Original subtitles

(ΑΝΤΡΑΣ) Πού είσαι;

Φτάσαμε. -Α, πολύ καλά, Εστρέλα.

Και ο Αντόνιο;

Ορίστε. -Αντόνιο, πώς είσαι; Καλά.

Έλα, θα παίξουμε ένα παιχνίδι, εντάξει;

Θα πετάξω το ρολόι μου στο νερό.

Ο πρώτος που θα το πάρει παίρνει ένα βραβείο, όποιο βραβείο θέλει.

Δεν ξέρουμε πόσο βαθιά θα πέσει.

Δεν χρειάζεται να πηδήξεις πριν έρθει η ώρα, ε;

Ένα, δύο, στο νερό!

(ΑΝΤΟΝΙΟ) Εστρέλα, έλα, σήκω, είναι 8:00.

Τι ώρα πήγες για ύπνο χθες το βράδυ;

Ασε με ήσυχο.

(Ο ΑΝΤΟΝΙΟ ΓΕΛΑΕΙ)

Γαμήσου! - Κοίτα τι έπιασα.

Βρήκαν τα πτώματα ακόμα; - Δεν ξέρω.

Είπες στον Γκόρντο την ιδέα μου για το γουρούνι;

Ποιο γουρούνι; -Αυτό για τον βάλτο.

Ναι. -Τι είπε;

Τι τρέχει, Τίγρη; Τι θηρίο, ε;

Γεια. - Όλα καλά;

Ωραία. Ξέχνα το θέμα με το γουρούνι, είναι ανοησίες.

-Αντόνιο! -Πάμε, Αντόνιο!

-Έλα, Αντόνιο! -Τίγρη!

Τρέξε! - Έλα!

Πάμε, πάμε! - Ας κινηθούμε!

Πάμε!

Έλα, Αντόνιο! -Συνέχισε!

Αρκετά, Γκόρντο. -Καπετάνιε, γύρνα πίσω.

Έφαγες πρωινό;

Όχι, αλλά κοίτα, σου έφερα ένα σνακ εδώ.

Ορίστε, άντε, φάε πρωινό.

Δεν μπορείς να δουλέψεις με άδειο στομάχι.

Τι συμβαίνει, Εστρέλα;

Δεν έχεις καν ξεκινήσει δουλειά και έχεις ήδη κουραστεί;

(ΓΕΛΙΑ)

(ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ)

(ΓΕΛΙΑ)

Και αυτό; -Περίμενε, μην αγγίζεις.

Αυτό ισχύει για τους Φιλιππινέζους, λόγω της καθυστέρησης.

Ποια καθυστέρηση; -(ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ)

Παρακαλώ, φίλε μου.

-Χοσέ.

Χοσέ. -Ναι, ναι.

(ΑΝΤΩΝΙΟ) Τι συμβαίνει; -Τίποτα. Έλα μαζί μου.

- Έλα, θα πάμε εκεί.

Ακούστε, κύριοι.

Σήμερα, έχουμε αυτό από την Κύπρο.

Μεταφέρει πάνω από 100.000 τόνους πετρελαίου.

Θα ξεφορτώνεται για 26 ώρες. Πρέπει να το φροντίζουμε καλά.

Πρέπει να επισκευάσουμε τη βαλβίδα αντεπιστροφής .

Πριν το μεσημεριανό γεύμα πρέπει να απελευθερώσει αργό πετρέλαιο, αλλιώς δεν θα τα καταφέρουμε, εντάξει;

Κάνο, τελείωσες με την κινόα;

Το τόφου. -Το ίδιο πράγμα.

Έλα, φόρεσε την στολή σου. Ρίτσαρντ. -Πάλι, Γκόρντο;

Θέλεις να πληρωθείς στο τέλος του μήνα; -Φυσικά.

Πάλι;

Ελάτε, ας μπούμε στο νερό, κύριοι.

-Αστέρι.

Κοίτα, το κατέβασα χθες.

Είναι... είναι δύο συγκολλημένα καροτσάκια.

Φτιάχνω έναν ύφαλο. Σε δύο μήνες, θα είναι γεμάτος ψάρια.

Θα τα τοποθετήσεις; -(ΓΕΛΙΑ)

Αν θέλεις να ξανακατοικήσεις τον ωκεανό, άλλαξε δουλειά.

Και εσύ;

Δεν πρόκειται να λειτουργήσει. -Γιατί όχι;

Επειδή το σίδερο σκουριάζει γρήγορα,

ειδικά αν είναι τόσο λεπτό.

Τα ψάρια έχουν μνήμη.

Όταν επιστρέψουν για να αναπαραχθούν, δεν θα υπάρχει τίποτα εκεί,

μόνο φύκια, και θα φύγουν.

Νίκο, το τηλέφωνό σου. -Ναι.

Εδώ.

(ΓΚΟΡΝΤΟ) Κλείνω την κύρια γραμμή σου, Κάνο.

(ΚΑΝΟ) «Εντάξει, Γκόρντο.»

Βρήκαν ακόμα τα πτώματα; -Τίποτα.

Η οικογένεια είναι απελπισμένη. Έχουν προσφέρει μια αμοιβή.

Πόσα;

Δεν ξέρω, αλλά είναι φυσιολογικό. Τους ψάχνουν εδώ και δύο εβδομάδες.

Έχεις ανοιχτή κύρια γραμμή, Κάνο.

Είσαι έτοιμος; (ΚΑΝΟ) «Πάμε.»

Έλα, στο νερό. -"Εντάξει."

Κατεβαίνοντας με το αέριο μείγμα τρία.

Αυτό το βάλτο είναι αδύνατο. Είδατε τι συνέβη στην Τσιντσέτα.

Τίνος ιδέα ήταν να στείλουν τον Τσιντσέτα;

Ήταν ο μόνος που τόλμησε. -Κανείς δεν με φώναξε.

Λένε ότι ήταν άρρωστος.

Με τι; -Ποιος ξέρει.

Είναι δύτης όλη του τη ζωή. Αυτό το επάγγελμα δεν δίνει προειδοποιήσεις.

Έμεινε εκεί κάτω.

Μάλλον χάθηκε, έμεινε από αέρα. Ο Θεός ξέρει.

Πες στην Πολιτοφυλακή να ρίξει μέσα ένα γουρούνι.

Πού; -Στο βάλτο, εκεί που έπεσε το αυτοκίνητο.

Ένα γουρούνι για τι; (ΡΙΤΣΑΡ) «Γκόρντο, φεύγουμε από τον πάτο.»

Για τι πράγμα μιλάς; Μόλις κατέβηκες. (ΡΙΤΣΑΡ) «Με τίποτα, με τίποτα.»

Ρίτσαρντ! -"Δεν υπάρχει τρόπος να δουλέψεις εκεί κάτω."

Ρίτσαρντ! -"Όποιος θέλει μπορεί να κατέβει."

Τι συμβαίνει; -Υπάρχει πάρα πολύ ρεύμα, είναι επικίνδυνο.

Φυσικά και είναι επικίνδυνο, γι' αυτό πληρώνεσαι. Πού έμαθες να κάνεις καταδύσεις;

Γύρνα πίσω. Αυτό το κομμάτι χρειάζεται αλλαγή και έχουμε ήδη αργήσει.

Δεν θα πάω εκεί κάτω, Γκόρντο, με τίποτα. -Ούτε εγώ.

100%. -"Τι κάνουν οι δύτες εκεί πάνω;"

Μισό λεπτό, καπετάνιε Λοζάδα.

Ξέρεις πόσο αξίζει κάθε λεπτό που το αργό πετρέλαιο βρίσκεται εκεί;

Ξέρετε πόσες εταιρείες το θέλουν αυτό;

Έχουμε τους Ολλανδούς στο πλευρό μας.

Θα κατέβω, Γκόρντο. -Χαλάρωσε, Νίκο, χαλάρωσε.

Έλα, Γκόρντο, θα ντυθώ. -Ναι, εσύ κατέβα, Αντόνιο.

Θα πληρώσω τα στεγαστικά δάνεια αυτών των καθάρτων.

Νίκο, θα έρθεις μαζί μου.

Άφησέ την να κατέβει, θα κατέβω εγώ την επόμενη φορά. -Εσύ, εσύ πρέπει να μάθεις.

Νίκο, ακολούθησέ με. - Ναι.

Κάνε ό,τι κάνω εγώ και μην το αφήνεσαι, εντάξει;

Ναι.

(ΑΝΤΟΝΙΟ) Κατέβα από τον άλλο σωλήνα της σημαδούρας φόρτωσης, Νίκο.

(ΝΙΚΟ) Εντάξει, Τίγρη.

(ΑΝΤΟΝΙΟ) Τώρα, προσοχή.

Εδώ κάτω το ρεύμα είναι πιο δυνατό, εντάξει;

(ΝΙΚΟ) Δεν βλέπω τίποτα, Τίγρη.

(ΑΝΤΟΝΙΟ) Χαλάρωσε.

Ψάξε κάπου να κρατηθείς και συνέχισε να κινείσαι.

(ΝΙΚΟ) Εντάξει, ναι.

(ΑΝΤΟΝΙΟ) Γκόρντο, είμαστε στον πάτο.

(ΝΙΚΟ) Τίγρη, έχασα την ισορροπία μου!

Τίγρη, Τίγρη, το λουρί! -Σφίξε τον ομφάλιο λώρο του Νίκου.

