Original subtitles

-Ιουλία, δε μίλησα εγώ. Ποιος μίλησε; -Η Μαντώ.

-Θα δώσουν τα χρήματα τόσο εύκολα; -Τελείωσέ το τώρα!

-Αυτό προσπαθώ! -Δεν προσπαθείς αρκετά.

-Ήξερα για τις εξορύξεις. -Πώς το έμαθες;

Μου μίλησε ο Βασίλης, ο άντρας της αδελφής μου.

Έχει συμβεί ξανά ατύχημα στις στοές κι ο πατέρας μου προσπάθησε να το κρύψει.

-Ο Βασίλης δε σου μίλησε; -Ο Βασίλης μού ζήτησε να τον τσακίσω.

Ξεκίνησα όταν έγινε εκείνο το ατύχημα.

Λέω να μείνω με την αδελφή μου. Μην πηγαίνει σε ξενοδοχεία.

-Πώς γίνεται να μην έχεις αισθήματα; -Λες να μη μ' αγγίζει τίποτα;

Ο πατέρας σου θα πληρώσει για όσα έκανε

όπως κι αυτοί που πήραν τα παιδιά.

-Μικρέ; -Κάνει εμετούς, πονάει πολύ.

(ΜΙΧΑΛΗΣ) Ετοιμάστε το αυτοκίνητο!

(ΜΙΧΑΛΗΣ) Κουράγιο, μικρέ. Σε λίγο θα 'σαι στη μαμά σου.

-Φίλε, κάλεσε βοήθεια! -Τι έγινε; Τι έπαθε το παιδί;

Ακίνητος!

Ψηλά τα χέρια!

(πυροβολισμοί)

(κραυγές πάλης)

(δραματική μουσική)

Καλύτερο δε θα μπορούσε να γίνει.

(επιφώνημα θαυμασμού)

-Έχεις ρίξει ποτέ; -Όχι.

Αλλά έχω έναν μήνα να μάθω.

Εγώ είμαι το μυαλό, μεγάλε.

Αν πάνε στραβά τα πράγματα, εσείς πρέπει να με προστατέψετε.

Δε θα πάνε.

Η φάση είναι "ή ταν επί τας". Μην το ξεχνάς αυτό.

Δεν υπάρχει μέση λύση.

(τέλος μουσικής)

(τραγούδι τίτλων αρχής)

Σύμφωνα με πηγές από την αστυνομία,

θα μπορούσαν να είχαν προβεί νωρίτερα στη σύλληψή του αλλά δεν το έκαναν

ευελπιστώντας να τους είχε οδηγήσει στους υπόλοιπους απαγωγείς.

(δραματική μουσική)

-Πώς είναι το παιδί; -Δεν έχει ξυπνήσει ακόμα.

-Πού είναι; -Εκεί.

(συνέχεια δραματικής μουσικής)

(τέλος μουσικής)

(ΝΑΣΟΣ) Πάει, Μιχάλη. Πέταξες τη ζωή σου στα σκουπίδια.

Θα μπεις στη φυλακή και θα βγεις στην ηλικία της μάνας σου.

Αν είσαι τυχερός και βγεις.

Πώς γίνεται να βασανίζεις εννιά παιδιά και να πιστεύεις ότι θα τη γλιτώσεις;

Κοίτα με που σου μιλάω.

(ΝΑΣΟΣ) Πες μας πού είναι τα παιδιά και κάνε τη ζωή σου πιο εύκολη.

Θα φας 10-15 χρόνια.

Καταλαβαίνεις τι ευκαιρία σού δίνουμε;

Ρίσκαρες τη σύλληψή σου παραδίνοντας το παιδί.

Νιώθεις κι εσύ πως έχεις κάνει το μεγαλύτερο λάθος της ζωής σου.

-(ΜΑΓΙΑ) Μπορείς να το διορθώσεις. -(ΝΑΣΟΣ) Η μητέρα σου συνήλθε.

Ξέφυγε τον κίνδυνο και θα πάει σπίτι της. Τι θα της πεις;

Ε;

-Η μάνα μου δε θυμάται τ' όνομά της. -Τι;

Δε θυμάται τ' όνομά της; Τότε γιατί θυμάται αυτόν εδώ;

(ΝΑΣΟΣ) Ο Ιάσωνας δεν είν' αυτός; Ο κολλητός σου;

Δεν ξέρω κανέναν, Ιάσωνα.

Δεν ξέρεις; Τότε τι έκανε έναν μήνα πριν, στα γενέθλιά σου στο σπίτι σου;

Πιστεύεις ότι δεν τα ξέρουμε όλα; Πιστεύεις ότι σου λέμε βλακείες;

Σε παρέσυρε! Αυτός φταίει για όλα! Την ξέρουμε την ιστορία του.

