Original subtitles

Waar is mama?

Ze las mijn berichtjes niet, en ze is niet bij Nan.

Ik zie je op de bijeenkomst.

We moeten het iemand vertellen! Pap!

Ik wil dat niet nog een keer.

Ik heb het verpest, Annie. Ik besef dat dit m'n laatste kans is.

Iemand wil een vermissing aangeven.

Nog eens! Het is het hoofd van St Barts.

Dit is niets voor haar,

het is nooit eerder gebeurd en ik maak me zorgen.

Als u wist dat er iets mis was waarom kwam u dan niet meteen?

Het gaat niet om vertrouwen. Ik weet die code domweg niet.

Ik ga maar eens.

Wat is er, Gareth? Wil je iets zeggen? -Het is al 8 jaar geleden, Annie.

Wie helpt wie hier nu eigenlijk?

Annie?

Is het Sarah?

Michael?

Michael, ik ben het, Annie!

Michael, ik kom naar binnen!

Ze worden over 12 minuten opgehaald.

Michael... - Dat gaat voor.

Luister naar me. - Nee, jij luistert. Voor we verder praten...

de leerlingen hoeven dit niet te weten.

Wat niet? - Wat het ook is, dat je hebt gevonden.

En je hebt modder in het tapijt gelopen.

Zorg dat je vanavond de belangrijkste data van de 30er jaren bij de hand hebt.

Hoe vaker we die blijven herhalen...

Stilte allemaal! Ga zitten!

Zitten. Sedgwick, ga zitten.

Waar is Miss Polly?

De gele vlam, met het ventiel open...

waardoor zuurstof...

'Waarom willen ze me thuis spreken?'

Ze hebben alleen maar gezegd...

dat ik je zo snel mogelijk moest vinden.

Hoi, Tara. Hoi, Jen. Hallo.

Zo snel mogelijk en dat je naar huis moest komen.

Oké. Dank je. - Oké.

Chef... We hebben de omgeving afgezet.

We wachten op de Forensische Dienst.

Nee!

Terug nou.

En neem dezelfde stappen, zoals je binnenkwam.

Ik heb het al een keer schoongemaakt.

Koolstofdioxide, of CO2...

bevat welke twee elementen?

Niet naar buiten zitten kijken tijdens de les!

Ze komen ons zo ophalen. De ouders zijn onderweg.

Wat maakt het uit, pap? - Ze hoeven dit allemaal niet te zien.

Wat maakt dat nou uit? Wat...?

Wat heb je daar?

Het is van haar. - Dat weten we nog niet.

Ze hebben haar gevonden. -Nee, ze hebben een lichaam gevonden.

We weten nog niet of het je moeder is. - Wie zou het dan moeten zijn?

Ze wordt kennelijk nog steeds vermist. Al dagenlang. Het is groot nieuws

Kom, Theo, instappen. Tot straks, Mandy.

Tot straks. Bye.

Ah, daar is ie. - Bye, Sir.

Dylan.

Tot straks. - Tot straks.

De lijkschouwing is pas morgen, maar het is duidelijk dat het om moord gaat.

Ik zat te denken... - Hmm?

Als ze buiten het terrein werd gevonden, heeft het dan met de school te maken?

Zal ik de onopgeloste moorden bekijken.. -Nee.

of er enig verband is. - Annie.

Of niet?

Natuurlijk wel, maar niet jij. Ik heb jou hier nodig.

Ik wil jou daar in huis hebben om zoveel mogelijk informatie te krijgen.

Morgen moet je met ze naar het mortuarium voor identificatie.

Ik ben zover, Bri. - Wil je dat ik met je meega?

Ik was het eerst ter plaatse. -Ik zei dat ik wil dat je hier blijft.

Dat is namelijk wat een contactpersoon voor het gezin doet.

Wat?

'Ik denk dat ik het weet. Het was iets dat Alana zei.'

"Oma wordt 75 volgende week." Weet je nog? Een belangrijke datum.

Ja. - Dat heb ik dus geprobeerd.

Ik heb die data geprobeerd.

Maandag de 30ste, de dertigste van de derde, 1951.

Toen dinsdag. 31-03-51.