(ΝΙΚΟ) Τα έχασα! -Σφίξε τον ομφάλιο λώρο του Νίκου.

(ΓΚΟΡΝΤΟ) "Τι συμβαίνει; Πού πάει ο Νίκο;"

(ΑΝΤΩΝΙΟ) Ηρέμησε.

Είσαι καλά;

Ναι, ναι, ναι, αλλά δεν μπορώ να κουνηθώ.

Έρχομαι για σένα. Δώσε μου μια πιο χαλαρή λαβή, Γκόρντο.

(ΓΚΟΡΝΤΟ) «Δώσε του μια ευκαιρία.»

(ΑΝΤΟΝΙΟ) Τραβήξτε μέσα τον ομφάλιο λώρο τώρα.

(ΓΚΟΡΝΤΟ) "Το τραβάω μέσα."

"Πάμε."

Άλλη μια στροφή, Νίκο.

(ΓΚΟΡΝΤΟ) «Έλα, Τίγρη. Η πετρελαϊκή βιομηχανία θα σε ευγνωμονεί.»

(ΑΝΤΟΝΙΟ) Σου στέλνω το κομμάτι, Γκόρντο.

(ΓΚΟΡΝΤΟ) «Στείλε το, Αντόνιο. Θα βγω να το παραλάβω.»

Άνοιξέ το και ας το ελέγξουμε. (ΓΚΟΡΝΤΟ) "Αντίγραψέ το."

«Ας κάνουμε τον έλεγχο.»

Καλός.

Αδύνατον, σωστά;

Δέχτηκε ένα καλό χτύπημα, αλλά όχι κάτι το ιδιαίτερο.

(ΓΚΟΡΝΤΟ) «Δείξε μου το καθαρά και θα το ηχογραφήσουμε για τον καπετάνιο.»

«Τι τρέχει, Τίγρη; Βλέπω σίδερο.» - «Δεν έχω τίποτα να δω, Γκόρντο.»

Γκόρντο, είδες τι υπάρχει εκεί κάτω; -Κάτω πού;

Γύρισέ τα, μυρίζουν. -Στον αεραγωγό,

μέσα στον σωλήνα. -Δεν είδα τίποτα.

Ούτε εσύ είδα, σωστά; -Όχι, ούτε εγώ είδα τίποτα.

Αλλά είναι η τρίτη φορά που το βλέπω, και τις τρεις φορές στο ίδιο πλοίο.

Ό,τι κι αν είναι, είναι απλώς περαστικό, καλύτερα να μην μπλεκόμαστε.

Δεν θέλω να ρισκάρω τη ζωή μου ή τη δουλειά μου.

Ζω πολύ άνετα από αυτό, ξέρεις;

Παιδί μου, δώσ' το μου, στεγνώνει.

Τι ζωγραφίζεις; - Τίποτα.

Ευχαριστώ. -Είστε σε βάρδια στο πετρελαιοφόρο.

Ναι.

-Έφαγες ακόμα; -Δεν έχω τελειώσει ακόμα.

Λοιπόν, πάρε άλλο ένα, ακόμα μεγαλώνεις.

Γεια σου, Τάιγκερ, σε ευχαριστώ για νωρίτερα. Πανικοβλήθηκα.

Μου χρωστάς μια μπύρα κάποια μέρα. -Εντάξει.

Κοίτα. Φτιάξ' το με τούβλα από σκυρόδεμα, διαρκούν περισσότερο.

Αλλά με αυτό το σχήμα.

Έχω επίσης βάλει μερικά βίντεο και ιστοσελίδες εδώ για εσάς.

Νομίζω ότι θα είναι χρήσιμα. -Ευχαριστώ.

Παρακαλώ.

(Μηνύματα κειμένου)

Γαμώτο! -Τι συμβαίνει;

(ΓΥΝΑΙΚΑ) Έλα μέσα.

(ΑΝΤΩΝΙΟ) Καλησπέρα. -Περάστε μέσα.

Συγγνώμη, ε; Δούλευα.

Δεν χρειαζόταν να καθίσουμε, μόλις τελειώναμε.

Είναι το μόνο πράγμα που πρέπει να κάνεις όταν τα κορίτσια κοιμούνται από πάνω σου,

φέρτε τα στο σχολείο και βεβαιωθείτε ότι θα μπουν μέσα.

Έλα, Σίντα, είναι τέσσερα τετράγωνα, εκατό μέτρα.

Συνήθιζα να περπατάω δύο χιλιόμετρα. Θα έπρεπε να ξέρουν πώς να φτάσουν εκεί πια.

Λοιπόν, δεν το κάνουν, την άκουσες. -Και δεν πρόκειται να μάθουν.

Είναι κοριτσάκια. Τι βιασύνη υπάρχει; Κάτι μπορεί να τους έχει συμβεί.

Απλώς δεν το καταλαβαίνεις. -Γεια σου, μπαμπά.

Γεια σου, Μαρία.

Και αυτό το σκούτερ;

Πάει αρκετά γρήγορα, σωστά; Το τροποποίησες;

Γεια σου, Εστρέλα.

Έλα, γλυκιά μου, περίμενέ με έξω. Θα βγω αμέσως, εντάξει;

Καλά.

Τα λέμε αύριο. -Εντάξει.

Θα σε καταγγείλω, Αντόνιο.

Τι;

Δεν έχεις πληρώσει διατροφή για παιδιά εδώ και χρόνια,

ή δεν μου δίνεις σχεδόν τίποτα. Δεν αντέχω άλλο, αυτό δεν είναι δίκαιο.

Δεν μπορώ να ξυπνήσω φοβούμενος τι θα βρω.

Ορίστε. -Τι είναι αυτό;

Πικρό, το έπιασα. Αρέσει στα κορίτσια.

Σίντα, μπορώ να σε πάρω μια βόλτα;

(ΓΥΝΑΙΚΑ) "Γεια σας, είμαι η Μαρίσα Ρουίζ,

διευθυντής του Θαλάσσιου Καταφυγίου του Βίγκο.

«Πώς είσαι;» - Καλά.

(ΜΑΡΙΣΑ) "Έχετε πάει ποτέ σε θαλάσσιο καταφύγιο;"

Όχι, ποτέ.

(ΜΑΡΙΣΑ) «Κανείς δεν θα το μαντέψει βλέποντας το έργο σου. Συγχαρητήρια.»

«Η ανάπτυξη, η παρουσίαση, το τεχνικό επίπεδο,

φαίνεται σαν να το έκανε κάποιος ειδικός.»

"Ποιο είναι το επίπεδό σας στις καταδύσεις;"

Ο πατέρας μου ήταν δύτης. Εγώ κάνω καταδύσεις όλη μου τη ζωή.

«Μπορείς να βουτήξεις με αυτό;» -Με τι;

«Το ακουστικό βαρηκοΐας.»

Μπορώ να βυθιστώ σε βάθος έως και 20 μέτρα.

Και όλο σου το απόθεμα είναι στα 17, εγώ έχω 3 ακόμα.

«Το βιογραφικό σου αναφέρει ότι ολοκλήρωσες το πτυχίο σου»

πριν από επτά χρόνια."

«Δούλευες στα Κανάρια Νησιά πριν από τρία χρόνια και μετά, τίποτα.»

«Δεν έχεις κάνει τίποτα άλλο σε αυτό το διάστημα.»

«Αυτός είναι πολύς χρόνος.»

Ο πατέρας μου χρειάστηκε σχεδόν πέντε χρόνια για να πεθάνει.

Ήταν πολύ απαιτητικός με το να πεθάνει.

(ΓΚΟΡΝΤΟ) Μια μέρα θα είσαι ευτυχισμένος

και τρία δευτερόλεπτα αργότερα, είσαι νεκρός.

Αυτή είναι η ζωή.

Να το. Το ρεύμα του νησιού το παρέσυρε εκεί.

Χάρη στο γουρούνι βρήκαμε το πρώτο πτώμα.

Ήταν καλή ιδέα.

Οι άλλοι πρέπει να είναι κάτω, ίσως κοντά στο αυτοκίνητο.

Το αυτοκίνητο βρίσκεται στο βαθύτερο μέρος.

Εκεί χάθηκε ο άλλος δύτης.

-Καημένη Τσιντσέτα.

Μαμά, ο βάλτος δεν τελειώνει ποτέ.

Τελευταία βουτιά.

Τελευταία βουτιά αν τα βρω.

Όχι, όχι αν τα βρεις. Έχεις κάνει δύο.

Τελευταίο.

Μια οικογένεια περιμένει.

Κι εσύ επίσης.

15 λεπτά και σταματάς.

Ή θα φύγω και θα σε αφήσω εκεί κάτω.

Εσύ οδηγείς, εγώ είμαι κουρασμένος.

Πόσα;

400.

Τι ψίχουλα για να ρισκάρεις τη ζωή σου.

Θα μπορούσαν τουλάχιστον να σου δώσουν ένα μετάλλιο.

Μου έδωσαν ένα. Κοίτα.

Αποκοιμήθηκε,

Ο Τσιντσέτα το έκανε.

Ήταν δύσκολο να ξεμπλέξει, αλλά αποκοιμήθηκε.

Είμαι εγώ, σε περίπτωση που έσβησες τον αριθμό μου.

Τι ώρα θα είσαι σπίτι αύριο;

Θέλω να σου φέρω τα πράγματα των κοριτσιών.

Τι συμβαίνει; - Δεν ξέρω.

