ik je snel even wat laten zien? - Ja.

Hebben ze het zo achter gelaten? -Ja. Boven is het nog erger.

Ze is niet alleen vermoord, maar er is ook nog ingebroken.

Het spijt me verschrikkelijk. We zoeken dit uit. Al moet ik het zelf doen.

Ze gebruikte haar telefoon vaker dan jullie denken. Er moeten dingen op staan.

Niet persé. -Hebben jullie wel goed gekeken?

Alana, we hebben een hele afdeling die daar mee bezig is.

Als er ook maar iets iets op staat, dan vinden we dat...

en laten we jullie dat als eerste weten.

Er zijn 60 verschillende artikelen.

Stilte, alstublieft.

Wat heb ik gezegd?

3 of 4 verschillende artikelen...

Bauri!

Het winnen van een rugbywedstrijd, geeft je niet het recht om in de klas te praten.

Of je telefoon te gebruiken. Of heb ik het mis?

Dyce? - Nee, Sir.

Wat was er trouwens zo interessant?

Kom op.

Iemand vertelde me...

Iets vlugger.

Ze zeiden dat Dylan's vader was gearresteerd, Sir.

Zeg dat nog eens.

Gearresteerd....

Voor moord.

Dit is taktiek van je, of niet? 'Iemand arresteren, in een cel gooien...

en hem dan 5 uur in zijn sop gaar laten koken.

Hem in de zenuwen laten zitten. -Start ondervraging 13:01.

Stephen, voor we het hebben over jouw relatie met Sarah...

Er was geen sprake van een echte relatie. -Maar er waren wel telefoongesprekken.

Ik wil niet dat hierover misverstanden zijn.

Voordat we daarover verder gaan, wil ik dat je ons eerst vertelt...

waar je de middag van de 23e maart was, met name tussen...

met name tussen...

12:15u en 16:30u.

Toen was ik ...

Even als geheugensteuntje, het is de plek, die je had gekozen...

in plaats van naar je zoon te gaan kijken, die een rugbywedstrijd speelde.

Bedankt daarvoor.

Rond die tijd werd Sarah Polly vermist. Later werd zij vermoord gevonden.

Dus waar u was, gedurende die uren, is van cruciaal belang.

Ik was in ons huisje. -'Wat voor huisje?'

'We hebben een vakantiehuisje'.

'Ik wilde weten of het was schoongemaakt.'

Tegen de avond ben ik terug naar Bristol gegaan,

en de rest van de avond was ik thuis.

Samen met Claire.

Als u daarvan het bewijs wilt hebben kunt u het de overbuurman vragen.

Hij heeft daar overal camera's hangen.

Want het aantal inbraken neemt toe in Bristol, zegt hij.

Maar hij is gewoon een nieuwsgierige zak.

'Ik zie het als ik buiten een sigaret rook. Hij filmt alles'.

'Nooit gedacht dat ik daar blij om zou zijn.'

'Over dat huisje. Waar is dat?' -'Wales.'

In een plaatsje genaamd Ogmore. Bij Bridgend.

Is Sarah ooit in dat huisje geweest?

Eén keer misschien.

'Als vriendin.'

Afstand Ogmore naar Bridgend Wales

Ze weten het kennelijk allemaal.

'Sedgwick's vader.

'Dat hebben ze je waarschijnlijk al verteld?' Dan zal het wel waar zijn, toch?

'De politie wist van die affaire.

'Ze arresteren Sedgwick niet zomaar.'

Waar ben je nu? We moeten met elkaar praten.

Ben je getrouwd?

Sorry? - Je draagt wel geen ring...

maar dat zegt tegenwoordig niets, toch?

Dus, langdurige relatie? Getrouwd? Sorry, zijn die vragen verboden?

Nee.

Ja.

Gelukkig?

Gelukkig genoeg.

Hoezo?

Hoe doe je dat?

Werk, relaties, hoe doe je dat allemaal?

Ik weet niet of het wel zinvol is,

jouw relatie met Sarah te vergelijken met mijn relatie met...

Met...? Je wilde net z'n naam noemen.

Je hoeft geen antwoord te geven op al die...

Ik wil een gesprek gaande houden, dus... - Craig.

Ik weet het niet.

"Beter je best doen"? "Ik zie jullie na school"?

Ik weet niet wat je tegen je leerlingen zegt als je hun huiswerk ziet.

Ik weet het niet.

Niemand is perfect, dat weet ik wel.

En jij, Michael?

Dat is een goed idee. Wandelen gaan.

