Original subtitles

Δεν έχω πειράξει κανέναν! Γιατί δεν με πιστεύεις;

Γιατί αγνοούνται εννιά παιδιά.

Ο αδερφός σου βρίσκεται υπό κράτηση, όπως κι εσύ.

-Έχεις σχέση με την απαγωγή; -Φυσικά και όχι.

-Εκατό χιλιάρικα. -Τι κάνουμε από εδώ και πέρα;

-Ό,τι και πριν. Σε λίγο τελειώνουμε. -Πέντε μέρες δεν θα κράταγε;

(ΝΑΣΟΣ) Οι δράστες έχουν σύνδεση με την κοινότητα της περιοχής.

Ίσως θέλουν να εκδικηθούν κάποια μέλη.

Είμαι ελεύθερη να φύγω;

(ΔΗΜΟΣ) Η βοήθειά σου μέχρι τώρα ήταν πολύ σημαντική.

Όμως με σένα οι απαγωγείς έχουν το πάνω χέρι και δεν πρέπει.

Με τον Βασίλη χωρίζουμε.

Είναι κατάλληλη στιγμή για τέτοιες αποφάσεις;

(ΟΡΦΕΑΣ) Εσύ, πότε φεύγεις; (ΘΑΛΕΙΑ) Αύριο το πρωί.

Ο γιος μας μάς ξεφτίλισε, Ιουλία.

Στιγμάτισε όλη την οικογένεια με τις πράξεις του.

Τώρα, να μάθει να ζει με τις συνέπειες των πράξεών του.

Σε μια δυο μέρες θα έχω αφαιρέσει το πλέγμα.

-Και να τα καταφέρεις, δεν χωράμε. -Το ξέρω.

Θα το κάνω εγώ. Δεν φοβάμαι, κυρία Ελπίδα.

Κρατήσου.

-Να σε πετάξω πουθενά; -Όχι, ευχαριστώ.

Το παιδί μου θέλω πίσω. Κατάλαβες;

(Ακούγονται χτυπήματα και βογκητά καθώς ο Ανδρεάδης γρονθοκοπεί τον Ορφέα)

(Το πλέγμα πέφτει με θόρυβο)

(Σάκης προς Σάββα) Έχεις τρελαθεί τελείως; Έβαλες παιδί εκεί πάνω;

(Πυροβολισμός)

(Μουσική αγωνίας)

Σσ!

Σουτ! Σουτ!

(Η Αριστέα φωνάζει) (ΦΑΝΗ) Ησύχασε. Δεν θα σε πειράξω.

(ΦΑΝΗ) Μ' ακούς; (Η Αριστέα φωνάζει ακόμα)

(Μουσική τίτλων αρχής)

(ΜΙΧΑΛΗΣ) Κάλυψέ τον καλά.

(ΣΑΚΗΣ) Γιατί δεν στέλνουμε φωτογραφία; (ΜΙΧΑΛΗΣ) Έτσι το θέλει.

(Σ) Θα μπορούσε να έχει πάθει κάτι. (Μ) Λες να μου αρέσει αυτό;

(Σ) Τότε γιατί συνεχίζουμε; (Μ) Το αρχίσαμε και θα το τελειώσουμε.

(Σ) Ό,τι πεις, μεγάλε.

(Σ) Εντάξει τώρα; Ευχαριστημένος;

(Σ) Έλα. Ας πάρουν κάτι και οι δικοί του.

(Θόρυβος πυροσβεστήρα)

(ΕΛΠΙΔΑ) Αριστέα;

(Ε) Αριστέα;

(Ε) Αριστέα μου;

(Ε) Αριστέα μου;

Εγώ φταίω.

-Μην το ξαναπείς αυτό. -Εγώ φταίω που πέθανε ο κύριος Σάββας.

Όχι, αγάπη μου, δεν φταις εσύ.

Αριστέα, κοίταξέ με. Αριστέα!

Αυτοί φταίνε που πέθανε ο Σάββας. Το κατάλαβες;

Κανένας άλλος.

-Αριστέα μου... -Φύγε!

(ΙΟΥΛΙΑ) Μη φοβάσαι, αγάπη μου. (ΟΡΦΕΑΣ) Δεν φοβάμαι.

(Ι) Τότε προσπάθησε να θυμηθείς.

Αυτοί οι άνθρωποι δεν πρέπει να είναι εκεί έξω.

(ΝΑΣΟΣ) Ορφέα θυμάσαι; Ήταν ένας; Δύο;

Δεν θυμάμαι σου λέω.

(ΜΑΓΙΑ) Το χρώμα του αυτοκινήτου;

Δεν ξέρω. Ήταν νύχτα. Δεν μπορούσα να το διακρίνω.

(ΜΑΓΙΑ) Μεγάλο; Μικρό; Πώς σου φάνηκε;

(ΣΠΥΡΟΣ) Ορφέα.

Πες κάτι στους αστυνομικούς.

Ό,τι θυμάμαι το είπα.

(ΝΑΣΟΣ) Ορφέα, πρέπει να βοηθήσεις.

Είσαι ο μόνος που μπορεί να το κάνει.

(ΙΟΥΛΙΑ) Να τον αφήσουμε να ξεκουραστεί.

Σας παρακαλώ.

(Ν) Ναι. Βεβαίως.

(ΑΘΗΝΑ) Όχι, πάμε εμείς στο νοσοκομείο.

Μην ανησυχείς. Είμαστε ήδη στον δρόμο.

(ΒΑΣΙΛΗΣ) Βάλε τη ζώνη σου.