Νιώθω το χέρι μου κάπως μουδιασμένο τώρα.

Θα πρέπει να πάρω τις μπύρες με αυτό.

Αρκετά δύσκολη. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρεις.

(ΓΕΛΑΝΕ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ)

Θα ξαπλώσω λίγο, εντάξει;

(ΑΝΤΡΑΣ) Χτύπα το, χτύπα το, χτύπα το, χτύπα το.

-Τρελαίνομαι.

(Ασαφείς συζητήσεις)

Ποιος είναι αυτός;

Δεν έχω ιδέα.

Αλλά ο μαλάκας βγάζει ένα σωρό λεφτά.

Και αυτό ακόμη και κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού.

-Έλα, έλα.

Πάμε! Έλα, μπορείς να τα καταφέρεις! -Πάμε, έλα!

-Εκεί, εκεί, εκεί!

Τον έπιασες! Έλα εκεί, είναι δικός σου! - Μπορείς να το κάνεις.

-Είναι δικός σου, πάμε!

-Όχι, δεν μπορείς να χάσεις!

Πολύ μεγάλη μέρα σήμερα.

Ναι, σίγουρα.

Τελευταίο;

Αν δεν υπάρχουν χρήματα, δεν υπάρχει και το τελευταίο.

Διπλό ή τίποτα.

Μου αρέσει αυτό.

Μου αρέσει κι εμένα αυτό. Αυτό είναι καλύτερο. Επαγγελματικό.

Εντάξει, πάμε, ελάτε.

Μια στιγμή.

Θα κάνω μια κλήση.

Μην φύγεις.

(Ήχος κλήσης)

(STAR) "Αντόνιο."

Δεν αισθάνομαι καλά.

(ΕΣΤΡΕΛΛΑ) «Τι συμβαίνει;» -Δεν ξέρω.

(ΕΣΤΡΕΛΛΑ) «Τι εννοείς ότι δεν ξέρεις;» -Μπορείς να έρθεις να με πάρεις;

(ΕΣΤΡΕΛΛΑ) "Τώρα;" -Ναι, όταν μπορείς.

(ΕΣΤΡΕΛΛΑ) «Θα ντυθώ και θα φύγω.» -Εντάξει, αλλά μην αργήσεις, σε παρακαλώ.

Έλα, πάμε.

(Δυσδιάκριτα σχόλια)

Χεχε .

(ΑΝΤΩΝΙΟ) Γαμώτο! Γαμώτο!

(ΕΣΤΡΕΛΛΑ) Μίλησες με τον γιατρό;

- Το είπες σε κανέναν; - Όχι.

Δεν μπορείς πια να βουτήξεις, Αντόνιο. Έχεις μια βόμβα στην καρδιά σου.

Αν το κάνετε, μπορεί να εκραγείτε.

Θα σκεφτώ κάτι.

(ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ) "Ω, παρακαλώ."

(ΓΕΛΙΑ)

(Μήνυμα κειμένου)

(ΓΕΛΙΑ)

(ΓΕΛΙΑ)

(TV) "Δεν επιτρέπεται η παράλειψη οποιουδήποτε βίντεο."

(ΓΕΛΙΑ)

(ΜΑΡΙΣΑ) «Γεια σας, είμαι η Μαρίσα, από το καταφύγιο του Βίγκο.»

«Σε έχω καλέσει αρκετές φορές, αλλά δεν απαντάς.»

«Ήταν για να σου πω ότι πέρασες την πρώτη συνέντευξη»

και θα θέλαμε να σας δούμε από κοντά την επόμενη εβδομάδα εδώ, στο Βίγκο.

(Ο ΑΝΤΟΝΙΟ ΓΕΛΑΕΙ)

Γεια σας. Λυπάμαι πολύ, αλλά δεν θα μπορέσω να πάω σε εκείνη την ημερομηνία.

Σας ευχαριστώ πολύ.

Ίσως την επόμενη φορά.

(Ο ΑΝΤΟΝΙΟ ΓΕΛΑΕΙ)

Αστέρι.

Αστέρι.

Αστέρι.

Τι συμβαίνει;

Δεν μπορείς να κοιμάσαι έτσι όλη νύχτα. Έλα εδώ.

(Κέρατο)

(Κέρατο)

Τι; Το έκλεψες ήδη από την κόρη σου;

Χαίρομαι κι εγώ που σε βλέπω, Αντόνιο.

-Τι θέλεις; -Τι είναι αυτό;

Ένα γράμμα. Δεν ξέρω, το κουνάς συνέχεια.

Από το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Δεν μπορείτε να μου πάρετε τις κόρες μου μακριά.

Δεν πρόκειται να σου πάρω τίποτα. -Υποέβαλες μήνυση εναντίον μου.

Τα λέμε αύριο, Μαρία. -Τα λέμε αύριο, Σίντα.

Δεν έχεις πληρώσει τίποτα για τις κόρες σου εδώ και χρόνια.

Αυτό δεν σου αφαιρεί τίποτα, αυτό είναι το δίκαιο.

Αυτό είναι ψέμα, σε πληρώνω. -Πόσο με πληρώνεις;

Πόσα;

Θα σου πω: γαμώτο, αυτά μας πληρώνετε.

Τους δίνω κι άλλα πράγματα. -Τι τους δίνεις;

Παιχνίδια και μπάλες έκπληξη, αυτά τους δίνεις;

Τους διδάσκω άλλα πράγματα. -Ποια πράγματα;

Πράγματα που δεν υπάρχουν στα βιβλία, πράγματα της ζωής.

Αυτό που έκανε ο πατέρας σου. Μπράβο.

Πες το στον δικαστή. -Σίντα, μια στιγμή, σε παρακαλώ.

Τι; -Μπορώ να τα παραλάβω αύριο;

Δεν τους έχω δει εδώ και μια εβδομάδα. -Όχι.

Μέχρι τη δίκη, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα με τις κόρες σου. Το λέει ξεκάθαρα. Δεν το διάβασες σωστά.

Πολύ καλό, Τίγρη, πολύ καλό. Πολύ καλό.

Πολύ καλά. Σου βγάζω τα βατραχοπέδιλα, δώσε μου το δεξί σου πόδι.

Αυτό είναι όλο.

Τώρα, το άλλο. Μαχαίρι.

Τι συμβαίνει, Αντόνιο; Το άκουσες;

Οι Ολλανδοί έχουν νοικιάσει μια θέση στη μαρίνα.

Διαχειρίζονται σχεδόν όλο το πετρέλαιο στην Αλχεθίρας και στο βορρά.

Ναι, ναι, ξέρω ποιοι είναι.

Ας δούμε πόσο καιρό θα τους πάρει για να καλέσουν την πετροχημική εταιρεία για την παραχώρηση.

(ΑΝΤΟΝΙΟ) Νομίζεις; -Είναι πετρέλαιο.

Αυτοί οι τύποι δεν σέβονται τίποτα και κανέναν.

Οποιοσδήποτε μπορεί να ανταγωνιστεί. Οι γιοι της γάιδας είναι ακόμη και όμορφοι.

(ΓΕΛΙΑ)

Γκόρντο. -Έρχομαι, μια στιγμή.

Αντόνιο, κάνε μου μια χάρη, τελείωσέ το για μένα, φίλε.

Με καθαρή γραφή.

Ας δούμε τι θέλει αυτός ο τύπος.

Πες μου.

(ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ) «Αλήθεια, θα τελειώσουμε σύντομα. Δύο μήκη και φεύγεις από εδώ.»

-"Εντάξει. Έρχομαι."

Έχω σκεφτεί κάτι.

Υπάρχει ένα σκάφος που εδώ και καιρό

έφερνε ναρκωτικά στη σημαδούρα φόρτωσης. Κόκα κόλα.

Είναι πάντα το ίδιο.

Το Delfo. Έρχεται κάθε τρεις εβδομάδες.

Αν απλώς κατέβω και πάρω ένα από αυτά τα πακέτα,

Μπορώ να πληρώσω στην Σίντα ό,τι της χρωστάω

και μπορώ να ανοίξω μια σχολή καταδύσεων.

(ΓΕΛΙΑ)

Και τι θα κάνεις με τα ναρκωτικά;

Να το πουλήσεις στα κλαμπ της πόλης;

Έχω έναν φίλο στην Αλχεθίρας. Μπορεί να με βοηθήσει να το πουλήσω.

Είσαι ηλίθιος;

Αν δεν πάρω λεφτά, θα μου πάρουν τα κορίτσια.

Έχω περάσει όλη μου τη ζωή κάτω από το νερό.

Εδώ έξω δεν ξέρω πώς.

Είσαι ηλίθιος.

Θα πάω μια βόλτα.

Πού πας; -Με ακούς όταν σου μιλάω;

Πάω μια βόλτα. Είσαι κουφός.

(ΦΟΡΗΤΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ) "Πολύ καλά. Ας δούμε, Εστρέλα."

«Πολύ καλά, Εστρέλα.»

«Έλα, εκεί, πάλι. Πολύ καλό.»

«Ας δούμε τι...» - «Τρέξε.»

(ΑΝΤΡΑΣ) «Θα πέσεις, Αντόνιο.»

"(ΓΕΛΑΝΟΥΝ)."

(ΑΝΤΡΑΣ) «Πάρε μαζί σου την αδερφή σου.»

Αντόνιο.

Αντόνιο.

Ξέρω ότι είσαι ξύπνιος.