-Θέλω δικηγόρο. Έτσι δεν πάει; -(ΝΑΣΟΣ) Όχι, δεν πάει έτσι.

Θα μείνεις εδώ, μέχρι να μας τα πεις όλα. Έτσι πάει!

-Είπα, θέλω δικηγόρο. -(ΝΑΣΟΣ) Ωραία.

Τους έχουμε κι αυτούς. Κατάλαβες;

Είναι θέμα χρόνου, Μιχάλη. Αν λήξουν τώρα, θα 'ναι καλό για όλους σας.

(ΜΑΓΙΑ) Κάνε το σωστό, Μιχάλη.

-Κοίτα την όταν σου μιλάει! -(ΜΑΓΙΑ) Πού κρατάτε τα παιδιά;

Τι έγινε;

Ζήτησαν τα λύτρα από τους γονείς. Όλοι είναι τρομοκρατημένοι.

-Μην κάνουν καμιά ανοησία! -(ΠΕΤΡΙΔΗΣ) Δεν κρατιούνται εύκολα.

Αν θέλουν να δουν τα παιδιά τους, πρέπει να κάνουν υπομονή!

Μείνε μαζί τους μέχρι να το καταλάβουν!

Θα κάνω ό,τι μπορώ.

Έχεις 8 ώρες, Οικονομίδη. Τόσες μπορεί να σου δώσει o Εισαγγελέας.

Μετά πρέπει να του φέρουμε δικηγόρο.

-Οκτώ ώρες! -Οκτώ ώρες.

Ο πυρετός θα πέσει, όλα βαίνουν καλώς.

-Πότε θα ξυπνήσει, γιατρέ; -Όποτε το αποφασίσει εκείνος.

-Είναι υπναράς, έτσι; -Ναι, ο άτιμος.

(ΓΙΑΤΡΟΣ) Θα περάσω σε μια ώρα, θα έχει ξυπνήσει μέχρι τότε.

Παλικάρι είναι ο γιος μας, Μαντώ.

-Άφησέ με μόνη μαζί του. -Έλα, ρε συ, Μαντώ.

Για λίγο. Κάνε μου τη χάρη.

Οκέι. Έχουν έρθει κι οι αστυνομικοί.

Έχουν φέρει και μια παιδοψυχολόγο για να του κάνουν ερωτήσεις.

Εντάξει.

(ΝΙΚΗΤΑΣ) Όλοι θέλουν να μάθουν για τα παιδιά τους.

Θα μάθουν. Βλέπεις να τους εμποδίζω;

Ας ανοίξει πρώτα τα ματάκια του κι όλα θα γίνουν με τη σειρά.

-Πήγαινε τώρα, σε παρακαλώ. -Οκέι.

(δραματική μουσική)

(τέλος μουσικής)

Εγώ σ'το είχα πει. Τα πράγματα έχουν αρχίσει και δυσκολεύουν.

Μόνος σου το 'φαγες το κεφάλι σου.

Τι περίμενες; Να ισοπεδώσεις το βουνό και μετά να σε πάρουν χαμπάρι;

-Ρε! Η ανιψιά μου μίλησε. -Πάντα κάποιος είναι.

Η ανιψιά σου, ο γαμπρός σου. Ο φούφουτος.

-Τι σημασία έχει; -Εσύ; Πότε θα πας στον Εισαγγελέα;

Δεν ξέρω. Μιλάω με τον δικηγόρο μου. Πάντως, έχουν ανοίξει πολλά στόματα.

Αν δεν ήταν η απαγωγή, μπορεί και να το πέρναγες στο ντούκου.

Τώρα τους έπιασε όλους η ευαισθησία.

Δε μ' ενδιαφέρει τι θα κάνουν οι άλλοι. Εσένα ρωτάω.

-Εσύ τι πρόκειται να κάνεις; -Το ποτάμι ξεχείλισε, Σπύρο.

Όλοι ψάχνουμε από κάπου να πιαστούμε για να σώσουμε το τομάρι μας.

Θα μιλήσεις.

Σπύρο, πρέπει να δεχθείς ότι όσα βλέπεις έχουν χαθεί.

Δεν είναι ο μόνος που έχουμε στα χέρια μας.

-Τι άλλα έχετε; -Γνωρίζουμε και τους υπόλοιπους.

(ΒΑΣΙΛΗΣ) Άρα ξέρουν ότι είναι στριμωγμένοι.

Προφανώς. Γι' αυτό και δεν πρέπει να κάνετε καμία κίνηση.

Κι αν κάνουν αυτοί; Αν γίνουν ανεξέλεγκτοι;

Αυτό το έχετε σκεφτεί;

-(ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ) Έχουν σκοτώσει ήδη. -Αυτό ήταν ατύχημα.