Ψυχραιμία, μπαμπά. Ηρέμησε.

Εντάξει. Έλα, γεια.

Δεν έπρεπε να βγει έξω μόνος του τώρα που γίνονται όλα αυτά.

-Δεν πήγε βόλτα. Να το σκάσει ήθελε. -Και να πάει πού;

-Πού θες να ξέρω; -Μπορείς να βάλεις τη ζώνη σου;

Δεν μας φτάνουν όλα τ' άλλα, θα φοβόμαστε να βγούμε από το σπίτι.

-Είδε τουλάχιστον ποιος τον χτύπησε; -Όχι.

Δεν ξέρω. Από ό,τι κατάλαβα δεν θέλει να μιλήσει.

Δεν χρειάζεται βέβαια πολλή φαντασία.

-Ας μη βγάζουμε εύκολα συμπεράσματα. -Γιατί;

Εσύ πιστεύεις ότι ήταν κάποιος άσχετος;

Τα πράγματά του βρέθηκαν άθικτα. Ούτε το κινητό δεν του πήραν.

Μπορείς να ηρεμήσεις λιγάκι; Είσαι από το πρωί στην τσίτα.

Μίλησα με τον πατέρα μου. Του είπα για το διαζύγιο.

Δεν υπάρχει λόγος να κρυβόμαστε άλλο.

(ΜΑΓΙΑ) Ήρθε με τη γυναίκα του να παραδοθεί. Αυτή τον παρότρυνε.

(ΝΑΣΟΣ) Σου μίλησε; (Μ) Ναι.

(Ν) Σου είπε γιατί του επιτέθηκε; (Μ) Για να πει πού κρύβουν τα παιδιά.

(Ν) Αντωνιάδη, θα μας φέρεις μερικά μπουκαλάκια νερό;

(Μ) Έχει ξεφύγει η κατάσταση, Νάσο.

Έχουν αρχίσει να στρέφονται ο ένας ενάντια στον άλλο.

Πρέπει να βρούμε τρόπο να ηρεμήσουν τα πνεύματα.

(Ο Αντωνιάδης ψιθυρίζει με τη γυναίκα του)

(ΝΑΣΟΣ) Καλησπέρα. (ΖΕΥΓΟΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗ) Καλησπέρα.

(ΜΑΓΙΑ) Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στα πλαίσια του αυτοφώρου.

Αν υποβάλετε μήνυση, το πρωί θα οδηγηθεί στον εισαγγελέα.

Για να καταλάβω, είπε μόνο ότι λυπάται δηλαδή;

Λέει πως δεν σκόπευε να τον χτυπήσει. Τον είδε να τρέχει κι έχασε τον έλεγχο.

Τι λέμε τώρα; Χτύπησε τον γιο μου.

Μικρό παιδί. Τον άφησε αιμόφυρτο στο δάσος.

Να σκεφτείς ότι αυτούς τους ανθρώπους τους ξέρουμε χρόνια.

Δυο σπίτια παραπάνω μέναμε.

(ΜΑΓΙΑ) Η πίεση που βιώνουν αυτοί οι άνθρωποι είναι τεράστια.

Συγγνώμη; Εμείς δεν βιώνουμε πίεση;

(Μ) Κι εσείς, φυσικά.

(Σ) Τότε, να κρατάς το στόμα σου κλειστό, κοπελιά.

Έτσι όπως χειρίζεστε την υπόθεση, έχετε στοχοποιήσει την οικογένειά μου.

Δεν καταλαβαίνω πού το πάτε.

Τι θέλετε δηλαδή; Να οπλοφορούμε;

Να κρατάμε κουμπούρια κάθε φορά που βγαίνουμε

για να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας;

Δεν στοχοποιήσαμε εμείς την οικογένειά σας, αλλά οι δράστες.

Τι είπες τώρα;

Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι οι δράστες συνομιλούν με την κόρη σας

ούτε ότι ο γιος σας σκόπευε να αρπάξει έναν συμμαθητή του.

Αντί να νιώθετε στοχοποιημένος,

καλύτερα να μας βοηθήσετε να βρούμε μια εξήγηση.

Δεν ξέρεις τι λες, αστυνόμε.

Προσπαθείς να σβήσεις τη φωτιά ρίχνοντας βόμβες;

(ΙΟΥΛΙΑ) Σπύρο, σταμάτα.

Τι σταμάτα; Σου αρέσει ο τρόπος που μας συμπεριφέρονται εδώ;

(Ι) Σταμάτα.

(Ι) Δεν θα καταθέσουμε μήνυση.

-Τι λες τώρα; -Θέλω να τελειώνει εδώ.

Τι να τελειώνει; Θα το αφήσουμε να περάσει έτσι;

Τι θα κερδίσουμε αν το αφήσουμε να περάσει;

Δεν πάμε να κερδίσουμε κάτι, Σπύρο.

Προσπαθούμε να σώσουμε ό,τι έχει απομείνει.

Δεν θα καταθέσουμε καμία μήνυση.

Η συγγνώμη τους είναι αρκετή για μένα.

(ΝΑΣΟΣ) Ωραία.

(ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ) Σπύρο, κοίτα, ειλικρινά...

(ΝΑΣΟΣ) Αντωνιάδη, πάρ' τον από εδώ!

Σας παρακαλώ.

Έπρεπε να τους είχαμε τραβήξει μια μήνυση, Ιουλία, να καταλάβουν.

Τώρα ο κόσμος θα πιστεύει ότι το κουκουλώνουμε.