Toen heb ik de woensdag geprobeerd...

Dat is de code.

Het vreemde is, dat als je naar de gegevens kijkt...

ze nauwelijks met Michael belt. -Is dat dan zo vreemd?

Ze zijn getrouwd. - Dat bedoel ik.

Maar hier dan, kijk.

Ze belt steeds met die vrouw. "Claire S".

Lange gesprekken. Soms wel een uur.

Dus ik dacht, laten we dit aan Ivan laten zien.

Dan kan hij Claire S. bellen.

Dan kan hij uitzoeken, waar ze het over hadden de dagen voordat Sarah overleed.

Waarom bellen we haar niet zelf?

Ivan doet het onderzoek. Ik doe het wel met de mijne.

En daarna leveren we Sarah's telefoon in.

Hallo. Met rechercheur Annie Cassidy.

Kunt u mij alstublieft terugbellen, zo gauw u dit hoort? Dank u.

Klaar.

De vrouw, die hier altijd langsloopt als ze haar hond uitlaat...

ze heet Melody.

Iemand zei...

dat Melody de vrouw was, die mama heeft gevonden.

MUZIEKLERARES VERMIST ECHTGENOOT DOET OPROEP

8 JAAR LATER NOG STEEDS GEEN AANWIJZINGEN IN COLD CASE

GETUIGENOPROEP VERMISTE VROUW

Wat wil je dat ik doe?

Wat ik wil dat je doet? Ik wil niet dat je iets doet.

Niets, alleen huilen.

Over mama.

We weten toch niet of zij het is? - Natuurlijk is ze het, dat zeiden ze.

We moeten haar identificeren.

Morgen.

Als ze ons daarbij nodig hebben zijn ze nog niet 100% zeker...

Het is een formaliteit, pap. Ze willen alleen maar bevestiging.

Abbots Lodge.

Oh, hallo, Malcolm. Fijn dat je belt.

Je kleindochter en ik zijn hier veilig in het huis.

We weten het nog niet zeker, dus dat moeten we afwachten.

We moeten geen overhaaste conclusies...

Nee, kom maar niet hier naartoe.

Het is sowieso al wat laat om nog te gaan rijden.

Nee, ik weet ook wel dat je prima kunt rijden, maar...

Het is al half elf, en ik vraag het je.

Doe ik, ja...

En natuurlijk... houd ik jou en Verity op de hoogte.

Ja, fijne avond nog.

'De bloemen waren wat overdreven.'

Misschien wel.. 'Zal ik ze op komen halen?'

Nee, ik hou ze wel, Craig, dat bespaart jou de moeite.

Ik heb de boodschap begrepen.

'Ik snap het.'

Ik wil niet weer iets beginnen waar ik niet zeker van ben. Dat is alles.

Snap ik. En ik heb die persconferentie gezien.

'Je hebt het druk. Maar ik wil dat je weet....

'dat Craig Stanhope beschikbaar is voor koffie,

'en te dure plakjes cake in café's in Bristol naar jou keuze.'

Oh ja? -'Als die situatie zich voordoet.

'Doe met die informatie wat je wil.

'Een fijne dag verder.' - Jij ook.

Morgen.

Het mortuarium is in Flax-Bourton.

Zo'n 15 minuten rijden van hier.

Als de lijkschouwing klaar is,

willen ze dat jullie de formele identificatie doen.

Jij en Michael.

Alana, des te eerder we dit doen, des te eerder is het achter de rug.

Waar is je vader?

Waar denk je?

Even een korte herinnering...

diegenen, die niet in de bovenbouw zitten...

doen ofwel cross-country, of rugby-training voor de ouderen...

of gaan werken aan Culturele Projecten.

Eh, blijven zitten, alstublieft. Ik ben nog niet klaar.

Vanmorgen...

moest ik denken aan het verhaal van Job.

Job, een succesvolle man, werd plotseling door God op de proef gesteld...

maar hij had geen idee, waarom.

Waaraan had hij dat verdiend?

Maar hij bleef standvastig.

En door zijn standvastigheid, hield hij vol.

Hij bewees dat hij goed genoeg was.