Ποιος μας εγγυάται ότι δε θα συμβεί ξανά;

(ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ) Δεν μπορείτε να παίζετε με τις ζωές των παιδιών μας.

(ΠΕΤΡΙΔΗΣ) Προσπαθούμε να τα φέρουμε πίσω με τον τρόπο που γνωρίζουμε.

Είναι τραγικό λάθος να τους παραδώσετε τα χρήματα!

Μα έχουμε τα χρήματα που ζητάνε! Αυτό ζητούσαμε τόσον καιρό!

Αυτό δε σας εξασφαλίζει ότι θα πάρετε πίσω τα παιδιά σας!

(ΠΕΤΡΙΔΗΣ) Αν πάρουν τα χρήματα θα προσπαθήσουν να διαφύγουν!

Μπορεί να χρησιμοποιήσουν τα παιδιά ως ασπίδα.

Να μετατρέψουν την υπόθεση σε κατάσταση ομηρίας.

Αυτό σημαίνει ότι τους έχετε ικανούς να φτάσετε στα άκρα. Συμφωνούμε.

Θέλουν να πάρουν τα χρήματα και να εξαφανιστούν!

Κι εσείς πάτε να τους βοηθήσετε θέτοντας σε κίνδυνο τα παιδιά σας!

Πώς αλλιώς να σας το εξηγήσω;

(ΠΕΤΡΙΔΗΣ) Αν κάνετε ό,τι σας λέμε δε θα πειράξουν κανέναν.

ΑΝ αποφασίσουμε να δώσουμε τα χρήματα που μας ζητάνε.

-Δε θα σας αφήσουμε να το κάνετε. -Έχετε αυτό το δικαίωμα;

Φυσικά και το έχουμε.

(ΝΑΣΟΣ) Έλα, Μιχάλη.

Πες μας πού είναι τα παιδιά. Κάτι πρέπει να πω στους γονείς.

(ΝΑΣΟΣ) Ελπίζω να 'ναι σε καλύτερη κατάσταση από αυτό που έφερες.

Θες να μάθεις για τον Άλκη; Είναι στην Εντατική και χαροπαλεύει.

Άργησες, Μιχάλη.

Οι γιατροί λένε ίσα-ίσα θα τα καταφέρει.

-Θέλω δικηγόρο. -Τι να σου κάνει ο δικηγόρος, ρε;

Αν πεθάνει το παιδί, θα σε κρεμάσουν ανάποδα!

Γιατί δεν πήρατε χρήματα όταν είχατε την ευκαιρία;

-Είπα, θέλω δικηγόρο. -Ποιος φταίει; Ο Ιάσωνας;

Ρε, είναι τρελός ο τύπος! Και τώρα έμπλεξε κι εσένα!

Έμπλεξες! Το κατάλαβες;

(ΝΑΣΟΣ) Αλήθεια, γιατί έφερες εσύ το παιδί;

(ΝΑΣΟΣ) Αυτό ήταν σκέτη αυτοκτονία.

Από μόνος που πήρες την πρωτοβουλία;

Αποκλείεται να ήταν εντολή του Ιάσωνα, έτσι;

Κι αν ήταν, τι σημαίνει αυτό; Ότι σε πέταξε στα λιοντάρια;

(ΜΑΓΙΑ) Δώσε μας να καταλάβουμε τι συνέβη.

Δεν είναι σωστό αυτό που συμβαίνει. Έχουμε τα λεφτά!

Υπομονή, είναι κοντά στους απαγωγείς.

-Έτσι πιστεύεις; -Αυτό δεν είπε; Ότι τους γνωρίζουνε;

Στο τέλος θα τρελαθώ!

Παίρνω και τον Πέτρο από το πρωί και το 'χει κλειστό.

Ο Πέτρος είναι το πρόβλημά σου τώρα;

-Σου είπα, θα πάει σε ξενοδοχείο. -Σε ποιο;

Δεν ξέρω, τον πήγα στο κέντρο να πάρει ταξί.

Δε γίνεται να μην έχει πάρει ένα τηλέφωνο.

Μ' αρέσει που εκπλήσσεσαι ακόμα.

(ήχος πλήκτρων)

(δραματική μουσική)

(τέλος μουσικής)

Σε πήρε;

Μίλα, ρε! Σε πήρε;

-Μίλα, ρε! -(δυνατά) Με πήρε! Μιλήσαμε!

Και;

Είπε μέχρι το βράδυ να 'χουμε τα φράγκα, να φύγουμε.

Αυτόν περιμέναμε. Σάκη, μέχρι το βράδυ.

Εγώ σ' αυτό το κάθαρμα εμπιστοσύνη δεν έχω.

Έλα λίγο εδώ.

(ΣΑΚΗΣ) Θα γίνει.

Έλα να καθίσουμε όλοι μαζί.