Ο κόσμος μπορεί να πιστεύει ό,τι θέλει.

Δεν σε ενδιαφέρει ξαφνικά τι πιστεύει ο κόσμος;

Και καλά. Πώς σκοπεύεις να το χειριστείς; Θα τον κρύψεις;

Θα τον εξαφανίσεις; Πώς νομίζεις ότι θα λειτουργήσει;

Σπύρο, θα φύγω. Θα πάρω τον Ορφέα και θα πάω στην αδερφή μου.

Ο Ορφέας είναι υπόδικος, Ιουλία.

Μίλησα με τον δικηγόρο και θα το κανονίσει.

Θα παρουσιάζεται στο αστυνομικό τμήμα της Ρόδου.

Είναι λάθος. Πρέπει να είμαστε όλοι εδώ. Οικογένεια.

Οικογένεια; Γιατί, Σπύρο; Για να είμαστε έτσι;

-Σε χρειάζομαι δίπλα μου, Ιουλία. -Κι ο Ορφέας;

Ο Ορφέας τι χρειάζεται; Το έχεις σκεφτεί ποτέ αυτό;

Ο Ορφέας θα πληρώσει αυτά που έκανε.

Ο γιος σου σε χρειάστηκε, κι εσύ τι έκανες;

Του γύρισες την πλάτη. Αυτό κάνεις πάντα.

Άργησα, αλλά κατάλαβα τι συμβαίνει σε αυτό το σπίτι.

-Τι συμβαίνει, Ιουλία; -Θα σου πω, Σπύρο.

Ακριβώς να μου πεις.

Το έχεις γεμίσει όλο με τον εαυτό σου. Αυτό συμβαίνει.

Δεν χωράει κανένας άλλος εδώ μέσα. Μόνο εσύ.

Ιουλία. Ιουλία, έλα εδώ.

Ιουλία!

Ιουλία!

(ΝΑΣΟΣ) Τι έγινε; Πατάω;

(Ήχος από τη φωτογραφική του ιατροδικαστή)

(ΜΑΓΙΑ) Αυτός είναι;

Για να δω.

Τράβα αυτή την ετικέτα.

(Κουδούνι)

Την ημέρα της απαγωγής, το θύμα φορούσε γαλάζιο πουκάμισο.

Εδώ βλέπουμε να φοράει μια γκρι μπλούζα.

Πιθανότατα του την έδωσαν οι δράστες κατά τη διάρκεια της απαγωγής.

Γεωργίου, θα ενημερώσεις το εργαστήριο μαζί με τον Σωτηριάδη.

Να ξεκαθαρίσουμε την ετικέτα, μήπως βρούμε από πού το προμηθεύτηκε.

Μάλιστα.

Λοιπόν, παιδιά, κάντε ένα διάλειμμα.

Χρειαζόμαστε την αίθουσα. Θα σας φωνάξω σε λίγο.

(ΔΗΜΟΣ -σε ηχογράφηση) Παρακαλώ;

Ποιος είναι;

(ΑΠΑΓΩΓΕΑΣ) Τη Θάλεια. (ΔΗΜΟΣ) Δεν είναι εδώ αυτή τη στιγμή.

(Α) Μπάτσος είσαι;

(Δ) Αστυνομικός είμαι. Από εδώ και πέρα θα μιλάμε μαζί.

Μπορείς να με αποκαλείς Δημοσθένη. Εσένα, πώς να σε φωνάζω;

(Δ) Έχεις κάποιο όνομα στο μυαλό σου;

(Α) Δεν σου εξήγησα πώς λειτουργούν τα πράγματα;

(Δ) Είμαι εδώ για να διευκολύνω την κατάσταση.

Αυτό δεν θέλεις κι εσύ;

(Α) Τον οδηγό τον βρήκατε;

(Δ) Ναι. Ήταν μια πολύ δυσάρεστη εξέλιξη.

(Δ) Έχεις να μου πεις κάτι για αυτό; (Α) Έχω, αλλά όχι σε σένα.

Αυτή η κλήση έγινε στις 9:46.

Δυο λεπτά μετά, ξανακάλεσε.

-Ναι; -Τη Θάλεια θέλω.

Νομίζω πως ήμουν ξεκάθαρος. Με μένα θα μιλάς από εδώ κι εμπρός.

Άκου να σου πω, δεν θα παίζεις εσύ μαζί μου.

Ζήτησα να της μιλήσω. Έπρεπε ήδη να κρατάει το ακουστικό.

(Δ) Αυτό δεν μπορεί να γίνει.

Κι αμέσως μετά, αυτό.

(Α) Νομίζετε πως έχετε εξουσία; Τίποτα δεν έχετε.

Ψεύτες. Υποκριτές. Δεν πρόκειται να τους ξαναδείτε.

Θα τους παίρνετε έναν έναν σε σακούλες και θα φταίτε εσείς για αυτό.

Έχετε ήδη βάψει τα χέρια σας με αίμα...

και θα συνεχίσω μέχρι να σας δω βουτηγμένους ως τον λαιμό.

Αυτό θέλετε; Γι' αυτό με προκαλείτε;

Δεν πρόκειται να κερδίσετε.

Θα αναγκαστούν να πάρουν πολλές φορές ακόμα.

Κάποια στιγμή θα καταλάβουν ότι δεν γίνεται διαφορετικά.

Όσο περνάνε οι μέρες, αντιλαμβάνονται το μέγεθος του εγχειρήματός τους.