Nu we de moeilijkste twee weken van dit kwartaal ingaan...

met de examens, de rugby-matches en gesprekken met de universiteit...

Wil ik dat jullie daaraan denken.

Heb vertrouwen in wat je doet.

Laat ons zien, wie je echt bent.

En nu... zoals iedere morgen, gaan we weg... hoe?

Lilly Sullivan? - Rustig en netjes, Sir.

Rustig en netjes. Ga maar.

Is je nog iets te binnen geschoten over je moeder?

Iets dat je ons tot nu toe niet vertelde omdat het niet zo belangrijk was...

of het haar niet van haar beste kant laat zien?

Hoe bedoel je dat? -Er is altijd wel wat.

In elke gezin, in elke relatie.

We zijn wie we zijn in het openbare leven.

Maar thuis is het soms anders.

Misschien was er wel iets.

Zoals? - Dat weet ik niet. Daarom vraag ik het.

Misschien kun jij ons helpen, om uit te zoeken wat er is gebeurd.

Was ze niet overstuur over iets? Was er iemand kwaad op haar?

En je vader? -Hoezo mijn vader?

Hoe was hun relatie?

Geen idee. Zoals je al zei, dat weet niemand ooit echt.

Ik zei toch dat ik geen idee had, dan is er toch niets om op te schrijven?

Je zei dat je hier was om ons te helpen. Niet om in onze levens te wroeten.

Dat klopt. - Hoezo mijn vader dan?

Hij werkt alleen maar.

En als hij niet werkt, zit hij in die stoel. Dat is zijn leven.

En jullie mogen ons niet ondervragen.

Dat heeft hij ons verteld. - Wie?

Die hoofdinspecteur, die goede.

Alana, alsjeblieft... - Nee!

Opa en oma komen, en ik ben nog niet eens aangekleed.

"Die goede"? -Laat maar.

Annie?

Hmm...

Er moet een grondig onderzoek komen door Forensische rechercheurs.

En iedere bezoeker ondervragen.

Wij begeleiden het gezin, maar doen ook andere dingen, oké?

Oké. Waar ga je heen?

Michael zoeken. Voor die identificatie.

Ik weet geen precieze tijd van overlijden maar huidverkleuring en neksporen

wijzen op dood door verwurging. -Oh, dus duidelijk een misdrijf.

Ik wil dit pas naar buiten brengen, wanneer dat is bevestigd.

Ze is de vrouw van de hoofdonderwijzer van een privé-school...

dus dat doet nogal wat stof opwaaien. -Praat met de lijkschouwer.

Ze wil eerst de identificatie, voor er iets naar buiten gaat.

Sorry. Ik zoek de directiekamer.

Die kant, aan het eind van de gang. - Dank je.

We moeten met de leiding bij elkaar komen...

Een update voor de ouders.

Waar is Alana? - Eh, thuis.

Ze kan er niet meer tegen. - Lijkt me ook logisch, arm ding.

Ik stel voor dat ze twee weken verlof neemt, vanwege persoonlijke omstandigheden.

En Michael? Waar is Michael? - Hij staat de politie bij, denk ik.

Denk je niet...?

Nee, Rebecca. Dat denken we niet.

Hoi. Ik ben rechercheur Annie Cassidy. Ik zoek Michael Polly.

Ik dacht dat hij bij je collega was. Ben je al op zijn kantoor geweest?

Ja? - Het is moord.

'Moord door verwurging.'

Dus hij moet hier komen voor die identificatie.

'Anders kunnen we het niet bekend maken.'

Het gaat niet alleen om die identificatie?

'De staf heeft geen idee waar hij is, dus...

Als zij vermoord is, en hij besluit een eindje te gaan wandelen...

Hier is ie niet.

Dan hebben we een probleem.

We snappen dat jullie een school moeten runnen...

Echt. - Maar u moet hem vinden.

Precies, ja. - Ja, en dat is logisch.

Absoluut. En als ik even mag...

Trudy, als plaatsvervangend hoofd -

en een logische verklaring mogelijk is...

zou ik hetzelfde denken.

Je belt hem weer?

Ik vraag me af, of het niet een soort van vertraagde shock is.

Hoe lang zei ze, dat hij weg was? - Eh, ze denkt een minuut of tien.