Mag ik ook gaan wandelen? -Niet naar waar ik denk dat je heen gaat,

daar kan ik niet met je heen. -Is dat nog afgesloten?

Nee. -Waarom dan niet?

Omdat je dan problemen krijgt.

Als de pers je daar ziet, of als je sporen achterlaat...

dan was je op de plaats delict, forensisch gezien.

Ze waren toch klaar? -Dat klopt.

Maar misschien wordt de zaak later weer bekeken

en zien dan dat jij daar was...

Waarom zou je je die poespas op de hals halen?

"Poespas"?

Het lichaam van mijn vrouw is daar gevonden.

Dit was een buitenechtelijke affaire,

en Stephen Sedgwick probeert dat te verdoezelen.

We zijn dus niet op zoek naar bewijs.

Maar naar het ontbreken ervan.

Wat is er weggelaten?

Berichten die zijn verdwenen , of telefoongegevens,

vreemde hiaten in de agenda?

Ik wil de videobeelden van de overbuurman.

En ik wil dat er een team naar dat vakantiehuisje in Wales gaat.

Kijken of we Sarah daar kunnen plaatsen op de dag dat ze is verdwenen.

Het zal niet makkelijk voor hem zijn, maar hij kan het maar beter weten.

Hij komt er toch wel achter. Dan kan hij het beter van jou horen.

Jullie willen dat hij het weet. -Nee...

Jij hebt een hekel aan hem. -Nee, hij aan mij.

En het maakt niet uit, wat ik van hem vind, hij is jouw vader.

Jij wilt hem beschermen en dat is ook logisch.

Maar ik wil jou beschermen.

Jezus, wat is er?

Wat?

Ik heb iets stoms gedaan.

Toen ze naar het huis gingen, heb ik iets weggenomen.

Ik zag al voor me...

Ik zag al voor me hoe het zou lijken, hoe het zou gaan.

Waar heb je het over? - Je moet iets voor me doen.

Ik wil dat je naar de stafkamer gaat. - Weg hier...

Ik kan daar nu niet naar binnen gaan. Je moet naar de stafkamer gaan.

Daar heb ik het verstopt. Het moet weg. - Is dat verstandig?

Als papa erachter komt, gaat hij eraan onderdoor. Ik wil ze niet allebei verliezen.

Alles goed? - Prima.

Mag ik even...? - Natuurlijk. Sorry.

Sarah lag daar.

Melody, die vrouw met die hond, kwam van die kant.

Ik ben getrouwd, maar niet gelukkig.

Hij verliet me voor een andere vrouw, een jongere vrouw.

Het is moeilijk, of niet?

Als het moeilijk wordt, is het lastig om erover te praten.

Pijnlijk.

Hoor je dat?

Dat zijn de klokken van de schoolkapel. Zo dichtbij zijn we.

En daarom wilde ik hier naartoe...

om je te vragen, of degene, die dit heeft gedaan en Sarah hier achterliet...

de mensen wilde doen geloven dat ik het was?

Heb je gelezen wat er in zit? - Natuurlijk niet.

Wat doet dat er ook toe? Van wie is het?

Het gaat ook niet om het boek. Dat heb ik alleen gedaan om het te verbergen.

Het is mama's dagboek uit haar agenda.

Ik wist dat ze daarin van alles opschreef, over...

hem.

Over Sedgwick of je vader? -Allebei.

En ik heb daar pagina's uitgehaald...

op de ochtend, dat ze werd vermist, om te voorkomen dat papa ze zou lezen.

En toen zei de politie dat ze het huis kwamen doorzoeken.

Ik...

ik wist dat als ze het zouden vinden, het er voor papa slecht uit zou zien.

Hij zou dan een motief hebben.

Zo...

zouden ze de dingen dan verdraaien.

Dus jij verstopte dat? Heb je het gelezen?

Alles? - Genoeg.

Ik kon er niet meer mee verder.

En nu? -Ik neem het mee en verbrandt het.

Dat mag je niet doen. - Hoezo niet?

Wat als ze de stafkamer doorzoeken? - Het is allemaal privé.

Het is bewijs. Je moet het de politie geven.

Nee, ze zullen het verkeerd begrijpen. Ze zegt hoeveel ze van Sedgwick houdt.

Dat ze al maanden van plan was om weg te gaan.

Dat staat er... -Het maakt niet uit, wat zij zegt.

En dan lijkt papa schuldig. -Je kunt hier niet bij betrokken raken.

Wat dan nog, als ze zegt, dat ze je vader wilde verlaten.