-Αριστέα, ο Άλκης είναι καλά. -Πού το ξέρεις;

Να σου πω γιατί οι γονείς μου μου έδωσαν αυτό το όνομα;

-Δεν έλεγαν έτσι τη γιαγιά σου; -Όχι.

Οι γονείς επιλέγουν και ονόματα που έχουν ξεχωριστό νόημα για εκείνους.

Και οι δικοί μου γονείς προσπαθούσαν χρόνια να κάνουν παιδιά.

Είχαν πάει σε γιατρούς, χάσανε δυο αδελφάκια μου πριν γεννηθούν.

-Θα είχατε αδέλφια; -Ναι, θα είχα.

Όμως η ζωή δεν τα φέρνει πάντα όπως θέλουμε. Άλλοτε είναι άδικη,

άλλοτε σκληρή και για εμάς τους ανθρώπους τι απομένει;

Η ελπίδα.

Αυτό ήμουν εγώ για τους γονείς μου.

Κι αυτό θέλω να νιώθεις κι εσύ μέσα σου.

Γιατί κάποια στιγμή θ' ανοίξει αυτή η πόρτα

και θα βρίσκεσαι πάλι κοντά σ' αυτούς που αγαπάς.

Δεν αντέχω άλλο.

Το ξέρω, ματάκια μου. Το ξέρω.

(αναφιλητά)

-Πονάς, αγάπη μου; -Λίγο.

Θα περάσει, ψυχή μου.

Θεία!

Αγάπη μου! Αγάπη μου!

-(ΑΘΗΝΑ) Είσαι καλά; -Πονάω.

(ΑΘΗΝΑ) Θα περάσει, σ'το υπόσχομαι.

Βγάλανε ένα σκουληκάκι απ' την κοιλιά μου.

(ΑΘΗΝΑ) Το ξέρω.

Η Αριστέα είναι καλά, Αθηνά.

(ΑΛΚΗΣ) Ναι, θεία, μη στεναχωριέσαι.

Έχασες κι εσύ τον πατέρα σου, ε;

(ΝΑΣΟΣ) Ξαφνικά βρέθηκες μ' ένα κάρο χρέη. Αρρώστησε κι η μητέρα σου.

Η ζωή δεν ήταν πολύ εύκολη για σένα.

-Αυτό το κοινό έχεις με τον Ιάσωνα; -Ποιος είναι ο Ιάσωνας Τσιμάκης;

Έχει αλλάξει όνομα, έτσι;

Θα με κρατήσεις για πολύ εδώ;

Βιάζεσαι να φύγεις; Νομίζεις εκεί που θα πας θα 'ναι καλύτερα;

Γιατί κάνατε την απαγωγή;

Αφού από την αρχή το πρόβλημα ήταν ο Καρούζος.

Γιατί δεν τα βάζατε μαζί του σαν άντρες και βασανίζετε παιδάκια;

-Δεν ξέρω για τι μιλάς. -Δεν ξέρεις.

Τον πιτσιρικά τον μάζεψα απ' τον δρόμο. Χρειαζόταν βοήθεια.

-Τότε γιατί πυροβόλησες; -Οι δικοί σου άρχισαν.

Δε θα σου βγει σε καλό αυτό που κάνεις, Μιχάλη.

Τι... παίζει κάτι μεταξύ σας;

Παίζει κάτι άλλο; Μόνο έτσι μπορώ να δικαιολογήσω αυτήν την αφοσίωση.

-Γιατί τον καλύπτεις; -Πού είναι τα παιδιά;

Θέλω δικηγόρο.

(ουρλιάζοντας) ΤΩΡΑ!

(φωνές αλλοφροσύνης)

Ηρέμησε!

(κραυγές Μιχάλη)

(δραματική μουσική)

Θωμά, εγώ είμαι!

Θέλω να σου μιλήσω. Ξέρω ότι είσαι μέσα!

Άνοιξέ μου!

(δυνατός ήχος) (σπάσιμο)

Αν δεν ανοίξεις, θα πάρω την αστυνομία.

Πέρνα μέσα, Θάλεια.

Όταν δέχτηκε την κλήση από τον Τοπάλη, βρισκόταν εδώ.

-Στο Βαθύ. -Στο Βαθύ;

-Είμαστε σίγουροι; -Μπορούμε να εντοπίσουμε ακριβώς;

Όχι. Αυτό είναι ό,τι καλύτερο μπορούμε να έχουμε.

Υπάρχει κάτι εκεί;

Το σπίτι του Καρούζου και της κόρης του.

Είναι δυνατόν τόσο καιρό να τριγυρίζει μες στα πόδια μας;

-Με τις πινακίδες τι κάναμε; -Δεν έχουμε καλύτερη εικόνα.

Μάγια, πήγαινε στο νοσοκομείο. Δήμο, πάμε μέσα μαζί.