Weer de voicemail?

Oké, tenzij u wilt dat ze hier blijven...

Het is het beste dat de leraren teruggaan naar hun klas.

Paul, jij zou...

Michael's rugby training overnemen...

en het team begeleiden naar de uitwedstrijd van morgen.

Rechercheur, we nemen dit serieus. Het bestuur is naar een bijeenkomst.

Ik zal dit persoonlijk op me nemen.

Ik stel voor dat we Mr. Polly schorsen.

Schorsen? - En Alana ook.

Schorsen, waarvoor?

In hun eigen belang, en dat voor de school.

Als wat jullie in dat bos hebben gevonden...

als dat echt...

als dat waar blijkt te zijn...

dan komt de school op de eerste plaats.

Dat kan niet anders.

Dat zeg je toch altijd.

Ga nou niet ineens anders praten, Rory, alleen omdat jullie bevriend zijn.

Dat doe ik niet.

Hij is ook een vriend van mij. - Ik zeg ook niks.

Is er verder nog niets?

Iets, wat ik nog moet weten?

Over? - Over uw vriend, Mr Polly?

REFILL REINIGINGSSPRAY VOOR MEUBELBEKLEDING

Volgens mij is dat jouw telefoon.

Simone?

'Dit is niet Simone. Met Annie.'

We hebben geprobeerd u te bellen.

Sorry, mijn telefoon moet op stil hebben gestaan.

'Ik wil dat je meteen weer terug naar het huis komt.'

Ja, natuurlijk.

Oma?

Oma, dit is Annie. - Hallo.

Dat kan ik wel voor u doen, als u wil.

Daar is opa.

Opa vindt het moeilijk om binnen te komen.

De volgende stap, zoals ik al aan Alana heb uitgelegd...

is de officiële identificatie. -Maar je weet toch dat zij het is.

Dat vertelde je me buiten al. - Ja.

Ja, het is gewoon protocol.

Sorry, maar even voor de duidelijkheid...

is het nou onze dochter, of niet?

Het is jullie dochter, het spijt me.

En... Nu...

Want dit is mijn volgende vraag...

Onderweg hier naartoe dacht ik...

kan het ook een ongeluk zijn geweest?

Ze kan ook... - Het was geen ongeluk.

Dus...

Is ze vermoord?

Of was het zelfmoord? - Malcolm!

Gewoon een vraag. Als het geen ongeluk was, dan moord of zelfmoord.

Als Michael zo hier is is de volgende stap, dat we...

dat je deze vraag beantwoordt.

Is ze vermoord? Of was het zelfmoord?

Dat kan ik niet zeggen. -Niet? Weet je het antwoord wel?

Ja. - Dus je wilt het niet vertellen?

Nee, ik doe wat ik moet doen... - Heb jij kinderen?

Kun je je iets ergers voorstellen, dan niet te weten

wat er met je kind is gebeurd?

Ik heb geen kinderen. En ik heb ook geen man...

Probeer het je dan voor te stellen. - Malcolm, stop!

Stel je dan voor, dat dat van je wordt afgenomen.

Stel je vervolgens voor...

dat als de enige persoon, die weet wat er met dat kind is gebeurd...

weigert te vertellen, hoe ze is doodgegaan.

Opa... - Op welke manier?

Onder wat voor omstandigheden?

Ik probeer het nog één keer.

Is ze vermoord?

Of was het zelfmoord?

Het was geen zelfmoord.

Annie, de rechercheur. - Ja, dank je.

Ze wil dat je naar het huis komt. - Ik weet het, dank je.

Ik vond het erg inspirerend, je woorden vanmorgen, over Job.

Hij kon eerst niet accepteren wat er met hem gebeurde, toch?

Ik denk dat je nu terug moet gaan. De mensen beginnen te praten.

Oké jongens, twee rondjes om het veld.

Kom op! Go, go, go!

Ik neem het vanaf hier wel over, Paul.

Je kunt wel gaan. -Ik ben gevraagd in te springen.

Jij neemt mijn team niet over. - En de wedstrijd met ze doen.

Jij gaat nergens met ze heen.