Oké, dat had hij vast niet gewild.

Maar misschien, Sedgwick ook wel niet.

Waarom, als dat al maanden aan de gang was...

waarom deden ze het niet dan?

Het is bewijs tegen allebei.

Chef!

Deze berichten zijn gewist van Sedgwick's telefoon.

Sarah heeft dezelfde gewist van haar telefoon maar staan nog in de cloud.

Kun je ze even uitprinten? -Ik dacht al dat je dat zou vragen.

Als er al tekstberichtjes waren, kunnen dat er niet veel zijn.

Er staan er 700 op uw telefoon. -Complete onzin.

Sorry, u hebt gelijk. Er STONDEN er 700 op uw telefoon.

En de dag voordat Sarah verdween heeft u ze gewist.

Allemaal. In één keer.

Haar laatste berichtje... Laten we maar aan het eind beginnen...

was heel kort en duidelijk, of niet? -Dat kan ik me niet herinneren.

U weet het niet meer? - Kunt u me het vertellen?

Tuurlijk.

Haar laatste berichtje luidt simpelweg "Het is over."

Vreemd, want als er geen affaire was,

wat was er dan precies "over"?

De vriendschap. - Iets harder graag.

De vriendschap. - En wat was uw antwoord daarop?

Of bent u dat ook vergeten?

Zal ik...? Waarom ook niet?

"Wie denk je verdomme wel niet dat je bent?

"Al die beloften, om me te bewegen C te verlaten...

"en er dan mee te kappen.

"Dit zal je duur komen te staan.

"Je hebt geen idee. Je zult hier verdomme voor boeten".

Fijne vriendschap.

Dat huisje dat u verhuurt, is toch in Ogmore?

Ging Sarah daar naartoe om daar te blijven? -Ik denk het niet.

Dus als het forensisch team daar heengaat...

vinden ze daar geen sporen van haar in een slaapkamer?

Stephen?

'Sorry, Het is nogal veel om te verwerken allemaal.

De middag dat ze verdween...

heeft Sarah Polly haar bankpasje gebruikt in de "Red Hare" pub.

5 minuten met de auto vanaf uw huisje.

Ze kocht daar sigaretten.

Ze rookt niet. - Nee, maar u wel.

Uw buurman Alec filmt u elke keer als u naar buiten gaat om te roken.

Dat heeft u toch gezegd, of niet?

'Dat was ik.

'Met haar pasje.'

We waren wél close, ik...

Ik geef het toe. Ik geef dat nu toe. Ik...

We waren altijd bij elkaar, zo gauw dat kon.

En...

daarom, liet ze haar pasje ook in mijn auto liggen.

Ik had mijn portemonnee niet bij me, dus heb ik het pasje gebruikt.

Waarom verzweeg u dat? - Ik verzwijg niets.

Ik help juist. - Waar is dat pasje nu?

Als u dat maandag bij u had,

waar is het nu dan? -In mijn portemonnee.

Die van mij is afgenomen toen ik hier kwam.

Ik heb dat korte verlof opgenomen en bevestigd.

Hé, Becky.

'Je had gelijk wat betreft Sedgwick. Hij heeft Sarah's pasje.'

Oké, bedankt. Bye.

Dat was Becky, zij neemt het over...

en ze vroeg, of ze nog iets mee moest brengen?

Nee, volgens mij niet.

Dan ga ik maar.

Bedankt. - Bye.

Waar ben je geweest? - Dat heb ik toch gezegd.

Ik ben dat verlof wezen regelen.

Dan was je wel lang weg. - Het duurde ook lang.

Wat is dat in je zak?

Sorry?

Wat heb je in je zak?

Waarom doe je zo? - Ik vraag alleen maar wat.

Nee. Je ondervraagt me alsof ik een zesde-klasser ben.

Laat eens zien.

Het zijn pagina's... uit mama's agenda.

Persoonlijke pagina's.

Ik maakte me zorgen...

Ik wilde niet dat haar persoonlijke gedachten werden gelezen door de politie.

En, heb jij ze gelezen?

Niet allemaal nee. En ook niet helemaal.

Wil je ze mij voorlezen?

Als jij vindt dat de politie ze niet moet lezen wil ik horen wat er in staat.

Dat wil je echt niet.

Niet?

Waarom begin je niet met die week dat ze vermist werd?

Pap, alsjeblieft. - De dagen voordat ze stierf.

Begin daar maar.

Lezen....

"Hij is onmogelijk.