Νάσο, με το μαλακό.

Τι θέλεις από μένα;

(με παραμορφωμένη φωνή) Κάποιον να συνεννοηθώ.

Δεν πρόκειται να πάρεις τα λεφτά!

Και δεν έχω τίποτα να πω μαζί σου!

(με παραμορφωμένη φωνή) Τότε θα χάσεις μια μεγάλη ευκαιρία!

Η Αριστέα; Πώς είναι;

(με παραμορφωμένη φωνή) Δεν αντέχει άλλο.

Είναι ένα από τα τελευταία της μηνύματα.

Σ'το έστειλε λίγες μέρες πριν πεθάνει. Τι ήθελε από σένα;

Τους γονείς σου τους ήξερα πάνω από 20 χρόνια.

Μη μου πεις αυτό που σου είπαν να μου πεις! Δεν υπάρχει χρόνος.

Εδώ μέσα σου ζητάει να της πεις την αλήθεια. Για ποιο πράγμα, Θωμά;

Με ειδοποίησε ο πατέρας σου πριν λίγες μέρες.

Μου είπε να είμαι προετοιμασμένος για όσα συμβούν από δω και πέρα.

Τι έψαχνε να βρει;

Για το ατύχημα του Τσιμάκη.

(ένταση δραματικής μουσικής)

(τέλος μουσικής)

(ΑΘΗΝΑ) Τι έπαθες;

Βασίλη; Τι συμβαίνει;

-Πώς είναι ο Άλκης; -Έχει συνέλθει.

-Του μίλησες; -Ναι, η Αριστέα είναι καλά.

-Σου είπε κάτι άλλο; -Όχι.

Ανέλαβε η αστυνομία να μιλήσει μαζί του. Είναι ακόμα σε σοκ.

Ήταν τυχεροί μέσα στην ατυχία τους.

Η Μαντώ κι ο Νικήτας πήραν πίσω το παιδί τους, εμείς τι θα κάνουμε;

Υπομονή θα κάνουμε. Τι να κάνουμε;

-Ναι; Αλήθεια; -Ναι.

Με πήραν τηλέφωνο. Ζητάνε 10 εκατομμύρια για την Αριστέα.

(ξεφύσημα)

(ηχογραφημένη κλήση)

(ΙΑΣΩΝΑΣ) Γιατί επιμένεις; Υπάρχει λόγος που δε σε παίρνω.

(ΜΙΧΑΛΗΣ) Δεν μπορώ να κρατήσω άλλο τους δικούς μου.

-(ΙΑΣΩΝΑΣ) Τα κουτάβια; -(ΜΙΧΑΛΗΣ) Καλά είναι.

-(ΙΑΣΩΝΑΣ) Υπομονή τότε. -(ΜΙΧΑΛΗΣ) Πάτησε το κουμπί.

-(ΙΑΣΩΝΑΣ) Το έχω πατήσει. -(ΜΙΧΑΛΗΣ) Αυτό ήθελα ν' ακούσω.

(ΙΑΣΩΝΑΣ) Μη με πάρεις ξανά χωρίς λόγο.

Ήθελες να το λήξετε, έτσι; Τον πίεζες.

Έβλεπες ότι όλο αυτό δεν οδηγεί πουθενά.

Είναι αθώα παιδιά. Πόσο νομίζεις θ' αντέξουν ακόμα;

(ΑΠΑΓΩΓΕΑΣ) Βοήθησε το κορίτσι σου.

(ΑΠΑΓΩΓΕΑΣ) Δεν είσαι σαν τους άλλους που περιμένουν να λυθούν όλα μαγικά.

Ω, Θεέ μου!

(ΒΑΣΙΛΗΣ) Αν έχετε πειράξει τρίχα της, θα σας βρω!

(ΒΑΣΙΛΗΣ) Θα σας πνίξω με τα ίδια μου τα χέρια!

(ΑΠΑΓΩΓΕΑΣ) Να το πάρω ως ναι;

Όταν με πήρε πρώτη φορά, το 'κλεισα. Δεν ήξερα τι να πω.

Αλλά μετά συνέχισε να με καλεί.

Και τότε σκέφτηκα να το ηχογραφήσω για να το πάω στην αστυνομία.

Άκουσες τι προτείνει.

Ω, Θεέ μου!

-Να το κάνουμε. -Τι να κάνουμε;

-Η αστυνομία είπε όχι! -Δε με νοιάζει!

Είναι η ευκαιρία μας! Αθηνά, είναι η ευκαιρία μας αυτή!

(σαστισμένη) Ωραία. Τι να κάνω;

-Να πάρω τηλέφωνο τον πατέρα μου! -Δε θα πεις κουβέντα σε κανέναν!