Νιώθουν πιεσμένοι, κι αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό.

(ΠΕΡΙΚΛΗΣ) Είστε σίγουροι πως η δολοφονία του οδηγού δεν ήταν σκόπιμη;

Δεν μπορούμε να το πούμε με απόλυτη βεβαιότητα.

(ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ) Κανείς δεν εκτελεί κάποιον εξ επαφής.

Είχαν τον χρόνο να το κάνουν όπως ήθελαν.

Και τι προτείνετε δηλαδή;

Πόσος χρόνος πρέπει να χαθεί ακόμα μέχρι να τους φέρουμε στα νερά μας;

Θέλουμε δεν θέλουμε, είμαστε αναγκασμένοι...

να έρθουμε σε συμφωνία με αυτούς τους ανθρώπους.

Γνώμη μου είναι ότι πολύ γρήγορα θα επανέλθουν σε διαπραγματεύσεις.

-Νάσο. -Ναι;

Εσύ, τι πιστεύεις;

Δεν ξέρω πόσο γρήγορα θα επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων

αν αυτό με ρωτάτε.

(ΔΗΜΟΣ) Κρατάνε τόσα παιδιά. Πόσο θα αντέξουν;

Κατά τη γνώμη μου κάνουμε ένα βασικό λάθος.

(ΠΕΡΙΚΛΗΣ) Ποιο είναι αυτό;

(ΝΑΣΟΣ) Τους αντιμετωπίζουμε σαν ομάδα. Δεν είναι.

Ποτέ δεν αναφέρεται σε εκείνους. Πάντα μιλάει σε πρώτο ενικό.

Αυτός παίρνει τις αποφάσεις. Οι υπόλοιποι απλά ακολουθούν.

(ΔΗΜΟΣ) Νομίζω ότι είναι πολύ νωρίς να μιλάμε για τη δομή της οργάνωσης.

(ΝΑΣΟΣ) Δεν υπάρχει οργάνωση. Ένας είναι κι έχει παρασύρει τους άλλους.

Πώς; Δεν έχω ιδέα.

Τι θα γίνει μετά; Κανείς μας δεν γνωρίζει.

Ένα είναι σίγουρο. Η υπόθεση έχει προσωπικά κίνητρα.

Δεν θέλουν μόνο τα λεφτά.

Αν θέλουν κάτι παραπάνω, γιατί δεν το έχει εκφράσει ακόμα;

Ποιος σου λέει ότι δεν το έχει κάνει; Δεν είμαστε ανοιχτοί να το ακούσουμε.

Δεν θα επαναφέρουμε την Καρούζου, Νάσο, ξέχνα το.

-Εκεί δεν το πας; -Τη γνώμη μου τη γνωρίζετε.

Έχουμε πάρει μιαν απόφαση, Νάσο, και θα μείνουμε σε αυτή.

Πόσα χρήματα έχουν μαζέψει οι γονείς; Γύρω στα 55 εκατομμύρια.

Πενήντα πέντε εκατομμύρια;

Και γιατί δεν τα παίρνουν;

Λοιπόν. Σύντομα θα αναγκαστούν να επιστρέψουν στις διαπραγματεύσεις.

Τότε εμείς θα φροντίσουμε πάση θυσία να φτάσουμε σε συμφωνία.

Δεν υπάρχουν περιθώρια για θεωρίες, Νάσο.

Έχουμε χάσει ήδη έναν άνθρωπο.

Πείστε τους να πάρουν αυτά τα χρήματα.

Και τελειώσαμε.

(Ο Νάσος φεύγει χωρίς να πει τίποτα)

Η κηδεία του Σάββα Κανελλόπουλου τελέστηκε σε στενό κύκλο

ύστερα από παράκληση των οικείων του.

Η οικογένεια του άτυχου άντρα που έχασε τη ζωή του

στην πολύκροτη υπόθεση της απαγωγής των εννέα παιδιών στο Βαθύ Αττικής

εξέδωσε σχετική ανακοίνωση, στην οποία μεταξύ άλλων τονίζεται:

Κηδεύσαμε σήμερα τον πολυαγαπημένο μας σύζυγο και πατέρα...

(ΟΡΦΕΑΣ) Θα μου λείψεις. (ΘΑΛΕΙΑ) Κι εμένα.

(ΘΑΛΕΙΑ) Να προσέχεις.

(ΟΡΦΕΑΣ) Όλα θα είναι μια χαρά. Κοίτα εσύ να προσέχεις.

(ΡΕΠΟΡΤΕΡ) Για εμάς δεν ήταν ένα τραγικό θύμα, αλλά ένας ήρωας

που θυσίασε τη ζωή του για να σωθούν αυτές οι αθώες παιδικές ψυχές.

Από τη μεριά μου να σας μεταφέρω πως εδώ, στο Βαθύ Αττικής

το κλίμα είναι ιδιαιτέρως βαρύ.

Οι γονείς των παιδιών και σύσσωμη η κοινότητα

επιρρίπτουν ευθύνες στην αστυνομία για τους χειρισμούς της.

Επικρατεί μεγάλη ανησυχία για τις ζωές των υπόλοιπων απαχθέντων,

της τριανταπεντάχρονης συνοδού Ελπίδας Γιάνναρη

αλλά και των εννέα μαθητών του δημοτικού

που λείπουν από τα σπίτια τους εδώ και είκοσι πέντε ημέρες.

Ο δήμος σε συνεργασία με τη διοίκηση του σχολείου και τους γονείς των παιδιών

οργανώνουν μια ολονύκτια εκδήλωση ως ένδειξη

συμπαράστασης στην οικογένεια που έχασε τον άνθρωπό της.