Ξέρω την αναπνοή σου, την ξύπνια και την κοιμισμένη.

Είναι Σάββατο. Άσε με να κοιμηθώ.

Ένα ολόκληρο πακέτο είναι πάρα πολύ.

Θα σε πρόσεχαν και θα σε έπιαναν γρήγορα.

Συνήθως η δίκη διαρκεί δύο ή τρεις μήνες.

Αν είναι αλήθεια ότι περνάει εκείνο το πλοίο όπως λες, υπάρχει χρόνος.

Για ποιο λόγο; -Πρέπει να παίρνουμε λιγότερα.

Περισσότερες φορές, λιγότερη ποσότητα.

Για να μην αφήσει ίχνος.

Υπολόγισα ότι χρειάζεσαι περίπου 80.000 ευρώ.

Για τη δοκιμαστική περίοδο και τη σχολή καταδύσεων

αυτό είναι περίπου δύο κιλά. Δεν είναι αρκετά.

Έλα εδώ.

Είμαι εδώ, στο γκαράζ.

Λειτουργεί σαν ηλεκτρική σκούπα.

Έχεις τρεις βολές.

600 γραμμάρια.

24.000 ευρώ.

Και πώς μπορώ να το κάνω αυτό κάτω από το νερό;

Θα φτιάξεις έναν θάλαμο αέρα με τον ρυθμιστή.

Πού; -Στο σεντούκι της θάλασσας.

Έχει ένα μέρος με τρύπα στην οροφή.

Πρέπει να το σφραγίσουμε με αυτή, κόλλα πισίνας.

Στεγνώνει σε τρία δευτερόλεπτα.

Ένα, δύο,

τρία.

Και ο Γκόρντο; - Αποσύνδεσε την κάμερα.

Αυτό έχει συμβεί χίλιες φορές.

Τρία πλοία, όχι ένα παραπάνω.

Ο γιατρός σου το είπε ήδη,

Κάθε φορά που θα κατεβαίνεις, θα είναι σαν να παίζεις ρώσικη ρουλέτα.

(Κόρνα πλοίου)

(Σφύριγμα)

Κάνο, βάλε το πόδι σου μέσα σωστά. -Μπορώ να σας δείξω κάτι;

Ναι. - Κοίτα.

Ας δούμε.

Ξέρετε τι είναι αυτό; Αυτό είναι ένα ισπανικό θωρηκτό.

από το '37, αδέρφια. Λοιπόν, ξέρω πού έχει βυθιστεί.

Ξέρεις πόσα μετρητά αξίζει αυτό; - Άλλη μια μεγάλη επιτυχία, Ρίτσαρ;

Άλλο ένα. -Πόσα είναι τώρα;

Δεν ξέρω πόσα ήταν, αλλά ένα από αυτά θα είναι το πραγματικό.

Θα έρθεις στο σκάφος και θα πεις: «Πού είναι;».

Ο Ρίτσαρ θα μετράει λογαριασμούς με τον Φλορεντίνο Πέρεθ.

(ΚΑΠΟΙΑ ΓΕΛΙΑ) -Ε;

Τι συμβαίνει εδώ; Με τι γελάς; Πήγαινε στη δουλειά,

Δεν κάνεις τίποτα. Πάμε!

Αυτός ο χαζός είναι ανοησίες.

Έχω βαρεθεί αυτή τη μαλακία, Τάιγκερ.

Και είμαι πολύ μεγάλος για να βαρεθώ αυτή την μαλακία.

Αλλά θα σου πω ένα πράγμα,

στην ηλικία μου, με όσα έχω περάσει.

Ας δούμε. -Αυτό, στην Petronor,

βόρεια.

Και κοίτα, αυτό θα σε τρελάνει.

Κοίτα, κοίτα. -Θεέ μου!

Ένας καρχαρίας στη Νότια Αφρική, όταν ήμουν 27 χρονών, αδερφέ.

Προσοχή, σωστά; Και στην Καρθαγένη με γωνιακό τροχό, τρέλα.

Φίλε, η μικρή αορτή, φίλε. Κακή τύχη κι αυτή.

Κοίτα, αυτό θα σε σοκάρει. -Φίλε, φίλε.

Αστέρι, φίλε.

(ΡΙΤΣΑΡ) Συγγνώμη.

Αλλά, ούτως ή άλλως, τα χειρότερα είναι αυτά που δεν μπορείς να δεις. Σωστά, Τίγρη;

-Αυτό είναι σίγουρο. -Δεν θα είμαι

η επόμενη Τσιντσέτα.

Ο Γκόρντο θα μου πει: "Όχι, κατέβα ". Όχι, κατέβα εσύ.

(ΓΚΟΡΝΤΟ) «Κάνο, πώς πάει εκεί κάτω;»

«Πόσο ακόμα έχεις;»

(ΚΑΝΟ) «Γκόρντο, μου έχει μείνει μισό πηδάλιο»

και μετά ξεκινάμε με τις προπέλες.

(ΓΚΟΡΝΤΟ) «Έχω δει πιο γρήγορα. (ΓΕΛΙΑ).»

(ΚΑΝΟ) «Έλα κάτω και κάν' το μόνος σου, Γκόρντο.»

(ΓΚΟΡΝΤΟ) «Το πιέζεις, εγώ είμαι το αφεντικό σου.»

(Μουσική αγωνίας)

«Αντόνιο».

«Αντώνιο, δεν σε βλέπω.»

Με ακούς; Δεν σε βλέπω, Αντόνιο. (ΑΝΤΟΝΙΟ) «Δεν υπάρχει τίποτα να δω.»

Είναι καθαρό, προχωράω στο άλλο.

Γκόρντο, χαλάρωσε τον ομφάλιο λώρο, μπαίνω μέσα.

(ΓΚΟΡΝΤΟ) "Δεν βλέπω τίποτα, Τίγρη. Τι συμβαίνει;"

Υπάρχει ένα δίχτυ εδώ. (ΓΚΟΡΝΤΟ) «Θα στείλω τον Κάνο κάτω.»

«Δεν μου αρέσει που το κάνεις αυτό μόνος σου.» - «Δεν χρειάζεται.»

(ΓΚΟΡΝΤΟ) «Κάνε γρήγορα και έλα πάνω, Τίγρη, μην μπλεχτείς.»

«Και συνέχισε να μου μιλάς. Ακόμα δεν βλέπω τίποτα.»

«Αντόνιο, αντιγράφεις;»

«Αντόνιο».

«Δεν σε ακούω, Τίγρη. Πες μου.» - Υπάρχει ένα δίχτυ με μύδια.

Θέλεις μύδια; (ΓΚΟΡΝΤΟ) «Όχι, φίλε, όχι.»

«Αστακός και πάνω για μένα. (ΓΕΛΙΑ).»

Θα αργήσω λίγο ακόμα. -"Είσαι σίγουρος ότι δεν θέλεις να στείλω τον Κάνο;"

«Όχι. Τι θέλεις, να μου δώσεις κι άλλη δουλειά;»

«(Ο ΓΚΟΡΝΤΟ ΓΕΛΑΕΙ).»

Βγάλε του αυτό.

-Δικό σου είναι αυτό; -Τι τρέχει, Τίγρη;

Χάνεις την επαφή σου.

(ΓΕΛΙΑ) -Το μαχαίρι, τα γάντια.

(ΓΚΟΡΝΤΟ) Ορίστε, πάρε το. Για αργότερα, φίλε.

Δώσε μου τη ζώνη.

Δώσε μου τα πράγματα.

Το μαχαίρι, εντάξει;

Βγάλτε τα γάντια.

Τι συμβαίνει, Γιόλι; Έχουμε καιρό να τα πούμε.

Γεια σου, Αντόνιο.

Τι τρως;

Θέλετε λίγο;

(ΑΣΤΕΡΙ) Μπαμπά! -Αστέρι.

Και οι γονείς σου;

Ωραία, μαζεύω φράουλες.

Αυτό το piercing είναι καινούργιο, έτσι δεν είναι;

Οχι.

Πού είναι τα πράγματα των κοριτσιών ;

Τι πράγματα;

Δεν στο είπε η Σίντα;

Θα τα πάρω μαζί μου για να περάσουμε την ημέρα στην παραλία.

Δεν μου είπε τίποτα. -Πάρε της τηλέφωνο.

Δεν μπορώ, στη δουλειά δεν της αφήνουν να έχει το τηλέφωνό της.

Τι συμβαίνει; Δεν εμπιστεύεσαι τον πατέρα τους;

(ΕΣΤΡΕΛΛΑ, ΓΕΛΑΕΙ) Τρέξε, τρέξε! -Περίμενέ με!

Τρέξιμο!

Έλα, τρέξε, Εστρέλα.

Ω, όχι! - Αυτό δεν είναι δίκαιο.

Κόψτε ταχύτητα.

Σιγά σιγά, Σαντόκαν,

ή θα πάρεις βενζίνη αργότερα.

(ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΓΕΛΑΝΕ)

Ήξερες ότι εγώ και η θεία σου μέναμε εκεί;

(ΜΑΡΙΑ) Δεν υπάρχει τίποτα εκεί. (ΑΝΤΟΝΙΟ) Όχι τώρα,

αλλά ήταν ένα ψαροχώρι.

Και ο παππούς νοίκιασε μια καλύβα το καλοκαίρι.

Τι διασκεδαστικό. (ΕΣΤΡΕΛΛΑ) Στην αρχή, ναι.