-Και πώς θα γίνει, ρε Βασίλη; -Θα πάρεις τον Μυλωνά

και θα τους πεις να μας δώσει πίσω τα λεφτά μας. Χωρίς καμιά εξήγηση.

Αθηνά, κοίταξέ με. Άκου.

Σε λίγες ώρες μπορούμε να 'χουμε το παιδί μας πίσω.

Αυτό μόνο βάλε στο μυαλό σου.

(δραματική μουσική)

Άσε με!

(ΣΠΥΡΟΣ) Δε θα σ' αφήσω να το κάνεις, Μαργαρίτα.

-(ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ) Μη μ' αγγίζεις! -Μη φωνάζεις, θα ξυπνήσεις τα παιδιά.

Μη μ' ακουμπάς! Σου έδωσα την ευκαιρία να το διορθώσεις.

Δε διορθώνεται, Μαργαρίτα.

(ένταση δραματικής μουσικής)

(τέλος μουσικής)

-(ΜΑΝΤΩ) Πώς ήταν αγάπη μου εκεί; -Ήταν σκοτεινά.

-Ήταν σπίτι σαν το δικό μας; -Ήταν πιο μεγάλο.

Και τα παράθυρα ήταν κλειστά για να μη βλέπουμε έξω.

Οι τοίχοι είχαν ζωγραφιές και η κυρία Ελπίδα μάς διάβαζε παραμύθια.

-Κοιμόσουν με τα υπόλοιπα παιδιά; -Ναι, ήμουν δίπλα στην Αριστέα.

-Την ξαδέρφη σου. -Ναι.

Αγόρι μου, μήπως κουράστηκες;

(ΜΑΝΤΩ) Αν θες να σταματήσουμε να μας το πεις.

Όχι, εντάξει.

-Βγήκατε ποτέ έξω να παίξετε; -Μόνο μία φορά.

(ΜΑΓΙΑ) Είχε σπίτια; Δένδρα τριγύρω; Πώς ήταν αυτό το μέρος;

-Είχε θάλασσα. -Είσαι σίγουρος;

Ναι.

Με τον οδηγό τι πήγε λάθος, Τοπάλη;

Εσύ τον σκότωσες;

Αυτός ο άνθρωπος είχε οικογένεια. Παιδιά.

Εσύ ήσουν υπεύθυνος. Σ' εσένα θα τα ρίξουν όλα.

Πώς ήταν αυτός ο άντρας; Ψηλός, σαν τον πατέρα σου;

(ΑΛΚΗΣ) Ναι.

Πρόσεξες κάτι άλλο πάνω του; Μήπως είχε κάποιο σημάδι; Τατουάζ;

Κρατούσε συνεχώς ένα όπλο.

-(ΜΑΓΙΑ) Τίποτε άλλο; -(ΑΛΚΗΣ) Όχι.

Το κορίτσι; Σας μιλούσε καλά; Σας πρόσεχε;

Αυτή ήταν πιο αυστηρή. Σαν την κυρία των Αγγλικών, μαμά.

Ναι, αγάπη μου. Μόνο που δεν ήταν αυτή.

Λοιπόν, άκου πώς έχουν τα πράγματα.

Όταν σας πιάσουμε όλους, θα πέσει ο ένας να φάει τον άλλον σαν σκυλιά.

Το καταλαβαίνεις; Εσένα θα κατηγορήσουν γι' αυτόν τον φόνο.

Είναι δύο εναντίον ενός.

Γκόμενα του Ζαμάνη δεν ήταν η Φανή;

Εκτός κι αν μιλήσεις πρώτος.

-Αυτά μετράνε στο δικαστήριο. -(ΝΑΣΟΣ) Έχει δίκιο.

(ΝΑΣΟΣ) Άκουσέ τον.

Δεν τον σκότωσα εγώ.

Τότε ποιος;

Πες.

Ο Ζαμάνης τον σκότωσε;

Ε;

Ποιος έδωσε την εντολή; Ο Ιάσωνας;

-Ατύχημα ήταν. -Ατύχημα;

(ΝΑΣΟΣ) Προσπάθησε να δραπετεύσει;

Πες μας πού είναι. Κάνε αυτό το δώρο στον εαυτό σου, δε θα βγεις χαμένος.

Είναι το μόνο που μπορείς να κάνεις για σένα.

Άκουσέ τον. Μπορεί να σε βοηθήσει.

Μπορούμε να σε βοηθήσουμε.

-Τι συμβαίνει; -Εσύ να μου πεις.

Πόση ώρα τον κρατάς εκεί μέσα χωρίς εκπροσώπηση;

-Μόλις τώρα αρχίσαμε. -Αυτά αλλού, αρχηγέ.

Θέλω να μιλήσω στον πελάτη μου.

Έλα, ρε Μανώλη τώρα. Υπάρχουν παιδιά στη μέση.