"Zoals hij tegen me praat, zoals hij door me heen kijkt.

"Elke keer, als ik 'm tegenwoordig zie...

"Vraag ik mezelf af..."

Lees maar verder....

"Vraag ik me af, wat trok me in hem aan?

"Wat heb ik gedacht? Die..."

Lees verder.

"Die schoenen, die kleding, dat haar, zijn arrogantie."

Pap, mensen schrijven wel eens dingen, die ze niet menen.

Het betekent helemaal niets. -Lees maar door.

"Maar met..."

Nee. Niks weglaten. Lees maar gewoon verder.

"Maar met Stephen, is het anders. "Stephen wil me.

"Stephen weet hoe hij mij moet bevredigen.

"We hebben het..." - Lees verder.

"We hebben het in zijn auto en thuis gedaan.

"Hij weet wat hij moet doen, hoe....hij me aan moet raken.

"Hij neem de tijd, tot ..."

Lees verder. - Pap, alsjeblieft..

Blijf...lezen.

"Hij neemt de tijd, tot ik ben bevredigd.

"Hij gaat weg bij Claire.

"Hij wil dat ik bij Michael wegga.

"Saaie Michael, "die door iedereen wordt uitgelachen.

"En dat wil ik ook. "Ik moet het doen.

"Je leeft maar één keer."

Ik wilde niet dat jij dit te weten kwam.

En, eh...

wat ga je er nou mee doen? -Verbranden.

Het zijn haar... privé zaken. Ik...

Wat vind jij?

Paul vindt dat ik er mee naar de politie moet gaan.

Mijn advies is dat...

je moet doen, wat jij goed vindt nu mama er niet meer is.

Sedgwick heeft een huisje in Wales.

Hij gebruikte daar haar pasje.

Waren ze daar samen? - Nee. Hij was daar alleen.

Zij heeft het pasje in de auto laten liggen. -Je weet wat dat betekent, toch?

Hij stikt in zijn eigen leugentjes,

want als m'n pasje daar lag, zou ik het terug willen.

Zijn buurman heeft beelden van elke keer dat hij komt en gaat. Dat daar is zijn huis.

Ziet er goed uit. - Hier gaat Sedgwick weg.

Een verkeerscamera pikt hem later op, en een paar uur later...

komt hij weer terug.

Weer terug in Bristol, op tijd voor de thee. Beide keren zit hij alleen in de auto.

Dat wil zeggen, voorin.

Ik bel de OvJ. Zien wat we nodig hebben voor een aanklacht.

We houden hem vast tot? -Tot 18:30u.

Hoe laat is het? - 18.00 uur.

Nog een halfuur.

Alles goed? - Hoi. Ik ben nog iets vergeten.

Misschien is het niks. - Alles helpt.

Iederean zegt dat ze 's middags is vermoord...

tijdens de rugbywedstrijd. Toch?

Iedereen? - Ja, online en zo.

Het staat overal. Je kunt er niet omheen.

Maar dat kan niet kloppen. Ze moet later zijn vermoord.

Hoezo dan?

Omdat ik elke dag dezelfde route loop altijd om 16:30u.

En die eerste middag liep ik langs het huis.

Die middag dat Sarah werd vermist.

En ik groette Michael Polly en liep verder, dezelfde weg als altijd.

Maar Caspar heeft haar toen niet gevonden. Dus we denken, dat toen ze vermist werd...

ze ergens naartoe ging en terugkwam.

'Of later daar is gedumpt.' Toen de hond haar vond.

Oké. Ik check het nog een keer.

Oké, Duncan.

We hebben meer beelden nodig dat Sedgwick thuis weggaat, dus scroll even verder.

Ik wil bewijs van hem dat hij het lichaam vervoert.

18:20u. Oké.

Dit is maandagavond, de dag dat zij werd vermist.

Sedgwick komt thuis uit Wales, parkeert de auto, en gaat niet meer weg.

Het gezin gaat slapen. Geen enkele activiteit meer.

Scroll maar verder.

Verder.

Ging hij die nacht niet meer weg?

Nee, hij is niet meer weggegaan. Kijk maar.

Niks.

Was die auto er al, toen je net begon? -Nee, die komt net aanrijden.

Hoe laat is dat? - Eh, 23:15.

Dus er komt een auto aan om 23:15...

Stapt er niemand uit? - Nog niet.

Daar zijn ze. Zoom eens in.

Dat is Michael Polly.

In ieder geval hebben we elkaar nog.

Nederlandse vertaling & Sync: CaMa, verbeterd door GvdL.