Ήταν σαν να ζούσα σε νησί,

σαν παράδεισος, οι τρεις μας μαζί. Αργότερα, όχι και τόσο.

Γιατί όχι; -Ο παππούς ήταν ένας πολύ διάσημος δύτης.

Και τον κάλεσαν από το εξωτερικό για να πάει να δουλέψει.

Και σε άφησε ήσυχο; -Έτσι έγιναν, "άγριοι".

(ΜΑΡΙΑ) Δεν φοβήθηκες; (ΕΣΤΡΕΛΛΑ) Καθόλου.

Ο παππούς δεν μας άφηνε να φοβηθούμε, απαγορευόταν.

Φοβόμασταν τι; Η θεία κι εγώ ήμασταν οι τίγρεις του Μόμπρακεμ.

(ΜΑΡΙΑ) Τι είναι αυτό;

Πειρατές από ένα βιβλίο.

Το Μόμπρακεμ ήταν το νησί όπου ζούσαν, αποκομμένοι από τον κόσμο.

Η μαμά λέει όχι.

Όχι σε τι;

Αυτός ο παππούς ήταν δύτης, αλλά όχι διάσημος.

Και αυτή η θεία κουφήθηκε επειδή ο παππούς δεν της περιποιήθηκε ποτέ το αυτί.

Αυτό δεν είναι αλήθεια. Ο παππούς δεν πήγε τη θεία στον γιατρό.

επειδη δεν ειπε οτι ποναει.

-Γιατί όχι; -Επειδή η θεία δεν λέει ποτέ τίποτα.

Επειδή ήταν ένα μικρό κορίτσι.

Και πώς το έκανες;

Βουτιά για να πάρω το ρολόι του παππού.

(ΑΝΤΟΝΙΟ) Ήταν ένα παιχνίδι που είχαμε.

Πάντα κέρδιζα.

Τα δύο τελευταία.

Είναι πάντα το ίδιο. Ακριβώς τη στιγμή που διασκεδάζεις περισσότερο, τελειώνουν.

Είναι αλήθεια, θεία.

(ΝΕΑ ΕΣΤΡΕΛΛΑ) Σαντόκαν, έλα εδώ.

Ας δούμε.

Κοίτα, κοίτα, ψάρι.

(Κουδούνι πόρτας)

Γεια. Είναι ο αδερφός σου σπίτι; - Ναι.

Πες του να βγει έξω, σε παρακαλώ. -Αντόνιο.

Σίντα, πώς είσαι; Συμβαίνει κάτι; -Μην φεύγεις, Εστρέλα, σε παρακαλώ.

Θέλω κάποιος να με ακούσει.

Θα σου το πω μόνο μία φορά,

Πάρε ξανά τα κορίτσια χωρίς άδεια και δεν θα τα ξαναδείς ποτέ στη ζωή σου.

Αγάπη.

Περίμενε μια στιγμή.

Αγάπη. Αγάπη!

Αυτό που κάνεις δεν είναι φυσιολογικό. -Δεν έκανα τίποτα κακό.

Είναι οι κόρες μου.

Πρέπει να τους δω, πρέπει να με δουν κι αυτοί.

Θα το πω στον δικαστή και στη γαμημένη μητέρα του.

Εστρέλα, λειτούργησε.

Τι; - Ο ύφαλος.

Έκανα αυτό που είπες και έρχονται τα ψάρια.

Είναι πανέμορφο.

Σε πόσο χρόνο;

Τρεις εβδομάδες. Πολύ γρήγορα.

Θα ήθελα να έρθεις να το δεις.

Μαζί σου; -Και οι δύο μας.

Πάρα πολλοί άνθρωποι.

Είναι στα 15 μέτρα. Μπορείς να κατέβεις εκεί χωρίς πρόβλημα.

(ΡΙΤΣΑΡ) Ένα αλυσοπρίονο εδώ, Νίκο.

Τι ήθελε αυτός ο τύπος;

Τι σε νοιάζει;

Σήκωσε το αριστερό σου πόδι. -Θα σε περιμένω εδώ.

(ΓΚΟΡΝΤΟ) Αργήσαμε.

Πρέπει να ξεκινήσουμε την επιθεώρηση τώρα , αλλιώς δεν θα τα καταφέρουμε.

Πρέπει να βγάλω το μαστίγιο;

Είμαστε έτοιμοι, Γκόρντο. - Έλα, στο νερό.

Κάνο, φρόντισέ τον. Νίκο, μαζί μου.

(ΝΙΚΟ) Έρχομαι, Γκόρντο.

(ΓΚΟΡΝΤΟ) Αντόνιο, γεια, δεν έχω βγάλει φωτογραφία εδώ και καιρό.

(ΑΝΤΟΝΙΟ, ΣΠΑΕΙ Η ΦΩΝΗ) (ΓΚΟΡΝΤΟ) Δεν σε ακούω καλά.

Χάνει τον αέρα του! -Έρχομαι, Γκόρντο, έρχομαι, έρχομαι, έρχομαι!

(ΓΚΟΡΝΤΟ) «Αντιγράφεις;» -Σταμάτησες να τον βλέπεις;

Ο ήχος. Σταματήσαμε να τον ακούμε.

(ΧΟΝΤΡΟΣ) Αντόνιο.

Κάνο.

Κάνο! (ΚΑΝΟ) Ναι.

Έλα, στο νερό.

Τι συμβαίνει, Γκόρντο;

Μείνε εκεί με τον ομφάλιο λώρο. Κούνησέ τον!

Σχεδόν φτάσαμε, Γκόρντο. -Γκόρντο.

Πρέπει να τον βγάλουμε έξω τώρα. -Έλα, πάμε, τραβώντας τον έξω.

Τράβα, τράβα, τράβα. -Δώσ' το μου, δώσ' το μου, δώσ' το μου.

Τι συμβαίνει; Αυτό δεν ζυγίζει τίποτα. -Τράβα, γαμώτο.

Μαλάκα. -Έλα, Ρίτσαρντ.

Ηρέμησε. Έχει ένα μπουκάλι με χρήματα διάσωσης.

Είναι κάτω εδώ και πολύ καιρό. -Και λοιπόν;

Κάτι θα μπορούσε να του έχει συμβεί. -Τι θα συμβεί;

-Γκόρντο, είμαστε έτοιμοι. -Έλα, στο νερό!

-Πήδα μέσα κιόλας!

(ΓΚΟΡΝΤΟ) Κάνο, τον βλέπεις;

(ΚΑΝΟ) «Τίποτα ακόμα, Γκόρντο.»

Πήγαινε πιο κάτω, γαμώτο. Βιάσου.

Κάνο.

(ΚΑΝΟ) «Δεν βλέπω τίποτα. Δεν τον βλέπω.»

Κοίτα προσεκτικά. Οι φυσαλίδες του πρέπει να ανεβαίνουν από κάπου.

(ΚΑΝΟ, ΧΩΡΙΣΜΕΝΟΣ) «Δεν σε ακούω καλά. Δεν σε ακούω.»

(ΓΚΟΡΝΤΟ) Κοίτα προσεκτικά. Οι φυσαλίδες του πρέπει να ανεβαίνουν κάπου.

Κάνο!

(ΚΑΝΟ) «Ναι, Γκόρντο, τον βλέπω τώρα, τον βλέπω. Είναι εκεί.»

"Γαμώτο!" (ΓΚΟΡΝΤΟ) Τι είναι;

(ΚΑΝΟ) «Δεν κινείται, φίλε. Δεν κινείται.»

Τι εννοείς ότι δεν κινείται; Πλησίασε πιο κοντά.

Κάνο!

(ΚΑΝΟ) «Ναι, ναι, Γκόρντο. Κινείται, κινείται.»

«Αντόνιο, φίλε. Αντόνιο.»

"Είσαι καλά;"

(ΓΚΟΡΝΤΟ) Τι μαλάκας.

Η Τίγρη.

Έλα, χαλαρά.

Εδώ.

Τι συνέβη, Αντόνιο; -Δεν ξέρω, Γκόρντο.

Κατέβηκα για ένα εργαλείο

και ο ομφάλιος λώρος μου μπερδεύτηκε.

Αποπροσανατολίστηκα, Γκόρντο.

Δεν υπάρχει ορατότητα εκεί κάτω.

Και αυτό; Πώς έσπασε αυτό;

Δεν ξέρω.

-Τα προστατευτικά σχοινιών, Γκόρντο. Από τις προπέλες, είναι αιχμηρά.

Είναι σαν μαχαίρια. (ΓΚΟΡΝΤΟ) Μαλάκα.

Ξέρεις πόσο κοστίζει αυτό; - Δεν σου κοστίζει τίποτα.

Τι; -Δεν σου κοστίζει τίποτα, δεν το πληρώνεις.

Είναι ο εργάτης σου και ο φίλος σου.

Αυτός που σου έχει βγάλει πολλά λεφτά.

Δεν του αξίζει να του φέρονται έτσι. -Χαλάρωσε λίγο.

Χαλάρωσε; -Ναι, χαλάρωσε.

και μην μου σπας τα κότσια. Είμαστε σωστοί;

«Είσαι εδώ για να μάθεις», με ρώτησε ο αδερφός σου,

όχι για σένα. Πήγαινε στη δουλειά, δεν έχεις τελειώσει ακόμα τη βάρδιά σου.

Γαμώτο, γαμώτο!

Αστέρι.

Εντάξει, εντάξει.