-Είναι πολύ κρίσιμα τα πράγματα. -Και; Θα γυρίσουμε στον Μεσαίωνα;

Κόψε το μελόδραμα κι άσε με να τον δω.

Πάμε.

Ξέρεις τι δουλειά κάνω, Μιχάλη;

Ωραία. Επομένως καταλαβαίνεις γιατί είμαι εδώ.

Έχεις κάποιον δικηγόρο να σε εκπροσωπήσει;

-Όχι. -Μάλιστα.

Ας αρχίσουμε τότε.

-Πώς είσαι, παιδί μου; -Πονάω.

(ΓΙΑΤΡΟΣ) Φοβάμαι πως πρέπει να διακόψετε.

-Μια ερώτηση μόνο. -Σας παρακαλώ, αργότερα.

Καθώς ερχόσουν με το αμάξι, άνοιξες καθόλου τα ματάκια σου;

-Όχι. -(ΜΑΓΙΑ) Ούτε για μια στιγμή;

Όχι.

Εμένα, αγάπη μου, μου είπες ότι ήταν σκοτεινά.

-(ΑΛΚΗΣ) Ναι. -Άρα τα άνοιξες για λίγο.

Ναι.

Μήπως είδες κάτι τριγύρω; Κάποιο κτήριο; Ταμπέλα; Είχε άλλα αυτοκίνητα;

-Είδα κάτι άλογα. -Πού τα είδες;

Δεν ήταν αληθινά. Ήταν κάπου ζωγραφισμένα.

-Σε κάποια ταμπέλα; -Νομίζω.

-(ΜΑΓΙΑ)Κοντά στο σπίτι που σας είχαν; -Ναι, ήταν πολύ κοντά.

Είσαι απίστευτος, Άλκη! Μόλις γίνεις καλά, θα σε κεράσω παγωτό.

Μπράβο, μωρό μου!

-Εντάξει, παιδιά; Θέλετε βοήθεια; -Όχι, κυρία.

Πίεσέ τα λίγο. Δεν έχουμε όλο τον χρόνο.

Παιδιά, πάμε γρήγορα! Μαζεύουμε γρήγορα, εντάξει;

Έλα, τέλος! Ό,τι έγινε, έγινε.

-Μην ειδοποιήσεις κανέναν. -Βασίλη, μην πας.

Μην πας. Φοβάμαι να πας μόνος σου.

(δραματική μουσική)

Μην ανησυχείς. Όλα θα πάνε καλά.

(επιτάχυνση δραματικής μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Απ' το νοσοκομείο έρχεσαι;

-Όχι. -Η Ιουλία πάει κατά κει.

-Το θυμάσαι αυτό; -Τι είναι; Ένα αρχαίο τηλέφωνο.

-Είναι της μαμάς. -Σκάλιζες τα πράγματά της;

Μας φλόμωσες στα ψέματα τόσα χρόνια και συνεχίζεις ακόμα και τώρα

που ξέρεις ότι όλα γίνονται εξ αιτίας σου.

Ο Τσιμάκης πέθανε μέσα στις στοές. Κι εσύ με τον Μίσχο και τον Σωτηριάδη

τον χώσατε σαν ένα κομμάτι κρέας στο αυτοκίνητό του

και τον ρίξατε στον γκρεμό!

Βγάλατε τρελή αυτή τη γυναίκα και στο τέλος όντως την τρελάνατε.

Η μαμά το έμαθε... κι εσύ δεν έκανες τίποτα.

-Η μητέρα σου ήταν ίδια μ' εσένα. -Δηλαδή;

Αυτοκαταστροφική.

Εντάξει; Έγινε ένα ατύχημα. Συμβαίνουν αυτά.

Ένα ατύχημα έγινε στις στοές. Τι να κάνουμε;

Πώς είναι ο φορτηγατζής που κοιμάται και παίρνει παραμάζωμα ανυποψίαστους;

Πώς είναι η θεία που αφαιρείται και το ανιψάκι της πνίγεται στην πισίνα;

Μην κάνεις έτσι, εσύ στάθηκες τυχερή. Εγώ ήμουν άτυχος.

Έγινε ένα ατύχημα. Αντέδρασα με το ένστικτο της επιβίωσης.

Τι θα άλλαζε στη ζωή αυτής της οικογένειας αν παραδινόμουνα;

Τίποτα δε θα άλλαζε! Αντίθετα η δική μας οικογένεια

και η δική σου ζωή, Θάλεια, δε θα ήταν αυτή που είναι.

Για μένα το έκανες; Θυσιάστηκες;

-Δε θα καταλάβεις ποτέ. -(δυνατά) Όχι, δε θα καταλάβω!

Τουλάχιστον, η μητέρα σου αυτό το καταλάβαινε. Ότι δεν είναι λύση.