(ΣΑΚΗΣ) Κλείσ' το. Εντάξει, τα μάθαμε τα νέα.

(Ο Σάκης ξεφυσάει)

(ΑΘΗΝΑ) Η Μαντώ είναι ήδη εκεί και γκρινιάζει.

Ήθελε να είμαστε όλοι μαζί.

(ΒΑΣΙΛΗΣ) Να περιμένουν στην είσοδο. Δεν θα πάθουν τίποτα.

(Α) Γιατί δεν πηγαίνεις στη δουλειά; (Β) Τι;

Ούτε χθες ήρθες που μαζευτήκαμε στο σπίτι.

Τι θες να πεις; Ότι αποφεύγω τον πατέρα σου;

Έλα, ρε Αθηνά, άσε μας.

Πάντως του είπα πως δεν φταις εσύ σε τίποτα.

Γιατί; Έτσι δεν είναι;

Ναι, έτσι είναι.

Τι έγινε;

(Ο Βασίλης σταματάει το αμάξι απότομα)

(Β) Όσο και να προσπαθώ να σε δικαιολογήσω, δεν μπορώ.

Από τη μια μέρα στην άλλη, γύρισες έναν διακόπτη και με ξέγραψες.

-Θα κάνουμε τώρα αυτή την κουβέντα; -Ναι, θέλω απαντήσεις.

(Β) Σου φαίνεται τόσο εξωφρενικό;

(Α) Σκοτώθηκε ένας άνθρωπος. Κινδυνεύουν τα παιδιά μας.

(Β) Δεν με νοιάζει. (Α) Τι δεν σε νοιάζει;

Πες την αλήθεια. Ότι φταίω εγώ. Ότι είμαι λίγος για σένα.

έκανες το κομμάτι σου και μια μέρα ξύπνησες και...

(Α) Λες βλακείες. (Β) Σκάσε! Σκάσε!

(Β) Προσπάθησα να σου το κάνω εύκολο

κι εσύ, αντί να το εκτιμήσεις, νόμιζες ότι είναι κιόλας.

Άντε, χάσου, Αθηνά. Κι εσύ και ο μπαμπάκας σου.

(Μάγια) Θα μπορούσε να είναι το ίδιο. (ΝΑΣΟΣ) Ναι.

-Σίγουρα δεν τα φέρνει άλλος αυτά; -Έτσι μου είπαν στο τηλέφωνο.

Είναι δική τους φίρμα και πωλούνται μόνο στα καταστήματά τους.

Μάλιστα.

Παρακαλώ. Προϊστάμενος καταστήματος. Με ζητήσατε;

Ναι. Νάσος Οικονομίδης, της Δίωξης Εγκλημάτων κατά Ζωής...

και η συνάδελφός μου Μάγια Σταύρου.

-Μαζί μιλήσαμε στο τηλέφωνο. -Το θυμάμαι.

Πείτε μου σύντομα περί τίνος πρόκειται, γιατί σε λίγο κλείνουμε.

(ΝΑΣΟΣ) Ναι, έχουμε μια συγκεκριμένη ερώτηση.

Αυτά τα μπλουζάκια, σε ποια καταστήματα τα έχετε;

Σε όλα.

-Σε όλα; -Σε όλα.

Μάλιστα, Ευχαριστούμε.

Μπορούμε να μείνουμε λίγο μόνοι μας να πούμε κάτι;

-Βεβαίως. Ελεύθερα. -Ευχαριστούμε.

-Να 'στε καλά. -Καλό βράδυ. Γεια σας.

Πρέπει να τα παρακολουθούμε όλα.

Αν ψωνίζουν τα πάντα από εδώ, σύντομα θα τους πιάσουμε.

Ως τώρα δεν είχαμε καμία πρόοδο με το σούπερ μάρκετ.

Τώρα θα πάμε πολύ πιο στοχευμένα. Γράψε.

Μεγάλες ποσότητες γάλακτος.

Συσκευασμένα προϊόντα. Έτοιμα φαγητά.

Αυτά πρέπει να είναι πάνω πάνω στη λίστα.

Και δίνουμε έμφαση σε αγορές με μετρητά.

ΟΚ.

(Ακούγεται χορωδία, σε μουσική εκκλησιαστικού τύπου)

Έπρεπε να σε είχα προειδοποιήσει για την κίνηση του Σπυρόπουλου

να βάλει τον Δήμο στις διαπραγματεύσεις.

-Ήταν λάθος μου. -Δεν φταις εσύ.

Αυτή η υπόθεση μας έχει φέρει όλους στα όριά μας.

Πήγαινε να ξεκουραστείς. Θα είμαι εγώ στο τμήμα απόψε.

Ευχαριστώ.

Θέλω να σας ευχαριστήσω θερμά

για τη μαζική σας προσέλευση στην εκδήλωσή μας.

Η συμπαράστασή σας είναι συγκινητική.

Απόψε θα προσευχηθούμε όλοι μαζί

ώστε τα παιδιά να γυρίσουν το συντομότερο στις αγκαλιές μας.

Αυτά τα παιδιά είναι τα παιδιά όλων μας.

Είναι ο καθρέφτης μας. Η συνέχειά μας.

Τον λόγο θα πάρει τώρα η κυρία Κανελλοπούλου. Ελάτε.

Ο σύζυγός μου... Ο Σάββας ήταν τα πάντα για εμάς.