Τι συνέβη;

Τι έγινε; Δεν τα κατάφερα...

προς την καταπακτή.

Και έπρεπε να σπάσω τον ομφάλιο λώρο.

(ΡΙΤΣΑΡ) Ρίξε νερό στο κεφάλι του, φίλε.

Αυτό είναι όλο, αυτό είναι όλο.

Εντάξει, πάω να φέρω νερό.

Τίγρη.

Τι κάνεις σήμερα το απόγευμα;

Δεν ξέρω γιατί; -Έλα σπίτι μου να μιλήσουμε.

Σχετικά με τι;

Δεν ξέρω, Αντόνιο, δουλεύουμε μαζί πολύ καιρό.

και δεν έχουμε μιλήσει ποτέ για τίποτα. -Και για τι θα μιλήσουμε;

Ελεύθερο θέμα, Αντόνιο.

Κύριοι, έχουμε επισκέπτες. Φέρατε καθαρά εσώρουχα;

Συγγνώμη, και εσώρουχα.

(ΛΙΓΑ ΓΕΛΙΑ) (ΓΚΟΡΝΤΟ) Ιατρική εξέταση.

Αν ο Μωάμεθ δεν πάει στο βουνό, το βουνό πάει στον Μωάμεθ.

Γκόρντο, για τι πράγμα μιλάς;

(ΓΚΟΡΝΤΟ) Έτσι δεν το λες; -Όχι.

Αν ο Μωάμεθ δεν πάει, το βουνό θα πρέπει να πάει στον Μωάμεθ. Σωστά;

Όχι, το πέτυχε, το πέτυχε! Αυτό ακριβώς είναι.

(ΓΕΛΙΑ)

Γκόρντο.

Πες μου. -Είναι υποχρεωτικό;

Είναι πετρέλαιο, όλα είναι υποχρεωτικά.

Γιατί; Τι συμβαίνει; -Όχι, εγώ όχι.

Βγήκε έξω χθες το βράδυ και έπρεπε να τον βάλω για ύπνο.

(ΓΚΟΡΝΤΟ) Ζηλεύω τόσο πολύ.

Μια μέρα κάτι θα του συμβεί, αλλά ζηλεύω πολύ.

Ας δούμε τι μπορώ να σκεφτώ.

Έι, έχεις ξεπεράσει τον θυμό σου πια;

(ΓΕΛΙΑ)

Άφησέ τον ήσυχο, η αδερφή του άρχισε να γεννάει.

Θα σου δώσω τα χαρτιά αργότερα.

(Πόρτα)

(ΑΣΤΕΡΙ) Αντόνιο.

(Χτυπώντας την πόρτα)

Αντόνιο, με ακούς;

Αντόνιο!

Αντόνιο!

Αντόνιο! Αντόνιο, είσαι καλά;

Αντόνιο, με ακούς; Τι συνέβη;

Κοίταξέ με, Αντόνιο. Τι συνέβη; Είσαι καλά;

Δεν θυμάμαι.

Νομίζω ότι με πήρε ο ύπνος.

Το ίδιο συνέβη και σε μένα στο νερό.

Οχι.

Όχι. -Όχι, όχι, μην το αγγίζεις.

Όχι; -Ναι.

Είναι σαν του μπαμπά, δεν ξέρω αν θυμάσαι.

Πρέπει να τα κουβαλάς. Αν ξανασυμβεί, βάλε ένα κάτω από τη γλώσσα σου.

Ναι, ναι, θυμάμαι.

Ενημερώστε με αν πονάει.

Πού έμαθες να το κάνεις αυτό;

Με τον μπαμπά επίσης.

Ήταν ειδικός στις πτώσεις.

Δεν θυμάμαι. -Όχι, φυσικά και όχι.

Ήσουν στη Νορβηγία, ζώντας σε βάθος 200 μέτρων.

Ω, σωστά.

Ήταν η δεύτερη φορά που πήγαμε. Μας βιντεοσκόπησαν και ήμασταν στο Discovery.

Ναι. Ο μπαμπάς με έβαλε να το παίξω είκοσι φορές.

Το ήξερα απέξω.

Θυμάσαι πώς ήμουν με τα μαλλιά μου μέχρι εδώ;

Έκανε κρύο στη Νορβηγία.

Δεκάρα.

Ήρθαμε από 40 βαθμούς στο Πράσινο Ακρωτήριο

και ότι εκεί, κάτω από το νερό, ήταν τρομερά.

Σημειώστε ότι με τα χρήματα που κέρδισα αγόρασα την κόκκινη Celica.

Μια γλυκιά βόλτα. -Μια γλυκιά βόλτα.

Για οδήγηση στην πόλη κουνώντας το χέρι. Πολύ χρήσιμο.

Όλα έτοιμα.

Τηλεφώνησε στον Κάνο. Συναντήσου μαζί του αύριο.

Σήμερα πρέπει να ξεκουραστείς, Αντόνιο. -Όχι, όσο πιο γρήγορα, τόσο το καλύτερο.

Νομίζεις ότι σε είδε;

Δεν ξέρω.

Θα έλεγα όχι, αλλά δεν είμαι και τόσο σίγουρος.

Γεια σου, Αντόνιο. Έφερες γλυκά;

Τι αρτοσκευάσματα;

Αστειεύομαι, δεν τρώω ζάχαρη. Είναι δηλητήριο. Έλα μέσα.

Βγάλε τα παπούτσια σου. Άφησέ τα εκεί και κλείσε το μπολ — αφήνεις τη ζέστη να βγει.

Τι σου συνέβη εκεί;

Κόπηκα ξυριζόμενος.

Εδώ, είναι χωρίς γλουτένη. Η γλουτένη με φουσκώνει.

Αλλά όπως και να 'χει, η ίδια γεύση έχει. Κάθισε.

Τι νομίζεις;

Πολύ καλύτερα από το να μοιράζεσαι ένα διαμέρισμα με κάποιο πανκ παιδί,

και φθηνότερα.

Το αντάλλαξα με έναν ξένο με ένα Citroen Xsara.

Τι ευκαιρία για τροχόσπιτο, φίλε. -Τι θέλεις, Κάνο;

Δεν με νοιάζει για τα τροχόσπιτα και δεν έχω πατήσει το πόδι μου σε κάμπινγκ στη γαμημένη μου ζωή.

Ούτε εγώ.

Τότε τι;

Αντόνιο, αυτό που θέλω είναι ένα κομμάτι από αυτό που παίρνεις.

Δεν είμαι τόσο καλός δύτης όσο εσύ, αλλά έχω καλή όραση.

Δεν ξέρω για τι πράγμα μιλάς. - Όχι;

Όχι, δεν έχω ιδέα.

Εκτιμώ την μπύρα, αλλά μου αρέσει περισσότερο με γλουτένη.

Αντόνιο, δεν πρόκειται να σε καταγγείλω,

να χαλαρώσω, αν και θα μπορούσα.

Αλλά δεν είμαι κρυφός. - Με απειλείς;

Όχι, προτείνω μια συμφωνία, μια επιχείρηση.

Ρε μάγκα,

Αν σου περάσει καν από το μυαλό να πεις οτιδήποτε, θα σε καταστρέψω. Κατάλαβες;

Προχωρήστε.

Αυτό δεν πωλείται σε σούπερ μάρκετ, Αντόνιο.

Πρέπει να ξέρεις πώς να το μετακινήσεις.

Και ξέρω ποιος και πού.

Απλά πρέπει να μου κάνεις ένα μερίδιο.

Έχω ένα στεγαστικό δάνειο 25 ετών, δύο μικρά παιδιά, ακριβώς όπως εσύ, Αντόνιο.

Είμαστε δύτες, δεν μας έχει μείνει πολύς χρόνος.

Κοίτα την Τσιντσέτα.

Νεότερος από εσένα.

Σκέψου το.

Υποψιάζομαι ότι θα τα πούμε σύντομα.

Εταίρος!

Τα παπούτσια σου.

Σου το είπα.

(Άνοιγμα πόρτας)

Με είδε.

Θέλει ένα κόψιμο. Προσφέρθηκε να το μετακινήσει ο ίδιος.

Τι του είπες;

Προς το παρόν, τίποτα.

Τι περιμένουμε;

Μιλάει με τον εφοπλιστή.

Όχι, αυτό δεν συμφωνήσαμε! Όχι, κύριε!

Ήταν σχεδιασμένο διαφορετικά!

Παιδιά, ξέρω πώς θα γίνω πλούσιος.

Δεν έχεις πια αυτό το θωρηκτό;

Όχι, αυτό σου δίνω.

Μην πεις τίποτα, ε; Θα μαζέψω θαλάσσια απορρίμματα.

Αυτά τα υποβρύχια καλώδια με τους υπερμαγνήτες.

Αυτό έχει μια δύναμη... Τα σηκώνει όλα.

Σταματάει ποδήλατα, μοτοσικλέτες, αντίκες κράνη,

χρυσές αλυσίδες, χρηματοκιβώτια από πλοία, τρέλα.

Το Διαδίκτυο, που δεν πρόκειται ποτέ να σταματήσει να αναπτύσσεται στη ζωή μας.

Τι συμβαίνει; Για να αναπτυχθεί κάτι, πρέπει να βγάλεις από πάνω σου το παλιό.

και να βάλουν τα καινούρια πράγματα μέσα. Ποιον θα καλέσουν;

Ρίτσαρντ. -Φυσικά. Το ξέρεις.