Michael, ik wil alleen maar helpen.

Paul, ik heb helemaal niet om jouw hulp gevraagd.

Ik weet niet eens of je er geschikt voor bent.

Eén van de belangrijkste redenen, dat je me hebt aangenomen, was sportles geven.

Hoezo ben jij dan wel geschikt? -Ik coach dit team al sinds 2008.

Behalve het feit, dat je jezelf hebt benoemd tot coach...

hoezo ben jij dan geschikt? -Ga alsjeblieft naar huis.

Alana is overstuur. - Laat mijn dochter erbuiten.

Ze is niet in jou geïnteresseerd.

Heeft ze je dat verteld?

Ga je gang.

Whoo! Whoa! Goeie Sir!

Fullback op de universiteit. - Haal hem voor me?

Dat maakt me geschikt.

Dat is een gloednieuwe wedstrijdbal, dus ga 'm even zoeken in dat bos.

Hoezo ben jij geschikt?

Sir?

Doorgaan!

We moeten naar het mortuarium, pap. Als je niet gaat, doet opa het wel.

'Waar zat je?'

Gewoon weggaan, alsof er niets is gebeurd.

Gewoon vertrekken.

Pap?

Het duurt niet lang. We zijn onderweg.

Annie zei dat het geen ongeluk was.

Ze zei dat iemand dit met mama heeft gedaan.

Ga zitten.

Ik ga wel naar binnen. - Nee.

Dat willen ze graag. - Nee.

Wacht, zodat je er voor ze bent als ze klaar zijn. Dat is je werk....

Dat weet ik, Ivan. - ...eind van de discussie.

Nou, kom op.

Doe nou niet net, of ik je de hele tijd op je nek zit.

We zijn een team. - Oké.

Oké, Ivan. Maar doe me een plezier. Als hij naar haar kijkt, let dan op hem.

We willen weten hoe hij reageert. Voelt hij verdriet of schuld? Ja?

Ik doe het wel. - Pap, we doen het samen.

Als zij het niet is, wil ik niet dat je het ziet.

Zo'n arme vrouw... -Pap, zij is het!

Dan wil ik dat al helemaal niet.

Ik wil niet dat dat je laatste herinnering aan haar is.

Wacht hier maar op me.

Oké. Bent u zover?

Hij gaat naar binnen, de deur gaat dicht. Hij bevestigt dat zij het is.

En binnen 10 seconden, nog minder, is hij weer weg.

Alsof het hem niks deed. Ik heb er geen goed gevoel over.

Zijn vrouw is dood.

Je kunt hem toch niet kwalijk nemen, dat hij niet langer blijft.

Maar laten we niet over ons werk praten. Tijd voor taart!

Kom, die is voor jou. Eet op!

Wat?

Misschien straks wat drinken?

Er is een nieuwe zaak op Gloucester Road.

Ik doe al het mogelijke wat in mijn vermogen ligt...

om het niet opnieuw te verpesten, dus ...

Eén stap tegelijk. - Ja.

Eén stap tegelijk.

Goedemorgen, allemaal.

Over een uur laten we een verklaring uitgaan...

dat we een lichaam hebben aangetroffen...

van een vrouw van in de 50 in een bos in Westbury.

Het gaat om het lichaam van Sarah Jane Polly.

Dus betreft het hier nu een grootschalig moordonderzoek.

Gezinsbegeleiders? Terug naar de school.

We gaan Michael Polly halen.

Ik wil hem hier hebben, en zijn alibi controleren.

En we willen weten, waar hij gisteren was. - Precies.

En de waarheid over het huwelijk. - Oké. Mooi. Iedereen bedankt.

VERDACHTE ALIBI?

'De vindplaats, vermoedelijk het bos...

'op zo'n 400 meter van de school...

'is in de afgelopen 48 uur afgezet door de politie.

'Tragisch, maar een eind makend aan dagen van speculatie...

'laat de verklaring zien...

'dat de politie dit nu beschouwt als een moordonderzoek.

'de naam van de vrouw, die in de 50 is,

'is nog niet bekend gemaakt.

'maar de gezien de geringe afstand tot de St Bartholomew's School ...

'wordt er druk gespeculeerd...