Και κυρίως για τα παιδιά μας.

Ήταν ο φίλος τους, ήταν ο βοηθός τους...

ο προστάτης τους.

Ήταν ο μπαμπάς τους.

Και τώρα είναι ο άγγελός τους.

Όχι μόνο για τα δικά μου τα παιδιά, αλλά και για τα δικά σας.

Η Μαργαρίτα θέλει να σας διαβάσει κάτι.

Θα ήθελα να πω ένα ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη

για την καλύτερή μου φίλη, την Αριστέα.

"Εσείς, του κόσμου οι σοφοί για δώστε απάντηση σωστή".

"Ποιος έχει το χρυσό κλειδί όπου ανοίγουν οι ουρανοί";

"Ένα κορίτσι το 'χει, κι όποιος κι αν το παρακαλεί,"

"όχι, του λέει. όχι".

Αριστέα, σ' αγαπώ πολύ.

Αγάπη μου.

Ήταν πολύ όμορφο αυτό που είπες. Σε ευχαριστώ πολύ.

Αυτό ήταν της Αριστέας. Το θυμάσαι;

Πότε θα γυρίσει;

Θα γυρίσει, μωρό μου.

Μη στενοχωριέσαι εσύ.

Είναι πολύ δύσκολα για όλους.

Δεν ήξερα αν πρέπει να σου μιλήσω.

Όλα καλά.

Δεν έφυγες τελικά.

Όχι.

Το καταλαβαίνω.

Οικογένειά σου είναι.

Δεν μιλήσαμε από την τελευταία φορά που βρεθήκαμε σπίτι μου.

Ας το ξεχάσουμε.

Ωραία. Πάντως θα μπορούσαμε να τα πούμε κάποιο βράδυ.

Θα το κανονίσουμε.

(ΝΑΣΟΣ) Καλησπέρα.

-Καλησπέρα. -Θάλεια, εγώ φεύγω.

-Ναι. -Γεια χαρά.

Τι κάνεις εσύ εδώ;

Απ' ότι φαίνεται είμαι κι εγώ μέλος αυτής της κοινότητας.

Αυτός είναι ο περιβόητος Μιχάλης;

Ναι.

(ΘΑΛΕΙΑ) Πάμε κάπου αλλού;

(ΝΑΣΟΣ) Πού;

Οπουδήποτε. Αρκεί να μην είμαστε εδώ.

Πάμε.

(Τρίζει η καταπακτή)

Έλα, πάμε!

(ΦΑΝΗ) Τι είναι αυτά εδώ;

Δεν έχουν φάει τίποτα.

-Δεν είχαν όρεξη. -Ναι, αλλά πρέπει να τα πιέσεις.

-Είσαι εδώ για να τα φροντίζεις. -Γιατί δεν το τερματίζετε;

Τι άλλο περιμένετε να συμβεί; Πέθανε ένας άνθρωπος άδικα.

(ΣΑΚΗΣ) Μόνος του έφαγε το κεφάλι του.

(Σ) Ωραία;

(Σ) Τι γελάς;

Δεν έχετε καθόλου τύψεις;

Τίποτα;

Είστε άνθρωποι ακόμα. Δεν είστε τέρατα.

(Σ) Άκου, ήταν ατύχημα. Δεν είχαμε σκοπό να κάνουμε κακό σε κανέναν.

Ατύχημα ήταν; Αλήθεια;

Έτσι λες στον εαυτό σου για να κοιμάσαι;

(Σ) Κάνε μας τη χάρη!

(ΦΑΝΗ) Αν οι γονείς τους ενδιαφερόντουσαν όσο εσύ,

θα ήταν ήδη στα σπίτια τους.

Αυτά τα παιδιά είδαν εικόνες που δεν θα ξεχάσουν ποτέ. Το ξέρεις;

(ΦΑΝΗ) Θα πάνε σε ψυχολόγο. Λεφτά έχουν. Κάτω τώρα.

(ΣΑΚΗΣ) Έλα! Κάτω! Κατέβαινε!

(Η καταπακτή κλείνει με θόρυβο)

(ΦΑΝΗ) Παίζει με το μυαλό μας αυτή.

(Σ) Πραγματικά. (Φ) Μην την αφήνεις να σε επηρεάζει.

Πρέπει να τελειώσουμε αυτό που ξεκινήσαμε.

(Φ) Εντάξει; (Σ) Ναι.

(ΣΠΥΡΟΣ) Εδώ είσαι; (ΒΑΣΙΛΗΣ) Ήρθα να πάρω λίγο αέρα.

Θέλω να έρθεις στη δουλειά αύριο. Να τρυπήσουμε το βουνό.

ΟΚ.

Πρέπει να είσαι εκεί όταν γεμίζουμε τα φυσίγγια.

Θα έρθω, Σπύρο.

Έπρεπε να είχες έρθει να μου μιλήσεις.

Το ανέλαβε η κόρη σου αυτό νομίζω.

(ΣΠΥΡΟΣ) Άλλο η Αθηνά. Εσύ είσαι ο άντρας στην οικογένεια.

Εσένα ρωτάω τι έγινε.

Γιατί αν το ήξερες τι θα έκανες, ρε Σπύρο;

-Τι πήγε στραβά; -Δεν σου είπε;

Άσε την Αθηνά τώρα. Εσένα ρωτάω.

Δεν ξέρω. Ήταν απόμακρη πάρα πολύ καιρό χωρίς λόγο.

Εγώ τη ρωτούσα και αυτή απέφευγε να απαντήσει.