Έψαχνα αυτά τα καλώδια κάτω από το νερό,

μπορεί να υπάρχουν ένα εκατομμύριο χιλιόμετρα, δύο εκατομμύρια.

Ή και περισσότερο. -Ή και περισσότερο, τρέλα.

Ή και περισσότερο. -Είναι χρυσωρυχείο, αδερφέ.

Άκουσέ με.

Είναι σάπιο! Αυτό δεν αξίζει καν...!

Ο Γκόρντο τα βάζει με τους Ολλανδούς.

Ρίτσαρ, ευτυχώς που έχεις παλιοσίδερα.

Μαθαίνεις πολύ γρήγορα.

Παιδιά, πάω στο νερό, εντάξει;

(ΓΚΟΡΝΤΟ, ΜΑΚΡΙΑ) Εδώ πέρα, γαμώτο!

Χέζω την γαμημένη πατρίδα σου! Χέζω την...!

Εγώ είμαι ο κουφός, αλλά εσύ είσαι αυτός που δεν ακούει.

Φορέστε τη στολή σας, θα πέσετε κάτω. - Τι είναι αυτό;

Δεν μπορώ, δεν νιώθω καλά. -Εξαγοράσου για να με κρατήσεις ήσυχο.

(ΓΚΟΡΝΤΟ) Τι συμβαίνει; Δεν δουλεύει κανείς εδώ ή τι;

Ορίστε, το πάρτι ενηλικίωσης της Ροσίο μου .

Λοιπόν. -Ορίστε.

Ο πρώτος που θα πει οτιδήποτε, θα του κόψω τα μπάζα.

Ντύσου τη στολή σου, Τίγρη. Σήμερα είναι το φόρεμά σου και το βάψιμο.

Θα κατέβω.

Αυτό που χρειάζεται να γίνει είναι εύκολο.

Πολύ καλό. Βοηθήστε τον,

ώστε να μην φοράει τη στολή ανάποδα.

Κοίτα τον τύπο με την κοπέλα του στο μπράτσο του. -Ναι, έλα.

Ε, σας ακούω, γιοι σκύλας.

Ποιος σε έκανε photoshop ρε φίλε;

Μοιάζεις με τον Ντέιβιντ Μπέκαμ.

(ΓΚΟΡΝΤΟ) Ρε καθάρματα.

-Γαμώτο, φίλε.

(ΚΑΠΟΙΟΙ ΓΕΛΑΝΕ) -Γιοι σκύλας.

(Τηλεόραση στο βάθος)

Αστέρι.

Κάνο.

(ΚΑΝΟ) «Αντόνιο, εγώ είμαι.»

«Είναι κακή στιγμή;»

«Τηλεφώνησα στον φίλο μου στο Μπαρμπάτε»

και όλα είναι καλά, αλλά τώρα δεν σταματά να με παίρνει τηλέφωνο και να με ρωτάει

από πού παίρνεις τα πράγματά σου, και δεν μου αρέσει καθόλου.

«Μου δίνει μια κακή αύρα.»

«Κάνει παρέα με πολύ αμφίβολους ανθρώπους.»

«Και αυτό είναι χρυσωρυχείο.»

«Αν μάθει από πού το παίρνουμε, δεν θα μας αφήσει ποτέ ήσυχους.»

«Θα του πω ότι δεν ενδιαφερόμαστε. Θα βρούμε κάποιον άλλο, Αντόνιο.»

«Δεν ξέρει ποιος είσαι, αλλά δεν τον εμπιστεύομαι.»

«Απλώς για να ξέρεις και να είσαι σε εγρήγορση.»

«Και συγγνώμη για τον χρόνο, φίλε.»

Τον κάλεσες; Τρεις φορές.

αλλά δεν απαντάει.

Είσαι ηλίθιος!

(ΦΩΝΗΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ) "Ο αριθμός κινητού που καλείτε είναι απενεργοποιημένος ή εκτός κάλυψης "

αυτή τη στιγμή."

(Μπιπ)

Ήταν εκεί.

Για όνομα του Θεού.

(Κλήση τηλεφώνου)

(Ήχος κλήσης)

(ΓΥΝΑΙΚΑ) «Τι όμορφο, γλυκιά μου.»

(Συγκινητική μουσική και χειροκροτήματα)

-Ομορφος!

(Απαλή μουσική)

Μπορώ να δανειστώ τον αδερφό σου; -Μπορείς να τον πάρεις.

(ΓΕΛΙΑ)

Είναι τόσο χαλαρή. - Πες μου γι' αυτό.

Τι πίνεις, Υδροχόε;

Επωφελήσου, δεν είναι φθηνό ποτό σήμερα, πληρώνω εγώ.

Γεια, ξέρεις καλά αυτόν τον τύπο από τον Κάνο;

Οχι.

Τον ξέρω όσο κι εσύ, από το σκάφος. Γιατί;

Πόσες μέρες έχουν περάσει από τότε που εμφανίστηκε; - Δεν ξέρω.

Ρώτησα αυτούς τους τύπους, κανείς τους δεν ξέρει τίποτα γι' αυτόν. Έχει εξαφανιστεί.

Ξέρεις αν είχε μπλεχτεί σε κάτι περίεργο;

Δεν ξέρω.

Δεν του μιλάω. -Μου είπαν ότι ήσασταν φίλοι.

Ενημερώστε με αν έρθει η γυναίκα μου.

Γιατί; Τι συμβαίνει;

Επειδή της είπα ότι δεν καπνίζω πια, αλλά η σκύλα δεν με εμπιστεύεται.

(ΓΕΛΙΑ)

Όχι, εννοώ για τον Κάνο.

Χθες το βράδυ εισέβαλαν στο γραφείο.

Έψαξαν τα πάντα, πήραν μόνο τα αρχεία καταδύσεων.

-Γιατί; Δεν έχω ιδέα.

300 ευρώ που υπήρχαν στο ταμείο και στα κούτσουρα.

Νομίζεις ότι ήταν αυτός;

Δεν ξέρω, αλλά έφυγε με έναν πολύ περίεργο τρόπο.

Έρχεται, έρχεται. -Γκόρντο, ας χορέψουμε.

Σε έψαχνα. - Με βρήκες.

Έλα, ας χορέψουμε.

(Quevedo "Μουσικές Συνεδρίες, Τόμος 52")

# Μείνε, γιατί οι νύχτες

#χωρίς να πληγωθείς.

# Έχω τις πόζες και όλα τα μουγκρητά στο μυαλό μου.

# Γιατί δεν θέλω τίποτα που να μην είναι μαζί σου.

# Μείνε,

# επειδή οι νύχτες χωρίς εσένα πονάνε. #

Αστέρι!

(Κορνάρισμα)

Τίγρη.

Συγγνώμη. -Πού ήσουν;

Κάνοντας μια βόλτα.

Δεν μπορούσες να είσαι εκεί μέσα με τον θόρυβο, κουφαινόμουν.

Περιμένεις πολύ καιρό; - Όχι.

Είχε περάσει καιρός από τότε που πέρασα τόσο καλά.

Κάποιος μπήκε στο γραφείο του Γκόρντο

και πήραν τα ημερολόγια κατάδυσης.

Πότε; - Χθες βράδυ.

Μας ψάχνουν.

Θα έρθει ο Κουστώ μαζί σου;

ΠΟΥ;

(ΑΝΤΟΝΙΟ) Ο καινούργιος, ο Νίκο.

Πού;

Έψαχνες τα πράγματά μου; Πότε θα μου το έλεγες;

Είσαι μαλάκας!

Τι κάνει;

Κόψτε ταχύτητα.

Δεν έπρεπε να γυρίσω πίσω.

Έπρεπε να είχα μείνει στα Κανάρια Νησιά.

Κανείς δεν σου ζήτησε να το κάνεις. -Όχι, φυσικά και όχι.

Ποιος θα φρόντιζε τον μπαμπά; - Εμένα.

Εσύ; Πώς; Κάνεις κατάδυση στην άλλη άκρη του κόσμου;

Κοίτα, για να μπορέσεις να είσαι η Τίγρης,

Κάποιος έπρεπε να μείνει και αυτό έπεσε πάνω μου. Κανείς δεν με ρώτησε.

Και δεν μπορείς να μιλήσεις;

Ξέρω να μιλάω, αλλά κανείς δεν με ακούει.

Παιδιά, δεν με ακούσατε ποτέ.

Είσαι σαν τον μπαμπά, Αντόνιο.

Το άρπαξα πρώτος, αλλά αναγκάστηκα να το αφήσω λόγω του πόνου.

Για τι πράγμα μιλάς; -Το ρολόι του μπαμπά.

Το πήρα από την αρχή. Δεν το πήρα από κανέναν.

Απλώς το είχα αφήσει να περάσει.

Δεν έφτασες εκεί πρώτος.

Το είχα αρπάξει.

Γιατί δεν το έκανες;

Το έλεγα χρόνια, αλλά δεν είχε σημασία τι έλεγα.

Αν κανείς δεν επρόκειτο να με ακούσει, τότε εσείς δεν με ακούσατε ποτέ.

Η ίδια παλιά ιστορία σε όλη μου τη ζωή, γαμώτο.

Μεγάλη σκάλα! (Μεγάλες σκάλες!)

Απίστευτος.

Δεν τα σβήνει;

Τι κάνεις;

Τι ηλίθιος.