Ήθελε να σε παρατήσει. Δε θα μπορούσε ποτέ να ζήσει με κάποιον σαν εσένα.

Ναι; Σοβαρά; Τότε γιατί ήθελε να υιοθετήσουμε εκείνο το παιδί;

-Ποιο παιδί; -Σου ξέφυγε αυτό, ε;

Το παιδί του Τσιμάκη. Πήγε και το είδε στο ορφανοτροφείο.

Ήθελε να το πάρουμε σπίτι να το φροντίσουμε εμείς.

-Αυτό δε γίνεται. -Αυτό της είπα κι εγώ!

Δε διορθώνονται έτσι αυτά τα πράγματα.

Είχε πάθει υστερία. Έκανε σαν τρελή.

Εκείνο το βράδυ που μας είδες γι' αυτό τσακωνόμασταν.

Σ' όλη τη διαδρομή στο αυτοκίνητο ήταν σε υστερία.

Της έδωσα μια ανάποδη να ηρεμήσει, με χτύπησε, έχασα τον έλεγχο, δέντρο.

Λες ψέματα. Μπαμπά, σταμάτα τα ψέματα.

Πρέπει να πάρεις την ευθύνη!

Ωραία. Τώρα κάθεσαι εδώ με σταυρωμένα χέρια

μέσα στα ωραία σου αμάξια, στα ωραία σου λεφτά.

Εσύ στη θέση μου τι θα έκανες;

Θα έδινα ένα τέλος.

(δραματική μουσική)

(τέλος μουσικής)

Μπράβο τα παιδάκια. Όταν μας ακούτε, όλα πάνε καλά.

Τι συμβαίνει, Αριστέα; Κάθισε κάτω.

-Θέλω να πάω στον ξάδερφό μου. -Όταν έρθει η ώρα θα πας. Κάτσε.

Μας λέτε ψέματα! Δε θα μας αφήσετε ποτέ να φύγουμε.

-Κάτσε κάτω, μικρή. -Δεν έρχεσαι να βάλεις ένα χεράκι;

Κάτσε κάτω, Αριστέα! Και μην το κουνήσει κανένας σας από δω!

Πιάσε το στρώμα από κάτω.

(ΠΑΙΔΙ) Αριστέα, πού πας; Μείνε εδώ.

(μουσική αγωνίας)

-Πού είναι η Αριστέα; -Έφυγε, κυρία.

(ΕΛΠΙΔΑ) Τι εννοείτε έφυγε; Πού πήγε;

Τι έγινε; Πού είναι η Αριστέα;

-Δεν ξέρω. -Τι δεν ξέρεις;

(κραυγή)

(ΑΠΑΓΩΓΕΑΣ) Πού είναι η Αριστέα;

-Τι έγινε; -Έφυγε!

-Έφυγε το παιδί! -Ποιο παιδί;

Το βρομόπαιδο η Αριστέα!

Αριστέα!

Αριστέα! Αριστέα!

(συνέχεια μουσικής αγωνίας)

(ένταση μουσικής)

Λαμπρόπουλε, δώσε μου αναφορά.

Όλες οι δυνάμεις κινούνται κατά μήκος ακτογραμμής.

-Ενημερώθηκε και το Λιμενικό. -Με τις φάρμες τι έγινε;

Ελέγξαμε και τις τρεις. Καμία δεν έχει πινακίδα στον δρόμο.

Κι ένας ιππικό όμιλος που υπήρχε εδώ πιο κάτω, έκλεισε πριν 5 χρόνια.

-Τι είν' αυτό; -Δεν έχει απομείνει τίποτα, Νάσο.

Να τη! Μυλωνά, έλα μαζί μου!

(συνέχεια μουσικής αγωνίας)

-Ένα πιτσιρίκι το 'σκασε. -Τι εννοείς;

Όταν μαζεύαμε τα πράγματα, ξεγλίστρησε απ' τον θάλαμο.

-Τη βρήκες; -Όχι! Όχι!

-Ποιο πιτσιρίκι ήτανε; -Η δικιά σου η ζωηρή!

-(ΣΑΚΗΣ) Τα λεφτά τα 'χεις πάρει; -Τα 'χω πάρει.

(ΑΠΑΓΩΓΕΑΣ) Μην το φιλοσοφούμε. Μαζεύουμε κι εξαφανιζόμαστε.

-(ΣΑΚΗΣ) Πόσα είναι; -Πήγαινε μέτρα τα. Πίσω τα 'χω.

(πυροβολισμοί)

Τι κάνεις, ρε; (πυροβολισμός)

(χαριστική βολή)

(ΑΡΙΣΤΕΑ) Μπαμπά;

(τέλος μουσικής)

Απόδοση διαλόγων Αλέξανδρος Σιγανός

Υποτιτλισμός Videopress S.A.

(μουσική τίτλων τέλους)