Μια μέρα γύρισε από το ιατρείο έτσι ξαφνικά

και μου ζήτησε να χωρίσουμε. Τόσο απλά.

(Β) Η Ιουλία κι ο Ορφέας πώς είναι;

Καλά είναι.

Θα επιστρέψουν;

Σε περιμένω στο λατομείο αύριο.

(ΑΘΗΝΑ) Κοίτα.

Λες να μπορούν να τα δουν από εκεί που βρίσκονται;

(ΝΙΚΗΤΑΣ) Ποιος ξέρει;

(Α) Γιατί διάλεξαν εμάς; Αναρωτιέσαι ποτέ;

-Γιατί έχουμε λεφτά. -Τόσοι έχουν.

Ψάχνεις να βρεις γιατί διαλέγει η δυστυχία τα θύματά της, Αθηνά;

Ας γυρίσουν τα παιδιά, κι ας μη μάθουμε ποτέ.

Εσύ πώς είσαι με τον Βασίλη; Πώς πάτε;

Συνυπάρχουμε.

-Προχωράτε με το διαζύγιο; -Δεν το συζητάμε καθόλου.

-Μου έχεις λείψει. Πολύ. -Σταμάτα.

-Θέλω να σε δω. -Σταμάτα το.

Έστω για λίγο. Τώρα. Να πάμε κάπου μετά από εδώ.

Τέτοια ώρα; Μέσα στη νύχτα; Τι θα πεις;

Θα πω ότι πάω στο δημαρχείο. Άσε με εμένα. Εσύ πες μου.

Θέλεις;

(ΜΑΝΤΩ) Η Μυλωνά μου ζήτησε συγγνώμη εκ μέρους όλων.

Έχουν καταλάβει πόσο μας αδίκησαν.

(Ν) Κάλλιο αργά, παρά αργότερα.

(Μ) Αύριο θα κάνουμε συνάντηση. Πρέπει να μπούμε πάλι σε έναν δρόμο.

(ΦΑΝΗ) Κάθισε κάτω. Κάτω!

Αυτός είναι. Πάρ' τον.

Γεια.

Πώς σε λένε;

Άλκη.

Να σε πάρω μια αγκαλιά;

(ΑΛΚΗΣ) Εε...

(ΣΑΚΗΣ) Ναι! (ΕΛΠΙΔΑ) Πού θα τον πάτε;

(Ε) Αφήστε κάτω το παιδί! Πού το πάτε;

(Φ) Ηρέμησε. Σε πέντε λεπτά θα είναι πίσω.

(ΑΛΚΗΣ) Κυρία Ελπίδα!

(Φ) Πίσω!

Στο σχολείο είδα την αδερφή μου και τον πατέρα μου.

Είδα τα βλέμματά τους.

Μπορεί να έχουν δίκιο.

Μπορεί όντως να έχω κάνει κάτι και τώρα την πληρώνουν εξαιτίας μου.

Δεν έχεις κάνει τίποτα κακό, Θάλεια.

Πώς είσαι τόσο σίγουρος;

Δεν είσαι. Και καλά κάνεις.

Όλοι παριστάνουμε κάτι διαφορετικό από αυτό που είμαστε.

Κι εγώ είμαι πολύ σκατά άτομο.

-Να το ξέρεις. -Κανείς δεν είναι τέλειος, Θάλεια.

Κανείς.

Μάλλον έχεις συνηθίσει να βλέπεις διαλυμένους ανθρώπους.

Για πολλά χρόνια πίστευα ότι ο πατέρας μου κατά βάθος

ανακουφίστηκε με τον θάνατο της μητέρας μου.

Σαν να του έφυγε ένα βάρος.

Συνέχισε τη ζωή του σαν να μην τρέχει τίποτα.

Όλοι το ξεπέρασαν εκτός από εμένα.

Η αδερφή μου τα έκανε όλα σωστά.

Δεν υπήρχε πρόβλημα που να μην έχει λύση για εκείνη.

Κι εγώ τους κοιτούσα και το μόνο που σκεφτόμουνα είναι

"Πώς συνεχίζουν τόσο καλά";

Δεν πέρναγε μέρα να μην κατηγορήσω τον πατέρα μου.

Αντί για μπαμπά τον έλεγα δολοφόνο.

Για ένα σου λάθος, το ίδιο σου το παιδί να σε αποκαλεί δολοφόνο.

Καλά πήγε κι αυτό.

Δεν βρέχει συχνά εδώ.

Σήμερα δεν λέει να σταματήσει.

Δεν άφηνα κανέναν να με πλησιάσει.

-Εμένα με άφησες. -Εσένα δεν σε ξέρω. Είναι πιο εύκολο.

-Αύριο θα το έχουμε μετανιώσει. -Εγώ το έχω μετανιώσει ήδη.

Μερικές φορές

σκέφτομαι ότι εμείς φταίμε.

Εξαιτίας μας γίνονται όλα. Για να τιμωρηθούμε.

Σε χρειάζομαι.

Έλα, σταμάτα.

(ΝΙΚΗΤΑΣ) Ήθελα να πιστεύω ότι το σταματήσαμε λόγω των παιδιών.

-Σ' το είχα δείξει με κάθε τρόπο. -Πότε μου το έδειξες;

-Συνεχώς. -Ποτέ δεν μου το έδειξες.

Συνεχώς. Εσύ δεν ήθελες να το καταλάβεις.

Δεν σου υποσχέθηκα ποτέ κάτι περισσότερο.