Ποιο είναι το πρόβλημά σου; Δεν με βλέπεις ή τι;

Σβήστε τα μεγάλα φώτα!

(ΕΣΤΡΕΛΛΑ) Τι συμβαίνει; Τι συμβαίνει;

(ΑΝΤΡΑΣ) Μείνε εκεί! Σβήσε τη μηχανή!

(ΑΝΤΟΝΙΟ) Ναι, ναι. -Σβήσε το.

(ΑΝΤΩΝΙΟ) Το κλείνω, το κλείνω. -Κράτα το κεφάλι σου χαμηλά.

Μην μας κοιτάς.

Τα μικρά σου χεράκια, όπου μπορώ να τα δω.

Κι εσύ επίσης. -Ναι, ναι, ναι. Ναι.

-Πότε φτάνει το επόμενο πλοίο; -Ποιο πλοίο;

-Θα σε ξαναρωτήσω. Πότε φτάνει το επόμενο πλοίο;

Σύντομα, σύντομα. Περνάει κάθε τρεις εβδομάδες.

-Όταν φτάσει, θέλουμε όλο το φορτίο.

Δώσε μου το χέρι σου.

Παρακαλώ, παρακαλώ, παρακαλώ. Αχ!

(ΚΡΑΥΓΕΣ)

Άσε με να σε δω. -(ΚΡΑΥΓΕΣ)

Φεύγουμε τώρα, χαλάρωσε.

Χαλαρώστε.

(Χτυπάει το κινητό)

(Χτυπάει το κινητό)

(Χτυπάει το κινητό)

(ΑΝΤΡΑΣ) "Πώς σε λένε;". (ΕΣΤΡΕΛΛΑ, ΚΟΡΗ) "Εστρέλα".

(ΜΑΡΙΑ) «Και εγώ είμαι η Μαρία». (ΑΝΤΡΑΣ) «Και ο πατέρας σου;»

(ΕΣΤΡΕΛΛΑ, ΚΟΡΗ) «Αντόνιο».

(ΑΝΤΡΑΣ) "Τι κάνει; Ποια είναι η δουλειά του;".

(ΕΣΤΡΕΛΛΑ, ΚΟΡΗ) «Είναι δύτης».

(CINTA) «Κορίτσια, ελάτε εδώ, σταματήστε να ενοχλείτε τον άντρα».

Είπα ότι ήταν με καμάκι, για όνομα του πατέρα σου.

Πώς είναι;

Στάθηκε τυχερός, πέρασε κατευθείαν.

Κάθισε, θα σε ενημερώσω όταν τελειώσει. -Ευχαριστώ.

(Ήχος κλήσης)

(ΚΑΣΕΤΑ) "Αντόνιο". -Κασέτα.

(CINTA) "Τι συμβαίνει; Συνέβη κάτι;"

Οχι.

(ΤΣΙΝΤΑ) "Γιατί με φωνάζεις;".

«Ξέρεις τι ώρα είναι, ηλίθιε;» - Είδα έναν εφιάλτη.

(CINTA) "Ναι, είσαι ηλίθιος. Αντίο".

Περίμενε, περίμενε. Είναι καλά τα κορίτσια;

(CINTA) «Φυσικά και είναι εντάξει, είναι μαζί μου».

(Η κλήση τερματίζεται)

Αστέρι.

Τι θα κάνουμε;

Εσύ πες μου.

Δεν έχει σημασία τι θα σου πω, θα κάνεις ό,τι θέλεις.

Πάω για ύπνο.

(Κλείσιμο πόρτας)

(ΑΝΤΡΑΣ) "Πού είσαι;". -"Είμαστε εδώ".

(ΑΝΤΡΑΣ) «Α, πολύ καλά, Εστρέλα. Και ο Αντόνιο;»

"Εδώ". -"Αντόνιο, πώς είσαι;"

«Πολύ καλά. Έλα, θα παίξουμε ένα παιχνίδι, εντάξει;»

«Θα πετάξω το ρολόι μου στο νερό. Ο πρώτος που θα το πάρει, θα πάρει ένα βραβείο,»

όποιο έπαθλο θέλουν».

«Δεν ξέρουμε πόσο βαθιά θα πέσει».

«Μην πηδάς πριν έρθει η ώρα».

«Ένα, δύο, στο νερό».

«Το κατάλαβα». -«Πολύ καλά, Αντόνιο».

«Αυτό δεν είναι δίκαιο. Εγώ το άρπαξα πρώτος». - «Για τι πράγμα μιλάς;».

"Το έχω". -"Τι θέλεις για δώρο;"

(ΑΝΤΟΝΙΟ) «Το ρολόι».

Αστέρι.

Αστέρι.

Το Delfo μόλις έφτασε.

Δεν ξέρω αν μπορώ να το κάνω.

Πάω.

Άσε με να το κάνω, σε παρακαλώ.

Θα επιστρέψω αμέσως.

Γεια, πρέπει να φύγω. Θα σε πάρω τηλέφωνο αργότερα.

Καλώς.

Ελπίζω να συμπεριφέρθηκε καλά χθες το βράδυ.

Δεν θα πιστέψουν άλλη γέννηση.

Τον περιμένουν, είναι ο μόνος που έχει απομείνει.

Δεν θα πάει, Γκόρντο. -Τι;

Επινοήστε κάτι, δεν το κάνει. - Επινοήστε τι;

Αστειεύεσαι, σωστά; -Δεν αστειεύομαι, ό,τι και να χρειαστεί.

Δεν μπορεί να το κάνει.

Αλλά πρέπει να μπει σε εκείνο το πλοίο σήμερα.

Βέβαια, γι' αυτό πρέπει να περάσει από ιατρικές εξετάσεις.

Τι να κάνω; Να τον βάψω;

Τι συμβαίνει, Εστρέλα;

Είμαι χοντρός, αλλά όχι ηλίθιος.

Ο Αντόνιο δεν είναι καλά, Γκόρντο.

Δεν πρόκειται ποτέ να περάσει αυτόν τον έλεγχο.

Αλλά πρέπει να μπει σε εκείνο το πλοίο.

Ό,τι χρειαστεί, για μια τελευταία φορά.

Αν δεν το κάνει, θα τον σκοτώσουν.

Αυτός ή οι κόρες του.

Πόσα πήρε;

Σχεδόν δύο κιλά.

Προσπαθήσαμε να το πουλήσουμε και κάναμε λάθος.

Του χρωστάς, Γκόρντο.

Άντε μπες στην πλοιαρίδα. Θα δω τι θα σκεφτώ.

(Κόρνα πλοίου)

Είπα στον καπετάνιο ότι η πίεση είναι χαμηλότερη από το κανονικό.

Του ζήτησα να σταματήσει για δέκα λεπτά

να στείλουν έναν δύτη κάτω και να ελέγξουν ότι ο σωλήνας είναι καλός.

Δέκα λεπτά είναι πολλά λεφτά.

Πάρε ό,τι έχεις να πάρεις, αλλά μην το σκεφτείς καν να το φέρεις στο σκάφος.

Μετά από δέκα λεπτά, θα ανοίξω όλες τις επικοινωνίες.

Μετά από αυτό, τελείωσε. Δεν σου χρωστάω τίποτα.

Εδώ. Κάτω από τη γλώσσα.

Δέκα λεπτά.

(ΑΝΑΣΑΙΝΕΙ ΒΑΡΙΑ)

Δεν είναι εδώ. -Τι εννοείς δεν είναι εδώ;

Το καραμπίνερ άνοιξε και έπεσε.

Εμφανίζομαι.

Δεν μπορούσα να κατέβω. Είναι πολύ βαθιά.

Δεν μπορείς να δεις τίποτα.

Πόσος αέρας έχει απομείνει; -Μπορείτε να κάνετε μόνο μία κατάδυση.

Με τελική στάση 15 λεπτών.

Πρέπει να είναι κοντά.

Είσαι καλά;

Είσαι καλά;

Αντόνιο.

Με καταλαβαίνεις; Μπορείς να μιλήσεις;

Αντόνιο.

Μπράτσο.

Αντόνιο, έλα εδώ.

Προσπάθησε να σηκωθείς.

Πάνω! Έλα.

Το μισό σου σώμα είναι παράλυτο. Μαμά.

Αποσυμπιέσατε; - Όχι.

Όχι όχι.

Έχεις μια φούσκα στο αίμα σου. Πρέπει να σε πάμε πίσω κάτω.

(Μουσική αγωνίας)

Κράτα αυτό για μια στιγμή.

Αυτή τη φορά θα το κάνω.

Θα καταλάβω πώς.

Λυπάμαι.

Μου είπες κάτι;

Τίποτα.

Σε άκουσα.

Να που είναι.

Χαμηλώστε τα κεφάλια σας. Πού είναι;

Στο πίσω μέρος.

Δώσε μου το τηλέφωνο.

Είπα δώσε μου το τηλέφωνο.

(ΚΛΑΙΓΕΙ)

Θα αποσύρει τις κατηγορίες;

Δεν έχω πρόβλημα που με αφήνει να βλέπω τα κορίτσια πού και πού.

Μια χαρά από εμένα.

Πότε φεύγεις;

Αύριο.

Λένε ότι το Βίγκο είναι όμορφο.

Σαν την Ουέλβα. -(ΓΕΛΑΕΙ)

Εδώ.

Είναι δικό σου.

Δεν το θέλω. Κράτα το.

Θα ξαπλώσω λίγο, εντάξει;