'dat het om het lichaam van Sarah Polly zou gaan.

'Robert Murphy, ITV News.'

Dat is toch die zaak van Annie, of niet? Kijk, daar gaat ze.

Op naar de volgende, die ze weer laat lijden.

Wat bedoel je daar mee?

Weer een moord, die ze nooit gaat oplossen.

We proberen meer informatie te krijgen.

Kan iedereen even rustig doen? -Het was net op het nieuws!

Gezien wat dit betekent voor de jongens...

wil ik... - Terug in de auto.

Alstublieft! Luisteren! - Onze kinderen lopen gevaar!

Het is een schande!

Kom, we gaan. - Nee, dat kan ik niet...

Ik moet de drinkflessen vullen, anders gaat ie weer helemaal door het lint.

Mike? Ik heb net met "De King's" gesproken.

Ze vroegen of je het wil uitstellen. - Nee.

Ze kunnen eventueel volgende week. - Geen uitstel.

Bel ze maar terug en zeg dat het gewoon doorgaat...

alleen dat Mr Whitchurch het team begeleidt...

omdat ikzelf niet kan.

Voordat jullie gaan...

wil ik nog even zeggen, waar ik het meest trots op ben als jullie coach dit jaar.

Dat was dat jullie er voor elkaar waren. Als één team.

Als iemand een fout maakte...

was de rest er, zonder uitzondering, om te helpen.

Als jullie met de rug tegen de muur stonden...

deden jullie wat je ook in het leven moet doen.

Jullie waren er voor elkaar.

Jullie zijn nu onoverwinnelijk en blijven dat tot het laatste fluitsignaal.

Onoverwinnelijk, Bauri?

Ongeslagen, Sir. - Ongeslagen, Sir.

Goed.

Dus stap in die bus, luister naar wat Mr Whitchurch zegt,

en bestrijdt King's met al je passie, en al je talent...

en alles waar we dit jaar op hebben getraind.

En jullie doen het niet voor mij, of voor de school...

maar voor elkaar.

Ga naar het huis.

Oh, mijn God!

Michael?

Waar is Annie? - Ze brengt je vader naar het bureau,

misschien kan hij ook nog wat vragen beantwoorden.

Maar geen zorgen.

We moeten alles over je moeder te weten komen,

elk detail, om degene te vinden, die dat haar heeft aangedaan. Snap je dat?

Sorry, maar wil je misschien je schoenen uitdoen?

Oh, ja, natuurlijk. - Dank je.

We zullen ook een huiszoeking moeten doen.

We moeten het zorgvuldig aanpakken.

Ligt het aan mij, of is het tapijt nat?

Nat?

Ik...weet niet.

Hij moet het hebben schoongemaakt. - Hij? Je bedoelt...?

Papa. Papa zal het hebben schoongemaakt...

Omdat iedereen in en uit liep met die modder....

Hij is een 'pietje precies', of niet? - Nee, papa maakt dat niks uit.

Mijn moeder heeft een hekel aan mensen met hun schoenen binnen aan.

Daarom heeft hij dat waarschijnlijk gedaan. Voor mama...

Michael, dit is je kans om ons alles te vertellen, alles wat relevant is.

Of iets dat je mogelijk eerder niet hebt verteld...

of om een reden... - Ik begrijp het niet.

Wat begrijp je niet?

Die vragen heb je al vaker gesteld.

Dit is in jouw belang, Michael. - Hoezo dan?

We leggen je antwoorden nu officieel vast.

Dat hebben jullie al gedaan.

De situatie is veranderd. - Maar jullie vragen niet.

Mijn antwoord is ja, dit is belachelijk...

nee, ik verzwijg niets en nee, ik ken niemand, die haar iets aan zou willen doen.

De antwoorden blijven dezelfde. - Hier dan een andere vraag...

die we niet eerder hebben gesteld.

Heb jij je vrouw vermoord, Michael?

Kom op, Michael, kom op.

Claire S.

Beter laat dan nooit.

Annie Cassidy.

'Oh, hoi.

'Je had me gevraagd om terug te bellen.'

Nederlandse vertaling & Sync: CaMa, verbeterd door GvdL.