-Το διαζύγιο τι είναι; -Τι είναι;

Δεν το έκανα για χάρη σου.

-Για ποιον το έκανες; -Για μένα.

Δεν άντεχα άλλο μαζί του.

-Γιατί; Με εμένα θα άντεχες; -Γιατί το συγκρίνεις;

Αυτό που είχαμε ήταν διαφορετικό.

-Σημαντικό διαφορετικό ή ασήμαντο; -Διαφορετικό.

Τι θέλεις τώρα;

Έχουν διαλυθεί όλα.

Πότε θα τελειώσει όλο αυτό;

(Απαλή μουσική και ο ήχος της βροχής)

(ΤΑΜΙΑΣ) Οχτώ σαράντα.

-Γεια σας. Έχετε κάρτα μέλους; -Όχι.

-Συγγνώμη, κάτι ξέχασα. Έρχομαι. -Αφήστε το καρότσι εδώ.

Όχι, ευχαριστώ.

(ΤΑΜΙΑΣ) Τρία είκοσι.

Δώσ' μου τη γαλήνη να δέχομαι αυτά που δεν μπορώ να αλλάξω,

το κουράγιο να αλλάζω αυτά που μπορώ

και τη σοφία να ξέρω τη διαφορά.

(Χτυπάει το τηλέφωνο)

Ναι;

Ποιος είναι;

(ΑΠΑΓΩΓΕΑΣ) Δεν ήταν δύσκολο να βρω το καινούργιο σου τηλέφωνο.

Πώς είσαι, Θάλεια;

Μου κάνει εντύπωση που έμεινες. Συνηθίζεις να το βάζεις στα πόδια.

-Έτσι δεν είναι; -Δεν έχω να πω τίποτα μαζί σου.

Συνέχισε τις διαπραγματεύσεις με την αστυνομία.

Ποιος σου είπε πως διαπραγματεύομαι;

Τι κάνεις δηλαδή;

Έλεγα πως είσαι πιο έξυπνη από τους άλλους.

Πως θα είχες κάτι καταλάβει παραπάνω.

Τέρμα οι κουβέντες μαζί μου. Μη με ξαναπάρεις.

(Φωνή ΑΛΚΗ) Μαμά;

Μαμά, πού είσαι; Μαμά!

Μαμά, θέλω να γυρίσω σπίτι. Σε παρακαλώ.

(ΑΠΑΓΩΓΕΑΣ) Τράβηξα την προσοχή σου;

Ναι.

Έχεις την εντύπωση πως σε διάλεξα τυχαία;

-Όχι. -Τότε είμαστε σε καλό δρόμο.

Τι θέλεις;

-Να μην ξεχάσεις. -Να μην ξεχάσω τι;

Τους λόγους που έφυγες. Όσα σε έκαναν να σιχαίνεσαι την οικογένειά σου.

Δεν μπορούν να συνεχίσουν να κερδίζουν, Θάλεια.

Έχω αφήσει κάτι για σένα, που θα σου ανοίξει τα μάτια.

-Τι πράγμα; Πού το άφησες; -Θυμάσαι το παραμύθι που σου είπα;

-Ναι, το θυμάμαι. -Στην πόλη του Χάμελιν

ο αυλητής οδήγησε 130 παιδιά μακριά από τα σπίτια τους.

Δεν τα ξαναείδαν ποτέ. Ο δρόμος που περπάτησαν και χάθηκαν για πάντα

ονομάστηκε Σιωπηλός Δρόμος.

Δεν επιτρέπεται εκεί ούτε η μουσική ούτε ο χορός.

Γιατί μου το λες αυτό; Πού θες να ψάξω;

Μόλις σου είπα.

Όχι. Θα έχω έτοιμη τη συνταγή να την πάρετε αύριο κατευθείαν.

Κάντε μου κι ένα τηλέφωνο πιο πριν. Ωραία.

Καλή σας μέρα. Σας ευχαριστώ κι εγώ.

Πού ήσουνα όλο το βράδυ;

Σε πήρα τόσα τηλέφωνα. Ανησύχησα.

Βασίλη!

Τι; Έγινε κάτι;

Συνέβη κάτι με τα παιδιά; Λέγε!

Τι με κοιτάς με αυτό το βλέμμα; Τι συμβαίνει;

Πόσον καιρό συμβαίνει αυτό πίσω από την πλάτη μου;

Πόσον καιρό μας κοροϊδεύετε όλους;

Μίλα!

-Έναν χρόνο. -Έναν χρόνο;

Έναν χρόνο πηδιέσαι με τον άντρα της ξαδέρφης σου;

Μην είσαι γελοία. Τι με πέρασες; Δεν πρόκειται να σε αγγίξω.

Γι' αυτό δεν μου εξηγούσες τι συμβαίνει.

Τι να πεις;

Πώς να τον δικαιολογήσεις;

Σε λυπάμαι, Αθηνά.

Σε λυπάμαι.

(Θόρυβος πόρτας που κλείνει και από το χτύπημα του κεφαλιού της Αθηνάς)

(Μουσική που προμηνύει εξελίξεις)

(Ήχος από σειρήνα)

(ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ) Αυτό είναι. Δεν το μετακινήσαμε καθόλου.

Κάναμε ό,τι μας είπατε.

Πες μου κάτι καλό.

Τον έχουμε στην κάμερα. Φαίνεται ολοκάθαρα.

(Μουσική τίτλων τέλους)

Απόδοση διαλόγων Βασιλική Κουρή

Υποτιτλισμός www.videopress.gr